Transmarine Shipping Limited ν. WW Overseas Shipmanagement Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 418/07, 23 Ιανουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A16 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 418/07 Μεταξύ: Transmarine Shipping Limited Εναγόντων και
- WW Overseas Shipmanagement Ltd
- Πανίκου Ονουφρίου Εναγομένων ----------------------- Αίτηση ημερ. 22.7.2088 για ασφάλεια εξόδων εκ μέρους των εναγομένων 1 23 Ιανουαρίου, 2009 Για τους αιτητές-εναγόμενους 1: κ. Ν. Νικολάου Για τους καθ' ων η αίτηση-ενάγοντες: κ. Α. Χαβιαράς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι αιτητές επιζητούν την έκδοση διατάγματος για παροχή ασφάλειας εξόδων των εναγομένων και αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας μέχρι παραχώρησης της. Είναι η θέση τους πως οι ενάγοντες δεν έχουν οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ή άλλα στοιχεία στην Κύπρο αλλά και ότι δεν έχουν συστήσει γραφείο αντιπροσωπείας στην Κύπρο. Στην αίτηση καταχωρείται ένσταση με την οποία εισάγεται ο ισχυρισμός ότι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της ενάγουσας ήταν το επίδικο πλοίο. Όπως διαπιστώνεται από την έκθεση απαιτήσεως, το είχε αγοράσει και δικαιούτο να εγγραφεί ως πλοιοκτήτρια του ενώ η εναγόμενη 1 ήταν πράκτορας και/ή διαχειριστής του. Ως αποτέλεσμα η ενάγουσα αδυνατεί να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση, αφού δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία αλλά και ούτε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στο τραπεζικό της λογαριασμό. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η εναγομένη 1 παράνομα και χωρίς εξουσιοδότηση διοχετεύεσαι το πιο πάνω τίμημα πώλησης αντί προς την ενάγουσα προς άγνωστους λογαριασμούς του εναγόμενου 2 και/ή εταιρειών τις οποίες ελέγχει με αποτέλεσμα να καταστεί ή καταστούν οι εναγόμενοι πλουσιότεροι κατά το ποσό $ΗΠΑ1.100.000,
- Η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση επανέλαβε τα της ενόρκου δηλώσεως χωρίς αναφορά σε οποιαδήποτε νομολογία. Η θέση που προβλήθηκε ουσιαστικά είναι πως δεν μπορεί να γίνει δεκτό πως η ενάγουσα δεν έχει την οικονομική ευχέρεια για να καταβάλει τα έξοδα, γεγονός που όπως ισχυρίζονται το εκμεταλλεύεται προς όφελος της επικαλούμενη ότι εμποδίζεται η πρόσβαση της στο Δικαστήριο. Σημειώνω πως η ακροαματική διαδικασία προχώρησε στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να ζητηθεί διάταγμα αντεξέτασης από οποιαδήποτε πλευρά. Αυτή είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση και αυτή δεν ελέγχθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ικανοποιούμαι υπό τις περιστάσεις ότι μοναδικό της περιουσιακό στοιχείο ήταν το επίδικο πλοίο και ότι δεν έχει άλλους πόρους ή καταθέσεις. Η αίτηση πρέπει να εξεταστεί πάνω σ' αυτή τη βάση. Οι ατητές έφεραν το βάρος αντίκρουσης των ισχυρισμών της εταιρείας και δεν το απέσεισαν. Βλ. Iacovou Brothers sv. Fashionwise Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1377. Το θέμα έχει ξεκαθαρίσει νομολογιακά και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: Ακόμα και εκεί όπου ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού ή πρόκειται περί αλλοδαπής εταιρείας, αν δεν έχει τα οικονομικά μέσα να δώσει ασφάλεια εξόδων δεν μπορεί να υποχρεωθεί προς τούτο, αφού με την όποια διαταγή για παροχή ασφάλειας θα στερηθεί της πρόσβασης στο Δικαστήριο όπως διασφαλίζεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Bλ. Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S. Trading Ltd ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ.2) Π.Ε. 11992 στην οποία υιοθετούνται οι υποθέσεις Conway v. Hlía
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698 και Stadland Holdings Ltd κ.α. ν. Ευσταθίου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1809). Η αίτηση όπως παρατηρώ δεν βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 το οποίο να παρέχει στο Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να διατάξει την εγγύηση για τα έξοδα του εναγόμενου αν αξιόπιστη μαρτυρία φανερώνει ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου, αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του. Στην προκειμένη περίπτωση δεν εγείρεται εκ μέρους των αιτητών θέμα οικονομικής αδυναμίας της ενάγουσας που να αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος για παροχή ασφάλειας εξόδων, αλλά όπως ήδη έχω πει για απουσία κινητής ή ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο. Η θέση εισάγεται από την ίδια την εταιρεία με την ένσταση της. Πάραυτα και σε τέτοια περίπτωση, κάτω από το άρθρο 382 η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να εξασκείται αφού λάβει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία της ενάγουσας εταιρείας, και βεβαίως την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντιδίκου για τα έξοδα του αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Κ.S.S. Trading Ltd., πιο πάνω, «το ζήτημα χρειάζεται ισορροπία». Εξετάζοντας το ζήτημα μέσα στις παραμέτρους που έθεσε η αίτηση και με το ενώπιον μου υλικό: ένορκες δηλώσεις, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η ίδια η αξίωση και η φύση της υπόθεσης: το πλοίο ως μόνο περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας, και η δυσκολία της εναγούσης για να παράσχει ασφάλεια θα οδηγούσε αναπόδραστα στο να της στερηθεί το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο για να διεκδικήσει ότι αποτελεί προϊόν της πώλησης του πλοίου, εναντίον των εναγομένων. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή τα οποία θα πληρωθούν μετά το πέρας της αγωγής. (Υπ.)............ Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Ασφάλεια εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο