← Κύπρος

Παντελή Γεωργίου Παπά ν. Δημήτρη Ποταμίτη, Αρ. Αγωγής 5073/05, 27.2.2009

Παντελή Γεωργίου Παπά ν. Δημήτρη Ποταμίτη, Αρ. Αγωγής 5073/05, 27.2.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A61 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5073/05 Μεταξύ: Παντελή Γεωργίου Παπά, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και Δημήτρη Ποταμίτη, από το Πισσούρι και τώρα στην Ελλάδα Εναγόμενου ------------------------------- Ημερομηνία: 27.2.2009 Για τον Ενάγοντα: κ. Ν. Νεοκλέους Για τον Εναγόμενο: κ. Π. Παυλίδης Ενάγοντας παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας παρουσιάζεται ως εργολήπτης οικοδομών που ασχολείτο με ανάπτυξη γης, ανέγερση και πώληση οικιών και πολυκατοικιών. Ο Εναγόμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ενός κτήματος στο χωριό Πισσούρι της επαρχίας Λεμεσού (Κτηματολογικά Στοιχεία: Αρ. Εγγραφής 25914, Φ/Σχ. LVII/5, Τεμάχιο 54, τοποθεσία Μούττη), εν τοις εφεξής «το κτήμα». Είναι κοινό έδαφος (από τη δικογραφία) πως οι διάδικοι συμφώνησαν να ανεγερθεί εντός του κτήματος κτίριο αποτελούμενο από ισόγειο χώρο στάθμευσης και τρεις ορόφους με ένα διαμέρισμα σε κάθε όροφο. Όλα τα έξοδα κατασκευής δηλαδή υλικά και εργατικά, θα αναλαμβάνονταν εξίσου από τους διαδίκους οι οποίοι θα εισέφεραν τα χρήματα αναλόγως της προόδου της εργασίας. Την όλη επίβλεψη, συντονισμό, διαχείριση του έργου και τις αγορές υλικών και πληρωμές αναλάμβανε ο Ενάγοντας ο οποίος δεν θα δικαιούτο αμοιβής για την προσφορά του ως συντονιστή. Σε περίπτωση τοποθέτησης ανελκυστήρα το ολικό κόστος αγοράς και τοποθέτησης θα το επωμιζόταν ο Ενάγοντας. Είναι περαιτέρω κοινό έδαφος πως το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου θα ανήκε στον Ενάγοντα και του δεύτερου ορόφου στον Εναγόμενο. Το ισόγειο και το διαμέρισμα του πρώτου ορόφου θα ανήκε και στους δυο διαδίκους κατά ½ μερίδιο. Είναι η θέση του Ενάγοντα πως ο ίδιος συνεισέφερε £77.666 στην εκτέλεση του έργου ενώ ο Εναγόμενος μόνο £45.600 και ως εκ τούτου του οφείλει £16.

  1. Περαιτέρω, δικογραφείται στην παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης ότι: «Επί πλέον ποσόν εκ £21,752.- οφείλεται από τους διάδικους από κοινού εις τους προμηθευτές υλικών, το ήμισυ το οποίον αξιοί ο Ενάγων καθ΄ ότι υπόλογος για την πληρωμή ολόκληρου του ποσού είναι ο Ενάγων ήτοι ποσόν εκ £10,876.-» Το σύνολο της χρηματικής αξίωσης συμποσούται σε £26.
  2. Περαιτέρω αξιώνεται: «Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Εναγόμενον όπως υπογράψει όλα τα αναγκαία έγγραφα για την έκδοση αυτοτελών τίτλων των 3 διαμερισμάτων προς υλοποίηση της συμφωνίας ημερομηνίας 28.10.2003, επ΄ ονόματι των διαδίκων ως η συμφωνία ταύτη προνοεί.» Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος συνεισέφερε στην εκτέλεση του έργου £45.600 εδράζεται στη θέση πως ο Εναγόμενος κατάθεσε το συνολικό ποσό των £27.600 στον κοινό λογαριασμό που άνοιξαν οι διάδικοι, ενώ £18.000 λογίστηκε ως η αξία του κτήματος. Είναι ο δικογραφημένος ισχυρισμός του Ενάγοντα πως οι διάδικοι προφορικά συμφώνησαν πως η αξία του κτήματος θα λογιζόταν στις £18.
  3. Η δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου είναι πως η αξία του οικοπέδου κατά την ημερομηνία της μεταβίβασης, και είναι πρόδηλο πως εννοεί τη μεταβίβαση του ½ μεριδίου επ΄ ονόματι της συζύγου του Ενάγοντα, ήταν £30.000 και υπολογίζει τη δική του συνεισφορά λαμβάνοντας υπόψη το ποσό αυτό. Είναι η θέση του Εναγόμενου πως η δική του συνεισφορά ανέρχεται στις £90.326,47 σεντς ενώ του Ενάγοντα περιορίζεται στις £43.941,47 σεντς και ανταξιώνει τη διαφορά των £46.
  4. Ακόμα και αν οι υπολογισμοί του ήσαν απόλυτα ορθοί ότι θα εδικαιούτο θα ήταν το ήμισυ του πιο πάνω ποσού. Είναι κοινό έδαφος πως εντός του καλοκαιριού του 2004 το έργο αποπερατώθηκε, ο Ενάγοντας παρέλαβε το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου, ο Εναγόμενος το διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου ενώ το διαμέρισμα του πρώτου ορόφου πωλήθηκε. Προηγουμένως, την 12.8.2003 ο Εναγόμενος μεταβίβασε το ½ μερίδιο του κτήματος επ΄ ονόματι της συζύγου του Ενάγοντα Λεώνης Παντελή Παπά (Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι της έγινε Τεκμήριο 1). Είναι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου (παράγρ. 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταξίωσης) πως η μεταβίβαση έγινε κατ΄ εντολή του Ενάγοντα και τούτο έγινε παραδεχτό από τον Ενάγοντα κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του όπου ανέφερε ότι η μεταβίβαση έγινε γιατί ο ίδιος είχε κάμει πολλά έξοδα για την εκτέλεση του έργου και προφανώς αισθανόταν εκτεθειμένος. Στη βάση του δεδομένου της μεταβίβασης του ½ μεριδίου επ΄ ονόματι της συζύγου του Ενάγοντα κατ΄ εντολή του τελευταίου, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται πως ο Ενάγοντας έπαυσε να έχει οποιοδήποτε έννομο συμφέρον ή και ιδιοκτησιακό συμφέρον σε σχέση με το κτήμα και ότι δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε των αξιουμένων θεραπειών. Είμαι της άποψης πως το γεγονός της πιο πάνω μεταβίβασης δεν επηρεάζει την όποια χρηματική αξίωση του Ενάγοντα εναντίον του Εναγόμενου η οποία εδράζεται στη συμβατική σχέση των μερών. Είναι όμως γεγονός, και δεν μπορεί να υπάρχει οιαδήποτε άλλη εξήγηση, πως τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα στην περιουσία, δηλαδή την εξ΄ ολοκλήρου κυριότητα του τρίτου ορόφου και την κατά ½ μερίδιο κυριότητα στο ισόγειο και πρώτο όροφο, ο Ενάγοντας εκχώρησε ή και αποποιήθηκε προς όφελος της συζύγου του η οποία και κατέστηκε με την γενόμενη μεταβίβαση η κατά ½ μερίδιο ιδιοκτήτρια της περιουσίας. Ο Ενάγοντας δεν μαρτυρήθηκε να έχει επιφυλάξει για τον ίδιο οιοδήποτε δικαίωμα στην περιουσία ώστε να μπορεί να διεκδικεί οτιδήποτε σε σχέση με αυτή. Νομίζω πως διάταγμα όπως αυτό που αναφέρεται στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης θα μπορούσε να αξιώσει, υπό τις περιστάσεις, μόνο η σύζυγος του Ενάγοντα εάν και εφόσον το επιθυμούσε. Για να μπορούν να ανταποκρίνονται στις οικονομικές τους υποχρεώσεις για την ανέγερση του κτιρίου οι διάδικοι άνοιξαν κοινό λογαριασμό. Ο Τίτος Λιασής (Μ.Ε.4) είναι ο Γραμματέας της Σ.Π.Ε. Πισσουρίου. Παρουσίασε Κατάσταση του κοινού λογαριασμού των διαδίκων στην Σ.Π.Ε. Πισσουρίου από το άνοιγμα του την 24.2.2003 μέχρι και την 6.9.2004 που παρέμεινε υπόλοιπο £1,60 (Τεκμήριο 11). Το λογαριασμό δέσμευαν οι υπογραφές και των δύο διαδίκων μαζί και όλες οι επιταγές είχαν την υπογραφή αμφοτέρων των διαδίκων. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε, η αλήθεια όμως φαίνεται να είναι πως τις επιταγές υπόγραφε ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Εναγόμενου, συγγενής του με το ίδιο όνομα, όπως μαρτύρησε ο Ενάγοντας. Προκύπτει πως στον πιο πάνω λογαριασμό είχαν κατά καιρούς πιστωθεί ποσά που συμποσούνταν στις £88.990,
  5. Είναι κοινό έδαφος πως ο Εναγόμενος κατάθεσε £27.600 και ο Ενάγοντας £26.300 (παραγρ. 9 της Έκθεσης Απαίτησης και Λεπτομέρειες στοιχείο (κ) και παραγρ. 14 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης), στο σύνολο £53.
  6. £90,84 ήταν πιστωτικοί τόκοι ενώ οι υπόλοιπες £35.000 μαρτυρήθηκε πως προήλθαν από την πώληση του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου. Πωλήθηκε για £80.000 και οι διάδικοι εισέπραξαν τις £35.000 ενώ έχουν να λαμβάνουν άλλες £45.000 ανάφερε ο Ενάγοντας. Αναφορικά με τις £35.000 που εισπράχθηκαν από την πώληση του διαμερίσματος και κατατέθηκαν στον κοινό λογαριασμό δεν γίνεται μνεία ούτε στην Έκθεση Απαίτησης ούτε στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Οι παραλήψεις δεν μεταβάλλουν τις ισορροπίες αφού, ουσιαστικά, οι διάδικοι συνεισέφεραν κατ΄ αυτό τον τρόπο από ακόμη £17.
  7. Η συνεισφορά του Ενάγοντα ήταν, σύμφωνα με την αξίωση, £77.
  8. Περισσότερες και Καλύτερες Λεπτομέρειες του πιο πάνω ποσού δόθηκαν από τον Ενάγοντα στις 18.1.
  9. Στην υπόθεση Αχιλλέως κ.α. ν. Ασπίς Πρόνοια Ασφαλιστική Εταιρεία

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 233 αναφέρεται στη σελίδα 237 πως: «Για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών δεν απαιτείται η τροποποίηση του δικογράφου προς το οποίο συνάπτονται. Εφόσον παρέχονται οι ζητούμενες λεπτομέρειες, δεσμεύουν, άσχετα με τον τύπο με τον οποίο παρέχονται από το διάδικο που τις δίνει.» Στην ουσία οι λεπτομέρειες που παρέχονται υπέχουν θέση ισχυρισμών δικογράφου. Αναφέρονται στις Λεπτομέρειες διάφορες πληρωμές σε τρίτους που προφανώς εννοείται πως έγιναν από τον Ενάγοντα από κεφάλαια εκτός του κοινού λογαριασμού, σύνολο £4.896 και «πληρωμές που έγιναν από τον Ενάγοντα πριν συναφθεί ο κοινός λογαριασμός» ύψους £2.
  1. £26.300 ήταν οι καταθέσεις του Ενάγοντα στον κοινό λογαριασμό ενώ άλλες £46.700 ήταν η εργασία που ο Ενάγοντας πρόσφερε στην ανέγερσης της οικοδομής. Τα πιο πάνω ποσά συμποσούνται σε £80.079 και όχι £77.666, όμως υπάρχει και συνέχεια. Η συνεισφορά σε εργασία των £46.700 αναλύεται σε επιμέρους κονδύλια που όμως συμποσούνται σε £73.
  2. Η σύγχυση συνεχίζεται γιατί καταγράφεται ως τελικό σύνολο £153.079 που είναι προφανώς το άθροισμα των £80.079 και £73.200, τούτο όμως σημαίνει πως οι £46.700 που είναι μέρος των £80.079 είναι διαφορετικό ποσό και δεν έχει σχέση με τις επιμέρους εργασίες ή λανθασμένα λογίστηκε δύο φορές. Ερωτηθείς ο Ενάγοντας κατά την αντεξέταση του δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τι ήταν το ποσό των £153.
  3. Ο Ενάγοντας μαρτύρησε πως έκαμε τις εργασίες ξυλοτύπου και πλήρωσε «καλουπσιήδες» και «σιδεράδες». Έπαιρνε και έφερνε προσωπικό στην οικοδομή με τα αυτοκίνητά του και χρησιμοποιούνταν τα εργαλεία του. Αποδέχομαι την προσέγγιση του Ενάγοντα πως η πρόνοια ότι δεν θα αμοίβετο για τον συντονισμό των εργασιών δεν σημαίνει πως δεν θα αμοιβόταν για την παροχή εργασίας από συνεργεία του. Ανάφερε ο Ενάγοντας πως η οικοδομή κόστισε £158.266 όμως η θέση είναι ασυμβίβαστη με τη δικογραφία του. Ότι δικογραφεί είναι πως ο Εναγόμενος πέραν του κτήματος του συνείσφερε £27.600, ο ίδιος ο Ενάγοντας £77.666 ενώ και οι δύο μαζί χρωστούν ακόμα £21.
  4. Συνεπώς το ολικό κόστος ήταν £127.
  5. Παρά το ότι δεν αναφέρεται στη δικογραφία, όπως πιο πάνω ειπώθηκε, εάν προσθέσουμε τις £35.000 από την πώληση του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου καταλήγουμε στις £162.018 που είναι και πάλι ένας διαφορετικός αριθμός. Εάν από την άλλη η αναφορά σε κόστος της οικοδομής £158.266 είναι ορθή, αφαιρουμένων των ποσών του κοινού λογαριασμού (£88.990,84) και των ποσών που ακόμα οφείλονται σε προμηθευτές (£21.752) παραμένει ως υπόλοιπο συνεισφοράς του Ενάγοντα ποσό £47.523,
  6. Από όπου και αν προσεγγίσω την υπόθεση του Ενάγοντα καταλήγω σε διαφορετικούς αριθμούς. Δεν υπάρχει μια σταθερή βάση. Νομίζω πως η πιο ασφαλής προσέγγιση είναι εφόσον δικογραφεί ότι συνείσφερε £77.666 και £26.300 ήταν οι καταθέσεις του στον κοινό λογαριασμό να εξετάσω κατά πόσο απέδειξε το υπόλοιπο των £51.366 που διατείνεται ότι συνείσφερε. Από αυτό, μέρος είναι παραδεχτό στην παράγραφο 14 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, θα πρέπει όμως κατά την εξέταση των επιμέρους ποσών να διαπιστώνω κατά πόσο κάποιο κονδύλι που αποδεικνύεται είναι μέσα στα παραδεκτά κονδύλια ή όχι. Μαρτύρησε ο Ενάγοντας πως διόρισε καλουπσιή υπεργολάβο που διεκπεραίωσε μέρος της εργασίας ξυλότυπου και τον πλήρωσε. Όχι όμως εις χρήμα αλλά δίδοντας του υλικά, σκαλωσιές και καλούπια. Τις εναπομείνασες εργασίες ξυλότυπου διεκπεραίωσαν δικοί του εργάτες. Ανάφερε πως δεν έχει απόδειξη αλλά μόνο την προσφορά του καλουπσιή υπεργολάβου όμως ούτε αυτή παρουσίασε. Ο Γιώργος Παπάς (Μ.Ε.2) είναι ο γιος του Ενάγοντα. Είναι ο συντάκτης κατάστασης πληρωμών που έκαμε ο Ενάγοντας και εργασίας που πρόσφερε (Τεκμήριο 3). Πριν να ανοιχθεί ο κοινός λογαριασμός, ο πατέρας του πλήρωσε £53 στο Κτηματολόγιο για επίσπευση και οριοθέτηση με την επιταγή 03206490 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 22.5.
  7. Παρουσίασε προς επιβεβαίωση της θέσης του βιβλιάριο επιταγών (Τεκμήριο 12) όπου υπάρχει το στέλεχος της επιταγής. Σε κάποιον Χριστόδουλο Χριστοδούλου πληρώθηκαν £550 για εκσκαφές στο κτήμα με την επιταγή 02898301 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 2.7.
  8. Παρουσιάστηκε προς επιβεβαίωση βιβλιάριο επιταγών (Τεκμήριο 14) όπου υπάρχει το στέλεχος της επιταγής. Επίσης απόδειξη για το ποσό (Τεκμήριο 13). Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι η απόδειξη έχει ημερομηνία 18.6.
  9. Το σημείο δεν διερευνήθηκε κατά τη δίκη και πολλοί λόγοι μπορεί να δικαιολογούν τη διαφορετική ημερομηνία. Ίσως να δόθηκε μεταχρονολογημένη επιταγή. Σε κάθε περίπτωση αποδέχομαι πως πρόκειται για πληρωμή που έγινε και αφορά το κτήμα. Πληρώθηκαν προς κάποιον Τέλη Υψωνιάτη £200 για μεταφορές υλικών στο κτήμα με την επιταγή 02898316 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20.6.2002 (βλ. Τεκμήριο 14) και εκδόθηκε απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 15) για μεταφορά χωμάτων. Σε κάποιους «Χρίστος & Άριστος Μεταφορές» πληρώθηκαν £
  10. Εκδόθηκε απόδειξη ημερομηνίας 18.12.2002 (Τεκμήριο 16). Υποδείχθηκε ως σχετικό στέλεχος επιταγής με αριθμό 02898327 ημερομηνίας 18.12.2002 όπου όμως αναγράφεται «Νίκι Αριστοκλέους δια χοματουργικά» (βλ. Τεκμήριο 14). Προς κάποιο Τάκη Σάββα πληρώθηκαν £350 με την επιταγή 02898332 Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20.2.2003 (βλ. Τεκμήριο 14) και εκδόθηκε απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 17), όπου σημειώνεται «εργασία τράκτορ καδένα» που παραπέμπει σε χωματουργικές εργασίες. Άλλες £70 πληρώθηκαν στο ίδιο πρόσωπο μετρητά αλλά δεν εκδόθηκε απόδειξη. Προς κάποιον Πανίκο Νεοφύτου Απόστρατο πληρώθηκαν £180 με την επιταγή 02898333 Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20.2.2003 (βλ. Τεκμήριο 14) και εκδόθηκε απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 18) για εργασία φορτηγού. Προς κάποιο Ζαχαρία Γεωργίου για χωματουργικά πληρώθηκαν £160 με την επιταγή 02898334 Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 21.2.2003 (βλ. Τεκμήριο 14) και εκδόθηκε απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 19). Προς κάποιον Μιχάλη Ιωάννου πληρώθηκαν £120 με την επιταγή 02898337 Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 5.3.2003 (βλ. Τεκμήριο 14) και εκδόθηκε απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 20) για χωματουργικές εργασίες. Αποδέχομαι τις πιο πάνω πληρωμές. Τα ποσά που αναφέρθηκαν προκύπτει να αφορούν τις εκσκαφές και συμποσούνται σε £2.360 σε επιταγές πλέον £70 σε μετρητά. Στην ουσία αντιστοιχούν με το ποσό των £2.460 που ο Εναγόμενος παραδέχεται στη δικογραφία του για εκσκαφές. Η κατάληξη ταιριάζει και στη λογική των πραγμάτων. Είναι κοινή λογική ότι οι πρώτες εργασίες σε μια οικοδομή είναι οι εκσκαφές και τα χωματουργικά και θα ήταν αναμενόμενο πως αν κάποιες εργασίες πληρώνονταν πριν τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού, αυτές θα ήταν. Μόνο το ποσό των £53 προς το Κτηματολόγιο φαίνεται να μπορεί να λογιστεί ως επιπλέον. Οι παραδοχές του Εναγόμενου για συνεισφορά του Ενάγοντα πέραν των καταθέσεων του στον κοινό λογαριασμό συμποσούνται σε £19.131,
  11. Προσθέτοντας τις £53 προς το Κτηματολόγιο και τις καταθέσεις του Ενάγοντα στον κοινό λογαριασμό καταλήγω ότι η συνεισφορά του Ενάγοντα ήταν £45.484,47 πλέον οι £17.500 από το προϊόν της πώλησης του πρώτου ορόφου. £600 πληρώθηκαν από τον Ενάγοντα μετά τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού στις 27.2.2004 με την επιταγή 03418868 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού. Παρουσιάστηκε προς επιβεβαίωση βιβλιάριο επιταγών (Τεκμήριο 22) όπου υπάρχει το στέλεχος της επιταγής. Στη σχετική απόδειξη ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 21) για £600 υπάρχει μεταγενέστερη αναφορά για άλλες £
  12. Εξήγησε ο Γ. Παπάς πως ο πατέρας του είχε πληρώσει από τον προσωπικό του λογαριασμό γιατί ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Εναγόμενου που συνυπόγραφε τις επιταγές του κοινού λογαριασμού ασθενούσε. Η πληρωμή αυτή δεν αναφέρεται στις δοθείσες Λεπτομέρειες (στοιχεία (α) - (θ)) και δεν έγινε πριν τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού ώστε να καλυπτόταν από το στοιχείο (ι) των Λεπτομερειών. Το Τεκμήριο 24 είναι ειδοποίηση της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 19.4.2005 προς τον Εναγόμενο για να πληρώσει £176,83 για έκδοση άδειας οικοδομής και £300 ως δικαιώματα παροχής Υδατοπρομήθειας, όμως το σύνολο των ποσών εκ £476,83 πληρώθηκε από τον Ενάγοντα με προσωπική του επιταγή (Τεκμήριο 25). Η πληρωμή του ποσού αυτού δεν αναφέρεται στις δοθείσες Λεπτομέρειες και ήταν και αυτή μετά τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού. Δεν καλύπτεται από τη δικογραφία και τις Λεπτομέρειες. Άλλες £175,26 πληρώθηκαν σε μετρητά από τον Ενάγοντα για σκοπούς υδατοπρομήθειας του κτιρίου έναντι σχετικής απόδειξης ημερομηνίας 15.9.2004 (Τεκμήριο 26). Ούτε αυτή η πληρωμή αναφέρεται στις δοθείσες Λεπτομέρειες και ήταν και αυτή μετά τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού. Είναι εκτός της δικογραφίας και των Λεπτομερειών. Ακόμη, ανάφερε ο Γ. Παπάς, η μητέρα του πλήρωσε £702 για τη μεταβίβαση του ½ μεριδίου του κτήματος επ΄ ονόματί της, ότι όμως παρουσίασε ήταν απόδειξη του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για £211 (Τεκμήριο 23). Ούτε και αυτό το ποσό μπορεί να ανακτηθεί. Πέραν του δικονομικού ζητήματος θα έλεγα πως το πληρωθέν ποσό δεν μπορεί να θεωρείται ως ποσό το οποίο οι διάδικοι έπρεπε να καταβάλουν εξ ημισίας. Ο Ανδρέας Πολυκάρπου (Μ.Ε.9) (γραπτή δήλωση Τεκμήριο 34) είναι επιμετρητής ποσοτήτων. Συνέταξε έκθεση ημερομηνίας 20.10.2008 (Τεκμήριο 35) βάσει χρηματικών στοιχείων που του έδωσε ο Ενάγοντας. Δεν μπορεί να αποδοθεί καμιά αξία στην πτυχή αυτή της έκθεσης του. Δεν μπορεί να αυτοενισχυθεί η θέση του Ενάγοντα. Ο μάρτυρας ετοίμασε νέα έκθεση ημερομηνίας 10.11.2008 (Τεκμήριο 36). Επιμέτρησε τις εργασίες ξυλοτύπου βάσει των σχεδίων. Δεν πραγματοποίησε επί τόπου επίσκεψη. Η κατάληξη του ήταν πως οι εργασίες ξυλοτύπου ήταν αξίας £25.141 και η αξία της βοήθειας του Ενάγοντα προς τους υπεργολάβους καλουπσιήδες £2.514,10 (10%). Ούτε αυτά τα στοιχεία βοηθούν. Δεν μαρτυρήθηκε τι μέρος πληρώθηκε από τον κοινό λογαριασμό προς τους καλουπσιήδες. Ούτε υπάρχουν στοιχεία για το πώς αναλώθηκαν οι καταθέσεις του κοινού λογαριασμού. Περαιτέρω ο Α. Πολυκάρπου εκτίμησε το κόστος της οικοδομής υπολογίζοντας το ισόγειο £250/τ.μ., τους ορόφους £425/τ.μ. και τις ακάλυπτες βεράντες £75/τ.μ. Πρόσθεσε £10.000 κόστος εκσκαφών και τοίχου αντιστήριξης και κατέληξε στο ποσό των £175.
  13. Δέχεται πως στην πραγματικότητα και σύμφωνα με τα στοιχεία που του έδωσε ο Ενάγοντας το κόστος ήταν £140.266 ενώ όταν πληρωθούν οι χρεώστες το κόστος θα φτάσει τις £160.
  14. Ο Ενάγοντας παρουσίασε αυτή τη μαρτυρία ως υπαλλακτικό, υποθέτω, τρόπο απόδειξης της αξίωσης του και να ισχυριστεί πως εφόσον το κτίριο κόστισε ένα «Α» ποσό και ο Εναγόμενος συνείσφερε £27.600 μόνο, τα λοιπά επωμίστηκε ο ίδιος. Η τιμή £175.250 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη γιατί και ο ίδιος ο Α. Πολυκάρπου αποδέχεται πως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η τιμή £160.341 πάλι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη γιατί συνυπολογίζονται έξοδα που ούτε ο Ενάγοντας ούτε ο Εναγόμενος πλήρωσε ακόμη. Ούτε και το ποσό των £140.266 για μέχρι σήμερα κόστος δεν μπορώ να αποδεχτώ σαν αποδεδειγμένο κόστος για τον απλούστατο λόγο ότι ο Ενάγοντας δεν το απέδειξε ενώπιον μου. Ότι το είπε στον Α. Πολυκάρπου που το μετάφερε στο Δικαστήριο δεν υποκαθιστά την υποχρέωση απόδειξης. Ο Α. Πολυκάρπου απλώς το θεωρεί ως λογικό με βάση την πείρα του για το κόστος των οικοδομών ανά τετραγωνικό μέτρο. Περαιτέρω η θέση δεν καλύπτεται από τη δικογραφία και εδώ υπεισέρχεται η παράλειψη της δικογράφησης του ποσού των £35.
  15. Ότι δικογραφεί ο Ενάγοντας είναι πως το κόστος μέχρι σήμερα ήταν £105.266 (£123.266 μείον £18.000). Γιατί πρέπει να κόστισαν τα συγκεκριμένα διαμερίσματα £450/τ.μ. Ο Α. Πολυκάρπου δεν τα είδε. Είναι λογικό πως η ανά τετραγωνικό μέτρο αξία μιας οικοδομής εξαρτάται από την ποιότητα της δουλειάς, τα υλικά που χρησιμοποιούνται αν πρόκειται για ακριβά πατώματα, ήδη υγιεινής, ξυλουργικά, κλπ. Ο Λ. Λαζάρου ανάφερε πως την εποχή που ανοικοδομήθηκε το έργο τα διαμερίσματα δεν υπερέβαιναν σε κόστος κατασκευής τις £350/τ.μ. Καθ΄ όσον αφορά τον ισόγειο χώρο και τις ακάλυπτες βεράντες συμφωνεί με τις £250/τ.μ. και £75/τ.μ. αντίστοιχα όπως αναφέρει και ο Α. Πολυκάρπου. Θα προτιμήσω τη μαρτυρία για το κόστος των £350/τ.μ. που αναφέρει ο Λ. Λαζάρου. Ο Λ. Λαζάρου, ως ο αρχιτέκτονας του έργου, ήταν σε καλύτερη θέση να καθορίσει το κόστος και είχε και την ευκαιρία να επιθεωρήσει το ίδιο το κτίριο. Φάνηκε ειλικρινής κατά τη μαρτυρία του και ειδικά στο ζήτημα του κόστους του ισογείου και των ακάλυπτων βεραντών εφόσον συμφωνούσε με τον Α. Πολυκάρπου δεν είχε ενδοιασμό στο να αποδεχτεί τη θέση του τελευταίου. Άλλωστε το γεγονός πως ο ίδιος ο Α. Πολυκάρπου παραδέχεται ότι στην πραγματικότητα το κτίριο κόστισε πολύ λιγότερα, επιβεβαιώνει πως κάποιες από τις τιμές του ανά τετραγωνικό μέτρο ήταν ψηλές. Με τα πιο πάνω κόστα ανά τετραγωνικό μέτρο και τα μέτρα που αναφέρει ο Α. Πολυκάρπου, που αποδέχομαι πως ως επιμετρητής ποσοτήτων θα μπορούσε να υπολογίσει με ακρίβεια, το κόστος του κτιρίου θα ήταν £131.
  16. Ο Λ. Λαζάρου δεν σχολίασε το περαιτέρω κόστος του τοίχου αντιστήριξης εκ £10.
  17. Αν το θεωρήσουμε ορθό, παρά το ότι δεν δόθηκε επιμέρους εξήγηση, και το προσθέσουμε και αυτό και αφαιρέσουμε τις £21.752 που ακόμα οφείλονται σε τρίτους, μπορεί να ειπωθεί πως όλες οι κατασκευές μέχρι σήμερα κόστισαν £119.
  18. Το ποσό δεν μπορεί να είναι και δεν είναι ακριβές γιατί η μέθοδος υπολογισμού είναι θεωρητική με τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο και όχι τι στην πραγματικότητα πληρώθηκε. Ο Εναγόμενος συμφώνησε να πληρώσει τα μισά του κόστους. Ο Ενάγοντας θα έκαμνε τον συντονιστή χωρίς αμοιβή. Άλλωστε γι΄ αυτό πήρε τον τρίτο όροφο. Δεν συμφώνησε ο Εναγόμενος να πληρώσει το μισό κόστος μιας πολυκατοικίας η οποία να κοστολογηθεί με βάση το πόσα γενικά κοστίζει μια πολυκατοικία ανά τετραγωνικό μέτρο. Ο Ενάγοντας είχε το βάρος να αποδείξει κάθε δαπάνη και ο Εναγόμενος θα ήταν υπόχρεος να πληρώσει την αναλογία του. Ο Ενάγοντας ως συντονιστής του έργου είχε ευθύνη να παρουσιάσει λογαριασμούς στον Εναγόμενο και όχι απλά να του θέσει ότι μια τέτοια πολυκατοικία κοστολογείται τόσα και να απαιτεί τα μισά. Ο Εναγόμενος δεν αγόρασε διαμέρισμα στην ελεύθερη αγορά. Έκαμε μια συγκεκριμένη συνεργασία και ότι όφειλε να πληρώσει είναι το μερίδιο του στα αποδειχθέντα πραγματικά έξοδα. Δεν χωρεί ο υπαλλακτικός τρόπος απόδειξης στον οποίο κατέφυγε ο Ενάγοντας. Η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα ότι το κτήμα συμφωνήθηκε να λογιστεί £18.000 υποστηρίχτηκε από τον ίδιο με τη δια ζώσης μαρτυρία του. Ανάφερε περαιτέρω πως τόσα δηλώθηκε κατά την μεταβίβαση. Άλλη θέση δεν υποστηρίχτηκε με μαρτυρία. Ο Εναγόμενος, το αντισυμβαλλόμενο μέρος, δεν παρήλασε ως μάρτυρας κατά την ακροαματική διαδικασία. Η θέση της Υπεράσπισης ότι η αξία του κτήματος ήταν £30.000 δεν υποστηρίχτηκε από μαρτυρία και παρέμεινε μετέωρη. Αποδέχομαι την αναντίλεκτη θέση του Ενάγοντα και καταλήγω πως οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η αξία του κτήματος του Εναγόμενου λογιστεί στο ποσό των £18.
  19. Διεκδικεί ο Εναγόμενος, ως μέρος της συνεισφοράς του £702 που διατείνεται ότι πλήρωσε ως μεταβιβαστικά για να μεταβιβαστεί το ½ μερίδιο στο κτήμα επ΄ ονόματι της συζύγου του Ενάγοντα, £238,47 ότι πλήρωσε στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου και £363 ότι κατέβαλε στην Αρχή Ηλεκτρισμού, θέσεις που παρέμειναν ατεκμηρίωτες. Ότι παρουσιάστηκε, και τούτο από πλευράς του Ενάγοντα, είναι ειδοποίηση της Αρχής Ηλεκτρισμού προς τη σύζυγο του Ενάγοντα για πληρωμή £363,40 για εγκατάσταση μετρητή/μετρητών (Τεκμήριο 29) που καταβλήθηκε με επιταγή από τον κοινό λογαριασμό των διαδίκων (βλ. Τεκμήριο 11, 4η σελίδα καταχώρηση στην ημερομηνία 9.7.2004). Ο Εναγόμενος περιλαμβάνει στην, κατά τη θέση του, συνεισφορά του ποσό £3.500 για αρχιτεκτονικά σχέδια και για άδειες οικοδομής. Η άδεια οικοδομής είχε πληρωθεί από τον Ενάγοντα (βλ. Τεκμήρια 24 και 25 (πιο πάνω)). Ο Λάζαρος Λαζάρου (Μ.Υ.1), ο αρχιτέκτονας του έργου, μαρτύρησε πως είχε εκπονήσει σχέδια για ανέγερση οικοδομής στο κτήμα πριν τη συνεργασία των διαδίκων και είχε πληρωθεί από τον Εναγόμενο £3.
  20. Μετά τη συνεργασία των διαδίκων ζητήθηκαν διαφοροποιήσεις που έκαμε χρεώνοντας μόνο £500 λόγω της συγγένειας του με τον Εναγόμενο, ποσό που πληρώθηκε από τον κοινό λογαριασμό των διαδίκων (Τεκμήριο 28). Άλλες £200 πληρώθηκαν μέσω του στον τοπογράφο μηχανικό του έργου, πάλι από τον κοινό λογαριασμό των διαδίκων (Τεκμήριο 27). Εάν τα τροποποιημένα σχέδια ετοιμάζονταν εξ υπαρχής, ανέφερε, θα χρέωνε £4.
  21. Αποδέχομαι τη θέση του αρχιτέκτονα ότι είχε πληρωθεί £3.500 από τον Εναγόμενο. Θα μπορούσα ακόμη να έλεγα πως θα θεωρούσα λογικό και ορθό η πληρωμή αυτή, ή τουλάχιστο μεγάλο μέρος της, να λογιζόταν ως συνεισφορά εκ μέρους του Εναγόμενου. Ωστόσο, ότι έχει σημασία είναι τι συμφώνησαν επί του προκειμένου οι διάδικοι και επίσης τι δικογραφούν περί τούτου. Η γραπτή συμφωνία των μερών (Τεκμήριο 2) ημερομηνίας 28.10.2003 και όχι 23.10.2003 όπως διατείνεται ο Ενάγοντας, ήταν υποτυπώδης. Δεν κάλυπτε όλες τις πτυχές που είναι κοινό έδαφος ότι συμφώνησαν οι διάδικοι και όπως διαφάνηκε από τη μαρτυρία του Ενάγοντα συντάχθηκε μετά την έναρξη των οικοδομικών εργασιών όταν υπαναχώρησε ο Εναγόμενος και απαίτησε το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου. Βασικά η γραπτή συμφωνία επιβεβαίωσε την κατανομή των διαμερισμάτων. Ο Εναγόμενος δεν δικογραφεί πως συμφωνήθηκε όπως το κόστος των αρχικών αρχιτεκτονικών σχεδίων λογιστεί ως συνεισφορά του ίδιου. Έπρεπε να είχε δικογραφηθεί κατ΄ αυτό τον τρόπο αφού επρόκειτο για πληρωμή πριν τη συνεργασία των διαδίκων. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του πως υπάρχει αποθήκη στο ισόγειο του κτιρίου που ο Ενάγοντας χρησιμοποιεί κατ΄ αποκλεισμό του ιδίου. Ακόμη διατείνεται πως ο τρίτος όροφος που πήρε ο Ενάγοντας έχει μεγαλύτερη αξία από τον δεύτερο που πήρε ο ίδιος και πως στον τρίτο όροφο υπάρχει αυλή, που λόγω του επικλινούς του κτήματος γειτνιάζει με τον τρίτο όροφο και καρπούται μόνο ο Ενάγοντας. Αυτά κοστολογούνται, κατά τη θέση του, σε £20.723 τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη στους λογαριασμούς των διαδίκων. Προέκυψε από τη μαρτυρία του Ενάγοντα πως δεν υφίσταται αποθήκη στο ισόγειο του κτιρίου, αλλά ο χώρος του κλιμακοστασίου είναι έτσι διαμορφωμένος που να υφίσταται κάποιος διαθέσιμος ελεύθερος χώρος. Ο χώρος είναι κοινόχρηστος, ανήκει σήμερα εξ ημισίας στη σύζυγο του Ενάγοντα και στον Εναγόμενο και μπορεί να χρησιμοποιείται και από τον Εναγόμενο. Η διεκδίκηση από τον Εναγόμενο της αξίας του, που δεν έχει εν πάση περιπτώσει αποδειχθεί, είναι νομικά ατεκμηρίωτη και εσφαλμένη. Το ίδιο ισχύει και για την αυλή. Ο Ενάγοντας δεν διεκδικεί ούτε την κυριότητα ούτε την αποκλειστική χρήση της. Το γεγονός ότι γειτνιάζει στο διαμέρισμα του και τη χρησιμοποιεί ή ότι ο Εναγόμενος δεν την χρησιμοποιεί γιατί είναι άβολο προς αυτόν, δεν μεταβάλλει τα δεδομένα ότι δηλαδή είναι κοινόχρηστος χώρος τον οποίο μπορούν οι συνιδιοκτήτες να απολαμβάνουν. Καθ΄ όσον αφορά το ζήτημα της αξίας του δευτέρου και του τρίτου ορόφου, επισημαίνω ότι είναι κοινό έδαφος ότι οι διάδικοι συμφώνησαν να πάρει ο Ενάγοντας τον τρίτο όροφο και ο Εναγόμενος τον δεύτερο. Ο Ενάγοντας έδωσε και εξήγηση γιατί συμφώνησαν να πάρει ο ίδιος τον τρίτο όροφο τον οποίο φαίνεται πως αμφότεροι οι διάδικοι θεωρούσαν προνομιούχο. Ο λόγος ήταν ότι αποδέχτηκε να μην λάβει αμοιβή ως συντονιστής του έργου. Μαρτύρησε ακόμα πως και κατά τη διεξαγωγή του έργου ο Εναγόμενος εκδήλωσε διάθεση υπαναχώρησης από την πιο πάνω συνεννόηση για να αποδεχτεί όμως στη συνέχεια ότι τον τρίτο όροφο θα έπαιρνε ο Ενάγοντας και να υπογραφεί προς επιβεβαίωση η συμφωνία της 28.10.2003 (Τεκμήριο 2). Διεκδίκηση που να εδράζεται σε αντιπαραβολή της αξίας του δευτέρου ορόφου με αυτή του τρίτου θα τεκμηριωνόταν μόνο εάν κατά την εκτέλεση του έργου τα διαμερίσματα κατασκευάζονταν διαφορετικά από τα σχέδια αν για παράδειγμα το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου κατασκευαζόταν πιο μεγάλο απ΄ ότι προνοείτο ή με μεγαλύτερη πολυτέλεια. Ο Λ. Λαζάρου, ο αρχιτέκτονας του κτιρίου, αποδέχτηκε πως το κτίριο κατασκευάστηκε σύμφωνα με τα σχέδια. Με αυτό το δεδομένο θεωρώ αχρείαστο να υπεισέλθω στη μαρτυρία είτε του Λ. Λαζάρου είτε του Α. Πολυκάρπου για το πόσα τετραγωνικά μέτρα είναι ο κάθε όροφος του κτιρίου. Ότι τα μέρη συμφώνησαν να πάρει ο Ενάγοντας τον τρίτο και ο Εναγόμενος το δεύτερο και ότι τα διαμερίσματα οικοδομήθηκαν σύμφωνα με τα σχέδια αρκεί για να απορριφθεί η αξίωση του Εναγόμενου σε σχέση με τις αξίες των διαμερισμάτων. Διατείνεται ακόμα ο Εναγόμενος πως £7.200 πρέπει να λογιστούν ως δική του συνεισφορά γιατί τόσα κόστισε η κατασκευή ανελκυστήρα που ήταν συμβατική υποχρέωση του Ενάγοντα να πληρώσει. Είναι κοινό έδαφος, και σημειώθηκε πιο πάνω, πως σε περίπτωση τοποθέτησης ανελκυστήρα το ολικό κόστος αγοράς και τοποθέτησης θα το επωμιζόταν ο Ενάγοντας. Είναι η θέση του Ενάγοντα πως έτσι έγινε. Πλήρωσε, δηλαδή, ο ίδιος το ολικό κόστος, θέση που παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδέχομαι. Καταλήγω πως η συνολική συνεισφορά του Εναγόμενου ήταν £45.600, πλέον οι £17.500 από το προϊόν της πώλησης του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου. Ακόμη, όμως, κι αν ήταν ορθό να καθοριστεί το τι δικαιούται ο Ενάγοντας με βάση τα κόστα που παραδέχεται ο Λ. Λαζάρου (για τα διαμερίσματα είπε όχι πέραν των £350/τ.μ. αλλά έστω ότι δέχεται την τιμή αυτή) το κόστος του κτιρίου που πληρώθηκε ήταν £119.
  22. £35.000 πληρώθηκαν από το προϊόν της πώλησης του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου. Μένουν £84.
  23. Έπρεπε να είχαν συνεισφέρει από £42.
  24. Είναι παραδεχτό ότι ο Εναγόμενος συνείσφερε ήδη £45.
  25. Δεν θα ήταν υπόλογος να πληρώσει στον Ενάγοντα οιονδήποτε ποσό. Υπό μορφή παρένθεσης αναφέρω πως ακόμη και αν γινόταν αποδεκτή η θέση που μεταβίβασε στο Δικαστήριο ο Α. Πολυκάρπου ότι το κτίριο κόστισε £140.266, αφού ακόμη δεν πληρώθηκαν κάποιοι προμηθευτές, και αφού £35.000 προήλθαν από την πώληση του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, παραμένουν £105.
  26. Ο κάθε διάδικος έπρεπε να συνεισφέρει £52.
  27. Ο Εναγόμενος παραδεκτά συνείσφερε £45.600 επομένως ότι θα δικαιούτο ο Ενάγοντας θα ήταν £7.033 και όχι £16.033 που διεκδικεί κάτω από αυτή την πτυχή της υπόθεσης. Παραμένει η διεκδίκηση δυνάμει της παραγράφου 12 της Έκθεσης Απαίτησης. Περισσότερες και Καλύτερες Λεπτομέρειες του ποσού των £21.752 δόθηκαν από τον Ενάγοντα στις 18.1.
  28. Οι προμηθευτές υλικών αλλά και υπηρεσιών, όπως αναφέρεται στις δοθείσες Λεπτομέρειες ήσαν: £ - Ανδρέας Τζιάμπος 1.500 - Παύλος Μαλακτός 4.050 - Ανδρέας Ζαμπάς 3.402 - Απόστρατος 800 - Κούλλης 500 - Κώστας Νικολάου 10.700 - Αντρέας Κυριάκου 800 Σύνολο ­21.752 Ο Ανδρέας Γιαννήταης Τζιάμπος (Μ.Ε.8) παρουσίασε προσφορά της εταιρείας Αντρέας Γιαννήταης (Τζιάμπος) & Υιός Λτδ ημερομηνίας 13.2.2004 (Τεκμήριο 33) για το ποσό των £2.794,50 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., ποσό για το οποίο ανέλαβε και διεκπεραίωσε υδραυλικές εργασίες στο επίδικο κτίριο. Πληρώθηκε £1.360 και παραμένει υπόλοιπο £1.434,
  29. Ο Παύλος Μαλακτός (Μ.Ε.7) έκαμε τα ξυλουργικά - πελεκανικά του κτιρίου στη βάση προσφοράς του ημερομηνίας 8.10.2003 (Τεκμήριο 4) και έχοντας πληρωθεί £8.600 έχει να λαμβάνει £3.
  30. Ο Π. Μαλακτός ανάφερε πως από το ποσό που έχει πληρωθεί, τις πρώτες £300 έλαβε από τον Ενάγοντα σε μετρητά. Δεν καθόρισε πότε. Εφόσον το ποσό των £300 δεν εξειδικεύεται στις Λεπτομέρειες που δόθηκαν αναφορικά με τη συνεισφορά του Ενάγοντα (στοιχεία (α) - (θ)) και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι πραγματοποιήθηκε πριν τη λειτουργία του κοινού λογαριασμού (στοιχείο (ι)), δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως συνεισφορά του Ενάγοντα. Πέραν τούτου, η πραγματικότητα είναι, όπως και ο Ενάγοντας ανάφερε, πως συνέβαινε να αποσύρονται χρήματα από τον κοινό λογαριασμό και να πληρώνονται κάποιες υποχρεώσεις τοις μετρητοίς. Ο Αντρέας Ζαμπάς (Μ.Ε.3) παρουσίασε σε έντυπο προσφοράς της Α. Ζαμπάς & Α. Ιωάννου Ηλεκτρικαί Εγκαταστάσεις Λτδ (Τεκμήριο 30) τον τελικό λογαριασμό για τα ηλεκτρολογικά που εξέδωσε την 16.9.
  31. Ήταν £6.350 πλέον 15% Φ.Π.Α, δηλαδή £7.302,
  32. Πληρώθηκε συνολικά £3.900 δυνάμει πέντε αποδείξεων που παρουσίασε (ως δέσμη Τεκμήριο 31) και έχει να λαμβάνει £3.
  33. Ο Κρίτος Απόστρατος (Μ.Ε.5) προμήθευσε τον Ενάγοντα με υλικά οικοδομής στην επίδικη οικοδομή. Κατάσταση λογαριασμού της Α & Κ Apostratos Ltd ημερομηνίας 18.1.2008 (Τεκμήριο 7(β)) αναφέρει πως το υπόλοιπο την 1.1.2007 ήταν £811,
  34. Ο Κώστας Νικολάου (Μ.Ε.6) παρουσίασε 12 Δελτία Αποστολής εμπορευμάτων της Κώστας Νικολάου Λτδ (ως δέσμη Τεκμήριο 32) για είδη υγιεινής, κεραμικά και γόμες που παραδόθηκαν στην επίδικη οικοδομή. Όλα στο όνομα του Ενάγοντα. Το τελευταίο Δελτίο Αποστολής δεν αναφέρεται στην Κατάσταση Λογαριασμού ημερομηνίας 31.12.2006 που παρουσιάστηκε (Τεκμήριο 10). Η Κατάσταση αναφέρεται σε υπόλοιπο £10.556,50 και το τελευταίο, πιο πάνω, τιμολόγιο σε £281,
  35. Ο Ενάγοντας παρουσίασε τιμολόγιο ημερομηνίας 22.2.2007 κάποιων Georgios Kouklis Ltd (Τεκμήριο 8) με χρεωστικό υπόλοιπο £449,
  36. Τέτοιο χρέος δεν παρουσιάζεται στις δοθείσες Λεπτομέρειες και εν πάση περιπτώσει θα αύξανε το χρέος προς προμηθευτές πέραν του δικογραφημένου ποσού. Όταν δυο πρόσωπα ευθύνονται από κοινού για την πληρωμή κάποιου ποσού αυτοί και ο καθένας από αυτούς ξεχωριστά έχουν υποχρέωση πληρωμής ολοκλήρου του ποσού προς τον πιστωτή τους. Ο τελευταίος μπορεί να ενάξει οιοδήποτε από αυτούς ή και τους δυο για ολόκληρο το ποσό που έχει να λαμβάνει, δεν μπορεί όμως να εισπράξει πέραν αυτού. Εάν, για παράδειγμα, εισπράξει τα 2/3 από τον ένα ότι μπορεί να εισπράξει από τον άλλο είναι το υπόλοιπο 1/
  37. Η σχέση μεταξύ των δυο πρωτοφειλετών είναι όπως μεταξύ δυο συνεγγυητών (άρθρο 104 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149) και: «. ευθύνονται, έναντι αλλήλων, κατ΄ ίσα μέρη προς καταβολή ολοκλήρου του οφειλομένου χρέους .». Ο ένας πρωτοφειλέτης μπορεί να ενάξει τον άλλο μόνο εφόσον και καθ΄ όση έκταση πληρώσει πέραν του μισού του κοινού χρέους δηλαδή πέραν της ευθύνης του έναντι του συνοφειλέτη του. Στην προκείμενη περίπτωση ο Ενάγοντας θα μπορούσε να ενάξει τον Εναγόμενο για τις κοινές οφειλές τους προς τρίτους μόνο εάν είχε ο ίδιος πληρώσει γι΄αυτές πέραν των £10.876 και μόνο για το επιπλέον ποσό. Εάν δηλαδή ο Ενάγοντας είχε πληρώσει £11.000 θα δικαιούτο σε £124 από τον Εναγόμενο. Για να δικαιούτο στις £10.876 που διεκδικεί θα έπρεπε να είχε εξοφλήσει το χρέος, να είχε δηλαδή ο ίδιος πληρώσει το ποσό των £21.
  38. Αυτή η σχέση προκύπτει από τον τρόπο δικογράφησης της σχετικής αξίωσης (παράγρ.12 της Έκθεσης Απαίτησης (πιο πάνω)) και τον σαφή ισχυρισμό πως το ποσό «οφείλεται από τους διαδίκους από κοινού εις τους προμηθευτές υλικών». Η περαιτέρω αναφορά ότι ο Ενάγοντας είναι υπόλογος για την πληρωμή ολοκλήρου του ποσού καίτοι ορθή δεν προσθέτει οτιδήποτε. Άλλωστε και ο Εναγόμενος είναι υπόλογος για την πληρωμή ολόκληρου του ποσού αφού το οφείλουν από κοινού στους προμηθευτές. Κανένα ποσό δεν θα μπορούσε να επιδικαστεί υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου στη βάση της παραγράφου 12 της Έκθεσης Απαίτησης. Για να αντιληφθεί κάποιος την αντινομία της σχετικής αξίωσης του Ενάγοντα αρκεί να υποθέσει την περίπτωση όπου ο Ενάγοντας εξασφαλίζει απόφαση υπέρ του Εναγόμενου και εισπράττει το ποσό των £10.876 χωρίς όμως να το αποδώσει ή έστω αποδίδοντας το στους προμηθευτές, χωρίς όμως να πληρώσει ο ίδιος το υπόλοιπο. Σε κάθε περίπτωση οι προμηθευτές θα μπορούσαν να στραφούν κατά του Εναγόμενου είτε για το σύνολο των £21.752 στην πρώτη περίπτωση είτε για το υπόλοιπο των £10.876 στη δεύτερη περίπτωση και ο Εναγόμενος δεν θα είχε καμιά υπεράσπιση στην απαίτηση τους στη βάση της πληρωμής των £10.876 στον Ενάγοντα. Αν θα μπορούσε ο Ενάγοντας να αξιώνει £10.876 χωρίς να έχει πληρώσει τους προμηθευτές κατά τον ίδιο τρόπο, θα μπορούσε και ο Εναγόμενος να αξιώνει σήμερα £10.876 από τον Ενάγοντα. Η αλήθεια όμως είναι πως εφόσον ουδείς επλήρωσε τους προμηθευτές, ουδείς νομιμοποιείται να αξιώνει από τον άλλο. Ότι η προσφορά του Ανδρέα Γιαννήταη Τζιάμπου αναφέρει ως πελάτη τον Ενάγοντα μόνο και ότι η κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 1.2.2008 που εξέδωσε (Τεκμήριο 9) αναφέρεται επίσης στον Ενάγοντα μόνο και ότι δια ζώσης ο Α. Γιαννήταης είπε πως ο Ενάγοντας του χρωστά το υπόλοιπο, δεν λαμβάνεται υπόψη αφού η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα είναι πως το ποσό οφείλεται από τους διαδίκους από κοινού. Για τον ίδιο λόγο, ότι η προσφορά του πελεκάνου Π. Μαλακτού ήταν στο όνομα του Ενάγοντα, δεν έχει σημασία. Ο Κ. Νικολάου είπε πως ήξερε τον Ενάγοντα και κανένα άλλο, όμως και πάλι η μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη δεδομένης της δικογραφημένης θέσης του Ενάγοντα για από κοινού με τον Εναγόμενο υποχρέωση πληρωμής. Παρενθετικά σημειώνω πως ο λογαριασμός που εξέδωσε ο Α. Ζαμπάς απευθύνεται προς αμφότερους τους διαδίκους και αποστάληκε από το μάρτυρα και στον Εναγόμενο στην Αθήνα όπου διαμένει. Και στις αποδείξεις αναφέρεται πως τα ποσά εισπράχθηκαν και από τους δύο διάδικους από κοινού. Πληρώθηκε, μαρτυρήθηκε, από τον Ενάγοντα έναντι του χρέους προς τον Κ. Απόστρατο ποσό €1000 την 25.6.2008 και εξέδωσε ο τελευταίος σχετική απόδειξη (Τεκμήριο 7(α)). Παραμένει υπόλοιπο €386,
  39. Το μισό του χρέους ήταν €693,
  40. Ο Ενάγοντας πλήρωσε €306,64 πέραν του μισού του χρέους και θα μπορούσε να ανακτήσει το ποσό αυτό από τον Εναγόμενο αν δικογραφείτο το γεγονός ότι πλήρωσε €1000 προς τον πιο πάνω προμηθευτή μετά την καταχώρηση της αγωγής. Καταλήγω πως κανένα ποσό δεν θα μπορούσε να επιδικαστεί υπέρ του Ενάγοντα στη βάση της παραγράφου 12 της Έκθεσης Απαίτησης ως έχει. Όμως είναι ξεκάθαρο πως ο Ενάγοντας επιβαρύνθηκε το πιο πάνω ποσό και ο Εναγόμενος είναι πλέον υπόλογος, σύμφωνα με τη θέση για κοινή υποχρέωση, για μικρότερο ποσό προς τον Κ. Απόστρατο. Σύμφωνα με τα ποσά στα οποία έχω καταλήξει, ο Εναγόμενος είχε συνεισφέρει £115,53 περισσότερα από τον Ενάγοντα, δηλαδή €197,
  41. Μετά την πληρωμή των €1000 από τον Ενάγοντα, οφείλει να τον πληρώσει €306,64, δηλαδή ο Ενάγοντας έχει να λαμβάνει €109,
  42. Ο δικηγόρος του Εναγόμενου κατά την τελική του αγόρευση εισηγήθηκε πως δεν έχει αποδειχτεί πως ο Ενάγοντας ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης ή τι τάξεως εργολήπτης ήταν (άρθρο 5 των Περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμων) και πως το Δικαστήριο οφείλει αυτεπάγγελτα να εξετάσει ζήτημα παρανομίας. Τέτοιο ζήτημα δεν εγείρεται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγόμενου όπου ο τελευταίος απλά αρνείται ότι ο Ενάγοντας ήταν εργολήπτης οικοδομών και ασχολείτο με την ανάπτυξη γης και ανέγερση και πώληση οικιών και πολυκατοικιών. Ούτε και κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα του υποβλήθηκε πως δεν είναι εγγεγραμμένος εργολήπτης. Ο Ενάγοντας αναφέρθηκε παρεμπιπτόντως σε κάποια οικοδομικά έργα που ανέλαβε και πως εργάζεται ως εργολάβος οικοδομών. Δεν αναφέρθηκε σε ζήτημα εγγραφής του, είναι όμως δίκαιο να υπογραμμιστεί πως δεν επιστήθηκε η προσοχή του σε κάτι τέτοιο. Στην υπόθεση Χρίστου ν. S.D. Clinic Co Ltd
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 2039 υποδείχθηκε με παραπομπή στην Δ.19, θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πως τα δικόγραφα εκεί δεν ήγειραν θέμα παρανομίας και πως ήταν μόνο κατά την αγόρευση του δικηγόρου της Εναγόμενης που έγινε αναφορά στην κατ΄ ισχυρισμό παρανομία. Αποφασίστηκε πως (σελ. 2043): «Η παρανομία που μπορεί να δώσει λαβή σε αυτεπάγγελτη εξέταση της από το δικαστήριο μπορεί λοιπόν να προκύπτει έκδηλα είτε από την ίδια τη σύμβαση είτε από την προσκομισθείσα μαρτυρία σε συσχετισμό προς τη σύμβαση.» Η προκειμένη όμως δεν είναι περίπτωση παρανομίας έκδηλης στην ίδια τη σύμβαση. Κατά πρώτο λόγο δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας πως ο Ενάγοντας δεν ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης. Κατά δεύτερο λόγο η αξίωση του δεν εδράζεται σε συμφωνία με την οποία ανέλαβε ως εργολάβος την ανοικοδόμηση κάποιου κτιρίου. Ότι συμφώνησε με τον Εναγόμενο ήταν την από κοινού αξιοποίηση του κτήματος του Εναγόμενου με πρόνοια να συνεισφέρουν εξ ημισίας προς το σκοπό αυτό. Η αξίωση του, εν μέρει μόνο, αφορά την αξία εργασίας που αυτός πρόσφερε και σε αυτή της την πτυχή δεν αποδείχθηκε. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €109,25 με νόμιμο τόκο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Κατέληξα να μην επιδικάσω έξοδα γιατί η επιτυχία του Ενάγοντα προέρχεται από το γεγονός της καταβολής των €1000 που δεν αναφέρετο στη δικογραφία και πραγματοποιήθηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής και σχετικά πρόσφατα. Η κατάληξη μου θα ήταν να μην επιδικάσω έξοδα ακόμα και αν δεν υπήρχε το τελευταίο αυτό κονδύλι γιατί ότι προκύπτει από τα ποσά στα οποία κατέληξα, είναι πως οι διάδικοι είχαν ουσιαστικά την ίδια συνεισφορά. Η απόφαση να μην συνταχθεί προτού ο Ενάγοντας καταχωρήσει τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα όπου στο τέλος της παραγράφου 12 να αναφέρει «Στις 26.5.2008 ο Ενάγοντας πλήρωσε €1000 έναντι των οφειλών προς προμηθευτή στον οποίο οφειλόταν ποσό €1.386,72». (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ-ΜΚ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συμφωνία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.