Ανδρέα Σοφοκλέους ν. Κωστάκη Ταβελούδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 6363/2005, 5 Φεβρουαρίου, 2009

(5), στη νομολογία, την πρακτική τη σύμφυτη εξουσία και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Με την ένσταση τους προβάλλονται

(18)λόγοι. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση-Εναγόμενου 1. Σε αυτή ο Εναγόμενος 1 αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και από τον Εναγόμενο 2, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα που αναφέρονται στην αίτηση και διαβεβαίωση του και αρνείται ότι ο Ενάγοντας δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες και ζητά την απόρριψη της αίτησης. Υιοθετεί τους λόγους της ένστασης και ζητεί την απόρριψη της αίτησης καθότι καταχωρήθηκε από τον ίδιο τον Ενάγοντα και χρησιμοποίησε το όνομα των δικηγόρων Καραπατάκη & Παυλίδη χωρίς να υπάρχει κανονική εμφάνιση. Ότι η αίτηση συνοδεύεται από διαβεβαίωση του Ενάγοντα αντί ένορκη δήλωση χωρίς να αναφέρεται ο λόγος, ότι το περιεχόμενο της διαβεβαίωσης αποτελεί μαρτυρία στην υπόθεση, ότι προσπαθεί να βάλει στην υπόθεση μαρτυρία που μόνο ο ίδιος μπορούσε να καταθέσει και όχι ο Πρωτοκολλητής, ότι μέρος της μαρτυρίας που αφορά τη παράγραφο 3(α) της διαβεβαίωσης ήταν στη διάθεση του Ενάγοντα και του μάρτυρα που επιθυμεί την επανακλήτευση και δεν κατατέθηκαν από δική του παράλειψη, ότι η μαρτυρία που ζητά να καταθέσει με την επανακλήτευση του μάρτυρα υπήρχε στη κατοχή του και μπορούσε να τη θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είτε τη στιγμή που μαρτυρούσε ο ίδιος ο μάρτυρας είτε με άλλο τρόπο, ότι η μαρτυρία που ζητεί να κατατεθεί με την επανακλήτευση του μάρτυρα και αναφέρεται στη παράγραφο 2 της διαβεβαίωσης θα μπορούσε να ανακαλυφθεί από τον Ενάγοντα αφού κατέβαλλε την ελάχιστη ή αναγκαία έρευνα, ότι ο Ενάγοντας δεν έχει θέσει με όσα αναφέρει στην διαβεβαίωση του οποιοδήποτε σοβαρό ή νόμιμο λόγο για τον οποίο να χρειάζεται η επανακλήτευση του μάρτυρα, δεν στηρίζει την αίτηση του στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και ο μόνος λόγος που ζητά ο Ενάγοντας την επανακλήτευση του μάρτυρα αναφέρεται στη παράγραφο 2 της διαβεβαίωσης του, δηλαδή να αποδείξει τα ποσά που ζητά με την παράγραφο 7(α) και (β) της απαίτησης του. Ότι η εναρκτήρια δήλωση του Ενάγοντα δεν προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και ο Ενάγοντας, εάν το επιθυμούσε, είχε την ευχέρεια είτε της αναβολής της ακρόασης είτε να παρουσίαζε άλλους μάρτυρες πριν τον μάρτυρα που ζητά να επανακλητευθεί ώστε να ετοιμάσει αργότερα και καλύτερα τη μαρτυρία του. Ότι με τη τακτική που ακολουθεί ο Ενάγοντας επιδιώκει την διαιώνιση της υπόθεσης, ότι τα περισσότερα έγγραφα που ο Ενάγοντας επιθυμεί να καταθέσει βρίσκονται στο φάκελο της Αγωγής 3164/00, τον οποίο ο μάρτυρα είχε στη κατοχή του όταν έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Ότι επιδιώκει με την αίτηση του να θέσει στο Δικαστήριο μαρτυρία που αφορά την ουσία της υπόθεσης με έμμεσο τρόπο. Ότι το έγγραφο 7 που επισυνάπτεται στη διαβεβαίωση του Ενάγοντα είναι ήδη Τεκμήριο 2 ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι δεν υπάρχει θέμα έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων αφού οι αγωγές 3161/00 και 6363/05 δεν είναι ταυτόσημες. Αμφότεροι οι συνήγοροι αφού υιοθέτησαν το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων προχώρησαν σε αγορεύσεις. Οι θέσεις αμφοτέρων έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εάν είναι ορθό και δίκαιο, αφού ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, να εκδώσει διάταγμα επανακλήετυσης του μάρτυρα. Το δικαίωμα τούτο παραχωρείται με βάση τη Δ.38 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η παράγραφος 1 της Δ.38 θ.1 αναφέρει: "Κάθε μάρτυρας όταν η κύρια εξέταση του κλείσει υπόκειται σε αντεξέταση από τον αντίθετο διάδικο και σε επανεξέταση από τον διάδικο που τον κάλεσε και εμτά την επαναξέταση μπορεί να ερωτηθεί από το Δικαστήριο και δεν θα πρέπει να επανακλητευθεί ή ερωτηθεί περαιτέρω εκτός κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου." Ως έχει νομολογηθεί η επανακλήτευση μάρτυρα ανήκει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η εξουσία αυτή πρέπει να σκείται δικαστικά και με κύριο γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Δικαιολογείται μόνο εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, ώστε το Δικαστήριο να αποφασίσει την επανακλήτευση του μάρτυρα. (Βλ. Σαβουλλάς ν. Λούκα

(1979)1 CLR 336, Μιχαλάκης Κ. Δράκος & Σία Λτδ ν. Νίκου Αργυρίδη,

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) σελ.162 και Παπακοκκίνου ν. Δήμου Πάφου αρ.1

(1998)1 ΑΑΔ σελ. 634). Πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης θα πρέπει να εξετάσω τους λόγους ένστασης υπό τους αριθμούς 1, 2 και 3. Ο πρώτος λόγος αφορά το θέμα καταχώρησης της αίτησης από δικηγόρο ο οποίος δεν είχε σημείωμα εμφανίσεως. Είναι κοινά αποδεχτό ότι κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης δεν υπήρχε σημείωμα εμφάνισης από τους δικηγόρους που συνέταξαν την αίτηση. Καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης μετά που η αίτηση ορίσθηκε για ακρόαση. Η ένσταση θα μπορούσε να έχει βάση αν δεν καταχωρείτο αργότερα και πριν από την ημερομηνία ακρόασης σημείωμα αλλαγής δικηγόρου. Το λάθος έχει διορθωθεί με την εμφάνιση και ως εκ τούτου ο πρώτος λόγος ένστασης καθίσταται άνευ αντικειμένου. Ο δεύτερος λόγος αφορά το θέμα ότι η αίτηση συνοδεύεται από διαβεβαίωση και όχι ένορκη δήλωση χωρίς να αναφέρεται οποιοσδήποτε λόγος γιατί έδωσε διαβεβαίωση. Το Άρθρο 3(α) του Περί Όρκων Νόμου Κεφ. 18 περιλαμβάνει τα ακόλουθα: «3 . Όταν για οποιοδήποτε σκοπό για τον οποίο δεν γίνεται πρόνοια στο Νόμο αυτό ή σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο ή νομοθέτημα: (α) απαιτείται οποιοσδήποτε όρκος, διαβεβαίωσης, ένορκης δήλωσης ή δήλωση για το σκοπό οποιουδήποτε Δικαστηρίου ή θέματος στη Δημοκρατία∙ ή (β) .. (γ) .. (δ) .. (ε) .. ο όρκος αυτός, διαβεβαίωση, ένορκη δήλωση ή δήλωση δύνανται να δοθεί ή να γίνει και κάθε τέτοιο έγγραφο δύναται να καταρτιστεί ενώπιον - (

1. i)Δικαστή οποιουδήποτε Δικαστηρίου στη Δημοκρατία∙ ή (
2. ii)Πταισματοδίκη∙ ή (iii) Πρωτοκολλητή.» Συνεπώς με βάση τον νόμο δεν είναι αναγκαίο να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ο αιτητής επέλεξε να δώσει διαβεβαίωση αντί ένορκης δήλωσης. Χρειάζεται να δοθεί εξήγηση μόνο στις περιπτώσεις που το πρόσωπο δεν είναι σε θέση να δώσει όρκο ως περιλαμβάνεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρο 55. Ως εκ τούτου και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ο τρίτος λόγος ένστασης θα μπορούσε να έχει ισχύ μόνο αν ο δικηγόρος ο οποίος έχει κάνει τη διαβεβαίωση ήταν ο δικηγόρος του αιτητή και αυτός που χειρίζεται την υπόθεση. Στην παρούσα υπόθεση πρόκειται για τον Ενάγοντα ο οποίος είναι και δικηγόρος. Τα όσα αναφέρονται στον Περί Δεοντολογίας των Δικηγόρων Κανονισμούς 2002 Κ. 13(α) αφορούν την περίπτωση δικηγόρου - πελάτη και όχι δικηγόρου -Ενάγοντα προσωπικά. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης σε σχέση με το αίτημα Ενάγοντα για επανακλήτευση του μάρτυρα. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί και ως ανωτέρω έχω αναφέρει ότι το δικαίωμα επανακλήτευσης μάρτυρα ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ασκείται μόνο αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Ο Ενάγοντας ζητά να επανακλητεύσει το μάρτυρα για να παρουσιάσει έγγραφα τα οποία για διαφορετικούς λόγους το καθένα δεν έχουν κατατεθεί τη στιγμή που έδινε κατάθεση ο μάρτυρας. Αυτό ως ισχυρίζεται θα πρέπει να γίνει για πλήρη απονομή της Δικαιοσύνης να αποδειχθεί η απαίτηση του και να αποφευχθεί η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων στην υπό εκδίκαση αγωγή 6363/05 και στην 3164/00. Εξετάζοντας με προσοχή τα όσα ο Ενάγοντας αναφέρει στη διαβεβαίωση του διαπιστώνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να υποστηριχθεί νομικά από τις πιο πάνω αρχές. Το πραγματικό υπόβαθρο που τέθηκε δεν δικαιολογεί την έγκριση της αίτησης αφού τα όσα αναφέρονται στην αίτηση αποτελούν έλλειψη συντονισμού και καλύτερης προετοιμασίας για την παρουσίαση της υπόθεσης του και όχι γεγονότα για τα οποία ο δικηγόρος - Ενάγοντας δεν έχει υπόψιν τη στιγμή που ο μάρτυρας έδιδε ένορκη μαρτυρία. Οι οποιεσδήποτε εναρκτήριες δηλώσεις του Ενάγοντα δεν καλύπτονται από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και ούτε αποτελούν λόγο ώστε το Δικαστήριο όποτε ο Ενάγοντας το επιθυμήσει να επιτρέπει την επανακλήτευση μάρτυρα. Λόγω του ότι τα όσα αναφέρονται στη διαβεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση θα μπορούν να ληφθούν σαν στοιχείο μαρτυρίας σε άλλο στάδιο, θα αποφύγω να ασχοληθώ με οποιοδήποτε τρόπο σε έμμεση έστω αξιολόγηση των στοιχείων που δίδονται σ' αυτή και έχουν σχέση με την ουσία της υπόθεσης. Επίσης θα αποφύγω οποιαδήποτε αξιολόγηση των εξηγήσεων που δίδονται γι' αυτές στην Ένορκη Δήλωση η οποία στηρίζει την ένσταση. Στο στάδιο τούτο και για τους περιορισμένους σκοπούς απάντησης στο αίτημα του αιτητή, αρκεί μόνο να λεχθεί ότι η αίτηση δεν έχει ικανοποιητικώς υποστηριχθεί από τέτοια γεγονότα που θα δικαιολογούσαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή και υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ών η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Μ. Δρουσιώτης, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Επανακλήτευση μάρτυρα Δ.38, θ.1, Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο