← Κύπρος

AST APSEROS CONSTRUCTIONS LTD ν. Αλέξη Χαραλαμπίδη κ.α., Αγωγή Αρ. 2029/06, 11 Νοεμβρίου, 2009

AST APSEROS CONSTRUCTIONS LTD ν. Αλέξη Χαραλαμπίδη κ.α., Αγωγή Αρ. 2029/06, 11 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 2029/06 Μεταξύ: A.S.T. APSEROS CONSTRUCTIONS LTD, από την Ανθούπολη Ενάγουσας -και -

  1. Αλέξη Χαραλαμπίδη, από το Στρόβολο
  2. Χαράς Χαραλαμπίδου, από το Στρόβολο Εναγομένων Αίτηση εναγομένων ημερ. 7.7.09 για προσωρινό διάταγμα Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους/αιτητές: κα Φ. Νικολάου Για ενάγουσα/καθ΄ ης: κ. Α. Βρυωνίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Η ακύρωση προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο επανεργοποίησης του ακυρωθέντος διατάγματος ή έκδοσης νέου. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως ξεκαθαρίσθηκε στην υπόθεση AK International UK Ltd v. Του πλοίου «Νames S»

(2004)1 ΑΑΔ 1456 με αναφορά και σε αγγλική νομολογία, το Δικαστήριο δεν στερείται εξουσίας να επανεργοποιήσει τέτοιο διάταγμα ή να εκδώσει νέο ". όταν τα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν είχαν αποκαλυφθεί, τεθούν ενώπιον του και νοουμένου ότι καταλήγει για το αθώο της μη αποκάλυψης και την ύπαρξη δυνατότητας έκδοσης του, εάν αποκαλύπτονταν τα σχετικά γεγονότα". Στην υπό εξέταση περίπτωση το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 17.8.06 ακυρώθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία στις 23.3.07 λόγω παράλειψης - όπως κρίθηκε - των εναγόμενων (στο εξής αιτητών) να αποκαλύψουν ουσιώδη γεγονότα. Η παράλειψη, διατείνονται οι αιτητές στην παρ. 2(θ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση τους, δεν ήταν εσκεμμένη, αλλά αποτέλεσμα λάθους ή παραδρομής ή της αγωνίας των αιτητών να λάβουν (τότε) άμεσα και έγκαιρα διαβήματα για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους. Είναι, διατείνονται, γι αυτούς τους λόγους που στην πρώτη αίτηση έδωσαν εσφαλμένες λεπτομέρειες σ΄ ότι αφορά τα στοιχεία των επιβαρύνσεων σε βάρος της ακίνητης περιουσίας της ενάγουσας (στο εξής η καθ΄ ης η αίτηση) και για κανένα άλλο λόγο. Ενόψει όμως της τύχης της πρώτης αίτησης, το Δικαστήριο έκρινε ότι η υπό κρίση δεύτερη αίτηση ημερ. 7.7.09, με την οποία ζητούνται τα ίδια ακριβώς διατάγματα, δεν θα έπρεπε να εξετασθεί μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες επίδοσης της, κάτι που οδήγησε σε καταχώριση ένστασης και νέας ακροαματικής διαδικασίας. Με βάση τα πιο πάνω, είναι φανερό ότι το πρώτο ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι αν οι εξηγήσεις που δίδονται από τους αιτητές για την παράλειψη τους να αποκαλύψουν στην πρώτη αίτηση ουσιώδη γεγονότα αίρουν το επιλήψιμο της παράλειψης και, αν ναι, κατά πόσο αν αποκαλύπτονταν τότε υπήρχε δυνατότητα οριστικοποίησης του ακυρωθέντος διατάγματος. Στην παρούσα περίπτωση, έχω την άποψη ότι η απάντηση στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος είναι αρνητική. Με όσα οι αιτητές επικαλούνται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν καταδεικνύεται ότι η παράλειψη τους να αποκαλύψουν στην πρώτη αίτηση ουσιώδη γεγονότα ήταν αθώα. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η απόκρυψη γεγονότων είναι κεφαλαιώδους σημασίας για διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης, σε βαθμό μάλιστα που το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να εξετάσει το θέμα και αυτόβουλα, όταν από τη μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί μια τέτοια ενέργεια κρίνεται επιβεβλημένη (βλ. Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd, Πολ. Εφ. 181/07 ημερ. 19.6.2009). Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι το κατά πόσο η παράλειψη αποκάλυψης ήταν ή όχι εσκεμμένη είναι άσχετο (Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 ΑΑΔ 1168), γιατί αυτό που έχει σημασία είναι ότι «ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου» (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248). Στην υπό εξέταση περίπτωση υπήρξαν παραλείψεις, η σημασία των οποίων κρίθηκε στην ενδιάμεση απόφαση που έχει αναφερθεί. Το αθώο της παράλειψης, με όσα διατείνονται οι αιτητές στη συνοδευτική ένορκη δήλωση, δεν έχει καταδειχθεί και ενόψει τούτου η αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, χωρίς να απαιτείται η εξέταση οτιδήποτε άλλου. Είναι αρκετό επί του προκειμένου να παραπέμψω στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 23.3.07, με την οποία κρίθηκε ότι οι αιτητές παραβίασαν το καθήκον για αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων που αφορούσαν:- Πρώτο, τη μη αποκάλυψη ότι ο επιβλέπων αρχιτέκτονας εξέδωσε πιστοποιητικό τελικής παραλαβής για την οικία που ανεγέρθηκε στο επίδικο ακίνητο, δεύτερο ότι απέκρυψαν τη λήψη διπλοασφαλισμένων επιστολών που τους απέστειλε η καθ΄ ης η αίτηση και, τρίτο, ο τρόπος με τον οποίο προώθησαν τη θέση τους για μείωση του εμβαδού του επίδικου κτήματος ήταν παραπλανητικός. Για την απόκρυψη των τριών αυτών γεγονότων δεν δίδεται ουσιαστικά καμιά εξήγηση, αλλά ό,τι επιχειρείται να δικαιολογηθεί αφορά τις επιβαρύνσεις του επίδικου κτήματος που είναι ένα επιμέρους θέμα το οποίο δεν αποτέλεσε ουσιαστικό λόγο για ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 17.8.06. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των εναγομένων αιτητών. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, αλλά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.