← Κύπρος

Μάριου Πέτρου κ.α. ν. Κάτιας Γρηγορίου, Αρ. Αγωγής: 5720/2003, 20 Νοεμβρίου, 2009

Μάριου Πέτρου κ.α. ν. Κάτιας Γρηγορίου, Αρ. Αγωγής: 5720/2003, 20 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A189 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5720/2003 Μεταξύ:

  1. Μάριου Πέτρου
  2. Σταύρου Γεωργίου Εναγόντων και Κάτιας Γρηγορίου Εναγομένης 20 Νοεμβρίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα 1: κ. Γιάννος Γεωργιάδης. Για Εναγόμενη: κ. Ανδρέας Μάγος με κ. Κλεάνθη Κλεάνθους. _____________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που κατέθεσαν στις 2.6.2003 αξιώνουν εναντίον της Εναγομένης αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που έλαβε χώρα στις 9.3.2003 στη λεωφόρο Αναλιόντα της Επαρχίας Λευκωσίας. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αγωγής άρχισε ενώπιον άλλου αδελφού Δικαστή. Για λόγους που δεν ενδιαφέρουν, αυτός εξαιρέθηκε με αποτέλεσμα η ακροαματική διαδικασία να αρχίσει εκ νέου ενώπιόν μου. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας η αγωγή του Ενάγοντα 2 διευθετήθηκε και ως εκ τούτου η παρούσα απόφαση αφορά στον Ενάγοντα 1, που στο εξής θα αναφέρεται ως Ενάγων. Θα πρέπει να αναφέρω εδώ πως σε σχέση με αυτόν, δεν υπήρξε συμφωνία για οποιοδήποτε επίδικο θέμα. Η Έκθεση Απαίτησης, η οποία καταχωρίστηκε στις 18.11.2004, περιγράφει ως εξής τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το δυστύχημα (παρατίθεται αυτολεξεί η παράγραφος 2 της Έκθεσης Απαίτησης): «Ο Ενάγοντας 1 ήταν οδηγός του μοτοσικλέτας υπ' αριθμό εγγραφής ΖΗΑΚ 921 και ο Ενάγοντας 2 επιβάτης στο εν λόγω όχημα ως συνοδηγός. Η Εναγόμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της υπ' αριθμό εγγραφής QN 022 στην Λεωφόρο Αναλυόντα με κατεύθυνση από Τσέρι προς Αναλυόντα. Η Εναγόμενη σε κάποιο σημείο του δρόμου παρά του φούρνου «ΛΕΛΛΑ» στάθμευσε στα δεξιά, εκτός δρόμου ως η πορεία της. Ακολούθως εισήλθε στην λεωφόρο με πισινή ταχύτητα και/ή άλλως πως με αποτέλεσμα να ανακόψει την ελεύθερη πορεία των Εναγόντων οι οποίοι ταξίδευαν στην λεωφόρο με κατεύθυνση από Τσέρι προς Αναλυόντα και να προκληθεί δυστύχημα.» Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι για το συγκεκριμένο δυστύχημα ευθύνεται η Εναγόμενη και προς τούτο παραθέτει τις ακόλουθες λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της: «(α) Παρέλειψε να τηρήσει οποιαδήποτε και/ή τη δέουσα παρατηρητικότητα, (β) Εισήλθε στην λεωφόρο χωρίς την δέουσα προσοχή. (γ) Παρέλειψε να αντιληφθεί τους Ενάγοντες εγκαίρως και/ή καθόλου ώστε να αποφύγει την σύγκρουση, (δ) Παρέλειψε να ελέγξει και/ή προβεί στον δεόντα και/ή κατάλληλο χειρισμό του οχήματος της προς αποφυγή του δυστυχήματος, (ε) Παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε και/ή οποιαδήποτε επαρκή μέτρα προς αποφυγή του δυστυχήματος. (στ) Παρέλειψε να λάβει υπόψη και/ή αγνόησε όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις αναφορικά με την παρουσία των Εναγόντων στον εν λόγω δρόμο. (η) Οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και/ή επιμέλεια και/ή φροντίδα. (θ) Οδηγούσε με πλήρη αδιαφορία προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν την λεωφόρο. (ι) Εξέθεσε τους Ενάγοντες σε κίνδυνο τον οποίο γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει και/ή αντιληφθεί και/ή προβλέψει, (ια) Παρέλειψε να ελέγξει το δρόμο προτού εισέλθει σ' αυτόν.» Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι από το δυστύχημα υπέστη τις ακόλουθες σωματικές βλάβες: «(α) Συντριπτικό κάταγμα (Αρ.) κερκίδος και εξάρθρημα κερκιδωλενικής αριστερά (κάταγμα Galeazi). (β) Συντριπτικό κάταγμα αριστερού μηριαίου, (γ) θλαστικό τραύμα αριστερού μηρού, (δ) Συνδεσμική κάκωση δεξιού γόνατος. (ε) Τραυματική μετατόπιση του ορθότοπου του όρχεως στην βουβωνική περιοχή δεξιά (κρυψόρχι).» Για το τι έλαβε χώρα μετά τον τραυματισμό του, αναφέρει τα ακόλουθα στην Έκθεση Απαίτησης του: «Πριν από το δυστύχημα ο Ενάγοντας ήταν 19 ετών, ενεργητικός, έχαιρε άκρας υγείας και ασχολείτο με τον αθλητισμό και κυρίως με το καράτε. Συνεπεία του ως άνω δυστυχήματος, ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου, κατά την εξέταση του διαπιστώθηκαν τα ως άνω. Ο Ενάγοντας κατά την θεραπεία και πορεία του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας του έγινε ανάνηψη και πήρε 3 φιάλες αίμα, οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου του έγινε ανοικτή ανάταξη της αριστεράς κερκίδος και αριστερού μηριαίου. Τοποθετήθηκε πλάκα και βίδες στον αριστερό μηριαίο και οστικά μοσχεύματα και πλάκα στην αριστερή κερκίδα. Τοποθετήθηκαν κυλινδρικός γύψος στο δεξιό γόνατο. Ο Ενάγοντας παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι τις 18/4/2003 ότε και απελύθη. Επίσης κατά τις 6/5/2003 αφού βγήκε ο γύψος από την αριστερή κερκίδα, εισήχθη εκ νέου στο Γενικό Νοσοκομείο όπου υπό γενική νάρκωση έγινε ανάταξη της κερκιδωλενικής η οποία ήτο ασταθής και τοποθέτηση 2 βελόνων για συγκράτηση της αρθρώσεως. Εξήλθε από το Γενικό Νοσοκομείο στις 11/5/
  4. Περαιτέρω την 25/6/2003 ο Ενάγοντας εισήχθη στην Πολυκλινική Υγεία στην Λεμεσό, όπου και κάτω από γενική αναισθησία έγινε από τον Δρ. Φίλιππο Συμεών Συμιλλίδη, αφαίρεση της μεταλλικής πλάκας και βιδών από τον αριστερό μηρό, έγινε επιμελής καθαρισμός των κατεαγότων άκρων του κατάγματος και τοποθετήθηκε ενδομυελικός ήλος ασφαλιζόμενος δύο βίδες στο εγγύς τριτημόριο του μηρού και δύο βίδες στο άπω τριτημόριου του μηρού, όπως επίσης και οστικό μόσχευμα. Στις 7/7/2004 έγινε τομογραφία στο διαγνωστικό κέντρο Άγιος Θέρισσος και στις 21/8/2004 ο Ενάγοντας εισήχθη στην Πολυκλινική Υγεία όπου για 2η φορά και κάτω από γενική αναισθησία έγινε ανακατασκευή του οπίσθιου χιαοτού συνδέσμου αρθροσκοπικά με χρήση πλαστικού μοσχεύματος τύπου lars. Ο Ενάγοντας έμεινε στην κλινική μέχρι και τις 23/8/2004 και ακολούθως εξήλθε της κλινικής όπου παραπέμφθηκε για κινητοποίηση και φυσιοθεραπεία και παρακολουθείτο σαν εξωτερικός ασθενής. Επίσης κατά την 25/6/2003 όπου ο Ενάγοντας ήταν ήδη εισηγμένος στην Πολυκλινική Υγεία μετά από γενική αναισθησία έγινε τοποθέτηση οστικών μοσχευμάτων καθώς και αφαίρεση της ψευδαρθώσεως και τοποθέτηση μοσχευμάτων καθώς επίσης την ίδια ημέρα υποβλήθηκε σε 3η επέμβαση κάτω από γενική αναισθησία για την αποκάλυψη του δεξιού όρχεως, ορχιδόλυσης και ορχιδοπηξίας. Σε περίπου έξι μήνες έγινε και άλλη χειρουργική επέμβαση για τον υπτιασμό και πρηνισμό της (Αρ.) κερκίδος και αφαίρεση της πλάκας και έγινε τοποθέτηση ΓΝ/ΠΚ. Μετά από τρεις βδομάδες παρατηρήθηκε κάταγμα στην κερκίδα εκεί όπου έγινε η αφαίρεση της πλάκας. Έτσι αποφασίστηκε και άλλη χειρουργική επέμβαση και οστεοσύνθεση στης κερκίδας. Στις 16/12/2003 μετά από ακτινολογικό έλεγχο, υπήρχε σχηματισμός πώρου, στην περιοχή του κατάγματος και ψευδάρθρωση στη ωλένη, όπου έγινε χειρουργική επέμβαση seaver-kapandji. Ο Ενάγοντας λόγω των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη στο (Αρ) αντιβραχίου θα μπορεί να εργαστεί, με την προϋπόθεση ότι η εργασία θα είναι ελαφριάς μορφής. Θα αποφευχθεί χειρονακτική βαριά εργασία. Θα παραπονιέται για πόνους στις αλλαγές καιρού και θα αποφεύγει αθλητικές δραστηριότητες. Δεν θα μπορεί να εργαστεί σαν μηχανικός και θα του αναπτυχθεί αρθρίτιδα στην πηχ/κή. Ο Ενάγοντας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα διάφορα σπορτς με τα οποία ασχολείτο ενώ στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να απολαύσει αυτά όπως πριν το δυστύχημα. Όλα τα ως άνω έχουν προκαλέσει στον Ενάγοντα κατάθλιψη, στενοχώρια, δυσφορία και νευρικότητα.» Με την Έκθεση Απαίτησης, αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.17.580,11 ως ειδικές ζημιές. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνεται ποσό Λ.Κ.6.000 για φυσιοθεραπείες εξωτερικού, αξίωση η οποία εγκαταλείφθηκε στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Λεπτομέρειες των εν λόγω ειδικών ζημιών εμφαίνονται στο δικόγραφο του. Αξιώνει επίσης το ποσό των Λ.Κ.13.000 ως μελλοντικές ζημιές τις οποίες περιγράφει ως ακολούθως:

(1)Έξοδα πιθανής μελλοντικής εγχείρησης πρόσθιου χιαστού ΛΚ3000,00
(2)Έξοδα πιθανής μελλοντικής εγχείρησης σε σχέση με τα άλλα τραύματα του ΛΚ4000,00
(3)Έξοδα για μελλοντική φυσιοθεραπεία ΛΚ 6000,00 Σύνολο ΛΚ13000,00 Αξιώνει επίσης το ποσό των Λ.Κ.54.000 για «μείωση ικανότητας εισοδημάτων λόγω του ότι δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του μηχανικού ούτε άλλη χειρονακτική εργασία». Τέλος, αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.3.000 (12 Χ Λ.Κ.250) για βοήθεια που του παρείχαν ο πατέρας και η γιαγιά του για περίοδο περίπου 12 μηνών. Η Εναγόμενη με το δικόγραφο της αρνείται ότι έχει ευθύνη για το δυστύχημα και ισχυρίζεται ότι τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής (παρατίθενται αυτολεξεί τα όσα καταγράφονται στο δικόγραφο της): «Ενώ η εναγόμενη ωδήγει το όχημα αρ. εγγραφής QN 022 στη Λεωφ. Αναλιόντα από Τσέρι προς Αναλυόντα σε κάποιο σημείο του δρόμου πραγματοποίησε επαναστροφή, αφού προηγουμένως ήλεγξε το ρηθέντα δρόμο και από τις δύο κατευθύνσεις, με οπίσθια ταχύτητα εισήλθε στη οδό Ομήρου πάροδος της Λεωφ. Αναλυόντα, όταν βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχαν οχήματα και από τις δύο κατευθύνσεις εισήλθε στον ρηθέντα δρόμο με κλίση προς τα δεξιά με κατεύθυνση προς Τσέρι και αφού προχώρησε αρκετά, μία μοτοσικλέτα οδηγούμενη από τον ενάγοντα 1 με επιβάτη τον ενάγοντα αρ. 2, στον ίδιο δρόμο με κατεύθυνση από Τσέρι προς Αναλυόντα, οδήγησε τούτη τοσούτον αμελώς και/ή κατά παράβαση των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων του, ήτοι οδηγούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα με αποτέλεσμα να επιπέσει και συγκρουσθεί στη δεξιά πισινή πλευρά του οχήματος που οδηγούσε η εναγόμενη. Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι ρηθέν δυστύχημα επεσυνέβη και/ή έλαβε χώρα στην αποκλειστική αμέλεια και/ή τον μέγιστο βαθμό συντρεχούσης αμελείας του ενάγοντος αρ. 1 οδηγός της μοτοσικλέτας αρ. εγγραφής ΖΚΑΚ 921, ιδιοκτησία των Α & D Motors Hire, ο οποίος οδηγούσε τούτη τη εντολή, τη αδεία, τη παράκληση και/ή υπό συνθήκες που καθιστούν τούτους υπεύθυνους εκ προστήσεως. Λεπτομέρειες αμελείας και/ή κατά παράβαση των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων του ενάγοντος αρ. 1: [α] Οδηγεί με υπερβολική και/ή επικύνδυνον ταχύτητα υπό τις περιστάσεις. [β] Παρέλειψε να έχει την προσοχή του εστρεμμένη προς τον δρόμον και/ή να έχει επαρκή έλεγχο του δρόμου και της τροχαίας κίνησης. [γ] Παρέλειψε να δώσει προτεραιότητα στο όχημα που ωδήγει η εναγομένη η οποία ήδη διενήργησε στροφή προς τα δεξιά και το όχημα της κινήθηκε κατά μεγάλο μέρος προς την Λεωφ. Αναλυόντα. [δ] Παρέλειψε και/ή απέτυχε να έχει οιανδήποτε και/ή υπό τις περιστάσεις επαρκή και/ή ειδική προσοχή και/ή φροντίδα και έλεγχον εν σχέσει με άλλα οχήματα χρησιμοποιούντα τον ρηθέντα δρόμο. [ε] Απέτυχε να δη το όχημα που ωδήγει η εναγόμενη εις επαρκή και/ή κατάλληλο χρόνον προς αποφυγή της συγκρούσεως. [στ] Ωδήγει χωρίς να έχει τα φώτα της μοτοσικλέτας του αναμμένα και/ή ωδήγει με ελαττωματικά φώτα. [ζ] Παραγνώρισε το γεγονός ότι λόγω του ότι επικρατούσε σκοτάδι και ωδήγει με ελαττωματικά φώτα δεν θα γινόταν αντιληπτός από την εναγόμενη και από άλλα διερχόμενα αυτοκίνητα. [η] Παρέλειψε να προβεί εις οιονδήποτε ελιγμόν προς αποφυγή της συγκρούσεως. [θ] Δεν έλαβε οποιαδήποτε επαρκή μέτρα προς αποφυγή της συγκρούσεως. [ι] Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα της μοτοσικλέτας του εγκαίρως ή καθόλου και/ή ωδήγει με ελαττωματικά. [κ] Παρέλειψε να δώσει προτεραιότητα στην εναγόμενη η οποία ' ευρισκόταν ήδη εντός της Λεωφόρου και προχώρησε αρκετά με κατεύθυνση προς Τσέρι. [λ] Γενικώς ωδήγει άνευ της δεούσης φροντίδος και προσοχής.» Είναι η θέση της ότι ο Ενάγων δεν υπέστη τις σωματικές βλάβες και ζημιές για τις οποίες κάνει αναφορά στο δικόγραφο του και ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον του. Προσαχθείσα μαρτυρία Έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στην παρούσα απόφαση θα την παραθέσω σε γενικές γραμμές χωρίς να ακολουθώ τη σειρά με την οποία κατέθεσαν οι μάρτυρες. Εξεταστής του δυστυχήματος ήταν ο Αστ. 3516 Χρίστος Τακούσιης, ο οποίος κατέθεσε ως τεκμήριο 27 κατάθεση που ετοίμασε σε σχέση με αυτό. Ο μάρτυρας αυτός είχε ετοιμάσει σχετικό σχεδιάγραμμα της σκηνής του τροχαίου δυστυχήματος (τεκμήριο 19) το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε. Σε αυτό εμφαίνονται, ανάμεσα σε άλλα, οι πορείες των οχημάτων, το σημείο σύγκρουσης, οι τελικές θέσεις των οχημάτων, κ.λ.π. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, υπέδειξε και επεξήγησε το σχεδιάγραμμα στην Εναγόμενη, η οποία δεν αμφισβήτησε την ορθότητα του. Ο Ενάγων υιοθέτησε γραπτή κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί την γραπτή του κατάθεση. «Ονομάζομαι Μάριος Πέτρου και είμαι 24 ετών. Στις 9/3/2003 οδηγούσα την μοτοσικλέτα μου στην οδό Αρμενίας στο Τσέρι. Επιβάτης στην μοτοσικλέτα στο πίσω κάθισμα ήταν ο εξάδελφος μου Σταύρος Γεωργίου ηλικίας 17 ετών. Φορούσαμε και οι δύο τα κράνη μας. Εγώ είχα ανοιχτά τα φώτα μου διότι άρχισε να νυχτώνει. Ήταν περίπου η ώρα 7 το απόγευμα. Κινούμουν από Τσέρι προς Αναλιόντα. Η κίνηση οχημάτων στον δρόμο ήταν αραιή. Μέσα στο Τσέρι μπροστά από την Υπεραγορά «Θέα» υπάρχουν κυρτώματα. Εγώ κινούμουν με χαμηλή ταχύτητα. Τα κυρτώματα τελειώνουν μπροστά από τον Λευκό Πύργο, εδώ στο Τσέρι. Μόλις τελείωσαν τα κυρτώματα εγώ ανέπτυξα λίγη ταχύτητα και προχώρησα. Μόλις πλησίασα κοντά στον φούρνο «ΛΕΛΛΑ»το αυτοκίνητο που οδηγούσε η εναγόμενη κινήθηκε, ξαφνικά, με πισινή ταχύτητα και εισήλθε στον δρόμο με αποτέλεσμα να μου αποκόψει την πορεία μου και να συγκρουστώ μαζί της. Εγώ προσπάθησα να κάνω ελιγμό προς τα αριστερά αλλά δεν τα κατάφερα και κτύπησα με τα μούτρα της μοτοσικλέτας στην δεξιά πισινή πόρτα του αυτοκινήτου. Έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Ξύπνησα όταν ήμουν στο Νοσοκομείο Λευκωσίας. Όταν ξύπνησα ένοιωσα τον εαυτό μου καταρρακωμένο, αδύναμο, δεν είχα καλή επικοινωνία με το περιβάλλον και ήμουν σε τέτοια άθλια κατάσταση που στο μυαλό μου κυριάρχησε η ιδέα ότι δεν είχα καμία ελπίδα σωτηρίας για την ζωή. Το πρόβλημα μου έγινε πιο έντονο όταν άκουσα ότι κάποιος εκεί είχε πεθάνει. Πριν από το ατύχημα που έγινε στις 9/3/2003 έχαιρα άκρας υγείας και ήμουν πολύ δραστήριο άτομο και λάμβανα μέρος σε διάφορες αθλητικές και κοινωνικές δραστηριότητες, ειδικότερα: (α) ήμουν ενεργό μέλος και γυμναζόμουν στον ερασιτεχνικό σύλλογο Ταεκβοντό Κερύνειας φθάνοντας μέχρι το επίπεδο «μισής μαύρης ζώνης» και έλαβα μέρος σε αρκετά επίσημα και φιλικά πρωταθλήματα. (β) ήμουν μέλος της ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής ομάδας στο χωριό μου Αναλιόντα. (γ) ήμουν μέλος στον Λαογραφικό Όμιλο Μεγαλόνησος και λάμβανα μέρος σε χορευτικές επιδείξεις. (δ) επίσης θέλω να αναφέρω ότι αποφοίτησα από την Τεχνική Σχολή Λευκωσίας με γενικό βαθμό 18 στον κλάδο μηχανικής αυτοκινήτων, και το όνειρο μου ήταν μόλις τελειώσω την στρατιωτική μου θητεία να ανοίξω δικό μου συνεργείο αυτοκινήτων, αλλά δεν μπόρεσα και δεν θα μπορέσω ποτέ να ανοίξω δικό μου συνεργείο, λόγω του ατυχήματος που μου άφησε πολλά και μόνιμα προβλήματα. Έτσι αναγκάστηκα να ακολουθήσω άλλες σπουδές όπως το επάγγελμα του νοσηλευτή που δεν με συγκινεί, ιδιαίτερα, αλλά το επέλεξα κυρίως λόγω της ανάγκης να γνωρίζω περισσότερα πράγματα για την υγεία μου, λόγω των πολλών προβλημάτων που έχω μετά το ατύχημα. Επισυνάπτεται πιστοποιητικό Ερασιτεχνικού Συλλόγου Ταεκβοντό Κερύνειας και Απολυτήριο Επαγγελματικής Κατάρτισης Α' Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας, ως Παράρτημα α. (ε) Παράλληλα με την φοίτηση μου στην τεχνική σχολή εργαζόμουν επίσης στο γκαράζ αυτοκινήτων MBA LTD με εβδομαδιαίες απολαβές ΛΚΙδΟ,ΟΟ, από τον Οκτώβρη του 1999 μέχρι τα τέλη Ιουνίου
  1. Επισυνάπτεται πιστοποιητικό, ως Παράρτημα Β. Τα προβλήματα αυτά μου στέρησαν το όνειρο μου να ανοίξω δικό μου συνεργείο αυτοκινήτων και να εργάζομαι στην επιχείρηση ως μηχανικός, (μια πολύ επικερδής επιχείρηση που αναμενόταν να αποφέρει καθαρά ετήσια κέρδη για τα πρώτα τρία χρόνια περίπου ΛΚ12000 με δυνατότητα αύξησης στις ΛΚ20000 ετησίως και με προοπτική περαιτέρω αύξησης) αναγκάζοντας με να ακολουθήσω σπουδές για ένα επάγγελμα που δεν ήταν στα σχέδια μου και στις φιλοδοξίες μου, επιβαρύνοντας εμένα και την οικογένεια μου με περισσότερα έξοδα που κάτω από κανονικές συνθήκες δεν θα επιβαρυνόμασταν. Μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατό να βρω θέση εργασίας ως Νοσηλευτής. Περί τις 14/4/2006 αποτάθηκα στο Υπουργείο Υγείας για να εγγραφώ στο Μητρώο Νοσοκόμων και έχω καταθέσει σε αυτό τα έγγραφα που επισυνάπτω ως Παράρτημα Γ. Εξ' όσων με έχουν πληροφορήσει για να μπορέσω να έχω επιτυχία θα πρέπει να εξασφαλίσω και άλλα ακαδημαϊκά προσόντα και ότι χρειάζομαι και άλλα χρόνια σπουδών. Εάν δεν είμαι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Νοσοκόμων η πρόσληψη μου στον Ιδιωτικό Τομέα είναι δύσκολη αλλά και οι μισθοί πολύ χαμηλοί δηλαδή περίπου ΛΚ350,00 μηνιαίως. Γενικά έχω ενημερωθεί ότι είναι αναγκαίο για ένα Νοσηλευτή να σηκώνει βάρη, να στέκεται πολλές ώρες, να δουλεύει νυχτέρια και υπερωρίες, κάτι που ενόψει των προβλημάτων μου ως έχω αναφέρει πιο πάνω δεν είναι εφικτό στην δική μου περίπτωση, με αποτέλεσμα να είναι αβέβαιο εάν θα εργοδοτηθώ ως Νοσηλευτής. Ακόμα και σε περίπτωση που εργοδοτηθώ θα περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό η δυνατότητα ανέλιξης μου στον τομέα αυτό, κάτι που θα έχει άμεσο αντίκτυπο στις απολαβές μου. Γενικά είχα απογοητευτεί πάρα πολύ και κλείστηκα στον εαυτό μου. Οι γονείς μου προσπαθούσαν να με υποστηρίξουν και με ρωτούσαν συνεχώς αν είμαι καλά. Έγινα πολύ νευρικός και άρχισα να φωνάζω στους γονείς μου παρόλο που αυτοί με φρόντιζαν και προσπαθούν να με βοηθήσουν. Ο πατέρας μου, ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, περίπου τα τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου 2006, στην προσπάθεια του να με κάνει να νοιώσω καλύτερα επένδυσε στη δημιουργία μιας εταιρείας επιδιόρθωσης αυτοκινήτων, στην οποία μου ανέθεσε να είμαι υπεύθυνος και προσέλαβε υπαλλήλους έτσι ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να βρίσκομαι στον τομέα που μου άρεσε, έστω και αν δεν μπορούσα εγώ να εργαστώ ως μηχανικός σύμφωνα με τις συστάσεις των γιατρών μου, αλλά και εγώ ο ίδιος όταν σε διάφορες περιπτώσεις δοκίμασα να εργαστώ ένοιωθα πόνους στο χέρι που κτύπησα καθώς επίσης και στα πόδια μου. Δεν μπορώ να σφίγγω το χέρι μου με αποτέλεσμα να μη μπορώ να χρησιμοποιώ αρκετά από τα εργαλεία που χρειάζεται να χρησιμοποιώ στη δουλειά μου. Επίσης δεν μπορώ να σηκώσω βάρος, κάτι που απαιτείται συνέχεια στο επάγγελμα μας ούτε πρέπει να εκτίθεμαι στο κρύο για πολλή ώρα. Χρειάζομαι συνεχώς να βασίζομαι σε άλλους οι οποίοι δεν έχουν τις γνώσεις μου και πολλές φορές νοιώθω υπερβολικά απογοητευμένος και εκτεθειμένος όταν δεν μπορώ να διορθώσω τα αυτοκίνητα πελατών μου όπως εγώ πιστεύω καλύτερα. Ως αποτέλεσμα των προβλημάτων που έχω, η επιχείρηση δεν πάει καλά διότι η ποιότητα της δουλειάς που προσφέρω πολλές φορές δεν είναι τόσο καλή όσο θα ήταν εάν εγώ εργαζόμουν ως μηχανικός στην επιχείρηση. Επίσης δεν θα χρειαζόταν να έχω υπαλλήλους στα αρχικά στάδια. Η Εταιρεία έχει εγγραφεί την 1/9/2006 με την επωνυμία M.S.P. Garage Ltd. Μετά από το δυστύχημα νοσηλεύτηκα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας από τις 9/3/2003 ως 18/4/
  2. Από τις 9/3/2003 έως τις 16/3/2003 ήμουν στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης γιατί παρουσίασα θρόμβωση στο αίμα. Στις 6/5/03 εισήχθηκα ξανά στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσία όπου υποβλήθηκα σε εγχείριση στο αριστερό χέρι για να γίνει ανάταξη της κερκιδολενικής η οποία ήτο ασταθής και τοποθέτηση 2 βελόνων για συγκράτηση της αρθρώσεως. Εξήλθα από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στις 11/5/
  3. Στις 25/6/03 εισήχθηκα στην πολυκλινική Υγεία στην Λεμεσό όπου κάτω από γενική αναισθησία μου έγινε από τον Δρ. Φίλιππο Συμιλλίδη αφαίρεση της μεταλλικής πλάκας και βιδών από τον αριστερό μηρό και τοποθέτηση ενδομηελικού υλού. Την ίδια ημέρα και εφόσον ήμουν στο χειρουργείο, μου έγινε και 2η εγχείριση στο αριστερό χέρι όπου μου έβαλαν οστικό μόσχευμα καθώς και αφαίρεση της ψευδάρθωσης και άλλη εγχείρηση του δεξιού όρχεως, ορχιδόλυσης και ορχιδοπηξίας. Ο σωματικός και ψυχικός πόνος που πέρασα σ' αυτά τα στάδια των χειρουργικών επεμβάσεων και της ιατρικής παρακολούθησης ήταν για μένα μια απερίγραπτη σκληρή δοκιμασία, που η θύμηση τους και μόνο μου αναστατώνει την ψυχική μου διάθεση. Όπως καταλαβαίνετε μετά το ατύχημα η ζωή μου άλλαξε ριζικά, ήμουν καθηλωμένος στο κρεβάτι και στο τροχοκάθισμα για διάστημα 6 μηνών. Όλα πλέον εξαρτιόνταν από τους άλλους. Ήθελα βοήθεια στο φαγητό μου, στο να κάνω μπάνιο, να ξυριστώ, ακόμα και όταν πήγαινα στο αποχωρητήριο και για ύπνο. Η ψυχολογική μου κατάσταση ήταν χάλια. Γνωρίζετε τι σημαίνει για ένα νέο ο οποίος ήταν ενεργητικός, να καθηλώνεται στο κρεβάτι και στο τροχοκάθισμα για 6 μήνες και όλα να εξαρτώνται από τους άλλους. Κύριο στήριγμα μου στο κρεβάτι του πόνου ήταν ο πατέρας μου ο οποίος εγκατέλειψε σχεδόν τις δουλειές του και αφοσιώθηκε κοντά μου για να μου προσφέρει τη βοήθεια του και για να μου δίνει κουράγιο. Έβλεπα τον πατέρα μου λυπημένο και εξαντλημένο και το πρόβλημα του να γίνεται χειρότερο από μέρα σε μέρα. Έζησα τραγικές στιγμές που δεν περιγράφονται με λόγια, γιατί τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν σε βάθος το σωματικό και ψυχικό πόνο. Έχασα κάθε υπομονή και δεν άντεχα άλλο αυτό το μαρτύριο. Πέρασα 30 ολόκληρες μέρες περίπου να κοιμηθώ έστω και για μια στιγμή ήσυχα, και ήμουν ταλαιπωρημένος από τους πόνους και την δυσφορία που ένοιωθα. Έβλεπα τα όνειρα και τις φιλοδοξίες που είχα, να γκρεμίζονται μέρα με την μέρα σαν χάρτινος πύργος. Τον πατέρα και την μητέρα μου να καταρρέουν μη μπορώντας να κάνουν κάτι για εμένα. Τους φίλους και τους συγγενείς μου να προσπαθούν να μου δώσουν κουράγιο και να μου λένε κάνε υπομονή, άντεξε, χωρίς όμως να γνωρίζουν ότι ο πόνος και η αβεβαιότητα για το μέλλον μου, δεν μου άφησαν κανένα περιθώριο αισιοδοξίας. Όλα αυτά με έκαναν ένα χαρακτήρα ανυπόμονο και νευρικό. Οι φίλοι μου για να αλλάξω περιβάλλον, με έπαιρναν βόλτες με το αυτοκίνητο, όμως δεν μπορούσα να κατέβω από το αυτοκίνητο, ντρεπόμουν να πάω στο cafe με το τροχοκάθισμα γιατί ήμουν γεμάτος με γύψους και γάζες, με ουλές τεράστιες στα πόδια και το χέρι και η παρουσία μου γινόταν αντικείμενο συζήτησης για τα προβλήματα μου. Όλα αυτά τα βάσανα κράτησαν περίπου 6 μήνες και μετά ακόμα 6 μήνες που χρησιμοποιούσα «πατερίτσες», κατά τους οποίους ο πατέρας μου με βοηθούσε σχεδόν σε όλες τις μετακινήσεις μου. Σπαταλούσα πολύ χρόνο για φυσιοθεραπεία. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι τόσο ο πατέρας μου όσο και η μητέρα μου με βοηθούσαν καθημερινά στο σπίτι με την μετακίνηση μου, το φαγητό μου, να πάω στην τουαλέτα, και να καθαριστώ. Εξαρτιόμουν συνεχώς από τους άλλους. Στο αριστερό μου πόδι έχω ουλή 30 εκατοστά. Στο δεξί γόνατο έχω επίσης ουλή μικρή. Έχω επίσης ουλή 25 εκατοστά και 15 εκατοστά στο αριστερό μου χέρι. Στις αλλαγές καιρού υποφέρω από έντονους πόνους σε όλα τα μέρη του σώματος όπου μου έγιναν εγχειρίσεις καθώς έχω και μόνιμη μερική αναπηρία στο αριστερό μου χέρι. Επίσης χωλαίνω όταν περπατώ κάτι που παρατηρούν πολλοί φίλοι και γνωστοί. Αν δεν είχα το δυστύχημα, θα ήμουν σήμερα ένας δραστήριος νέος, γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες για το μέλλον. Σήμερα όμως η σωματική και ψυχική μου υγεία είναι τραυματισμένη και δεν είναι αυτή που θα ήθελε να έχει κάθε νέος. Μέχρι σήμερα χρειάζεται να επισκέπτομαι γιατρούς και να ανησυχώ για πιθανές επεμβάσεις και γενικά την εξέλιξη της υγείας μου. Ήδη έχουν γίνει περίπου 9 επεμβάσεις σε μένα. Πρόσφατα εντόπισα ότι υπάρχει μια βίδα που κινείται στο πόδι μου και θα πρέπει να γίνει άλλη επέμβαση για να διορθωθεί. Το κορμί μου στηρίζεται από μεταλλικά σώματα που είναι βιδωμένα στα κόκαλα μου. Η ψυχική μου διάθεση είναι καθηλωμένη. Ποιο θα είναι το μέλλον της υγείας μου, κανένας δεν μπορεί να μου δώσει σωστή απάντηση. Κανένας δεν μπορεί να μου εγγυηθεί ότι η υγεία μου θα παραμείνει όπως είναι σήμερα, έστω και με τα προβλήματα που έχω. Συνεπώς πάνω σε ποιες βάσεις θα κτίσω το μέλλον μου; Ακόμα μέχρι σήμερα νοιώθω ενοχλήματα στα σημεία που υπέστησαν βλάβες και εγχειρήσεις και χρειάζεται να πίνω κατά καιρούς παυσίπονα. Όταν ο καιρός είναι κρύος νοιώθω υπερβολικούς πόνους, αρκετές φορές φουσκώνουν είτε τα πόδια μου είτε τα χέρια μου κάτι που με προβληματίζει και μεγαλώνει τις ανησυχίες μου για το μέλλον της υγείας μου. Εκτός από πόνο, ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη που έχω υποστεί από το δυστύχημα έχω υποστεί και πολλά έξοδα για ιατρικές επισκέψεις, διάφορες εγχειρήσεις που έχω κάμει και φάρμακα που έχω αγοράσει. Κατάλογος και αντίγραφο των τιμολογίων/αποδείξεων επισυνάπτω ως Παράρτημα Δ. Περαιτέρω αναφέρω ότι σύμφωνα με τους γιατρούς, παρόλο που δεν μπορούν να υπολογίσουν με ακρίβεια, τις μελλοντικές εγχειρίσεις και ιατρικά έξοδα υπολογίζονται περίπου στις ΛΚ7000,
  4. Το ποσό των ΛΚ6000,00 το οποίο διεκδικώ ως φυσιοθεραπείες εξωτερικού, δεν θα επιμένω να μου καταβληθεί, καθότι έγινε σχετική διευθέτηση με το Γενικό Νοσοκομείο Λαρίσης, να μην πληρωθεί για την φυσιοθεραπεία που έκανα στην Ελλάδα, ενόψει του ότι ήμουν φοιτητής στην Νοσηλευτική Σχολή 20ν ΙΕΚ Λαρίσης Κλάδος Νοσηλευτικής Τραυματολογίας. Περαιτέρω έχω στην κατοχή μου δέσμη πρωτότυπων ιατρικών πιστοποιητικών των γιατρών μου τα οποία επισυνάπτω στην παρούσα μου δήλωση καθώς επίσης και βεβαίωση σύνταξης λόγω ανικανότητας μου από τον Διευθυντή των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ημερομηνίας 6/7/2004, ως Παράρτημα Ε. (α) έκθεση από τον Δρ. Νίκο Καραπατάκη, ημερομηνίας 31/7/2003, (β) έκθεση από τον Δρ. Φίλιππο Συμιλλίδη, ημερομηνίας 16/3/2004, (γ) έκθεση από τον Δρ. Φίλιππο Συμιλλίδη, ημερομηνίας 11/11/2004, (δ) έκθεση από τον Δρ. Αλκιβιάδη Αλκιβιόδους, ημερομηνίας 22/3/2006, (ε) έκθεση από τον Δρ. Αλκιβιάδη Αλκιβιάδους, χωρίς ημερομηνία και (στ) βεβαίωση από τον φυσιοθεραπευτή Δημήτρης Κουντουριώτη ημερομηνίας 22/3/2006 (ζ) έκθεση από τον Δρ. Σπύρο Ηλιάδη, ημερομηνίας 23/12/2005, (η) έκθεση από τον Δρ. Σταύρο Πετράκη, ημερομηνίας 14/7/2004.» Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέταση του, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο μάρτυρας Σωφρόνης Πέτρου, πατέρας του Ενάγοντα, υιοθέτησε γραπτή δήλωση του. Σε αυτή κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες πληροφορήθηκε για το δυστύχημα του υιού του και στο τι ένοιωσε όταν τον είδε τραυματισμένο στο χώρο του δυστυχήματος. Αναφέρει επίσης ότι κατέβαλε όλα τα ιατρικά έξοδα του υιού του. Σε λεπτομέρειες της μαρτυρίας του που δόθηκε τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του, θα αναφερθώ όταν θα την αξιολογώ. Εκ μέρους του Ενάγοντα κατέθεσε επίσης ο κ. Φρίξος Δημοσθένους ο οποίος αναγνώρισε το Τεκμήριο 18 ως δικό του έγγραφο. Πρόκειται για έγγραφο που αφορά σε ανάλυση σπέρματος του Ενάγοντα. Αναγνώρισε ως ορθές τις ημερομηνίες που αναγράφονται στο εν λόγω έγγραφο. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο Ενάγων ήλθε στο εργαστήριό του στις 2/10/03 για εξέταση σπέρματος με εντολή του ιατρού κ. Πετράκη. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι το έγγραφο αυτό δεν έχει την υπογραφή του όμως αναγνώρισε τη μονογραφή του που υπάρχει σε αυτό. Αρνήθηκε την υποβολή του κ. Μάγου ότι ήρθε στο Δικαστήριο «για να βοηθήσετε κάποιο άτομο για σκοπούς αποζημίωσης» και ανέφερε ότι ο λόγος που κλήθηκε ως μάρτυρας ήταν για να επιβεβαιώσει ότι προέβηκε στη συγκεκριμένη ανάλυση σπέρματος. Η ανάλυση αυτή τότε στοίχισε ΛΚ
  5. Να αναφέρω εδώ πως δεν υπάρχουν ισχυρισμοί ότι το σπέρμα του Ενάγοντα επηρεάστηκε συνεπεία των τραυματισμών του, ούτε βεβαίως αξιώνονται αποζημιώσεις γύρω από αυτό το θέμα. Ο κ. Αλκιβιάδης Αλκιβιάδους, Ορθοπαιδικός Τραυματιολόγος Μικροχειρουργός, ήταν ένας από τους θεράποντες ιατρούς του Ενάγοντα. Στο Πιστοποιητικό που εξέδωσε (τεκμήριο 44) αναφέρει τα ακόλουθα: «Ο άνω ασθενής μετά από τροχαίο ατύχημα υπέστη συντριπτικό κάταγμα (Αρ) κερκίδος και εξάρθρημα (Αρ) πηχ/κης. Στις 25/6/2003 εισήχθη στην Πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό και με γενική αναισθησία έγινε τοποθέτηση οστικών μοσχευμάτων αφού προηγήθηκε άλλη χειρουργική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Έγινε αφαίρεση της ψευδαρθρώσεως και τοποθέτηση των μοσχευμάτων. Σε έξι μήνες έγινε και άλλη χειρουργική επέμβαση για τον υπτιασμό και πρηνισμό της (Αρ) κερκίδος και αφαίρεση της πλάκας και έγινε τοποθέτηση ΓΝ/ΠΚ. Μετά από τρεις βδομάδες παρατηρήθηκε κάταγμα στην κερκίδα εκεί όπου έγινε η αφαίρεση της πλάκας. Έτσι αποφασίστηκε και άλλη χειρουργική επέμβαση και οστεοσύνθεση της κερκίδας. Στις 16/12/2003 μετά από ακτινολογικό έλεγχο, υπήρχε σχηματισμός πώρου, στην περιοχή του κατάγματος και ψευδάρθρωση στην ωλένη, όπου έγινε χειρουργική επέμβαση seaver-kapandji. Εξέλιξη και πρόγνωση: Ο ασθενής λόγω των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη στο (Αρ) αντιβραχίου θα μπορεί να εργαστεί, με την προϋπόθεση ότι η εργασία θα είναι ελαφριάς μορφής. Θα αποφευχθεί χειρονακτική βαριά εργασία. Θα παραπονιέται για πόνους στις αλλαγές καιρού και θα αποφεύγει αθλητικές δραστηριότητες. Δεν θα μπορεί να εργαστεί σαν μηχανικός και θα του αναπτυχθεί αρθρίτιδα στην πηχ/κή. Ιατρικά έξοδα κλινικού ελέγχου και ιατρικού πιστοποιητικού £75.00.» Άλλη βεβαίωση που εξέδωσε ημερομηνίας 22/3/06 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Σε αυτή αναφέρει τα ακόλουθα: «Ο άνω ασθενής προσήλθε σήμερα για κλινικό έλεγχο όπου διαπιστώθηκε ότι η κατάσταση της υγείας του παραμένει η ίδια. Στο μέλλον θα χρειαστεί και άλλη χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης καθώς επίσης και τενοντόλυση καμπτήρων. Τα έξοδα της χειρουργικής επέμβασης θα είναι γύρο στις £1600 (χίλιες εξακόσιες λίρες). Λόγω των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη στο (Αρ) αντιβράχιο θα μπορεί να ασκεί εργασία ελαφριάς μορφής. Θα παραπονιέται για πόνους στις αλλαγές καιρού και θα αποφεύγει αθλητικές δραστηριότητες. Δεν θα μπορεί να εργαστεί σαν μηχανικός και θα του αναπτυχθεί αρθρίτιδα στην πηχ/κή. Ιατρικά έξοδα κλινικού ελέγχου και ιατρικού πιστοποιητικού £75.00.» Σύμφωνα με τη βεβαίωση του Τεκμήριο 46, ο ασθενής στις 9/5/07 μετά από κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο παρουσιάζει την ίδια εικόνα και συμπτώματα. Αντεξετάζοντας τον ο κ. Μάγος του έδωσε συγχαρητήρια για τον τρόπο που διενήργησε τις χειρουργικές επεμβάσεις στον Ενάγοντα. Αντεξετάστηκε σε σχέση με τον ισχυρισμό του που περιέχεται στις βεβαιώσεις του ότι ο Ενάγων δεν θα μπορεί να εργαστεί ως μηχανικός. Ενώ αρχικά επέμενε ότι δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του μηχανικού στη συνέχεια διαφοροποίησε τη θέση του λέγοντας ότι «με την τεχνική αυτή μπορεί κάποιος να είναι μηχανικός αλλά να βιδώσει, να σφίξει, με την τεχνική αυτή δεν μπορεί». Για να συμπληρώσει ότι δεν μπορεί να κάνει βαριά χειρονακτική εργασία και να γυρίσει το χέρι του. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Ενάγων εργάζεται ως μηχανικός απάντησε ως εξής: «Μπορεί να εργαστεί ελαφριά, να επιβλέπει, να λέει του βοηθού του. Μπορεί να το κάνει». Αμφισβητήθηκε επίσης η θέση του ότι στον Ενάγοντα θα αναπτυχθεί αρθρίτιδα στην πηχιοκαρπική. Ρωτήθηκε αν έχει αναπτυχθεί αρθρίτιδα και απάντησε πως σήμερα δεν έχει δει τον ασθενή για να δει αν αναπτύχθηκε αρθρίτιδα. Ο Ιατρός Σταύρος Πετράκης που κατέθεσε εκ μέρους του Ενάγοντα ανέφερε ότι είναι εξειδικευμένος στην ουρολογία-χειρουργική και ασκεί το λειτούργημα από το 1985 σε ιατρείο που διατηρεί στη Λεμεσό. Κατέθεσε ως τεκμήρια 38 και 39 «Ιατρικά Σημειώματα» που ο ίδιος ετοίμασε αναφορικά με τον Ενάγοντα. Στο πρώτο Ιατρικό Σημείωμα που ετοίμασε ημερομηνίας 3.2.04 (τεκμήριο 39), αναφέρει ότι χειρούργησε τον Ενάγοντα στις 25.6.03 λόγω κρυψορχίας. Αναφέρει επίσης ότι «Στο ιστορικό του ανάφερε τραυματική μετατόπιση του ορθότοπου το όρχεως προς την βουβωνική περιοχή». Στο δευτερο Ιατρικό Σημείωμα του ημερομηνίας 14.7.04 (τεκμήριο 38) αναφέρει τα ακόλουθα: «Ασθενής: Μάριος Πέτρου, 19 ετών, Λευκωσία Ο Μάριος -εξετάστηκε από .μένα τον Ιούνιο του 2003 λόγω προβλήματος με το δεξιό του όρχι. Κατά την εξέταση διαπιστώθηκε καλά ψηλαφητός κρυψόρχις στη βουβωνική περιοχή δεξιά, με μέγεθος ελαφρώς μικρότερο του εντός του οσχέου ευρισκόμενου αριστερού όρχεος. Στο ιστορικό του αναφέρει τροχαίο δυστύχημα οδηγώντας μοτοσυκλέττα στις 9.3.03, όπου σαν πολυτραυματίας μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας όπου κρατήθηκε για νοσηλεία. Κατά τη -διάρκεια της τότε παραμονής του στο νοσοκομείο παραπονέθηκε για πόνο και σε υπερηχογραφικό έλεγχο που έγινε αναφέρθηκε υποψία συστροφής.στον μετατοπισθέντα όρχι στη βουβωνική περιοχή. Ατομικό αναμνηστικό: -Εγχείρηση σκωληκοειδεκτομής το
  7. -Εγχείρηση αριστερού -κάτω άκρου και δεξιού άνω άκρου, λόγω του τραυματισμού του το Μάρτιο του 2003, Στις 25.6.03, κάτω από γενική αναισθησία-, προέβηκα σε εγχείρηση αποκάλυψης του δεξιού όρχεος,, ορχιδόλυσης και ορχιδοπηξίας. Μετεγχειρητικώς δεν υπήρξε καμία επιπλοκή και εξήλθεν της κλινικής. Ανάλυση σπέρματος που έγινε σας3.10.03 έδειξε σαφή σημεία ολιγοασθενοσπερμίας, η οποία μετά από μερικούς μήνες παρουσίασε σαφή βελτίωση. Στην τελευταία εξέταση που έγινε στις 30.6.04, αμφότεροι οι όρχεις ήταν φυσιολογικοί; με μικρή υποψία ύπαρξης κιρσοκήλης α' βαθμού· αριστερά. Κατά την άποψη μου, ο Μάριος, συνεπεία του τραυματισμού του, υπέστη μεταξύ των άλλων τραυμάτων και τραυματική μετατόπιση του δεξιού του όρχεος. προς τα άνω εντός της βουβωνικής περιοχή. Ως αποτέλεσμα αυτού, χρειάστηκε να χειρουργηθεί ώστε να μεταφερθεί ο όρχις στην κανονική του θέση εντός του οσχέου. Επίσης εμφάνισε κάποιας μορφής υπολειτουργία του συγκεκριμένου όρχεος.» Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέτασή του, θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο κ. Φίλιππος Συμιλλίδης, ορθοπεδικός χειρουργός, κατέθεσε εκ μέρους του Ενάγοντα. Η κυρίως εξέταση του δόθηκε με γραπτή δήλωση και με προφορική μαρτυρία. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει τα ακόλουθα: «
  8. Ονομάζομαι Δρ. Φίλιππος Συμεών Συμιλλίδης και είμαι ιατρός με ειδικότητα ειδικού ορθοπεδικού Χειρούργου και εξασκώ το εν λόγω επάγγελμα σε Κλινική που ευρίσκεται στην οδό Ναυπλίου 19, στη Λεμεσό. Έχω επίσης τον τίτλο του Επιμελητής-Λέκτορα του Πανεπιστημίου WITWATERSRAND (WITS) του Johannsesburg.
  9. Έχω προσωπική γνώση όλων των γεγονότων που αφορούν στα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής από προσωπικό χειρισμό της υπόθεσης από στοιχεία που έχω στην κατοχή μου και από πληροφόρηση από τον Μάριο Πέτρου/Ενάγοντα
  11. Τον Μάριο Πέτρου τον γνώρισα για πρώτη φορά όταν προσήλθε στο ιατρείο μου για εξέταση στις 8/6/2003 τρεις περίπου μήνες μετά από εμπλοκή σε τροχαίο δυστύχημα με πολλαπλούς και βαριούς τραυματισμούς. Θυμάμαι ότι την πρώτη φορά που ο Μάριος Πέτρου προσήλθε στο ιατρείο μου για εξέταση ήταν σε αναπηρικό καρότσι και τον μετέφερε ο πατέρας του αφού δεν μπορούσε ούτε να περπατήσει ούτε να χρησιμοποιήσει δεκανίκια. Από τον Ιούνιο του 2003 μέχρι και σήμερα έχω προβεί σε διάφορες εξετάσεις και εγχειρήσεις στον εν λόγω ασθενή.
  12. Αναφορικά με την κατάσταση του ασθενούς, την εξέλιξη και πορεία της υγείας του, τις εξετάσεις και εγχειρήσεις στις οποίες προέβηκα σε αυτόν την νοσηλεία του στην Κλινική όπου εργάζομαι, έχω ετοιμάσει τρία ιατρικά πιστοποιητικά ημερομηνίας 17/06/2003, 16/03/2004 και 11/11/2004 και 9/5/2007, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται στην παρούσα δήλωση και το περιεχόμενο των οποίων υιοθετώ πλήρως. Εξ' όσων με πληροφόρησαν οι δικηγόροι του Ενάγοντα Τα πρωτότυπα των εν λόγω πιστοποιητικών έχουν ήδη καταχωρηθεί στο Δικαστήριο.
  13. Περαιτέρω επισυνάπτονται σχετικές ακτινογραφίες του Μάριου Πέτρου, καθώς επίσης βίδες οι οποίες αφαιρέθηκαν από τον Μάριο.
  14. Στο σημείο αυτό επιθυμώ να αναφέρω ότι η διαφορά που υπάρχει στο ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 16/03/2004 που δόθηκε στον Δρ. κ. Γεωργίου από αυτό το ιατρικό πιστοποιητικό ίδιας ημερομηνίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο, οφείλεται σε εκ παραδρομής λάθος της γραμματέος μου. Το αληθές ιατρικό πιστοποιητικό 16/03/2004 είναι αυτό που κατατέθηκε στο Δικαστήριο από τον Ενάγοντα 1, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται στην παρούσα και το περιεχόμενο του οποίου υιοθετώ. Απορρίπτω δε, το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού που δόθηκε στον κ. Γεωργίου, σε όσα σημεία συγκρούεται με το πιστοποιητικό που επισυνάπτεται στην παρούσα δήλωση.
  15. Κατά τον χρόνο στην διάρκεια του οποίου προέβηκα στις ενέργειες και πράξεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 εώς 6 (ανωτέρω), διατηρούσα όλες τις ιδιότητες που αναφέρω στην παράγραφο 1 της παρούσας.» Με την προφορική του μαρτυρία έκανε αναφορά κυρίως σε ακτινογραφίες που ο ίδιος κατέθεσε ως τεκμήρια. Το περιεχόμενο του Ιατρικού Πιστοποιητικού ημερομηνίας 16.3.2004, παρατίθεται αυτολεξεί: «ΙΣΤΟΡΙΚΟ 0 ανωτέρω ασθενής ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στις 9/3/03 και υπέστη πολλαπλούς και βαριούς τραυματισμούς. Εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για θεραπεία και εγχειρήσεις. Της πληροφορίες τις έλαβα από τον ίδιο τον ασθενή και τον πατέρα του και από ένα πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε από τον ιατρό Νικόλαο Καραπατάκκη του νοσοκομείου Λευκωσίας. Ο ανωτέρω ασθενής εξετάσθηκε από μένα για πρώτη φορά στις 8/6/03 και κατά την πρώτη εξέταση διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: - Τούτος μεταφέρετο από τον πατέρα του σε αναπηρικό_.καροτσάκί γιατί δεν μπορούσε να περπατήσει λόγω του κατάγματος στο αριστερό μηριαίο και λόγω του κατάγματος στην αριστερή κερκίδα, κάΐ δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει δεκανίκια. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ - Υπήρχε διόγκοοση και παραμόρφωση του αριστερού μηριαίου - Στο αριστερό χέρι έφερε γύψο κάτοθεν του αγκώνος ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΕΣ οι οποίες ελήφθησαν έδειξαν μη πώρωση του κατάγματος του! αριστερού μηριαίου και σπασμένη πλάκα και βίδες η οποία είχε τοποθετηθεί στον ί αριστερό μηρό. Συνεστήθη στον ασθενή όπως υποστεί εκ νέου εγχείρηση στον αριστερό μηρό γιατί δημιουργήθηκε ψευδάρθρωση, Έσπασέ"η"πλάκα και οι βίδες η οποίες είχαν τοποθετηθεί αρχικά και έπρεπε τούτες να αφαιρεθούν, με νέα εγχείρηση να καθαριστή το κάταγμα και να τοποθετηθεί ενδομυελικός ήλος ασφαλιζόμενος με . μόσχευμα. Για τις κακώσεις της αριστερής κερκίδας και της αριστερής πηχιοκαρπικής άρθρωσης, θα ασχολείτο ο συνάδελφος ιατρός 'Αλκης Άλκιβιάδους. Στις 25/6/03 ο ανωτέρω ασθενής εισήχθη στην Πολυκλινική Υγεία στην Λεμεσό όπου και κάτω από γενική αναισθησία έγινε από μένα αφαίρεση της μεταλλικής πλάκας και βιδών από τον αριστερό μηρό, έγινε επιμελής καθαρισμός των κατεαγότων άκρων του κατάγματος και τοποθετήθηκε ενδομυελικός ήλος ασφαλιζόμενος δύο βίδες στο εγγύς τριτημόριο του μηρού και δύο βίδες στο άπω τριτημόριο του μηρού. Όπως επίσης και οστικό μόσχευμα.4 Στην ίδια επέμβαση έγινε επίσης και εγχείρηση στον αριστερό καρπό με τον συνάδελφο ιατρό Αλκη Αλκιβιάδη. Τούτος παρέμεινε νοσηλευόμενος στην Πολυκλινική Υγεία μέχρι και τις 30/6/03 ΕΞΕΛΙΞΗ Συνεστήθη στον ασθενή όπως για ένα μήνα να μην φορτίσει το αριστερό κάτω άκρο και ακολούθως του εδόθησαν οδηγίες όπως αρχίσει σταδιακά να το φορτίζει. Τούτος χρησιμοποιούσε δεκανίκια για τρεις περίπου μήνες. Κατά τον τελευταίο ακτινολογικό έλεγχο που έγινε στις 16/12/03 υπήρχε σχηματισμός πώρου στην περιοχή του κατάγματος, και εδόθησαν στον ασθενή οδηγίες όπως τούτος αρχίσει να φορτίζει πλέον το σκέλος χωρίς υποστήριξη. ΔΙΑΓΝΩΣΗ
  16. Κάταγμα αριστερής κερκίδος και εξάρθρημα κερκιδοωλεινικής άρθρωσης αριστερά
  17. Συντριπτικό κάταγμα αριστερού μηριαίου για το οποίο χειρουργήθηκε δύο φορές
  18. Κάκωση δεξιού γόνατος (ρήξη οπίσθιου χιαστού συνδέσμου αριστερού γόνατος ΕΞΕΛΙΞΗ - ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ - ΠΡΟΓΝΩΣΗ Ο ανωτέρω ασθενής υπέστη σοβαρούς και εκτεταμένους τραυματισμούς οι οποίοι έθεσαν σε κίνδυνο μεγάλο τη ζωή του. Χειρουργήθηκε αρχικά και νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και μετέπειτα νοσηλεύθηκε από μένα για το κάταγμα του αριστερού μηριαίου το οποίο δημιούργησε ψευδάρθρωση. Υπέστη μία επιτυχημένη εγχείρηση η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την πώρωση του κατάγματος. Τώρα τούτος βαδίζει χωρίς την χρήση δεκανικιών. Θα χρειασθεί σε ένα χρόνο από σήμερα να αφαιρεθούν τα υλικά οστεοσύνθεσης από τον αριστερό μηριαίο και αναμενόμενα έξοδα τέτοιας εγχείρησης σήμερα ανέρχονται περίπου περί τις £1.000,
  19. Επίσης σε μία φάση πρέπει να γίνει εγχείρησης αποκατάστασης ρήξεως του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου πιθανότατα με μόσχευμα πλαστικό λόγω οπίσθιας αστάθειας του δεξιού γόνατος η οποία σκοπό έχει να γίνει σταθεροποίηση της εν λόγο συνδεσμικής κάκωσης της άρθρωσης. Αναμενόμενα έξοδα τέτοιας εγχείρησης σήμερα με πλαστικό μόσχευμα σήμερα ανέρχονται περίπου στις £6.000,
  20. Ο ανωτέρω ασθενής λόγω των σοβαρών τραυματισμών που υπέστη έχει σταματήσει να ασχολείται με όποιασδήποτε φύσεως αθλητικές δραστηριότητες αποφεύγει να ανεβοκατεβαίνει σκάλες ή να περπατά μεγάλες αποστάσεις λόγω των πολλαπλών κακώσεων στα κάτω άκρα για τα οποία υπέστη, επίσης του συνέστησα ότι δεν πρέπει να ασχοληθεί μελλοντικά με χειρονακτική εργασία ή εργασίες οι οποίες απαιτούν ορθοστασία πολλή περπάτημα ή ανεβοκατέβασμα σκαλών και μεταφορά βαρών γιατί τούτα θα επιδεινώνουν την κατάσταση του. Τούτος πάντοτε θα παραπονείται για πόνους και στο δεξί γόνατο όσο και στον αριστερό μηρό μετά από τις εν λόγο δραστηριότητες ή σε αλλαγές καιρού ιδίαν σε ψυχρό κλίμα. Η πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας στο δεξί γόνατο είναι βέβαια.. Λόγω των ανωτέρω τραυματισμών έχει στιγματιστεί η ζωή του δια βίου. Όλα τα ιατρικά έξοδα μέχρι στιγμής έχουν πληρωθεί από τον ασθενή εκτός από την έκδοση του πιστοποιητικού του το οποίο ανέρχεται σε £100,00.» Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το Ιατρικό Πιστοποιητικό του ημερ. 16 Μαρτίου 2004 (τεκμήριο 37) που εστάλη στον Ιατρό κ. Ηλία Γεωργίου που εκπροσωπούσε την ασφαλιστική εταιρεία της Εναγομένης αναφέρει κάτω από τον τίτλο «ΕΞΕΛΙΞΗ - ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ - ΠΡΟΓΝΩΣΗ» κάτι που δεν υπάρχει στο Πιστοποιητικό ίδιας ημερομηνίας που κατέθεσε ο κ. Συμιλλίδης κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής. Συγκεκριμένα, το Πιστοποιητικό που εστάλη στον κ. Ηλία Γεωργίου αναφέρει ότι «Υπέστη μια επιτυχημένη εγχείρηση η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την πώρωση του κατάγματος. Τώρα τούτος βαδίζει χωρίς την χρήση δεκανικιών και δεν παραπονείται πλέον για πόνους στην εν λόγω περιοχή». Η υπογραμμισμένη φράση δεν υπάρχει στο Πιστοποιητικό ημερ. 16.3.2004 που ο Ιατρός κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου (τεκμήριο 6). Κατά τα άλλα, το υπόλοιπο περιεχόμενο των δύο εγγράφων είναι πανομοιότυπο. Στην κυρίως εξέταση του ο κ. Συμιλλίδης έδωσε εξήγηση για αυτό το ανορθόδοξο γεγονός, αφού, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, ισχυρίσθηκε ότι «οφείλεται σε εκ παραδρομής λάθος της γραμματέος μου». Αντεξεταζόμενος γύρω από αυτό το θέμα ανέφερε τα ακόλουθα «... επειδή αυτά υπαγορεύονται στη γραμματέα μου από μαγνητόφωνο, η κοπέλα μου έγραψε ότι δεν παραπονιέται, ενώ έπρεπε να γράψει ότι παραπονιέται και θεώρησα να το διαγράψω παντελώς για να μην υπάρχει πρόβλημα». Του υποβλήθηκε ότι δεν λέει την αλήθεια στο Δικαστήριο γύρω από αυτό το θέμα, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Ο κ. Δημήτρης Κουντουριώτης, φυσιοθεραπευτής, αναγνώρισε ως δικό του έγγραφο τη Βεβαίωση (τεκμήριο 47). Σε αυτή γίνεται αναφορά ότι ο Ενάγων υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπείες με την εφαρμογή ειδικών τεχνικών κινητοποίησης. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 48 την «καρτέλα» του ασθενούς με το ιστορικό των φυσιοθεραπειών. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του θα αναφερθώ στη συνέχεια. Εκ μέρους της Εναγομένης κατέθεσε ο κ. Ξενοφών Κάλλης. Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι διατηρεί γραφείο ερευνών και μεταξύ άλλων συνεργάζεται με διάφορες ασφαλιστικές εταιρείες για λογαριασμό των οποίων προβαίνει σε διερευνήσεις που αφορούν σε δυστυχήματα και αξιώσεις. Το 2006 η ασφαλιστική εταιρεία Ύδρα του ανέθεσε να διερευνήσει κατά πόσο ο Μάριος Πέτρου, Ενάγων, εργαζόταν ή όχι. Η εν λόγω εταιρεία του είχε δώσει την πληροφορία ότι ο Ενάγων κατάγεται από τον Αναλιόντα. Στις 8.6.06 μαζί με συνεργάτη του μετέβηκε στον Αναλιόντα για να προβούν στις δέουσες έρευνες. Εκεί συνάντησαν μια γυναίκα η οποία τους έδωσε την πληροφορία ότι ο Μάριος Πέτρου πρόσφατα είχε ανοίξει γκαράζ αυτοκινήτων στο δρόμο Αναλιόντα-Λιθροδόντα, λίγο πριν από το στρίψιμο προς Αγία Βαρβάρα. Εντόπισε το εν λόγω γκαράζ, το οποίο και φωτογράφισε. Πρόκειται για τις φωτογραφίες, τεκμήρια 23Α - 23Ε. Στις 14.6.2006 επισκέφθηκε και πάλι μαζί με τον συνεργάτη του το γκαράζ του Μάριου Πέτρου με δύο αυτοκίνητα. Εκεί βρήκε τον Μάριο Πέτρου στον οποίο ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του συνεργάτη του έχει πρόβλημα με τα φρένα, και του το άφησαν στο γκαράζ για να το επιδιορθώσει. Ο Μάριος Πέτρου τους ανέφερε ότι το αυτοκίνητο θα ήταν έτοιμο την επομένη. Πράγματι, την επόμενη ημέρα, 15.6.2006 μετέβηκαν και πάλι στο γκαράζ για να παραλάβουν το αυτοκίνητο. Ο Μάριος Πέτρου τους ανέφερε ότι δεν χρειάστηκε να κάνει ιδιαίτερες ενέργειες στο αυτοκίνητο και συνεπώς δεν τους χρέωσε. Τους έδωσε την επαγγελματική του κάρτα (τεκμ.20). Μετά πάροδο δυο-τριών μηνών ειδοποιήθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία Ύδρα ότι τοποθετήθηκε ταμπέλα στο πλευρό του δρόμου και του ζήτησαν να τη φωτογραφήσει, πράγμα το οποίο έκανε στις 8.9.
  21. Πρόκειται για τα τεκμ.21 και
  22. Ακολούθως ειδοποιήθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία Ύδρα ότι η εν λόγω ταμπέλα αφαιρέθηκε και του ζήτησαν να φωτογραφήσει και πάλι τον χώρο, πράγμα που έπραξε στις 16.9.
  23. Πρόκειται για τα τεκμ. 50Α, Β, Γ, Δ. Τα τεκμ.50Α και 50Β δείχνουν τον χώρο όπου βρισκόταν τοποθετημένη προηγουμένως η ταμπέλα. Οι φωτογραφίες 50Γ και 50Δ δείχνουν ακριβώς το σημείο όπου ήταν τοποθετημένη η ταμπέλα. Αντεξεταζόμενος του υποβλήθηκε ότι η εν λόγω ταμπέλα συνεχίζει να βρίσκεται μέχρι σήμερα τοποθετημένη στον ίδιο χώρο. Ο μάρτυρας απάντησε πως δεν το γνωρίζει αφού μετά τις 16.9.2006 δεν μετέβηκε εκ νέου στον χώρο. Αρνήθηκε ότι μετέβηκε πρόσφατα στην περιοχή και ότι είδε τον κ. Σωφρόνη. Ο ιατρός κ. Ηλίας Γεωργίου που κατέθεσε εκ μέρους της Εναγομένης, ανέφερε ότι η ειδικότητα του είναι η χειρουργική ορθοπεδική τραυματολογία. Κατέθεσε ως τεκμήριο 51 Ιατρική Έκθεση που συνέταξε σε σχέση με τον Ενάγοντα, τον οποίο εξέτασε στις 22.9.
  24. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της εν λόγω Ιατρικής Έκθεσης η κλινική εξέταση έδειξε τα πιο κάτω (παρατίθεται αυτολεξεί το σχετικό μέρος από την εν λόγω Έκθεση): «ί. Πλήρως επουλωμένη χειρουργική ουλή μήκους 16 εκ. στο κάτω μέρος του αριστερού αντιβραχίου στο κερκιδικό του χείλος. ii. Παρόμοιας μορφής ουλή μήκους 8 εκ. στην ίδια περιοχή. iii Εκτεταμένη χειρουργική ουλή μήκους 30 εκ. στην έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού. ίν. Δύο μικρές ουλές ένα εκ. η κάθε μία στην έξω επιφάνεια του άνω μέρους του αριστερού ισχίου. ν. Εννιά εκ. μήκους ουλή στο άνω μέρος του αριστερού μηρού. νί. Μικρές αρθρωσκοπικές ουλές στο δεξιό γόνατο. νii. Φυσιολογική κινητικότητα του αριστερού αγκώνα, αντιβραχίου, καρπού, και δακτύλων του αριστερού χεριού. viii. Πλήρως ικανοποιητική συνδεσμική σταθερότητα του δεξιού γόνατος χωρίς κλινικό σημείο αστάθειας του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. ίχ. Βαδίζει φυσιολογικά χωρίς χωλότητα. χ. Κατά την επιμέτρηση του μήκους των κάτω άκρων δεν διαπιστούται οποιαδήποτε διαφορά. xi. Μικρού βαθμού ελάττωση της πλήρους κάμψης του δεξιού γόνατος της τάξης των 15 μοιρών. •Προσκόμισε τον φάκελο του με ακτινολογικές εξετάσεις ο οποίος περιλαμβάνει πληθώρα ακτινολογικών εξετάσεων ελέγχου κατά την περίοδο αποκατάστασης. Προσεκτική μελέτη των εξετάσεων επιβεβαίωσε το κάταγμα της διάφυσης του αριστερού μηριαίου και τα στάδια θεραπείας από τα οποία διήλθε (λεπτομερώς περιγράφονται πιο πάνω). Περαιτέρω επιβεβαιώθηκε το κάταγμα της αριστερής κερκίδας, ο τραυματισμός του αριστερού καρπού, και τα στάδια αποκατάστασης από τα οποία διήλθε. Τελευταία ακτινολογική εξέταση που ελήφθη τον Φεβρουάριο 2005 έδειξε πλήρη επούλωση του κατάγματος του μηριαίου σε φυσιολογική ανατομική θέση.» Τα συμπεράσματα του, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης, είναι τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτολεξεί): «[1] Υπέστη κάταγμα της διάφυσης του αριστερού μηριαίου, της αριστερής κερκίδας, και συνδεσμικό τραυματισμό του δεξιού γόνατος. [2]. ---- Το κάταγμα του αριστερού μηριαίου, αντιμετωπίσθηκε αρχικά εις το Νοσοκομείο Λευκωσίας με χειρουργική σταθεροποίηση. Ακολούθησαν αριθμός επεμβάσεων» που αφορούσαν τόσο το κάταγμα του αριστερού μηριαίου όσο και το κάταγμα της αριστερής κερκίδας (λεπτομερής περιγραφή της θεραπευτικής διαδικασίας περιγράφεται πιο πάνω). [3]. Ο συνδεσμικός τραυματισμός του δεξιού γόνατος αντιμετωπίσθηκε κατά άριστο τρόπο με χειρουργική αποκατάσταση. [4]. To τελικό αποτέλεσμα της πολύμορφης θεραπείας που χρειάστηκε κρίνεται άριστο. Η γνώμη αυτή στηρίζεται στην πλήρη επούλωση τόσο του κατάγματος του μηριαίου όσο και της κερκίδας και στην επαναφορά της λειτουργικότητας του αριστερού άνω και δεξιού κάτω άκρου σε πλήρως ικανοποιητικά επίπεδα. [5]. Παραμένει μικρού βαθμού δυσκαμψία κατά την πλήρη κάμψη του δεξιού γόνατος η οποία δικαιολογεί την αίσθηση της δυσκαμψίας μόνο σε περίπτωση επιτέλεσης πλήρους βαθέως καθίσματος με την χρήση του δεξιού γόνατος. Δεν δικαιολογεί οποιοδήποτε λειτουργικό πρόβλημα εκτός από την συγκεκριμένη περίπτωση του πλήρους βαθέως καθίσματος. [6]. Περιοδικές ήπιες ενοχλήσεις σε καιρικές αλλαγές ή μετά από έντονες παρατεταμένες χειρονακτικές δραστηριότητες αποτελούν πιθανότητα. Τυχόν εμφάνιση τους δεν θα χρήζει ιδιαίτερης ιατρικής εξέτασης ή θεραπείας η δε υποχώρηση θα επέρχεται με απλή ανάπαυση. [7]. Τόσο το κάταγμα του μηριαίου όσο και το κάταγμα της αριστερής κερκίδας δεν ήταν ενδοαρθρικά κατάγματα. Κατ' επέκταση δεν δικαιολογούν πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας. [8]. Το εξάρθρημα της αριστερής κερκιδωλενικής άρθρωσης (αριστερός καρπός) αντιμετωπίσθηκε σε τελικό στάδιο μέσω αφαίρεσης του κάτω άκρου της αριστερής ωλένης. Κατ' επέκταση δεν δικαιολογείται ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στην άρθρωση αυτή λόγω του ότι το τελικό άκρο της ωλένης έχει αφαιρεθεί. [9]. Η μορφή τραυματισμού του δεξιού γόνατος (συνδεσμικός τραυματισμός με απόσπαση μικρού οστικού τεμαχίου) δικαιολογεί την πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας. Όμως το άριστο αποτέλεσμα της θεραπείας που του εχορηγήθη, η απουσία συνδεσμικής αστάθειας, και η απουσία κατάγματος στην αρθρική επιφάνεια του μηριαίου, στηρίζουν την γνώμη ότι αν η πιθανότητα αυτή καταστεί πραγματικότης, τούτο θα αφορά το πολύ απώτερο μέλλον και θα είναι βραδείας εξέλιξης. [10]. Οι ουλές θα παραμείνουν.» Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέτασή του, θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός κ. Ν. Καραπατάκης, υιοθέτησε το περιεχόμενο δύο Ιατρικών Πιστοποιητικών που εξέδωσε σε σχέση με τον Ενάγοντα. Πρόκειται για τα τεκμήρια 11 και 12, το περιεχόμενο των οποίων παραθέτω αυτολεξεί: « 9 Ιουνίου 2003 Ο ανωτέρω ασθενής ετραυματίσθη την 9.3.2003 κατόπιν τροχαίου ατυχήματος. Διεκομίσθη στις Α' Βοήθειες και εν συνέχεια εισήχθη στο Ορθοπαιδικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Κατά τον κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο διεπιστώθησαν τα κάτωθι:
  25. Συντριπτικό κάταγμα αριστερού μηριαίου
  26. Κάταγμα αριστερής κερκίδας και εξάρθρημα κερδιδωλενικής αριστερά (κάταγμα Gaieuzi)
  27. Θλαστικό τραύμα αριστερού μηρού μήκους 3-4εκ.
  28. Συνδεσμική κάκωση δεξιού γόνατος Θεραπεία και πορεία ασθενούς: Ο ασθενής με τις ως άνω κακώσεις αφού έγινε ανάνηψη και πήρε 3 φιάλες αίμα οδηγήθη στο χειρουργείο όπου του εγένετο ανοικτή ανάταξη της αριστερής κερκίδας και αριστερού μηριαίου. Τοποθετήθηκαν πλάκα με βίδες στο αριστερό μηριαίο και οστικά μοσχεύματα και πλάκα στην αριστερή κερκίδα. Ετοποθετήθησαν κυλινδρικός γύψος στο δεξιό γόνατο. Ο ασθενής παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι 18 Απριλίου 2003 ότε και εξήλθε. Ο γύψος από το δεξιό γόνατο αφαιρέθη μετά 6 εβδομάδες από την τοποθέτηση του. Έκτοτε ο ασθενής παρακολουθείται στην κλινική καταγμάτων του Νοσοκομείου. Κατά τον τελευταίο κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο στις 3/6/2002-υπάρχει ικανοποιητικός πώρος στο κάταγμα αριστερού μηριαίου.» « 31 Ιουλίου, 2003 Ο ανωτέρω ασθενής ετραυματίσθη την 9/3/2003 κατόπιν τροχαίου ατυχήματος. Διεκομίσθη στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Κατά τον κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο διεπιστώθησαν τα κάτωθι: - Κάταγμα μηριαίου αριστερά συντριπτικό - Κάταγμα αριστερής κερκίδας και εξάρθρημα κερκιδωλενικής αριστερά ( κάταγμα Galeazi) - Συνδεσμική κάκωση δεξιού γόνατος - Θλαστικό τραύμα αριστερού μηρού μήκους 3-4 εκ. Θεραπεία και πορεία ασθενούς: Ο ασθενής με τις ως άνω κακώσεις αφού έγινε ανάνηψη και πήρε 3 φιάλες αίμα οδηγήθη στο χειρουργείο όπου του εγένετο ανοικτή ανάταξη της αριστεράς κερκίδος και αριστερού μηριαίου. Τοποθετήθηκε πλάκα και βίδες στο αριστερό μηριαίο και οστικά μοσχεύματα και πλάκα στην αριστερή κερκίδα. Ετοποθετήθηκαν κυλινδρικός γύψος στο δεξιό γόνατο. Ο ασθενής παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι 18/4/2003 ότε και απελύθη. Έκτοτε παρακολουθείτο στην Κλινική Καταγμάτων. Την 6/5/2003 αφού βγήκε ο γύψος από την αριστερή κερκίδα εισήχθη εκ νέου στο Νοσοκομείο όπου υπό γενική νάρκωση έγινε ανάταξη της κερκιδωλενικής η οποία ήτο ασταθής και τοποθέτηση 2 βελονών για συγκράτηση της αρθρώσεως. Εξήλθε δε του Νοσοκομείου την 11/5/
  29. Έκτοτε παρακολουθείτο στην Κλινική Καταγμάτων. Ο ασθενής κατά τον τελευταίο κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο στις 3/6/2003 υπάρχει δε ικανοποιητικός πώρος αριστερού μηριαίου. Συνεστήθη δε εισαγωγή στις 18/6/2003 για αφαίρεση των βελόνων και έλεγχο του μηριαίου. Ο ασθενής δε επανήλθε στο Νοσοκομείο για εξέταση.» Για την προγραμματισθείσα στις 18.6.2003 εισαγωγή του ασθενούς στο Νοσοκομείο έκανε αναφορά στο τεκμήριο
  30. Ήταν η θέση του ότι ο Ενάγων δεν του παραπονέθηκε για κάτι, το οποίο δεν κατέγραψε στα Ιατρικά Πιστοποιητικά του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως τον Ενάγοντα τον είδε για τελευταία φορά στις 3.6.
  31. Ο Ουρολόγος-Ανδρολόγος κ. Κώστας Παπαχαραλάμπους, που κλήθηκε εκ μέρους της Εναγομένης, υιοθέτησε Ιατρική Γνωμάτευση που εξέδωσε στις 4.1.2006 (τεκμήριο 57) κατόπιν εξέτασης του Ενάγοντα που διενήργησε τέλη του
  32. Παραθέτω αυτολεξεί το περιεχόμενο του εν λόγω Πιστοποιητικού. «Ο κ. Μάριος Πέτρου ενεπλάκη στις 9/3/2003 σε τροχαίο ατύχημα με αποτέλεσμα πολλαπλά κατάγματα στα οποία αναφέρονται λεπτομερώς στις εκθέσεις τους οι ορθοπεδικοί. Κατά την εξέταση, ο ασθενής αναφέρεται και σε «μετακίνηση» όρχεως (δεν ήταν βέβαιος ποιος από τους δύο όρχεις) λόγω της συμπιέσεως του καθίσματος (σέλας) της μοτοσικλέτας. Θα αναφερθώ μόνο σε ότι αφορά το ουρολογικό- ανδρολογικό μέρος του «τραυματισμού». Διαπιστώνω εγκάρσια μικρή τομή στη δεξιά βουβωνική χώρα. Οι όρχεις έχουν θέση, μέγεθος και υφή φυσιολογική. Όπως φαίνεται από την σημείωση του ουρολόγου Δρ. Σ. Πετράκη ο ασθενής χειρουργήθηκε στις 25/6.2003 για ΚΡΥΨΟΡΧΙΑ. Η κρυψορχία ή οιαδήποτε μετακίνηση όρχεως ουδεμία αιτιολογική σχέση έχει με το ατύχημα. Οποιαδήποτε «μετακίνηση» όρχεως δεν είναι δυνατή χωρίς σύνθλιψη ή ρήξη του οργάνου. Εξ΄ άλλου το σπερμοδιάγραμμα που έγινε στις 3/10/2002 είναι απόδειξη ότι το πρόβλημα προϋπήρχε του ατυχήματος.» Κατά την κυρίως εξέταση διόρθωσε μέρος του Ιατρικού του Πιστοποιητικού λέγοντας ότι εκεί που αναφέρει ότι «μετακίνηση» όρχεως δεν είναι δυνατή σύνθλιψη ή ρήξη του οργάνου, θα πρέπει να προστεθεί «τις περισσότερες φορές». Ερωτήθηκε για το περιεχόμενο του Ιατρικού Σημειώματος, τεκμήριο 38, του Ουρολόγου κ. Πετράκη και συγκεκριμένα για την αναφορά σε αυτό ότι ο συγκεκριμένος όρχις του Ενάγοντα 1 εμφάνισε κάποιας μορφής υπολειτουργία. Η θέση του ήταν ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξέταση που να αφορά τη λειτουργία ενός εκ των δύο όρχεων. Το σπερμογράφημα ή σπερμοδιάγραμμα αφορά τη λειτουργία αμφοτέρων των όρχεων. Ήταν η θέση του από τα Ιατρικά Πιστοποιητικά που έχουν συνταχθεί για την κατάσταση του Ενάγοντα 1 ότι δεν υπάρχουν εμφανή σημεία τραυματισμού στον όρχι ή στην περιοχή του βουβωνικού πόρου. Ήταν η θέση του ότι, σε περίπτωση τραυματισμού του όρχεως παρουσιάζονται έντονοι πόνοι. Σε περίπτωση που δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα το πρόβλημα αυτό και συγκεκριμένα σε πέντε - έξι ώρες από τον τραυματισμό, ο όρχις ενδεχομένως να υποστεί νέκρωση και να τεθεί εκτός λειτουργίας. Του ζητήθηκε να σχολιάσει το τεκμήριο 17 στο οποίο αναφέρεται ότι εννέα ημέρες μετά το δυστύχημα ο τραυματίας παραπονέθηκε ότι δεν ψηλαφούσε τον δεξιό όρχι και ότι ο εφημερεύων ουρολόγος που κλήθηκε διαπίστωσε την ύπαρξη ανασπωμένου δεξιού όρχεως. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ανασπώμενος όρχις είναι ο όρχις ο οποίος κινείται. Συνεπώς για να γίνει διάγνωση θα πρέπει ο γιατρός να τον ψηλαφίσει, να τον σπρώξει προς τα πάνω και προς τα κάτω. Σε περίπτωση τραυματικής μετατόπισης των όρχεων, μια μετατόπιση του από τον ιατρό θα ήταν πολύ επώδυνη για τον ασθενή. Συνήθως επιτυγχάνεται με χειρουργική επέμβαση ή τουλάχιστο με γενική νάρκωση για να χαλαρώσουν οι μυς και να μην υποφέρει ο ασθενής. Ήταν η θέση του ότι στο τεκμήριο 38 του κ. Πετράκη γίνεται αναφορά ότι ο Ενάγων παραπονέθηκε για πόνο κατά τον χρόνο της παραμονής του στο Νοσοκομείο και ότι σε υπερηχογραφικό έλεγχο που έγινε αναφέρθηκε υποψία συστροφής στον μετατοπισθέντα όρχι στη βουβωνική περιοχή. Στο Πιστοποιητικό του κ. Ηλιάδη, τεκμήριο 17, δεν γίνεται αναφορά σε πόνο. Σε αυτό αναφέρεται ότι, σε υπερηχογραφικό έλεγχο που έγινε δεν φάνηκε να υπάρχει οποιαδήποτε ανωμαλία στην υφή ή την αιμάτωση του όρχεως. Επέμενε ότι, σε περίπτωση υποψίας για συστροφή του όρχεως, που είναι η περίπτωση στην οποία «κλώθεται» ο όρχις, ο ασθενής θα πρέπει να χειρουργηθεί αμέσως γιατί υπάρχει κίνδυνος ο όρχις να απονεκρωθεί αφού η αιμάτωση του όρχεως σταματά τελείως. Είναι αξίωμα στην ιατρική ότι υποψία συστροφής όρχεως συνεπάγεται άμεση επέμβαση. Η θέση του ήταν ότι, αν υπήρχε οποιαδήποτε μετακίνηση του όρχεως, αυτή ήταν παθολογικής φύσεως και όχι τραυματικής. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η κρυψορχία είναι εκ γενετής πάθηση και υπάρχει όταν ο όρχις δεν έχει κατέβει στη θέση του. Στην κρυψορχία δεν υπάρχει εκείνο το επείγον όπως συμβαίνει στην περίπτωση συστροφής του όρχεως. Όμως ενδείκνυται το παιδί να χειρουργείται στην ηλικία των δύο έως τριών ετών για να αποφευχθούν μελλοντικοί κίνδυνοι. Σε περίπτωση μετατραυματικής μετατόπισης του όρχεως ήταν η θέση του, και με αναφορά σε μελέτες, ότι μπορεί να μην υπάρχουν στον σάκο εμφανή τραύματα, αλλά θα υπάρχουν κάποια τραύματα οπωσδήποτε κάπου αλλού στην πορεία της μετατόπισης του όρχεως, δηλαδή θα υπάρχει ένα οίδημα ή γρατσουνιές. Στην παρούσα περίπτωση, ως ανέφερε, δεν ήταν δυνατό να υπήρξε μετατραυματική μετατόπιση του όρχεως διότι δεν υπάρχει ούτε πόνος ούτε εμφανή-εξωτερικά σημεία, δηλαδή τραυματισμοί. Στο Ιατρικό Πιστοποιητικό (τεκμήριο 17) καταγράφεται ότι ο Ενάγων ισχυρίστηκε ότι εντελώς τυχαία ανακάλυψε, εννέα ημέρες μετά το δυστύχημα, τον όρχι του σε λανθασμένο σημείο. Τελευταίος μάρτυρας ήταν η Εναγόμενη, κα Κάτια Γρηγορίου. Για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα ανέφερε ότι στις 9.3.2003 οδηγούσε το αυτοκίνητο του υιού της, το οποίο στάθμευσε στη δεξιά πλευρά μπροστά από φούρνο. Ακολούθως εισήλθε στον φούρνο, ψώνισε και εισήλθε και πάλι στο αυτοκίνητο. Αφού το ξεκίνησε, άναψε τα φώτα και «έκανε πισινή» για να εισέλθει στην απέναντι πάροδο για να κάνει επαναστροφή προς το Τσέρι. Εισήλθε στην πάροδο και την ώρα που έβγαινε έγινε ότι έγινε. Από το δυστύχημα έχασε τις αισθήσεις της και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι κοίταξε και είδε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός. Δεν αντελήφθηκε σε κανένα χρονικό σημείο τη μοτοσικλέτα του Ενάγοντα
  33. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «Κοίταξα, αλλά δεν υπήρχε τίποτε. Είμαι προσεκτική στο οδήγημα μου, ούτε δυστύχημα προκάλεσα, τώρα τι έγινε εκείνη την ημέρα.». Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα την παρέπεμψε στο πρακτικό της ποινικής υπόθεσης που αντιμετώπισε σε σχέση με το εν λόγω δυστύχημα. Της διάβασε από το τεκμήριο 43 τα ακόλουθα γεγονότα που είχαν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή: «.. Η κατηγορούμενη οδήγησε το αυτοκίνητο της από αυτό το σημείο με όπισθεν ταχύτητα δεξιά και πέρασε κάθετα στην αριστερή λωρίδα και τον ίδιο χρόνο ο ΜΚ1 οδηγούσε την μοτόρα του. Η κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της όπισθεν για να έρθει στην οδό Ομήρου για να στρίψει, δεν έλεγχε την τροχαία κίνηση και ανέκοψε την πορεία του ΜΚ1». Ήταν η θέση της ότι τότε δεν διευκρινίστηκαν τα γεγονότα και ότι τώρα που τα ξαναζεί ισχυρίζεται ότι «εισήλθε στην πάροδο και βγήκε». Αρνήθηκε την υποβολή του ευπαίδευτου συνηγόρου του Ενάγοντα ότι το δυστύχημα έγινε καθ' ον χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο με οπίσθια ταχύτητα. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χριστάκης Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά, Πολ. Έφ. αρ. 15/07, απόφαση ημερ. 23.5.2008, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι πριν αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία έθεσα ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ. 3516 Χρίστος Τακούσιης μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Το ίδιο ισχύει και για το μάρτυρα Φρίξο Δημοσθένους, του οποίου η μαρτυρία ουσιαστικά δεν δίδει φως στα επίδικα θέματα. Καλή εντύπωση, και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους, μου έκαναν οι Ιατροί κ. Καραπατάκης (του οποίου η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε) και κ.Παπαχαραλάμπους. Τη μαρτυρία του κ. Δημήτρη Κουντουριώτη, φυσιοθεραπευτή, αποδέχομαι αφού μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ο κ. Μάγος προσπάθησε να αμφισβητήσει τη μαρτυρία του ότι υπέβαλε τον Ενάγοντα σε φυσιοθεραπείες, υποβάλλοντας του ότι, κατά τον χρόνο που ο ίδιος δηλώνει ότι υπέβαλε τον Ενάγοντα σε φυσιοθεραπείες, ο Ενάγων βρισκόταν στη Λάρισα ως φοιτητής. Παρέπεμψε στα τεκμήρια 13 και
  1. Τα εν λόγω τεκμήρια δεν αναφέρουν ότι ο Ενάγων για όλη την περίοδο που φοιτούσε στη Λάρισα βρισκόταν στην Ελληνική Επικράτεια. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τη λογική απάντηση που έδωσε ο φυσιοθεραπευτής και δεν προτίθεμαι να προσθέσω ο,τιδήποτε άλλο «Ήταν δηλωμένος φοιτητής στο πανεπιστήμιο στη Λάρισα. Η φοίτηση του προφανώς είχε χρόνο διακοπών, κενό, και γι' αυτό ερχόταν στην Κύπρο. Και εγώ μπορώ να δηλώσω ότι από το 1994 μέχρι το 1998 ήμουν Θεσσαλονίκη. Σπούδαζα χωρίς να κάνω διαφοροποίηση αν ήρθα τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα». Καλή εντύπωση μου έκανε και ο μάρτυρας Υπεράσπισης κ.Κάλλης, του οποίου η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε στα ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση γεγονότα. Συγκεκριμένα, δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του η μαρτυρία του ότι συνάντησε τον Ενάγοντα στο γκαράζ και του παρέδωσε το αυτοκίνητο για επιδιόρθωση. Δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ότι ο Ενάγων του έδωσε την επαγγελματική του κάρτα (τεκμήριο 20). Να αναφέρω εδώ πως ο Ενάγων στη μαρτυρία του άνεφερε πως ο κ.Κάλλης δεν συνάντησε τον ίδιο στο γκαράζ, αλλά υπάλληλο του. Ο Ενάγων δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Δέχομαι μόνο το μέρος της μαρτυρίας του το οποίο επιβεβαιώνεται από την πραγματική μαρτυρία ή από άλλη αξιόπιστη ή αποδεκτή μαρτυρία. Συγκεκριμένα, δέχομαι τη μαρτυρία του η οποία αναφέρεται στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το δυστύχημα, αφού η μαρτυρία του αυτή επιβεβαιώνεται από την πραγματική μαρτυρία και από τα γεγονότα που περιβάλλουν την παραδοχή της Εναγομένης ενώπιον του Ποινικού Δικαστηρίου. Δέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ότι τα έξοδα της ιατροφαρμακευτικής του περίθαλψης τα κατέβαλε ο πατέρας του για λογαριασμό του. Ο Ενάγων ουσιαστικά παραδέχθηκε πως όταν έδιδε μαρτυρία ενώπιον άλλου Δικαστηρίου (ενώπιον κ. Σάντη, Α.Ε.Δ.) για την ίδια υπόθεση, είπε ψέματα. Συγκεκριμένα δέχθηκε πως ενώπιον του άλλου Δικαστηρίου ανέφερε πως η επαγγελματική του κάρτα στην οποία αναγράφεται M.S.P. Μάριος, Μηχανικός Αυτοκινήτων όλων των τύπων, δεν είναι δική του. Ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου δέχτηκε πως είναι δική του αυτή η κάρτα. Όταν ρωτήθηκε γιατί ενώπιον του άλλου Δικαστηρίου αρνήθηκε ότι ήταν δική του, απάντησε ως εξής: «Νόμιζα ότι θα κάνω κακό στην υπόθεση μου. Δεν ήταν εγγεγραμμένη εταιρεία τότε». Με άλλα λόγια δέχτηκε ότι, επειδή θεωρούσε ότι η αλήθεια γύρω από την επαγγελματική του κάρτα θα έκανε κακό στην υπόθεση του, αποφάσισε να την αποκρύψει σε μια προσπάθεια του να ξεγελάσει το Δικαστήριο. Το θέμα βεβαίως της κάρτας ήταν ουσιώδες αφού έριχνε φως στο κατά πόσο ο Ενάγων ασκούσε επαγγελματικές δραστηριότητες μετά τον τραυματισμό του. Μάλιστα, και ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου σε κάποιο μέρος της αντεξέτασης του ανέφερε πως επειδή η εταιρεία δεν είναι δική του σημαίνει ότι και η συγκεκριμένη κάρτα (τεκμήριο 20) δεν είναι δική του. Όταν του υποδείχθηκε ότι η κάρτα γράφει το όνομα του, απάντησε ότι ο ίδιος είναι υπεύθυνος στο γκαράζ. Με άλλα λόγια δέχθηκε ότι είναι δική του η κάρτα αλλά την εξέδωσε και την κυκλοφόρησε ως υπεύθυνος γκαράζ. Βεβαίως, η κάρτα τον παρουσιάζει ως μηχανικό αυτοκινήτων όλων των τύπων και όχι ως υπεύθυνο εταιρείας ή γκαράζ. Η προσπάθεια του να αποκρύψει τα πραγματικά γεγονότα φαίνεται και από το ακόλουθο μέρος της μαρτυρίας του που δόθηκε στην αντεξέταση του. «Ε - Στην προηγούμενη δίκη σε ερώτησα «Τώρα τί δουλειά κάνεις;», μιλώ για τις 13.9.06 και μου απάντησες «δεν εργάζομαι». Α - Μάλιστα, το συγκεκριμένο διάστημα για δύο εβδομάδες δεν εργαζόμουν. Την ημέρα που μιλούσα. Ε - Τις άλλες μέρες; Α - Την συγκεκριμένη μέρα είχα πρόβλημα με το πόδι μου και έκαμα εξετάσεις και καθόμουν. Ε - Πριν από αυτή την μέρα εργαζόσουν; Α - Ναι. Όχι χειρονακτικά. Ήμουν στο κατάστημα. Ε - Όταν σε ερώτησα «κάθεσαι συνέχεια» μου είπες «μάλιστα». Α - Ναι, το συγκεκριμένο διάστημα καθόμουν. Ε - Δηλαδή για την συγκεκριμένη μέρα που σου έκαμα ερωτήσεις είπες όχι ενώ τις άλλες δούλευες; Α - Δύο εβδομάδες δεν εδούλευα. Ήμουν στο μαγαζί.» Από την πιο πάνω μαρτυρία του φαίνεται πόσο πονηρός είναι και πόσο εύκολα ελίσσεται όταν βρεθεί αντιμέτωπος με προηγούμενη δήλωση του η οποία δεν τον συμφέρει. Ενώ στην προηγούμενη δίκη απάντησε ότι δεν εργαζόταν, χωρίς να διευκρινίζει ότι δεν εργαζόταν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου προσπάθησε να διορθώσει λέγοντας ότι εννοούσε ότι δεν εργαζόταν την ημέρα που κατέθετε στην προηγούμενη δίκη και ότι ο δικηγόρος της Εναγομένης δεν του διευκρίνισε «αν δούλευε πριν, ύστερα ή του χρόνου». Ο δικηγόρος όμως στην προηγούμενη δίκη, τον ρώτησε αν καθόταν συνέχεια και απάντησε «Μάλιστα», για να προσθέσει τώρα πως καθόταν για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η πιο πάνω μαρτυρία του στερείται πειστικότητας και απορρίπτεται χωρίς ενδοιασμό. Η μαρτυρία του γύρω από τα εισοδήματα του από το εν λόγω γκαράζ ήταν εσκεμμένα ασαφής και απορρίπτεται. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί το σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά: «Ε- Πόσα λεφτά πιάνεις; Α- Ανάλογα με τα έξοδα μου. Μπορεί £
  2. Όσα θέλω μου δίνει. Ε- Σου βάζει και κάρτες; Α- Δεν ξέρω. Δεν έχω σταθερό εισόδημα για να έχω κάρτες. Πιάνω όσα χρειάζομαι.» Να αναφέρω εδώ πως ο πατέρας του ισχυρίσθηκε ότι έδωσε στο παιδί του μια αγροτική αποθήκη για να λειτουργήσει επιχείρηση επιδιόρθωσης αυτοκινήτων σε μια προσπάθεια του να το εξυψώσει ηθικά και ψυχολογικά. Δεν ανέφερε ότι ο υιός του είναι υπάλληλός του στην επιχείρηση. Είναι δε άξιον απορίας πώς ο Ενάγων γνωρίζει, ως ισχυρίσθηκε στην κυρίως εξέταση του, ότι η επιχείρηση του γκαράζ δεν πάει καλά, όταν ο ίδιος δεν έχει καμιά ανάμειξη, ως ανέφερε, στα οικονομικά της επιχείρησης. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τη σχετική μαρτυρία του από την αντεξέταση: «Ε. Πόσα βγάζει αυτό το κατάστημα; Α. Είμαι υπεύθυνος στη λειτουργία. Όχι στις εισπράξεις του.» Η μαρτυρία του ότι στο γκαράζ το μόνο που κάνει είναι να κλείνει ραντεβού από το τηλέφωνο και να δίνει προφορικά εξηγήσεις, απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Η μαρτυρία του ότι «δεν μπορεί να διορθώσει τα αυτοκίνητα των πελατών του όπως ο ίδιος πιστεύει καλύτερα» απορρίπτεται επίσης ως αναξιόπιστη. Το ίδιο ισχύει και για τη μαρτυρία του ότι ο πατέρας του εγκατέλειψε σχεδόν τις εργασίες του και αφοσιώθηκε σε αυτόν για να του δίνει κουράγιο. Αναξιόπιστη κρίνεται και η μαρτυρία του ότι χωλαίνει και ότι αντιμετωπίζει τα προβλήματα στα οποία έκανε αναφορά. Ο πατέρας του Ενάγοντα κ. Σωφρόνης Πέτρου, δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Στην προσπάθεια του να εντυπωσιάσει και να γίνει πειστικός προέβη σε υπερβολές. Θα παραθέσω συγκεκριμένα αποσπάσματα από τη μαρτυρία του: «Ας έρθει κάποιος στην θέση μου εκείνη την στιγμή. Ας έρθει κάποιος στην θέση ενός πατέρα να βλέπει το παιδί του να το απορρίπτει ένα άδικο κοινωνικό σύστημα επειδή το βρήκε η ατυχία μια μέρα να το σακατέψει ένα αυτοκίνητο. Ας έρθει κάποιος στην θέση μου όταν έβλεπα το παιδί μου να στεναχωριέται και να ανησυχεί για το μέλλον του. Ήταν καθήκον μου σαν πατέρας να το υποστηρίξω, να το εξυψώσω ηθικά και ψυχολογικά γι' αυτό και σκέφθηκα ότι ο μόνος τρόπος ήταν να του παραχωρήσω μια αγροτική αποθήκη και εκεί να επιδιώξει ο ίδιος δοκιμαστικά, να λειτουργεί επιχείρηση επιδιόρθωσης και παράλληλα να συνεχίσουμε τις προσπάθειες για εξεύρεση εργασίας ως νοσηλευτής, Θυμάμαι όταν του ανέφερα αυτό του γιου μου δεν φάνηκε να ενθουσιάζεται και πολύ αφού μου είπε «παπά και τι θα κάνω εγώ εκεί, να θωρώ; Αφού δεν μπορώ να πιάσω στα χέρια μου σίδερα και εργαλεία». Κατάλαβε όμως τελικά ότι ο μόνος τρόπος να ήταν κοντά στο επάγγελμα που αγαπούσε ήταν έστω και αυτός του καθοδηγητή άλλων ατόμων τα οποία θα προσλάβανε να εργάζονται στην επιχείρηση αυτή. Αυτό όμως που θέλω να πω είναι ότι, αν και το παιδί μου με την επιχείρηση βρίσκεται κοντά σε αυτό που αγαπά, στην ουσία η χαρά του είναι μισή αφού δεν μπορεί να αγγίξει αυτό που αγαπά, και αυτό σαν πατέρας το νοιώθω και το βλέπω.» Προσπάθησε να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά και τα ψέματα του παιδιού του, του ενήλικα υιού του λέω εγώ, ενώπιον του άλλου Δικαστηρίου στο οποίο είχε αρχίσει η ακροαματική διαδικασία της αγωγής. Συγκεκριμένα, προσπάθησε να δικαιολογήσει το ψέμα που ο υιός του είπε ενώπιον του άλλου Δικαστηρίου σε σχέση με το κατά πόσο εργάζεται σε μηχανουργείο που διατηρεί. Υποστήριξε ότι ο τρόπος που ο κ.Μάγος αντεξέταζε το παιδί του, προκάλεσε σύγχυση και άγχος σε αυτό με αποτέλεσμα «να μην μπορεί να κρίνει καθαρά εκείνη τη στιγμή αν έπρεπε να πει την αλήθεια». Η μαρτυρία του όμως δεν έμεινε μέχρι εδώ. Είπε και τα ακόλουθα: «Σε αυτό το σφάλμα πρέπει να ομολογήσω ότι φέρω ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης γιατί εγώ επηρέασα το παιδί μου να μην αναφέρει τίποτα σε κανένα για το δοκιμαστικό μηχανουργείο ακριβώς διότι φοβόμουνα ότι αυτό θα επηρέαζε τα δικαιώματα του παιδιού μου σχετικά με την μείωση της ικανότητας του να εργασθεί. Για την μη αποκάλυψη της αλήθειας, τόσο εγώ όσο και ο Μάριος μέσω εμού ειλικρινά εκφράζουμε την συγγνώμη μας και τις απολογίες μας στον σεβαστό Δικαστή. Δεν το ανέφερε ούτε και στον δικηγόρο του διότι κάναμε το λάθος να νομίζουμε ότι με αυτό τον τρόπο θα βοηθούσε καλύτερα την υπόθεση του Μάριου στο Δικαστήριο. Μετά όμως που μίλησε ο Μάριος με τον δικηγόρο του αντιλήφθηκε ότι αυτό που έκανε ήταν λάθος και μια επιπολαιότητα και έτσι αποφάσισε να πει την αλήθεια και να απολογηθεί.» Με άλλα λόγια, παραδέχεται ότι είπε στον υιό του να πει ψέματα στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει ουσιαστικά μεγαλύτερες αποζημιώσεις. Η δε συγνώμη ήλθε μετά που διαπιστώθηκε το ψέμα κατά την αντεξέταση του υιού του. Το μόνο μέρος της μαρτυρίας του που αποδέχομαι είναι ότι κατέβαλε τα έξοδα του παιδιού του για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη. Ο Ιατρός κ. Συμιλλίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση και βρίσκω πως στο Δικαστήριο δεν είπε όλη την αλήθεια. Η δικαιολογία που έδωσε για την απάλειψη από το ιατρικό πιστοποιητικό του ημερ. 16.3.2004 της φράσης «ο Ενάγων δεν παραπονείται πλέον για πόνους στην εν λόγω περιοχή» στερείται πειστικότητας και απορρίπτεται. Έτσι για να υπενθυμίσω, ανέφερε πως η γραμματέας του αντί να γράψει ότι παραπονείται, έγραψε ότι δεν παραπονείται. Με άλλα λόγια προσπάθησε να μας πείσει πως ήθελε να γράψει στο Πιστοποιητικό του τα ακόλουθα: «Υπέστη μια επιτυχημένη εγχείρηση η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την πώρωση του κατάγματος. Τώρα τούτος βαδίζει χωρίς τη χρήση δεκανικιών και παραπονείται πλέον για πόνους στην εν λόγω περιοχή». Θεωρώ πως τα πιο πάνω συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων. Εάν όντως η γραμματέας του από λάθος δεν κατέγραψε στο Πιστοποιητικό ότι ο Ενάγων παραπονείται για πόνους, θα ανέμενα από τον κ.Συμιλλίδη να διορθώσει το Πιστοποιητικό του ανάλογα, ούτως ώστε σε αυτό να υπάρχει η σχετική αναφορά και όχι να διαγράψει παντελώς την εν λόγω φράση. Δηλαδή θεώρησε ορθό, όπως ο ίδιος ανέφερε, να διαγράψει από το Πιστοποιητικό του ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά σε παράπονο του Ενάγοντα για πόνους στην εν λόγω περιοχή. Μάλιστα, όταν ο κ. Μάγος τον ρώτησε πού κάνει αναφορά στο Πιστοποιητικό του σε πόνο, απέφυγε ουσιαστικά να απαντήσει λέγοντας «έβαλα χωρίς δεκανίκια». Όταν ο κ. Μάγος επέμενε να απαντήσει «πού είναι οι πόνοι», αρκέστηκε στην ακόλουθη γενική απάντηση «Νομίζω απάντησα καθαρά». Βρίσκω πως ο κ.Συμιλλίδης αποφάσισε σε αυτό το θέμα να παραποιήσει την αλήθεια προς όφελος του Ενάγοντα. Ρωτήθηκε αν διαπιστώνει χωλότητα στον Ενάγοντα και απάντησε θετικά. Του υποβλήθηκε τότε γιατί δεν αναφέρει στα Πιστοποιητικά του κάτι τέτοιο, και απάντησε ως εξής «Να κοιτάξω τα πιστοποιητικά. Δεν ξέχασα, αλλά τα ευκόλως νοούμενα εγκαταλείπονται». Το Δικαστήριο βρίσκει ότι η χωλότητα δεν είναι κάτι που εξυπακούεται με ευκολία και συνεπώς ούτε και εδώ βρίσκω ότι ο κ.Συμιλλίδης είπε την αλήθεια. Εν κατακλείδι, δεν δέχομαι τον ισχυρισμό του ότι διαπίστωσε χωλότητα στον Ενάγοντα. Απορρίπτω επίσης και τη μαρτυρία του ότι η ζωή του Ενάγοντα έχει στιγματιστεί συνεπεία των τραυματισμών του. Θεωρώ πως εδώ ήταν υπερβολικός. Η μαρτυρία του για τη σημερινή κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα επίσης απορρίπτεται. Στο Πιστοποιητικό του ημερομηνίας 9.5.07 (τεκμήριο 8) αναφέρει ότι συνέστησε στον Ενάγοντα να αποφεύγει χειρονακτική εργασία. Του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση ότι ο Ενάγων ουσιαστικά ασκεί χειρονακτική εργασία καθότι εργάζεται σε δικό του μηχανουργείο στον Αναλιόντα. Η απάντηση που έδωσε ήταν η ακόλουθη, «Αφού το λέτε εσείς, γιατί να μην το πιστέψω». Του υποβλήθηκε επίσης ότι τα αποτελέσματα των εγχειρήσεων του είναι άριστα και «γι' αυτό ο Ενάγων εργάζεται σε βαριές δουλειές». Απάντησε ως εξής: «Ευχαριστώ και χαίρομαι που έκανα καλή δουλειά. Δεν παύει να έχει ορισμένα προβλήματα ο Μάριος Πέτρου. Σίγουρα του έμειναν κάποια πράγματα». Ακολούθησε η ακόλουθη υποβολή «Ανεβοκατεβάζει αυτοκίνητα» στην οποία ο μάρτυρας απάντησε ως εξής: «Ευχαριστώ και συγκινήθηκα πολύ». Με άλλα λόγια, δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι ο Ενάγων μπορεί να ασκεί χειρονακτικές και μάλιστα βαριές εργασίες. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία του ότι δεν πρέπει ο Ενάγων να ασχοληθεί μελλοντικά με χειρονακτική εργασία, απορρίπτεται. Απορρίπτεται επίσης και η μαρτυρία του ότι ο Ενάγων λόγω των τραυματισμών του έχει σταματήσει να ασχολείται «με οποιασδήποτε φύσεως αθλητικές δραστηριότητες». Είναι άξιον απορίας πώς γνωρίζει ο Ιατρός αυτό το γεγονός. Η μαρτυρία του κατά την αντεξέταση που έλαβε χώρα στις 21.1.09, ότι διαπίστωσε στις 19.1.09 οστεοαρθρίτιδα το δεξί γόνατο του Ενάγοντα, απορρίπτεται. Ισχυρίσθηκε ότι έχει σχετική ακτινογραφία που «έβγαλε» ο Ενάγων «σε εξωτερικό Νοσοκομείο». Τέτοια ακτινογραφία δεν κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν κατακλείδι, δέχομαι μόνο τη μαρτυρία του ότι διενήργησε τις εγχειρήσεις στις οποίες αναφέρθηκε, και ότι ο Ενάγων θα πρέπει στο μέλλον να υποβληθεί σε εγχείρηση αφαίρεσης των υλικών οστεοσύνθεσης από το αριστερό μηριαίο και σε εγχείρηση αποκατάστασης ρήξεως του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο δεξί γόνατο. Η μαρτυρία του αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του για το κόστος των μελλοντικών εγχειρήσεων. Ο ουρολόγος-χειρουργός κ. Σταύρος Πετράκης δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του. Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι στο πρώτο Πιστοποιητικό του ημερομηνίας 3.2.04 αναφέρει ότι χειρούργησε τον Ενάγοντα λόγω κρυψορχίας. Καμία γνώμη δεν εκφράζει κατά πόσο αυτή η κρυψορχία οφείλεται σε τραυματισμό του Ενάγοντα. Στο Πιστοποιητικό ημερομηνίας 14.7.04 αναφέρει ότι ο Ενάγων, κατά την άποψη του, συνεπεία του τραυματισμού του, υπέστη και τραυματική μετατόπιση του δεξιού του όρχεως προς τα άνω, εντός της βουβωνικής περιοχής. Η εκ των υστέρων άποψη του αυτή, που είναι και ατεκμηρίωτη, θεωρώ πως είναι σκέψη εκ των υστέρων για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Αν είχε αυτή την άποψη θα ανέμενα να την είχε καταγράψει στο πρώτο Πιστοποιητικό που εξέδωσε, στο οποίο σε καμιά περίπτωση δεν συσχετίζει την κρυψορχία του Ενάγοντα με τον τραυματισμό του, όπως κάνει με το δεύτερο Πιστοποιητικό του. Γενικά η μαρτυρία του δεν χαρακτηρίζεται από συνέπεια και για να είμαι πιο συγκεκριμένος θα αναφέρω τα εξής. Στην κυρίως εξέταση του ρωτήθηκε κατά πόσο είχε ενώπιον του, όταν εξέταζε τον Ενάγοντα, το Πιστοποιητικό του διευθυντή του Ουρολογικού Τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Χωρίς δισταγμό απάντησε καταφατικά και αναφέρθηκε και στο περιεχόμενο του εν λόγω Πιστοποιητικού (τεκμήριο 17), για να επαναλάβει πως το είχε ενώπιον του. Αντεξεταζόμενος του υποβλήθηκε πως ήταν αδύνατο να είχε ενώπιον του το εν λόγω Πιστοποιητικό αφού αυτό φέρει ημερομηνία 23.12.05, δηλαδή μεταγενέστερη από τις ημερομηνίες που έχουν τα δικά του Ιατρικά Πιστοποιητικά. Αναγκάστηκε βεβαίως να αναφέρει πως αυτό που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ήταν λάθος και ότι δεν είχε ενώπιον του το εν λόγω Ιατρικό Πιστοποιητικό. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε αν ο ίδιος προέβη σε υπερηχογράφημα και ανέφερε ότι δεν θυμόταν. Ο κ.Μάγος τον παρέπεμψε τότε στο περιεχόμενο του Πιστοποιητικού του (τεκμήριο 38), στο οποίο αναφέρει ότι ο Ενάγων σε υπερηχογραφικό έλεγχο που έγινε ανεφέρθηκε υποψία συστροφής στον μετατοπισθέντα όρχι στη βουβωνική περιοχή. Του ζητήθηκε τότε να απαντήσει πού είναι αυτός ο υπερηχογραφικός έλεγχος και απάντησε πως «είναι από το φάιλ του Νοσοκομείου που τον είδε». Ρωτήθηκε τότε αν του έφερε κάποιος το φάιλ του Νοσοκομείου και απάντησε καταφατικά. Ρωτήθηκε αμέσως ποιος του έφερε το φάιλ για να απαντήσει ότι δεν θυμόταν. Του υποβλήθηκε ότι δεν είχε ενώπιον του το φάιλ του Νοσοκομείου και απάντησε «Τι έχω να κερδίσω;». Βεβαίως, ο υπερηχογραφικός έλεγχος για τον οποίο γίνεται αναφορά στο Ιατρικό Πιστοποιητικό του Νοσοκομείου (τεκμήριο 17), λέει άλλα. Λέει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ανωμαλία στην υφή ή την αιμάτωση του όρχεως. Πού βρήκε την υποψία συστροφής του όρχεως, είναι άξιον απορίας. Παρακολουθώντας τον δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του και διαπίστωσα ότι σε αρκετές περιπτώσεις απαντούσε με γενικότητες και κατέφευγε με ευκολία στο «δεν θυμούμαι». Εν κατακλείδι δεν δέχομαι τη μαρτυρία του ότι η κρυψορχία, την οποία ο ίδιος στη συνέχεια μετονόμασε σε «τραυματική μετατόπιση του όρχεως», οφείλεται στον τραυματισμό του Ενάγοντα. Τη μαρτυρία του Ιατρού κ. Αλκιβιάδη Αλκιβιάδους σε σχέση με τις χειρουργικές επεμβάσεις που διενήργησε στον Ενάγοντα και σε σχέση με την αναγκαιότητα αυτών, αποδέχομαι. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του που αφορά στην ανικανότητα για εργασία του Ενάγοντα. Η μαρτυρία του εδώ δεν ήταν σταθερή. Στο Πιστοποιητικό που συνέταξε (τεκμήριο 44) αναφέρει ότι ο Ενάγων θα πρέπει να αποφεύγει βαριά χειρονακτική εργασία. Στο ίδιο Πιστοποιητικό κάνει αναφορά ότι αυτός δεν θα μπορεί να εργασθεί ως μηχανικός, χωρίς όμως να δικαιολογεί την άποψη του αυτή με αναφορά στα καθήκοντα του μηχανικού και στα προβλήματα που ο Ενάγων παρουσιάζει, σύμφωνα με τον ίδιο, συνεπεία των τραυματισμών του στο χέρι. Στην αντεξέταση του διαφοροποίησε την πιο πάνω θέση του λέγοντας ότι, με τη συγκεκριμένη εγχείρηση που διενήργησε στον Ενάγοντα, αυτός μπορεί να είναι μηχανικός, αλλά δεν μπορεί να βιδώσει, να σφίξει. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Ενάγων σήμερα εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων, έδωσε την ακόλουθη απάντηση «Μπορεί να εργαστεί ελαφριά, να επιβλέπει, να λέει του βοηθού του. Μπορεί να το κάνει». Δηλαδή, προσπάθησε να μας πείσει πως το μόνο που μπορεί να κάνει σε ένα γκαράζ είναι να επιβλέπει και να δίδει οδηγίες. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει δεν με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών του γύρω από την ανικανότητα του Ενάγοντα για εργασία. Δεν αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ότι στον Ενάγοντα θα αναπτυχθεί αρθρίτιδα στην πηχιοκαρπική. Μάλιστα όταν ρωτήθηκε κατά πόσο έχει διαπιστώσει σήμερα τέτοια αρθρίτιδα (έξι χρόνια περίπου μετά την επέμβαση), απέφυγε αρχικά να απαντήσει λέγοντας ότι «επιστημονικά τους αναπτύσσεται». Όταν ο κ.Μάγος επέμενε να απαντήσει κατά πόσο σήμερα έχει αναπτυχθεί αρθρίτιδα, απάντησε ως εξής: «Δεν έχω δει τον ασθενή». Να σημειωθεί εδώ πως μέχρι τις 9 Μαΐου 2007 (δες τεκμήριο 46) δεν είχε αναπτυχθεί τέτοια αρθρίτιδα. Δεν διευκρίνισε βεβαίως πότε αναμένει να αναπτυχθεί τέτοια αρθρίτιδα. Τέλος, δεν αποδέχομαι τη γενική μαρτυρία του ότι ο Ενάγων «θα αποφεύγει αθλητικές δραστηριότητες». Ο Ιατρός κ. Ηλίας Γεωργίου που κλήθηκε εκ μέρους της Υπεράσπισης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Αν και υπέστη έντονη αντεξέταση, απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις με σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές και βρίσκω πως στο Δικαστήριο ήλθε και έδωσε την πραγματική εικόνα γύρω από τους τραυματισμούς και τη σημερινή κατάσταση του ασθενούς. Σε σχέση με το κάταγμα του μηριαίου και το κάταγμα της αριστερής κερκίδας (κατάγματα εκτός άρθρωσης) έδωσε σαφείς και πειστικούς λόγους γιατί αυτά δεν δικαιολογούν την πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας. Σαφείς και πειστικούς λόγους έδωσε και για την άποψη του γύρω από την πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας στο δεξί γόνατο. Δεν δίστασε να αναφέρει ότι ο Ενάγων ταλαιπωρήθηκε από τους τραυματισμούς του, για να προσθέσει ότι το σημερινό αποτέλεσμα είναι πλήρως ικανοποιητικό. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο Ενάγων μπορεί να εκτελεί χειρονακτική εργασία και το συμπέρασμα του αυτό δικαιολογείται, όπως ο ίδιος ανέφερε, τόσο από τα δικά του κλινικά ευρήματα όσο και από τα ακτινολογικά τα οποία αποκαλύπτουν πλήρη επούλωση των οστικών τραυμάτων. Τη μόνη μαρτυρία του που δεν δέχομαι είναι αυτή που αφορά στο ποσοστό της αύξησης της αμοιβής των ιατρών για ιατρικές υπηρεσίες. Η μαρτυρία του αυτή δεν εμπίπτει στην πραγματογνωμοσύνη του. Εν πάση περιπτώσει, όπως ο ίδιος άφησε να νοηθεί, κάθε ιατρός είναι ελεύθερος να καθορίζει το κόστος μιας ιατρικής επέμβασης που διενεργεί. Δεν υποστήριξε βεβαίως ότι το κόστος των μελλοντικών επεμβάσεων, όπως καθορίστηκε από τους ιατρούς Συμιλλίδη και Αλκιβιάδους, κινείται σε παράλογα πλαίσια. Η Εναγόμενη δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία της χωρίς ενδοιασμό. Στο ποινικό Δικαστήριο ως κατηγορούμενη για αμελή οδήγηση, δέχθηκε, ένα χρόνο περίπου μετά το δυστύχημα, ότι οδήγησε το αυτοκίνητο της με οπίσθια κίνηση χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του Ενάγοντα ο οποίος οδηγούσε μοτοσικλέτα επί της Λεωφόρου Αναλιόντα. Μάλιστα, τότε ανέφερε ότι λυπάται πολύ και ότι έχει 30 χρόνια που οδηγεί χωρίς να προκαλέσει δυστύχημα. Ως γνωστό, η παραδοχή σε κατηγορία έχει την έννοια παραδοχής των γεγονότων που την στοιχειοθετούν (Philippou v. Odysseos
(1989)1C.L.R.1). Καταθέτοντας ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, έξι περίπου χρόνια μετά το δυστύχημα, ισχυρίσθηκε ότι αυτό δεν έγινε καθ' ον χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο της με οπίσθια κίνηση και ότι ήλεγξε την τροχαία κίνηση και ο δρόμος ήταν «καθαρός». Έφτασε μάλιστα στο σημείο να ισχυριστεί ότι στο ποινικό Δικαστήριο δεν διευκρινίστηκαν τα γεγονότα. Η θέση της αυτή συνιστά σκέψη εκ των υστέρων, αφού αυτή καταρρίπτεται από το πρακτικό της ποινικής υπόθεσης (τεκμήριο 43) όπου φαίνεται ότι τα γεγονότα είχαν πλήρως διευκρινιστεί. Αμέλεια Εναγομένης Στην υπόθεση Νικολαΐδης κ.ά. ν. Κλεοβούλου
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 422, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 426: «Όπως σωστά διαπιστώνει το πρωτόδικο δικαστήριο ο εφεσίβλητος 2 ήταν έκδηλα αμελής. Παρεναίβη στην πορεία του εφεσείοντα και έφραξε το δρόμο του, γεγονός που εξ αντικειμένου καθιστά την αμέλεια του τη γενεσιουργό αιτία της σύγκρουσης. Ο εφεσείων είχε δικαίωμα για ελεύθερη και ανεμπόδιστη χρήση του μέρους του δρόμου που βρισκόταν στην πορεία του και ο εφεσίβλητος 2 αντίστοιχο καθήκον να σεβαστεί το δικαίωμα αυτό και να παρέχει προτεραιότητα στον εφεσείοντα για τη χρήση εκείνου του μέρους του δρόμου.» Με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία βρίσκω ότι ο Ενάγων απέδειξε ότι η Εναγόμενη υπήρξε αμελής καθ' ον χρόνο οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής QN 022 στη Λεωφόρο Αναλιόντα, η οποία έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας, μία προς Τσέρι και μία προς Αναλιόντα. Συγκεκριμένα βρίσκω ότι στις 9.3.2003 ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ZHAK 921 με επιβάτη τον Ενάγοντα 2 εντός της Λεωφόρου Αναλιόντα στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του, που οδηγεί προς Αναλιόντα. Η Εναγόμενη κατά την ίδια ημερομηνία είχε οδηγήσει και είχε σταθμεύσει το πιο πάνω αυτοκίνητο στη λωρίδα κυκλοφορίας που οδηγεί προς Τσέρι (έξω από τον φούρνο «Λέλλα»), με αυτό να βλέπει προς Αναλιόντα. Το ακριβές σημείο στάθμευσης υποδεικνύεται στο κατατεθέν σχεδιάγραμμα της σκηνής (τεκμήριο 19). Από αυτό το σημείο η Εναγόμενη οδήγησε το πιο πάνω αυτοκίνητο με οπίσθια κίνηση με αποτέλεσμα να εισέλθει στη λωρίδα κυκλοφορίας που οδηγεί προς Αναλιόντα και να ανακόψει την πορεία του Ενάγοντα, ο οποίος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα κατά τον πιο πάνω αναφερόμενο τρόπο. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων, η οποία σημειώνεται με το γράμμα «Χ» επί του τεκμηρίου 19, έλαβε χώρα στη λωρίδα επί της οποίας ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του. Από τη σύγκρουση, ο Ενάγων τραυματίστηκε. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η πιο πάνω ενέργεια της Εναγομένης. Η ενέργεια της να επιχειρήσει με οπίσθια κίνηση να εισέλθει στη λωρίδα κυκλοφορίας όπου ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσικλέτα, εγκυμονούσε κινδύνους, οι οποίοι τελικά δεν αποφεύχθηκαν. Η Εναγόμενη ισχυρίσθηκε ότι από το σημείο που βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο της διέσχισε αρχικά τη λεωφόρο Αναλιόντα με οπίσθια ταχύτητα, εισήλθε στην πάροδο Ομήρου και στη συνέχεια εισήλθε και πάλι στη λεωφόρο Αναλιόντα με πρόθεση να οδηγήσει το όχημα της προς τα δεξιά για να κατευθυνθεί προς Τσέρι. Ήταν η θέση της ότι ήλεγξε την τροχαία κίνηση επί της λεωφόρου πριν εισέλθει σε αυτή από την Ομήρου και δεν αντελήφθηκε την παρουσία της μοτοσικλέτας. Παρόλο που η μαρτυρία της αυτή έχει απορριφθεί ως αναξιόπιστη, εντούτοις και δεκτή να γινόταν δεν θα την απάλλασσε από την ευθύνη. Στην υπόθεση Επιφανίου ν. Αστυνομίας
(2002)2Α.Α.Δ. 312, η μαρτυρία του Εφεσείοντα ότι δεν αντελήφθηκε την παρουσία της μοτοσικλέτας, κρίθηκε αξιόπιστη. Εντούτοις κρίθηκε αμελής. Όπως ανέφερε το Εφετείο στη σελ. 334 της απόφασης «Η μοτοσικλέτα ήταν απέναντι του, πλήρως ορατή από αρκετά μεγάλη απόσταση και ορθά ο πρωτόδικος Δικαστής θεώρησε τη δήλωση του Εφεσείοντα ότι ο δρόμος ήταν καθαρός ως θεμελιώνουσα την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πως δεν έλεγξε δεόντως την τροχαία κίνηση και πως δεν αντελήφθηκε την ύπαρξή της». Να αναφέρω εδώ πως ο δρόμος στον οποίο έγινε το δυστύχημα είναι ευθύς και η μοτοσικλέτα ήταν πλήρως ορατή από αρκετά μεγάλη απόσταση (πέραν των 100 μέτρων) από την πάροδο Ομήρου, από την οποία η Εναγόμενη ισχυρίσθηκε ότι αποπειράθηκε να εισέλθει στη λεωφόρο Αναλιόντα. Καμιά από τις λεπτομέρειες αμέλειας του Ενάγοντα που παραθέτει η Εναγόμενη στο δικόγραφο της, δεν έχει αποδειχθεί. Ενώ στο δικόγραφο της αναφέρει ότι η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η ιλιγγιώδης ταχύτητα με την οποία ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του, τέτοια υποβολή δεν έγινε στον Ενάγοντα από τον ευπαίδευτο συνήγορο της. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες λεπτομέρειες αμέλειας που παρατίθενται στο δικόγραφο της. Η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη «κινήθηκε ξαφνικά» και του απέκοψε την πορεία χωρίς να του δοθεί η δυνατότητα να λάβει μέτρα προς αποφυγή της σύγκρουσης, δεν αμφισβητήθηκε (Καραλούκας ν. Πάρπα
(1998)1 Α.Α.Δ 767, 776). Θα έλεγα πως ορθά ο κ. Μάγος κατά την αντεξέταση των μαρτύρων επικεντρώθηκε στα υπόλοιπα επίδικα θέματα και όχι στο θέμα της αμέλειας. Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι ο Ενάγων δεν έχει συντρέχουσα αμέλεια. Δεξιός όρχις του Ενάγοντα Σε σχέση με το πιο πάνω θέμα θα πρέπει από τώρα να αναφέρω πως δεν αξιώνονται αποζημιώσεις για μόνιμα κατάλοιπα στο δεξιό όρχι του Ενάγοντα. Όπως ανέφερε ο κ.Γεωργιάδης, η εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε ο Ενάγων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επιδίκαση των γενικών αποζημιώσεων για πόνο, ταλαιπωρία, κ.λ.π. Ο Ενάγων καταθέτοντας δεν ισχυρίστηκε ότι πριν από το δυστύχημα ο δεξιός του όρχις ήταν στη φυσιολογική του θέση. Ο εφημερεύων ουρολόγος, ο οποίος φέρεται σύμφωνα με το Πιστοποιητικό (τεκμήριο 17) του κ. Σ. Ηλιάδη, να διαπίστωσε όχι κρυψορχία, αλλά την ύπαρξη ανασπώμενου δεξιού όρχεως στη δεξιά βουβωνική περιοχή, δεν κατέθεσε ως μάρτυρας. Για την παράλειψη αυτή δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση από τον Ενάγοντα. Μάλιστα, στο εν λόγω Πιστοποιητικό του κ. Σ. Ηλιάδη, δεν αναφέρεται με ποιο τρόπο ο εφημερεύων ουρολόγος διαπίστωσε την ύπαρξη ανασπώμενου δεξιού όρχεως. Να σημειωθεί εδώ πως στο εν λόγω Πιστοποιητικό αναφέρεται ότι ο υπερηχογραφικός έλεγχος που διενεργήθηκε, δεν έδειξε οποιαδήποτε ανωμαλία στην υφή ή την αιμάτωση του όρχεως. Ο υπογράφων το Πιστοποιητικό (τεκμήριο 17) κ. Σ. Ηλιάδης, το οποίο εκδόθηκε σχεδόν τρία χρόνια μετά τον τραυματισμό του Ενάγοντα, αναφέρει ότι «πιθανώτατα ο δεξιός όρχις ανασπάστηκε» βασιζόμενος προφανώς όχι σε δικές του εξετάσεις, αλλά σε αυτές του εφημερεύοντος ουρολόγου. Η μαρτυρία του κ. Πετράκη που κλήθηκε εκ μέρους του Ενάγοντα, απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη. Η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Παπαχαραλάμπους που κλήθηκε εκ μέρους της Εναγομένης, κατέδειξε ότι η κρυψορχία είναι εκ γενετής πάθηση και υφίσταται όταν ο όρχις δεν έχει «κατεβεί στη θέση του». Στην περίπτωση μετατραυματικής μετατόπισης του όρχεως μπορεί να μην υπάρχουν στον σάκο εμφανή τραύματα, αλλά θα υπάρχουν κάποια τραύματα κάπου αλλού στην πορεία της μετατόπισης του όρχεως, δηλαδή θα υπάρχει ένα οίδημα ή γρατσουνιές. Πάνω στην ίδια γραμμή κινήθηκε γύρω από το πιο πάνω θέμα και η μαρτυρία του ιατρού κ. Ηλία Γεωργίου. Στην παρούσα υπόθεση δεν υπήρξε μαρτυρία για τραύματα στον όρχι, στην περιοχή του βουβωνικού πόρου, ή κάπου αλλού. Δεν υπήρξε επίσης μαρτυρία για οίδημα ή γρατσουνιές στην πορεία της κατ' ισχυρισμό μετατόπισης του όρχεως. Να αναφέρω εδώ ότι ο ιατρός κ.Σταύρος Πετράκης στο πρώτο Πιστοποιητικό του (τεκμήριο 39) ανέφερε ότι χειρούργησε τον Ενάγοντα λόγω κρυψορχίας και όχι λόγω τραυματικής μετατόπισης του όρχεως. Ο Ενάγων απλά παραπονέθηκε, εννιά ημέρες μετά το δυστύχημα, ότι δεν ψηλαφούσε τον δεξιό του όρχι. Το γεγονός ότι δεν τον ψηλαφούσε, δεν σημαίνει ότι αυτός (ο όρχις) επηρεάστηκε συνεπεία του τραυματισμού του. Υπό το φως των πιο πάνω, ο Ενάγων δεν απέδειξε ότι ο δεξιός του όρχις μετατοπίστηκε ή υπέστη βλάβη συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος. Ειδικές ζημιές Είναι καλά γνωστό ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται αυστηρά. Ο Ενάγων προς απόδειξη των ειδικών ζημιών κατέθεσε χωρίς ένσταση δέσμη από αποδείξεις για χρήματα που καταβλήθηκαν για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη και για την αποκατάσταση της υγείας του (τεκμήριο 4). Ο κ.Μάγος του υπέβαλε ότι ο ίδιος δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό χρημάτων σε οποιονδήποτε ιατρό. Ο Ενάγων απάντησε ότι τα χρήματα τα κατέβαλε ο πατέρας του για λογαριασμό του, ο οποίος θα τα πάρει όταν θα εκδοθεί η απόφαση. Δεν χρειαζόταν να γίνει τέτοια συγκεκριμένη αναφορά στο δικόγραφο του Ενάγοντα, ως ανέφερε ο κ.Μάγος. Εκείνο που πρέπει να καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης, είναι η ύπαρξη των ειδικών ζημιών του Ενάγοντα, και δεν έχει σημασία αν για αυτές έχει πληρώσει τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό του, όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση. Ο κ.Μάγος εισηγήθηκε επίσης ότι ο Ενάγων δεν νομιμοποιείται να αξιώνει τα έξοδα των θεραπόντων ιατρών του και σχολιάζει δυσμενώς την απόφαση του Ενάγοντα να επισκεφθεί ιδιώτες ιατρούς και όχι το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Παρέπεμψε στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν.Κακουλλή και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ.
  1. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο Ενάγων είχε κάθε δικαίωμα να επισκεφθεί τους ιατρούς που ο ίδιος εμπιστευόταν και θεωρούσε ικανούς για την αποθεραπεία του. Η υπόθεση Μιχαηλίδης (πιο πάνω) δεν υποστηρίζει τη θέση του κ.Μάγου. Η εν λόγω υπόθεση είχε να κάνει με τα έξοδα ταξιδιού του Εφεσείοντα στο εξωτερικό. Κρίθηκε ότι τα έξοδα αυτά δεν μπορούσαν να ανακτηθούν αφού κανένας από τους θεράποντες ιατρούς του δεν υποστήριξε την αναγκαιότητα μετάβασής του στο εξωτερικού ούτε έδωσε τέτοια συμβουλή. Η αξίωση για Λ.Κ.6.000 για φυσιοθεραπείες στο εξωτερικό έχει αποσυρθεί. Όμως, η αξίωση για φυσιοθεραπείες ύψους Λ.Κ.1.178 έχει αποδειχθεί. (Σχετικές είναι οι πέντε αποδείξεις ημερ. 10.11.04, 18.11.03, 25.8.03, 4.8.03 και 28.7.03 από το τεκμήριο 4). Η αξίωση για το ποσό των Λ.Κ.1.300 ως αμοιβή του Ιατρού Αλκιβιάδους έχει επίσης αποδειχθεί. (Σχετικές είναι οι τρεις αποδείξεις ημερ. 25.6.03, 20.12.03 και 3.1.04 από το τεκμήριο 4.) Το ίδιο ισχύει και για την αξίωση για την αμοιβή του Ιατρού Συμιλλίδη για το ποσό των Λ.Κ.4.722,
  2. (Σχετικές είναι οι αποδείξεις ημερ. 30.6.03, 30.6.03, 24.3.04 και 22.8.04 από το τεκμήριο 4.) Η αξίωση για τα έξοδα στην Πολυκλινική Υγεία ύψους Λ.Κ.1.830,65 έχει αποδειχθεί. (Σχετικές είναι οι αποδείξεις ημερ. 30.6.03, 22.7.03, 19.8.03, 18.9.03, 16.12.03, 6.4.04 και 11.11.04 από το τεκμήριο 4.) Σε σχέση με την απόδειξη είσπραξης ημερ. 24.3.04 της Πολυκλινικής Υγείας δεν γίνεται σε αυτή οποιαδήποτε αναφορά σε υπηρεσίες. Ούτε στην Έκθεση Απαίτησης γίνεται αναφορά σε υπηρεσίες σε σχέση με την εν λόγω απόδειξη. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να δοθεί το εν λόγω ποσό. Έχει αποδειχθεί και το ποσό των Λ.Κ.170 για έξοδα MRI στο Ιατρικό Διαγνωστικό Κέντρο «Άγιος Θέρισσος». (Σχετική είναι η απόδειξη με αρ. 28676.) Έχουν επίσης αποδειχθεί και τα έξοδα σε σχέση με αγορά φαρμάκων από Φαρμακεία, για τα οποία γίνεται αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης, συνολικού ύψους Λ.Κ. 154,
  3. (Σχετικές είναι οι οχτώ αποδείξεις από το τεκμήριο 4.) Έχουν επίσης αποδειχθεί και τα έξοδα που εμφαίνονται στις τρεις αποδείξεις της Πολυκλινικής Υγείας που υπογράφονται από τον ιατρό Γεωργαλλίδη Στέλιο, συνολικού ύψους Λ.Κ.340,
  4. Τα έξοδα σε σχέση με τον δεξιό όρχι του Ενάγοντα, δεν μπορούν να ανακτηθούν, αφού το Δικαστήριο βρίσκει ότι τα έξοδα αυτά δεν έχουν σχέση με τους τραυματισμούς του από το δυστύχημα. Δεν μπορούν επίσης να δοθούν τα ποσά τριών αποδείξεων για Λ.Κ.268,82, Λ.Κ.266,99 και Λ.Κ.
  5. Τα ποσά αυτά δεν είναι δικογραφημένα στην Έκθεση Απαίτησης. Ο Ενάγων κατά τον χρόνο που κατέθετε τη δέσμη των αποδείξεων, τεκμήριο 4, δεν ανέφερε ότι σε αυτές περιλαμβάνονται και μη δικογραφημένες αποδείξεις με αποτέλεσμα να μη δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να προβάλει τη θέση της γύρω από μη δικογραφημένες ειδικές ζημιές. Τουναντίον, αφέθηκε να νοηθεί πως η δέσμη αποδείξεων αφορά μόνο στις δικογραφημένες ειδικές ζημιές. Την ίδια στάση κράτησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Η πλευρά της Εναγομένης πληροφορήθηκε για το γεγονός αυτό στο στάδιο των αγορεύσεων, όπου για πρώτη φορά ο κ.Γεωργιάδης έκανε αναφορά σε αυτό το θέμα. Ο Ενάγων με το δικόγραφο του αξιώνει Λ.Κ.3.000 (12 Χ Λ.Κ.250) ως αποζημιώσεις για τη βοήθεια που του παρείχαν στο σπίτι ο πατέρας και η γιαγιά του για περίοδο 12 περίπου μηνών. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία καταλήγω ότι η αξίωση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί αφού δεν δόθηκε μαρτυρία για το ύψος της αμοιβής. Εν πάση περιπτώσει, ο Ενάγων δεν νομιμοποιείται να αξιώνει αποζημιώσεις για υπηρεσίες που ενδεχομένως του έχουν παράσχει συγγενικά του πρόσωπα, αφιλοκερδώς. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως ο Ενάγων στη μαρτυρία του δεν ανέφερε ότι είχε βοήθεια από τη γιαγιά του. Δεν θα πω περισσότερα για το θέμα αυτό, θα αρκεστώ να παραπέμψω στην υπόθεση Φαραζή ν. Τζιάρα
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 269 όπου στη σελίδα 276 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε με την προσέγγιση αυτή. Η απαιτούμενη δαπάνη για οικιακή βοηθό μέχρι την ημέρα της ακρόασης θα πρέπει να αξιώνεται και αποδεικνύεται με τη σαφήνεια που απαιτείται ως ειδική ζημιά, ενώ σχετική αναφορά θα πρέπει να γίνεται και στα δικόγραφα. Αντίθετα οι αποζημιώσεις για τη μελλοντική απώλεια της ικανότητας της ενάγουσας ως οικοκυράς θα πρέπει να αξιώνεται ως γενικές αποζημιώσεις, υπό μορφή απώλειας των ανέσεων της ζωής. Και στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια δεδομένα που να το βοηθούν να καταλήξει στη δίκαιη αποζημίωση.» Εν κατακλείδι βρίσκω ότι ο Ενάγων έχει αποδείξει ειδικές ζημιές συνολικού ύψους Λ.Κ.9.696,11, δηλαδή €16.566,79. Αξίωση για μελλοντικές επεμβάσεις κ.λ.π. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο Ενάγων με την Έκθεση Απαίτησης του αξιώνει Λ.Κ.6.000 για έξοδα μελλοντικής φυσιοθεραπείας. Η αξίωση αυτή έχει εγκαταλειφθεί και δεν θα μας απασχολήσει. Αξιώνει επίσης Λ.Κ.3.000 για έξοδα πιθανής μελλοντικής εγχείρησης πρόσθιου χιαστού και Λ.Κ.4.000 για έξοδα πιθανής μελλοντικής εγχείρησης σε σχέση με τα άλλα τραύματά του. Σε σχέση με την τελευταία αυτή αξίωση δεν έχουν ζητηθεί οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Κατά την ακροαματική διαδικασία δόθηκε μαρτυρία για μελλοντικές εγχειρήσεις, χωρίς να υπάρξει ένσταση εκ μέρους της Εναγομένης ότι η μαρτυρία αυτή δεν καλύπτεται από την Έκθεση Απαίτησης. (St. Marina Sport. Promot. Ltd v. Dimitrov
(2004)1(Γ) A.A.Δ. 1663, 1667). Συγκεκριμένα, ο Ιατρός Συμιλλίδης ανέφερε ότι τα έξοδα της μελλοντικής εγχείρησης πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο δεξί γόνατο του Ενάγοντα ανέρχονται σε Λ.Κ.3.
  1. Ο ίδιος μάρτυρας ανέφερε ότι ο Ενάγων θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχείρηση για την αφαίρεση του ενδομυελικού ήλου από το αριστερό μηριαίο και ότι τα έξοδα αυτής ανέρχονται σε Λ.Κ.3.
  2. Ο Ιατρός Αλκιβιάδης Αλκιβιάδους ανέφερε ότι ο Ενάγων θα πρέπει στο μέλλον να υποστεί χειρουργική επέμβαση «για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης καθώς επίσης και τενοντόλυση καμπτήρων». Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η επέμβαση αυτή θα κοστίσει γύρω στις Λ.Κ.1.
  3. Η αναγκαιότητα των πιο πάνω εγχειρήσεων-επεμβάσεων δεν έχει αμφισβητηθεί από την Εναγομένη, η οποία, ας σημειωθεί, δεν προσκόμισε μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι οι εν λόγω εγχειρήσεις-επεμβάσεις δεν είναι αναγκαίες. Το Δικαστήριο δεχόμενο τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε γύρω από το πιο πάνω θέμα προβαίνει σε εύρημα ότι αυτές είναι αναγκαίες. Η θέση του κ.Μάγου ότι οι Ιατροί δεν ανέφεραν ότι προχώρησαν στις μελλοντικές εγχειρήσεις που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης δεν σημαίνει ότι αυτές έπαυσαν να είναι αναγκαίες. Βεβαίως αν αυτές λάμβαναν χώρα, το κόστος αυτών θα συνιστούσε ειδική ζημιά. Σε σχέση με το κόστος των επεμβάσεων αυτών, ούτε και εδώ θα έλεγα προσκομίσθηκε μαρτυρία εκ μέρους της Εναγομένης που να υποστηρίζει ότι αυτό είναι ψηλό. Όπως ανέφερε και ο ιατρός κ. Ηλίας Γεωργίου, δεν υπάρχουν τιμοκατάλογοι για ιατρικές υπηρεσίες οι οποίοι εγκρίνονται από τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο. Το Δικαστήριο δεχόμενο και εδώ τη μαρτυρία των ιατρών του Ενάγοντα γύρω από το κόστος, προβαίνει σε ανάλογο εύρημα (για το κόστος παραπέμπω στα τεκμήρια 8 και 9). Εν κατακλείδι, ο Ενάγων δικαιούται στα ακόλουθα ποσά για τις μελλοντικές εγχειρήσεις-επεμβάσεις: (α) €5.980,11 για έξοδα μελλοντικής εγχείρησης πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο δεξί γόνατο (Λ.Κ.3.500). (β) €5.125,80 για έξοδα μελλοντικής εγχείρησης για την αφαίρεση του ενδομυελικού ήλου από το αριστερό μηριαίο (Λ.Κ.3.000). (γ) €2.733,76 για έξοδα αφαίρεσης των υλικών οστεοσύνθεσης και για τενοντόλυση καμπτήρων (Λ.Κ.1.600). Συνολικό ποσό: €13.839,
  4. Επειδή οι πιο πάνω αξιώσεις δεν έχουν δικογραφηθεί με τη δέουσα σαφήνεια, δίδονται οδηγίες όπως καταχωριστεί τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης σε σχέση με τα πιο πάνω έξοδα μελλοντικών επεμβάσεων εντός 15 ημερών από σήμερα. Αποζημιώσεις για απώλεια εισοδηματικής ικανότητας Η αξίωση αυτή προωθήθηκε έχοντας ως βάση τη θέση ότι ο Ενάγων δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα του μηχανικού ούτε άλλη χειρονακτική εργασία. Στην Έκθεση Απαίτησής του ο Ενάγων αναφέρει ότι αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.54.000, το οποίο προκύπτει ως ακολούθως: 250 Χ 12 Χ
  5. Μελετώντας προσεκτικά την Έκθεση Απαίτησης, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πώς προκύπτει αυτό το ποσό. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρω ότι ο Ενάγων δεν αξιώνει με την αγωγή του απώλεια εισοδημάτων ως ειδικές ζημιές, αφού κατά τον χρόνο του δυστυχήματος δεν εργαζόταν και δεν είχε εισοδήματα. Δεν δέχομαι τη μαρτυρία του ότι αναγκάστηκε να ακολουθήσει το επάγγελμα του νοσηλευτή γιατί δεν μπορούσε να ανοίξει δικό του συνεργείο συνεπεία των τραυματισμών του από το δυστύχημα. Θεωρώ πως ο Ενάγων εδώ προσπάθησε να δημιουργήσει εντυπώσεις. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι από τη μια λέει πως δεν τον συγκινούσε το επάγγελμα του νοσηλευτή και από την άλλη ότι το επέλεξε γιατί ήθελε να μάθει περισσότερα πράγματα για την υγεία του, η οποία, ως αναφέρει, παρουσιάζει πολλά προβλήματα μετά το δυστύχημα. Ο Ενάγων έχει αποπερατώσει τις σπουδές που ο ίδιος επέλεξε ως νοσηλευτής και το γεγονός ότι δεν κατέστη δυνατό να βρει εργασία ως νοσηλευτής γιατί θα πρέπει να εξασφαλίσει και άλλα ακαδημαϊκά προσόντα, ουδόλως ενδιαφέρει την Εναγομένη. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ, με βάση την αξιόπιστη ιατρική μαρτυρία, πως μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα του νοσηλευτή, αν επιθυμεί. Ο Ενάγων ισχυρίστηκε ότι το όνειρο του ήταν να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων και να ανοίξει δικό του συνεργείο. Το Δικαστήριο βρίσκει με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του Ιατρού κ. Ηλία Γεωργίου, ότι ο Ενάγων δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα που να τον εμποδίζει να ασκεί τα καθήκοντα μηχανικού αυτοκινήτων. Βρίσκει επίσης πως έχει εκπληρώσει το όνειρο του αυτό αφού εργάζεται ως μηχανικός αυτοκινήτων σε συγκεκριμένο συνεργείο (τεκμήρια 23Α-23Ε) από τον Ιούνιο του 2006, δηλαδή μόλις αποπεράτωσε τις σπουδές του. Δίδει δε σε πελάτες του τις επαγγελματικές του κάρτες στις οποίες παρουσιάζει τον εαυτό του ως μηχανικό αυτοκινήτων όλων των τύπων. Σχετικό είναι το τεκμήριο
  6. Περαιτέρω έχει τοποθετήσει και πινακίδα σε δρόμο (τεκμήρια 21 και 22) με το όνομά του στην οποία αναφέρει «Γκαράζ Αυτοκινήτων, MSP Marios, Πωλούνται Ελαστικά και Μπαταρίες». Στην πινακίδα αυτή υπάρχει και το τηλέφωνο του. Πρόκειται για το ίδιο τηλέφωνο που υπάρχει και στην επαγγελματική του κάρτα (τεκμήριο 20). Η μαρτυρία του ότι το μόνο που κάνει στο «κατάστημα» είναι να τελεφωνά, να κλείνει ραντεβού και να δίνει τις γνώσεις του, έχει απορριφθεί ως αναξιόπιστη. Για ό,τι βεβαίως αξίζει, και το λέω αυτό γιατί το κατά πόσο ο Ενάγων είναι ανίκανος για εργασία είναι κάτι που το ίδιο το Δικαστήριο αποφασίζει, θα πρέπει να αναφέρω πως η σύνταξη ανικανότητας που έπαιρνε από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων τερματίστηκε, αφού κρίθηκε ικανός για εργασία (τεκμήριο 24). Μάλιστα, αντεξεταζόμενος του υποβλήθηκε ότι δεν λαμβάνει πλέον σύνταξη ανικανότητας για να απαντήσει ότι δεν γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους δεν του δίνουν σύνταξη. Ο Ενάγων ούτε και εδώ είπε την αλήθεια, αφού η επιστολή που του στάληκε (τεκμήριο 24) αναφέρει τους λόγους για τους οποίους του απεκόπη η σύνταξη. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, το Ιατρικό Συμβούλιο τον έκρινε ικανό για εργασία. Μάλιστα υπέβαλε Ιεραρχική Προσφυγή κατά της απόφασης του Ταμείου, η οποία και απορρίφθηκε (τεκμήριο 25). Ενώ είχε δικαίωμα να την προσβάλει ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, δεν το έπραξε. Η υπόθεση Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Γεωργιάδης, δεν έχει θέση στην παρούσα υπόθεση αφού εκεί κρίθηκε ότι ο Ενάγων παρουσίαζε μεγάλη ανικανότητα η οποία καθιστούσε αδύνατη την άσκηση του μόνου επαγγέλματος στο οποίο είχε ειδικευθεί. Θεωρώ πως εδώ έχει θέση η υπόθεση Νεάρχου ν. Στεφανίδη κ.ά.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 351 όπου δεν επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων, αφού σύμφωνα με τη συγκλίνουσα ιατρική μαρτυρία η ικανότητα του Ενάγοντα για εργασία είχε πλήρως αποκατασταθεί. Υπό το φως των πιο πάνω, η εν λόγω αξίωση του Ενάγοντα απορρίπτεται. Γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρια, κ.λ.π. - προηγούμενες αποφάσεις Είναι καλά γνωστό ότι προηγούμενες αποφάσεις των Δικαστηρίων μπορεί να είναι καθοδηγητικές σε σχέση με το ύψος των γενικών αποζημιώσεων, όμως στο τέλος κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα. Ως εκ τούτου, θα σταθώ στις αποφάσεις που παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η μείωση, με την πάροδο του χρόνου, της αξίας του χρήματος είναι κάτι που επίσης λαμβάνεται υπόψη (Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 457, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ. 298, Ιακώβου ν. Παπαδάκη κ.ά.
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 2079, 2095)). Τέλος, έχει τονιστεί ότι ο υπολογισμός των αποζημιώσεων καθίσταται περισσότερο άσκηση διακριτικής ευχέρειας παρά συνηθισμένη πράξη λήψης απόφασης (Ανδρέου ν. Οικονομίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1501). Το Δικαστήριο με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία των ιατρών κ.Ηλία Γεωργίου και κ.Καραπατάκη, βρίσκει ότι ο Ενάγων υπέστη τους τραυματισμούς οι οποίοι εκτίθενται στα Ιατρικά Πιστοποιητικά τους (τεκμήρια 11, 12 και 51). Τα όσα εκτίθενται στο Πιστοποιητικό του κ.Ηλία Γεωργίου (τεκμήριο 51) κάτω από την παράγραφο «Η κλινική εξέταση έδειξε τα πιο κάτω ευρήματα» και κάτω από την παράγραφο «Συμπεράσματα», καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Ως ανέφερα πιο πάνω, το Δικαστήριο έχει δεχτεί τη μαρτυρία των ιατρών κ.Συμιλλίδη και κ.Αλκιβιάδους για τις επεμβάσεις που διενήργησαν στον Ενάγοντα. Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι ο Ενάγων υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς και ταλαιπωρήθηκε αρκετά. Ευτυχώς για τον ίδιο, έχει ουσιαστικά αποθεραπευτεί. Τα μόνα πράγματα που θεωρώ ότι ενδεχομένως θα αντιμετωπίσει στο μέλλον είναι αυτά στα οποία έκανε αναφορά ο Ιατρός κ. Ηλίας Γεωργίου, δηλαδή «Περιοδικές ήπιες ενοχλήσεις σε καιρικές αλλαγές ή μετά από έντονες παρατεταμένες χειρονακτικές δραστηριότητες. Τυχόν όμως εμφάνιση τους δεν θα χρήζει ιδιαίτερης ιατρικής εξέτασης ή θεραπείας, η δε υποχώρηση θα επέρχεται με απλή ανάπαυση». Τέλος, βρίσκω με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Ηλία Γεωργίου, ότι ο Ενάγων παρουσιάζει μικρού βαθμού ελάττωση της πλήρους κάμψης του δεξιού γόνατος της τάξης των 15 μοιρών, η οποία δικαιολογεί την αίσθηση της δυσκαμψίας μόνο σε περίπτωση πλήρους βαθέως καθίσματος με τη χρήση του δεξιού γόνατος. Σε σχέση με τον τραυματισμό του δεξιού γόνατος βρίσκω ότι υπάρχει πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας.. Αν αυτή η πιθανότητα καταστεί πραγματικότητα, θα αφορά στο πολύ απώτερο μέλλον και θα είναι βραδείας εξέλιξης . Οι ουλές θα παραμείνουν. Ο κ. Γεωργιάδης έκανε αναφορά στην υπόθεση Γεωργίου ν. Αντωνίου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. Στην εν λόγω υπόθεση, πρωτόδικα επιδικάσθηκε το ποσό των Λ.Κ.50.000 ως γενικές αποζημιώσεις. Ωστόσο, στο εν λόγω ποσό περιλαμβάνεται και ποσό Λ.Κ.5.000 για μελλοντικές εγχειρήσεις που ο Ενάγων θα χρειαστεί. Μελετώντας προσεκτικά τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης διαπιστώνω ότι τα κατάλοιπα των τραυμάτων είναι πολύ πιο σοβαρά από αυτά του Ενάγοντα της παρούσας υπόθεσης. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί το σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 973 και 974 της απόφασης: «Τα κατάλοιπα των τραυμάτων που υπέστη ο εφεσίβλητος είναι σοβαρής μορφής οστεοαρθρίτιδα στις επηρεασθείσες από τα τραύματα αρθρώσεις του δεξιού κάτω άκρου και δυσκαμψία, βράχυνση της κνήμης κατά 2 1/2 εκατοστά, δυσκολία στη βάδιση, στην παρατεταμένη ορθοστασία, στο ανέβασμα και κατέβασμα σκαλών και πόνοι οι οποίοι αυξομειώνονται ανάλογα με την κίνηση ή την προσπάθεια που καταβάλλει κατά τη δεδομένη στιγμή και κατά την αλλαγή του καιρού. Στο πίσω μέρος της πτέρνας του υπάρχει πληγή η οποία κατά καιρούς ανοίγει και τον ενοχλεί. Όλα τα προαναφερόμενα προκαλούν δυσκολίες στην καθημερινή ζωή του εφεσίβλητου ο οποίος δεν μπορεί πλέον να οδηγήσει μοτοσυκλέτα, όπως έπραττε στο παρελθόν, ενώ δυσκολεύεται και στην οδήγηση αυτοκινήτου. Επιπρόσθετα δεν είναι πλέον σε θέση να διεκπεραιώνει την εργασία του κλητήρα με τα συγκεκριμένα καθήκοντα που είχε πριν από το δυστύχημα. Μπορεί να διεκπεραιώνει μόνον εργασία καθιστικής φύσης. Οι επιπτώσεις από τα τραύματα του θα επιδεινώνονται με το πέρασμα του χρόνου και είναι πολύ πιθανόν να χρειαστεί να υποβληθεί στο μέλλον και σε άλλες χειρουργικές επεμβάσεις για απάβλυνση των επιδεινωνόμενων συνεπειών, εκτός βέβαια από την εγχείρηση στην οποία θα πρέπει να υποβληθεί εν πάση περιπτώσει για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης. Ο εφεσίβλητος, ο οποίος ήταν ηλικίας 21 ετών κατά το χρόνο του δυστυχήματος, και ο οποίος σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν άνθρωπος πολύ δραστήριος και ενεργητικός με σχέδια και προοπτικές για το μέλλον ιδιαίτερα στον επαγγελματικό τομέα, υπέστη ένα πολύ σοβαρό και επώδυνο τραυματισμό στο δεξί του πόδι που ουσιαστικά εξουδετέρωσε σε πολύ μεγάλο βαθμό τη φυσιολογική χρήση του ποδιού εκείνου και από αρτιμελής που ήταν μέχρι τότε, κατέστη ανάπηρος σε μεγάλο βαθμό. Αυτό το γεγονός τον επηρέασε και ψυχολογικά και κατέστησε τη ζωή του γενικά και οριστικά χειρότερη.» Βεβαίως, πρέπει να λεχθεί πως η πρωτόδικη απόφαση, η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο, εκδόθηκε στις 27.12.
  2. Ενώπιον του Εφετείου δεν εξετάστηκε κατά πόσο το επιδικασθέν ποσό για γενικές αποζημιώσεις ήταν ψηλό ή χαμηλό αφού δεν υπήρχε σχετικός λόγος έφεσης. Έχοντας ενώπιον μου τις σωματικές βλάβες του Ενάγοντα, τις εγχειρήσεις και τις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε, τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη, τα κατάλοιπα των τραυμάτων του όπως τα έχω βρει πιο πάνω, και την ταλαιπωρία που θα υποστεί από τις εγχειρήσεις στις οποίες θα υποβληθεί στο μέλλον, κρίνω ότι το ποσό των €80.000 είναι δίκαιο και εύλογο και επιδικάζεται προς όφελος του ως γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρία και άλλα συναφή. Τόκος Ο νόμιμος τόκος μέχρι την πρόσφατη τροποποίηση του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ήταν 8%. Με τον τροποποιητικό Νόμο 81
(1)/08 ο νόμιμος τόκος μειώθηκε σε 5.5% από 15.10.2008. Ανάλογη τροποποίηση επέφερε και ο τροποποιητικός Νόμος 82
(1)/08 στο άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148. Στην υπόθεση Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, δίδονται οι κατευθυντήριες γραμμές για την επιδίκαση τόκων. (Δες επίσης υπόθεση Στεφανή ν. Λαμπή
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1849). Στην υπόθεση Φοινικαρίδης (πιο πάνω) λέχθηκε ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής λαμβάνεται υπόψη προς όφελος του Εναγομένου αφού ο Ενάγων στερείται τα χρήματα στα οποία δικαιούται από δικό του σφάλμα. Στην υπόθεση Θεοφάνους κ.α. ν. Κουρουκλά κ.ά
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 528 αποφασίσθηκε πως η καταχώριση της αγωγής ένα χρόνο μετά τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος δεν αποτελούσε, στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης, αδικαιολόγητη καθυστέρηση και επιδικάστηκε τόκος από την ημερομηνία του δυστυχήματος. Όσον αφορά στις γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρία κ.λ.π., παρατηρώ τα ακόλουθα: Το δυστύχημα έλαβε χώρα στις 9.3.03 και το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 2.6.
  1. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε στις 18.11.
  2. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην κατάθεση της αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης, αφού λαμβάνω υπόψη μου τους τραυματισμούς του Ενάγοντα και τις διάφορες εγχειρήσεις και θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε. Ο κ.Μάγος με την αγόρευση του ανέφερε τα ακόλουθα (τα παραθέτω αυτολεξεί): «Ο κ.Σάντης αυτοεξαιρέθηκε την 11/10/2007 και άρχισε η νέα δικάσιμος την 2/3/08 μετά από 5 μήνες. Δεν είναι λογικό να πληρώσει η εναγόμενη τόκο για τους πιο πάνω μήνες καθότι είναι το αναίτιο μέρος». Βεβαίως, δεν ανέφερε ποιο είναι το υπαίτιο μέρος. Από τα πρακτικά της υπόθεσης φαίνεται ότι ο κ.Σάντης «δήλωσε ανυπέρβλητο κώλυμα στη συνέχιση της διαδικασίας» στις 30.1.08 και όχι στις 11.10.07, όπως ανέφερε ο κ.Μάγος. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά στις 24.3.08 και ορίστηκε για ακρόαση στις 9.10.08, όπου και άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, για την εξαίρεση του προηγούμενου Δικαστή δεν έχει ευθύνη ο Ενάγων. Από τα πρακτικά του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.1.08, ο κ.Μάγος φαίνεται να δήλωσε ενώπιον του αδελφού Δικαστή ότι η διαδικασία θα ήταν καλύτερα να συνεχίσει ενώπιον του. Δεν προέβη όμως σε οποιοδήποτε νομικό διάβημα για να προωθήσει την πιο πάνω θέση του. Μάλιστα, ο τότε Διοικητικός Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σε σημείωμα του ημερομηνίας 7.3.08 που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι «Ο τρόπος άσκησης της κρίσης του σίγουρα δεν υπόκειται σε έλεγχο από διοικητικής άποψης, παρά μόνο από νομικής άποψης, εάν ήθελε ληφθεί οποιοδήποτε διάβημα από ενδιαφερόμενο πρόσωπο». Τέτοιο διάβημα δεν έχει ληφθεί. Θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο να επιδικαστεί τόκος από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής (2.7.03). Όσον αφορά στις αποζημιώσεις για τις ειδικές ζημιές, έχοντας ενώπιον μου τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α. (πιο πάνω) θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο να επιδικασθεί τόκος από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής, ο οποίος θα καλύπτει το ½ της περιόδου από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής μέχρι την ημερομηνία έκδοσης απόφασης. Νοείται ότι το επιδικασθέν ποσό θα φέρει νόμιμο τόκο από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Υπό το φως των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για τα ακόλουθα ποσά: (α) €80.000 ως γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρία, κ.λ.π. με τόκο 8% ετησίως από 2.7.03 μέχρι 14.10.08 και 5,5% ετησίως από 15.10.08 μέχρι εξόφλησης. (β) €13.839,67 για έξοδα μελλοντικών επεμβάσεων με τόκο 5,50% ετησίως από σήμερα μέχρι εξόφλησης. (γ) €16.566,79 ειδικές ζημιές με τόκο 8% ετησίως από 2.7.03 μέχρι 12.9.
  3. Το ποσό αυτό θα φέρει τόκο 5,50% ετησίως από σήμερα μέχρι εξόφλησης. Τέλος, η Εναγόμενη καταδικάζεται στα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η απόφαση να μη συνταχθεί μέχρι να καταχωριστεί τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, ως πιο πάνω αναφέρεται. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.