The Cyprus Investment Securities Corporation Ltd ν. Σωκράτη Παυλίδη, Αγωγή αρ. 563/02, 15.1.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A6 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 563/02 Μεταξύ: The Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd Eναγόντων - και - Σωκράτη Παυλίδη, από τη Λεμεσό Εναγομένου ----------------------- Ημερομηνία: 15.1.2009 Για τους Ενάγοντες-Aιτητές: Κα Μαλέκκου Για τον Εναγόμενο-Καθ'ου η Αίτηση: Κος Τιμοθέου ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες-Αιτητές ζητούν την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: (α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διαγράφει το μέρος εκείνο της παραγράφου 12 της Υπεράσπισης του εναγομένου το οποίο προσετέθη χωρίς άδεια του Δικαστηρίου στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του εναγομένου την 13.6.06 και συγκεκριμένα από την έκτη γραμμή ήτοι από τις λέξεις «των Περί Χρηματιστηρίου .. μέχρι την ... υποπαράγραφοι 12 και 17». (β) Διάταγμα που να διαγράφει την παράγραφο 13 της Υπεράσπισης του εναγομένου προσετέθη χωρίς άδεια του Δικαστηρίου στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του εναγομένου την 13.6.
- Βασίζουν την αίτηση τους στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19 θ.θ.4-5, Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.48 θθ.1-3 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από γεγονότα που φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Εύης Μιχαηλίδου, μιας εκ των δικηγόρων στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Χρυσαφίνη και Πολυβίου οι οποίοι ενεργούν ως δικηγόροι των Εναγόντων στην υπόθεση. Αναφέρει ότι οι Ενάγοντες καταχώρισαν τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα την 1.6.06 μετά από την έκδοση σχετικού διατάγματος στις 23.5.06 και ο Εναγόμενος καταχώρισε Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης την 13.6.06 όπου εντελώς αδικαιολόγητα προσέθεσε λόγους Υπεράσπισης οι οποίοι δεν περιέχοντον στην αρχική του Υπεράσπιση ημερομηνίας 3.9.02 και χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει άδεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζει δε, ως εκ των πραγμάτων και όπως είναι νομολογημένο τροποποιήσεις δικογράφων δικαιολογούνται μόνο μετά από έκδοσης διατάγματος Δικαστηρίου, κάτι που στην περίπτωση του Εναγομένου ουδέποτε εξασφαλίστηκε και εντελώς αυθαίρετα, παράνομα, αδικαιολόγητα και χωρίς καμιά άδεια ο Εναγόμενος προσέθεσε παραγράφους στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του οι οποίες δεν έχουν καμιά σχέση με το διάταγμα τροποποίησης το οποίο εξασφάλισαν οι Ενάγοντες. Αναφέρει επίσης ότι υπεράσπιση του Εναγόμενου όπως έχει τροποποιηθεί στις 13.6.06 περιέχει ουσιώδη γεγονότα στα οποία δεν έγινε αναφορά στην Υπεράσπιση την οποία καταχώρισε στις 3.9.02 και κατά πάγια νομολογία στα τροποποιημένα δικόγραφα δεν μπορεί να προστίθενται γεγονότα χωρίς την εκ των προτέρων άδεια του Δικαστηρίου. Το εν λόγω δικόγραφο επηρεάζει δυσμενώς τους Ενάγοντες και ή τείνει να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής εξού και οι Ενάγοντες-Αιτητές επικαλούνται ως οι παράγραφο Α και Β της Αίτησης στηριζόμενοι στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος-Καθ'ου η Αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση περί προθέσεως του να ενστεί στην αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους: α) Οι παράγραφοι της τροποποιημένης Υπεράσπισης, των οποίων οι Αιτητές αιτούνται την διαγραφή με την παρούσα αίτηση, είναι άμεσα συνεπαγόμενες τροποποιήσεις και κατέστησαν αναγκαίες λόγω της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. β) Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει ότι οι εν λόγω παράγραφοι δεν ήταν αναγκαίες λόγω της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η πλευρά των Αιτητών δεν έγειρε έγκαιρα το θέμα, αλλά αντιθέτως συμπεριφέρθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να συνάγεται ότι αποδέχεται τις εν λόγω παραγράφους αφού προχώρησε σε περαιτέρω διαβήματα στη διαδικασία με αποτέλεσμα η ισχυριζόμενη παρατυπία να θεωρείται ότι θεραπεύτηκε. γ) Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση έγινε από δικηγόρο, γεγονός που απαγορεύει η νομολογία μας. Η ένσταση υποστηρίζεται από γεγονότα που εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Εναγομένου ημερομηνίας 25.4.
- Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τον πρώτο λόγο ένστασης του αυτολεξεί και στη συνέχεια εξηγεί πως με την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης υπερασπίσεις αυτές κατέστησαν αναγκαίες για αντίκρουση των νέων ισχυρισμών των Εναγόντων-Αιτητών. Αναφέρει σχετικά ότι οι υπερασπίσεις που αναφέρονται στην τροποποιημένη Υπεράσπιση ήταν γνωστές από προηγουμένως αλλά δεν περιλήφθηκαν στην αρχική Υπεράσπιση για το λόγο ότι ήταν άσχετες με τα επίδικα θέματα που τέθηκαν στην αρχική Έκθεση Απαίτησης. Τυχόν συμπερίληψης τους στην αρχική Έκθεση Υπεράσπισης θα συνιστούσε αχρείαστη σπατάλη του δικαστικού χρόνου γιατί θα προωθούνταν υπερασπίσεις οι οποίες σχετίζονταν με χρονική περίοδο η οποία ήταν προγενέστερη της περιόδου που οι Αιτητές περιέλαβαν στην αρχική Έκθεση Απαίτησης τους και για να αντικρούσει ισχυρισμούς οι οποίοι δεν καλύπτονταν από τα δικόγραφα των Αιτητών και ήταν άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με το δεύτερο λόγο ένστασης του αναφέρει ότι εκ συμβουλής του που έλαβε από το δικηγόρο του Σάββα Φασουλιώτη σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι εν λόγω παράγραφοι δεν ήταν αναγκαίες λόγω τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η πλευρά των Αιτητών δεν ήγειραν έγκαιρα το θέμα, αλλά αντιθέτως συμπεριφέρθηκαν προχωρώντας σε περαιτέρω διαβήματα στη διαδικασία ώστε να συνάγεται ότι απεδέχθησαν τις εν λόγω παραγράφους με αποτέλεσμα η ισχυριζόμενη παρατυπία να θεωρείται ότι θεραπεύτηκε. Υποστηρίζει επίσης ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί γιατί η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, έγινε από δικηγόρο. Το αντικείμενο της παρούσας αίτησης προέκυψε όταν ο Εναγόμενος καταχώρισε τροποποιημένη υπεράσπιση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων η οποία καταχωρίστηκε κατόπιν εξασφάλισης σχετικού διατάγματος που είχε ως εξής: "Α. Εκδοθεί και διά του παρόντος εκδίδεται Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο επιτρέπεται η Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης του Κλητηρίου Εντάλματος ούτως ώστε η πρώτη γραμμή της παραγράφου 3 να διαγραφεί και να εγγραφεί ως εξής: «Μεταξύ της περιόδου Ιουλίου 1999 μέχρι τον Απρίλιο του 2001». Β. Στην συνέχεια οι θεσμοί να ακολουθηθούν." Το σχετικό διάταγμα που εξεδόθη για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης αποσκοπούσε στην επέκταση της χρονικής περιόδου που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι διενήργησαν χρηματιστηριακές πράξεις για λογαριασμό του Εναγομένου. Στην αρχική Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες ισχυρίζοντο ότι μεταξύ της περιόδου Δεκεμβρίου 2000 - Απριλίου του 2001 διενήργησαν διά λογαριασμό του Εναγομένου αγορές και πωλήσεις διαφόρων μετοχών. Ενώ στη τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης η χρονική περίοδος επεκτάθηκε μεταξύ Ιουλίου 1999 μέχρι τον Απρίλιο του
- Επίσης, το σχετικό διάταγμα προέβλεπε όπως: "Στην συνέχεια οι θεσμοί να ακολουθηθούν". Θα εξετάσω και αποφασίσω την αίτηση με αναφορά στους λόγους ένστασης. Από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση όπως και την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του Εναγομένου προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός ότι με τις επίδικες προσθήκες στην παράγραφο 12 και την παράγραφο 13 της τροποποιημένης Υπεράσπισης του ο Εναγόμενος προσθέτει νέες υπερασπίσεις. Ισχυρίζεται όμως ότι αυτές κατέστησαν αναγκαίες λόγω της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και σχετίζονται χρονικά με την χρονική περίοδο που επέκτειναν οι Ενάγοντες και περιέβαλαν στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης τους. Μελέτησα την τροποποιηθείσα Υπεράσπιση και δεν φαίνεται να διευκρινίζεται ότι η προσθήκη των νέων υπερασπίσεων στην τροποποιημένη Υπεράσπιση αφορούν μόνο την νέα χρονική περίοδο που επεκτάθηκε με την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Συνάγω ότι οι νέες υπερασπίσεις αφορούν ολόκληρη την περίοδο των συναλλαγών, γεγονός που συνιστά απόκλιση από τους όρους του διατάγματος τροποποίησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση μεταξύ Δημοτικού Συμβουλίου Έγκωμης κ.α. ν. Ιωακείμ και Λοϊζου κ.α.
(1999)3 ΑΑΔ 596 έθεσε το θέμα ως εξής: "H Δ.25, θ. 2 θέτει ως προϋπόθεση της έγκυρης τροποποίησης τη συμμόρφωση της με ό,τι επιτράπηκε να τροποποιηθεί. Διαφορετικά "if a party who has obtained an order for leave to amend does not amend accordingly" και εντός της τασσόμενης προθεσμίας, το διάταγμα τροποποίησης αυτοδικαίως καθίσταται άκυρο. Εκτός στην περίπτωση που το χρονοδιάγραμμα, που προσδιορίζει ο θεσμός, παρατείνεται από το δικαστήριο. Η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης. Το παρακάτω σχόλιο από την Annual Practice
(1958)τόμος 1, σελ. 632, βεβαιώνει ότι το δικαστήριο έχει, σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφυτη εξουσία ακύρωσης: "Does not Amend Accordingly" If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and-3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p." Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Squire v. Squire
(1972)1 All E.R. 891 όπου αποφασίστηκε πως σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως η παρούσα, η άδεια τροποποίησης της υπεράσπισης περιορίζεται στις τροποποιήσεις εκείνες που είναι το επακόλουθο των τροποποιήσεων της Έκθεσης Απαίτησης. Δεν επιτρέπονται τροποποιήσεις της υπεράσπισης που δεν σχετίζονται με ισχυρισμούς οι οποίοι επηρεάστηκαν από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Επομένως, νέοι ισχυρισμοί που δεν σχετίζονται με την τροποποίηση χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση σχετικού διατάγματος δεν μπορούν να γίνονται. Όσον αφορά το δεύτερο λόγο ένστασης, η Δ.25, θ.2 ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Σακκούλα κ.α. ν. Αρέστη
(1989)1 ΑΑΔ 355 όπου αποφασίστηκε ότι η απόκλιση από τους όρους του διατάγματος τροποποίησης συνιστά θεμελιώδη παρατυπία που δεν είναι θεραπεύσιμη. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση BANK FOR FOREIGN TRADE OF RUSSIAN FEDERATION "VNESHTORGBANK" - v - ICC CHEMICALS (UK) LTD
(1999)1 ΑΑΔ 1728, 1732: "Η Διαταγή 64 δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την τροποποίηση δικογράφων ή αιτήσεων. Η διαταγή 64 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους θεσμούς και μόνο στην έκταση που η ίδια καθορίζει". Συνεπώς η πιο πάνω απόκλιση δεν μπορεί να θεωρηθεί παρατυπία που θεραπεύεται. Όσον αφορά τον τρίτο λόγο ένστασης, εκ του γεγονότος και μόνο ότι η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου δεν την καθιστά παράτυπη, παράνομη ή αντικανονική. Η μαρτυρία που προέρχεται από δικηγόρο είναι τόσο καλή, όσο η μαρτυρία άλλου μάρτυρα. Το κώλυμα που υφίσταται είναι να εκπροσωπήσει ο δικηγόρος τον πελάτη του σε διαδικασία στην οποία ο ίδιος καταθέτει ως μάρτυρας, που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση (βλ. την In re Τζενάρο Περέλλα (Αρ. 1)
(1995)1 Α.Α.Δ. 356, με αναφορά την In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329). Συνεπώς ούτε αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί. Εν όψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα διαγραφής ως οι παράγραφοι (α) και ( β) του παρακλητικού της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης θα επιβαρύνουν τον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................ Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο