Haig Terzian κ.α. ν. Αmerican Life Insurance Company, Αγωγή Αρ. 4952/00, 17.11.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A185 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4952/00 Μεταξύ:
- Haig Terzian, από Λευκωσία
- Μonica Terzian, από Λευκωσία Εναγόντων - και - Αmerican Life Insurance Company, από Η.Π.Α. Εναγόμενης - και - Δημήτρη Χατζησπύρου, από Λεμεσό Τριτοδιάδικου Αίτηση εναγόντων ημερ. 22.4.09 για προσθήκη νέου εναγόμενου Ημερομηνία: 17.11.09 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες/αιτητές:- κ. Ποιητής Για εναγόμενη/καθ΄ ης η αίτηση:- κ.κ. Κ. Δημητριάδης και Χρ. Δημητριάδης Για τριτοδιάδικο/καθ΄ ου η αίτηση:- κ. Ρ. Ερωτοκρίτου Για προτιθέμενους εναγόμενους:- κ.κ. Κ. Μιχαηλίδης και Χρ. Τριανταφυλλίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αίτηση των εναγόντων (στο εξής οι αιτητές) για προσθήκη ως εναγομένων των δύο εκ των τριών διαχειριστών της περιουσίας του αδελφού τους Vahan Terzian παρουσιάζει ασυνήθιστες ιδιαιτερότητες, οι οποίες θα διαφανούν αφού γίνει αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης. Ο Vahan Terzian (στο εξής ο αποβιώσας) απώλεσε τη ζωή του στις 4.11.1998, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε κατέπεσε σε κρημνό. Ένα χρόνο μετά, το Σεπτέμβριο του 1999, η σύζυγος και τα τέκνα του καταχώρισαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την αίτηση 263/99, με την οποία ζητούσαν όπως διοριστούν ως διαχειριστές της περιουσίας του οι Nada Terzian (σύζυγος) και Δημήτρης Μιχαηλίδης (δικηγόρος). Η αίτηση όχι μόνο προσέκρουσε σε ένσταση (caveat) των αιτητών, αλλά ο ένας απ΄ αυτούς, ο Haig Terzian, επεδίωξε με αίτηση (364/99) να του χορηγηθεί περιορισμένο παραχωρητήριο, προκειμένου να εγείρει απαιτήσεις εναντίον τόσο της εναγόμενης όσο και της Liberty Life Insurance Ltd για ασφάλειες ζωής που, όπως ισχυρίζεται, έκδωσαν επ΄ ονόματι του αποβιώσαντα. Και ενώ οι δύο αιτήσεις εκκρεμούσαν, οι αιτητές προχώρησαν εναντίον της εναγόμενης με τις αγωγές 4951 και 4952/00, αξιώνοντας στην κάθε αγωγή Λ.Κ.500.000 δυνάμει δύο ασφαλιστηρίων - των υπ΄ αρ. 9894327 και 10483505, αντίστοιχα - που όπως ισχυρίζονται είχε εκδώσει η εναγόμενη λίγες ημέρες πριν από το θάνατο του αποβιώσαντα και για τα οποία ήταν οι μοναδικοί δικαιούχοι. Οι δύο πιο πάνω αιτήσεις παρέμειναν σε εκκρεμότητα μέχρι τις 17.6.04, οπόταν η σύζυγος και τα αδέλφια του αποβιώσαντα κατέληξαν σε συμφωνία για τα πρόσωπα που θα διορίζονταν ως διαχειριστές της περιουσίας του. Η συμφωνία δηλώθηκε στην αγωγή 6318/00, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο οι μεν Nada Terzian (τώρα Πολυκάρπου) και Δημήτρης Μιχαηλίδης διορίσθηκαν ως γενικοί διαχειριστές, ο δε Haig Terzian (ενάγοντας 1) ως συνδιαχειριστής τους για το μέρος της περιουσίας που αφορούσε τα ασφαλιστήρια που παρουσιάζονται να είχαν εκδοθεί από την εναγόμενη και την Liberty Life. Με βάση λοιπόν το εν λόγω διάταγμα, σ΄ ότι αφορά τα ισχυριζόμενα ασφαλιστήρια που μόνο αυτά ενδιαφέρουν τις αγωγές, ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα διορίσθηκαν και οι τρεις και αυτό είναι το περιεχόμενο των εγγράφων διαχείρισης ημερ. 15.9.
- Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω, οι αιτητές κατέθεσαν στις 1.3.05 αίτηση για προσθήκη των δύο διαχειριστών Nada Terzian και Δημήτρη Μιχαηλίδη ως εναγόντων στην (παρούσα) αγωγή, η οποία συνοδευόταν με την προνοούμενη από τη Δ.9 θ.10 γραπτή συναίνεση τους. Η αίτηση έγινε αποδεκτή στις 31.3.05 και εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα προσθήκης των δύο διαχειριστών ως εναγόντων, το οποίο δεν υλοποιήθη λόγω της επιλογής τους να καταχωρίσουν νέα αγωγή τόσο εναντίον της εναγόμενης όσο και εναντίον του συνδιαχειριστή Haig Terzian. Πρόκειται για την αγωγή 5593/07 με την οποία αξιώνουν Λ.Κ.1.000.000 βάσει των δύο ασφαλιστηρίων που αποδίδονται στην εναγόμενη - Λ.Κ.500.000 για το ασφαλιστήριο 10483305, που είναι το αντικείμενο της παρούσας αγωγής και Λ.Κ.500.000, που είναι το αντικείμενο της αγωγής 4951/00 - με αποτέλεσμα τώρα να εκκρεμούν στο Δικαστήριο τρεις αγωγές βάσει των ιδίων ασφαλιστηρίων. Παρά την άρνηση των πιο πάνω διαχειριστών να προστεθούν ως ενάγοντες, οι αιτητές επανήλθαν με νέα αίτηση ημερ. 12.2.09 με το ίδιο αίτημα, την οποία όμως απέσυραν στις 21.5.09 αφού στο μεταξύ, στις 22.4.09, καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν την προσθήκη τους ως εναγομένων. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.25 θθ. 1-6 και Δ.9 θθ.1-13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στη συνοδευτική ένορκη δήλωση διατυπώνεται απλώς η θέση ότι επειδή οι δύο διαχειριστές αρνήθηκαν να προστεθούν ως ενάγοντες θα πρέπει να προστεθούν ως εναγόμενοι. Η εναγόμενη και οι προτεινόμενοι εναγόμενοι καταχώρισαν ενστάσεις, προβάλλοντας αριθμό λόγων βάσει των οποίων η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει. Όσον αφορά τον Τριτοδιάδικο, η δική του επιλογή ήταν να αναπτύξει τις θέσεις του κατά της αίτησης με αγόρευση του δικηγόρου του. Βασική θέση των καθ΄ ων η αίτηση είναι ότι οι αιτητές ενάγουν υπό την προσωπική τους ιδιότητα και δεν νομιμοποιούνται στο αίτημα τους λόγω του ότι δεν εκπροσωπούν την περιουσία του αποβιώσαντα. Οι αιτητές, από την πλευρά τους, αντιτείνουν ότι οι προτεινόμενοι εναγόμενοι είναι ορθό να προστεθούν, κάτι που έπραξαν και οι ίδιοι για τον ενάγοντα 1 στις αγωγές 5593/07 και 5594/07 οι οποίες στρέφονται τόσο εναντίον της εναγόμενης όσο και εναντίον της Liberty Life για τρίτο ασφαλιστήριο. Το θέμα νομιμοποίησης των αιτητών στην υποβολή του υπό κρίση αιτήματος είναι πρωταρχικής σημασίας και επομένως θα πρέπει να εξετασθεί κατά προτεραιότητα. Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από τη Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία αντιστοιχεί στη Δ.16 θ.11 των Παλαιών Αγγλικών Κανονισμών που έτυχε ερμηνείας στις αγγλικές αποφάσεις Αmon v. Raphael Tunk & Sons Ltd [1956] 1 All E.R. 273 και Dollfus Mieg et Compagnie S.A. v. Bank of England [1950] 2 All E.R.
- Οι εν λόγω αποφάσεις έχουν υιοθετηθεί από το δικό μας Εφετείο στην υπόθεση General Insurance Co of Cyprus Ltd v. Georghiou and Another
(1963)2 C.L.R. 117 και ό,τι ενδιαφέρει την παρούσα είναι τα πιο κάτω αποσπάσματα, τα οποία παρατίθενται και στην υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ.
- «Το κριτήριο κατά πόσο δυνάμει της Δ.16 θ. 11 το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να προσθέσει ως εναγόμενο πρόσωπο το οποίο ο ενάγων δεν επιθυμούσε να εναγάγει ήταν κατά πόσο το διάταγμα το οποίο ο ενάγων επεδίωκε στην αγωγή δυνατόν να επηρέαζε άμεσα τον παρεμβαίνοντα (δηλαδή τον προτεινόμενο διάδικο) με τον περιορισμό των νομίμων δικαιωμάτων του γιατί ο μόνος λόγος ο οποίος δυνατόν να καθιστά την παρουσία ενός μέρους ενώπιον του Δικαστηρίου αναγκαία για να δυνηθεί το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως (εντός της έννοιας της Δ.16 θ. 11) ήταν ότι θα δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας.» και «Μπορεί το διάταγμα το οποίο επιδιώκει ο ενάγων να επηρεάσει άμεσα τον παρεμβαίνοντα στην απόλαυση των νομίμων δικαιωμάτων του.» Υπό τα περιστατικά της κρινόμενης υπόθεσης είναι φανερό ότι αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα επηρεάσει άμεσα τα δικαιώματα των προτεινόμενων εναγομένων στην αγωγή 5593/07, την οποία ήγειραν ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα και η οποία έχει ως αντικείμενο και τα δύο ασφαλιστήρια που αποδίδονται στην εναγόμενη. Η επισήμανση αυτή λειτουργεί ως εμπόδιο στην ικανοποίηση του αιτήματος, αλλά το πιο σημαντικό είναι αν οι αιτητές νομιμοποιούνται υπό την προσωπική τους ιδιότητα στο αίτημα τους. Επί του προκειμένου υιοθετώ την προσέγγιση και το σκεπτικό του αδελφού Δικαστή Παρπαρίνου (Π.Ε.Δ.), ο οποίος εκδίκασε ανάλογη αίτηση που κατέθεσαν οι αιτητές στην αγωγή 4951/
- Η σχετική ενδιάμεση απόφαση εκδόθηκε στις 31.3.08 και, ουσιαστικά, η απόρριψη της αίτησης αιτιολογήθηκε ως ακολούθως:- Είναι καλά θεμελιωμένο ότι η περιουσία αποθανόντος μπορεί να εκπροσωπηθεί μόνο από τους προσωπικούς αντιπροσώπους του - τους διαχειριστές της περιουσίας του - όπως ορίζει το άρθρο 34
(7)του περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου, ΚΕΦ, 189. (Βλ. Ahmet Mehmet Emin v. Turkish Bank of Nicosia Ltd and others
(1963)2 C.L.R 74, The Heirs of the Late Theodora Panayi v. The Adm, Of the Estate of the Late Stvlianos Mandriotis
(1963)2 C.L.R 167 και Φιλίππου v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ 448) Εις το Annual Practice 1958, και σε σχέση με την αγγλική διαταγή 0.16 r.8 που είναι η αντίστοιχη της Δ.9 Θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη σελ. 336 και κάτω από τον τίτλο "Necessary Parties" αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο γενικός κανόνας είναι ότι όλοι οι διαχειριστές πρέπει είναι διάδικοι είτε ως ενάγοντες είτε ως εναγόμενοι. Το ίδιο εις το Bullen & Leake, 12η έκδοση σελ. 422 και Williams on Executors and Administrators 14η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 1120. Υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης αποτελεί κοινό έδαφος ότι το μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα που αφορά τα τρία ισχυριζόμενα ασφαλιστήρια εκπροσωπείται από τους δύο προτεινόμενους εναγόμενους και τον ενάγοντα αρ. 1, οι οποίοι διορίσθηκαν ως διαχειριστές δυνάμει του διατάγματος ημερ. 17.6.04 και σ΄ αυτούς χορηγήθηκαν τα σχετικά έγγραφα διαχείρισης. Επομένως, η περιουσία του αποβιώσαντα εκπροσωπείται απ΄ αυτούς και λαμβανομένου υπόψη ότι οι αιτητές ενάγουν υπό την προσωπική τους ιδιότητα, έγκριση του αιτήματος τους θα είχε ως αποτέλεσμα να τους αναγνωρισθεί δικαίωμα εκπροσώπησης της περιουσίας του αποβιώσαντα κάτι που δεν θα ήταν σύμφωνο με τις πρόνοιες του άρθρου 34
(7)του περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου, Κεφ. 189. Για όλα τα πιο πάνω, το αίτημα των αιτητών για συνένωση των δύο εκ των τριών διαχειριστών κρίνεται αντίθετο προς το Νόμο και δικονομικά ανέφικτο. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των αιτητών, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για εξέταση των άλλων λόγων ένστασης. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο