Ανδρέα Σοφοκλέους ν. Κωστάκη Ταβελούδη κ.α., Αγωγή αρ.: 6363/05, 19/3/2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A78 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 6363/05 Μεταξύ: Ανδρέα Σοφοκλέους, εκ Λεμεσού Αιτητού Και
- Κωστάκη Ταβελούδη, εκ Λεμεσού
- Αντωνάκη Ταβελούδη, εκ Λεμεσού προσωπικά ως κληρονόμοι και/ή ως διαχειριστές της περιουσίας του Ευριπίδη Χρ. Ταβελούδη, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------- 19/3/2009 Ο Ενάγοντας παρών προσωπικά Για τους Εναγόμενους 1 και 2: Κος Μ. Ηλία Εναγόμενοι παρόντες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η εξαίρεση Δικαστή από την εκδίκαση μιας υπόθεσης είναι θέμα που άπτεται της ιδίας άσκησης της δικαστικής δικαιοδοσίας από ένα άτομο που είναι παράλληλα Δικαστής. Με την παρούσα αίτηση ο Ενάγοντας - δικηγόρος ζητά διάταγμα εξαίρεσης μου από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, για τους πιο κάτω λόγους. Τους παραθέτω όπως ο Ενάγοντας τους ανέφερε. «Ότι, πριν ακόμα ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης δέχτηκα επίθεση από εσάς, γιατί να κάνω αυτή την αγωγή.» «Ότι, καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, με σταματούσατε και δεν μου επιτρέπατε να μιλήσω.» «Ότι, δέχτηκα παρατηρήσεις, αν είναι δυνατόν, γιατί να κλητευτούν μάρτυρες, Πρωτοκολλητές.» «Ότι, εμποδίζατε τον Πρωτοκολλητήν κ. Βαλανίδη να καταθέσει έγγραφα ως Τεκμήρια.» «Ότι, με θεωρήσατε εμένα υπεύθυνο για την απώλεια του φακέλου του Δικαστηρίου της Αιτήσεως Ειδοποιήσεως Πτωχεύσεως 128/03.» Βάσισε την αίτηση του στα Άρθρα 28 και 30
(2)του Συντάγματος. Τόνισε ότι, με βάσει το Άρθρο 30
(2)κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία και αμεροληψία του εκδικάζοντος Δικαστηρίου και με βάση το Άρθρο 28 ότι όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, της διοικήσεως και της δικαιοσύνης. Η απόφαση επί οποιουδήποτε εγειρόμενου θέματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την άσκηση της δικαστικής λειτουργίας, (βλέπε Erin Ford Properties Ltd v. Cheshire CC
(1974)2 All E.R. 448). Ως προς την αμεροληψία του εκδικάζοντος Δικαστηρίου και το θέμα της προκατάληψης, σχετικές είναι οι υποθέσεις Νικολαϊδης
(1997)1 Α.Α.Δ. 890 και Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ., σελ. 612. Στην υπόθεση Τυμπιώτη έχει λεχθεί ότι η ανεξαρτησία και αμεροληψία του Δικαστηρίου κατοχυρώνεται τόσο με το Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όσο και με το Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος. Το κριτήριο για την εξαίρεση Δικαστή είναι η δημιουργία δικαιολογημένης εντύπωσης ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από το Δικαστή στο νου του μέσου εχέφρονα πολίτη, ο οποίος γνωρίζει όλα τα γεγονότα. Εικασίες και καχυποψίες μόνο δεν είναι αρκετές. Βλέπε Πίτσιλλος ν. Δημοκρατίας
(1994)1 Α.Α.Δ. 268. Το άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης προνοεί ότι: «Παν πρόσωπο έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσις του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας, από ανεξαρτήτου και αμερόληπτου δικαστηρίου, νομίμως λειτουργούντος, το οποίον θα αποφασίση είτε επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του αστικής φύσεως, είτε επί του βασίμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως.» Και το Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος προνοεί ότι: «'Εκαστος κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ' αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξάρτητου, αμερόληπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου διά νόμου.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Τυμπιώτης (ανωτέρω) έχει αναφερθεί ότι: «Οι διάδικοι δεν μπορούν να καθορίζουν τη σύνθεση του Δικαστηρίου ανάλογα με τις επιθυμίες τους. Ο διάδικος που επιζητεί την εξαίρεση ενός δικαστή θα πρέπει να στοιχειοθετήσει την ύπαρξη πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης για να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του για παραβίαση του Άρθρου 6
(1)της Σύμβασης». Στην υπόθεση Macrides v. Rupublic
(1984)3 C.L.R. 304, ανεφέρθη ότι: «Η ευαισθησία του Δικαστή δεν αποτελεί τον οδηγό στη διαπίστωση κωλύματος, αλλά οδηγό συνιστά η σωστή εκτίμηση του δικαστικού καθήκοντος και ότι αυτό επιβάλλει. Παραίτηση από αυτό το καθήκον ενέχει ορατούς κινδύνους για την απονομή της δικαιοσύνης. Ένας τέτοιος κίνδυνος είναι ότι θα φθάναμε κοντά στην αναγνώριση δικαιώματος στο διάδικο να επιλέγει το δικαστή που θα τον δικάσει.» Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα που εδράζεται η παρούσα αίτηση και τους λόγους που έχει στηριχθεί, καταλήγω ότι οι ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου, τόσο για την καταχώριση Τεκμηρίων όσο και για την επανακλήτευση μάρτυρα καθώς και οι τυχόν επεμβάσεις του Δικαστηρίου για την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας δεν αποτελούν βάσιμο λόγο που θα δικαιολογούσαν απόφαση μου για να εξαιρεθώ από την παρούσα υπόθεση. Οι προσωπικές ευαισθησίες δεν μπορούν να συνιστούν κώλυμα στην άσκηση δικαστικών καθηκόντων (βλ. Αποστολίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 80). Οι οποιεσδήποτε ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου υπόκεινται σε ένδικα μέσα. Η αναφορά του Ενάγοντα για επίθεση που δέχθηκε από το Δικαστήριο πριν την έναρξη της διαδικασίας, πιστεύω ότι είναι ανάξια σχολιασμού. Η Αίτηση του Ενάγοντα δεν κρίνεται δικαιολογημένη και απορρίπτεται. Εν όψει της φύσης της αίτησης, δεν επιδικάζω έξοδα. (Υπ.) ............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΔ/ΑΓ Subject: Interim Αναφορά: Εξαίρεση Δικαστή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο