Γεώργιος Αθανάση Παύλου ν. Τέρψα Μιχαλάκη Κωνσταντινίδη, Αρ. Υπόθ. 1677/04, 22.1.2009

Γεώργιος Αθανάση Παύλου ν. Τέρψα Μιχαλάκη Κωνσταντινίδη, Αρ. Υπόθ. 1677/04, 22.1.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ. 1677/04 Μεταξύ: Γεώργιος Αθανάση Παύλου Ενάγοντα και Τέρψα Μιχαλάκη Κωνσταντινίδη Εναγομένης Και ως ετροποποιήθη σύμφωνα με διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.10.07 Μεταξύ: Γεώργιος Αθανάση Παύλου 2. Αθανασίου Λούκα 3. Αθανασίου Πανίκου 4. Λοϊζου Καλλιόπη Εναγόντων και Τέρψα Μιχαλάκη Κωνσταντινίδη Εναγομένης Αίτηση Ημερομηνίας: 5.5.2008 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.1.2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Φ. Αποστολίδης Για Εναγομένη - Αιτήτρια: κα Α. Μακρή ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες εξαιτούνται: «Οδηγίες και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου για τον αποκλεισμό (excluded) της ανταπαίτησης της Εναγομένης, αναφορικά με την αξίωση της δια το ποσό των €9.360,00 ως λεπτομερώς αναφέρεται στις παραγράφους 12 και 13 της Υπεράσπισης & Ανταπαίτησης, η οποία θα περιπλέξει και καθυστερήσει την εκδίκαση της όλης αγωγής». Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.30 Κ.1, 2 (
2. f)(g), 3, 4, 5, 6 στη Δ.48 Κ.1, 2, 3, 9 (κ), στη Δ.21 Κ.10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Δικαστικών Κανονισμών καθώς και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στην αίτηση ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης φαίνονται εις τα δικόγραφα της αγωγής και συγκεκριμένα: «Η κλήση της Αστυνομίας πως μπορεί να αποτελεί «παρανομία» και να αναστέλλει ή διακόπτει τις εργασίες που διεξάγονται εντός του κτήματος της εναγομένης όπως η ίδια ισχυρίζεται στις παρ. 12 και παρ. 13; Αφού κλήθηκε η Αστυνομία για να εξετάσει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα Αρ. 1, πως ισχυρίζεται η Εναγομένη ότι ο οδηγός του εκσκαφέα και δύο εργάτες στα ξυλότυπα «φοβήθηκαν» όπου κατά συνέπεια θα πρέπει να προσκομισθεί τέτοια μαρτυρία, επεκτείνοντας την διαδικασία της ακρόασης δια την ευθύνη του Ενάγοντα αρ. 1 και των άλλων Εναγόντων. Η εναγομένη διεκδικεί απωλεσθέντα υλικά και εργατικά, από «αυτόβουλη» ενέργεια των δικών της υπαλλήλων τους οποίους για την ενέργεια τους αυτή τους επιβράβευσε και την «επιβράβευση» αυτή την διεκδικεί ανταπαιτητικώς από όλους τους Ενάγοντες, καθ΄ην στιγμή μέμφεται μόνο τον Εναγόμενο αρ. 1 δια τις πράξεις του». Η εναγόμενη καθ΄ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση. Η ένσταση βασίζεται επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.30 Κ.1, 2 (
3. f)(
4. g)3, 4, 5, 6, Δ.21 Κ.10, Δ.48 Κ.4 και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της ένστασης ότι οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η υπό ένσταση αίτηση των Εναγόντων είναι πρόωρη και καταχωρήθηκε κατά παράβαση της Διαταγής 30 θ.1 (
5. b)ήτοι καταχωρήθηκε στις 5.5.08 ενώ δεν είχαν ακόμα κλείσει τα δικόγραφα και/ή η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 6.5.08 όπως φαίνεται και στον φάκελο της υπόθεσης. Β. Η υπό ένσταση αίτηση των Εναγόντων είναι ουσία αβάσιμη και/ή άλλως πως καθ΄ότι οι Ενάγοντες δεν πληρούν τους όρους και/ή προϋποθέσεις και/ή πρόνοιες και/ή άλλως πως, των θεσμών στους οποίους βασίζουν την αίτησή τους. Ειδικώτερα οι Ενάγοντες κατά παράβαση του σχετικού θεσμού, Δ.21-θ.10 και/ή μη εκπληρώνοντας τις προϋποθέσεις του και/ή άλλως πως, ζητούν τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης της Εναγομένης γιατί ως ισχυρίζονται η ανταπαίτηση θα περιπλέξει και καθυστερήσει - τάχα - την εκδίκαση της όλης αγωγής, πράγμα αβάσιμο και/ή ανυπόστατον και/ή ατεκμηρίωτον και/ή αυθαίρετον και/ή αναληθές και/ή άλλως πως. Γ. Οι Ενάγοντες εμποδίζονται να αξιούν την αιτούμενην θεραπείαν, καθ΄ότι ήταν οι ίδιοι που περιέπλεξαν και/ή καθυστέρησαν την εκδίκαση της άνω αγωγής και/ή άλλως πως. Ειδικώτερα: (α) Η αγωγή καταχωρήθηκε 15.3.2004, έγινε διόρθωση του κλητηρίου εντάλματος και καταχωρήθηκε διορθωμένο στις 22.10.2004 - Από τότε και για τρία ολόκληρα χρόνια οι Ενάγοντες ουδέν απολύτως έπραξαν για προώθηση της υπόθεσης τους. (β) Στις 11.10.07 έκαναν αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και ουδέν άλλο έπραξαν για προώθηση της υπόθεσης τους. (γ) Ακόμα και η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταξίωση καταχωρήθηκε τρείς σχεδόν μήνες μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Δ: Τα συγκεκριμένα γεγονότα στα οποία αναφέρονται οι Ενάγοντες, σελίδα 2 της αίτησης, ουδόλως αιτιολογούν και/ή δικαιολογούν νομικώς και/ή λογικώς και/ή άλλως πως τις αιτούμενες θεραπείες και/ή νομιμοποιούν τους Ενάγοντες να αξιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή άλλως πως. Ε. Οι Ενάγοντες προς στήριξη της αίτησης τους απομόνωσαν κάποιες λέξεις και/ή άλλως πως από την ανταπαίτηση και/ή δίδουν αυθαίρετες ερμηνείες σ΄αυτές και/ή προβάλλουν αυθαίρετους ισχυρισμούς και/ή άλλως πως και ισχυρίζονται αυθαίρετα και/ή αβάσιμα και/ή άλλως πως ότι η εκδίκαση τους θα επεκτείνει την διαδικασία της ακρόασης και/ ή άλλως πως. Στ. Η αποδοχή της αίτησης των Εναγόντων θα παρέβλαπτε τα νομικά δικαιώματα της Εναγομένης ενώ η απόρριψη της δεν θα παρέβλαπτε τα δικαιώματα των Εναγόντων. Ζ. Οι Ενάγοντες δεν καταδεικνύουν ότι έχουν καλή και/ή ουσιαστική και/ή σοβαρή δικαιολογία και/ή άλλως πως στην ουσία της υπόθεσης ώστε να επιτύχουν τις αιτούμενες θεραπείες. Η. Οι Ενάγοντες κάνουν κατάχρηση των προνοιών των θεσμών και/ή χωρίς να υπάρχει πραγματικός ή σοβαρός λόγος και αιτία και/ή άλλως πως, καταχώρησαν την υπό ένσταση αίτηση. Θ. Η απόρριψη της υπό ένσταση αίτησης, ουδόλως θα επηρεάσει την καλή απονομή της δικαιοσύνης και/ή την απρόσκοπτη κατά το δυνατόν διεκπεραίωση της δίκης, ούτε θα προκαλέσει δυσχέρεια στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων των Εναγόντων και/ ή άλλως πως». Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Στο στάδιο αυτό και προτού προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω τα κάτωθι στοιχεία τα οποία προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης ούτως ώστε να γίνουν αντιληπτές οι θέσεις των δύο πλευρών. Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν θεραπείες σε ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση της εναγομένης στο κτήμα τους που βρίσκεται στο χωριό Πισσούρι το οποίο συνορεύει με το κτήμα της εναγομένης. Ισχυρίζονται συγκεκριμένα ότι η εναγομένη (ή οι αντιπρόσωποι της) επενέβηκε εντός του κτήματος των εναγόντων και αφού μετακίνησε την περίφραξη η οποία ήταν με ττέλι εξαφάνισε τον «όχθο» που χώριζε τα δύο κτήματα ως φυσικό σύνορο και ακολούθως ανήγειρε διαχωριστικό τοίχος ή και προκάλεσε ζημιές ή απώλειες στο κτήμα των εναγόντων. Με την αγωγή τους αξιώνουν την έκδοση διαταγμάτων που να εμποδίζουν την εναγομένη ή τους αντιπροσώπους ή υπηρέτες ή υπαλλήλους της από του να επεμβαίνουν στο κτήμα τους ως επίσης να τους διατάσσει να επαναφέρουν το κτήμα τους στην προτέρα του κατάσταση. Αξιώνουν επίσης αποζημιώσεις δια προξενηθείσες ζημιές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Η εναγομένη στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση της αναφέρει ότι στο κτήμα της ανήγειρε κατοικίες. Παραδέχεται ότι κατά μήκος της βόρειας πλευράς του κτήματος της το οποίο συνορεύει με το ακίνητο των εναγόντων μετακίνησε την περίφραξη του ττελιού και ανήγειρε τοίχο περίφραξης ή και διαχωριστικό τοίχο. Ισχυρίζεται όμως ότι το ττέλι και οι στύλλοι που το στήριζαν είχαν τοποθετηθεί από το πεθερό της εντός του κτήματος της και ήσαν ιδιοκτησία της. Ισχυρίζεται ακόμα ότι όλες τις εργασίες τις εκτέλεσε εντός του δικού της ακινήτου και ότι ουδόλως επενέβηκε παράνομα στο ως άνω κτήμα των εναγόντων. Περαιτέρω η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ο ενάγων 1 αδικαιολόγητα ή και παράνομα ή και έχοντας εσφαλμένη γνώση ή αντίληψη για τα ορθά σύνορα των ως άνω κτημάτων φώναζε ή και έκανε καυγάδες με τους υπαλλήλους ή και εργολάβους της εναγομένης ή και τους απειλούσε ή παρενέβαινε ή και διέκοπτε τις εργασίες τους με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές καθυστερήσεις στην πορεία των εργασιών και ζημιές και απώλειες στην εναγομένη. Η εναγόμενη ανταξιεί εναντίον των εναγόντων διάφορα ποσά ανερχόμενα στο συνολικό ποσό των €9.360,00. Η αίτηση των εναγόντων στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.21 Κ.10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών κανονισμών η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "10. Where a defendant sets up a counterclaim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counterclaim be excluded." Σε μετάφραση: «10. Όπου ο εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, εάν ο ενάγων, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο κατέστη διάδικος, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση η οποία εγείρεται με την ανταπαίτηση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω ανταπαιτήσεως, αλλά με ανεξάρτητη αγωγή, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής ο οποίος επιλαμβάνεται του αιτήματος μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διατάξει η ανταπαίτηση να αποκλειστεί». Η Δ.21 κ.10 ερμηνεύθηκε στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Libanon (SAL)