ΡΟΒΕΡΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ν. ANTHIMOS TOOLEY, Αρ. Αγωγής: 3627/06, 27.2.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3627/06 Μεταξύ: ΡΟΒΕΡΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ Ενάγοντα και ANTHIMOS TOOLEY Εναγόμενου Ημερομηνία: 27.2.2009 Για Ενάγοντα: κα Αποστολίδου για κ. Τσιρίδη Για Εναγόμενο: Καμία εμφάνιση. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας αξιώνει με την παρούσα αγωγή από τον εναγόμενο γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη από αυτόν ως αποτέλεσμα επίθεσης και πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ο ενάγοντας στις 16.8.06 ενώ βρισκόταν στο ξενοδοχείο Hawaii Grand Hotel and Resort στη Λεμεσό, απρόκλητα δέχθηκε επίθεση από τον εναγόμενο, ο οποίος του προκάλεσε σωματικές βλάβες, απώλειες και ζημιές, οι λεπτομέρειες των οποίων αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.8.06 και ο εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση στις 29.8.
- Στη συνέχεια ο ενάγοντας στις 16.5.07 καταχώρησε έκθεση απαίτησης και στις 13.2.08 ο εναγόμενος καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης. Στις 25.2.08 ο ενάγων καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση. Στις 17.11.08 και ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ο συνήγορος του εναγομένου ζήτησε αναβολή. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι από την καταχώρηση της υπεράσπισης και μέχρι τις 17.11.08 δεν είχε πάρει οδηγίες από τον εναγόμενο παρά τις προσπάθειες του να επικοινωνήσει με τον τελευταίο. Γι αυτό ζήτησε χρόνο όπως ειδοποιήσει με επιστολή τον εναγόμενο περί της πρόθεσης του να αποσυρθεί εάν δεν λάβει οδηγίες από τον εναγόμενο μέχρι την επόμενη δικάσιμο καθώς και για την ημερομηνία της επόμενης δικασίμου. Το αίτημα αυτό εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίσθηκε στις 14.1.
- Κατά την ημερομηνία αυτή ο συνήγορος του εναγομένου ανέφερε ότι απέστειλε στον εναγόμενο συστημένη επιστολή στη διεύθυνση διαμονής του, αντίγραφο της οποίας με σχετική απόδειξη αποστολής παραδόθηκε στο Δικαστήριο και καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης. Με την επιστολή αυτή ημερομηνίας 18.11.08 ο συνήγορος ενημέρωνε τον εναγόμενο για την πρόθεση του να αποσυρθεί εάν δεν είχε οδηγίες του εναγόμενου και την παρουσία αυτού κατά τη δικάσιμο στις 14.1.09 καθώς και για το ενδεχόμενο σε περίπτωση απόσυρσης του συνηγόρου να εκδοθεί απόφαση στην απουσία του εναγόμενου. Ο συνήγορος του εναγόμενου ανέφερε περαιτέρω στο Δικαστήριο ότι παρά την αποστολή της πιο πάνω επιστολής και την προσπάθεια του να επικοινωνήσει με τον εναγόμενο και μέσω ενός εξαδέλφου αυτού ο εναγόμενος δεν επικοινώνησε μαζί του. Ως εκ τούτου ελλείψει οδηγιών από τον εναγόμενο ζήτησε άδεια του Δικαστηρίου να αποσυρθεί από δικηγόρος αυτού. Μετά από τα πιο πάνω και αφού ο εναγόμενος φωνάχθηκε και ήταν απών το Δικαστήριο έδωσε άδεια στο συνήγορο του να αποσυρθεί. Στη συνέχεια η συνήγορος του ενάγοντα ζήτησε ενόψει της απουσίας του εναγόμενου όπως ορισθεί η υπόθεση για απόδειξη. Το αίτημα αυτό έγινε δεκτό και η υπόθεση ορίσθηκε για απόδειξη στις 16.2.
- Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης καταχωρήθηκε από τη συνήγορο του ενάγοντα ένορκη δήλωση αυτού ημερ. 12.2.09 στην οποία επισυνάπτει τα ακόλουθα τεκμήρια:
- Ιατρική βεβαίωση του Δρα Τ. Τιμοθέου ημερ. 21.3.07 (τεκμήριο 1).
- Απόδειξη πληρωμής της πιο πάνω βεβαίωσης (τεκμήριο 2).
- Αποδείξεις πληρωμής για την επίσκεψη του στο Νοσοκομείο (τεκμήρια 3-4).
- Ιατρικό πιστοποιητικό του Δρα Αντώνη Κουνούνη ημερ. 10.5.07 (τεκμήριο 5).
- Μισθολογική κατάσταση του ενάγοντα για τον μήνα Ιανουάριο του 2009 (τεκμήριο 6), και
- Ιατρική βεβαίωση του Δρα Αντώνη Κουνούνη ημερ. 10.2.09 (τεκμήριο 7). Περαιτέρω η συνήγορος του ενάγοντα αγόρευσε για τα θέματα των αποζημιώσεων παραπέμποντας σχετικά σε νομολογία. Σε παρέμβαση του Δικαστηρίου ζητώντας πληροφόρηση αν τιμωρήθηκε ο εναγόμενος από Ποινικό Δικαστήριο η απάντηση ήταν ότι δεν καταχωρήθηκε εναντίον του ποινική δίωξη καθότι αυτός ήταν τουρίστας και έφυγε από την Κύπρο αμέσως μετά το συμβάν. Από τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και η οποία έχει παραμείνει αναντίλεκτη προκύπτουν τα ακόλουθα τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου: Στις 16.8.06 ενώ ο ενάγοντας βρισκόταν σε ξαπλώστρα στο χώρο της πισίνας του ξενοδοχείου Hawaii Grand Hotel and Resort στη Λεµεσό ο εναγόμενος τον προσέγγισε και απρόκλητα του έδωσε μια γροθιά στο πρόσωπο. Ο ενάγοντας τα έχασε και όταν συνήλθε ρώτησε τον εναγόμενο τι κάνει και εκείνος προσπάθησε να τον γρονθοκοπήσει ξανά. Στο μεταξύ πήγαν στο μέρος η υπεύθυνη της πισίνας του ξεονοδοχείου και κάποιο άλλο πρόσωπο και έπιασαν τον εναγόμενο από τα χέρια. Τότε ο εναγόμενος κουτούλησε τον ενάγοντα στο πρόσωπο. Ο ενάγοντας ζαλίστηκε και η μύτη του αιμορραγούσε. Λόγω του ότι είχε µώλωπες στο πρόσωπο, ζαλιζόταν και η µύτη του φούσκωσε και συνέχιζε να αιµορραγεί του δόθηκαν εκεί οι πρώτες βοήθειες. Η μύτη του συνέχισε να αιμορραγεί και μετά που πήγε στο μέρος η Αστυνομία. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε από δύο φίλες του στις πρώτες βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου. Εκεί επειδή ζαλιζόταν τον έβαλαν να ξαπλώσει, του πήραν την πίεση και του έβγαλαν ακτινογραφίες. Ο γιατρός των πρώτων βοηθειών του είπε να ξαναπάει στις 18.8.
- Την εποµένη συνέχισε να έχει ζαλάδες και συχνές αιµορραγίες της µύτης. Στις 18.8.06 πήγε ξανά στο Γενικό Νοσοκοµείο Λεμεσού. Από την ιατρική έκθεση τεκμήριο 1 προκύπτει ότι ο ενάγοντας εξετάστηκε εκεί στα εξωτερικά ιατρεία από το Δρα Τ. Τιμοθέου, ωτορινολαρυγγολόγο. Από την ωτορινολαρυγγολόγικη αυτή εξέταση διαγνώστηκε «ρινοσκοπικός θλάσης οίδημα ρινός, άνευ παρεκτοπήσεως». Από δε τον ακτινολογικό έλεγχο του ρινικού οστού διαγνώστηκε «κάταγμα ρινικού οστού». Ως θεραπεία δόθηκε αντιβίωση και συνεστήθη επανεξέταση. Ως φαίνεται από την απόδειξη τεκμήριο 2 για την πιο πάνω ιατρική έκθεση ο ενάγων κατέβαλε €18.80 ενώ για την επίσκεψη του στο Νοσοκομείο κατέβαλε το ποσό των €41 (βλ. τεκμήρια 3 και 4). Η µύτη του ενάγοντα εξακολουθούσε να είναι φουσκωµένη και να τον πονεί και παρουσίαζε πρόβληµα στην αναπνοή. Δεν µπορούσε να αναπνεύσει ελεύθερα. Στις 21.8.06 επισκέφθηκε τον Δρα Αντώνη Κουνούνη. Ως προκύπτει από το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 5 ο Δρ. Κουνούνης αφού ενημερώθηκε από τον ενάγοντα για τον τραυματισμό του και τη διάγνωση του Νοσοκομείου εξέτασε αυτόν και διαπίστωσε «ανωμαλία στο εξωτερικό σχήμα της μύτης (κυφή ρις)». Συνέστησε δε στον ενάγοντα ρινοπλαστική της οποίας τα ιατρικά έξοδα ανέρχονται στις Λ.Κ.2,
- Περαιτέρω από την ιατρική βεβαίωση τεκμήριο 7 του Δρα Αντώνη Κουνούνη διευκρινίζεται ότι η ρινοπλαστική που συνεστήθη στον ενάγοντα «δεν είναι μόνο για αισθητική διόρθωση της μύτης αλλά και για λειτουργική» καθώς και ότι «ο μετεγχειρητικός χρόνος αποκατάστασης (άδεια ασθενείας) είναι περίπου ένας μήνας». Ο ενάγων εξακολουθεί µέχρι σήµερα να έχει πονοκεφάλους και πρόβληµα στην αναπνοή. Ειδικά όταν κουραστεί δυσκολεύεται να αναπνεύσει και έχει έντονο πόνο στη µύτη. Όσον αφορά την χειρουργική επέμβαση στην οποία πρέπει να υποβληθεί πέραν από το κόστος, τον πόνο και την ταλαιπωρία που θα υποστεί θα πρέπει να απουσιάσει από την εργασία του για περίοδο ενός µήνα. Εποµένως θα έχει απώλεια µισθού. Ως δε φαίνεται από το τεκμήριο 6 ο μισθός του ενάγοντα από την εργασία του είναι €1,819.
- Σύμφωνα με το άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της επίθεσης είναι τα ακόλουθα:
- Χρήση κάθε είδους βίας κατά άλλου προσώπου, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα,
- Η οποία να γίνεται με πρόθεση, και
- Χωρίς τη συναίνεση του άλλου προσώπου ή με τη συναίνεση του αν αυτή λήφθηκε με απάτη ή κατόπιν απόπειρας ή απειλής με πράξη. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα ανωτέρω και με βάση τη μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και έχει γίνει δεκτή κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει στον απαραίτητο βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι ο εναγόμενος διέπραξε εναντίον του το αστικό αδίκημα της επίθεσης. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω τις ειδικές αποζημιώσεις που αιτείται ο ενάγοντας. Σύμφωνα με τη νομολογία οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται αυστηρότατα (βλ. Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705 και Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Από την έκθεση απαίτησης του προκύπτει ότι ο ενάγων ζητά ως ειδικές αποζημιώσεις συνολικά το ποσό των Λ.Κ.2,
- Συγκεκριμένα ζητά μόνο:
- Το ποσό των Λ.Κ.25 ως έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού νοσοκομείου,
- Το ποσό των Λ.Κ.150 ως έξοδα του Δρα Αντώνη Κουλουντή, και
- Το ποσό των Λ.Κ.2,000 ως ιατρικά έξοδα ρινοπλαστικής. Λαμβάνοντας υπόψη τη μαρτυρία η οποία έχει γίνει δεκτή κρίνω ότι ο ενάγοντας απέδειξε ότι για το ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου (τεκμήριο 1) κατέβαλε το ποσό των €18.80 και όχι το ποσό των Λ.Κ.
- Σε σχέση δε με την αξίωση του ποσού των Λ.Κ.150 ως έξοδα του Δρα Αντώνη Κουνούνη ο εναγόμενος δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αποδυκνείει ότι κατέβαλε το ποσό αυτό. Συνεπώς κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε αυτό. Όσον δε αφορά τα έξοδα για μελλοντική ρινοπλαστική εγχείριση κρίνω ότι το αξιούμενο αυτό ποσό των Λ.Κ.2,000 ή το αντίστοιχο σε ευρώ €3,417.20 έχει αποδειχθεί εφόσον υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία του Δρα Αντώνη Κουνούνη (τεκμήρια 5 και 7). Τέλος τα ποσά που αναφέρει ο ενάγων ότι πλήρωσε για την επίσκεψη του στο νοσοκομείο ήτοι €41 καθώς επίσης και η απώλεια μισθού ενός μηνός που θα υποστεί από τη ρινοπλαστική εγχείριση δεν μπορεί να του επιδικασθούν εφόσον αυτά δεν διεκδικούνται με την έκθεση απαίτησης του. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €3,
- Θα εξετάσω τέλος το θέμα του καθορισμού των γενικών αποζημιώσεων. Είναι γεγονός ότι ο ενάγοντας υπέστη με βίαιο τρόπο «κάταγμα ρινικού οστού» και «ρινοσκοπικό θλάση οίδημα ρινός, άνευ παρεκτοπήσεως», είχε μώλωπες στο πρόσωπο, ζαλιζόταν και η µύτη του αιμορραγούσε. Την εποµένη συνέχισε να έχει ζαλάδες και συχνές αιµορραγίες της µύτης. Ακόμη και τις επόμενες μέρες η µύτη του ήταν φουσκωµένη και τον πονούσε ενώ παρουσίαζε και πρόβληµα στην αναπνοή. Διαπιστώθηκε δε «ανωμαλία στο εξωτερικό σχήμα της μύτης (κυφή ρις)». Συνεπώς ο πόνος και η ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγων είναι δεδομένα. Λαμβάνεται υπόψη ακόμη ότι ο ενάγων εξακολουθεί µέχρι σήµερα να έχει πονοκεφάλους και πρόβληµα στην αναπνοή. Ειδικά όταν κουραστεί δυσκολεύεται να αναπνεύσει και έχει έντονο πόνο στη µύτη. Επίσης λαμβάνεται υπόψη ότι για λειτουργική διόρθωση της μύτης αλλά και για διόρθωση της αισθητικής της απαιτείται ρινοπλαστική επέμβαση, τα έξοδα της οποίας, ως αναφέρθηκε ανωτέρω θα επιδικασθούν από το Δικαστήριο. Συνεπώς με την επέμβαση αυτή φαίνεται ότι η κατάσταση του ενάγοντα θα βελτιωθεί χωρίς φυσικά να παραγνωρίζεται και η ταλαιπωρία και ο πόνος που θα υποστεί ο ενάγοντας από την επέμβαση αυτή. Σε σχέση με τις αρχές που πρέπει να διέπουν τον καθορισμό αποζημιώσεων και καθοδηγούν το Δικαστήριο ως προς το ύψος των γενικών αποζημιώσεων στην υπόθεση Κουμπαρή κ.α. ν. Φούτρη
(2001)1 Α.Α.Δ. 921 με αναφορά στη σχετική νομολογία (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Paraskevopoullos v. Georgiou
(1970)1 C.L.R. 116 και Xenophontos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521) λέχθηκαν τα εξής: «Όπως έχει επανηλειμμένα λεχθεί οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση. Από την άλλη οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση επί αδικοπραξιών σκοπό έχει την αποκατάσταση του ζημιωθέντος και όχι την τιμωρία του αδικοπραγούντος». Στην Ταμπούρα ν. Κολάνη, Πολ. Έφεση 222/06 ημερ. 17.4.08 λέχθηκαν περαιτέρω τα ακόλουθα: «Όσον αφορά ευρύτερα την επάρκεια των γενικών αποζημιώσεων που δόθηκαν είναι δεδομένη και αποδεκτή από τη νομολογία η αυξητική τάση στις αποζημιώσεις για τον ανθρώπινο πόνο και την ταλαιπωρία, έχοντας υπόψη και τη σημασία των αποζημιώσεων. (A. Panayides Contracting Ltd v. Χαραλάμπους
(2004)1 Α.Α.Δ. 416). Η απόδοση αποζημιώσεων πρέπει επίσης να αντανακλά και να αντικατοπτρίζει την αγοραστική αξία του χρήματος σε δεδομένη στιγμή, ώστε με εύλογο τρόπο να προσεγγίζεται τουλάχιστο χρηματικά η αποκατάσταση της ζημιάς. (Lankuttis v. Νικόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 1128). Βεβαίως, ορθή είναι και η άλλη διαπίστωση στη νομολογία ότι προηγούμενες αποφάσεις στα θέματα των αποζημιώσεων δεν αποτελούν κατ΄ ανάγκη δεσμευτικό προηγούμενο (G &L Calibers Ltd v. Λεμεσιανού
(2003)1 Α.Α.Δ. 948), ενώ η αυξητική τάση στις αποζημιώσεις δεν αποτελεί και οδικό χάρτη για αιτιολόγηση παροχής αυξανόμενων ποσών σε κάθε περίπτωση (Σπύρος Μελάς και Ελένη Λτδ ν. Πολίτη
(2003)1 Α.Α.Δ. 590)». Από τη σχετική νομολογία προκύπτει επίσης ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Υπόθεση στην οποία υπήρξαν παρόμοια αλλά και περισσότερα τραύματα είναι η υπόθεση Ταμπούρα ανωτέρω, στην οποία με παρέπεμψε και η συνήγορος του ενάγοντα. Στην υπόθεση εκείνη οι σωματικές βλάβες συνίσταντο σε
(1)ζάλη και πονοκεφάλους, σημεία εγκεφαλικής διάσεισης,
(2)εκδορές και εκχυμώσεις στο μέτωπο,
(3)θλαστικό τραύμα που έτυχε συρραφής,
(4)θλάσεις των μυών της περιοχής με συνοδευόμενη αυχεναλγία,
(5)πρήξιμο και οίδημα της ρινός. Τα παράπονα για κεφαλαλγία και ζάλη, σημεία μεταδιασεισικού συνδρόμου εξακολουθούσαν να υπάρχουν και κατά την επανεξέταση του. Μετατραυματικά διαπιστώθηκε:
(6)κάταγμα στη μύτη με εξωτερική ανεπαίσθητη παρεκτόπιση ράχεως ρινός,
(7)ελαφριά δυσμορφία της ρινός,
(8)σκολίωση ρινικού διαφράγματος. Λόγω της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος προκαλείτο δυσκολία στην αναπνοή, η οποία θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με πλαστική εγχείρηση του διαφράγματος. Όσον αφορά την εξωτερική δυσμορφία της ρινός αυτή ήταν πολύ ελαφριά, δεν επηρέαζε τη λειτουργικότητα της μύτης ή την αναπνοή και το θέμα ήταν καθαρά αισθητικό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποτίμησε τις γενικές αποζημιώσεις για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη ο εφεσείων στο ποσό των £4.
- Το Εφετείο όμως λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω τραύματα και ιδιαίτερα τη μόνιμη δυσμορφία της ρινός έστω ελαφριάς μορφής έκρινε το επιδικασθέν ποσό ανεπαρκές και αύξησε αυτό στο ποσό των €11,
- Στην παρούσα υπόθεση σε αντίθεση με την Ταμπούρα δεν διαπιστώθηκε εγκεφαλική διάσειση, δεν υπήρξε θλαστικό τραύμα, ούτε θλάσεις μυών της περιοχής, πέραν της μύτης, με συνοδευόμενη αυχεναλγία αλλά ούτε και παρεκτόπιση ράχεως ρινός. Παρά το ότι δεν έγινε στην παρούσα αναφορά σε σκολίωση ρινικού διαφράγματος αναφέρεται ότι ο ενάγων χρήζει ρινοπλαστικής και για λειτουργική διόρθωση της μύτης. Τέλος δεν τέθηκε στην παρούσα οποιαδήποτε μαρτυρία ότι με την εν λόγω ρινοπλαστική επέμβαση η ανωμαλία στο εξωτερικό σχήμα της μύτης (κυφή ρις) δεν θα διορθωθεί και θα παραμείνει. Αντίθετα αναφέρεται ότι η επέμβαση αυτή θα διορθώσει την αισθητική της μύτης. Συνεπώς δεν μπορεί να λεχθεί ότι πρόκειται για μόνιμη δυσμορφία. Συνακόλουθα λαμβάνοντας υπόψην όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι ως αποζημιώσεις για τον πόνο και την ταλαιπωρία που ο ενάγοντας υπέστη το δίκαιο και εύλογο ποσό είναι το ποσό των €8,
- Ως εκ των άνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €3,436 ως ειδικές ζημιές με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως καθώς και για το ποσό των €8,000 ως γενικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως για τις σωματικές του βλάβες, πλέον τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Αστικό - Επίθεση - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο