← Κύπρος

Κωνσταντή Α. Καντούνα ν. Φιλελευθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6483/08, 11 Νοεμβρίου 2009

Κωνσταντή Α. Καντούνα ν. Φιλελευθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 6483/08, 11 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A176 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ο. Α. Λοϊζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6483/08 Μεταξύ: Κωνσταντή Α. Καντούνα Ενάγων και

  1. Φιλελευθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ
  2. Χρήστου Αρβανίτη Εναγομένων Αίτηση ημερ. 12.02.2009 Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Διά τους Αιτητές - Εναγομένους: κ. Τριλλίδης Διά τον Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα: κ. Κυπριανού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές με την υπό κρίση Αίτηση αιτούνται Διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο «να διατάσσει τη διαγραφή των παραγράφων 11, 12, 13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης, καθότι το περιεχόμενο των προκαλεί αμηχανία στους Εναγομένους και/ή είναι ενοχλητικό και/ή αχρείαστο και/ή σκανδαλώδες και/ή καταπιεστικό και/ή συνιστά μαρτυρία και/ή τείνει να καθυστερήσει τη Δίκαιη Διεξαγωγή της δίκης». Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19, Κ. 4, 26, και Δ.27, Κ. 1, 2, 3, Δ.48, Κ. 1-4, 8, 9, στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση τη στηρίζει με την ένορκη δήλωση του ο Εναγόμενος
  3. Σύμφωνα με τον ομνύσαντα, οι παράγραφοι 11,12,13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης (α) Είναι αχρείαστες, εφόσον το παράπονο του Ενάγοντος προκύπτει, ή πρέπει να προκύπτει, αποκλειστικά από το επίδικο δημοσίευμα. (β) Με την εισαγωγή τους επιχειρείται η εκτροπή της αγωγής και του επιδίκου θέματος σε συζήτηση φιλολογικού ενδιαφέροντος. (γ) Εξαναγκάζουν τους Εναγομένους να τοποθετηθούν είτε επί θεμάτων που άπτονται της ανίχνευσης των προθέσεων του Ενάγοντος κατά τη συγγραφή του άρθρου του (παράγραφοι 11 και 13) είτε επί θεμάτων που άπτονται της δικής του υποκειμενικής πρόσληψης του εν λόγω άρθρου (παράγραφος 14). Αυτά, εκτός από την προφανή αμηχανία στην οποία περιάγουν τους Εναγομένους, καταλήγουν και στην πρόκληση εξόδων, ταλαιπωρίας και καθυστέρησης επηρεάζοντας, εν τέλει, την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. (δ) Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στις παραγράφους αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν ούτε ως λεπτομέρειες κακοβουλίας για να στηρίξουν αξιώσεις για επιζήμια ψευδολογία ή για αυξημένες ή για παραδειγματικές αποζημιώσεις. Άλλωστε, τέτοια βάση αγωγής και τέτοιες θεραπείες δεν εγείρονται στην Έκθεση Απαίτησης. (ε) Επιχειρείται, στην ουσία, εξαναγκασμός των Εναγομένων προς περαιτέρω σχολιασμό του άρθρου που υπέγραψε ο Ενάγων γεγονός που αποσκοπεί στην εκμαίευση μαρτυρίας και, εν πάση περιπτώσει, καταπιέζει τους Εναγομένους. (στ) Ειδικά ο ισχυρισμός της παραγράφου 14, ότι δηλαδή, ο Εναγόμενος 2 διαστρεβλώνει το πιο πάνω άρθρο του Ενάγοντος, κάνοντας λανθασμένη και παραπλανητική αναφορά σε αυτόν και στο σκοπό για τον οποίο γράφτηκε, είναι υποβιβαστικός, γίνεται με μόνο σκοπό το δυσμενή επηρεασμό μου και δεν μπορεί να συναρτηθεί με τις εγγενείς ανάγκες της υπό κρίσης υπόθεσης.
  4. Επιπλέον, το κείμενο της παραγράφου 12, αν και όχι ουσιωδώς ανόμοιο, παρουσιάζει διαφορές με το άρθρο του Ενάγοντος όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «To Βήμα της Κυριακής». Ο Καθ' ου η Αίτηση κατεχώρησε στις 10.04.2009 ένσταση, η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 K. 1-9, Δ.19 K. 4, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης του είναι οι εξής:
  5. Οι παράγραφοι 11, 12, 13 και 14 της Έκθεσης Απαιτήσεως ορθά συμπεριλήφθηκαν στην Έκθεση Απαιτήσεως.
  6. Οι Εναγόμενοι δεν καταδεικνύουν με πειστικό τρόπο ότι τυγχάνει εφαρμογής οποιοσδήποτε από τους συγκεκριμένους λόγους που αναφέρονται στη Δ.19 Κ.26 για τη διαταγή του δραστικού και εξαιρετικού μέτρου της διαγραφής δικογράφων.
  7. Το κείμενο της παραγράφου 12 της Έκθεσης Απαιτήσεως δεν παρουσιάζει διαφορές από το άρθρο του Ενάγοντος όπως αυτό δημοσιεύτηκε την 17.06.07 στην εφημερίδα «To Βήμα της Κυριακής». Οι Εναγόμενοι δεν υποδεικνύουν οποιαδήποτε τέτοια διαφορά αλλά ούτε και τη νομική σημασία του ισχυρισμού των. Ουδείς των ομνυσάντων αντεξετάσθη και οι δικηγόροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις των. Θα προχωρήσω στο στάδιο αυτό να εξετάσω, με βάση τη Διαταγή 19 Κ. 26, το αίτημα για διαγραφή των παραγράφων 11, 12, 13 και 14 της Έκθεσης Απαίτησης. Σύμφωνα με τη Διαταγή 19 Κ. 26 (σε ελεύθερη μετάφραση) «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο, η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής». Ο αντίστοιχος θεσμός των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών είναι ο O. 19 R.
  8. Στο σύγγραμμα Annual Practice 1959 στις σελ. 477-479 επεξηγείται, ότι ο κύριος σκοπός του θεσμού αυτού είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων, λαμβάνοντας υπόψη τον ιερό κανόνα ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπαγορεύει στους διαδίκους πώς να διατυπώνουν τα δικόγραφά των (Knowles v. Roberts 38 Ch D. 270). Αν κάποιος διάδικος εισάγει δικόγραφο, το οποίο είναι αχρείαστο και τείνει να επηρεάσει δυσμενώς την εκδίκαση της αγωγής τότε, αφού το δικόγραφο αυτό παραβιάζει τους κανόνες σύνταξης δικογράφων, ενεργεί εκτός των δικαιωμάτων του. Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι δεν είναι ο κάθε αχρείαστος, ενώ κατά τα άλλα αβλαβής, ισχυρισμός ο οποίος προκαλεί την επέμβαση του Δικαστηρίου (Annual Practice 1959 στη σελ. 477). Αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι οι αποζημιώσεις που αξιώνει ο Ενάγων από τους Εναγομένους για δυσφήμηση του με το κείμενο του Εναγομένου 2, το οποίο δημοσιεύθηκε στη σελίδα 19 της εφημερίδας της Εναγομένης 1 «Ο Φιλελεύθερος της Κυριακής» ημερ. 01.07.
  9. Όπως αναφέρει ο Ενάγων στην Έκθεση Απαίτησης στην παράγραφο 11, «έναυσμα» διά τη συγγραφή του επιδίκου άρθρου του Εναγομένου 2, έδωσε άρθρο του Ενάγοντος το οποίο δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» που εκδίδεται στην Ελλάδα. Στη δε παράγραφο 12 παρατίθεται, ως η θέση του Ενάγοντος, αυτούσιο το άρθρο αυτό και με την παράγραφο 13 ο Ενάγων επιφυλάσσει το δικαίωμα του να το παρουσιάσει και να αναφερθεί σ' αυτό στην ακρόαση της υπόθεσης. Με το επίδικο δημοσίευμα, σύμφωνα με το δικόγραφο του Ενάγοντος, ο Εναγόμενος 2 διεστράβλωσε το πιο πάνω άρθρο του Ενάγοντος κάνοντας λανθασμένη και παραπλανητική αναφορά σε αυτό και στο σκοπό για τον οποίο γράφτηκε (παράγραφος 14). Ως γνωστό σε περιπτώσεις όπως η παρούσα αγωγή, αναφορικά με δυσφήμιση, η δικογράφηση της κακοβουλίας δεν είναι αναγκαία στην Έκθεση Απαίτησης, διότι αυτή καθίσταται επίδικο θέμα μόνο μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και προς αναίρεση του εντίμου σχολίου και του προνομίου (Clerk & Lindsell On Torts 16 εκδ. σελίς 1082-1083, Bullen & Leake Precedents of Pleadings 12 εκδ. σελίς 625, Gatley on Libel and Slander 10 εκδ. σελίς 812). Διά την υπό κρίση Αίτηση βρίσκω ότι το κείμενο της παραγράφου 11 έχει σχέση με το επίδικο δημοσίευμα. Το γεγονός ότι το κείμενο της παραγράφου 11 το συνέγραψε ο ίδιος ο Ενάγων, διαφοροποιεί την υπό κρίση Αίτηση από τις ως άνω αρχές αναφορικά με υποθέσεις στις οποίες ο ενάγων προσπαθεί με το δικόγραφο του να καταδείξει την κακοβουλία του εναγομένου. Περαιτέρω δεν διαπιστώνω ότι οι υπό κρίση παράγραφοι της Έκθεσης Απαίτησης είναι εμφανώς άσχετες δια να πρέπει να διαγραφούν (Rossage v. Rossage

(1960)All E.R. 600). Oύτε μπορούν να θεωρηθούν σκανδαλώδεις ή ενοχλητικές και ότι τείνουν να προκαταβάλουν, περιπλέξουν και να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής σε μεγαλύτερη έκταση από αυτή που δικαιολογούν οι ανάγκες της. Βρίσκω ότι η συμπερίληψη των επιδίκων παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι επιβλαβής, ούτε και μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την πλευρά των Εναγομένων και κατ' επέκταση την εκδίκαση της αγωγής. Διά τους ως άνω λόγους η Αίτηση με βάση τη Διαταγή 19 Κ. 26 δεν μπορεί να επιτύχει. Περαιτέρω τίθεται το ερώτημα αν η υπό κρίση Αίτηση μπορεί να επιτύχει με βάση τη Διαταγή 27 Κ. 3, η οποία σε ελεύθερη μετάφραση λέγει ότι «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια». Η Δ.27 όπως αναφέρει στον τίτλο της ρυθμίζει νομικά σημεία που εγείρονται στα δικόγραφα (points of law raised by pleading) και συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αμφισβητείται το δικόγραφο, ότι στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος και αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του ανεξάρτητα από τη μαρτυρία που το στηρίζει και η επίλυση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.27 Κ.3 όταν η βάση της αγωγής ή υπεράσπισης που αποκαλύπτεται με τα δικόγραφα δεν έχει βάση συζήτησης ή στην περίπτωση που φαίνεται ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την απαίτηση ή την υπεράσπιση (Σιακόλας (ανωτέρω), Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 990, Δημοκρατία ν. Γεωργίου 2003) 1 Α.Α.Δ. 704). Καθοδηγούμενη από τις ως άνω αρχές βρίσκω ότι δεν φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Έκθεση Απαίτησης δεν έχει βάση συζήτησης ή ότι το δικόγραφο αυτό ξεκάθαρα στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Συνεπώς η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει ούτε και με βάση τη Δ.27 Κ. 3. Συνεπώς δι όλους τους ως άνω λόγους η Αίτηση απορρίπτεται. Εφόσον η Αίτηση απέτυχε, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, και εγκριθούν από το Δικαστήριο αφού δεν βλέπω, οποιοδήποτε λόγο απόκλισης από τον κανόνα, ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ο. Α. Λοϊζου Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.