Hellenic Bank Limited ν. MIT Global Data Solutions Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5412/04, 27.01.2009

Hellenic Bank Limited ν. MIT Global Data Solutions Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5412/04, 27.01.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ.Ι.Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5412/04 Μεταξύ: Hellenic Bank Limited Εναγόντων και M.I.T. Global Data Solutions Ltd, από τη Λεμεσό

1. Χρήστος Θεοδώρου, από τη Λεμεσό Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 27.01.2009 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Μ. Αγιομαμίτης για Χρύσης Δημητριάδης & Σία Για Εναγόμενο 2: κ. Α. Παπαντωνίου (κ. Σωτηριάδης για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή: Η απαίτηση των εναγόντων στην παρούσα αγωγή είναι εναντίον του εναγομένου 2 (για τους εναγόμενους 1 εκδόθηκε ήδη απόφαση) και στηρίζεται στη βάση συμφωνίας εγγύησης ημερομηνίας 26.09.2001 την οποία ο τελευταίος υπέγραψε με την υποχρέωση να εγγυηθεί αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά όλες τις υποχρεώσεις των εναγόμενων 1 (εταιρεία) προς τους ενάγοντες, είτε είναι παρούσες ή μελλοντικές είτε αυτές κατέστησαν είτε ενδέχεται να καταστούν απαιτητές. Το ύψος της εγγύησης ήταν μέχρι του ποσού των Λ.Κ. 11.000,
2. Περαιτέρω η ευθύνη του εναγομένου 2 θα εκτεινόταν σε τόκους, προμήθειες, επιβαρύνσεις και/ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα επί του ποσού των Λ.Κ. 11.000,00 μέχρι πλήρους εξόφλησης καθώς και δικηγορικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και δαπάνες κατά τους όρους και πρόνοιες των επί μέρους συμφωνιών μεταξύ εναγόντων και εναγομένου 1 για παραχώρηση πιστωτικών και/ή άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων. Ειδικότερα, μέσα από την Έκθεση Απαίτησης τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 26.09.2001 παραχώρησαν δάνειο στους εναγόμενους 1 για το ποσό των Λ.Κ. 11.000,
3. Στη συνέχεια οι ενάγοντες άνοιξαν προς όφελος των εναγομένων 1 λογαριασμό υπ΄ αριθμό 241-31-179522-01 ο οποίος πιστώθηκε με το ποσό του δανείου, ο εν λόγω λογαριασμός μετατράπηκε αργότερα σε υπ΄ αριθμό 214-31-179522-
4. Οι εναγόμενοι 1 στις 26.09.2001 συμφώνησαν και/ή αποδέχθηκαν γραπτώς έγγραφο των εναγόντων και/ή επιστολή τους ημερομηνίας 06.03.2001 στην οποία αναφέρονται λεπτομέρειες και/ή βασικοί όροι της συμφωνίας δανείου. Περαιτέρω είναι ισχυρισμός των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι 1 κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να προβούν στην πληρωμή των δόσεων ως οι όροι της συμφωνίας δανείου, ως εκ τούτου, οι ενάγοντες με επιστολές ημερομηνίας 26.03.2002 και 18.09.2002 προς τους εναγόμενους τερμάτισαν τη λειτουργία του λογαριασμού και απαίτησαν πλήρη εξόφληση του τότε χρεωστικού υπολοίπου εντός επτά ημερών. Με τις εν λόγω επιστολές τους οι ενάγοντες πληροφορούσαν τους εναγόμενους και για την αλλαγή του χρεωστικού επιτοκίου. Οι εναγόμενοι παρά τις πιο πάνω επιστολές παρέλειψαν να εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο το οποίο κατά την καταχώρηση της αγωγής (21.09.2004) ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ. 14.595,13 πλέον τόκο 10,5% ετησίως από 01.04.2004 επί του ποσού Λ.Κ. 14.217,77 μέχρι εξοφλήσεως και με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους αξιώσεις και ποσά τα οποία απαιτούν και από τον εναγόμενο
5. Στην κοινή Υπεράσπιση του με τους εναγόμενους 1 ο εναγόμενος 2 αρνείται κατ΄ αρχήν ότι συμμετείχε με οποιοδήποτε τρόπο στη σύναψη του δανείου προς τους εναγόμενους 1 και ισχυρίζεται τα πιο κάτω: (α) Η εναγόμενη 1 διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό στην ενάγουσα τράπεζα με αριθμό 241-01-179522-
6. (β) Η πλειοψηφία των μετοχών της ενάγουσας 1 αποκτήθηκε από την εταιρεία CYPRONETWORK LTD η οποία διατηρούσε συνεργασία με την ενάγουσα. Πωλητής των μετοχών αυτών ήταν ο εναγόμενος αρ.
7. (γ) Στην συνέχεια η ενάγουσα σε συνεργασία με τον πλειοψηφούντα μέτοχο της εναγομένης 1, ήτοι της εταιρείας CYRPONETWORK LTD, συνήψε δάνειο με την εναγομένη 1 για ποσό Λ.Κ. 11.000,
8. (δ) Οι δοσοληψίες της ενάγουσας για το ως άνω δάνειο ήταν με την εναγομένη 1 μέσω της CYPRONETWORK LTD η οποία ανέλαβε και να πληρώνει τις δόσεις του δανείου προς την Ενάγουσα. (ε) Με τη σύναψη του ως άνω δανείου η συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού καταργήθηκε και/ή ακυρώθηκε. Περαιτέρω ως προς τους ισχυρισμούς των εναγόντων για εγγύηση εκ μέρους του εναγομένου 2 τίθενται στην Υπεράσπιση οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: (α) Ουδέποτε ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε και/ή εγγυήθηκε έγκυρα την εναγομένη
9. (β) Ουδέποτε ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε νόμιμα την εναγομένη 1 και/ή αν υπάρχει οποιαδήποτε εγγύηση, την οποία εν πάση περιπτώσει ο εναγόμενος 2 δεν αναγνωρίζει, αυτή είναι χωρίς νόμιμο αντάλλαγμα και συνεπώς άκυρη. (γ) Άνευ βλάβης των ανωτέρω ισχυρισμών των εναγομένων οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα ουδέποτε εξήγησε στον εναγόμενο 2 ότι υπέγραφε οποιοδήποτε έγγραφο εγγυήσεως. (δ) Ο εναγόμενος 2 ουδέποτε παραχώρησε εγγύηση ή έγκυρη εγγύηση προς την ενάγουσα. (ε) Ο εναγόμενος 2 ουδέποτε εγγυήθηκε την Εναγομένη 1 για το δάνειο ημερομηνίας 26.06.2001 και εάν υπόγραψε οποιοδήποτε έγγραφο εγγύησης την 26.09.2001 ως ισχυρίζεται η ενάγουσα, αυτό είναι άκυρο και/ή χωρίς αντάλλαγμα και/ή υπεγράφη εν αγνοία του εναγομένου αρ.
10. (στ) Ο εναγόμενος 2 ουδέποτε εξέφρασε τη βούληση και/ή την πρόθεση του να εγγυηθεί την εναγομένη 1 μετά την πώληση της πλειοψηφίας των μετοχών του προς την CYPRONETWORK LTD περί τις αρχές του έτους
11. Επιπρόσθετα προβάλλονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί στην Υπεράσπιση: (α) Η εναγόμενη 1 είχε τη δυνατότητα να αποπληρώνει το δάνειο της αφού το Μάιο 2002 είχε έμβασμα στην ενάγουσα τράπεζα από πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ποσό ύψους Λ.Κ. 50.000,
12. (β) Η ενάγουσα λόγω των σχέσεων της με την πλειοψηφούσα μέτοχο της εναγομένης 1 δεν απαίτησε οποτεδήποτε το ποσόν του δανείου ούτε και το απέκοψε από το ποσόν των Λ.Κ. 50.000,00 που κατατέθηκαν στον λογαριασμό της περί τον Μάιο του 2002 και αυτό παρά το γεγονός ότι ευρίσκετο σε παράβαση των όρων της συμφωνίας όπως τους περιγράφει η ενάγουσα στην παράγραφο 4 της Εκθέσεως Απαιτήσεως της. (γ) Ουδέποτε η ενάγουσα ενημέρωσε τον εναγόμενο 2 ότι ήταν εγγυητής και/ή ότι υπήρχε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην πληρωμή του χρέους της εναγομένης
13. Η Ενάγουσα όλες τις διαβουλεύσεις τις έκανε με την πλειοψηφούσα μέτοχο CYPRONTWORK LTD παραβαίνοντας η ίδια τους όρους της επίδικης συμφωνίας δανείου. (δ) Η ενάγουσα ουδέποτε απέστειλε στον εναγόμενο 2 οποιοδήποτε έγγραφο δανείου ή έγγραφο ισχυριζόμενης εγγύησης του παρά το γεγονός ότι κατ΄ επανάληψη απαίτησε τούτο από την ενάγουσα. (ε) Η ίδια η ενάγουσα με τις ενέργειες και/ή πράξεις της δημιούργησε την εντύπωση στον εναγόμενο 2 ότι το επίδικο δάνειο είχε διευθετηθεί μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας CYPRUSNETWORK LTD. (στ) Η ενάγουσα ουδέποτε ειδοποίησε τον εναγόμενο 2 ότι ήταν εγγυητής της εναγομένης 1 και ουδέποτε τον ειδοποίησε ότι υπήρχαν οποιεσδήποτε καθυστερημένες δόσεις, ως είχε υποχρέωση προς τούτο και επιπλέον παράλειψε να εξοφληθεί από τον λογαριασμό της εναγομένης 1 κατά/ή περί τον Μάιο του 2002 όταν στον λογαριασμό αυτό εισήλθε έμβασμα εκ Λ.Κ. 50.000,00 από το Ταμείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτό παρά το γεγονός ότι η εναγομένη 1 είχε παραβιάσει τους όρους του δανείου όπως η ίδια η ενάγουσα στην παράγραφο 4 της Εκθέσεως Απαιτήσεως της εκθέτει. Τέλος όπως διαφαίνεται από την Υπεράσπιση ο εναγόμενος πλέον των όσων αποδέχεται ρητά, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Στην Απάντηση τους οι ενάγοντες εμμένουν στην αρχική τους εκδοχή και ισχυρισμούς ως αυτή εκφράζεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης τους και ζητούν απόφαση πλέον τόκους και έξοδα. Προσαχθείσα μαρτυρία: Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ενάγοντες προς απόδειξη της απαίτησης τους παρουσίασαν δύο μάρτυρες ενώ ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ως (ΜΥ) μάρτυρας για την Υπεράσπιση. Επίσης κατά τη δίκη κατατέθηκαν ως τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο Α: Γραπτή δήλωση ΜΕ
14. Τεκμήριο 1: Πιστοποιητικό με καταστάσεις λογαριασμού. Τεκμήριο 2: Αναθεωρημένες καταστάσεις λογαριασμού. Τεκμήριο Β: Γραπτή δήλωση ΜΕ
15. Τεκμήριο 3: Πιστοποιητικό Αλλαγής Ονόματος ημερομηνίας 06.06.
16. Τεκμήριο 4: Ένορκη δήλωση επίδοσης αλλαγής ονόματος των εναγόντων. Τεκμήριο 5: Συμφωνία δανείου ημερομηνίας 26.09.
17. Τεκμήριο 6: Εγγύηση εκ μέρους του εναγομένου 1 ημερομηνίας 26.09.
18. Τεκμήριο 7: Έγγραφο ημερομηνίας 26.09.
19. Τεκμήριο 8: Επιστολή ημερομηνίας 06.03.
20. Τεκμήριο 9: Επιστολή ημερομηνίας 26.03.2002 προς εναγομένους
21. Τεκμήριο 9(α): Επιστολή ημερομηνίας 26.03.2002 προς εναγόμενους
22. Τεκμήριο 10: Επιστολή ημερομηνίας 18.09.2002 προς εναγομένους
23. Τεκμήριο 10(α): Επιστολή ημερομηνίας 18.09.2002 προς εναγόμενο
24. Τεκμήριο 11: Επαγγελματική κάρτα εναγομένου
25. Τεκμήριο Γ: Γραπτή δήλωση ΜΥ1 Τεκμήριο 12: Χρεωστική σημείωση ημερομηνίας 15.10.
26. Τεκμήριο 13: Πρόγραμμα αποπληρωμής ημερομηνίας 28.09.
27. ΜΕ1 κατέθεσε η Μαρία Κουμέρα ως ανέφερε είναι υπάλληλος των εναγόντων από το έτος 1992 και εργάζεται στο λογιστήριο του καταστήματος των εναγόντων επί της οδού Πλατείας Ελευθερίας στη Λευκωσία. Μέσα στα καθήκοντα της ανήκει και η ετοιμασία αναθεωρημένων καταστάσεων λογαριασμών. Στα πλαίσια των καθηκόντων της είχε στην κατοχή της και κατέθεσε στη δίκη τα τεκμήρια 1 και 2, τα οποία αφορούν όλες τις καταστάσεις λογαριασμού των εναγομένων 1 για το ύψος του δανείου ΛΚ11.000,00 που οι ενάγοντες τους παραχώρησαν. Απ΄ ότι γνωρίζει λόγω της ιδιότητας της οι ενάγοντες τηρούν τραπεζικά βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή. Στο σύστημα που τηρείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και οι πράξεις που αφορούν όλους τους λογαριασμούς όλων των πελατών των εναγόντων. Όλες οι καταστάσεις που καταχώρησε αποτελούν αντίγραφα των καταχωρημένων στο αρχείο πράξεων οι οποίες αποτελούν αρχείο σε σχέση με το λογαριασμό των εναγομένων
28. Περαιτέρω ως ανέφερε το τραπεζικό βιβλίο που τηρούν οι ενάγοντες σε ηλεκτρονική μορφή ήταν και είναι καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή ένα από τα συνήθη βιβλία των εναγόντων και όλες οι καταχωρήσεις στο εν λόγω τραπεζικό βιβλίο συμπεριλαμβανομένων των καταχωρήσεων για τον επίδικο λογαριασμό έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών των εναγόντων, φυλάγεται δε στις κτιριακές εγκαταστάσεις των εναγόντων. Όλες οι καταστάσεις λογαριασμού εκτυπώθηκαν κατόπιν εντολής της μάρτυρος από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή των εναγόντων και αφού συγκρίθηκαν από αυτή με την αρχική καταχώρηση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή διεπίστωσε ότι είναι ορθοί. Αναφορικά με την αναθεωρημένη κατάσταση του επίδικου λογαριασμού αυτή προέκυψε μετά από αφαίρεση που αυτή έκανε σε όλες τις χρεώσεις που υπήρχαν και τις οποίες σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία και νομολογία οι ενάγοντες δεν δικαιούνται. Πιο συγκεκριμένα επί του εν λόγω θέματος ανέφερε πως το επιτόκιο που αυτή χρησιμοποίησε για την αναθεωρημένη κατάσταση λογαριασμού είναι το 8,6% από τις 28.09.2001 μέχρι 15.11.2001 (βασικό επιτόκιο 6% πλέον περιθώριο 2,6% από τις 06.11.01 μέχρι τον τερματισμό 8,1% (βασικό επιτόκιο 5,5% πλέον περιθώριο 2,6%) και από τον τερματισμό και έπειτα 10,5%, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως κάθε 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με την αναθεωρημένη κατάσταση λογαριασμού των εναγομένων 1, το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό είναι €39.237,69 (ΛΚ22.964,40) πλέον τόκο 10,5% ετησίως από 01.10.2008 μέχρι εξοφλήσεως επί του ποσού €38.212,32 (ΛΚ22.364,68) με κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους. Τέλος κατά τη μαρτυρία της η ΜΕ1 ξεκαθάρισε πως αυτή δεν είχε γνώση των γεγονότων που αφορούν τη σύναψη του δανείου με τους εναγομένους 1, ούτε και της εγγύησης από τον εναγόμενο
29. Επίσης ανέφερε πως αυτή δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στις καταχωρήσεις που έγιναν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ως προς την αρχική κατάσταση λογαριασμού, όμως έχει ελέγξει τα πρωτότυπα των καταστάσεων λογαριασμού με τα αναθεωρημένα. Αρνήθηκε δε ότι υπάρχουν παράνομες χρεώσεις, και ανατοκισμός στις αναθεωρημένες καταστάσεις λογαριασμού. ΜΕ2 κατέθεσε η Νατάσα Γαβριήλ, μέσα από τη μαρτυρία της προκύπτει πως από το 1994 είναι υπάλληλος των εναγόντων και ασκεί τα καθήκοντα του λειτουργού εξυπηρέτησης πελατών στο κεντρικό κατάστημα των εναγόντων στη Λεμεσό. Στα καθήκοντα της εμπίπτει, μεταξύ άλλων, η παραχώρηση και παρακολούθηση των πιστωτικών διευκολύνσεων υπό μορφή δανείων, τρεχουμένων λογαριασμών και πιστωτικών καρτών που δίδονται από τους ενάγοντες σε πελάτες. Είναι μία εκ των λειτουργών που χειρίζεται την υπόθεση δανείου που οι ενάγοντες παραχώρησαν με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 26.09.2001, προς τους εναγόμενους 1 (τεκμήριο 5). Για το σκοπό της εκτέλεσης του δανείου αυτή άνοιξε λογαριασμό επ΄ ονόματι των εναγομένων 1 με αριθμό 241-31-179522-01 ο οποίος στην συνέχεια άλλαξε αριθμό ως προς τους πρώτους τρεις αριθμούς και έγινε 214, τούτο λόγω μεταφοράς του λογαριασμού σε άλλο κατάστημα των εναγόντων. Μεταξύ άλλων προσώπων που υπόγραψαν τη συμφωνία δανείου υπέγραψε και αυτή ως μάρτυρας υπογραφών. Σε συνέχεια της συμφωνίας δανείου το ποσό των ΛΚ11.000,00 κατατέθηκε από τους ενάγοντες, στις 28.09.2001, στον πιο πάνω λογαριασμό των εναγομένων
30. Προς εξασφάλιση του δανείου που οι ενάγοντες παραχώρησαν στους εναγομένους 1, ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 26.09.2001 τις υποχρεώσεις των εναγομένων 1 για το ποσό των ΛΚ11.000,00 πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Κατέθεσε την εν λόγω συμφωνία εγγύησης (τεκμήριο 6). Ως μάρτυρες των υπογραφών του εναγομένου 2 υπόγραψε ο συνάδελφος της Σέργιος Σεργίου και αυτή. Περαιτέρω η μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 7 το οποίο της παρέδωσε ο εναγόμενος 2 στις 26.07.2001, καθώς και το τεκμήριο 8 το οποίο ο εναγόμενος 2 υπόγραψε ενώπιον της. Στην πορεία εκτέλεσης των πιο πάνω συμφωνηθέντων επειδή οι εναγόμενοι 1 δεν κατέβαλαν τις συμφωνημένες δόσεις του δανείου ως προβλέπεται στη συμφωνία οι ενάγοντες αποφάσισαν τον τερματισμό του λογαριασμού. Κατόπιν δε οδηγιών της ετοιμάστηκαν σχετικές επιστολές οι οποίες αποστάληκαν προς τους εναγόμενους 1 και 2, είναι τα τεκμήρια 9 και 9(α), καλώντας τους να εξοφλήσουν το τότε χρεωστικό υπόλοιπο πλέον τόκο 12% από 26.03.
31. Επειδή οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν ανταποκρίθηκαν στις επιστολές τεκμήρια 9 και 9(α) ο επίδικος λογαριασμός παραπέμφθηκε στο τμήμα διακανονισμού χρεών των εναγόντων, ως είναι η πάγια τακτική τους. Όπως πληροφορήθηκε η μάρτυρας από τη συνάδελφο της Φωτεινή Καροτσάκη του τμήματος διακανονισμού χρεών, στάληκαν νέες επιστολές ημερομηνίας 18.09.2002 προς τους εναγόμενους 1 και 2 φωτοαντίγραφα αυτών κατατέθηκαν ως τεκμήρια 10 και 10(α). Δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση στη νέα απαίτηση εξόφλησης του χρεωστικού υπολοίπου και έτσι καταχωρήθηκε η επίδικη αγωγή. ΜΥ κατέθεσε ο εναγόμενος 2, η εκδοχή την οποία προέβαλε προς υπεράσπιση του στηρίζεται στο ότι ουδέποτε έλαβε γνώση για οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού του επίδικου δανείου, πρώτη φορά είδε τα τεκμήρια 1 και 2 και δεν γνώριζε περί του λογαριασμού 214-31-179522-
32. Επίσης ότι η ΜΕ2 που εκπροσωπούσε τους ενάγοντες τον διαβεβαίωσε ότι το δάνειο που δόθηκε στους εναγόμενους 1 θα συμπεριλαμβανόταν στα πλαίσια αναδιάρθρωσης όλων των διευκολύνσεων που έδωσαν οι ενάγοντες στον όμιλο εταιρειών Cypronetwork συμπεριλαμβανομένων και των εναγομένων
33. Δεν είχε επίσης γνώση περί του τερματισμού του επίδικου λογαριασμού εκ μέρους των εναγόντων, και δεν παρέλαβε τις επιστολές, τεκμήρια 9 και 9(α) αφού στάληκαν στην ταχυδρομική θυρίδα των εναγομένων 1 και όχι στη δική του διεύθυνση που είναι οδός Αλκιβιάδη 11, Λεμεσός. Ουδέποτε δε έλαβε γνώση για τα τεκμήρια 10 και 10(α). Μέχρι την ημερομηνία που παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα της αγωγής, ήταν βέβαιος ότι η εγγύηση που έδωσε είχε παύσει να ισχύει λόγω της διαβεβαίωσης που του είχε δώσει η ΜΕ2, και απ΄ ότι γνώριζε ο ίδιος περί της αναδιοργάνωσης του ομίλου των εταιρειών Cypronetwork με βάση τα όσα του έλεγε η ΜΕ2 και ο Μιχάλης Ελπιδώρου, ένας εκ των διευθυντών του ομίλου Cypronetwork. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 2 εισηγήθηκε την απόρριψη της αγωγής στηριζόμενος κυρίως στα πιο κάτω σημεία: (α) Η απαίτηση των εναγόντων δεν αποδείχθηκε καθ΄ ότι το χρέος δεν έχει καταστεί απαιτητό και τούτο επειδή ο εναγόμενος 2 δεν έλαβε γνώση περί του χρέους και του τερματισμού της συμφωνίας δανείου των εναγομένων 1 αφού η επιστολή τεκμήριο 9(α) ουδέποτε παραλήφθηκε από τον εναγόμενο 2 η δε διεύθυνση αποστολής είναι η διεύθυνση των εναγομένων 1 και όχι του εναγομένου
34. (β) Με βάση το κείμενο της συμφωνίας δανείου, η πληρωμή προβλεπόταν όπως γίνει με μηνιαίες δόσεις και το δάνειο έληγε στις 30.06.
35. Οι ενάγοντες όμως ως ισχυρίζονται είχαν τερματίσει τη συμφωνία δανείου στις 26.03.2002 άρα παράνομα και αντισυμβατικά, συνεπώς το οποιοδήποτε ποσό ως οφειλόμενο δεν κατέστηκε πληρωτέο και απαιτητό. (γ) Δεν αποδείχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι 1 πρωτοφειλέτες παρέλαβαν την επιστολή τερματισμού της συμφωνίας δανείου και αυτό αποτελεί κενό στην υπόθεση τους, η δε κατάθεση του τεκμηρίου 9 όπου εκδόθηκε απόφαση εναντίον τους δεν καλύπτει το κενό που άφησαν οι ενάγοντες. Επιπλέον των πιο πάνω ο εναγόμενος 2 εισηγήθηκε πως η ΜΕ1 δεν μπορούσε να εξηγήσει τις καταστάσεις λογαριασμού, και τις αναθεωρημένες καταστάσεις, συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται να μετατραπεί σε ειδικό για το περιεχόμενο των εν λόγω καταστάσεων. Ακόμη υπήρξε εισήγηση ότι παρέμεινε ως αναντίλεκτο γεγονός πως ενώ ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε το λογαριασμό υπ΄ αριθμό 241-31-179522-01, οι καταστάσεις λογαριασμού που παρουσιάστηκαν στη δίκη αφορούν άλλο λογαριασμό., ήτοι το λογαριασμό υπ΄ αριθμό 214-31-179522-
36. Συνακόλουθα αυτού ήταν εισήγηση πως ενισχύεται η θέση του εναγόμενου 2 ότι η εγγύηση του έπαυε να ισχύει, κάτι που επιβεβαιώνεται από το τεκμήριο 13 όπου η ημερομηνία λήξης του δανείου είναι διαφορετική από την αρχική, δηλαδή στις 31.08.2002 αντί στις 30.06.
37. Το τελευταίο στοιχείο σχετίζεται με όσα προβάλλει στην υπεράσπιση του για αναδιοργάνωση των δανείων του ομίλου Cypronetwork και περί απαλλαγής του από εγγυητή. Επιπλέον ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 2 πρόβαλε τη θέση πως ο πελάτης του, δεν θα πρέπει να καταστεί υπεύθυνος για κάτι πέραν αυτού που ανέλαβε να εκτελέσει. Στην παρούσα υπόθεση εκείνο που έχει διαφανεί είναι πως οι ενάγοντες έχουν παραβιάσει τους όρους της συμφωνίας δανείου και της συμφωνίας εγγύησης. Τέλος τέθηκε θέμα μετατροπής της αρχικής σύμβασης δανείου καθ΄ ότι η νέα ημερομηνία αποπληρωμής του, έτυχε νέας διαπραγμάτευσης με τον πρωτοφειλέτη και δόθηκε νέα προθεσμία αποπληρωμής χωρίς να ενημερωθεί ο εναγόμενος 2 εγγυητής. Από την πλευρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων εισηγήθηκε πως οι ενάγοντες έχουν προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου την αναγκαία μαρτυρία για την απόδειξη της απαίτησης τους εναντίον του εναγομένου
38. Η μαρτυρία των εναγόντων απόδειξε πως παραχωρήθηκε δάνειο ύψους ΛΚ11.000,00 στους εναγόμενους 1, και γι΄ αυτό το δάνειο δόθηκε εγγύηση από τον εναγόμενο
39. Λόγω της μη πληρωμής των δόσεων του δανείου ο λογαριασμός τερματίστηκε και ζητήθηκε η εξόφληση του οφειλόμενου ποσού με τα τεκμήρια 9, 9(α), 10 και 10(α). Το οφειλόμενο ποσό όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού εξηγήθηκε από τη ΜΕ1 η οποία ετοίμασε αναθεωρημένη κατάσταση λογαριασμού δίδοντας και το ύψος του επιτοκίου που χρησιμοποιούσε για να καταλήξει στο υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Διαζευτικά υπήρξε εισήγηση πως και αν ακόμη κριθεί από το Δικαστήριο ότι ο εναγόμενος 2 δεν έλαβε γνώση περί του τερματισμού της συμφωνίας δανείου, λόγω του ότι ήταν άλλη η διεύθυνση του, τότε με την επίδικη αγωγή που καταχωρήθηκε στις 21.09.2004 δεν τίθεται κώλυμα επειδή το χρέος ήταν ήδη πληρωτέο και έτσι κατέστηκε απαιτητό, αφού η προθεσμία πληρωμής του είχε λήξει από 31.08.
40. Τέλος κλήθηκε το Δικαστήριο να κρίνει αναξιόπιστη τη μαρτυρία του (ΜΥ) εναγόμενου 2 ο οποίος περιέπεσε σε αντιφάσεις στη μαρτυρία του, ήταν εμφανής η προσπάθεια του να αποφύγει τις ευθύνες του από την εγγύηση που έχει υπογράψει με το τεκμήριο 6, τα όσα δε προώθησε για αναδιοργάνωση του ομίλου Cypronetwork δεν ευσταθούν αλλά ούτε και επηρεάζουν τους όρους της σύμβασης εγγύησης. Σημειώνεται πως οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσα από τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους ενδιέτριψαν σε όλα και σε βάθος τα νομικά αλλά και πραγματικά ζητήματα που προέκυψαν κατά τη δίκη, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, γεγονός που λειτουργεί ως βοήθημα στο έργο του Δικαστηρίου και για το λόγο αυτό εκφράζονται ευχαριστίες. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Από την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί στη δίκη, το Δικαστήριο προβαίνει στη συνέχεια στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Οι ΜΕ1 και 2 άφησαν καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, υπήρξαν συγκεκριμένες στα θέματα για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν, απαντούσαν ευθέως και χωρίς περιστροφές. Εκεί όπου δεν είχαν προσωπική γνώση ή ανάμειξη σε κάποια από τα γεγονότα το ανέφεραν στο Δικαστήριο. Παρέμειναν σταθερές σ΄ όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης τους, και δεν παρατηρείται οποιαδήποτε αντίφαση ή διαφοροποίηση στη μαρτυρία τους. Τα όσα κατέθεσαν και για τα οποία επικαλέστηκαν προσωπική γνώση, πλην όπου ξεκαθάρισαν ότι δεν γνώριζαν προσωπικά για κάποιο γεγονός, υποστηρίζεται από τα τεκμήρια τα οποία παρουσίασαν και κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Ως τέτοια στοιχεία κρίνεται ότι αποτελούν τα πιο κάτω: (α) Η ΜΕ1 αναφέρθηκε στην ετοιμασία από αυτήν αναθεωρημένης κατάστασης λογαριασμού του πρωτοφειλέτη εξηγώντας το ύψος του επιτοκίου που έλαβε υπόψη για ξεχωριστές χρονικές περιόδους αφαιρώντας χρεώσεις που οι ενάγοντες αποφάσισαν ότι δεν δικαιούνταν. Ταυτόχρονα ξεκαθάρισε πως ενώ αντιπαρέθεσε τις αρχικές καταστάσεις λογαριασμού με τις αναθεωρημένες, δεν είχε συμμετοχή στην ετοιμασία της αρχικής κατάστασης λογαριασμού και των καταχωρήσεων που γίνονταν σ΄ αυτή. (β) Η ΜΕ2, ανέφερε ότι υπέγραψε ως μάρτυρας των υπογραφών των συμβαλλομένων στα τεκμήρια 5 και 6 (συμφωνία δανείου και εγγύησης), δηλαδή ότι τα εν λόγω τεκμήρια υπογράφτηκαν στην παρουσία της και από συγκεκριμένα πρόσωπα, ενισχύεται αφ΄ ενός μεν από τα εν λόγω έγγραφα, αφ΄ ετέρου δε σημειώνεται πως η εν λόγω μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της και έτσι παρέμεινε αναντίλεκτη. Περαιτέρω και οι δύο μάρτυρες των εναγόντων έδωσαν με επεξηγηματικό και πειστικό τρόπο τη μαρτυρία τους, δεν παρατηρείται οποιοδήποτε στοιχείο κλονιστικό αυτής, συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι νομιμοποιείται να τις κρίνει αξιόπιστες και ως εκ τούτου αποδέχεται τη μαρτυρία τους. Αντίθετα ο εναγόμενος 2 δεν έπεισε το Δικαστήριο για τα λεγόμενα του, ήταν εμφανής η προσπάθεια του να αποποιηθεί της υπογραφής του, στοιχείο το οποίο τον ανάγκασε να καταθέτει πως οι ενάγοντες του δημιούργησαν την εντύπωση ότι το δάνειο στο οποίο υπόγραψε θα εξοφλείτο στα πλαίσια αναδιοργάνωσης όλων των δανείων των εναγομένων
41. Όμως στην ερώτηση κατά πόσο οι ενάγοντες του ανέφεραν ότι θα τον απάλλασσαν από την εγγύηση, δεν απάντησε ευθέως αλλά απαντούσε διά συμπερασμάτων δικών του ως προς το ότι έπαυσε η εγγύηση του να υπάρχει μετά που ενημέρωσε τους ενάγοντες ότι αποχώρησε από την εταιρεία (εναγόμενους 1) ως μέτοχος. Περαιτέρω ενώ αρχικά στην αντεξέταση του παραδέχθηκε και συμφώνησε ότι το τεκμήριο 1 αφορά το λογαριασμό που φαίνεται στο τεκμήριο 12, το οποίο αυτός παρουσίασε, σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 αρνήθηκε ότι υπάρχει τέτοιο υπόλοιπο και ότι δεν είχε παραδεχθεί πως επρόκειτο για τον ίδιο λογαριασμό. Μια από τις βασικές του θέσεις η οποία εκφράστηκε και με τη μαρτυρία του ήταν πως είχε την εντύπωση ότι έπαυσε η εγγύηση του διότι του υποσχόταν η ΜΕ2 και οι ενάγοντες ότι τα δάνεια των εναγομένων 1 θα τακτοποιούνταν στα πλαίσια της αναδιοργάνωσης τους με αγορά μετοχών από άλλα νομικά και φυσικά πρόσωπα, όμως σε καμία περίπτωση παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να ανατρέπει το καθεστώς εγγύησης του το οποίο προέκυψε κατόπιν υπογραφής του στα τεκμήρια 6, 7 και
42. Γενικότερα πέραν των πιο πάνω οι αντιφάσεις του εναγομένου 2 σε σύγκριση με τα όσα προβάλλει στην υπεράσπιση του είναι τέτοιες που δημιούργησαν την πεποίθηση στο Δικαστήριο ότι αυτός πρόβαλε το καθετί προκειμένου να αμφισβητήσει την εγγύηση που έδωσε στηριζόμενος ουσιαστικά πως αυτή έπαυσε να ισχύει διότι αποχώρησε ως μέτοχος του πρωτοφειλέτη και ότι πλέον είναι (μέχρι σήμερα) ένας εκ των διευθυντών και δεν σχετίζεται όμως με τους εναγόμενους
43. Βεβαίως αυτό οφείλεται σε εσφαλμένη του άποψη η οποία όμως προκάλεσε την αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο για τη μαρτυρία του, η οποία δεν γίνεται αποδεκτή. Ευρήματα Δικαστηρίου: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση των μαρτύρων και την αποδεκτή μαρτυρία καθώς και τεκμήρια της υπόθεσης, τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν, ως ακολούθως: Στις 26.09.2001 οι ενάγοντες σύναψαν γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 5) με τους εναγόμενους 1-πρωτοφειλέτες για παραχώρηση του ποσού των ΛΚ11.000,00 ως δάνειο. Την ίδια ημέρα παραχωρήθηκε γραπτή εγγύηση (τεκμήριο 6) για την αποπληρωμή και τήρηση των όρων της συμφωνίας δανείου από τον Χρήστο Θεοδώρου, εναγόμενο 2, ο οποίος όπως προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία της ΜΕ2 υπόγραψε εκ μέρους των εναγομένων 1, ως σύμβουλος επί του τεκμηρίου 5 και ως εγγυητής στο τεκμήριο 6, στην παρουσία της ΜΕ2 και στις δύο συμφωνίες. Ενισχυτικά όλων των ουσιωδών αυτών γεγονότων αποτελούν το περιεχόμενο των τεκμηρίων 7 και 8 τα οποία φέρουν την υπογραφή του εναγομένου
44. Η συμφωνία δανείου, τεκμήριο 5, προέβλεπε μεταξύ άλλων όπως το δάνειο πληρωθεί με δώδεκα μηνιαίες δόσεις των ΛΚ965,00 (όρος 3). Επίσης το αρχικό σύνολο επιτοκίου ανερχόταν σε ποσοστό 9,60% με δικαίωμα της τράπεζας όπως μεταβάλλει αυτό κατά την απόλυτη της κρίση αρκεί να έδινε σχετική ειδοποίηση στο χρεώστη είτε με ανακοίνωση στον τύπο είτε με οποιοδήποτε άλλο πρόσφορο τρόπο. Επίσης η τράπεζα είχε συμβατικό δικαίωμα να υπολογίζει τους τόκους οι οποίοι ήταν πληρωτέοι την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους και θα χρεώνονταν στο υπόλοιπο του λογαριασμού και θα υπολογίζονταν τόκοι πάνω σ΄ αυτό - ουσιαστικά πρόκειται για δικαίωμα κεφαλαιοποίησης και ανατοκισμού (όρος 2 Α τελευταίο εδάφιο). Σε συνέχεια με την παραχώρηση του δανείου το ποσό των ΛΚ11.000,00 κατατέθηκε από τους ενάγοντες σε λογαριασμό των εναγομένων 1 που ήταν χρεωστικός και έτσι εξοφλήθηκε το χρέος που υπήρχε και ο οποίος αρχικά έφερε αριθμό 241-31-179522-01, αργότερα άλλαξαν οι τρεις πρώτοι αρχικοί αριθμοί σε 214 και τούτο διότι ο λογαριασμός όπως εξήγησε η ΜΕ2 μεταφέρθηκε σε άλλο κατάστημα των εναγόντων. Παρά τις πρόνοιες για μηνιαίες δόσεις και εξόφληση του δανείου ο πρωτοφειλέτης δεν κατέβαλε οποιαδήποτε δόση τούτο προκύπτει τόσο από την αναντίλεκτη επί του εν λόγω σημείου μαρτυρία της ΜΕ2, ως εκ τούτου στάληκε η επιστολή τεκμήριο 9 και τερματίστηκε η λειτουργία του λογαριασμού. Με το εν λόγω τεκμήριο οι ενάγοντες απαίτησαν την πλήρη εξόφληση όλου του οφειλόμενου τότε ποσού εντός επτά ημερών κάτι που δεν έγινε εκ μέρους του πρωτοφειλέτη. Τα πιο πάνω γεγονότα κατέστησαν το χρέος πληρωτέο και απαιτητό (όρος 4 τεκμηρίου 5). Ταυτόχρονα στάληκε επιστολή Τεκμήριο 9(α) και προς τον εναγόμενο 2 στην ίδια διεύθυνση (Τ.Κ.55213) ενημερώνοντας τον για τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού απαιτώντας και από αυτόν την εξόφληση του. Εν όψει της μη εξόφλησης του δανείου από οποιοδήποτε από τους εναγομένους, η παρακολούθηση του χρέους παραπέμφθηκε στον Κλάδο Διακανονισμού Χρεών των εναγόντων οπότε στάληκαν εκ νέου επιστολές με απαίτηση του χρέους (τεκμήρια 10 και 10(α)) αυτή τη φορά στη διεύθυνση, οδός Αλκιβιάδους 11, Απόστολος Ανδρέας, Λεμεσός. Ακολούθως και επειδή δεν ανταποκρίθηκαν οι εναγόμενοι 1 και 2 στις πιο πάνω επιστολές οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή. (Στις 09.06.2006 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του πρωτοφειλέτη, παρέμεινε όμως η αμφισβήτησης της απαίτησης από τον εναγόμενο 2). Περαιτέρω με βάση την αποδεκτή μαρτυρία είναι εύρημα του Δικαστηρίου πως το ύψος του οφειλομένου ποσού σήμερα όπως προκύπτει από το τεκμήριο 2 ανέρχεται στις €38.212,
45. Επισημαίνεται πως το τεκμήριο 2 αποτελεί προϊόν με βάση του το τεκμήριο 1 το οποίο κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και η μόνη διαφορά είναι πως το τεκμήριο 2 δεν περιλαμβάνει κάποιες χρεώσεις που υπάρχουν στο τεκμήριο 1 και αφορούν σε έξοδα που δεν δικαιούνταν οι ενάγοντες ως εξήγησε η ΜΕ
46. Το εν λόγω έγγραφο συνιστά μια προέκταση των όσων περιλαμβάνονται στην αρχική κατάσταση που είναι επισυνημμένη στο τεκμήριο 1, μόνο που το τεκμήριο 1είχε κάποιες χρεώσεις πέραν από αυτές που οι ενάγοντες έκριναν ότι δεν δικαιούνται και αφορά άλλα έξοδα, πλην του ποσού και των τόκων γι΄ αυτό και δεν συμπεριλαμβάνονται ως διεκδικούμενα ποσά. Κατά τα υπόλοιπα στοιχεία του η ΜΕ1 κατέθεσε ότι το τεκμήριο 2 δεν έχει άλλη διαφορά με το τεκμήρια 1, η ίδια έχει ελέγξει όλες τις καταχωρήσεις που υπάρχουν στο τεκμήριο 1 και συμφωνούν με αυτές που η ίδια έχει ετοιμάσει στο τεκμήριο
47. Συνάγεται περαιτέρω πως η πορεία και εξέλιξη του εν λόγω λογαριασμού δεν παρουσιάζει οποιεσδήποτε πληρωμές έναντι του χρέους και τα μόνα ποσά που υπάρχουν είναι το αρχικό ποσό δανείου πλέον οι χρεωστικοί τόκοι. Επισημαίνεται δε πως οι αμφισβητήσεις που υπήρξαν επί του περιεχομένου του τεκμηρίου 2 ήταν πως υπήρξαν χρεώσεις χωρίς εξήγηση στις 25.03.2002 και στις 26.03.02 όμως η ΜΕ1 έδωσε πειστική απάντηση, πως τα ποσά που αναφέρονται σ΄ αυτές τις ημερομηνίες δεν χρεώθηκαν στο λογαριασμό, και βέβαια τούτο υποστηρίζεται από το τεκμήριο 2, προφανώς τα ποσά αυτά να αποτελούσαν το ύψος που υπολογιζόμενου τόκου, δεν φαίνεται όμως να χρεώνεται ο λογαριασμός. Δεν πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται πως είναι ξεκάθαρο ότι δόθηκαν οι Λ.Κ.11.000,00 ως δάνειο και μετά ουδεμία πληρωμή έγινε σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία κάτι που επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των τεκμηρίων 1 και 2 καθώς και από τον ίδιο τον εναγόμενο 2 που παραδέχθηκε στην αντεξέταση του ότι δεν έγιναν πληρωμές απ΄ ότι έμαθε αργότερα βέβαια. Νομική πτυχή: Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς οι οποίοι κατατέθηκαν στο φάκελο της παρούσας αγωγής καθώς και τα επιχειρήματα των δύο πλευρών μέσα από τις αγορεύσεις τους, θεωρείται πως η πιο κάτω νομική πτυχή αφορά τα επίδικα θέματα που έχουν εγερθεί, γι΄ αυτό κρίνεται σκόπιμο να γίνει αναφορά σε σχετικές νομικές αρχές και νομολογία. Τα εν λόγω στοιχεία θα βοηθήσουν στην κατανόηση των συμπερασμάτων και διαπιστώσεων που θα ακολουθήσουν αλλά και του τελικού συμπεράσματος του Δικαστηρίου. Θα πρέπει δε κατ΄ αρχή να διευκρινιστεί πως ουσιαστικά στην πορεία της δίκης και παρά τον αντίθετο ισχυρισμό του εναγόμενου 2 στην Υπεράσπιση του (δες παράγραφο 7(α)) ο εναγόμενος 2 δεν αμφισβητεί την υπογραφή του επί του τεκμηρίου 6, αλλά προβάλλει κάποιους ισχυρισμούς ως προς τις συνθήκες που την έχει παραχωρήσει και/ή μετά την παραχώρηση της. Είναι συνεπώς χρήσιμο να αναφερθεί ότι στην Πολιτική Έφεση 11588, ημερομηνίας 22.09.2005 υπόθεση Royal Ris Ltd v. Δήμου Λάρνακας 1 Α.Α.Δ. σελ. 1149 επαναβεβαιώθηκε η αρχή πως, όταν υπάρχουν έγγραφες συμφωνίες, η πρόθεση των διαδίκων, ως προς τη δημιουργία εννόμων σχέσεων, συνάγεται μέσα από το περιεχόμενο τους. Δεν επιτρέπεται έτσι οποιαδήποτε μαρτυρία για διαπραγματεύσεις των μερών για να αποδειχθούν οι προθέσεις τους αφού αυτές είναι κατεγραμμένες στο γραπτό κείμενο. Δεν επιτρέπεται επίσης μαρτυρία η οποία να τροποποιεί ή διαφοροποιεί γραπτούς όρους συμφωνίας. Περαιτέρω στην υπόθεση Polykarpou v. Polykarpou