Σάββα Ευαγγέλου ν. Εκδόσεις « Αρκτίνος» Λτδ, Αρ. Αγωγής 3677/08, 18 Φεβρουαρίου 2009

Σάββα Ευαγγέλου ν. Εκδόσεις « Αρκτίνος» Λτδ, Αρ. Αγωγής 3677/08, 18 Φεβρουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3677/08 Μεταξύ: Σάββα Ευαγγέλου Ενάγοντα και Εκδόσεις « Αρκτίνος» Λτδ Εναγομένων ------------------ Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για εναγομένους - αιτητές: κα Κ. Γεωργίου Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Χ. Τιμοθέου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο του, το οποίο καταχωρήθηκε στις 22.9.2008, ο ενάγοντας ζητά από τους εναγομένους γενικές και ή τιμωρητικές και επαυξημένες και ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για δυσφήμηση του που διέπραξαν οι εναγομένοι μέσω της εφημερίδας «Πολίτης», με δημοσιεύματα τους ημερομηνίας 13.6.2008 και 23.6.2008 που δημοσιεύτηκαν σε ολόκληρη την Κύπρο συμπεριλαμβανομένης και της Λεμεσού και ή στο διαδίκτυο. Οι εναγομένοι στις 23.10.2008 καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση μαζί με σημείωμα εμφάνισης. Με την παρούσα αίτηση οι εναγομένοι ζητούν τα πιο κάτω: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της αγωγής ως μη αποκαλύπτουσα καλή και ή λογική αιτία αγωγής και ή ως επιπόλαια και ή ενοχλητική και ή μηδαμινή και ή καταχρηστική και ή κακόπιστη και ή καταπιεστική και ή που τείνει να προκαλέσει στους εναγομένους αχρείαστη αγωνία και ή ταλαιπωρία και ή έξοδα και ή ως σκανδαλώδη και ή αόριστη. (Β) Διαζευκτικά του Α πιο πάνω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της γενικής οπισθογράφησης της αγωγής ή διαγραφή της παραγράφου Α αυτής ως μη αποκαλύπτουσα καλή και ή λογική αιτία αγωγής και ή μηδαμινή και ή καταχρηστική και ή κακόπιστη και ή καταπιεστική και ή που τείνει να προκαλέσει στους εναγομένους αχρείαστη αγωνία και ή ταλαιπωρία και ή έξοδα και ή ως σκανδαλώδη και ή αόριστη και ή που τείνει να προκαταβάλει και ή περιπλέξει και ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής. Η αίτηση των εναγομένων στηρίζεται στη Δ.2 κ.9, Δ.19 κ.26, Δ.48 κ.κ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γιάννη Παπαδόπουλου. Με την ένορκη δήλωση του ο κ. Παπαδόπουλος, ο οποίος είναι ένας από τους διευθυντές των εναγομένων, αναφέρει από ότι καλύτερα γνωρίζει και από ότι τον πληροφορεί και η δικηγόρος των εναγομένων, η γενική οπισθογράφηση του ενάγοντα δεν είναι ορθά συνταγμένη, αλλά, πολύ γενικά και αόριστα και κατ' επέκταση επικίνδυνη για τους εναγομένους. Η οπισθογράφηση του ενάγοντα συνεχίζει ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει δημοσιεύματα με βάση κάποιες ημερομηνίες χωρίς να διευκρινίζει επακριβώς τα δημοσιεύματα στα οποία θα βασισθεί και χωρίς να δίνει οποιαδήποτε πληροφορία και ή λεπτομέρεια για αυτά από την οποία να αναγνωρίζεται επαρκώς το κάθε δημοσίευμα το οποίο αποτελεί και ξεχωριστή αιτία αγωγής. Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει επίσης ότι η γενική οπισθογράφηση του ενάγοντα αφήνει την πλευρά των εναγομένων σε άγνοια για τις ακριβείς αιτίες αγωγής και το καλύτερο που μπορούν να κάνουν είναι να υποθέτουν για το τί ακριβώς τους ενάγει, κάτι το οποίο καταλήγει σε κατάχρηση σε βάρος τους και της διαδικασίας ολόκληρης. Οι εναγομένοι με τον τρόπο που έχει συνταχθεί η γενική οπισθογράφηση του ενάγοντα μπορεί να καταληφθούν εξ' απίνης σε μεταγενέστερο στάδιο, και να περιπλεχθεί η εκδίκαση της αγωγής και ή να καθυστερήσει αδικαιολόγητα. Πέραν αυτών, φέρνει την πλευρά τους σε μειονεκτική θέση αφού οι εναγομένοι δεν γνωρίζουν επακριβώς ποιες και πόσες είναι οι αιτίες αγωγής εναντίον τους. Επιπλέον ο κ. Παπαδόπουλος ισχυρίζεται ότι με τον τρόπο αυτό δίδεται η ευκαιρία στον ενάγοντα σε μεταγενέστερο στάδιο να καθορίσει τις αιτίες αγωγής κάτι το οποίο όφειλε να κάνει με την έγερση της αγωγής και ή να τις τροποποιήσει μονόπλευρα. Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει επίσης, από ότι τον πληροφορεί η δικηγόρος των εναγομένων, ότι ο τρόπος που συντάχθηκε η γενική οπισθογράφηση του ενάγοντα, είναι κατά παράβαση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας σύμφωνα με τους οποίους γενική οπισθογράφηση σε αγωγή για λίβελο πρέπει να περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες για να αναγνωρίζεται το επίδικο δημοσίευμα. Ο ενάγοντας στις 3.12.2008 καταχώρησε την ένσταση του η οποία περιέχει τους πιο κάτω λόγους: (α) η αίτηση των εναγομένων είναι καταχρηστική και ή αχρείαστη και ή καταχωρήθηκε με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής και ή με αλλότρια κίνητρα, (β) οι αιτούμενες θεραπείες είναι ακατάλληλες υπό τις περιστάσεις και ή η δικαιοσύνη μπορεί να αποδοθεί με την παροχή λεπτομερειών οι οποίες εν πάση περιπτώσει περιέχονται στην έκθεση απαίτησης του ενάγοντα και, (γ) οι εναγομένοι δεν θα υποστούν καμία δυσχέρεια και ή δυσμένεια καθότι γνωρίζουν επακριβώς τα δημοσιεύματα για τα οποία παραπονείται ο ενάγοντας. Η ένσταση του ενάγοντα δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, αλλά στηρίζεται, ως αναφέρει, στα γεγονότα τα οποία φαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των μερών. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών κατά τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους επικαλούμενοι σχετικά συγράμματα και τη νομολογία που διέπει το θέμα. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης παρατηρώ ότι από τη νομική βάση της αίτησης ελλείπει η Δ.27 κ.3 η οποία δίδει τη διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να απορρίψει μία αγωγή όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στο σημείο αυτό θεωρώ ορθό να αναφέρω ότι ο σκοπός της Δ.19 κ. 26, στην οποία στηρίζεται η αίτηση, σχετίζεται με τη διαγραφή ισχυρισμών από δικόγραφα ενώ η Δ.27 κ.3 αφορά κατά κανόνα τη διαγραφή της ίδιας της αγωγής ή της έκθεσης απαίτησης ή της υπεράσπισης όπου δεν φαίνεται να υπάρχει ουσιαστικό επίδικο ζήτημα ή τα δικόγραφα είναι τόσο καθαρά επιπόλαια και ενοχλητικά που η κατάθεση τους αποτελεί στην ουσία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μπορεί να τερματίσει ή να αναστείλει την αγωγή ή να δώσει απόφαση όπως είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ο λόγος της αναφοράς μου στην παράλειψη αυτή των εναγομένων εδράζεται στο περιεχόμενο της θεραπείας που αυτοί ζητούν με τη παράγραφο Α της αίτησης τους. Η Δ.19 κ.26 δεν τυγχάνει εφαρμογής στο αίτημα των εναγομένων για διαγραφή της αγωγής οπότε και το Δικαστήριο καλείται να ασχοληθεί με τις συνέπειες αυτού και ειδικότερα κατά πόσο η παράλειψη αυτή των αιτητών ισοδυναμεί με παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τη Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι σε τέτοιου είδους αιτήσεις ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας ή των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 κ.κ.1,2 των Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου (Μαχλουζαρλιδης ν. Ιωαννίδης κ.α.