ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΥΜΒΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. FIVE OCEANS SEAFOOD AQUACULTURE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1634/04, 19  Μαρτίου, 2009

ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΥΜΒΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. FIVE OCEANS SEAFOOD AQUACULTURE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1634/04, 19 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1634/04 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΥΜΒΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και FIVE OCEANS SEAFOOD & AQUACULTURE LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 19 Μαρτίου, 2009 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Α. Ιωάννου Για Εναγομένους: κος Σ. Πούγιουρος Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες αξιούν το ποσό των € 30.064,55 ήτοι ΛΚ 17.596.- πλέον τόκο προς 9% από 1.5.02 ως υπόλοιπο αμοιβής των για προμήθεια υλικών και εκτελεσθείσες εργασίες. Οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι οφείλουν το πιο πάνω ποσό και ανταπαιτούν το ποσό των € 15.855,82 ήτοι ΛΚ 9.280.- πλέον τόκους λόγω κακότεχνης κατασκευής του έργου. Είναι παραδεχτά γεγονότα: - ότι οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές δυνάμει του Κεφ. 113 με έδρα τη Λεμεσό, - ότι οι Ενάγοντες ασχολούνται με μεταλλικές κατασκευές και προμήθεια σχετικών κατασκευαστικών υλικών, - ότι οι Εναγόμενοι ανέθεσαν στους Ενάγοντες και οι Ενάγοντες ανέλαβαν να κατασκευάσουν και/ή τοποθετήσουν στέγαστρο και/ή κολώνες ενός εργοστασίου κατασκευής ψαριών, - ότι τηρουμένων των προνοιών όπως αναφέρονται πιο κάτω το τίμημα για την πιο πάνω κατασκευή συνεφωνήθη στις ΛΚ 38.423.- ήτοι € 65.649,51, - ότι οι Ενάγοντες έκαμαν έναρξη των εργασιών αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας με τους Εναγομένους και κατά την εξέλιξη των εργασιών, δυνάμει προφορικής συμφωνίας με τους Εναγομένους άλλαξαν τα τραπεζοειδή φύλλα επικάλυψης της οροφής από 0,8 μ.μ. σε 0,5 μ.μ. και συμφώνησαν για μείωση του ποσού που αναφέρεται στο συμβόλαιο. Από κοινού κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 1 το συμβόλαιο υπεργολαβίας ημερ. 23.11.01 ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο άδειας οικοδομής με αριθμό Β479/01 και ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο αρχιτεκτονικών σχεδίων του εργοστασίου μεταποίησης ψαριών και άλλων τροφίμων «5 OCEANS» στη βιομηχανική περιοχή Ύψωνα. Οι Ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους κάλεσαν μόνο ένα μάρτυρα, τον διευθυντή τους, Λοϊζο Τύμβιο. Οι Εναγόμενοι κάλεσαν δύο μάρτυρες, τον διευθυντή τους Κώστα Σοφοκλέους και τον αρχιτέκτονα Χρίστο Τρύφωνος. Επίσης οι Ενάγοντες για την υπεράσπιση της ανταπαίτησης κάλεσαν ένα μάρτυρα, τον Πολιτικό Μηχανικό Μάριο Αποστολίδη. Και από τις δύο πλευρές κατατέθηκαν συνολικά 23 τεκμήρια. Με βάση τα κοινά αποδεχτά γεγονότα οι Εναγόμενοι ανέθεσαν στους Ενάγοντες να κατασκευάσουν το εργοστάσιο των Εναγομένων στη βιομηχανική περιοχή του Ύψωνα με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια που έχουν εκπονηθεί από αρχιτέκτονες - πολιτικούς μηχανικούς Κατερίνα και Χρίστο Τρύφωνος. Μεταξύ των διαδίκων υπεγράφη συμβόλαιο υπεργολαβίας που αποτελεί το Τεκμήριο

1. Το συμφωνηθέν ποσό ήταν ΛΚ 38.423.-, σ' αυτό δεν περιλαμβάνεται το Φ.Π.Α. και οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες το συνολικό ποσό των ΛΚ21.818,19 περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι έχουν ολοκληρώσει τις εργασίες και ως εκ τούτου οι Εναγόμενοι θα πρέπει να τους καταβάλουν το ποσό των ΛΚ 17.984,15 το οποίο αποτελεί το υπόλοιπο από την αρχική συμφωνία αφού αφαιρεθεί το ποσό των ΛΚ 21.818,19 που έχει πληρωθεί, το ποσό των ΛΚ 1.870.- λόγω μείωσης του πάχους των τραπεζοειδή λαμαρίνων από 0,8 μ.μ. σε 0,5 μ.μ. και προστεθεί το ποσό των ΛΚ 837 που αφορά έξτρα εργασίες. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες και οι εργασίες που έχουν ολοκληρωθεί παρουσιάζουν κακοτεχνίες. Αποτέλεσμα τούτου δεν έγινε παραλαβή του υποστατικού και ανταπαιτούν το ποσό των ΛΚ9.280.- το οποίο με βάση την περιγραφή τους στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης αφορά κακοτεχνίες καθώς και επιστροφή μεγαλύτερου ποσού από αυτό που προτείνουν οι Ενάγοντες για τα τραπεζοειδή φύλλα επικάλυψης που τοποθετήθηκαν 0,5 μ.μ. αντί 0,8 μ.μ. Στο στάδιο των αγορεύσεων η κα Ιωάννου αφού αναφέρθηκε στη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόνισε ότι οι εργασίες στο εργοστάσιο έχουν ολοκληρωθεί και ως εκ τούτου οι Εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν το υπόλοιπο ποσό με βάση τη συμφωνία. Εισηγήθηκε ότι ισχυρισμοί για κακοτεχνίες έχουν παραμείνει εντελώς ατεκμηρίωτοι και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τις πρόνοιες του συμβολαίου Τεκμήριο 1 είναι η θέση της ότι αμφότερα τα μέρη δεν έχουν ακολουθήσει τις πρόνοιες του συμβολαίου, δεν έχει εκδοθεί οποιονδήποτε διατακτικό εκ μέρους των αρχιτεκτόνων για την καταβολή οποιασδήποτε δόσης όπως προβλέπεται από το συμβόλαιο και οι Εναγόμενοι έχουν καταβάλει στους Ενάγοντες την πρώτη και δεύτερη δόση όπως η μεταξύ τους συμφωνία χωρίς προηγουμένως να εκδοθεί σχετικό διατακτικό από τους αρχιτέκτονες. Ο κος Πούγιουρος στην αγόρευσή του ανέφερε ότι οι διάδικοι δεσμεύονται από το Τεκμήριο 1 που αποτελεί τη συμφωνία. Δεν υπήρξε οποιοσδήποτε τερματισμός αυτής της συμφωνίας και ως εκ τούτου εξακολουθεί να ισχύει στην ολότητα του. Η συμπεριφορά των Εναγόντων δεσμεύεται από το Άρθρο 20 της συμφωνίας, ο τρόπος πληρωμής καθορίζεται από τον Πολιτικό Μηχανικό με βάση το Άρθρο 12 Τεκμηρίου
2. Δεν υπάρχει πιστοποιητικό από τους αρχιτέκτονες ότι υπήρξε συμπλήρωση του έργου και ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως πρόωρη. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται την εξόφληση του συμβολαίου το μέγιστο που μπορεί να επιδικαστεί σ' αυτούς είναι το ποσό των ΛΚ 13.390.- Είναι η θέση του ότι με βάση τις παραδοχές που έχουν γίνει και τη μαρτυρία του αρχιτέκτονα το Δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει υπέρ των Εναγόμενων τα ποσά που ζητούν στην ανταπαίτησή τους. Είναι γεγονός ότι στην παρούσα υπόθεση το θέμα αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν είναι το κυρίαρχο θέμα καθότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αντλήσει και κατεύθυνση από τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί ενώπιον του αλλά και τα κοινά αποδεχτά γεγονότα. Όμως και στην περίπτωση αυτή το καθήκον του Δικαστηρίου για αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν ατονεί και ως εκ τούτου προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων που έχουν καταθέσει ενώπιόν μου τόσο για την απαίτηση όσο και για την υπεράσπιση και για την ανταπαίτηση. Η μαρτυρία του διευθυντή των Εναγόντων Λοϊζου Τύμβιου είναι πολύ πιο κοντά στην κοινή λογική και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ως εκ τούτου την αποδέχομαι στο σύνολό της. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας συμφώνησε και υπέγραψε το συμβόλαιο για την κατασκευή και τοποθέτηση του υποστέγου το οποίο αποτελεί το εργοστάσιο των Εναγομένων ως πιο πάνω έχω περιγράψει. Η προσφορά και κατ' επέκταση συμφωνία έγινε με βάση τα αρχιτεκτονικά σχέδια που έχουν ετοιμαστεί. Διαπιστώνεται καθαρά από τη μαρτυρία του αλλά και από το τεκμήριο 1 ότι ανέλαβαν το έργο ως διορισμένοι υποεργολάβοι και οι εργασίες ξεκίνησαν αμέσως μετά την υπογραφή των συμφωνιών. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ 21.818,19 με βάση τρία τιμολόγια. Αυτό διαπιστώνεται από τα τεκμήρια 16, 17 και 23 που αποτελούν τις αποδείξεις εισπράξεως καθώς και τα τιμολόγια που έκδωσαν οι Ενάγοντες χωρίς οποιονδήποτε παραπεμπτικό από τους αρχιτέκτονες του έργου. Οι Εναγόμενοι εξόφλησαν τα ποσά που ζητούντο στα τιμολόγια και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες έκδωσαν τις αντίστοιχες αποδείξεις. Συνεπώς είναι βάσιμη η θέση του ΜΕ1 ότι ουσιαστικά έχει αδρανοποιήσει τα Άρθρο 20 το Τεκμήριο 1 που μιλά για την έκδοση ενδιάμεσων πιστοποιητικών από τον αρχιτέκτονα - πολιτικό μηχανικό με βάση το Άρθρο 31 του ιδίου συμβολαίου αφού οι Εναγόμενοι για την πληρωμή των πιο πάνω τιμολογίων δεν χρειάστηκαν την έκδοση ενδιάμεσου πιστοποιητικού. Επίσης έχει αιτιολογήσει ο ΜΕ1 τη διαφορά μεταξύ της τοποθέτησης τραπεζοειδών φύλλων επικάλυψης στην οροφή από 0,8 μ.μ. σε 0,5 μ.μ. με τη μείωση του ποσού των ΛΚ 1.
3. Πέραν των δικών του θέσεων έχει προσκομίσει βεβαίωση από την εταιρεία Nicolaides & Kountouris Metal Company Ltd. στην οποία φαίνονται οι τιμές τόσο για τα τραπεζοειδή φύλλα πάχους 0,5 όσο και τα τραπεζοειδή φύλλα πάχους 0,8 (βλ. τεκμήριο 10). Επίσης έχει πλήρως δικαιολογήσει τις επιπλέον εργασίες που έχουν γίνει στο εργοστάσιο πέραν της καθορισμένης συμφωνίας όπως αυτές περιγράφονται στο Τεκμήριο 8 και ανέρχονται στις ΛΚ
4. Η μαρτυρία αυτή έχει παραμείνει και αναντίλεκτη και δεν έχει υποβληθεί στο μάρτυρα ότι αυτές οι εργασίες δεν έγιναν. Ο μάρτυρας τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση εξήγησε με κατανοητό τρόπο ότι ποτέ δεν επισκέφθηκε το υπό ανέγερση εργοστάσιο κατά τη διάρκεια της ανέγερσης ο επιβλέπων μηχανικός και παρουσιάστηκε μόνον όταν ολοκληρώθηκε το έργο μετά από παρεμβολή του ιδιοκτήτη. Για επαλήθευση των όσων έχει αναφέρει αναφέρθηκε στην αλληλογραφία που είχε η εταιρεία του μαζί με τον πολιτικό μηχανικό η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του
5. Ο ΜΥ1 είναι ο διευθυντής και ιδιοκτήτης των Εναγομένων Κώστας Σοφοκλέους. Πολύ επιγραμματικά αναφέρθηκε στα λάθη και παραλείψεις που έγιναν κατά την κατασκευή του εργοστασίου τους με αποτέλεσμα να προκύψουν όλα τα προβλήματα. Αρνήθηκε ότι παρέλαβε το εργοστάσιο όμως παραδέχθηκε ότι αναγκάστηκε να εισέλθει στο εργοστάσιο για να μπορέσει να εργαστεί. Τα όσα έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου αφήνουν το στίγμα ότι όλα ξεκίνησαν αφού είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες και παρέμεινε η εξόφληση του υπολοίπου. Δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των όσων έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολό της. Δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ούτε και η μαρτυρία του ΜΥ2 του Χρίστου Τρύφωνος, Πολιτικού Μηχανικού ο οποίος ήταν ο επιβλέπων μηχανικός του έργου. Η μαρτυρία του έρχεται ουσιαστικά σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ1 δηλαδή του διευθυντή των Εναγόντων. Στο τεκμήριο 1 είναι ο επιβλέποντας μηχανικός αλλά διαπιστώνεται από την πορεία των εργασιών στο συγκεκριμένο εργοστάσιο ότι κλήθηκε να ερευνήσει και να ελέγξει όχι κατά τη διάρκεια των εργασιών όπως προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο αλλά μόνο όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες και υπήρξε διαφορά μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων. Οι αναφορές του για τις κακοτεχνίες αλλά και την αξία που απαιτούσε η διόρθωση των κακοτεχνιών παρέμειναν εντελώς ατεκμηρίωτες ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε όχι ως απλός μάρτυρας αλλά ως ο πολιτικός μηχανικός του έργου και η μαρτυρία του ουσιαστικά θα έπρεπε να επιβεβαιώνεται από στοιχεία και όχι από ακροβατισμούς. Για τις τιμές που αναφέρθηκε δεν είχε ο ίδιος ιδίαν γνώση απλά ήταν τιμές που του ανέφεραν τρίτα πρόσωπα ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολό της. Την ίδια τύχη έχει και η μαρτυρία του ΜΥ στην ανταπαίτηση Μάριου Αποστολίδη, πολιτικού μηχανικού. Και του μάρτυρα αυτού αντί η μαρτυρία του να είναι συγκεκριμένη μαρτυρία, ήταν μαρτυρία βασισμένη μόνο πάνω σε υποθέσεις, είχε όμως την ευθιξία να πει ότι το έργο το ερεύνησε απ' έξω χωρίς καν να εισέλθει στο εργοστάσιο. Αποτέλεσμα τούτου είναι η απόρριψη της μαρτυρίας του. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα. Τόσον οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης σύμφωνα με το νόμο. Οι Εναγόμενοι ανέθεσαν στους Ενάγοντες να κατασκευάσουν και τοποθετήσουν στέγαστρο και κολώνες του εργοστασίου κατασκευής ψαριών, αντί του συμφωνηθέντος ποσού των €65.649,59 (ΛΚ38.423). Προς επικύρωση της πιο πάνω συμφωνίας τόσον οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι υπέγραψαν το έντυπο συμβολαίου υπεργολαβίας (Τεκμήρια 1 και 15). Με βάση το συμβόλαιο υπεργολαβίας οι Ενάγοντες ανέλαβαν την κατασκευή και τοποθέτηση του μεταλλικού υποστέγου με βάση τα όσα αναφέρονται στην προσφορά με αριθμό Μ064-01 Τεκμήριο
6. Οι όροι πληρωμής ήταν 20% με την υπογραφή του συμβολαίου, 20% με τη μεταφορά των υλικών στο εργοτάξιο, 20% με την τοποθέτηση του μεταλλικού σκελετού, 20% με τη αποπεράτωση, 10% σε έξη μήνες και 10% σε 12 μήνες. Στην προσφορά δεν περιλαμβάνετο το Φ.Π.Α. Με βάση το άρθρο 20 του συμβολαίου υπεργολαβίας Τεκμήριο 1 τα πιστοποιητικά και οι πληρωμές θα εκδίδονταν από τον αρχιτέκτονα πολιτικό μηχανικό του έργου. Οι Εναγόμενοι με βάση τα τεκμήρια 16, 17 και 23 πλήρωσαν στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ 24.000.- χωρίς να εκδοθούν διατακτικά πληρωμής από τον Πολιτικό Μηχανικό του έργου. Η πρώτη πληρωμή έγινε στις 23.11.01 (Τεκμήριο 17) και αποτελεί την προκαταβολή με βάση την προσφορά Τεκμήριο 5, η δεύτερη πληρωμή έγινε στις 5.2.02 (Τεκμήριο 16), και η τρίτη πληρωμή έγινε στις 19.4.02 (Τεκμήριο 23). Με βάση τις πιο πάνω πληρωμές οι Εναγόμενοι κατέβαλαν έναντι της πιο πάνω συμφωνίας το ποσό των ΛΚ 21.818,19 χωρίς Φ.Π.Α. και το ποσό των ΛΚ 2.181,81 Φ.Π.Α. συνολικό ποσό ΛΚ 24.000.- Με την αλλαγή των τραπεζοειδών λαμαρίνων από 0,8 μμ. σε 0,5 μμ. οι Ενάγοντες αφαίρεσαν από την αρχική συμφωνία το ποσό των ΛΚ 1.
7. Με βάση τις επιπλέον εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στο Τεκμήριο 8, οι Ενάγοντες δικαιούνται το ποσό των ΛΚ
8. Αφού γίνουν προσθαφαιρέσεις παραμένει το ποσό των ΛΚ 15.571,81 πλέον το αναλογούν Φ.Π.Α. για το οποίο δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά όμως βάσει τα προηγούμενα τιμολόγια που επισυνάπτονται στα Τεκμήρια 16,17 και 23 την περίοδο εκείνη ήταν 10%, συνεπώς θεωρώ ότι και το υπόλοιπο θα φέρει Φ.Π.Α. 10%. Εφόσον η ολοκλήρωση των εργασιών του συγκεκριμένου εργοστασίου έγινε από τους Ενάγοντες τον Ιούνιο του 2002 και με βάση τους όρους πληρωμής όπως αυτοί περιγράφονται στην προσφορά τεκμήριο 5 οι Εναγόμενοι μέχρι και τον Ιούνιο του 2002 θα έπρεπε να καταβάλλουν στους Ενάγοντες το 80% του ποσού της αρχικής προσφοράς το υπόλοιπο 10% εντός 6 μηνών και θα γίνετο εξόφληση εντός 12 μηνών. Συνεπώς σήμερα οι Ενάγοντες δικαιούνται το ποσό των ΛΚ15.571.- πλέον Φ.Π.Α. 10% που ανέρχεται σε ΛΚ 1.557,18 Φ.Π.Α. ήτοι €26.604,63 και €2.660,60 Φ.Π.Α. Αυτό που θα πρέπει να εξετάσω περαιτέρω είναι αν οι Ενάγοντες με βάση τους όρους του συμβολαίου υπεργολαβίας Τεκμήριο 1 δικαιούνται αυτό το ποσό ή η αγωγή είναι πρόωρη και πρέπει να απορριφθεί γιατί θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Πιο πάνω κάνω αναφορά για τα τεκμήρια 1 και 15 που είναι το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας που υπέγραψαν οι διάδικοι. Στα δύο συμβόλαια παρατηρείται μια διαφορά στη σελίδα 40 στην παράγραφο «20