← Κύπρος

Νoel Playbell ν. Τάσος Πετρακκίδης, Συνεν Αγ. 1208/05 και 1068/05, 31 Μαρτίου, 2009

Νoel Playbell ν. Τάσος Πετρακκίδης, Συνεν Αγ. 1208/05 και 1068/05, 31 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Συνεν Αγ. 1208/05 και 1068/05 Αρ. Αγωγής: 1208/05 Μεταξύ: Νoel Playbell εκ Λεμεσού Ενάγοντος και Τάσος Πετρακκίδης, εκ Λεμεσού, Παρεκκλησιά Εναγομένου Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. 30.5.2005 Μεταξύ: Νoel Playbell εκ Λεμεσού Ενάγοντος και ΤΑΣΟΣ ΠΕΤΡΑΚΚΙΔΗΣ, εκ Λεμεσού, Παρεκκλησιά LAURU FARM LIMITED, εκ Λεμεσού, Παρεκκλησιά Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 1068/05 Μεταξύ: Ιωάννης Γιαννούρη, εκ Λεμεσού Ενάγοντος και Τάσος Πετρακκίδης, εκ Λεμεσού Εναγομένου Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. 15.11.2005 Μεταξύ: Ιωάννης Γιαννούρη, εκ Λεμεσού Ενάγοντος και

  1. ΤΑΣΟΣ ΠΕΤΡΑΚΚΙΔΗΣ, εκ Λεμεσού, Παρεκκλησιά
  2. LAURU FARM LIMITED, εκ Λεμεσού, Παρεκκλησιά Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2009 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα και στις δύο αγωγές: κα Χ"Aράπη, για ν' ακούσει απόφαση η κα Ασσιώτου Για Εναγόμενο 1 και στις δύο αγωγές: Καμία Εμφάνιση Για Εναγόμενο 2 και στις δύο αγωγές: κ. Χ"Πιέρας ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστησαν συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβη στις 19.8.04 σε αγροτικό δρόμο του χωριού Παρεκκλησιά. Και ειδικά αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημα του Ενάγοντα στην αγωγή 1208/05 με αριθμό εγγραφής ΕΚΧ27 και ειδικές και γενικές αποζημιώσεις που υπέστη ο Ενάγοντας στην αγωγή 1068/
  3. Τα μόνα επίδικα ζητήματα τα οποία παρέμειναν για εκδίκαση είναι το θέμα της ευθύνης και το θέμα που αφορά την απώλεια απολαβών του ενάγοντα στην αγωγή 1068/
  4. Οι αγωγές δεν έχουν προχωρήσει για τον εναγόμενο 1 γιατί έχει λήξει το κλητήριο χωρίς να επιδοθεί. Προχώρησαν μόνο όσο αφορά τον εναγόμενο
  5. Δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω: Αγωγή 1208/05 το ποσό των €9330 ως αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης με νόμιμο τόκο από 4.11.
  6. Αγωγή 1068/05 το ποσό €7347 ως ειδικές και γενικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης πλην της παραγράφου 7(α) (απώλειας απολαβών του ενάγοντα) με νόμιμο τόκο από 9.12.
  7. Επίσης συμφωνήθηκε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία πέραν του θέματος της ευθύνης που με βάση το διάταγμα θα συνεκδικασθεί θα εκδικασθούν μαζί και οι απώλειες απολαβών του Ενάγοντα στην υπόθεση 1068/
  8. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν εκ μέρους των εναγόντων τρεις μάρτυρες και εκ μέρους των εναγομένων δύο μάρτυρες. Κατατέθηκαν συνολικά τέσσερα τεκμήρια. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο κ. Χ"Πιέρας ανέφερε ότι για το θέμα που αφορά την απώλεια απολαβών δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Για το θέμα της ευθύνης κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία που πρόσφεραν οι Ενάγοντες ως μολυσμένη μαρτυρία. Αναφέρθηκε στις διαφορές του ενάγοντα ΜΕ1 στην αγωγή 1208/05 και του αστυφύλακα ΜΕ2 ειδικά στις τελικές θέσεις που βρέθηκαν τα αυτοκίνητα. Αφού συνόψισε τη μαρτυρία κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει και τις δύο αγωγές. Αντίθετη ήταν η θέση της κας X"Αράπη. Αφού αναφέρθηκε στη μαρτυρία που έχει προσκομισθεί κατέληξε ότι με βάση τη μαρτυρία της πλευράς των εναγόντων το Δικαστήριο πολύ εύκολα μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για το δυστύχημα έχει ευθύνη ο εναγόμενος 1 και κατ΄ επέκταση οι εναγόμενοι 2 αφού ο εναγόμενος 1 τη στιγμή του δυστυχήματος οδηγούσε το όχημα των εναγομένων
  9. Περαιτέρω τόνισε ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης μπορεί άνετα το Δικαστήριο να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος 1 εργαζόταν στους εναγόμενους 2, ότι οδηγούσε το όχημα των εναγομένων 2 εν ώρα εργασίας και σε συνθήκες που δημιουργούσαν στο μέσο συνετό πολίτη την πεποίθηση ότι οι πράξεις του εναγομένου 2 συνιστούσαν πράξεις εργοδοτουμένου στο πλαίσιο της εργασίας του. Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και σε αυτό το στάδιο δεν θα παραθέσω περίληψη της μαρτυρίας, θα το κάνω εκεί όπου είναι αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση C & A PELEKANOS ASSOCIATES LTD, 1999 1 [Β] ΑΑΔ σελ. 1273 τονίζονται τα ακόλουθα: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του, ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει και στη συνέχεια να τη χρησιμοποιήσει, το πρίσμα της πείρας όπου διαθέτει και τις γνώσεις του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας» Ασκώντας συνεπώς το πιο πάνω καθήκον μου σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής. Ο ΜΕ1 είναι o Noel Playbell ενάγοντας στην αγωγή 1208/05 στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι στις 19.8.04 ήταν ο οδηγός του οχήματος ΕΚΧ 027 με συνοδηγό τον Ιωάννη Γιαννούρη και το οδηγούσε σε αγροτικό δρόμο του χωριού Παρεκκλησιά που οδηγεί στη φάρμα αλόγων Lauru με νότια κατεύθυνση, και ότι αυτοκίνητο το οποίο έβγαινε από τη δεξιά πλευρά του δρόμου με βάση την πορεία του και με πισινή ταχύτητα εισέρχετο στο δρόμο με αποτέλεσμα αυτός να στρίψει αριστερά για να αποφύγει τη σύγκρουση, το αυτοκίνητο του κτύπησε στον όχθο και ανατράπηκε. Αυτά πολύ συνοπτικά αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι ο δρόμος ήταν αρκετά κατηφορικός στο σημείο που ισχυρίζεται ότι είδε το αυτοκίνητο να βγαίνει και ότι ο δρόμος ήταν στρωμένος με τσιακίλι. Δεν θυμόταν πότε το είδε το όχημα, θυμάται μόνο ότι το είδε να βγαίνει και να του κόβει το δρόμο. Το όχημα που οδηγούσε ανατράπηκε αλλά σταμάτησε στους 4 τροχούς και το αυτοκίνητο το βρήκε ο αστυνομικός στη σκηνή του δυστυχήματος. Δεν γνωρίζει αν ο συνοδηγός ο Γιαννής γνωρίζεται με τον Πετρακκίδη. Ανέφερε ότι θρυματίστηκε το τζάμι του οδηγού. Αρνήθηκε ότι μετέφεραν τα αυτοκίνητα με τον Πετρακκίδη στην φάρμα. Δεν γνωρίζει αν ο Πετρακκίδης είναι υπάλληλος των Εναγομένων 2 αλλά την συγκεκριμένη μέρα οδηγούσε το όχημα των εναγομένων
  10. Η μαρτυρία του ΜΕ1 θα πρέπει να εξετασθεί κατ΄ αντιπαράθεση με τη μαρτυρία του ΜΕ2 του αστυνομικού και τα τεκμήρια 2 και
  11. Εξετάζοντας τα διαπιστώνεται ότι υπάρχουν σοβαρές διαφορές σε ουσιώδη σημεία. Στο Τεκμήριο 2 που είναι το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος τα μόνα ευρήματα που βρήκε ο ΜΕ2 και σημείωσε σ΄ αυτό είναι τα ίχνη πλαγιολίσθησης και το σημείο εκτροπής του οχήματος ΕΚΧ
  12. Οι πορείες των οχημάτων όπως φαίνονται στο σχέδιο είναι ό,τι του υπέδειξαν ο ΜΕ1 και ο εναγόμενος
  13. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο αστυνομικός βρήκε το όχημα του στη σκηνή του δυστυχήματος. Ο ΜΕ2 αστυνομικός ανέφερε ότι και τα δύο οχήματα και τους οδηγούς τους βρήκε στη Φάρμα. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι θρυματίστηκε το τζάμι του οδηγού. Ο ΜΕ2 αστυνομικός στο τεκμήριο 2 περιγράφει τις ζημιές του οχήματος ΕΚΧ 27 ως εξής: «μπροστινός ανεμοθώρακας, οροφή, καπό, πόρτα οδηγού, συνοδηγού, δεξιό μπροστινό φτερό, αριστερό φτερό μπροστά.» Πουθενά δεν αναφέρει ότι θρυματίστηκε το τζάμι του οδηγού αλλά ούτε και στο σημείο της εκτροπής υπάρχουν υπολείμματα από γυαλιά. Όλα τα πιο πάνω δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για την αλήθεια του περιεχομένου της μαρτυρίας του. Πέραν τούτου ο ΜΕ1 ανέφερε ότι πέραν του ίδιου, του συνοδηγού και του εναγομένου 1 είδαν το δυστύχημα και άλλα πρόσωπα τα οποία κατονομάζει όμως ούτε και αυτός ο συνοδηγός, ενάγων στην αγωγή 1068/05 δεν ήρθε να καταθέσει. Η εντύπωση που έχει αφήσει στο Δικαστήριο ο ΜΕ1 είναι εντύπωση ότι ήρθε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια κατασκευασμένη μαρτυρία. Αποτέλεσμα αυτής της μαρτυρίας δεν είναι άλλο από την απόρριψη της. Ο ΜΕ2, Ιάκωβος Σάββα ήταν αστυφύλακας υπ' αρ. 3150 κατά την ημέρα του δυστυχήματος και είναι αυτός που εξέτασε το δυστύχημα. Κατέθεσε στο Δικαστήριο το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και το εξήγησε. Αποδέχομαι στο σύνολο τη μαρτυρία του όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα τεκμήρια 2 και 3 που είναι το πρόχειρο και το συμμετρικό σχέδιο καθότι διαπιστώθηκε ότι σ΄ αυτά έθεσε ό,τι βρήκε εκείνη την ημέρα στο χώρο που επισκέφθηκε. Για τα υπόλοιπα που ανέφερε και τα οποία όπως ισχυρίζετο τα θυμόταν αλλά δεν τα σημείωσε πουθενά και στο τέλος ούτε και αυτός ήταν βέβαιος εάν έγιναν ή ειπώθηκαν τη συγκεκριμένη μέρα δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτά ως εκ τούτου απορρίπτονται. Η μαρτυρία της ΜΕ3 Ντονά Κοντού Γιαννουρίδου, μητέρας του ενάγοντα στην αγωγή 1068/05 έχει δύο σκέλη. Το ένα σκέλος αφορά τις ενέργειες που έκανε η ίδια με την ασφάλεια που ήταν ασφαλισμένο το όχημα των εναγομένων 2 και το άλλο σκέλος αφορά ό,τι της είπαν τρίτα πρόσωπα. Η σχέση της με την ασφαλιστική εταιρεία και οι ενέργειες της για αποζημίωση του γιου της δεν έχουν μεμπτό χαρακτήρα όμως δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία η οποία να έχει σχέση με το δυστύχημα. Όσα ανάφερε ότι της είπαν τρίτα πρόσωπα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη αφού αυτά τα πρόσωπα άνετα θα μπορούσαν να έρθουν Δικαστήριο να καταθέσουν και δεν ήρθαν. Ως εκ τούτου η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της. Η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης δεν αφορούσε τα γεγονότα που αφορούν αυτό καθ΄ εαυτό το δυστύχημα αλλά τη σχέση που είχαν οι εναγόμενοι 2 με τον εναγόμενο
  14. Εξετάζοντας τη μαρτυρία τόσο του ΜΥ1 όσο και της ΜΥ2 δηλαδή του Μηνά Τσιγαρίδη, Διευθυντή της Εναγομένης 2 και της Ανδρούλας Κωνσταντίνου, λογίστριας της εναγομένης 2 καταλήγω ότι είναι πολύ πιο κοντά στην κοινή λογική και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων στα μόνα συμπεράσματα που μπορώ να καταλήξω είναι ότι στις 19.8.04 κατά την επίσκεψη του ΜΕ2 σε αγροτικό δρόμο του χωριού Παρεκκλησιά που οδηγεί στην φάρμα Lauru βρήκε στα αριστερά του δρόμου με κατεύθυνση τη φάρμα ίχνη πλαγιολίσθησης αυτοκινήτου. Στη φάρμα βρήκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΚΧ 27 το οποίο είχε ζημιές ο μπροστινός ανεμοθώρακας, η οροφή, το καπό, η πόρτα του οδηγού και συνοδηγού, το δεξιό μπροστινό φτερό και το αριστερό φτερό μπροστά. Επίσης στον ίδιο χώρο βρήκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΜΚ
  15. Με βάση τα πιο πάνω το Δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το όχημα ΕΜΚ 528 στις 19.8.04 οδηγείτο από τον εναγόμενο 1 με πισινή κατεύθυνση με αποτέλεσμα να αποκόψει την πορεία του οχήματος ΕΚΧ 27 και τούτο να οδηγηθεί προς παρακείμενο όχθο και να ανατραπεί. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει θέμα να εξετάσω τυχόν ευθύνη του εναγομένου
  16. Το Δικαστήριο δεν είναι αναγκαίο να εξετάσει τα υπόλοιπα θέματα όμως θεωρώ ορθό για να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα να εξετάσω και το γεγονός εάν τα όσα παρέθεσε η πλευρά των εναγόντων ότι δηλαδή ο εναγόμενος 1 οδηγούσε το όχημα ΕΜΚ528 και κινείτο με πισινή ταχύτητα από χωράφι στο δρόμο, εάν αυτά γίνονταν αποδεχτά από το Δικαστήριο τότε αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα θα είχε ο εναγόμενος
  17. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετάσω αν υπάρχει εκ προστήσεως ευθύνη των εναγομένων 2 εφόσον οι εναγόμενοι 2 είναι ιδιοκτήτες του οχήματος ΕΜΚ
  18. Οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν με μαρτυρία ότι κατά τη στιγμή που ισχυρίζονται ότι οδηγούσε ο εναγόμενος 1 το όχημα ΕΜΚ 528 ο εναγόμενος 1 βρισκόταν σε σχέση εργοδότησης με τους εναγομένους
  19. Στην υπόθεση Χριστάκης Ποταμίτης και άλλοι ν. Έλενας Ιωάννου διά του Πατρός κ. πλησιέστερου φίλου αυτής Ανδρέα Ιωάννου, 1992 1 Α.Α.Δ. σελ. 479 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με την εκ προστήσεως ευθύνη: «Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 13 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, για να αποδοθεί εκ προστήσεως ευθύνη στον ιδιοκτήτη αυτοκινήτου πρέπει να καταδειχθεί ότι ο οδηγός ενεργούσε είτε σαν αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη είτε σαν εργοδοτούμενος του στο πλαίσιο της εργασίας του. Η απόδειξη ότι υπήρχε συγκατάθεση του ιδιοκτήτη για τη χρήση του αυτοκινήτου από τον οδηγό δεν τεκμηριώνει αφ' εαυτής είτε σχέση κυρίου και αντιπροσώπου είτε σχέση κυρίου και υπηρέτη». Στην παρούσα περίπτωση η μόνη μαρτυρία που έχει προσφερθεί εκ μέρους των εναγόντων και που είναι ουσιαστικά αποδεχτή και από τους εναγόμενους 2 είναι ότι ο εναγόμενος 1 κατά την επίδικη περίοδο δικαιούτο να οδηγεί το συγκεκριμένο όχημα. Οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει ότι ο εναγόμενος 1 κατά την επίδικη περίοδο ήταν εργοδοτούμενος των εναγομένων 2 και κατά τη στιγμή που ισχυρίζονται ότι έγινε το δυστύχημα δεν διαπιστώθηκε ότι ο εναγόμενος 1 βρισκόταν κάτω από εντεταλμένη εργασία των εναγομένων
  20. Συνεπώς και αν ακόμη η αγωγή πετύχαινε και βρίσκετο ευθύνη εναντίον του εναγομένου 1 δεν έχουν αποδείξει οποιαδήποτε σχέση εργοδότησης του εναγόμενου 1 με τους εναγόμενους 2 και κατ΄ επέκταση οποιαδήποτε ευθύνη εκ προστήσεως εναντίον των εναγομένων
  21. Αν η αγωγή πετύχαινε και τα κλητήρια επιδίδοντο και στον εναγόμενο 1 ο ενάγοντας στην αγωγή 1208/05 θα δικαιούτο απόφαση υπέρ του και εναντίον του εναγομένου 1 για το ποσό των €9330 πλέον νόμιμο τόκο από 4.11.08 και ο ενάγοντας στην αγωγή 1068/05 θα δικαιούτο το ποσό των €7347 πλέον νόμιμο τόκο από 9.12.
  22. Ο ενάγοντας στην αγωγή 1068/05 δεν έχει αποδείξει απώλεια απολαβών και ως εκ τούτου το μόνο θέμα που έχει παραμείνει χωρίς να δηλωθεί από τις ειδικές αποζημιώσεις κάτω από τον τίτλο λεπτομέρειες ειδικών ζημιών α) απώλεια απολαβών για περίοδο από 19.8.04 μέχρι 19.9.04 απορρίπτεται. ΄Εχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι οι ενάγοντες και στις δύο αγωγές έχουν αποτύχει να αποδείξουν εργοδοτική σχέση του εναγομένου 1 με τους εναγόμενους 2 και κατά συνέπεια αυτές θα πρέπει να απορριφθούν. Ως εκ τούτου διατάσσω αποσυνένωση των αγωγών. Η αγωγή 1208/05 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και σε βάρος του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αγωγή 1068/05 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και εις βάρος του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επειδή οι αγωγές έχουν συνεκδικαστεί, από την ημερομηνία που εκδόθηκε διάταγμα για συνένωση, τα έξοδα να καταμεριστούν από ένα δεύτερο στην κάθε αγωγή. (Υπ.) ........... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΚ/ΛΗ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Δυστύχημα - ευθύνη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.