← Κύπρος

Μάρω Δημητριάδου κ.α. ν. Παύλου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5652/04, 16.01.2009

Μάρω Δημητριάδου κ.α. ν. Παύλου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5652/04, 16.01.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ.Ι.Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5652/04 Μεταξύ: 1. Μάρω Δημητριάδου, από την Αγ. Βαρβάρα 2. Φίλιππος Δημητριάδης, από την Αγ. Βαρβάρα 3. Αλέξης Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 4. Ραφαέλλος Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 5. Μύρια Ελίνα Δημητριάδη, ανήλική δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 6. Θεοπίστη Ταμανά, από τη Λευκωσία Εναγόντων και 1. Παύλου Αντωνίου, από την Λεμεσό 2. Δέσπω Αντωνίου, από την Λεμεσό Εναγομένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 13.04.06 Μεταξύ: 1. Μάρω Δημητριάδου, από την Αγ. Βαρβάρα 2. Φίλιππος Δημητριάδης, από την Αγ. Βαρβάρα 3. Αλέξης Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 4.Ραφαέλλος Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 5. Μύρια Ελίνα Δημητριάδη, ανήλική δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 6. Θεοπίστη Ταμανά, από τη Λευκωσία Εναγόντων και 1. Παύλου Αντωνίου, από την Λεμεσό 2. Δέσπω Αντωνίου, από την Λεμεσό 3. D.A. LA BELLA TOURS AND INSURANCE LTD, από τη Λεμεσό Εναγομένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 16.01.07 Μεταξύ: 1. Μάρω Δημητριάδου, από την Αγ. Βαρβάρα 2. Φίλιππος Δημητριάδης, από την Αγ. Βαρβάρα 3. Αλέξης Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 4.Ραφαέλλος Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 5. Μύρια Ελίνα Δημητριάδη, ανήλική δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 6. Θεοπίστη Ταμανά, από τη Λευκωσία Εναγόντων και 1. Παύλου Αντωνίου, από την Λεμεσό 2. Δέσπω Αντωνίου, από την Λεμεσό 3. D.A. LA BELLA TOURS AND INSURANCE LTD, από τη Λεμεσό Εναγομένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ.21.02.08 Μεταξύ: 1. Μάρω Δημητριάδου, από την Αγ. Βαρβάρα 2. Φίλιππος Δημητριάδης, από την Αγ. Βαρβάρα 3. Αλέξης Δημητριάδης, από την Αγ. Βαρβάρα 4.Ραφαέλλος Δημητριάδης, ανήλικος δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 5. Μύρια Ελίνα Δημητριάδη, ανήλική δια της Μαρίας και Φίλιππου Δημητριάδη ως ασκούντων την επιμέλεια αυτού 6. Θεοπίστη Ταμανά, από τη Λευκωσία Εναγόντων και 1. Παύλου Αντωνίου, από την Λεμεσό 2. Δέσπω Αντωνίου, από την Λεμεσό 3. LA BELLA TOURS AND INSURANCE LTD, από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------- Ημερομηνία: 16.01.2009 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Δ. Κούτρας με τον κ. Τ. Τιμοθέου Για Εναγόμενους: κος Γρ. Καραπατάκης με κα Καραπατάκη Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή: Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή τους διεκδικούν από τους εναγόμενους αποζημιώσεις για απώλεια διακοπών και πρόκλησης ταλαιπωρίας στη βάση (α) παράβασης συμφωνίας συναφθείσας με όλους τους εναγόμενους και (β) ψευδών παραστάσεων εκ μέρους του εναγομένου 1 ζητώντας από αυτόν το ποσό των Λ.Κ.2.175,00 το οποίο αποσπάστηκε από τους ενάγοντες για ταξιδιωτικό πακέτο διά ψευδών παραστάσεων. Πιο συγκεκριμένα στην έκθεση απαίτησης τους οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά ή περί τις 29.06.2004 συμφώνησαν με τους εναγόμενους, όπως οι τελευταίοι, τους προσφέρουν πλήρες ταξιδιωτικό πακέτο διακοπών από την Κύπρο στην Τυνησία μέσω Αθήνας, με αναχώρηση από το αεροδρόμιο Λάρνακας στις 13.07.2004 και επιστροφή στις 22.07.2004. Περαιτέρω η συμφωνία περιλάμβανε μεταξύ άλλων, άδειες εισόδου (VISA) για την Τυνησία, κρατήσεις και/ή διαμονή σε τρία δωμάτια σε ξενοδοχείο άνω των τριών αστέρων στην πόλη Τύνιδα, πρωινό και ένα γεύμα «Γαλλικής Κουζίνας» για κάθε άτομο στο ξενοδοχείο καθημερινά κατά τη διάρκεια παραμονής τους, πέντε εκδρομές και/ή ξεναγήσεις κατά τη διάρκεια των διακοπών προς Kairouan, Τύνιδα, Dougga, Hammamet/Nabeul, Surprised Exit, υπηρεσίες Ελληνόφωνων αντιπροσώπων και ξεναγών, καθώς επίσης, ως δώρο επακόλουθο της συμφωνίας, 6 εισιτήρια μετ΄ επιστροφής από Λάρνακα-Αθήνα μέσω της AEGEAN AIRLINES προς τους ενάγοντες (ένα για τον καθένα), ενώ η όλη προσφορά συμπεριλάμβανε την προσθήκη των εναγόντων σε ομάδα (group) 150 ατόμων που ήδη είχαν, κατά τον εναγόμενο υπ΄ αρ. 1, κρατήσεις για το ίδιο πακέτο διακοπών στην Τυνησία. Οι λεπτομέρειες παράβασης της συμφωνίας εκ μέρους των εναγομένων που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης είναι οι ακόλουθες: (α) Δεν πρόσφεραν άδειες εισόδου για την Τυνησία στους ενάγοντες. (β) Καμία κράτηση δεν έγινε σε ξενοδοχείο στην Τύνιδα αλλά σε υποστατικά άθλιας κατάστασης και σε άλλη πόλη δηλαδή τη πόλη Sousse. (γ) Δεν υπήρχε «Γαλλική Κουζίνα», ούτε πρωινό στο ξενοδοχείο. (δ) Οι εκδρομές που πρόσφεραν οι εναγόμενοι ήταν μόνο τρεις αντί πέντε. (ε) Δεν υπήρχαν υπηρεσίες Ελληνόφωνων αντιπροσώπων ή ξεναγών. (στ) Μέχρι σήμερα δεν προσφέρθηκε οποιοδήποτε δωρεάν μετ΄ επιστροφής εισιτήριο, από Λάρνακα-Αθήνα, προς τους ενάγοντες, ο οποίος όρος της συμφωνίας ήταν βασικός. Γενικά οι εναγόμενοι ενεργώντας στον κύκλο εργασιών τους αναφορικά με τη συμφωνία δεν ενήργησαν με τη δέουσα προσοχή και επιδεξιότητα, ως και την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος αυτών, καθ΄ ότι η εκδρομή διοργανώθηκε από τους εναγόμενους 1 και 2 εμπορευομένων υπό την εμπορική επωνυμία La Bella Holidays. Επιπρόσθετα ως ήδη αναφέρθηκε, προβάλλεται στην αγωγή ισχυρισμός ότι ο εναγόμενος 1 απέσπασε από τους ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.2.175,00, διά ψευδών παραστάσεων, οι λεπτομέρειες αυτών ως εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης είναι οι ακόλουθες: - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσιάστηκε ως παροχέας ταξιδιωτικών πακέτων προς Τυνησία σε «μεγάλα» ταξιδιωτικά πρακτορεία. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσιάστηκε ως πρόξενος της Τυνησίας στην Κύπρο. - Ο εναγόμενος υπ. αρ.1 ψευδώς παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος γνωστής ιδιωτικής αεροπορικής Εταιρείας. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε την εκδρομή ως συμπεριλαμβανόμενης σε εκδρομή συνόλου 150 ατόμων τα οποία θα ταξίδευαν με το ίδιο πακέτο και στα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν οι ενάγοντες. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ως τη διαμονή των εναγόντων την Τύνιδα, ενώ τους μετέφερε στην πόλη SOUSSE. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι στο ξενοδοχείο θα υπήρχε κράτηση. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι θα υπήρχε Ελληνόφωνος ξεναγός κατά τις προσφερόμενες εκδρομές. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι θα περιλαμβάνονταν 5 εκδρομές. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι το ξενοδοχείο θα ήταν υπερπολυτελές (άνω των 3ων αστέρων). - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι θα υπήρχε «Γαλλική Κουζίνα» στο ξενοδοχείο. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι θα υπήρχε κράτηση για 3 δωμάτια στο αναφερθέν ξενοδοχείο. - Ο εναγόμενος υπ. αρ. 1 ψευδώς παρουσίασε ότι στο πακέτο περιλαμβάνονταν και έξι μετά επιστροφής εισιτήρια Λάρνακα-Αθήνα, ένα για κάθε ενάγοντα. Στην Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι κατ΄ αρχήν ισχυρίζονται πως οι εναγόμενοι 1 & 2 δεν σύναψαν οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες αλλά η συμφωνία έγινε μεταξύ εναγόντων και εταιρείας La Bella Tours & Insurance Ltd, δηλαδή τους εναγόμενους 3 (ως έχει ο τίτλος μετά την τελευταία του τροποποίηση) ο δε εναγόμενος 1 είναι διευθυντής των εναγομένων 3 και ενεργούσε εκ μέρους τους, η εναγόμενη 2 ουδεμία ανάμιξη είχε στην υπόθεση και τη συμφωνία. Περαιτέρω οι εναγόμενοι 3 αποδεχόμενοι τη σύναψη συμφωνίας με τους ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το πακέτο των διακοπών περιελάμβανε τη μετάβαση τους στην Τυνησία από 13.07.2004 και επιστροφή τους στις 22.07.2004 για έξι άτομα για την τιμή των Λ.Κ.2.175,00. Στην εν λόγω τιμή περιλαμβάνονταν ειδικότερα τα ακόλουθα: - Έξι εισιτήρια μετ΄ επιστροφής Λάρνακα-Τυνησία, μεταφορά από και προς τα αεροδρόμια, ως και οι φόροι αεροδρομίων. - Διαμονή των εναγόντων για επτά βράδια σε ξενοδοχείο τρίτης κατηγορίας με ημιδιατροφή στην πόλη Sousse της Τυνησίας και τρεις εκδρομές. Συνακόλουθα των πιο πάνω οι εναγόμενοι αναφέρουν πως οτιδήποτε επικαλούνται οι ενάγοντες ως υποχρεώσεις των εναγομένων δεν είχε συμφωνηθεί, τα όσα δε συμφωνήθηκαν περιγράφονται και σε σχετικό τιμολόγιο. Ειδικότερα ως προς τον όρο για ύπαρξη γαλλικής κουζίνας οι εναγόμενοι 3 ισχυρίζονται ότι στο ξενοδοχείο που έμειναν οι ενάγοντες υπήρχε γαλλική κουζίνα. Όσον αφορά στα δωρεάν εισιτήρια για Λάρνακα-Αθήνα, δεν συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο αλλά επρόκειτο για προσφορά της Aegean Airlines με χαμηλό ναύλο και όχι δωρεάν, και ήταν για όσους πελάτες τους ταξίδευαν από Λάρνακα προς Τυνησία, προσφορά την οποία οι ενάγοντες δεν εκμεταλλεύτηκαν και δεν ζήτησαν από την Aegean. Προσαχθείσα μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ενάγοντες παρουσίασαν τρεις μάρτυρες για την απόδειξη της απαίτησης τους και οι εναγόμενοι ένα μάρτυρα προς υπεράσπιση. Περαιτέρω κατά τη δίκη κατατέθηκαν τεκμήρια τα οποία έχουν ως ακολούθως: Τεκμήριο 1: Περιοδικό «Σελίδες» τεύχος ημερομηνίας 27.06.04. Τεκμήριο 2: Χειρόγραφο έγγραφο. Τεκμήριο 3: Χειρόγραφο έγγραφο. Τεκμήριο 4: Έγγραφο με τίτλο "Description of the excursions". Τεκμήριο 4(α): Διαφημιστική κάρτα Παύλου Αντωνίου (εναγόμενου 2). Τεκμήριο 5: Επιστολή από Παύλο Αντωνίου ημερομηνίας 12.07.04 προς ενάγουσα 1-ΜΕ2. Τεκμήριο 6: Έγγραφο με τίτλο «Πιστοποιητικό Σύστασης Εταιρείας». Τεκμήριο 7(α)- κ): Δέσμη από έντεκα φωτογραφίες. Τεκμήριο 8: Επιστολή συνηγόρου εναγόντων ημερομηνίας 27.07.04. Τεκμήριο 8(α): Βεβαίωση αποστολής τεκμηρίου 8 με τηλεομοιότυπο. Τεκμήριο 9: Αντίγραφο τιμολογίου ημερομηνίας 20.10.04. Τεκμήριο 10: Έγγραφο της «Parceline Express». Τεκμήριο 11: Απόδειξη από La Bella Tours ημερομηνίας 09.07.2004 για το ποσό των ΛΚ 2.175,00. Τεκμήριο 12: Πρωτότυπο τιμολογίου ημερομηνίας 09.07.04. Τεκμήριο 13: Έγγραφο της La Bella Tours ημερομηνίας 09.07.04. Τεκμήριο 14: Τέσσερα φωτοαντίγραφα διαβατηρίων. Τεκμήριο 15: Απόδειξη αλλαγής χρημάτων ημερομηνίας 13.07.04. Τεκμήριο 16: Βεβαίωση από Υπουργείο Τουρισμού ημερομηνίας 07.10.2008. Τεκμήριο 17: Έγγραφο με τίτλο «Τυνησία 8 μέρες μόνο £308». Τεκμήριο 18: Πιστοποιητικό Διευθυντή Εταιρείας επ΄ ονόματι Παύλος Αντωνίου. Τεκμήριο 19: Άδεια ίδρυσης και Λειτουργίας Γραφείου Τουρισμού και Ταξιδιών για περίοδο 01.01.2005 -31.12.05. Τεκμήριο 20: Έγγραφο της Tunisair ημερομηνίας 26.05.2004. Τεκμήριο 21: Περιοδικό «Σελίδες» τεύχος ημερομηνίας 13.06.2004. Τεκμήριο 22: Τηλεομοιότυπο ημερομηνίας 07.07.2004. Τεκμήριο 23: Επιστολή από La Bella Holidays προς Holiday Service ημερομηνίας 12.07.2004. Τεκμήριο 24: Έγγραφο αναφορικά με κατηγοριοποίηση των ξενοδοχείων στη Τυνησία. Τεκμήριο 25: Επιστολή -βεβαίωση της 2-Serve Airport Services. Τεκμήριο 26: Φωτοαντίγραφα διαβατηρίων των εναγόντων. Τεκμήριο 27: Επιστολή από Holiday Services προς La Bella Holidays ημερομηνίας 05.10.05. Τεκμήριο 28: Επιστολή προς δικηγόρους εναγομένων ημερομηνίας 15.10.2008 από Aegean Airlines. Τεκμήριο 29: Βεβαίωση από την Salamis Tours Ltd ημερομηνίας 17.10.2008. Τεκμήριο 30: Έγγραφο έκδοσης εισιτηρίων ημερομηνίας έκδοσης 06.07.2004. Τεκμήριο 31: Φωτοαντίγραφα φωτογραφιών ξενοδοχείου Hill Diar. Τεκμήριο 32: Έγγραφο με περιεχόμενο προερχόμενο από ιστοσελίδα ξενοδοχείου Hill Diar της Τυνησίας. Τεκμήριο 33: Έγγραφο αναφορικά με την κατηγορία του ξενοδοχείου Hill Diar. Τεκμήριο 34: Έγγραφο αναφορικά με την κατηγορία ξενοδοχείου Hill Diar. Αναφορικά με την προφορική μαρτυρία για τους ενάγοντες κατέθεσαν ως ΜΕ1 η Θεοπίστη Ταμανά, ως ΜΕ2 η Μάρω Δημητριάδη, ως ΜΕ3 ο Φίλιππος Δημητριάδης και για τους εναγόμενους κατέθεσε ως ΜΥ ο Παύλος Αντωνίου. Ως Μ.Ε.1, η οποία είναι και η ενάγουσα αρ. 6 στην αγωγή ανέφερε ότι είδε περί τον Ιούνιο του 2004 αρχικά τη διαφήμιση στο τεκμήριο 1 (περιοδικό «Σελίδες»), αυτό έγινε όταν είχε επισκεφθεί την ενάγουσα αρ. 1 στο γραφείο της και η τελευταία μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Παύλο Αντωνίου, εναγόμενο 1, για την εκδρομή στην Τύνιδα. Τότε ενδιαφέρθηκε και αυτή για την εκδρομή καθ΄ ότι είχε πεθάνει ο σύζυγος της και ήθελε να πήγαινε κάπου διακοπές όπου δεν θα ήταν μόνη της. Ο Παύλος Αντωνίου τους έδωσε στοιχεία που αναφέρονται στα τεκμήρια 2 και 3 τα οποία αφορούσαν σ΄ ότι περιελάμβανε η εκδρομή. Την επόμενη ημέρα έγινε συνάντηση στη Λευκωσία στο Γραφείο της ενάγουσας αρ. 1 όπου ο Παύλος Αντωνίου τους έδωσε το τεκμήριο 4 και 4(α) με πιο αναλυτικά στοιχεία των πέντε εκδρομών που θα γίνονταν στην Τυνησία. Όπως περαιτέρω ανέφερε είχε συμφωνηθεί ότι αφού αυτή θα ταξίδευε με την οικογένεια της ενάγουσας αρ.1, που αποτελούνταν από πέντε άτομα, θα τους παραχωρούνταν συνολικά τρία δωμάτια σε ξενοδοχείο τριών αστέρων το οποίο θα παρείχε γαλλική κουζίνα. Το ποσό της εκδρομής πληρώθηκε και της δόθηκε εισιτήριο για Λάρνακα-Αθήνα και από εκεί θα ταξίδευαν για Τυνησία. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας αναζητούσαν τα υπόλοιπα άτομα της ομάδας (group) αφού τους είχε αναφερθεί ότι επρόκειτο για εκδρομή με 150 άτομα. Τηλεφώνησαν στον Παύλο Αντωνίου ζητώντας στοιχεία και εξηγήσεις όμως αυτός ήταν εχθρικός, λέγοντας τους ότι θα έβρισκαν τα υπόλοιπα άτομα της ομάδας στην Αθήνα, κάτι που δεν συνέβηκε αφού τελικά ταξίδεψαν για την Τυνησία μόνο αυτή και τα πέντε μέλη της οικογένειας της ενάγουσας αρ.1. Στην Αθήνα τους αναφέρθηκε πως χρειάζονταν θεώρηση διαβατηρίου (visa) για την Τυνησία, κάτι που δεν τους είχε εξασφαλίσει ο Παύλος Αντωνίου. Ανέβηκαν στο αεροπλάνο, έφθασαν στην Τυνησία, αυτή επειδή είχε αγγλικό διαβατήριο δεν συνάντησε δυσκολία, ωστόσο, η οικογένεια της ενάγουσας αρ.1 υπέστηκε ταλαιπωρία διότι τους κράτησαν για δυο-τρεις ώρες ούτως ώστε να διερευνήσουν γιατί επισκέπτονταν την Τυνησία, ενώ αυτή παρέμεινε μόνη της σε ξένο αεροδρόμιο αναμένοντας τους, μέχρι που τελικά τους δόθηκε άδεια εισόδου. Στην πόλη Τύνιδα τους παρέλαβε κάποιος οδηγός μικρού λεωφορείου, δεν υπήρχε καλή επικοινωνία μαζί του διότι αυτός δεν μιλούσε αγγλικά ή ελληνικά παρά μόνο λίγα γερμανικά και έτσι υπήρξε συνεννόηση με το γιο της ενάγουσας αρ.1 (ενάγοντα αρ.3) ο οποίος γνώριζε γερμανικά. Ο οδηγός τους ανέφερε ότι θα τους μετέφερε στην πόλη Sousse η οποία ήταν δυόμιση ώρες από το αεροδρόμιο, τότε είναι που αυτοί κατάλαβαν ότι δεν θα έμεναν στην πόλη Τύνιδα αλλά κάπου αλλού. Όταν έφθασαν στην πόλη Sousse και στο χώρο διαμονής αντίκρισαν αντίθετες εικόνες από αυτές που είχαν στο μυαλό τους και με ότι τους είχε υποσχεθεί ο Παύλος Αντωνίου. Παρά τη δυσκολία εντοπισμού κράτησης στο ξενοδοχείο Hill Diar και αφού υπήρξε επικοινωνία με τον Παύλο Αντωνίου τους παραχωρήθηκαν δύο δωμάτια για όλη την ομάδα, αντί τρία που ήταν η συμφωνία τους. Τα δωμάτια βρίσκονταν ένα χιλιόμετρο από χώρο υποδοχής και χρειάστηκε να μεταφέρουν τις βαλίτσες τους. Επίσης τα δωμάτια που τους παραχωρήθηκαν ήταν ακάθαρτα αυτή παραπονέθηκε και της άλλαξαν σεντόνια. Ήταν ήδη αργά, κοιμήθηκαν το βράδυ στα δωμάτια που τους παραχωρήθηκαν και την επόμενη μέρα το πρωί ανέμεναν να έχουν θέα προς τη θάλασσα ως τους υποσχέθηκε ο Παύλος Αντωνίου, ωστόσο δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Κατά τη διακίνηση της το πρωί και προς εντοπισμό της υπόλοιπης ομάδας είδε ανοικτή την πόρτα του δωματίου που κοιμήθηκε ο ενάγοντας αρ.2, πληροφορήθηκε ότι υπήρξε κλοπή κατά το βράδυ, οπότε το ανέφεραν στον υπεύθυνο του χώρου υποδοχής. Επειδή όμως επρόκειτο να αρχίσει η πρώτη τους εκδρομή έφυγαν και πήγαν κατόπιν οδηγιών της αστυνομίας το απόγευμα για καταγγελία του γεγονότος της κλοπής. Κατά την εκδρομή το λεωφορείο ήταν παλαιού τύπου, χωρίς κλιματισμό, μύριζε άσχημα ενώ η ζέστη στην Τυνησία ήταν αφόρητη. Για τα πιο πάνω επικοινώνησαν με τον Παύλο Αντωνίου όμως κάποιες φορές τους έκλεινε το τηλέφωνο. Τελικά το απόγευμα της δεύτερης μέρας τους επισκέφθηκε μια κοπέλα η οποία τους μετέφερε σε άλλο ξενοδοχείο, πάλι στην πόλη Sousse, το οποίο ήταν λίγο καλύτερο από το πρώτο. Συνέχισαν τις εκδρομές τους τις επόμενες μέρες όχι όμως πέντε ως τους υποσχέθηκε αλλά έγιναν τρεις συνολικά , με αποκορύφωμα στην ταλαιπωρία τους όταν ο οδηγός λεωφορείου που τους μετέφερε για εκδρομή στην πόλη Χαμαμέτ τους άφησε μόνους για περιήγηση στην πόλη λέγοντας τους ότι θα επέστρεφε, για να τους παραλάβει ωστόσο δεν το έπραξε. Όταν επικοινώνησαν μαζί του τους ανέφερε ότι ξεχάστηκε, δεν μπορούσε όμως να τους παραλάβει διότι βρισκόταν στο αεροδρόμιο για άλλη υπηρεσία. Ταλαιπωρήθηκαν μέχρι να φθάσουν στο ξενοδοχείο τους αφού έκαναν χρήση τρένου και περπάτησαν για 30 λεπτά με τα πόδια. Ερχόμενοι στην Κύπρο τηλεφώνησαν στον Παύλο Αντωνίου για να παραπονεθούν, ωστόσο, αυτός αντί να δείξει κάποια κατανόηση την απείλησε ότι θα ενημέρωνε τον Διευθυντή του Κτηματολογίου για να την απολύσει από τη δουλειά της (εργαζόταν στο Τμήμα Χωρομετρίας). Επειδή υπήρξαν απειλές και προς την οικογένεια της φίλης της Μάρως Δημητριάδου πήγαν όλοι στην Αστυνομία Λάρνακας και έκαναν παράπονο δίδοντας κατάθεση, εκεί τους συμβούλεψαν να αποταθούν σε δικηγόρο πράγμα το οποίο έπραξαν. Μ.Ε.2, κατέθεσε η Μάρω Δημητριάδου, ενάγουσα αρ.1 στην αγωγή, είναι μητέρα των εναγόντων 3, 4 και 5, και σύζυγος του ενάγοντα 2, διαμένουν στην Αγία Βαρβάρα. Το ενδιαφέρον της για την εκδρομή στην Τυνησία άρχισε όταν είδε το τεκμήριο 1 (περιοδικό «Σελίδες») ημέρα Κυριακή περί τον Ιούνιο του 2004. Την επόμενη μέρα ενώ βρισκόταν στην εργασία της, στη Λευκωσία, την επισκέφθηκε ως πελάτιδα η ΜΕ1, την ίδια ώρα μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Παύλο Αντωνίου με τον οποίο είχε ήδη μιλήσει την προηγούμενη ημέρα όταν τον πήρε τηλέφωνο και αφού είχε δει τη διαφήμιση στο τεκμήριο 1. Θυμόταν ότι από την αρχή ο Παύλος Αντωνίου της συστήθηκε ως πρόξενος της Τυνησίας και της έκανε λόγο για ονειρεμένες διακοπές. Όταν τέλειωσε τη συνομιλία της με τον Παύλο Αντωνίου και αφού άρχισε να μιλά με τη ΜΕ1 και επειδή η τελευταία είχε χάσει το σύζυγο της, της πρότεινε αν ήθελε να πάνε μαζί διακοπές στην Τυνησία και αυτή ενδιαφέρθηκε. Η μάρτυρας βλέποντας το τεκμήριο 2 ανέφερε πως το έγραψε αυτή και της ζητήθηκε από τον Παύλο Αντωνίου να του το στείλει για να υπάρχει κράτηση, διότι ήταν η τελευταία μέρα ως της είχε αναφέρει και θα έκλεινε η ομάδα (group) των 150 ατόμων, πράγμα το οποίο έκανε στέλνοντας και τα χρήματα στη Λεμεσό με Akis Express. Επίσης έγραψε στο τεκμήριο 3 τα όσα της ανέφερε ο Παύλος Αντωνίου για ότι περιελάμβανε η εκδρομή. Όταν αργότερα αυτή του διαμαρτυρήθηκε ότι άλλα γραφεία δίνουν πέντε εκδρομές και όχι τρεις, αυτός συμφώνησε για πέντε εκδρομές δίνοντας της το τεκμήριο 4. Περαιτέρω επειδή αυτή ήθελε να έχει γραπτώς τη δέσμευση απέστειλε στον Παύλο Αντωνίου το τεκμήριο 2 το οποίο αυτή συμπλήρωσε και ο τελευταίος αφού το σφράγισε με το όνομα La Bella Tours της το έστειλε πίσω. Επίσης ανέφερε ότι συμφωνήθηκε όπως παραχωρηθούν τρία δωμάτια για όλη την ομάδα όπου στο ένα θα έμενε αυτή με το σύζυγό της, στο άλλο τα δύο παιδιά-αγόρια της, και στο τρίτο η κόρη της με τη Θεοπίστη Ταμανά, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν τους προσφέρθηκε αλλά μόνο δύο δωμάτια. Αναφέρθηκε και αυτή η μάρτυρας σε ταλαιπωρία λόγω μη εξασφάλισης θεώρησης διαβατηρίων για την οικογένεια της, και σε καθυστέρηση περίπου τριών ωρών στο αεροδρόμιο της Τύνιδας, όπου τελικά τους επιτράπηκε η είσοδος, και αφού πλήρωσαν κάποιο ποσό σε νόμισμα της Τυνησίας από δολάρια Αμερικής τα οποία άλλαξε ο σύζυγος της από Τράπεζα εντός του αεροδρομίου. Στη συνέχεια από το αεροδρόμιο της Τύνιδας τους παρέλαβε ένας οδηγός μικρού λεωφορείου, μιλούσε πολύ λίγα αγγλικά, και στην πορεία αντιλήφθηκαν πως τους έπαιρνε σε άλλη πόλη και όχι στην Τύνιδα. Έφθασαν στην πόλη Sousse μετά πάροδο 2½ -3 ωρών και αντίκρισαν ένα κατάλυμα που δεν έμοιαζε με ξενοδοχείο τριών αστέρων, αφού τα δύο δωμάτια που τους δόθηκαν ήταν ακάθαρτα και γενικά οι χώροι ακατάλληλοι για διακοπές, παρέπεμψε και σε φωτογραφίες (τεκμήριο 7). Την επόμενη μέρα το πρωί της αναφέρθηκε από το σύζυγό της ότι κάποιος παραβίασε την πόρτα του δωματίου και του έκλεψε χρήματα, γυαλιά καθώς και το κινητό τηλέφωνο του γιου τους. Αναφέρθηκε το γεγονός στην αστυνομία παρόλο που έδωσαν κατάθεση δεν ανακαλύφθηκε οτιδήποτε. Μετά από διαμαρτυρία σε κάποια κοπέλα που φαινόταν να ήταν εκπρόσωπος του Παύλου Αντωνίου και μετά που τέλειωσε η πρώτη τους εκδρομή τη δεύτερη μέρα τους μετέφεραν σε άλλο ξενοδοχείο στην ίδια πόλη το οποίο πάλι δεν φαινόταν ως ξενοδοχείο τριών αστέρων. Συνολικά οι εκδρομές που έγιναν ήταν μόνο τρεις και όχι πέντε η δε τελευταία ήταν επεισοδιακή αφού ο οδηγός που τους άφησε το πρωί στην πόλη Χαμαμέτ δεν ήρθε να τους παραλάβει και έτσι επέστρεψαν με τρένο στο ξενοδοχείο τους. Τέλος ανέφερε πως όταν επέστρεψαν στην Κύπρο και επικοινώνησαν με τον Παύλο Αντωνίου εκφράζοντας τα παράπονα τους για την απώλεια των διακοπών τους, ο τελευταίος την απείλησε ότι η Θεοπίστη Ταμανά και ο σύζυγός της θα απωλέσουν τη δουλειά τους. ΜΕ3 κατέθεσε ο Φίλιππος Δημητριάδης, ενάγοντας αρ.2, εργάζεται στην Εθνική Φρουρά, είναι σύζυγος της ενάγουσας 1 και ο πατέρας των εναγόντων 3, 4 και 5. Περί τα τέλη Ιουνίου 2004 του ανέφερε η σύζυγος του για κάποια διαφήμιση που είχε δει για διακοπές στην Τυνησία. Αυτός αφού άκουσε ότι επρόκειτο ομάδα 150 ατόμων σε πολυτελή ξενοδοχείο, γαλλική κουζίνα και δώρο εισιτήρια για Λάρνακα-Αθήνα συμφώνησε να κάνουν την εκδρομή, μαζί τους θα ταξίδευε και η ενάγουσα αρ.6, γνωστή και φίλη της γυναίκας του. Στο αεροδρόμιο Λάρνακας όταν μετέβηκαν στις 13.07.2004 ανέμενε να συναντηθεί με τα υπόλοιπα άτομα της ομάδας (group) δεν εντόπισε όμως οποιοδήποτε αλλά ούτε και στην Αθήνα, όπως διαφάνηκε στη συνέχεια στην Τυνησία πήγαν μόνο αυτός, η οικογένεια του και η Θεοπίστη Ταμανά. Στο αεροδρόμιο της Τύνιδας όταν έφτασαν από την Αθήνα μέσω της οποίας ταξίδεψαν από Λάρνακα, τους ζητήθηκαν θεωρήσεις διαβατηρίων (vises) αυτός απάντησε ότι το θέμα αυτό είχε διευθετηθεί από το ταξιδιωτικό γραφείο. Εκεί τον κράτησαν για δύο ώρες περίπου ανακρίνοντας τον για το σκοπό που επισκέπτονταν την Τυνησία εν όψει και της ιδιότητας του ως στρατιωτικός, όταν πείστηκαν ότι επρόκειτο για ιδιωτική οικογενειακή επίσκεψη διακοπών και αφού πλήρωσε περί τα $200 δολάρια Αμερικής σε νόμισμα της Τυνησίας που άλλαξε στο αεροδρόμιο, τελικά του επέτρεψαν να εισέλθει στην Τύνιδα μαζί με την οικογένεια του. Έξω από το αεροδρόμιο συνάντησαν ένα οδηγό μικρού λεωφορείου ο οποίος τους μετέφερε στην πόλη Sousse κατόπιν διαδρομής δύο ωρών και πλέον, κάτι που αυτός εκείνη την ώρα μάθαινε αφού η εντύπωση του ήταν ότι θα διέμεναν στην πόλη Τύνιδα. Στο ξενοδοχείο που έφτασαν τους έδωσαν δύο αντί τρία δωμάτια, τα οποία δεν ήταν στον κυρίως χώρο του ξενοδοχείου αλλά σε καταλύματα απόσταση ένα χιλιόμετρο από την υποδοχή. Τόσο οι χώροι εξωτερικά όσο και εσωτερικά ήταν ακατάλληλοι για διακοπές, παρέπεμψε στο τεκμήριο 7 (φωτογραφίες). Το βράδυ επειδή ήταν πολύ κουρασμένος και επειδή τα σεντόνια ήταν ακάθαρτα ξάπλωσε με τα ρούχα που φορούσε, όταν ξύπνησε το πρωί αντιλήφθηκε ότι του είχαν κλέψει χρήματα, γυαλιά ήλιου και το κινητό του γιου του. Όταν κατάγγειλε το γεγονός στο χώρο υποδοχής ήρθε αστυνομία, θα έπρεπε να δώσουν καταθέσεις σε σταθμό, όμως την ώρα εκείνη ήταν έτοιμο το λεωφορείο για την πρώτη εκδρομή, ως εκ τούτου πήγαν στην εκδρομή τους και για κατάθεση πήγε το απόγευμα. Επειδή διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες διαμονής μια κοπέλα αντιπρόσωπος του ταξιδιωτικού γραφείου που έκλεισαν τις διακοπές τους μετέφερε σε άλλο ξενοδοχείο εντός της πόλης Sousse το οποίο επίσης δεν ήταν κατηγορίας τριών αστέρων. Τους έδωσαν πάλι δύο δωμάτια, συνολικά τους παρασχέθηκαν τρεις εκδρομές και όχι πέντε ενώ στην τρίτη εκδρομή που έγινε στην πόλη Χαμαμέτ ο οδηγός που τους μετέφερε δεν πήγε να τους παραλάβει και έτσι επέστρεψαν με τρένο και αφού ταλαιπωρήθηκαν έφτασαν αργά στο ξενοδοχείο τους. Όταν επέστρεψαν στην Κύπρο η σύζυγος του κατάγγειλε το γεγονός στην αστυνομία η οποία τη συμβούλεψε να αποταθεί στη δικαιοσύνη. Αυτός ουδέποτε είχε διαβουλευθεί με τον Παύλο Αντωνίου, και ούτε τον γνώριζε, άκουσε όμως γι΄ αυτόν όταν δέχθηκε τηλεφώνημα από κάποιον συνταγματάρχη ο οποίος του ανέφερε πως ο Παύλος Αντωνίου τον κατάγγειλε ότι τον εξύβρισε, πράγμα που δεν είχε κάνει. Επίσης κάποιος Ταξίαρχος τον πήρε τηλέφωνο και του ανέφερε ότι ο Παύλος Αντωνίου του κατάγγειλε ότι μετέβηκε στο γραφείο του και τον εξύβρισε, όταν όμως σε τηλεφωνική συνδιάλεξη ο ταξίαρχος ζήτησε από τον Παύλο Αντωνίου να τον περιγράψει δεν μπορούσε και τότε άλλαξε την καταγγελία του και είπε ότι ήταν τηλεφωνική η εξύβριση, και τούτο επειδή δεν πήγε ποτέ στο γραφείο του και έτσι ο Παύλος Αντωνίου δεν μπορούσε να τον περιγράψει. ΜΥ κατέθεσε ο Παύλος Αντωνίου, εναγόμενος 1, ως ανέφερε είναι διευθυντής των εναγομένων 3. Η εναγόμενη 2 είναι η μητέρα του, εργάζεται σε τράπεζα και ουδεμία σχέση έχει με τους εναγόμενους 3, οι οποίοι είναι αντιπρόσωποι της Tunisair. Οι Εναγόμενοι 3 που είναι εταιρεία της οποίας είναι διευθυντής διοργανώνει ταξίδια δημοσιεύοντας τα προηγουμένως για να προσελκύσει πελάτες. Τέτοια διαφήμιση έγινε το 2004 για εκδρομή στην Τυνησία η οποία δημοσιεύθηκε στο τεύχος της 13.06.2004 του περιοδικού «Σελίδες» στη σελίδα 138, τα όσα δε δημοσιεύονται στο τεκμήριο 1 στη σελίδα 110, δεν αφορούν τους εναγόμενους 3 αλλά είναι κάτι που το περιοδικό από μόνο του έγραψε ως συνηθιζόταν κάθε βδομάδα για κάθε μια χώρα. Αναφέρθηκε σε συμφωνία που έκαναν οι εναγόμενοι 3 μέσω αυτού με την ενάγουσα 1 η οποία εκπροσωπούσε όλους του ενάγοντες για μια εκδρομή στην Τυνησία, για 6 άτομα. Η εκδρομή θα περιελάμβανε την μετάβαση από αεροδρόμιο Λάρνακας προς Αθήνα - από Αθήνα Τυνησία και αντίστροφα, φόρους αεροδρομίων, μεταφορά από και προς το αεροδρόμιο Τυνησίας, επτά ημέρες διαμονή σε ξενοδοχείο με ημιδιατροφή σε δύο δωμάτια και με τρεις εκδρομές με αγγλόφωνο ξεναγό. Για τη συμφωνία αυτή εκδόθηκε τιμολόγιο. Ο όρος για τρεις εκδρομές γνωστοποιήθηκε στην ενάγουσα 1 γραπτώς πριν την εκδρομή με τηλεομοιότυπο, τεκμήριο 5. Έγιναν όλες οι διευθετήσεις εκ μέρους των εναγομένων 3 σε ξενοδοχείο στην πόλη Sousse την οποία επέλεξαν οι ενάγοντες, επρόκειτο για ξενοδοχείο τριών αστέρων το οποίο γνώριζε αφού είχε επισκεφθεί στο παρελθόν και στο οποίο είχε γίνει ανακαίνιση σε βαθμό που έμοιαζε με ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων. Το πρόγευμα του ήταν πλήρες και περιελάμβανε όλα τα εδέσματα, απευθυνόταν κυρίως σε γάλλους πελάτες οι οποίοι το επισκέπτονταν τα τελευταία χρόνια, έτσι απέρριψε τους αντίθετους ισχυρισμούς των ΜΕ για την ποιότητα του ξενοδοχείου Hill Diar. Παρά τις διευθετήσεις που έκανε αυτός για τους ενάγοντες δέχθηκε ένα τηλεφώνημα απειλητικό και υβριστικό από τον ΜΕ3, ενόσω ο τελευταίος ήταν στην Τυνησία κάνοντας του παράπονο για τις συνθήκες του ξενοδοχείου οπότε αυτός δεν ήθελε πλέον να έχει επικοινωνία μαζί του. Όταν όμως ακολούθησε τηλεφώνημα από τη ΜΕ1 με παράπονα χωρίς όμως ύβρεις τότε έδωσε οδηγίες σε συνεργάτη του για μεταφορά των εναγόντων σε οποιοδήποτε άλλο ξενοδοχείο της επιλογής τους, τριών αστέρων στην πόλη Sousse, πράγμα που έγινε με μεγαλύτερο κόστος για τους εναγόμενους 3. Απέρριψε ο μάρτυρας τα περί μη εξασφάλισης επιθεώρησης διαβατηρίων (visa) των εναγόντων και παρουσίασε τα τεκμήρια 25 και 26 προς υποστήριξη της θέσης ότι είχαν γίνει, εξάλλου ως ανέφερε αν δεν υπήρχαν οι επιθεωρήσεις δεν θα μπορούσαν να εκδοθούν τα εισιτήρια και ούτε θα μπορούσαν οι ενάγοντες να περάσουν από τον έλεγχο (check
  2. in)του αεροδρομίου αφού αυτό αποτελεί κανόνα. Απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί ληστείας του ΜΕ3 αφού όπως τον πληροφόρησαν οι συνεργάτες του στην Τυνησία από την έρευνα της αστυνομίας δεν προέκυψε οτιδήποτε. Τέλος για τον ισχυρισμό των εναγόντων περί δωρεάν εισιτηρίων για Λάρνακα-Αθήνα και αντίστροφα ανέφερε πως εκείνο που είχε πει στην ενάγουσα 1 είναι πως υπήρχε προσφορά της Aegean, λόγω του ότι γι΄ αυτήν ήταν η πρώτη χρονιά που ερχόταν στην Κύπρο και προς διαφήμιση της αποφάσισε να δίνει δωρεάν εισιτήρια σε όσα γραφεία ήταν ΙΑΤΑ κάτι που ήταν το γραφείο Salamis από το οποίο εκδόθηκαν τα εισιτήρια των εναγόντων και έτσι μπορούσαν να το ζητήσουν, όμως οι ενάγοντες δεν εκμεταλλεύτηκαν αυτήν την προσφορά. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων εισηγήθηκε πως αναφορικά με τους εναγόμενους 1 & 2 η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι, αφ΄ ενός μεν ο εναγόμενος 1 ενεργούσε για την εναγόμενη 3, αφ΄ ετέρου για την εναγόμενη 2 καμιά μαρτυρία παρουσιάστηκε που να την συνδέει με τη συμφωνία για διακοπές των εναγόντων. Αναφορικά με τον ισχυρισμό για ψευδείς παραστάσεις εκ μέρους του εναγόμενου 1 ανέφερε πως δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε τέτοιες παραστάσεις, έστω όμως και αν ήθελε αποδειχθεί κάτι τέτοιο, ο εναγόμενος 1 ενεργούσε για την εναγόμενη 3 ως επίσης τα χρήματα αν αποσπάστηκαν εισπράχθηκαν από την εναγόμενη 3 και όχι από τον εναγόμενο 1. Περαιτέρω ως προς την παράβαση της συμφωνίας, εισηγήθηκαν οι εναγόμενοι πως ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε παράβαση καθ΄ ότι με τη μαρτυρία τους, περιλαμβανομένων των τεκμηρίων, οι εναγόμενοι 3 απέδειξαν ότι εκπλήρωσαν όλους τους όρους της συμφωνίας και παρείχαν στους ενάγοντες τις καλύτερες υπηρεσίες που μπορούσαν. Οποιαδήποτε καθυστέρηση και τυχόν ταλαιπωρία στο αεροδρόμιο της Τύνιδας προκλήθηκε λόγω του ότι ο ενάγοντας αρ. 2 ήταν αξιωματικός στην Εθνική Φρουρά και όχι επειδή δεν υπήρχαν άδειες εισόδου, τις οποίες εξασφάλισαν οι εναγόμενοι για τους ενάγοντες 1 έως 5, η δε ενάγουσα 6 δεν χρειαζόταν λόγω του ότι είχε αγγλικό διαβατήριο. Τέλος υποβλήθηκε εισήγηση για απόρριψη της αγωγής και εναντίον των εναγομένων 3 καθ΄ ότι στηρίχθηκε στην υπερβολή και με στόχο την είσπραξη χρημάτων. Από την πλευρά των εναγόντων ο ευπαίδευτος συνήγορος τους εισηγήθηκε πως ενώπιον του Δικαστηρίου αποδείχθηκε πως ενώ οι εναγόμενοι διαφήμιζαν μέσω του τεκμηρίου 1 ταξίδι στην Τυνησία με διαμονή στην Τύνιδα στην πορεία άλλαξαν τη διαμονή και οι ενάγοντες διέμεναν στην πόλη Sousse κάτω από ακατάλληλες συνθήκες διακοπών. Τούτο ήταν αποτέλεσμα της μη ανεύρεσης ατόμων μέχρι 150 για να συμπληρωθεί ομάδα (group) και ως εκ τούτου παραβίασαν τους όρους που συμφώνησαν με τους ενάγοντες παρέχοντας τους υπηρεσίες σε άλλη πόλη, τα δωμάτια περιορίστηκαν σε δύο αντί τρία, δεν υπήρχαν ελληνόφωνοι ή αγγλόφωνοι ξεναγοί, ούτε γαλλική κουζίνα ως επίσης δεν προσφέρθηκε δωρεάν ταξίδι από Λάρνακα-Αθήνα. Ουσιαστικά οι εναγόμενοι παρείχαν παραπλανητικές πληροφορίες στους ενάγοντες κατά παράβαση του άρθρου 4 του Ν.58

(1)/
  1. Παραβίαση επίσης εκ μέρους των εναγομένων υπήρξε και του άρθρου 15 του ιδίου νόμου καθ΄ ότι οι αντιπρόσωποι τους στην Τυνησία τους παραχώρησαν διαμονή το πρώτο βράδυ σε άθλια κατάσταση ως φαίνεται και στις φωτογραφίες, τεκμήριο
  2. Επίσης υπήρξε ταλαιπωρία κατά τη θεώρηση διαβατηρίων, κυρίως όμως η εγκατάλειψη του οδηγού μικρού λεωφορείου σε εκδρομή που τους μετέφερε στην Τύνιδα. Συνακόλουθα των πιο πάνω κάλεσε το Δικαστήριο να επιδικάσει αποζημιώσεις τέτοιες στους ενάγοντες οι οποίες να αποκαθιστούν την ταλαιπωρία τους αλλά και τη στέρηση των όσων προσδοκούσαν κατά τη μετάβαση τους στην Τυνησία. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Από την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς επίσης το περιεχόμενο αφ΄ ενός μεν της μαρτυρίας τους και αφ΄ ετέρου των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί στη δίκη η αξιοπιστία των μαρτύρων κρίνεται ως ακολούθως: ΜΕ1 κατέθεσε η Θεοπίστη Ταμανά, ενάγουσα αρ.6, η μαρτυρία της διεπόταν από απλότητα, ήταν θετική και επεξηγηματική στις απαντήσεις της, υπήρξε μία συνοχή και σταθερότητα. Δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία της η οποία στα καίρια της σημεία περί των συνθηκών του ξενοδοχείου Hill Diar επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 7 (μέρος από τις φωτογραφίες) και από το γεγονός της μετακίνησης σε άλλο ξενοδοχείο στοιχείο το οποίο αποδέχονται οι εναγόμενοι 3 μέσω της μαρτυρίας του ΜΥ δίδοντας βέβαια ο τελευταίος την εξήγηση πως προέβηκε σε τέτοια ενέργεια παρόλο που διατηρούσε τη θέση του για τις πολύ καλές συνθήκες του ξενοδοχείου που έγινε αρχική κράτηση. ΜΕ2 ήταν η Μάρω Δημητριάδη, ενάγουσα 1, όπως διαφαίνεται από όλη τη μαρτυρία είναι το πρόσωπο που είχε την άμεση επικοινωνία με τον ΜΥ για σκοπούς διευθέτησης της εκδρομής άλλωστε και ο ΜΥ αποδέχεται ότι έγινε συμφωνία μεταξύ των εναγομένων 3 μέσω αυτού και της ΜΕ2 εκπροσωπώντας και τους υπόλοιπους ενάγοντες. Συνακόλουθα η μαρτυρία της στα όσα αφορούν τη σύναψη της συμφωνίας συνδέονται άρρηκτα με τα όσα κατέθεσε ο ΜΥ και την εκδοχή των εναγομένων 3 συνεπώς κρίνεται ορθό όπως γίνεται σε κάποιο βαθμό παραλληλισμός της μαρτυρίας της και σύγκριση με όσα κατέθεσε ο ΜΥ. Σε γενικές γραμμές η ΜΕ2 ήταν θετική και επεξηγηματική, κατέθεσε με ευθύτητα και αυθορμητισμό, βέβαια σε δύο περιπτώσεις παρουσίασε στοιχεία υπερευαισθησίας συνδέοντας τα με την ταλαιπωρία που υπέστηκε κατά την εκδρομή, κάτι που δεν αναμενόταν τέσσερα χρόνια αργότερα. Προβλημάτισε το Δικαστήριο κατά πόσο στόχευε στην πρόκληση οίκτου με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση αυξημένων αποζημιώσεων, ωστόσο το στοιχείο αυτό το οποίο ήταν το μόνο που δημιούργησε κάποιο προβληματισμό δεν κρίνεται ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία της, εν όψει της συνολικής της εικόνας, κυρίως δε του περιεχομένου της μαρτυρίας της η οποία ενισχύεται στα κύρια σημεία από τεκμήρια που κατατέθηκαν στην υπόθεση. Ενδεικτικά και πιο συγκεκριμένα το Δικαστήριο αποδέχεται ότι με βάση το τεκμήριο 1 και το περιεχόμενο της διαφήμισης στη σελίδα 110 ενισχύεται η μαρτυρία της ΜΕ2 ότι η εκδρομή θα γινόταν κατά κύριο λόγο στην πόλη Τύνιδα της Τυνησίας και με όσα θετικά και ευχάριστα συνοδεύουν την εν λόγω διαφήμιση. Επίσης ότι η διαμονή συμφωνήθηκε προφορικά να γίνει στην Τύνιδα αφού καμιά αναφορά γίνεται στη διαφήμιση για την πόλη Sousse. Περαιτέρω τα όσα αναφέρθηκαν για τις συνθήκες και επίπεδο του ξενοδοχείου και του λεωφορείου στην Τυνησία ενισχύονται από τις φωτογραφίες (τεκμήριο 7). Επί των πιο πάνω σημείων ο ΜΥ έχει αφήσει πολύ αρνητική εντύπωση και η μαρτυρία του κρίνεται ως τέτοια που σκοπό είχε να αποσυνδέσει το περιεχόμενο του τεκμηρίου 1 και τη μαρτυρία της ΜΕ2 από τα όσα όφειλαν οι εναγόμενοι 3 να εκπληρώσουν και/ή τηρήσουν με απώτερο σκοπό την απαλλαγή από τυχόν ευθύνη τους. Ειδικότερα τέτοια προσπάθεια αποτελεί η μαρτυρία του ΜΥ πως το τεκμήριο 1 που είναι το τεύχος της 27.06.2004 του περιοδικού «Σελίδες» δεν αντιπροσωπεύει τους εναγόμενους 3 αλλά αυτοί αντιπροσωπεύονταν από το τεκμήριο 21 που είναι το τεύχος της 13.06.
  3. Απορρίπτεται ως μη πειστική τέτοια μαρτυρία καθ΄ ότι στο περιεχόμενο της διαφήμισης που εκτίθεται στο τεκμήριο 1 σελίδα 110 που επικαλείται η ΜΕ2 ομιλεί ξεκάθαρα και ρητά στην πρώτη γραμμή για το τουριστικό γραφείο La Bella Holidays και επίσης στο τέλος παραπέμπει σ΄ αυτούς για περισσότερες λεπτομέρειες, συνεπώς δεν δύναται να ευσταθήσει στη λογική ότι αυτή η διαφήμιση δεν αφορά τους εναγόμενους 3 οι οποίοι ως φαίνεται κάνουν χρήση του ονόματος La Bella Holidays (βλέπε τεκμήριο 5). Επίσης ο ΜΥ επέμενε πως η συμφωνία με την ΜΕ2 περιελάμβανε τρεις εκδρομές και όχι πέντε ως ισχυρίζεται η τελευταία. Η ΜΕ2 έδωσε όμως την εξήγηση η οποία κρίνεται πειστική και αποδεκτή, πως όταν διαμαρτυρήθηκε προς τον ΜΥ για τις τρεις εκδρομές αυτός υποσχέθηκε πέντε εκδρομές, το δε φυλλάδιο που της έδωσε (τεκμήριο 4) τότε οι εκδρομές ήταν πέντε. Μια άλλη παράμετρος που υπεισέρχεται ως στοιχείο ενισχυτικό είναι και το ότι το τεκμήριο 4 το οποίο ομιλεί για πέντε εκδρομές δεν μπορούσε να αφορά οποιαδήποτε άλλη ομάδα (group) ή άλλη εκδρομή ως ισχυρίστηκε ο ΜΥ αφού όπως τελικά διαφάνηκε, και αυτό δεν αμφισβητήθηκε, οι μόνοι που ταξίδεψαν μέσω του γραφείου των εναγομένων 3 από την Κύπρο για την Τυνησία την περίοδο 13.07.2004-20.07.2004 ήταν οι ενάγοντες. Συνεπώς προς τι να γινόταν διαφήμιση για πέντε εκδρομές και να συμφωνήθηκε να παραχωρηθούν μόνο οι τρεις κάτι για το οποίο δεν δόθηκε οποιαδήποτε πειστική εξήγηση από τους εναγόμενους
  4. Θετική εντύπωση άφησε η παρουσίαση εκ μέρους της ΜΕ2 του τεκμηρίου 3 (αποτελεί τις πρώτες σημειώσεις της) το οποίο όντως έχει αναφορά για τρεις εκδρομές κάτι που θα μπορούσε να μην παρουσιάσει η ΜΕ2 και να παρουσιάσει μόνο το τεκμήριο 5 που έχει τις πέντε εκδρομές, αυτό αποτελεί και στήριξη της συνοχής και συνέπειας της μαρτυρίας στο Δικαστήριο για τις συνθήκες που εξελίχθηκαν μέχρι ο ΜΥ να υποσχεθεί την παροχή πέντε εκδρομών. Ο ΜΥ επίσης δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις για το ότι ενώ η πληρωμή του ταξιδιού έγινε 08.07.2004 η απόδειξη και το τιμολόγιο έχουν ημερομηνία 09.07.2004, στο οποίο όμως δεν αναγράφεται η πόλη Sousse παρά μόνο για πρώτη φορά οι λέξεις 2 D.B.L room χωρίς να καταθέσει πότε έδωσε αυτό το τιμολόγιο στην ΜΕ2 καθώς και στο τεκμήριο 13 γίνεται πρώτη φορά αναφορά για την πόλη Sousse. Αυτά βέβαια μετά από την πληρωμή και τη συμφωνία. Επί του ιδίου θέματος η αναφορά των λέξεως 2 D.B.L. room στο τιμολόγιο προκαλεί εύλογο ερώτημα πως θα γινόταν τακτοποίηση των έξι ατόμων αφού επρόκειτο για δύο διπλά δωμάτια που θα παραχωρούνταν ως ο ΜΥ ισχυρίστηκε. Η επιστολή τεκμήριο 22 την οποία ο ίδιος παρουσίασε και αφορά στην κράτηση που έγινε στο ξενοδοχείο Hill Diar ομιλεί περί διευθέτησης διαμονής έξι ατόμων γενικά και δεν ζητείται από το ξενοδοχείο να τους τοποθετήσει σε δύο δωμάτια αν αυτό είχε συμφωνήσει να παράσχει στους ενάγοντες. Συνακόλουθα και αυτά τα στοιχεία δεν ενισχύουν αλλά αποδυναμώνουν τη μαρτυρία του και εκδοχή των εναγομένων
  5. Επίσης απορία προκαλεί η αναφορά στη μαρτυρία του ΜΥ πως έκλεισε διαμονή στην πόλη Sousse επειδή το ήθελαν οι ενάγοντες, χωρίς όμως να δώσει εξηγήσεις γιατί του ζήτησαν ή επέλεξαν αυτή την πόλη. Κρίνεται πως και αυτή η μαρτυρία του αποτελεί προσπάθεια αποσύνδεσης από τα συμφωνηθέντα. Περαιτέρω η μαρτυρία του ΜΥ περί πολύ υψηλού επιπέδου ξενοδοχείου (Hill Diar) πέραν των τριών αστέρων διαψεύδεται από τις φωτογραφίες που παρουσίασαν οι ενάγοντες και κρίνεται ως μη πειστική. Η προσπάθεια του να αποδείξει το αντίθετο παρουσιάζοντας στη δίκη φωτογραφικό υλικό, όχι καλής ποιότητας (τεκμήριο 31), από το διαδίκτυο τέσσερα χρόνια μετά από τον Ιούνιο του 2004 δεν γίνεται αποδεκτή. Ταυτόχρονα παραμένει εντελώς αβάσιμη η θέση του πως επρόκειτο για άλλους χώρους εκτός ξενοδοχείου που δείχνουν οι φωτογραφίες (τεκμήριο 7) κάτι που δεν είναι αρκετό να ανατρέψει τη μαρτυρία των ΜΕ1, 2 και 3 αλλά και επιβεβαιώνεται από τη φωτογραφία τεκμήριο 7(δ) που απεικονίζει πινακίδα του ξενοδοχείου Hill Diar. Αποδοχή της θέσης του ΜΥ θα σήμαινε πως η ενάγουσα 6 που φωτογραφίζεται στη φωτογραφία 7(ζ) του τεκμηρίου 7 εισήλθε σ΄ ένα ξένο χώρο με δωμάτιο και πόρτα ανοικτή για να φωτογραφηθεί μόνο και μόνο για να παρουσιάσει μια ψευδή εικόνα κάτι που φαίνεται και από τις υπόλοιπες φωτογραφίες θέση την οποία η λογική δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να δεχθεί. Τέλος ανεξήγητη στη λογική παραμένει η θέση του ΜΥ πως παρ΄ όλο που πίστευε ότι οι χώροι του ξενοδοχείου Hill Diar δεν ανταποκρίνονταν στα όσα του είπαν οι ΜΕ2 και 3 όταν μίλησαν μαζί του κάνοντας του παράπονο, επέλεξε να τους παραχωρηθεί διαμονή σε άλλο ξενοδοχείο. Η κοινή λογική όμως επιβάλλει πως η αλήθεια είναι αυτή που ανέφεραν οι ΜΕ οι οποίοι όταν τους δόθηκε καλύτερη διαμονή από την αρχική σε άλλο ξενοδοχείο την αποδέχθηκαν. Αν οι χώροι του ξενοδοχείου Hill Diar ανταποκρίνονταν με τα όσα ο ΜΥ ανέφερε τότε αυτός θα επέμενε στη θέση του και δεν θα έδινε οδηγίες για μετακίνηση των εναγόντων σε άλλο ξενοδοχείο και με επιπλέον κόστος για τους εναγόμενους
  6. Εν όψει όλων των πιο πάνω κρίνεται πως το Δικαστήριο νομιμοποιείται να αποδεχθεί ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της ΜΕ2 και ότι θα ήταν ακροασφαλές να δεχθεί τη μαρτυρία του ΜΥ την οποία απορρίπτει. Αναφορικά με τον ΜΕ3 επίσης έκανε πολύ καλή εντύπωση και η μαρτυρία του ήταν πειστική και φυσιολογική χωρίς τάση υπερβολής ή υπεκφυγής στις απαντήσεις του. Δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε αντίφαση ή άλλο στοιχείο το οποίο να είναι δυνατό να λειτουργήσει ως κλονιστικό της αξιοπιστίας του, συνακόλουθα το Δικαστήριο τον κρίνει αξιόπιστο. Ευρήματα Δικαστηρίου: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν ως ακολούθως: Οι εναγόμενοι 3 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο (βλέπε πιστοποιητικό σύστασης εταιρείας, τεκμήριο 6), διευθυντής είναι ο Παύλος Αντωνίου. Η εν λόγω εταιρεία διοργανώνει ταξιδιωτικά πακέτα, διατηρεί τουριστικό γραφείο στη Λεμεσό, κάνει δε χρήση των ονομάτων La Bella Tours και La Bella Holidays, τούτο συνάγεται από τα τεκμήρια αρ.2, 5, 9, 12, 13 τα οποία φέρουν τα εν λόγω ονόματα. Στα πλαίσια των εργασιών τους οι πιο πάνω εναγόμενοι 3 διαφήμισαν εκδρομή στην Τυνησία στο τεύχος του περιοδικού «Σελίδες» ημερομηνίας 27.06.2004 στη σελίδα 110 (Τεκμήριο 1) προβάλλοντας την πόλη Τύνιδα ως υπέροχο μέρος για διακοπές για 8 μέρες στην τιμή των ΛΚ304,
  7. Η εν λόγω διαφήμιση περιέπεσε στην αντίληψη της ΜΕ2, ενάγουσας 1, η οποία επικοινώνησε με τον ΜΥ του ζητήθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες οι οποίες δόθηκαν. Υπήρξε περαιτέρω τηλεφωνική επικοινωνία της ΜΕ2 με τον ΜΥ ο οποίος ενεργούσε για τους εναγόμενους 3 ως διευθυντής που είναι και η συμφωνία ολοκληρώθηκε όταν η ΜΕ2 εκπροσωπώντας όλους τους ενάγοντες οι οποίοι κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ2.175,00 δηλαδή ΛΚ1.790,00 για τα μέλη της οικογένειας της ΜΕ2 (σύζυγο και τρία παιδιά) ενώ πλήρωσε ξεχωριστά το ποσό που της αναλογούσε η ΜΕ1, ενάγουσα
  8. Οι όροι που προφορικά συμφωνήθηκαν έχουν μερικώς καταγραφεί από τη ΜΕ2 στο τεκμήριο 2 αλλά και στο τεκμήριο
  9. Ειδικότερα ως προς τον αριθμό των εκδρομών στην Τυνησία αυτές διαφοροποιήθηκαν σε πέντε αντί τρεις όταν το ζήτησε η ΜΕ2 και της δόθηκε το τεκμήριο
  10. Είναι δε εύρημα πως από την αποδεκτή μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 η διαμονή των έξι ατόμων θα παρεχόταν σε ξενοδοχείο 3 αστέρων και σε τρία δωμάτια στην πόλη Τύνιδα. Το τελευταίο εύρημα ενισχύεται και από το περιεχόμενο της διαφήμισης στο τεκμήριο 1 το οποίο δικαιολογεί αυτή τη θέση και εν όψει του ότι δεν καταγράφηκε κάπου γραπτώς η πόλη Sousse ως διαμονή ως επιβάλλεται από τη νομοθεσία, άρθρο 9
(1)(α) (πίνακας ΙΙ). Τα όσα δε αναγράφονται στο τιμολόγιο, τεκμήριο 9, περί δύο δωματίων και περί της πόλης Sousse δεν γίνονται αποδεκτά, οι λόγοι έχουν ήδη εξηγηθεί κατά την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΥ. Περαιτέρω είναι εύρημα πως η εκδρομή επρόκειτο να αρχίσει από τη Λάρνακα με τελικό προορισμό την Τυνησία μέσω αεροδρομίου Αθηνών και ότι μαζί με τους ενάγοντες ο ΜΥ υποσχέθηκε ότι θα λάμβαναν μέρος στην εκδρομή συνολικά 150 άτομα ως ομάδα (group). Oι ενάγοντες μετέβηκαν στην Αθήνα, τόσο στη Λάρνακα όσο και στην Αθήνα δεν εντόπισαν άλλα άτομα που θα ταξίδευαν μαζί τους ως ομάδα. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο της Τύνιδας, η ΜΕ1 δεν αντιμετώπισε οποιαδήποτε δυσκολία στον έλεγχο διαβατηρίων αφού το διαβατήριο της ήταν βρετανικό, οι δε υπόλοιποι της ομάδας καθυστέρησαν περί τις 2 ώρες καθ΄ ότι ζητήθηκαν θεωρήσεις των διαβατηρίων τους, κάτι που ανέλαβαν οι εναγόμενοι 3 να διευθετήσουν, έγινε τελικά κατορθωτό να εξέλθουν του αεροδρομίου μετά πάροδο δύο ωρών περίπου όπου όλους πλέον τους παρέλαβε ένας οδηγός μικρού λεωφορείου. Από το αεροδρόμιο ο οδηγός με το μικρό λεωφορείο τους μετέφερε στην πόλη Sousse για την οποία οι ενάγοντες δεν είχαν υπόψη τους ως την πόλη διαμονής τους, όπου και έφθασαν στο ξενοδοχείο Hill Diar μετά πάροδο 2 ωρών περίπου. Δόθηκαν για όλους δύο δωμάτια τα οποία απείχαν από το χώρο υποδοχής περί το ένα χιλιόμετρο και τα οποία ήταν ακάθαρτα, γενικότερα οι χώροι εσωτερικά (βλέπε φωτογραφία τεκμήριο 7(ε)) όσο και εξωτερικά (βλέπε φωτογραφίες τεκμήρια 7(α), (β), (γ) και (ι)) δεν άρμοζαν για χώρο διακοπών και ξενοδοχείο τριών αστέρων που είχε συμφωνηθεί. Οι ενάγοντες παρέμειναν ένα βράδυ στο εν λόγω ξενοδοχείο, δεν απόλαυσαν τη διαμονή τους και ούτε το πρόγευμα στο ξενοδοχείο το οποίο δικαιούνταν καθώς και την ημιδιατροφή τους, ως είχε συμφωνηθεί, λόγω ακατάλληλων συνθηκών και επιπέδου καθαριότητας στο χώρο και γενικά της εικόνας που επικρατούσε. Τη δεύτερη μέρα το πρωί σε εκδρομή με μικρό λεωφορείο επίσης χαμηλής ποιότητας και επιπέδου χωρίς κλιματισμό και το απόγευμα κατόπιν τηλεφωνικού παραπόνου προς τον ΜΥ διευθετήθηκε η μετάβαση τους σε άλλο ξενοδοχείο όπου του παραχωρήθηκαν πάλι δύο δωμάτια αντί τρία. Συνολικά οι εκδρομές που παρασχέθηκαν στους ενάγοντες ήταν τρεις και όχι πέντε ως είχε συμφωνηθεί, ο ξεναγός ο οποίος τους συνόδευε δεν μιλούσε καλά την αγγλική γλώσσα. Η τελευταία εκδρομή που τους προσφέρθηκε στην πόλη Χαμαμέτ αποτέλεσε προϊόν ταλαιπωρίας αφού ο οδηγός που τους μετέφερε το πρωί στην εν λόγω πόλη το απόγευμα δεν επέστρεψε να τους παραλάβει και ως εκ τούτου επέστρεψαν στο ξενοδοχείο τους, στην πόλη Sousse, με τρένο. Νομική πτυχή: Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Επιπλέον, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ενάγοντες, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Περαιτέρω με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι χρήσιμο να παρατεθούν στη συνέχεια νομικές διατάξεις και αρχές νομολογίας που διέπουν την επίλυση της επίδικης διαφοράς. Σύμφωνα με τον Περί Οργανωμένων Ταξιδιών, διακοπών και περιηγήσεων Νόμο του 1998, Ν. 51(i)/98 έχουν θεσμοθετηθεί οι πιο κάτω μεταξύ άλλων διατάξεις: Άρθρο 4:
(1)Ο διοργανωτής ή ο πωλητής απαγορεύεται να προμηθεύει τον καταναλωτή με οποιοδήποτε ενημερωτικό υλικό αναφορικά με οργανωμένο ταξίδι, τη συνολική τιμή του οργανωμένου ταξιδίου ή με οποιουσδήποτε άλλους όρους που εφαρμόζονται στη σύμβαση, το οποίο περιέχει οποιαδήποτε ανακριβή σε ουσιαστικό βαθμό πληροφορία ή παραπλανητική πληροφορία ή πληροφορία που μπορεί να οδηγήσει σε παραπλάνηση.
(2)Παράβαση του πιο πάνω εδαφίου
(1)υποχρεώνει το διοργανωτή ή τον πωλητή, ανάλογα με την περίπτωση, να αποζημιώσει τον καταναλωτή για οποιαδήποτε απώλεια ή ζημία που υφίσταται συνεπεία της παράβασης αυτής. Άρθρο 7: Πριν από τη σύναψη της σύμβασης, το άλλο πρόσωπο της σύμβασης οφείλει να προμηθεύσει τον πιθανό καταναλωτή γραπτώς ή με οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο τρόπο με τις πληροφορίες που αναφέρονται πιο κάτω: (α) Γενικές πληροφορίες αναφορικά με τα διαβατήρια και τις θεωρήσεις διαβατηρίων που εφαρμόζονται για πολίτες ή κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι αγοράζουν το οργανωμένο ταξίδι, περιλαμβανομένων και πληροφοριών σχετικά με το χρόνο που θα χρειαστεί ο καταναλωτής για να αποκτήσει το κατάλληλο διαβατήριο και θεώρηση διαβατηρίου· (β) πληροφορίες σχετικά με τις υγειονομικές απαιτήσεις για το ταξίδι και τη παραμονή· και (γ) πληροφορίες σχετικά με τις διευθετήσεις για την εξασφάλιση των χρημάτων που πληρώθηκαν και, όπου εφαρμόζεται, για τον επαναπατρισμό του καταναλωτή σε περίπτωση πτώχευσης ή αφερεγγυότητας του άλλου προσώπου της σύμβασης. Άρθρο 9:
(1)Το άλλο πρόσωπο της σύμβασης θα πρέπει να διασφαλίσει ότι- (α) Ανάλογα με τη φύση του οργανωμένου ταξιδίου που θα αγοραστεί, η σύμβαση θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστο τα στοιχεία που αναφέρονται στον Πίνακα ΙΙ αυτού του Νόμου· (β) τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)πιο κάτω, όλοι οι όροι της σύμβασης τίθενται γραπτώς ή με οποιοδήποτε άλλο καταληπτό και προσιτό στον καταναλωτή τρόπο και θα πρέπει να διαβιβάζονται στον καταναλωτή πριν από τη σύναψη της· και (γ) αντίγραφο των όρων της σύμβασης που συνήφθη παρέχεται έγκαιρα στον καταναλωτή.
(2)Η παράγραφος (β) του εδαφίου
(1)πιο πάνω δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου το χρονικό διάστημα μεταξύ της ώρας που ο καταναλωτής προσεγγίζει το άλλο πρόσωπο της σύμβασης με πρόθεση να συνάψει σύμβαση και της ώρας αναχώρησης σύμφωνα με την προτεινόμενη σύμβαση, είναι τόσο μικρό ώστε είναι πρακτικά ανέφικτο για το άλλο πρόσωπο της σύμβασης να συμμορφωθεί με την παράγραφο (β).
(3)Οι διατάζεις του εδαφίου
(1)αποτελούν σιωπηρό όρο της σύμβασης. Άρθρο 15:
(1)Το άλλο πρόσωπο της σύμβασης έχει ευθύνη έναντι του καταναλωτή για την προσήκουσα εκτέλεση των υποχρεώσεων που προνοούνται στη σύμβαση άσχετα αν αυτές οι υποχρεώσεις θα εκτελεστούν από το άλλο πρόσωπο της σύμβασης ή από κάποιο άλλο προμηθευτή υπηρεσιών, αλλά αυτό δεν επηρεάζει οποιοδήποτε ένδικο μέσο ή δικαίωμα αγωγής το οποίο το άλλο πρόσωπο της σύμβασης δυνατό να έχει εναντίον του προμηθευτή των υπηρεσιών αυτών. ................................... ................................... ...................................
(9)Η σύμβαση πρέπει να περιέχει πρόνοια σύμφωνα με την οποία να πληροφορείται ο καταναλωτής με τρόπο σαφή και κατανοητό ότι, απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεκδίκηση οποιασδήποτε αποζημίωσης είναι η υποχρέωση του να επικοινωνεί με την πρώτη ευκαιρία, γραπτώς ή με οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο τρόπο, με τον προμηθευτή των υπό αναφορά υπηρεσιών ή με το άλλο πρόσωπο της σύμβασης για κάθε πρόβλημα που περιέχονται στην αντίληψη του στον τόπο προμήθειας των υπό αναφορά υπηρεσιών». Επιπρόσθετα των πιο πάνω, σε επίπεδο νομολογιακών αρχών, ενδιαφέρον και χρήσιμο είναι να παρατεθεί απόσπασμα από την υπόθεση Holiday Tours Ltd v. Γ. Κούτα κ.ά
(1993)1 Α.Α.Δ. σελ. 766: «Ουσιαστικά η συμφωνία που αποτελεί και τη βάση της αγωγής είναι προφορική, τους όρους όμως αυτής της συμφωνίας μπορούμε να τους διαπιστώσουμε έχοντας υπόψη και τα γραπτά κείμενα. Η νομολογημένη αρχή του δικαίου μας είναι ότι για να θεωρηθεί κάποιος ότι αποδέχεται κάποιους όρους, θα πρέπει να τους πληροφορηθεί πριν τη σύναψη της συμφωνίας. Όροι οι οποίοι εισάγονται μετά τη σύναψη της συμφωνίας, δεν ισχύουν γιατί απλούστατα δεν έχουν συμφωνηθεί. Κανένας δεν μπορεί να συμφωνήσει σε κάτι που δεν γνωρίζει. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 25η έκδοση, 1ος τόμος, στη σελίδα 406, παράγραφος 739, «The conditions must be brought to the notice of the party to be bound before or at the time when the contract is made. If they are not communicated to him until after the contract is concluded, they will be of no effect. Olley v. Marlborough Court Ltd
(1949)1 K.B. 532". Περαιτέρω γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Γ. Ιωάννου ν. Kapsis Travel, 1 Α.Α.Δ.
(2003), 52 όπου επιδικάστηκαν αποζημιώσεις, σε ανδρόγυνο το οποίο επρόκειτο να συμμετέχει σε εκδρομή προς την Ευρώπη μέσω Αθήνας και το ταξίδι διακόπηκε στην Αθήνα, ενώ τους είχε επιστραφεί και ολόκληρο το ποσό που κατέβαλαν για την αγορά του ταξιδιού, αλλά και τα έξοδα διαμονής στην Αθήνα για ένα βράδυ που έμειναν. Υιοθετήθηκε ουσιαστικά αρχή από αγγλική νομολογία μέσα από την οποία συνάγεται ότι ακόμη και το γεγονός της μη διενέργειας της εκδρομής χωρίς κόστος από τον καταναλωτή προκαλεί ταλαιπωρία και αναστάτωση, έστω και αν υπήρχε ευχέρεια για άλλη εκδρομή με τα χρήματα που έδωσε. Η πιο πάνω τοποθέτηση της νομολογίας συνιστά μια καθ΄ όλα αποδεκτή και σύγχρονη αντίληψη περί του υπό συζήτηση ζητήματος και προς το σκοπό της ταύτισης του με το σημερινό τρόπο ζωής των ανθρώπων οι οποίοι, αποφασίζοντας να συμμετέχουν σε μία εκδρομή, που κάποιος άλλος έχει είτε ολοκληρωτικά είτε μερικώς ρόλο στη διεκπεραίωση της, θα πρέπει να φροντίσουν για πολλά θέματα από πριν, όπως η διευθέτηση της άδειας τους, ο προγραμματισμός των επαγγελματικών τους και πολλών άλλων υποχρεώσεων, ο συντονισμός με άλλα πρόσωπα είτε της οικογένειας τους είτε φιλικά, συνεπώς μία ανατροπή στο πρόγραμμα των διακοπών τους δικαιολογεί αυτόματα και εξ αντικειμένου την πρόκληση απογοήτευσης, ταλαιπωρίας και αναστάτωσης τουλάχιστον στο μέσο συνετό άνθρωπο. Συμπέρασμα Δικαστηρίου: Μέσα από την παρουσίαση της υπόθεσης το στάδιο αυτό κρίνεται ως κατάλληλο για να αποφασισθεί η απαίτηση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1 και
  1. Όπως εύλογα συνάγεται εφόσον ο εναγόμενος 1 ενεργούσε εκ μέρους των εναγομένων 3 δεν είναι δυνατό να υπάρχει οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του. Περαιτέρω αναφορικά με την εναγόμενη 2 όπως διαπιστώθηκε κατά τη δίκη δεν συνδέθηκε με τη συμφωνία του ταξιδιωτικού πακέτου ή άλλως πως, συνεπώς η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1 και 2 δεν δύναται να επιτύχει και απορρίπτεται. Παραμένει δε η αξίωση των εναγόντων εναντίον του εναγομένου 1 στη βάση των ψευδών παραστάσεων για την απόσπαση του ποσού-τιμήματος της συμφωνίας για το ταξίδι. Η παραπομπή του Δικαστηρίου σε αρχές και νομολογία για το ζήτημα των ψευδών παραστάσεων κρίνεται αχρείαστη αφού μέσα από την ακρόαση το ζήτημα αυτό έχει καταστεί πιο απλό, καθότι οι ενάγοντες με τη μαρτυρία τους δεν απόδειξαν ότι τα χρήματα έστω και αν υπήρξαν ψευδείς παραστάσεις αποσπάσθηκαν από τον εναγόμενο
  2. Το εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι η συμφωνία έγινε με τους εναγομένους 3, οι οποίοι εισέπραξαν το ποσό των ΛΚ2.175,00 ως προκύπτει από το τεκμήριο 11 το οποίο δεν αναφέρει τον εναγόμενο 1 ως παραλήπτη των χρημάτων. Ούτε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία συνηγορεί στο ότι ο εναγόμενος 1 πήρε χρήματα γι΄ εαυτόν αλλά είναι για τους εναγομένους
  3. Επιπλέον των πιο πάνω, των ψευδών παραστάσεων θα έπρεπε να συνοδεύεται η απόδειξη συμφωνίας με τον εναγόμενο 1 όπου λόγω των ψευδών παραστάσεων εξασφαλίστηκε η συναίνεση των εναγόντων στη σύναψη συμφωνίας. Με βάση όμως την έκθεση απαίτησης οι ενάγοντες δεν συνδέουν ξεκάθαρα τη σύναψη της συμφωνίας τους με τους εναγόμενους 3 διά των ψευδών παραστάσεων του εναγομένου 1 ο οποίος τους εκπροσωπούσε αλλά εντελώς ανεξάρτητα έχουν προβάλει την ύπαρξη ψευδών παραστάσεων εκ μέρους του εναγόμενου 1, συνεπώς δεν επιτρέπεται στο Δικαστήριο να συνδέσει οποιαδήποτε στοιχεία ψευδών παραστάσεων τα οποία να καθιστούν ακυρώσιμη τη συμφωνία εναγόντων και εναγομένων 3, ή κατ΄ επέκταση αποζημιώσεων στη βάση των ψευδών παραστάσεων. Περαιτέρω με βάση την αποδεκτή μαρτυρία-ευρήματα και νομικές αρχές που έχουν προαναφερθεί το Δικαστήριο κρίνει πως η σύμβαση που έχει συναφθεί από τους εναγόμενους 3 με τους ενάγοντες, έχει παραβιασθεί εκ μέρους των εναγομένων 3 στα πιο κάτω σημεία: (α) Ενώ συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες διαμένουν σε ξενοδοχείο τριών αστέρων με επιπρόσθετα στοιχεία που θα του προσέδιδαν και πιο ψηλή θέση στην ίδια βέβαια κατηγορία, η διαμονή που παραχωρήθηκε στους ενάγοντες δεν ανταποκρινόταν στο καθήκον που ανέλαβαν οι εναγόμενοι 3, καθ΄ ότι, λόγω της κατάστασης και του επιπέδου των δωματίων που τους παραχωρήθηκαν οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε άλλο ξενοδοχείο από τη δεύτερη μέρα των διακοπών τους. (β) Ενώ συμφωνήθηκε όπως η διαμονή των εναγόντων διευθετηθεί σε τρία δωμάτια τους παραχωρήθηκαν δύο δωμάτια τόσο στο πρώτο ξενοδοχείο όσο και στο δεύτερο. Η θέση δε των εναγομένων περί δύο δωματίων απορρίπτεται και επίσης η θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων τους ότι κάτι τέτοιο συνάγεται και από το περιεχόμενο του τιμολογίου που εξέδωσαν οι εναγόμενοι 3 δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Αφ΄ ενός μεν διότι η θέση των εναγόντων κρίθηκε αποδεκτή για τους λόγους που εξηγήθηκαν, αφ΄ ετέρου το περιεχόμενο του τιμολογίου, τεκμήριο 9, δεν οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα, κυρίως εν όψει και της απουσίας εξήγησης του περιεχομένου του από το ΜΥ. Το εν λόγω τεκμήριο αναφέρει τις λέξεις και αριθμούς «2 D.B.L. room". Τα εν λόγω όμως στοιχεία δεν εξηγούν ότι πρόκειται για δύο δωμάτια με τρεις κλίνες όπου ισχυρίστηκε έμμεσα πλην όμως ουσιαστικά ο ΜΥ, είτε τη θέση των εναγομένων 3, αφού μόνο έτσι θα μπορούσαν να τακτοποιηθούν τα έξι άτομα που ήταν ομάδα. Συνακόλουθα των πιο πάνω και αν ακόμα στην καλύτερη περίπτωση θεωρηθεί ή ερμηνευθεί ότι οι πιο πάνω λέξεις σημαίνουν δύο διπλά δωμάτια, παραμένει εύλογο το ερώτημα πως θα τακτοποιούνταν όλοι αφού με τέτοια αναφορά και χωρίς περαιτέρω εξήγηση με μαρτυρία μόνο τέσσερα άτομα θα εξυπηρετούνταν. Επί του ιδίου θέματος υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο δεν δύναται να παραγνωρίσει, είναι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 22 το οποίο παρουσίασαν οι εναγόμενοι 3, μέσω του ΜΥ, προκειμένου να αποδείξουν ότι εκτέλεσαν το καθήκον τους για σκοπούς διευθέτησης διαμονής στο ξενοδοχείο Hill Diar. Το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου δεικνύει πως η διευθέτηση της διαμονής των εναγόντων δεν έγινε κατά συγκεκριμένο τρόπο, αφού ομιλεί γενικά και αόριστα περί παροχής διαμονής και όχι για παραχώρηση τριών δωματίων ή δύο ως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι 3 κάτι το οποίο θα ήταν αναμενόμενο αν πράγματι η συμφωνία ήταν μόνο για δύο δωμάτια. (γ) Περαιτέρω κρίνεται πως το επίπεδο των εξωτερικών χώρων του ξενοδοχείου Hill Diar όπου έμειναν για ένα βράδυ οι ενάγοντες τόσο μέσα από τις περιγραφές των μαρτύρων (ΜΕ) όσο και από το περιεχόμενο των φωτογραφιών αρ. 7 (α), (β), (γ), (ε) και (ι) του τεκμηρίου 7 δεν ήταν κατάλληλο για διακοπές όχι μόνο ως ξενοδοχείο τριών αστέρων αλλά ίσως και ακατάλληλο για διακοπές, στοιχείο το οποίο υπαγορεύεται από την κοινή λογική. (δ) Κατά τις δύο πρώτες μέρες στο ξενοδοχείο Hill Diar οι ενάγοντες δεν απόλαυσαν εδεσμάτων γαλλικής κουζίνας είτε του πρωινού λόγω χαμηλού επιπέδου και ποιότητας των εδεσμάτων αλλά και της υγιεινής. (ε) Σε ανάλογα μικρότερο βαθμό ισχύουν και τα όσα αναφέρθηκαν από τους ΜΕ1 και ΜΕ2 και αποδέχθηκε το Δικαστήριο για το επίπεδο του λεωφορείου που χρησιμοποιήθηκε για τις μετακινήσεις των εναγόντων. Ως τέτοια στοιχεία αποτελούν ειδικότερα η έλλειψη κλιματισμού σε συνδυασμό με τη ζέστη της Τυνησίας, με το επιπρόσθετο στοιχείο της μη παραλαβής των εναγόντων κατά την εκτέλεση της τρίτης εκδρομής στην πόλη Χαμαμέτ όταν ο οδηγός του λεωφορείου δεν πήγε να τους παραλάβει και επέστρεψαν στο ξενοδοχείο τους στην πόλη Sousse με τρένο. (στ) Ενώ είχε συμφωνηθεί όπως εξασφαλιστούν θεωρήσεις διαβατηρίων των εναγόντων αυτό δεν έγινε με αποτέλεσμα οι ενάγοντες 1 έως 5 να ταλαιπωρηθούν για δύο περίπου ώρες στο αεροδρόμιο μέχρι να τους επιτραπεί η είσοδος στην Τυνησία. Η μαρτυρία που οι εναγόμενοι 3 παρουσίασαν δεν είναι ικανή να ανατρέψει τη θέση των εναγόντων αφού δεν υπάρχει μέσα από το τεκμήριο 26, το οποίο παρουσίασαν οι εναγόμενοι 3 οτιδήποτε που να σχετίζεται ή να αποδεικνύει πως εξασφαλίστηκε θεώρηση διαβατηρίων. Εκείνο που συνάγεται είναι πως αφορούν άδεια εξόδου από την Κύπρο για τους ενάγοντες 3 και 4 οι οποίοι ήταν ανήλικοι. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα δεν μπορούν παρά να δικαιολογήσουν την πρόκληση απογοήτευσης, την ταλαιπωρία, την αναστάτωση και την ενόχληση των εναγόντων, λαμβανομένου υπόψη και του περιεχομένου του διαφημιστικού εντύπου που οι εναγόμενοι 3 δημοσίευσαν στο περιοδικό Σελίδες, τεύχος ημερομηνίας 27.06.2004, τεκμήριο 1, το οποίο έκανε λόγο για ονειρεμένο ταξίδι στην Τυνησία. Πέραν των πιο πάνω η αποδεκτή μαρτυρία δικαιολογεί συμπέρασμα πως οι εναγόμενοι 3 με τον τρόπο που λειτούργησαν εξασφάλισαν τη συμμετοχή των εναγόντων στην εκδρομή τους με πληροφορίες που έτειναν να τους παραπλανήσουν. Τέτοιες αποτελούν τα πιο κάτω: (α) Η αναφορά του ΜΥ προς την ενάγουσα 1 ότι η εκδρομή θα γινόταν με συμμετοχή 150 ατόμων γι΄ αυτό έπρεπε το συντομότερο να στείλουν χρήματα για προκαταβολή την επόμενη μέρα της αρχικής συνομιλίας, κάτι που επιβεβαιώνεται από το τεκμήριο 3 οπότε η ενάγουσα συμμορφώθηκε με την υπόδειξη του ΜΥ. (β) Ενώ οι ενάγοντες αναζητούσαν ομάδα 150 ατόμων στο αεροδρόμιο Λάρνακας και δεν βρήκαν συνταξιδιώτες τους, όταν τηλεφώνησαν στον ΜΥ τους ανέφερε ότι η ομάδα (group) θα βρισκόταν στην Αθήνα. Όπως διαφάνηκε όμως μέσα από τη μαρτυρία οι ενάγοντες ήταν οι μόνοι που ταξίδευσαν για την Τυνησία από την Κύπρο όσο και από την Αθήνα συμμετέχοντας στην εκδρομή των εναγομένων 3 και ουδέποτε εντάχθηκαν σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα (group). Συνακόλουθα δε των ευρημάτων και των πιο πάνω κρίνεται πως έχουν παραβιασθεί εκ μέρους των εναγομένων 3 οι νομοθετικές διατάξεις των άρθρων 4 (παραπλανητικές πληροφορίες). Επιπρόσθετα διατυπώνεται πως το ενημερωτικό-διαφημιστικό έντυπο τεκμήριο 1 δεν ήταν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 και του Πίνακα Ι του Ν. 51(i)/98, καθώς επίσης παραβίασαν συμβατικές τους υποχρεώσεις όπως διαπιστώθηκαν πιο πάνω και ως εκ τούτου οι ενάγοντες αρ. 1 και 6 δικαιούνται σε αποζημιώσεις από τους εναγόμενους
  4. Στο στάδιο αυτό κρίνεται ορθό όπως απαντηθούν κάποια από τα ζητήματα που ήγειραν οι εναγόμενοι κατά το στάδιο της αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου τους και τα οποία δεν έχουν απαντηθεί προγενέστερα. (α) Ότι δεν υπάρχει ενάγοντας 3 με τη νομική έννοια του όρου: Η αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου απέδειξε ότι ο ενάγοντας 3 κατά το στάδιο της έγερσης της αγωγής ήταν ανήλικος, συνεπώς ορθά διατυπώνεται ο τίτλος της αγωγής. Περαιτέρω καμία προώθηση υπήρξε για τέτοιο ζήτημα κατά τη δίκη είτε υπό τύπο ένστασης είτε με ενδιάμεση θεραπεία αν κάτι τέτοιο απαιτείτο, συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει πως δεν δικαιολογείται να ασχοληθεί με τέτοιο θέμα στο στάδιο που έχει τεθεί και όπως έχει τεθεί. (β) Ισχυρίζονται οι εναγόμενοι 3 πως οι ενάγοντες γνώριζαν ότι θα επισκέπτονταν την Τυνησία, μια χώρα της Αφρικής με ψηλές θερμοκρασίες και χαμηλό επίπεδο ζωής και ανάπτυξης, και επειδή η ενάγουσα 1 ήταν έγκυος με 3 παιδιά ανήλικα φυσικό ήταν να υποστεί κάποια μικρή ταλαιπωρία: Η θέση αυτή των εναγομένων 3 απορρίπτεται. Αρχίζοντας από το τελευταίο σκέλος όπως έχει διατυπωθεί, η ταλαιπωρία που η ενάγουσα υπέστηκε δεν ήταν μικρή και επίσης δεν προέκυψε λόγω της οικογενειακής της κατάστασης, αλλά λόγω ευθύνης των εναγομένων
  5. Επιπλέον η θέση περί χαμηλού επιπέδου ζωής και ανάπτυξης δεν γίνονται αποδεκτά, καθ΄ ότι αφ΄ ενός μεν οι ενάγοντες δεν θα πήγαιναν για να ζήσουν μόνιμα και μέσα στην κοινωνία της Τυνησίας, αλλά πήγαιναν για διακοπές, στη βάση των συνθηκών και επιπέδου του ξενοδοχείου που συμφώνησαν με τους εναγόμενους
  6. Αφ΄ ετέρου οι εναγόμενοι 3 δεν εισηγήθηκαν πως γνώριζαν οι ενάγοντες για το χαμηλό επίπεδο ζωής και ανάπτυξης, εν πάση περιπτώσει όπως διαφάνηκε ουδέποτε τους ενημέρωσαν για τέτοια θέματα καθώς και για άλλα ως είχαν υποχρέωση από τη σχετική νομοθεσία (βλέπε άρθρο 7(β) Ν.51(i)/
  7. (γ) Ισχυρίζονται ότι για την ταλαιπωρία στο αεροδρόμιο δεν είχαν ευθύνη αλλά είναι η ιδιότητα του ενάγοντα 2, ως αξιωματικού της Εθνικής Φρουράς, που προκάλεσε την ταλαιπωρία: Πέραν των όσων έχουν αναφερθεί προγενέστερα κατά την απόρριψη της εν λόγω εκδοχής των εναγομένων 3, παραμένει εύλογο ερώτημα το οποίο δεν απαντήθηκε, πως οι αρχές της Τυνησίας γνώριζαν ότι ο ενάγοντας 2 ήταν αξιωματικός της Εθνικής Φρουράς αφού κάτι τέτοιο δεν φαίνεται από οποιοδήποτε έγγραφο αυτός τυχόν χρησιμοποίησε και άλλωστε δεν το επικαλέστηκαν οι εναγόμενοι
  8. Συνεπώς και αυτή η θέση απορρίπτεται. Αναφορικά δε με τον καθορισμό των δίκαιων και εύλογων αποζημιώσεων που δικαιούνται οι ενάγοντες γίνεται ενδεικτικά παραπομπή στα όσα κρίθηκαν στην υπόθεση Jarvis v. Swans Tours Ltd
(1973)1 All E.R. 71 όπου αποφασίστηκε ότι υπήρξαν παραβιάσεις σε όλα σχεδόν τα σημεία του προγράμματος της εκδρομής και δόθηκαν αποζημιώσεις £125,00 ενώ η εκδρομή αγοράστηκε £63,45. Η εν λόγω υπόθεση υιοθετήθηκε και στη μεταγενέστερη υπόθεση Archer v. Brown
(1984)2 All E.R.
  1. Τα όσα έχουν παραβιασθεί στην παρούσα αγωγή εκ μέρους των εναγομένων 3 βεβαίως δεν αφορούν όλο το πρόγραμμα της εκδρομής ωστόσο κρίνεται πως δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ούτε ως επιπόλαιες παραβάσεις ούτε ως δευτερεύουσας σημασίας, αντίθετα, το επίπεδο διαμονής, το επίπεδο προγεύματος, τα μέσα μετακίνησης τους και οι προσφερόμενοι ξεναγοί αποτελούν καθοριστικά στοιχεία μιας εκδρομής στο εξωτερικό. Όσον αφορά το θέμα των δωρεάν αεροπορικών εισιτηρίων από την Aegean για Αθήνα το Δικαστήριο κρίνει πως οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει με την αναγκαία μαρτυρία πως υπάρχει ευθύνη των εναγομένων 3 που δεν τους δόθηκαν, καθ΄ ότι δεν ανέφεραν ότι τα ζήτησαν οποτεδήποτε απευθείας από τους εναγόμενους 3 και δεν τους παραχωρήθηκαν. Προφανώς λόγω της ψυχρότητας στη σχέση τους μετά την επιστροφή στην Κύπρο από την Τυνησία δεν αποτάθηκαν γι΄ αυτό το θέμα. Συνεπώς το θέμα αυτό δεν θα ληφθεί υπόψη στις αποζημιώσεις. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω λαμβάνοντας υπόψη το ποσό το οποίο πλήρωσαν για το ταξιδιωτικό πακέτο (ΛΚ2.175,00 ήτοι €3.716,21 συνολικά) την ταλαιπωρία που οι ενάγοντες υπέστηκαν, στο μέγεθος που το κάθε στοιχείο δικαιολογεί αφού από το δεύτερο βράδυ υπήρχαν καλύτερες συνθήκες διαμονής στο δεύτερο ξενοδοχείο, με την εξαίρεση ότι έμειναν σε δύο δωμάτια και όχι τρία, δικαιολογείται συμπέρασμα ότι για την στέρηση της ψυχαγωγίας, της απόλαυσης των διακοπών και την πρόκληση απογοήτευσης, ταλαιπωρίας και ανησυχίας για τους ενάγοντες το εύλογο και δίκαιο το ποσό θα ήταν €1.000,00 για έκαστο από τους ενάγοντες. Εν όψει όλων των ανωτέρω εκδίδεται: Απόφαση προς όφελος ενός εκάστου των εναγόντων για το ποσό των €1.000,00 ξεχωριστά και εναντίον των εναγομένων 3 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα δίκης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επίσης, εν όψει των προηγούμενων συμπερασμάτων αναφορικά με την απαίτηση εναντίον των εναγομένων 1 και 2, η αγωγή των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1 και 2 απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εναγόντων κατά το 1/2 και τούτο επειδή οι εναγόμενοι 1 και 2 είχαν τον ίδιο δικηγόρο, καταχώρησαν κοινό δικόγραφο υπεράσπισης, η δε εναγόμενη 2 δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και ο εναγόμενος 1 κατέθεσε και για σκοπούς υπεράσπισης των εναγομένων 3 ως διευθυντής αυτών. Τα εν λόγω έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο (Υπ.) .. ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Πολιτική - Συμφωνία για ταξιδιωτικό πακέτο - παράβαση όρων - Ν.51(i)/
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.