← Κύπρος

Νιόβης Γεωργίου Πετρίδη ν. Ιωάννη Γεωργίου Κυπριανού κ.α., Aρ. Αγωγής: 856/05, 29.1.2009

Νιόβης Γεωργίου Πετρίδη ν. Ιωάννη Γεωργίου Κυπριανού κ.α., Aρ. Αγωγής: 856/05, 29.1.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A23 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, A.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 856/05 Μεταξύ: Νιόβης Γεωργίου Πετρίδη, εκ Λεμεσού, εκτελέστρια της διαθήκης του αποβιώσαντα Ανδρέα Γεωργίου Πετούση, τέως εκ Λεμεσού Ενάγουσας - και - Ιωάννη Γεωργίου Κυπριανού, από τα Αγρίδια Ευαγόρα Γεωργίου Κυπριανού, από τη Λεμεσό Εναγόμενων - - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 1.12.2008 29.1.2009 Για τους Αιτητές - Εναγόμενους: κ. Α. Νικολάου Για την Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κ. Α. Μελάς Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση δια κλήσεως αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές εξαιτούνται διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε την 10.10.2008 στην παρούσα αγωγή μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της έφεσης που καταχωρήθηκε κατά της ρηθείσας απόφασης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 ημερομηνίας 1.12.2008. Η Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης ημερομηνίας 20.1.2009 που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση κάποιου Νίκου Ιωάννου, ιδίας ημερομηνίας, συζύγου της αδελφής του αποβιώσαντα Ανδρέα Γεώργιου Πετούση. Η αίτηση εδράζεται στην Δ.35, θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «H έφεση δεν θα επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης ή της διαδικασίας στην εφεσιβαλλομένη απόφαση εκτός στο βαθμό που θα διέτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ή το Εφετείο, ή Δικαστής του ενός ή του άλλου Δικαστηρίου∙ και καμιά ενδιάμεση ενέργεια ή διαδικασία πρέπει να ακυρώνεται εκτός στο βαθμό που θα διέτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Πριν την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, το πρόσωπο που λαμβάνει τέτοιο διάταγμα πρέπει να παράσχει τέτοια ασφάλεια (εάν υπάρχει) την οποία θα είχε διαταχθεί. Εάν η ασφάλεια πρόκειται να δοθεί με γραμμάτιο, το γραμμάτιο πρέπει να εκδοθεί προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η εφεσιβαλλομένη απόφαση.» Αναφέρεται στην Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 στην σελ. 597 πως: «Η άσκηση έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτόδικη απόφαση. Η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο της χαρακτήρα μέχρι την τροποποίηση ή ανατροπή της από το Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης έχει αναδρομική ισχύ και συνεπάγεται ανάλογα με την περίπτωση την αναδιαμόρφωση της πρωτόδικης απόφασης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικης απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή της δικαιοσύνης. Τη διασφάλιση, αφενός, του τελεσίδικου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει των καρπών της επιτυχίας του και την εξασφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης.» Στην A.B.P. Holdings Ltd & ΄Αλλου ν. Ανδρέα Κιταλίδη & Άλλων,
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 αναφέρεται στην σελ. 293 πως: «Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
  1. Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
  2. Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του.» Στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 οι αρχές επαναδιατυπώνονται ως εξής: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Στην Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 591, σελ. 594-595 αναφέρεται πως: «... το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής, το οποίο έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα.» Σχετικά με το ζήτημα της προοπτικής επιτυχίας της έφεσης που καταχωρίστηκε, ότι υποστηρίζουν τόσο η Ναυτικός Όμιλος Πάφου (πιο πάνω) όσο και η ΑΒP Holdings Ltd (πιο πάνω) είναι πως οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι σχετικός παράγοντας αλλά οριακής σημασίας και μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγων αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση Αίτηση τέθηκε ενώπιον μου με υποκατάστατο φάκελο που δημιουργήθηκε από τον Πρωτοκολλητή για σκοπούς της παρούσας Αίτησης. Σ΄ αυτόν εμπεριέχονται η υπό κρίση Αίτηση, η ένορκη δήλωση επίδοσης της και η καταχωρησθείσα από την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης. Με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν παρουσιάζεται η απόφαση της 10.10.
  1. Ότι τέθηκε υπόψη μου αναφορικά με την απόφαση αυτή είναι πως αφορά και κάποιο ακίνητο. Φαίνεται πως το ακίνητο είναι εγγεγραμμένο και ανήκει και στους δύο Εναγόμενους γιατί υφίστατο πριν την έκδοση της τελικής απόφασης ενδιάμεσο διάταγμα που αφορούσε και τους δύο (βλ. παραγρ. 4 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2). Ότι δεν αναφέρεται είναι κατά πόσο η απόφαση αφορούσε και σε χρηματικό ποσό και πέραν τούτου κατά πόσο υπήρξε επιδικασμός εξόδων υπέρ της επιτυχούσας Ενάγουσας. Διαφορετικά μπορεί να αντιμετωπιστεί το χρηματικό μέρος μιας απόφασης και ακόμα διαφορετικά το μέρος που αφορά τα επιδικασθέντα έξοδα. Ούτε και αντίγραφο της Ειδοποίησης Έφεσης τέθηκε υπόψη μου. Ο Εναγόμενος 2 αναφέρει στην παράγραφο 2 της ένορκης του δήλωσης πως καταχώρησε έφεση κατά ή περί την 18.11.
  2. Παρά το ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε από αμφότερους τους Εναγόμενους, δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι ο Εναγόμενος 1 εφεσίβαλε την απόφαση της 10.10.
  3. Ότι ο Εναγόμενος 2 ξεκάθαρα αναφέρει είναι πως ο ίδιος καταχώρησε έφεση. Στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρεται πως η έφεση ασκήθηκε από τους Εναγόμενους. Ποια είναι η πραγματικότητα δεν μπορώ να διαπιστώσω. Κοινό έδαφος είναι πως ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε έφεση. Επομένως καθ΄ όσον αφορά τον Εναγόμενο 1 ελλείπει το υπόβαθρο για την εξέταση ζητήματος αναστολής, δηλαδή η εκκρεμοδικία έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης εκ μέρους του αιτούντος διαδίκου. Καθ΄ όσον αφορά τον Εναγόμενο 2, η περίπτωση του οποίου μπορεί να εξεταστεί περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν γνωρίζει ποιο είναι το μερίδιο του στην ακίνητη περιουσία που αφορά η απόφαση. Η πλευρά που εξαιτείται θεραπείας οφείλει να θέτει με επιμέλεια όλα τα σχετικά περιστατικά ενώπιον του Δικαστηρίου και να καταδεικνύει πως τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου ή/και των Κανονισμών ή/και της νομολογίας σε σχέση με το ζήτημα που εξετάζεται. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποθέτει, να πιθανολογεί και να εδράζει την απόφαση του σε υποθέσεις και πιθανολόγηση. Δεν μπορώ να υποθέσω πως για να παρουσιάζονται και οι δύο Εναγόμενοι ως Αιτητές θα πει πως έχουν και οι δύο εφεσιβάλει την απόφαση. Ούτε να εκδώσω οιονδήποτε διάταγμα που να πραγματεύεται το τυχόν χρηματικό μέρος της απόφασης ή το ζήτημα των εξόδων, καλύπτοντας την περίπτωση κατά την οποία ήθελε φανεί πως τέτοια έχουν επιδικαστεί. Πέραν των πιο πάνω εμποδίων, θα ήταν ίσως σκόπιμο να αναφερθώ και στις εξεταζόμενες παραμέτρους. Καθ΄ όσον αφορά την παράμετρο αποτελεσματικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης θα πρέπει να τίθενται ενώπιον του εκδικάζοντος Δικαστηρίου τα σχετικά γεγονότα. Το ζήτημα του κατά πόσο θα εκδοθεί διάταγμα αναστέλλον την εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης είναι ζήτημα δικαστικής κρίσης υπό το φως των περιστάσεων της υπόθεσης. Η έφεση δεν επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης χωρίς άλλο οποτεδήποτε αφορά στη μεταβίβαση κυριότητας ή κατοχή ακίνητης ιδιοκτησίας. Ότι αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι η θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος, ότι δηλαδή εάν η Ενάγουσα, η επιτυχούσα διάδικος, λάβει την κυριότητα του επίδικου ακινήτου και το μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο η έφεση θα καταστεί, όπως το θέτει ο ομνύοντας, αναποτελεσματική. Κανένα επιμέρους στοιχείο, καμιά πληροφορία ή ένδειξη για τις προθέσεις της Ενάγουσας ούτε καν η διατύπωση υποψίας ή ανησυχίας ότι θα το μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο. Ότι η Ενάγουσα ενάγει ως εκτελέστρια της διαθήκης αποβιώσαντος δεν οδηγεί απαρέκλητα στο ότι θα μεταβιβάσει την επίδικη ακίνητη περιουσία στους δικαιούχους όταν αυτή περιέλθει στην κυριότητα της. Αντίθετα, θα έλεγα, αν κάτι μπορεί να υποτεθεί είναι πως θα αναμένει το αποτέλεσμα της έφεσης προτού αποξενωθεί της επίδικης ακίνητης περιουσίας για να μην παραμείνει η ίδια εκτεθειμένη. Καθ΄ όσον αφορά την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα. Αν κάτι μπορεί να λεχθεί από τα όσα καταγράφονται στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 είναι πως οι λόγοι έφεσης επικεντρώνονται στο ζήτημα της αξιολόγησης της δοθείσας στη δίκη μαρτυρίας και είναι γνωστές οι αρχές πάνω στις οποίες το εφετείο επεμβαίνει σε ζητήματα τέτοια. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης απόφασης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.