TOFARCO LIMITED ν. Σβετλάνας Παπανικολάου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2941/06, 16 Νοεμβρίου 2009

(1)(jj)

(4), 11, Δ.59 Κ.7,13,19,30 και 35, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου άρθρα 31 και 41 ως και επί της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Αδιαμφισβήτητα, προηγούμενα της υπό κρίση Αίτηση, την 18.4.2007 εξεδόθη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπέρ των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυως και/ή κεχωρισμένως διά το ποσό των ₤2100 (€3588,06) πλέον τόκο 8% ετησίως από 5.5.2006 μέχρι εξοφλήσεως πλέον ₤272,50 (€465,59) έξοδα της αγωγής με τόκο 8% ετησίως από 5.5.2006 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ και ₤20,50 (€35,03) έξοδα επίδοσης. Η Αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών ημερ. 10.7.2008 με την οποία αιτούντο την έκδοση εντάλματος πώλησης του διαμερίσματος της Εναγομένης 2 απερρίφθη με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 9.12.2008 με έξοδα εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών υπέρ της Εναγομένης

1. Αυτά υπολογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν στις 23.3.2009 από το Δικαστήριο και ανέρχονται σε €649,47 με νόμιμο τόκο 8% από 2.10.2008 μέχρι 14.10.2008 και 5,5% από 15.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €32 έξοδα. Ακολούθως η Εναγομένη 2 την 14.4.2009 ζήτησε την έκδοση του εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας 1739/09, No.022589 δια την πληρωμή του ως άνω ποσού εναντίον των Εναγόντων. Σύμφωνα με τον ομνύσαντα της Αίτησης το ποσό που οφείλεται σήμερα περιλαμβανομένων τόκων μέχρι την 5.5.2009 αναφορικά με την αξίωση είναι €4449,12 και αναφορικά με τα έξοδα είναι €682,04 και ο Πρωτοκολλητής κατά τον υπολογισμό των ως άνω εξόδων θα έπρεπε όπως προβεί σε αφαίρεση συμψηφισμό (set-off) του ποσού το οποίο είναι πληρωτέο και αξιοί η Εναγομένη 2, από το ποσό στο οποίο κατεδικάσθη και οφείλει να καταβάλει στους Ενάγοντες-Αιτητές το οποίο υπερκαλύπτει το ποσό αυτό. Η Καθ' ης η Αίτηση κατεχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.40 Κ.3 (β) 7, 11, και 15, Δ.48, Κ.
2. και Δ.48 Κ.8

(1), (jj)

(4), 11, Δ.59 Κ.7,13,19,30 και 35, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου άρθρα 31 και 41 ως και επί της διακριτικής εξουσίας του Σεβαστού Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Σ. Μιχαηλούδη από την Λευκωσία ημερομηνίας 19.10.2009 «φαίνονται στον φάκελο της υπόθεσης». Εκλαμβάνω ότι οι λόγοι ένστασης είναι οι εξής:

1. Η Αίτηση είναι νομικά αστήρικτη και ουσιαστικά αδικαιολόγητη και αβάσιμη. 2.Ο ομνύσας δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, τα όσα αναφέρει είναι εξ' ακοής μαρτυρία, δεν αναφέρει και/ή δεν αποκαλύπτει το πρόσωπο και/ή τα πρόσωπα από τα οποία πήρε τις πληροφορίες.
2. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Πανίκκου Νικολάου δεν γίνεται παραδεκτό και απορρίπτεται.
3. Η Διαταγή
4. Κ.30 αναφέρεται στην ψήφιση του καταλόγου εξόδων ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση τα έξοδα έχουν ήδη ψηφιστεί.
5. Το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερομηνίας 09.12.2008 καταδίκασε τους Ενάγοντες στα έξοδα και δεν εξέδωσε διάταγμα για συμψηφισμό των εξόδων των Εναγομένων με τα έξοδα των Εναγόντων. Επίσης το Δικαστήριο δεν ανέστειλε καθ' οιονδήποτε τρόπο την καταβολή των εξόδων στα οποία καταδικάστηκαν οι Ενάγοντες.
6. Τα έξοδα των Εναγόντων είναι ανεξάρτητα από τα έξοδα των Εναγομένων και η κάθε πλευρά δικαιούται να διεκδικήσει την πληρωμή των εξόδων της.
7. Με τα αιτούμενα διατάγματα θα προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους εναγόμενους.
8. Το αίτημα των Εναγόντων γίνεται καταχρηστικά με σκοπό «να σκίσει πίεση» στους Εναγομένους. Ουδείς των ομνυσάντων αντεξετάσθη. Ο με δικηγόρος των Αιτητών, αφού ανέφερε ότι η νομική βάση της Αίτησης είναι η Διαταγή 59 Κ. 30 αγόρευσε παραπέμποντας το Δικαστήριο σε Νομολογία δια την ερμηνεία του «shall» (Δημητρίου ν. Προδρόμου

(1983)1 C.L.R.301) ότι είναι επιτακτικό και ως η θέση του, ό,τι ευρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης είναι μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου (Φιλίππου ν. Σ.Π.Ε. Παλλουριώτισας

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ.1755). Ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση δεν αγόρευσε και «υιοθέτησε», ως ανέφερε, την Αίτηση και την ένορκη δήλωση της. Καμία βοήθεια προσεφέρθη από τους Δικηγόρους στο Δικαστήριο σε ότι αφορά την παραπομπή σε συγγράμματα ή Νομολογία αναφορικά με τα επίδικα θέματα της Αίτησης. Με δεδομένη τη βάση της Αίτησης των Αιτητών στη Διαταγή 59 Κανών 30 θα προχωρήσω να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με τη Διαταγή 59 Κανών 30: «Where the Registrar shall allow to the party seeking to recover costs the costs of taxation or any part thereof, he shall add the costs of taxation allowed to the amount of the taxed costs. Where he shall allow to the party from whom costs are sought to be recovered his costs of taxation or any part thereof, he shall set off the costs of taxation allowed by him against the amount of taxed costs, and the person seeking to recover costs shall be entitled only to recover the residue.» Η Διαταγή 59 Κανών 30 αναφέρεται στον Πρωτοκολλητή στα πλαίσια της ψήφισης εξόδων και δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε Δικαστήριο. Η ως άνω κατάληξη μου και η δήλωση του δικηγόρου των Αιτητών αναφορικά με την νομική βάση της Αίτησης συμπαρασύρει και την απόφαση του Δικαστηρίου αναφορικά με το Αιτητικό 2 και 3 της Αίτησης. Να σημειώσω ότι το Αιτητικό 2 και 3 της Αίτησης δεν προωθήθηκαν από το δικηγόρο των Αιτητών κατά την αγόρευση του και εκλαμβάνω ότι εγκαταλήφθησαν. Περαιτέρω δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που να δικαιολογούν την «παύση εκτέλεσης» του επιδίκου εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας. Συνεπώς τα αιτητικά 2 και 3 δεν μπορούν να επιτύχουν. Δι όλους τους ως άνω λόγους η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών-Εναγόντων και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση-Εναγομένης 2 ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, αφού τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 21.05.2009 ακυρώνεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων ως η διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 11.06.2009, αφού η υπό κρίση Αίτηση έχει απορριφθεί. Ο. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο