STAVRINA CONSTRUCTIONS DEVELOPERS LTD ν. NESTAR INVESTMENTS LTD, Αρ.Αγωγής: 6279/09, 30 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A195 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ο.Α.Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 6279/09 Μεταξύ: STAVRINA CONSTRUCTIONS DEVELOPERS LTD. Ενάγοντος και NESTAR INVESTMENTS LTD. Εναγομένου Αίτηση ημερ. 30.10.2009 Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Διά τον Αιτητή-Ενάγοντα: κ.Φιλίππου Διά τον Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο: κ.Λοΐζου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής με την μονομερή υπό κρίση Αίτηση του πέτυχε την έκδοση προσωρινού Διατάγματος ημερ. 30.10.2009 με το οποίο να εμποδίζεται ο Εναγόμενος και/ή οι υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του από του να επιβαρύνει, μεταβιβάσει, πωλήσει και/ή άλλως πως αποξενώσει το ακίνητο στην Ψημολόφου Λευκωσίας, με αριθμό εγγραφής Β 684 τεμάχιο 451 Φύλλο/Σχέδιο XXX/ 34 Ε 2 μέχρι την τελική εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/η μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου. Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4-9 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48, Κ.1-4, 8 και 9 και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατεχώρησε στις 16.11.2009 Ένσταση η οποία βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 στο άρθρο 9, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και στη Δ.48, Κ.Κ. 1, 2, 4 και 7, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις Συμφυείς Εξουσίες και την Γενική Πρακτική του Δικαστηρίου. Οι δε λόγοι της Ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960 και/ή τα άρθρα 4 ή 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 για την έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος.
- Η Αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα καθ' ότι υπάρχει ουσιώδης απόκρυψη και/ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων στην ένορκο δήλωση του κ. Απόστολου Χαραλάμπους ημερ. 23.10.2009 που συνοδεύει την Αίτηση. Οι παραλείψεις στην ένορκη δήλωση που έγινε προς υποστήριξη της Αίτησης, στην οποία ένορκη δήλωση το Δικαστήριο βασίστηκε εξ' ολοκλήρου και αποκλειστικά στην έκδοση του Διατάγματος μονομερώς, συνιστούν, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία των, η απόφαση του Δικαστηρίου να εκδώσει το Διάταγμα, είναι ακροσφαλής και το Διάταγμα πρέπει να απορριφθεί.
- Υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση από τη γένεση του κατ' ισχυρισμών αγώγιμου δικαιώματος του Εναγόντος/Αιτητού, και/ή από την ημερομηνία που προέκυψε η επίδικη στην παρούσα αγωγή διάσταση μεταξύ του Εναγόντος/Αιτητού με τον Εναγόμενο/Καθ' ου η Αίτηση, μέχρι και την καταχώριση της αγωγής και της Αίτησης και/ή της προώθησης της Αίτησης και έκδοσης του Διατάγματος, όπου στην απουσία της, αναιρείται το επείγον στο οποίο βασίστηκε η μονομερής Αίτηση. Ουδείς των ομνυσάντων τις ένορκες δηλώσεις αντεξετάσθη και οι δικηγόροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις των. Έχει νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.2015). Στη διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων από μόνη της δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (Odysseos ν. Α. Pieris Estates Ltd.
(1982)1 C.L.R.557, Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ.2029). Διά να έχει το Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:
- Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση
- Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία
- Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επανερχόμενη στις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προς έκδοση προσωρινού διατάγματος η νομολογία υποδεικνύει ότι το πραγματικό νόημα των αποφάσεων είναι πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (Τ.Α. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.1802). Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση είναι αλληλένδετη κατά ένα τρόπο και σε κάποιο βαθμό με το δεύτερο κριτήριο που ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ότι απαιτείται να καταδειχθεί προς ικανοποίηση του κριτηρίου αυτού, είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Τα δύο πρώτα κριτήρια/προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο και μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης σύμφωνα με τη Διαταγή 48 Κ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διερεύνηση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής (Jonitexo Ltd. ν. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ.248, Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ.2118). Στην υπό κρίση Αίτηση να σημειωθεί ότι δεν αντεξετάστηκαν οι ομνύσαντες. Δια το λόγο αυτό η κρίση του Δικαστηρίου περί του αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία θα βασισθεί επί της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή/Ενάγοντος. Σημειώνεται ότι, όπως υπεδείχθη στην απόφαση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.1980, το Δικαστήριο δεν πρόκειται να διεξέλθει τη μαρτυρία με γνώμονα τη διαπίστωση γεγονότων ή την τελεσίδικη αξιοπιστία της, ενώ το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών παραμένει σε εκείνο που επιζητά την έκδοση του διατάγματος, για να ικανοποιήσει σωρευτικά μάλιστα, τις τασσόμενες από τη νομολογία προϋποθέσεις. Το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται στον παρόν στάδιο με αναφορά στο καταχωρισθέντα δικόγραφα. ΄Οπως έχει εξηγηθεί στην απόφαση Resola (Cyprus) Ltd. v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ.598 με παραπομπή στην απόφαση Odysseos (ανωτέρω), ο όρος «δικόγραφα» (pleadings) χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις εγγράφους προτάσεις. Στα πλαίσια της πρώτης προϋπόθεσης αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στο νόμο αιτία αγωγής η οποία εάν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια την χορήγησης προς όφελος του Ενάγοντος ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Από το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής αλλά και από την ένορκη δήλωση του διευθυντή του Αιτητού προκύπτει ως βάση αγωγής η παράβαση συμφωνίας και ο αδικιαιολόγητος πλουτισμός. Αυτά αποκαλύπτουν κατά τη γνώμη μου την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της αγωγής και συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, την ορατή δηλαδή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο Ενάγων δικαιούται σε θεραπείες, έχω μελετήσει με προσοχή τη σχετική με το θέμα αυτό μαρτυρία. Σύμφωνα με τον ομνύσαντα, ο Ενάγων διεξάγει, μεταξύ άλλων, εργασίες αγοραπωλησίας γης και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου στην Ψημολόφου, Λευκωσία, με αριθμό εγγραφής Β 684 τεμάχιο 451 Φύλλο/Σχέδιο XXX/ 34 Ε 2 (το «τεμάχιο») το οποίο ο Ενάγων διαχώριζε σε οικόπεδα και την 12.03.2008, μετά από παράκληση του Εναγομένου, καταρτίστηκε συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου με την οποία ο πρώτος πωλούσε στο δεύτερο το τεμάχιο και η οποία διελάμβανε, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους όρους και προϋποθέσεις: «Ο πωλητής πωλεί στον αγοραστή και ο αγοραστής αγοράζει από τον πωλητή οκτώ εκ των πιο πάνω υπό διαχωρισμό περιγραφόμενα οικόπεδα με αντάλλαγμα το συμφωνηθέν τίμημα των £640
- (Η υπογράμμιση είναι δική μου).
- Το πιο πάνω συμφωνηθέν τίμημα θα καταβληθεί από τον Αγοραστή στους πωλητές ως ακολούθως: Α. Ποσό £60.000, (Εξήντα χιλιάδες λίρες μόνο) θα καταβληθεί με - την υπογραφή του συμβολαίου. Β. Ποσό £260.000, (Διακόσιες εξήντα χιλιάδες λίρες μόνο) θα καταβληθεί με την έκδοση της πολεοδομικής άδειας και ταυτόχρονα με την μεταβίβαση του ½ μεριδίου του πιο πάνω ακινήτου. Γ. Ποσό £120.000, (Εκατόν είκοσι χιλιάδες λίρες μόνο) θα καταβληθεί με την έναρξη των κατασκευαστικών έργων ήτοι στις 10.09.
- Δ. Ποσό £200.000, (Διακόσιες χιλιάδες λίρες μόνο) θα καταβληθεί με την αποπεράτωση των κατασκευαστικών έργων ουχί αργότερο από τις 30.04.2008 και ταυτόχρονα με την μεταβίβαση του υπόλοιπου 1/2 μεριδίου του πιο πάνω ακινήτου. Ε. Με την μεταβίβαση του ακινήτου θα παραχωρηθεί Τραπεζική Εγγυητική ύψους £20.000, (Είκοσι χιλιάδες λίρες μόνο) ότι οι πωλητές θα εξασφαλίσουν τους τίτλους των οικοπέδων μέχρι τις 30.06.
- Εάν μέχρι 30.06.2009 δεν εκδοθούν οι τίτλοι τότε θα επιβαρύνονται με τόκο 7% πάνω στο πληρωθέν ποσό από τους πωλητές. Ο πωλητής θα μεταβιβάσει το μερίδιο απαλλαγμένο από οιονδήποτε εμπράγματος βάρους ή επιβάρυνση. (Η υπογράμμιση είναι δική μου). ........................................
- ΟΙ ΠΩΛΗΤΕΣ υποχρεούνται όπως προβούν αμέσως μετά την αποπεράτωση των έργων διαχωρισμού των πιο πάνω οικοπέδων σε όλες τις δέουσες ενέργειες και πράξεις ούτως ώστε να εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι για τα ρηθέντα οικόπεδα το αργότερο μέχρι την 30.06.2009.» Ως Τεκμήριο Α επισυνάφθηκε αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας. Ο Ενάγων προς συμμόρφωση των υποχρεώσεων του δυνάμει της συμφωνίας εξέδωσε και παρέδωσε προς τον Εναγόμενο ανέκκλητη εγγυητική για το ποσό των €34.172,03 για την πιστή τήρηση των υποχρεώσεων ως ανωτέρω με ισχύ μέχρι την 6.10.2009 (Τεκμήριο Β). Ο Ενάγων ενήργησε ως οι υποχρεώσεις του δυνάμει της συμφωνίας και ειδικότερα την 14.10.2007 μεταβίβασε όλα τα μερίδια επί του τεμαχίου στο όνομα του Εναγομένου. Ο Ενάγων περαιτέρω υπέβαλε προς τις αρμόδιες αρχές αίτημα για έκδοση τελικής έγκρισης για έκδοση στη συνέχεια χωριστών τίτλων ως οι πρόνοιες της συμφωνίας. Ως Τεκμήριο Γ επεσυνάφθη αντίγραφο της αίτησης έκδοσης τελικής έγκρισης. Με δεδομένη την ίδια τη θέση του Ενάγοντος ότι αντικείμενο της συμφωνίας ήταν η πώληση οκτώ οικοπέδων (προοίμιο της συμφωνία Τεκμήριο Α) και για τα οποία ετοιμάστηκε και τοπογραφικό σχέδιο (παράρτημα Α της Συμφωνίας) και σύμφωνα με το Ε της Συμφωνίας «Με την μεταβίβαση του ακινήτου θα παραχωρηθεί Τραπεζική Εγγυητική ύψους £20.000, (Είκοσι χιλιάδες λίρες μόνο) ότι οι πωλητές θα εξασφαλίσουν τους τίτλους των οικοπέδων μέχρι τις 30.06.
- Εάν μέχρι 30.06.2009 δεν εκδοθούν οι τίτλοι τότε θα επιβαρύνονται με τόκο 7% πάνω στο πληρωθέν ποσό από τους πωλητές» και ότι ο Εναγόμενος στις 5.10.2009 όταν απαίτησε την εγγυητική επιστολή και πιστώθηκε με το ποσό των €34.174,03 δεν είχαν εξασφαλισθεί και δεν εκδόθησαν οι τίτλοι των οικοπέδων βρίσκω ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπείες. Ούτε μπορώ να δεχθώ ότι ο Ενάγων έχει ικανοποιήσει στο βαθμό που όφειλε τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 δια την έκδοση του Διατάγματος. Να σημειώσω ότι ο Εναγόμενος έχει εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις έχοντας καταβάλει το τίμημα αγοράς. Παρά την ως άνω κατάληξη μου, θα προχωρήσω να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση αν η ως άνω κατάληξη μου ήθελε θεωρηθεί λανθασμένη. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή χωρίς την έκδοση του Διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ της Ενάγουσας στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Παραπέμπω στην απόφαση M&CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. ν. The Timberland Co. of USA (ανωτέρω) όπου έχει λεχθεί ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτουμένου τη θεραπεία. Έχοντας διεξέλθει προσεκτικά την ένορκη δήλωση του Αιτητού διαπιστώνω ότι πουθενά δεν αναφέρεται σ' αυτή γιατί θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Πρέπει να τονιστεί ότι οι λόγοι οι οποίοι ικανοποιούν την τρίτη προϋπόθεση πρέπει να υποδεικνύονται από τον Αιτητή στην ένορκη δήλωση του. Δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να προβαίνει σε εικασίες αναφορικά με το πως ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Ο Ενάγων ενώ στις παραγράφους 11 και 12 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρεται γενικά και αόριστα ότι κινδυνεύει να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, δέχεται ότι η αξίωση του αφορά τουλάχιστο €34.172,03 ενώ το συμφωνηθέν τίμημα και συνεπώς η αξία του επιδίκου τεμαχίου ανέρχεται σε €1.093.504,92 (£640.000,00). Διά το λόγο αυτό δεν ικανοποιείται ούτε και η τρίτη προϋπόθεση. Συνεπώς δι όλους τους ως άνω λόγους η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητού όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, αφού δεν βλέπω τον λόγο απόκλισης από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Το προσωρινό Διάταγμα ημερ. 30.10.2009 ακυρώνεται. Ο. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο