Επί τοις αφορώσι τον Φίλιππο Κυριάκου Σιημητρά, Αριθ. Αίτησης 21/2004, 7.12.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2009:A198 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Αριθ. Αίτησης 21/2004 Επί τοις αφορώσι τον Περί Διαχείρισης της περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμο του 1996 και Επί τοις αφορώσι τον Φίλιππο Κυριάκου Σιημητρά, εξ Ιδαλίου, Λευκωσία, ανίκανο πρόσωπο ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.7.2009 για Ενδιάμεσο Διάταγμα ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7.12.2009 Για αιτητή: κα Λ. Σιακαλλή Για καθ΄ ου η αίτηση: κ. Α. Χ"Σέργης Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-Tempore) Στις 5.11.04 ο καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση, μετά από από αίτηση του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διορίστηκε ως διαχειριστής της περιουσίας του ανίκανου αδελφού του Φίλιππου Κυριάκου Σιημητρά με την γραπτή συγκατάθεση των υπολοίπων τεσσάρων αδελφιών του ανικάνου προσώπου. Στις 31.3.05 ο διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου αιτήθηκε στο δικαστήριο την επ΄ ονόματι του μεταβίβαση δύο κτημάτων του ανικάνου προσώπου επ΄ ανταλλάγματι της καταβολής των £12.000 που σύμφωνα με εκτίμηση ήταν η αξία των δύο κτημάτων για να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του ανικάνου προσώπου και για την επιδιόρθωση της οικίας στην οποία διαμένει το ανίκανο πρόσωπο. Το δικαστήριο αφού εξέτασε την αίτηση, εξέδωσε στις 13.4.05 διάταγμα που ουσιαστικά επέτρεπε τη μεταβίβαση των δύο κτημάτων επ΄ ονόματι του διαχειριστή επ΄ ανταλλάγματι της καταβολής των £12.000 που αποτελούσε σύμφωνα με την εκτίμηση, την αξία των δύο κτημάτων. Τρία χρόνια αργότερα, συγκεκριμένα στις 8.7.08, ο αιτητής στην παρούσα μονομερή αίτηση, για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος που να απαγορεύει τη μεταβίβαση των κτημάτων από το διαχειριστή σε οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο μέχρι την εκδίκαση άλλης διά κλήσεως αίτησης για την ακύρωση του διατάγματος του δικαστηρίου και την επαναφορά των κτημάτων επ΄ ονόματι του ανικάνου προσώπου, καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε όπως διοριστεί συνδιαχειριστής του ανικάνου προσώπου. Το Διάταγμα με το οποίο ο Αιτητής διορίζεται συνδιαχειριστής εξεδόθη από το δικαστήριο στις 12.11.08 με την συγκατάθεση του διαχειριστή που αρχικά διορίστηκε από το δικαστήριο. Είναι ενδεικτικό ότι ο προτιθέμενος συνδιαχειριστής στην παράγραφο 2 της ένορκης του δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση του ημερομηνίας 8.7.08, αποκαλύπτει χωρίς να σχολιάζει, ότι δύο κτήματα του ανικάνου προσώπου πωλήθησαν αντί της συγκεκριμένης αξίας από τον ανίκανο προς το διαχειριστή της περιουσίας του. Αποκαλύπτει επίσης στην παράγραφο 5 ότι το Μάρτη του 2007 αντάλλαξε αλληλογραφία ο ίδιος και τα υπόλοιπα αδέλφια του με το διαχειριστή όσον αφορά τα κτήματα αυτά, και στην παράγραφο 3 ουσιαστικά ζητά να διοριστεί συνδιαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου γιατί όπως τονίζει ο μέχρι τώρα διαχειριστής δεν είχε καταθέσει στο δικαστήριο λογαριασμούς της περιουσίας όπως ήταν η διαταγή του δικαστηρίου. Αφού διορίστηκε διαχειριστής στις 8.7.08, στις 28.7.09 καταχώρισε την υπό εκδίκαση αίτηση μονομερώς με την οποία ζήτησε από το δικαστήριο την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της κυρίως διά κλήσεως αιτήσεως του με την οποία επιδιώκει τον παραμερισμό ή και την ακύρωση των διαταγμάτων του δικαστηρίου με τα οποία επέτρεψε τη μεταβίβαση των κτημάτων επ΄ ονόματι του διαχειριστή αντί του ανικάνου προσώπου. Έχω ακούσει αμφότερους τους δικηγόρους να επιχειρηματολογούν σήμερα ενώπιον μου στο πλαίσιο της εκδίκασης της μονομερούς αιτήσεως για την έκδοση διατάγματος που να εμποδίζει το διαχειριστή να μεταβιβάσει, πωλήσει ή αποξενώσει τα δύο κτήματα μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Έχω επίσης με πολλή προσοχή αναγνώσει τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν. Η αίτηση, και όταν λέω αίτηση εννοώ αμφότερες τις αιτήσεις, τόσο τη διά κλήσεως όσο και τη μονομερή, διότι αμφότερες οι αιτήσεις δεν μπορούν να εξεταστούν αποσπασματικά αλλά από κοινού, αναπόφευκτα εκδικάζοντας την αίτηση τη μονομερή η οποία βασίζεται στην διά κλήσεως αίτηση, θα πρέπει να γίνουν διαπιστώσεις οι οποίες σαφώς την επηρεάζουν. Οι αιτήσεις κατά συνέπεια πάσχουν. Τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. Ο αιτητής, θα συμφωνήσω με τον κ. Χ"Σέργη δεν έχει locus standi όσον αφορά την καταχώρηση της κύριας αίτησης, της αίτησης διά κλήσεως για τον παραμερισμό των διαταγμάτων του δικαστηρίου. Τα διατάγματα του δικαστηρίου εκδόθησαν νομότυπα κατόπιν νομότυπης αίτησης του διαχειριστή και θα συμφωνήσω μαζί με τον κ. Χ"Σέργη ότι η μόνη θεραπεία που έχει ο αιτητής (αδελφός του ανικάνου προσώπου) χρησιμοποιώντας τις πρόνοιες του άρθρου 7 του Νόμου 23
(1)/96, είναι ή ήταν καλύτερα να ζητήσει από το δικαστήριο να παύσει ο διαχειριστής ο οποίος κατά τους ισχυρισμούς του ενήργησε δόλια και/ή με αμέλεια όσον αφορά τη διαφύλαξη των συμφερόντων του ανικάνου προσώπου. Η παύση του διαχειριστή είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να επιδιώξει οποιοσδήποτε «ενδιαφερόμενος» ήθελε αποδείξει στο δικαστήριο, όχι ότι έχει συμφέρον επί της περιουσίας του (βλέπε άρθρο 4(γ) του Νόμου 23
(1)/96. Οι λόγοι που μπορεί να παυθεί ή να απαλλαγεί των καθηκόντων του ένας διαχειριστής ενός ανικάνου προσώπου είναι τρεις και αναφέρονται περιοριστικά στο Νόμο 23
(1)/96, στο άρθρο
- 1) Εάν το ανίκανο πρόσωπο επανακτήσει τη δυνατότητα του να διαχειρίζεται την περιουσία του, 2) εάν αποβιώσει το ανίκανο πρόσωπο και 3) εάν ο διαχειριστής ενεργεί αμελώς ή με δόλο. Στην προκειμένη περίπτωση παρά το ότι προβάλλεται ισχυρισμός ότι ο διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου ενήργησε αμελώς ως προς τη διαχείριση της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και ή δολίως απέκτησε περιουσία πολύ μεγαλύτερης αξίας από την αξία της περιουσίας, εντούτοις ο αιτητής αντί να ζητήσει την παύση του διαχειριστή ζήτησε το διορισμό του ως συνδιαχειριστή, πράγμα που πέτυχε και αφού το πέτυχε επανήλθε με αίτηση που καταχώρησε προσωπικά, να ζητήσει την ακύρωση των μεταβιβάσεων των δύο κτημάτων επ΄ ονόματι του διαχειριστή, πράξη την οποία με πράξεις ή ενέργειες του αλλά και συνεπεία του διαρρεύσαντος μεγάλου χρονικού διαστήματος φαίνεται ότι αποδέχθηκε όπως και τα αδέλφια του. Η κατάληξη μου ότι η κύρια αίτηση που καταχωρήθηκε στην προκειμένη περίπτωση στερείται νομικής βάσης και δεν μπορούσε με κανένα τρόπο το δικαστήριο να επέμβει επί ενός διατάγματος του το οποίο ουσιαστικά υλοποιήθηκε χωρίς να καταδειχθεί η πράξη της αμέλειας ή του δόλου του διαχειριστή του οποίου ο παραμερισμός δεν επιδιώκεται, οδηγεί αναπόφευκτα ότι η αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος στηρίζεται επί μίας άνευ νομικής βάσεως αιτήσεως. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εφόσον η μόνη θεραπεία του συνδιαχειριστή είναι από τούδε και στο εξής να συνδιαχειρίζεται την περιουσία μετά του καθ΄ ου η αίτηση, δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στα πλαίσια της συγκεκριμένης αίτησης, και δεν θα είναι αδύνατο σε μεταγενέστερο στάδιο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος αφού τόσο η αλληλογραφία όσο και τα υπόλοιπα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί αναφέρονται σε χρηματικά ποσά τα οποία κατά τους ισχυρισμούς οικειοποιήθηκε ο διαχειριστής. Ακόμα όμως και αν εξέταζα την αίτηση στην ουσία της, εννοώντας ότι θα θεωρούσα ότι υπήρχε βάση της κύριας αίτησης, ότι νομιμοποιείται ο αιτητής να καταχωρήσει αυτή την αίτηση και ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας, πάλι θα την απέρριπτα για δύο άλλους σοβαρούς λόγους. Ο αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο δικαστήριο. Η παράλειψη του να αποκαλύψει την αλήθεια και/ή γεγονότα τα οποία με εύλογη έρευνα θα μπορούσε να γνωρίζει, είναι καταλυτική όσον αφορά την έκβαση της υπόθεσης. Αναφέρομαι στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του, ότι δήθεν δεν περιήλθε στην προσοχή του η δικαστική διαδικασία διορισμού διαχειριστή της περιουσίας του ανικάνου αδελφού του, θέση η οποία είναι άκρως αντίθετη, ασυμβίβαστη και αντιφατική με την συγκατάθεση που ο ίδιος έδωσε και τα υπόλοιπα αδέλφια του για το διορισμό του διαχειριστή ως διαχειριστή του προσώπου και της περιουσίας του ανικάνου αδελφού τους. Ο τελευταίος λόγος που θα απέρριπτα την αίτηση είναι το γεγονός ότι υπήρχε γνώση σύμφωνα με δική του παραδοχή στον αιτητή από το Μάρτη του 2007, όσον αφορά τη συγκεκριμένη ενέργεια του διαχειριστή και χρειάστηκαν δύο και πλέον χρόνια μέχρι τον Ιούλιο του 2009 για να καταχωρήσει αίτηση αφού προηγουμένως καταχώρισε αίτηση για να διοριστεί συνδιαχειριστής χωρίς να διαμαρτυρηθεί για τη συγκεκριμένη πράξη ουσιαστικά, αλλά για το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση δεν καταχώρησε λογαριασμούς, κάτι που δείχνει ότι ουσιαστικά ο αιτητής με την αίτηση του και την καθυστέρηση που σημειώνεται εξυπηρετεί όχι τον σκοπό που επιδιώκει αλλά αλλότριους σκοπούς. Η συμπεριφορά του είναι παντελώς αντιφατική. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει σήμερα θα έπρεπε να προβληθούν τουλάχιστο από την ημερομηνία που έλαβε γνώση του συγκεκριμένου θέματος και προφανώς πριν αιτηθεί το διορισμό του σαν συνδιαχειριστής. Για να μην προχωρήσω να πω ότι η γραπτή συγκατάθεση όλων των αδελφών τους στέρησε το δικαίωμα να επικαλούνται οποιονδήποτε ισχυρισμό, αμέλεια ή δόλο του διαχειριστή χωρίς να παραθέτουν στοιχεία ότι η συγκεκριμένη πράξη του διαχειριστή την οποία ενέκρινε μάλιστα το δικαστήριο έγινε επί ζημία της περιουσίας του ανικάνου προσώπου, κάτι το οποίο έχει πάντοτε υπόψη του το δικαστήριο. Θεωρώντας ότι δεν συντρέχει καμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 κατά συνέπεια θα απέρριπτα την αίτηση και για ουσιαστικούς λόγους. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του διαχειριστή και εις βάρος του αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η κυρίως αίτηση μετά την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους του κ. Χ"Σέργη ορίζεται για οδηγίες στις 17.12.
- [Υπ.] Μ. Παπαμιχαήλ, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο