Αναφορικά με τον Ανδρέα Ομήρου, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 2242/08, 18.2.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 2242/08 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Αναφορικά με τον Ανδρέα Ομήρου από τη Λεμεσό Χρεώστη Ημερομηνία: 18.2.2009 Για Αιτητή - Χρεώστη: κ. Κονταξής για κ. Σοφρωνίου. Για Καθ' ων η αίτηση - Πιστωτές: κα Αθανασίου για κ. Τσαγγαρίδη. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 16.10.08 μετά από μονομερή αίτηση των πιστωτών εκδόθηκε ειδοποίηση πτώχευσης, η οποία απευθύνεται προς το φερόμενο χρεώστη Ανδρέα Ομήρου και του ζητά όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης πληρώσει συγκεκριμένο εξ αποφάσεως χρέος, λεπτομέρειες του οποίου αναφέρονται στην ειδοποίηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 22.10.08, η οποία υπάρχει στο φάκελο της υπόθεσης, η υπό αναφορά ειδοποίηση επιδόθηκε στον χρεώστη προσωπικά στις 21.10.
- Στη συνέχεια στις 23.10.08 ο χρεώστης αντέδρασε καταχωρώντας σχετικά ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας στην οποία επισυνάπτεται και δεύτερη ένορκη δήλωση του κ. Πολύδωρου Πατρόκλου. Στην ένορκη δήλωση του ο χρεώστης (στο εξής ο αιτητής) ζητά στην ουσία τον παραμερισμό της υπό αναφορά ειδοποίησης πτώχευσης. Ειδικότερα στηρίζει το αίτημα του στα ακόλουθα:
- Η όλη διαδικασία είναι πρόωρη και νομικά αβάσιμη. Συγκεκριμένα οι πιστωτές δεν δικαιούνται να προχωρήσουν εναντίον του με τη διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης καθ' ότι δεν εξέδωσαν προηγουμένως ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας του και μετά αν αποτύγχαναν να προχωρήσουν ως έπραξαν.
- Οι πιστωτές έχουν πλήρως εξοφληθεί από τις αρχές του 2000 γεγονός που δεν δήλωσαν στην Αίτηση τους ή το απέκρυψαν ή/και δεν ανέτρεξαν ορθολογιστικά στα βιβλία τους για να το διαπιστώσουν. Το ότι εξοφλήθηκαν πλήρως επιμαρτυρείται και από την ένορκη δήλωση ημερ. 23.10.08 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Σύμφωνα με τη ένορκη αυτή δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη Πολύδωρου Πατρόκλου αυτός αγόρασε από τη σύζυγο του αιτητή Χριστίνα Ομήρου και τους πιστωτές το επίδικο αυτοκίνητο υπ' αρ. ΕΤΕ384, και αφού ο Πατρόκλου πλήρωσε τη Τράπεζα αφαιρέθηκε το ισόποσο της αγοράς του γι' αυτό και του το τιτλοποίησαν. Με αυτή τη πράξη είχε πληρωθεί ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος (κεφάλαιο και τόκοι) πλην Λ.Κ.500 για τις οποίες οι πιστωτές δανειοδότησαν τον αιτητή και πίστωσαν και εξόφλησαν το οφειλόμενο. Ως εκ τούτου ουδένα ποσό οφείλεται πλέον.
- Οι πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές εφόσον έχουν δεσμεύσει με ΜΕΜΟ ακίνητο της εναγομένης αρ.
- Οι καθ' ων η αίτηση - πιστωτές (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) επέλεξαν να μην καταχωρήσουν οποιαδήποτε ένορκη δήλωση προς απάντηση στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Και οι δύο πλευρές αρκέστηκαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή στη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Όσον αφορά τη νομική πτυχή του υπό εξέταση θέματος σημειώνονται τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης εάν εντός επτά ημερών δεν συμμορφωθεί σε ειδοποίηση πτώχευσης που αφορά χρέος, το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση ή δεν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για τουλάχιστο ισάξιο ποσό του χρέους και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος III των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38-43. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2)ο χρεώστης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση με την οποία να προβάλλει ότι έχει ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(3)θα πρέπει να καταχωρείται, σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία, εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον χρεώστη. Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του χρεώστη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(ζ) του Κεφ.5 καθώς και του Κανονισμού 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών (βλ. Re Ντίνος Ασπρής
(1988)1 J.S.C. 93). Στην παρούσα υπόθεση είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι εφόσον ο χρεώστης αιτείται τον παραµερισµό της ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από αυτούς που προβλέπονται στον Κανονισμό 40
(2)θα έπρεπε να προβεί στην καταχώρηση αίτησης και όχι ενόρκου δηλώσεως όπως έπραξε. Στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Δημητρίου, Πολ. Έφεση 278/06, ημερ. 17.4.08 το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο ισχυρισμός της εξόφλησης του χρέους θα μπορούσε να εγερθεί μόνο σε ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Ως εκ τούτου έκρινε ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο παραμέρισε την ειδοποίηση πτώχευσης, αφού δεν είχε δικαιοδοσία να πράξει κάτι τέτοιο με βάση ένορκη δήλωση. Από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση αυτή, όπου γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όσο και στις πρόνοιες των διατάξεων 40
(2)και 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών αλλά και στη σχετική κυπριακή και αγγλική νομολογία, προκύπτουν τα ακόλουθα: 1. Ο χρεώστης δεν μπορεί με την ένορκη δήλωση, η οποία προβλέπεται στους Κανονισμούς 40
(2)και 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών, να εγείρει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, πέραν αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2)δηλ. ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό. 2. Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν μεν να προβληθούν αλλά σε τέτοια περίπτωση η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής, ειδικής προς τούτο αίτησης, δηλαδή αίτησης προς ακύρωση και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης με ένορκη δήλωση. Επομένως το Δικαστήριο έχει μεν δικαιοδοσία να εξετάσει τον παραμερισμό ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση λόγων, οι οποίοι δεν προβλέπονται από τον Κανονισμό 40
(2), αλλά μόνον εφόσον υποβληθεί προς το σκοπό αυτό η απαιτούμενη αίτηση. Στην παρούσα είναι εμφανές από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του χρεώστη ότι δεν επικαλείται οποιοδήποτε από τους λόγους που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2). Αντίθετα ο κύριος ισχυρισμός του χρεώστη είναι ότι το οφειλόμενο χρέος έχει εξοφληθεί. Υπό αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και συνεπώς η ένορκη δήλωση του χρεώστη θα πρέπει να απορριφθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω για σκοπούς πληρότητας της απόφασης να εξετάσω την ουσία των υπόλοιπων ισχυρισμών του χρεώστη. Όσον αφορά τον πρώτο λόγο τον οποίο εγείρει ο χρεώστης για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης πρέπει να λεχθεί ότι αυτός δεν μπορεί να ευσταθήσει. Αυτό γιατί η διαδικασία πτώχευσης γενικά και η ειδοποίηση πτώχευσης δεν αποτελούν μέθοδο εκτέλεσης μιας απόφασης αλλά εξυπηρετούν άλλο σκοπό που είναι «η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών» (βλ. London Clubs Ltd κ.α. v. Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 και Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258). Για αυτό άλλωστε και δεν περιλαμβάνεται στις μεθόδους εκτέλεσης, οι οποίες προβλέπονται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 (βλ. Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1255). Συνεπώς δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης να προηγηθεί η έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητών, ως υποστηρίζει ο χρεώστης. Όσον αφορά τέλος τη θέση του χρεώστη για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης λόγω του ότι οι πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές, εφόσον έχουν δεσμεύσει με ΜΕΜΟ ακίνητο της εναγομένης αρ.4, πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Στην Οικονομίδης (ανωτέρω) επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία στα πλαίσια αίτησης πτώχευσης κρίθηκε ότι οι πιστωτές δεν ήταν εξασφαλισμένοι πιστωτές εφόσον ο χρεώστης δεν τους είχε δώσει οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του αλλά η ασφάλεια με υποθήκη που κατείχαν ήταν επί της περιουσίας συνοφειλέτη του χρεώστη στο εξ αποφάσεως χρέος και δεν μπορούσε να καλύψει με κανένα τρόπο την περίπτωση του χρεώστη. Κατά τον ίδιο τρόπο στην παρούσα ακόμη και αν η εγγραφή της δικαστικής απόφασης (memo) θεωρηθεί ασφάλεια εν τη εννοία των άρθρων 2 και 5
(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, οι πιστωτές δεν μπορούν να θεωρηθούν ασφαλισμένοι πιστωτές του αιτητή εφόσον η ασφάλεια που κατέχουν δεν είναι επί της περιουσία του αιτητή αλλά επί της περιουσίας συνοφειλέτη αυτού στο εξ αποφάσεως χρέος του. Εν πάση όμως περιπτώσει πρέπει να λεχθεί ότι, ως φαίνεται από το ίδιο το άρθρο 5
(2)του υπό αναφορά Νόμου αλλά και από τα όσα έχουν λεχθεί στην Αλωνεύτης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφεση 315/07 ημερ. 29.3.07, ακόμη και αν το memo εθεωρείτο ότι επρόκειτο περί ασφάλειας επί της περιουσίας του αιτητή αυτό είναι ένα από τα θέματα που μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια αίτησης πτώχευσης και όχι στην παρούσα. Συνεπώς ούτε αυτός ο λόγος που εγείρει ο αιτητής για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ευσταθεί. Ενόψει λοιπόν όλων των ανωτέρω η ένορκη δήλωση του χρεώστη για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης απορρίπτεται. Η προθεσμία για συμμόρφωση προς την ειδοποίηση πτώχευσης, η οποία αναστάληκε μέχρι να ακουσθεί η παρούσα, θα αρχίζει από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση - πιστωτών και εναντίον του αιτητή - χρεώστη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Bankruptcy Notice/Final (Αναφορά: Ειδοποίηση Πτώχευσης - Ένορκη δήλωση ως αίτηση παραμερισμού) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο