MEDSOL DEVELOPMENT LTD ν. Χλόης Χρυσοστόμου, Αρ.Αγωγής 6303/04, 10 Απριλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 6303/04 Μεταξύ: MEDSOL DEVELOPMENT LTD Εναγόντων και Χλόης Χρυσοστόμου Εναγομένης και EMILIOS ELIADES TRADING LTD Τριτοδιαδίκων ------------------ Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2009 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κ. Τ. Τιμοθέου Για εναγομένη: κ. Ντ. Σαβεριάδης και για να ακούσει απόφαση η κα Ηροδότου Για τριτοδιαδίκους: κ. Λουκά και για να ακούσει απόφαση ο κ. Φ. Σοφρωνίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το κλητήριο ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 2.11.2004 οι ενάγοντες ζητούν από την εναγομένη το ποσό των ΛΚ5.548,50 ως τις ζημιές που υπέστησαν λόγω της αμέλειας και της παράλειψης της ιδίας όπως επίσης των αντιπροσώπων και ή προσώπων που εξετέλεσαν εργασίες στο διαμέρισμα της κατόπιν εντολών και οδηγιών της, το οποίο βρίσκεται πάνω από τα καταστήματα τους για την εγκατάσταση πλυντηρίου και ή άλλων μηχανημάτων με αποτέλεσμα να διαφύγουν από αυτό νερά τα οποία διέρρευσαν στο ισόγειο κατάστημα τους το οποίο πλημμύρισε. Η εναγομένη, με την υπεράσπιση της η οποία καταχωρήθηκε στις 24.5.2005 όπως επίσης με την έκθεση απαίτησης της προς τους τριτοδιαδίκους, όπως αυτή τροποποιήθηκε, παραδέχεται ότι υπήρχε διαρροή και απώλεια νερού στο διαμέρισμα της αλλά αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς τους και ισχυρίζεται ότι το επίδικο περιστατικό οφείλεται αποκλειστικά και ή δυνάμει συντρέχουσας αμέλειας των τριτοδιαδίκων οι οποίοι αμελώς και ή κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους, συνέδεσαν ελαττωματικώς το πλυντήριο πιάτων στο διαμέρισμα της και ή χωρίς να επιδείξουν την δέουσα προσοχή και επιμέλεια. Επιπλέον, η εναγομένη ισχυρίζεται ότι οι τριτοδιάδικοι παρέλειψαν και ή δεν μερίμνησαν να κλείσουν την παροχή νερού κατά τη σύνδεση του πλυντηρίου με αποτέλεσμα την διαρροή νερού τόσο στο δικό της διαμέρισμα όσο και στα ισόγεια καταστήματα. Οι τριτοδιάδικοι με την υπεράσπιση τους ισχυρίζονται ότι συνέδεσαν το πλυντήριο στο υποστατικό της εναγομένης επιμελώς επιδεικνύοντας την δέουσα επιμέλεια και προσοχή. Οι τριτοδιάδικοι ισχυρίζονται ότι έκλεισαν την παροχή νερού και καμία διαρροή νερού υπήρξε στο υποστατικό της ίδιας αλλά ούτε και του ισογείου, και οι οποιοιδήποτε σχετικοί ισχυρισμοί της εναγομένης είναι ψευδείς. Η εναγομένη, ισχυρίζονται οι τριτοδιάδικοι, ουδέποτε παραπονέθηκε για κακή σύνδεση του πλυντηρίου που της εγκατέστησαν και όταν αυτοί επισκέφτηκαν το διαμέρισμα της για να εξετάσουν το παράπονο της διαπιστώθηκε ότι καμία ελαττωματική σύνδεση έγινε και ούτε υπήρχε διαρροή. Ως εκ τούτου, η θέση τους είναι ότι καμία διαρροή νερού έγινε στο υποστατικό της ιδίας που να οφείλεται σε ελαττωματική σύνδεση του πλυντηρίου πιάτων και τυχόν διαρροή οφειλόταν σε άλλους λόγους και πιθανόν λόγω του ότι τη συγκεκριμένη περίοδο η εναγομένη ανακαίνιζε το εν λόγω υποστατικό της και εκεί ευρίσκοντο τεχνίτες επί καθημερινής βάσης. Προς απόδειξη της απαίτησης των εναγόντων κατέθεσαν συνολικά τρεις μάρτυρες. Για την εναγομένη μαρτυρία έδωσε η ίδια και για τους τριτοδιαδίκους κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Συνολικά κατατέθηκαν τρία τεκμήρια, στα οποία όπου χρειάζεται θα γίνεται αναφορά πιο κάτω. Πρώτος μάρτυρας για τους ενάγοντες κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Κυριάκου διευθυντής των εναγόντων. Κατά το έτος 2003 οι ενάγοντες ασχολούντο, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, με την πώληση ειδών ένδυσης και προικός. Το κτίριο στο οποίο βρίσκεται το κατάστημα το οποίο είναι ιδιοκτησίας των εναγόντων είναι διατηρητέο και επιδιορθώθηκε το 2001 με όλα τα απαιτούμενα από το νόμο. Το διαμέρισμα το οποίο βρίσκεται πάνω από το επίδικο κατάστημα είχε ενοικιαστεί στην εναγομένη περί τις 27.6.
- Περί τις 17.9.2003 ημέρα Τετάρτη ο ΜΕ1 ανέφερε ότι έκλεισαν το κατάστημα η ώρα 13:
- Την επόμενη ημέρα το πρωί περί η ώρα 08:30 είδαν ότι το κατάστημα τους ήταν σχεδόν πλημμυρισμένο. Το νερό το οποίο έτρεχε από την οροφή είχε βρέξει τα φωτιστικά και έπεφτε πάνω στα εμπορεύματα. Ο ίδιος πρώτα τηλεφώνησε στην εναγομένη, η οποία δεν διέμενε στο διαμέρισμα αφού το χρησιμοποιούσε ως ινστιτούτο αισθητικής, η οποία πήγε αμέσως εκεί με την κόρη της. Στην παρουσία της εναγομένης, της κόρης της, του ιδίου, του γιου του και μίας υπαλλήλου του της κας Χριστίνας Νικολλέτη πήγαν στο υποστατικό της εναγομένης και εκεί είδαν ότι κάτω από τη γούρνα δίπλα που ήταν τοποθετημένο το πλυντήριο ρούχων ο σωλήνας που διοχέτευε το νερό προς το πλυντήριο δεν ήταν ενωμένος και το νερό έτρεχε προς τα κάτω. Η εναγομένη τότε πήρε τηλέφωνο τον Αιμίλιο Ηλιάδη, την εταιρεία δηλαδή που είχε εγκαταστήσει το πλυντήριο και τους ανέφερε το τι είχε συμβεί. Ο τεχνικός της εν λόγω εταιρείας ήρθε και τον άκουσε να λέει ότι πράγματι δεν ενώθηκε κανονικά το πλυντήριο με το σωλήνα. Ο ΜΕ1 ανέφερε επίσης ότι κάλεσαν και εκτιμητή από τη Λευκωσία ο οποίος ήρθε το απόγευμα της ίδιας ημέρας και εκτίμησε την ζημιά. Ο Κ. Χ¨ Κωστής, ο οποίος έκανε την εκτίμηση, τους συνέστησε να αφήσουν τα πράγματα ως είχαν για δύο εβδομάδες για να στεγνώσουν και μετά να προχωρήσουν στις επιδιορθώσεις. Ο ίδιος είπε ότι έδωσε τις τιμές των καταστρεμμένων εμπορευμάτων στον εκτιμητή. Ο ΜΕ1 ανέφερε επίσης ότι προέβηκαν σε παραγγελία στην Ιταλία για την αντικατάσταση των καταστρεμμένων εμπορευμάτων, τα οποία και παρέλαβαν αφού κατέβαλαν το ποσό των €530,
- Ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το τιμολόγιο ημερομηνίας 5.12.
- Όσον αφορά την αντικατάσταση του υπολογιστή κατέβαλαν είπε το ποσό των ΛΚ
- Από την διαρροή νερού ο ΜΕ1 ανέφερε ότι καταστράφηκαν και τα δύο φωτιστικά του καταστήματος τα οποία αντικατέστησαν με πανομοιότυπα τα οποία τους στοίχισαν ΛΚ
- Μετά την πάροδο των δύο εβδομάδων ήρθε ο μπογιατζής και ο ηλεκτρολόγος. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ήταν αναγκασμένοι να περιμένουν δύο εβδομάδες γιατί παρά του ότι έκλεισαν την κεντρική παροχή του νερού αυτό συνέχισε να τρέχει μέχρι και τρεις μέρες μετά το συμβάν. Για το μπογιάτισμα του καταστήματος πλήρωσαν ΛΚ 1400 και σχετικά κατέθεσε και απόδειξη πληρωμής ως Τεκμήριο
- Για την περίοδο των δύο εβδομάδων που αναγκάστηκαν να κλείσουν το κατάστημα η απώλεια των εναγόντων συμφωνήθηκε από τους δικηγόρους και περιορίστηκε σε ΛΚ
- Επιπλέον, κατέβαλαν είπε ο ΜΕ1 στον εκτιμητή ΛΚ 200 και για το καθάρισμα του καταστήματος ΛΚ
- Η καθαριότητα του καταστήματος και το μπογιάτισμα, είπε ο ΜΕ1, ήταν απαραίτητα αφού οι τοίχοι και η οροφή λερώθηκαν από τα νερά και το πάτωμα χρειάστηκε αρκετές φορές καθάρισμα για να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση. Κατά τη αντεξέταση του από τον δικηγόρο της εναγομένης ο ΜΕ1 ανέφερε ότι οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας από το 1995 περίπου και ουδέποτε είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα ή και παράπονο για διαρροή νερού. Το κτίριο, είπε ο ΜΕ1, ελέγχθηκε ολόκληρο πριν ανακαινιστεί το
- Ο ΜΕ1 επίσης ανέφερε ότι όταν ανέβηκαν στο διαμέρισμα της εναγομένης για να δουν τι είχε γίνει δεν πείραξαν οτιδήποτε. Κατά την αντεξέταση του από το δικηγόρο των τριτοδιαδίκων ο ΜΕ1 ανέφερε ότι όταν ανέβηκαν στο διαμέρισμα της εναγομένης άνοιξαν ένα ντουλάπι και εκεί είδαν ότι η ένωση του πλυντηρίου με το νερό είχε φύγει και το νερό έτρεχε προς τα κάτω. Απ΄ ότι καλύτερα θυμόταν η ένωση του πλυντηρίου ήταν πίσω από αυτό και για να την δουν μετακίνησαν λίγο δεξιά, «λίγο φάρσα» όπως είπε το πλυντήριο για να την δουν. Σε ερώτηση του δικηγόρου των τριτοδιαδίκων ότι επειδή δεν ήταν τεχνικός δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει από που έτρεχε το νερό ο ΜΕ1 παραδεχόμενος ότι δεν είναι τεχνικός απάντησε ότι το μόνο που είδαν ήταν το σωλήνα που ήταν ενωμένο το πλυντήριο να βγάζει νερό. Το νερό που έτρεχε ασταμάτητα είπε ο ΜΕ1 ήταν αρκετό όπως από μία ανοικτή βρύση. Από ότι ο ίδιος γνωρίζει δεν υπήρχε άλλη δίοδος να φύγει το νερό παρά προς τα κάτω, το τραβούσε δηλαδή τα πάτωμα το οποίο ήταν καλυμμένο με πλακάκια. Ο ίδιος δεν κοίταξε εάν το διαμέρισμα της εναγομένης είχε άλλη ζημιά. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι η ένωση του πλυντηρίου ήταν εξωτερική για αυτό και την είδαν αλλά ο σωλήνας παροχής του νερού ήταν εντοιχισμένος. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του στο διαμέρισμα της εναγομένης δεν είδε να γίνεται οποιαδήποτε ανακαίνιση και αυτό ήταν όπως της το είχαν ενοικιάσει, πλην των δικών της επίπλων. Ο ΜΕ1 δεν θυμόταν πόσα στοίχισε ο υπολογιστής που καταστράφηκε αλλά κατά το χρόνο καταστροφής του ήταν περίπου ενός χρόνου. Τις αποδείξεις για την αγορά του υπολογιστή, των φωτιστικών και των καταστρεμμένων εμπορευμάτων δεν τις είχε λόγω του ότι πιθανόν να χάθηκαν κατά την μετακόμιση τους το 2005 σε νέο κτίριο. Δεύτερος μάρτυρας για τους ενάγοντας κατέθεσε ο κ. Κώστας Χατζηκωνσταντής, πολιτικός μηχανικός, μέλος του Ινστιτούτου Πολιτικών Μηχανικών της Αγγλίας και του ΕΤΕΚ. Ο ΜΕ2 αφού κλήθηκε από τον κ. Ανδρέα Κυριάκου στις 18.9.2003 επισκέφτηκε το υποστατικό του στην οδό Σαριπόλου στη Λεμεσό και αφού το επιθεώρησε ετοίμασε την έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 22.9.2003 την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Κατά την επίσκεψη του εκεί περί η ώρα 17:00 είδε ότι έτρεχε νερό από την οροφή και στο πάτωμα υπήρχε περίπου 2 εκ νερό. Το ταβάνι όπως συγκεκριμένα ανέφερε δεν έσταζε αλλά έτρεχε νερό με επακόλουθο να προκληθούν ζημιές στην οροφή του καταστήματος, στους τοίχους στα εμπορεύματα που υπήρχαν μέσα όπως επίσης σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή IBM και στα δύο μεγάλα φωτιστικά της οροφής. Ο ΜΕ2 υιοθετώντας το περιεχόμενο της εκτίμησης του, ανέφερε ότι κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια τις ζημιές που παρατήρησε. Οι τιμές των εμπορευμάτων που κατέγραψε ήταν αυτές που αναγράφονταν στα εμπορεύματα που καταστράφηκαν. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να αναφέρει το ακριβές κόστος αγοράς των εμπορευμάτων αυτών αφού αυτό είναι θέμα που εμπίπτει στη γνώση του ιδιοκτήτη. Τα ποσά που αναγράφει σε σχέση με την αξία του ηλεκτρονικού υπολογιστή και των δύο φωτιστικών είναι αυτά που του ανέφερε ο κ. Κυριάκου. Όσον αφορά τη ζημιά στο ταβάνι και στους τοίχους ο ΜΕ2 ανέφερε ότι χρειαζόταν απαραίτητα επιδιόρθωση με βάψιμο προς αποφυγή διχρωμίας, λόγω του ότι η εισροή του ακάθαρτου νερού από το ταβάνι δημιούργησε λεκέδες. Ο ΜΕ2 διευκρίνισε ότι το ακριβές εμβαδόν των τοίχων και του ταβανιού ήταν 474 τ.μ. και ο ίδιος το μέτρησε παραπέμποντας στην εκτίμηση του. Η κοστολόγηση του τόσο για το μπογιάτισμα η οποία ανέρχεται σε ΛΚ 1422 , όσο και για το καθάρισμα στο ποσό των ΛΚ 150 έγινε με βάση τις τότε τρέχουσες τιμές. Για να προχωρήσει ο ιδιοκτήτης στις επιδιορθώσεις έπρεπε να παρέλθει μία εβδομάδα με δέκα ημέρες για να φύγει η υγρασία και να στεγνώσουν οι τοίχοι και το ταβάνι. Η υγρασία, ανέφερε ο ΜΕ2, όταν δεν υπάρχει αδιάβροχο υλικό (waterproof agent) το οποίο τοποθετείται στο μπετόν αρμέ, κινείται μέσα στα στερεά σώματα προς όλες τις κατευθύνσεις, οπότε και συμφώνησε ότι η διαρροή μπορεί να ξεκίνησε από την μία πλευρά του καταστήματος και να κατέληξε στην άλλη. Τρίτη μάρτυρας για τους ενάγοντες κατέθεσε η κα Χριστίνα Νικολλέτη η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν ως ταμίας και πωλήτρια στο κατάστημα Ττοφής Κυριάκου στην οδό Σαριπόλου στην Λεμεσό. Στις 18.9.2003 η ΜΕ3 ανέφερε ότι περί η ώρα 9:00 όταν πήγε να ανοίξει το κατάστημα των εναγόντων παρατήρησε ότι ήταν πλημμυρισμένο και από το ταβάνι έτρεχε νερό. Αμέσως ειδοποίησε τον κ. Ανδρέα και το γιο του οι οποίοι μόλις ήρθαν ειδοποίησαν την κα Χλόη, την εναγομένη, η οποία από ότι η ίδια γνωρίζει ενοικίαζε το διαμέρισμα πάνω από το κατάστημα που εργαζόταν. Όλοι μαζί τότε ανέφερε η ΜΕ3 ανέβηκαν στο διαμέρισμα της εναγομένης και αφού προχώρησαν στην κουζίνα είδαν ότι στο πάτωμα υπήρχε νερό. Είδαν τότε το πλυντήριο των πιάτων και αφού το τράβηξαν λίγο προς τα έξω παρατήρησαν ότι το λάστιχο του δεν ήταν ενωμένο και από εκεί έτρεχε πολύ νερό. Η εναγομένη τότε, ανέφερε η ΜΕ3, τηλεφώνησε στο κατάστημα από όπου είχε πάρει τα ηλεκτρικά είδη και κάποιος υπεύθυνος ήρθε σε λίγη ώρα, ο οποίος στην παρουσία και της ιδίας τους ανέφερε ότι δεν είχαν ενώσει το λάστιχο καλά. Ενόσω ήταν εκεί πήγαν με την εναγομένη και στα υπόλοιπα δωμάτια του διαμερίσματος και δεν υπήρχε διαρροή από οπουδήποτε αλλού. Κατά την αντεξέταση η ΜΕ3 διευκρίνισε ότι δεν είναι τεχνικός για να γνωρίζει για ενώσεις αλλά άκουσε από τον υπάλληλο που είπε ότι δεν ενώθηκε καλά το λάστιχο του πλυντηρίου και επειδή και η ίδια έχει πλυντήριο πιάτων αναγνώρισε ότι το λάστιχο του δεν ήταν ενωμένο. Μετά που κατέβηκε κάτω στο κατάστημα και άρχιζε να καθαρίζει τα νερά παρατήρησε ότι αρκετό από το εμπόρευμα τους είχε καταστραφεί αφού η βιτρίνα του καταστήματος ήταν στο πάτωμα. Πέραν των εμπορευμάτων, η ΜΕ3 ανέφερε ότι καταστράφηκε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής που βρισκόταν στο ταμείο και τα δύο φωτιστικά που ήταν στο ταβάνι. Οι επιδιορθώσεις άρχισαν, είπε η ΜΕ3, μετά που στέγνωσε το κατάστημα. Η εναγομένη κατά την μαρτυρία της ανέφερε ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα το ενοικίασε από τους ενάγοντες λίγους μήνες πριν το συμβάν με σκοπό να το χρησιμοποιήσει ως ινστιτούτο αισθητικής. Στις 18.9.2003 της τηλεφώνησε ο κ. Ανδρέας Κυριάκου, ιδιοκτήτης της ενάγουσας εταιρείας, και της ανέφερε ότι πρέπει να άφησε νερό ανοικτό στο διαμέρισμα της, το οποίο βρισκόταν πάνω από το κατάστημα του, και ως αποτέλεσμα αυτό πλημμύρισε. Μόλις πήγε εκεί είδε ότι το νερό έβγαινε κάτω από το νεροχύτη από εκεί που βρισκόταν η ένωση του πλυντηρίου των πιάτων το οποίο είχε τοποθετηθεί περίπου δύο εβδομάδες προηγουμένως. Την διαρροή, η εναγομένη ανέφερε ότι την διαπίστωσαν αφού ακουγόταν θόρυβος από το νερό που ξεφυσούσε, όπως είπε, από το λάστιχο της ένωσης. Το νερό, η εναγομένη συγκεκριμενοποίησε, έτρεχε ασταμάτητα. Η εναγομένη ανέφερε ότι εκεί βρισκόταν και ο σύζυγος της μίας από τις υπαλλήλους του κ. Ανδρέα ο οποίος από ότι θυμόταν ήταν υδραυλικός και ή γνώριζε από τέτοια πράγματα, ο οποίος και έκλεισε τον κεντρικό διακόπτη του νερού. Αμέσως μετά που έκλεισαν το διακόπτη η ίδια τηλεφώνησε στον Αιμίλιο Ηλιάδη από όπου και αγόρασε το πλυντήριο. Οι τεχνικοί της εταιρείας ήταν δύο και θυμόταν η εναγομένη ότι ήταν οι ίδιοι που της το εγκατέστησαν, αφού μετά που της εξήγησαν τι έγινε και άλλαξαν ένα εξάρτημα το οποίο της είπαν ότι ήταν ελαττωματικό τους έκανε επίθεση, όπως είπε, γιατί είχε υποστεί πολλή ζημιά. Η εναγομένη ανέφερε ότι είδε το κομμάτι το οποίο άλλαξαν οι τεχνικοί το οποίο και περιέγραψε στο Δικαστήριο. Η ίδια είπε ότι έπαθε μεγάλη ζημιά από τη διαρροή αλλά δεν προχώρησε να ζητήσει οτιδήποτε από τον Αιμίλιο Ηλιάδη λόγω του ότι είδε ότι η ζημιά που είχε υποστεί ο κ. Ανδρέας ήταν μεγαλύτερη και την έφταιγαν εκείνη. Την ημέρα που οι τεχνικοί πήγαν να εγκαταστήσουν το πλυντήριο η εναγομένη ανέφερε ότι δεν υπήρχαν άλλοι εργάτες στο μαγαζί της και δεν έκανε οποιαδήποτε ανακαίνιση στο εσωτερικό, πλην της τοποθέτησης ενός καθρέφτη στον τοίχο. Κατά την αντεξέταση της η εναγομένη ανέφερε ότι υπήρχαν κάποιοι εργάτες οι οποίοι έτριβαν την εξωτερική σκάλα του μαγαζιού. Η εναγομένη ανέφερε επίσης ότι είχε χρησιμοποιήσει το πλυντήριο μία με δύο φορές προηγουμένως και αυτό δεν είχε κανένα πρόβλημα. Κατά την εγκατάσταση οι τεχνικοί της έδωσαν οδηγίες για τη χρήση του. Σήμερα επίσης το πλυντήριο το οποίο μετακίνησε σε άλλο υποστατικό εργάζεται μια χαρά. Η εναγομένη διευκρίνισε ότι το πλυντήριο δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα αλλά η ένωση του. Η εναγομένη ανέφερε ότι από την ημέρα που της τοποθέτησαν το πλυντήριο το νερό παρέμενε συνεχώς ανοικτό διότι η ένωση του ήταν από κάτω από τη βρύση και δεν χρειαζόταν να το κλείνει, ήταν όπως είπε συνδεδεμένο από κάτω για να παίρνει νερό αυτόματα όπως και το πλυντήριο των ρούχων. Για τους τριτοδιαδίκους πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Κώστας Κωνσταντινίδης, υπεύθυνος του καταστήματος Αιμίλιος Ηλιάδης Λτδ, στη Λεωφόρο Μακαρίου 110 στη Λεμεσό. Στην εν λόγω εταιρεία ο κ. Κ Κωνσταντινίδης ανέφερε ότι εργάζεται εδώ και τριάντα χρόνια και πριν γίνει υπεύθυνος καταστήματος για κάποια χρόνια εργάστηκε και ως τεχνικός. Η εναγομένη, η οποία είναι πελάτιδα τους, αγόρασε ένα πλυντήριο πιάτων περί τα τέλη Ιουλίου και ή αρχές Αυγούστου. Για την εγκατάσταση του πλυντηρίου στην εναγομένη ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε ότι πήγαν δύο τεχνικοί, όπως εξάλλου συνηθίζεται, οι οποίοι το εγκατέστησαν χωρίς να του αναφέρουν οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο κ. Κωνσταντινίδης επεξήγησε επίσης τη διαδικασία παράδοσης και εγκατάστασης του. Ο κ Κωνσταντινίδης ανέφερε επίσης ότι κατά την εγκατάσταση του πλυντηρίου οι τεχνικοί επεξηγούν στον πελάτη τον τρόπο χρήσης του και κάνουν και μία δοκιμή. Από την πείρα του ανέφερε ότι εάν υπήρχε διαρροή θα φαινόταν από την πρώτη δοκιμαστική φορά που θα το χρησιμοποιήσουν. Ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε ότι το λάστιχο του πλυντηρίου έρχεται έτοιμο από το εργοστάσιο και είναι βιδωμένο, το μόνο που παραμένει είναι να ενωθεί η μία του άκρη στη βρύση. Ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε επίσης ότι σε περίπτωση διαρροής υπάρχει ένα σύστημα στο πλυντήριο, το λεγόμενο aqua stop, δηλαδή μία βαλβίδα ασφαλείας και όταν υπάρχει απώλεια το πλυντήριο σταματά αυτόματα τη διαρροή νερού. Η εναγομένη πρέπει να επικοινώνησε μαζί του, περίπου 10 με 15 μέρες μετά την εγκατάσταση του πλυντηρίου, όταν, όπως είπε, συνέβηκε το περιστατικό. Αυτός τότε έστειλε τον κ. Σωτήρη Στυλιανού για να το ελέγξει. Όταν ο τεχνικός επέστρεψε τον ενημέρωσε ότι υπήρχε διαρροή αλλά δεν οφειλόταν σε βλάβη του πλυντηρίου αλλά κάπου αλλού. Οτιδήποτε είναι εκτός πλυντηρίου δεν τους αφορά. Εάν υπήρχε πρόβλημα με το πλυντήριο οι τεχνικοί θα το μετέφεραν στο εργαστήριο τους για επιδιόρθωση και κάτι τέτοιο δεν έγινε. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι η βαλβίδα που προανέφερε βρίσκεται έξω από το πλυντήριο και εάν είναι ελαττωματική χρειάζεται να αλλάξεις ολόκληρο το λάστιχο και αυτό μπορεί να γίνει και επιτόπου, είναι διαδικασία μίας περίπου ώρας, νοουμένου ότι οι τεχνικοί έχουν μαζί τους τα σχετικά εξαρτήματα. Η θέση του κ Κωνσταντινίδη ήταν ότι η βαλβίδα είναι δύσκολο να χαλάσει και το λάστιχο του πλυντηρίου μπορεί να χαλάσει μόνο αν το πειράξεις. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Κωνσταντινίδης επανέλαβε ότι το λάστιχο του πλυντηρίου έρχεται ενωμένο με το πλυντήριο και εάν αυτό είναι ελαττωματικό θα φανεί αμέσως. Ο κ. Κωνσταντινίδης σε ερώτηση του δικηγόρου της εναγομένης κατά πόσο οι τεχνικοί του, του ανέφεραν αν το διαμέρισμα ήταν πλημμυρισμένο είπε ότι του ανέφεραν ότι είχε νερό. Ο κ. Κωνσταντινίδης δεν θυμόταν ποιος από τους οκτώ υπαλλήλους που είχαν τότε πήγε μαζί με τον κ. Στυλιανού για να εγκαταστήσει το πλυντήριο της εναγομένης γιατί τότε όπως είπε δεν τηρούσαν οποιαδήποτε βιβλία ή και αρχεία εργασίας. Δεύτερος μάρτυρας για τους τριτοδιαδίκους κατέθεσε ο κ. Σωτήρης Στυλιανού, τεχνικός στην εταιρεία Αιμίλιος Ηλιάδης Λτδ εδώ και 25 χρόνια. Ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι την εναγομένη την γνωρίζει αφού περί τα τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτεμβρίου μαζί με ένα άλλο τεχνικό, το όνομα του οποίου με μεγάλη δυσκολία θυμήθηκε, την επισκέφτηκαν και εγκατέστησαν ένα πλυντήριο πιάτων. Ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι το πλυντήριο τοποθετήθηκε μέσα στο πάγκο της κουζίνας της εναγομένης κάτω από τη βρύση. Το πλυντήριο είπε ότι το ένωσαν πάνω στη βρύση και έβαλαν και το ρεύμα. Το πλυντήριο ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι έρχεται με το λάστιχο και αυτοί απλά το ενώνουν πάνω στη βρύση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το ένωσαν με τη βρύση που ήταν κάτω από τη γούρνα. Σε σχετική ερώτηση του δικηγόρου του ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι τα λάστιχα των διαφόρων πλυντηρίων διαφέρουν αλλά έχει συστήματα που έχουν τα λάστιχα πάνω τα οποία έχει το πλυντήριο μέσα. Το συγκεκριμένο πλυντήριο ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι είχε σύστημα ασφαλείας. Μετά που εγκατέστησαν το πλυντήριο το ξεκίνησαν για να δείξουν στην εναγομένη την λειτουργία του και μετά έκλεισαν την βρύση και έφυγαν. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι πάντοτε όποιος θέλει να χρησιμοποιήσει το πλυντήριο πρέπει να ανοίγει τη βρύση με την οποία αυτό είναι ενωμένο. Σε μεταγενέστερο στάδιο είπε ότι για το συγκεκριμένο πλυντήριο εξήγησαν στην εναγομένη τη δεύτερη φορά όπως διευκρίνισε ότι πρέπει να κλείνει τη βρύση, αλλά πρόσθεσε ότι πάντα αυτό πρέπει να κάνεις. Αργότερα ανέφερε ότι την ημέρα που έκαναν την εγκατάσταση έκλεισαν το νερό γιατί η εναγομένη έκανε ανακαινίσεις, είχε πελεκάνο και είχε και άλλους εκεί. Μετά από πάροδο περίπου 10 ημερών ή και δύο εβδομάδων αφού πήρε μια κάρτα από την εταιρεία του για κάποιο πρόβλημα στο πλυντήριο της εναγομένης την επισκέφτηκε ξανά, αυτή τη φορά είπε μόνος του. Ο κ. Στυλιανού δεν θυμόταν εάν η κάρτα που πήρε από την εταιρεία του περιέγραφε το ακριβές παράπονο της εναγομένης, αλλά θυμόταν ότι το παράπονο της ήταν ότι το πλυντήριο έχανε νερό. Ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα μόνο η εναγομένη ήταν παρούσα και δεν είδε νερά στο διαμέρισμα. Νερό, διευκρίνισε κατά την επανεξέταση του, είχε πιο πίσω εκεί που έσταζε. Μετά από έλεγχο που έκανε εκεί ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι το πλυντήριο ήταν κανονικά ενωμένο αλλά έχανε νερό από πίσω. Το πλυντήριο δεν είχε κανένα πρόβλημα. Σε ερώτηση του δικηγόρου του κατά πόσο άλλαξαν οποιοδήποτε εξάρτημα εκείνη την ημέρα ο κ. Στυλιανού ανέφερε αρχικά ότι άλλαξαν την φύτρα και μετά από παύση πρόσθεσε αυτολεξεί «δεν θυμούμαι. Αφού είδαμε ότι ήταν βιδωμένο κανονικά και έχανε νερό ..όχι δεν αλλάξαμε εξάρτημα, αφού δεν είχε πρόβλημα το πλυντήριο. Εγώ έλεγξα και έχανε νερό πιο πίσω από την πλαστική τη σωλήνα». Ο κ. Στυλιανού επεξήγησε στο Δικαστήριο τι ακριβώς έλεγξε όπως επίσης και το πώς λειτουργεί το σύστημα ασφαλείας όταν υπάρχει διαρροή. Μετά που επέστρεψαν από το διαμέρισμα της εναγομένης ο κ. Στυλιανού είπε ότι ενημέρωσε τον υπεύθυνο του καταστήματος τον κ. Κώστα αλλά δεν συμπλήρωσε οποιαδήποτε κάρτα. Ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι όταν πήγαν να εγκαταστήσουν το πλυντήριο στο διαμέρισμα της εναγομένης εκείνη έκανε ανακαινίσεις, και διευκρίνισε ότι από ότι θυμόταν δεν ταίριαζαν κάτι μάτια που είχαν πάρει για να εγκαταστήσουν και ειδοποιήθηκε πελεκάνος. Αγορεύσεις Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των μερών. Ο δικηγόρος των εναγόντων με αναφορά στη δοθείσα μαρτυρία και στα κατατεθειμένα τεκμήρια εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους εναντίον της εναγομένης όπως επίσης και τις αξιούμενες αποζημιώσεις. Με αναφορά στη μαρτυρία της εναγομένης και αυτής των τριτοδιαδίκων ο κ. Τιμοθέου εισηγήθηκε ότι η διαρροή στο κατάστημα των εναγόντων προκλήθηκε συνεπεία αμέλειας της εναγομένης. Συγκεκριμένα ο κ. Τιμοθέου ανέφερε ότι η εναγομένη παραδέχτηκε ότι δεν έκλεινε τη βρύση που ήταν ενωμένο το λάστιχο του πλυντηρίου όπως της είχαν υποδείξει οι τριτοδιαδικοι και ως εκ τούτου δεν έλαβε όλα τα αναγκαία προληπτικά μέτρα για να αποφευχθεί η διαρροή νερού από το διαμέρισμα της στο κατάστημα των εναγόντων. Το γεγονός ότι οι τριτοδιάδικοι εγκατέστησαν το πλυντήριο στο διαμέρισμα της και εάν η εγκατάσταση του ήταν ελαττωματική δεν την απαλλάσσει από την ευθύνη που έχει έναντι των εναγόντων. Με αναφορά στις υποθέσεις Malloupa v Antoni
(1966)1 CLR 14 και Χατζημιστή ν Θεοδούλου
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 61 όπου εξετάστηκε τόσο το αστικό αδίκημα της αμέλειας δυνάμει του άρθρου 51 του Κεφ.148 όσο και το άρθρο 52 του Κεφ. 148 σύμφωνα με το οποίο το βάρος της απόδειξης μετατοπίζεται στον εναγόμενο εάν αποδειχθεί ζημιά από διαφυγή επικίνδυνου πράγματος, ο κ. Τιμοθέου εισηγήθηκε ότι ο κάτοχος ακινήτου από το οποίο διαφεύγει οτιδήποτε και προκαλεί ζημιά υπέχει ευθύνη για τη ζημιά που προκαλείται. Από την άλλη πλευρά είναι η εισήγηση του κ Σαβεριάδη ότι με τη δοθείσα μαρτυρία δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε ευθύνη και ή αμέλεια της εναγομένης. Η εναγομένη επιβεβαίωσε στην ουσία τη μαρτυρία που δόθηκε από την πλευρά των εναγόντων, η οποία κατά την εισήγηση του κ. Σαβεριάδη είναι αξιόπιστη, με την οποία αποδεικνύεται ότι οι ζημιές στα υποστατικά των εναγόντων, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν, προκλήθηκαν από τη διαρροή στο δικό της διαμέρισμα, αλλά σύμφωνα με τη μαρτυρία των τριτοδιαδίκων την ευθύνη για τη διαρροή την έχουν οι τελευταίοι. Με αναφορά στη δοθείσα μαρτυρία ο κ. Σαβεριάδης εισηγείται ότι η οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ των εναγόντων πρέπει να στρέφεται εναντίον των τριτοδιαδίκων απαλλάσσοντας την εναγομένη από οποιαδήποτε ευθύνη. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος των τριτοδιαδίκων επισημαίνει τις αντιθέσεις που παρατήρησε στη μαρτυρία των μαρτύρων των εναγόντων και της εναγομένης καταλήγοντας ότι ο κάθε ένας από αυτούς προσέφερε διαφορετικό ισχυρισμό για τον τρόπο που προέκυψε η διαρροή. Ο κ. Λουκά επίσης στην αγόρευση του αναφέρει ότι στην παρούσα υπόθεση η αρχή του res ipsa loquitur δεν μπορεί να έχει εφαρμογή ενόψει του ότι οι ενάγοντες επέλεξαν και προσκόμισαν μαρτυρία εμπειρογνώμονα για να αποδείξουν την αίτια της ζημιάς, δηλαδή το ότι η διαρροή προήλθε από το διαμέρισμα της εναγομένης. Πέραν τούτου εισηγείται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του ΜΕ2 εμπειρογνώμονα όσον αφορά την αιτία της ζημιάς στο κατάστημα των εναγόντων αφού η θέση του η οποία περιέχεται στην έκθεση εκτίμησης του προέρχεται από γεγονότα που πληροφορήθηκε από άλλους και σχετικά δεν προσφέρθηκε η καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Η ίδια είναι η θέση του, κατά κύριο λόγο, και σε ότι αφορά τις ζημιές που περιγράφει στην έκθεση του ο ΜΕ2 και συγκεκριμένα για το κόστος του υπολογιστή, των φωτιστικών οροφής και των καταστραφέντων εμπορευμάτων όπου έλαβε τα σχετικά ποσά για αυτές από τον διευθυντή των εναγόντων. Με αναφορά και στις λοιπές αποζημιώσεις που ζητούν οι ενάγοντες η θέση του δικηγόρου των τριτοδιαδίκων είναι ότι ούτε αυτές αποδείχθηκαν σύμφωνα με τις αυστηρές αρχές που θέτει η νομολογία. Ο κ. Λουκά επίσης με αναφορά στη σχετική νομολογία (βλ. Δημοσθένους ν Γεωργίου
(2001)1(Γ)Α.Α.Δ. 1968) εισηγείται ότι η αρχή της Rylands v Fletcher δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Είναι η εισήγηση του κ. Λουκά ότι εάν και εφόσον το Δικαστήριο καταλήξει ότι οι τριτοδιάδικοι είναι υπόλογοι για αμέλεια έναντι της εναγομένης η ευθύνη τους περιορίζεται μόνο στη διαρροή που είχε η εναγομένη εντός του διαμερίσματος της. Για τη διαρροή στο κατάστημα των εναγόντων είναι φανερό, είναι η εισήγηση του κ. Λουκά, ότι ευθύνεται μόνο η εναγομένη λόγω αμέλειας της να συντηρεί το διαμέρισμα της. Την πιο πάνω θέση του ο δικηγόρος των τριτοδιαδίκων την στηρίζει στην υπόθεση Δημοσθένους ν Γεωργίου κ.α. (πιο πάνω), και στην κατ΄ισχυρισμό μαρτυρία του ΜΕ1 περί ύπαρξης τρύπας στο διαμέρισμα της εναγόμενης. Καταληκτικά είναι η εισήγηση του κ. Λουκά ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει την υπόθεση τους εναντίον της εναγομένης, επομένως ουδεμία αποζημίωση δικαιούνται από τους τριτοδιαδίκους είτε αυτοί βρεθούν υπόλογοι για αμέλεια είτε όχι προς την εναγομένη. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο ΜΕ1 διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας μου έχει κάνει καλή εντύπωση και δεν παρατήρησα να περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση η οποία να επηρεάζει την αξιοπιστία του. Η αναφορά του κατά την αντεξέταση στο ότι μετακίνησαν λίγο το πλυντήριο για να ελέγξουν την ένωση του δεν θεωρώ ότι είναι ουσιαστικής και ή αποφασιστικής σημασίας στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον εξ αρχής η θέση του, παραδεχόμενος ότι δεν είναι τεχνικός, ήταν ότι αφού άνοιξαν το ντουλάπι κάτω από τη βρύση είδε ότι το νερό έτρεχε λόγω του ότι το πλυντήριο, προφανώς εννοώντας το σωλήνα του πλυντηρίου, δεν ήταν ενωμένος με το σωλήνα που διοχέτευε σ΄αυτό νερό. Η αναφορά επίσης του ΜΕ1 κατά τη μαρτυρία του σε πλυντήριο ρούχων αντί σε πλυντήριο πιάτων πάλιν δεν θεωρώ ότι επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του εφόσον η ουσία της υπόθεσης εστιάζεται σε άλλο σημείο και όχι στη συγκεκριμένη συσκευή. Οι λοιπές αντιφάσεις που αναφέρει ο κ.Λουκά όσον αφορά το σωλήνα παροχής νερού, τους σωλήνες του πλυντηρίου και την ύπαρξη τρύπας στο διαμέρισμα της εναγομένης δεν είναι αντιληπτές από το Δικαστήριο, εφόσον από τη δοθείσα μαρτυρία δεν αποκαλύπτονται τέτοιες θέσεις και ή εκδοχές από το ΜΕ
- Ο ΜΕ1 ανέφερε συγκεκριμένα ότι οι σωλήνες παροχής νερού είναι εντοιχισμένοι αλλά ο σωλήνας παροχής νερού στο πλυντήριο ήταν εξωτερικός για αυτό και φαινόταν με το που άνοιγες το ντουλάπι. Ο ΜΕ1 ρητά ανέφερε ότι ο σωλήνας που παρείχε νερό στο πλυντήριο δεν ήταν ενωμένος με το σωλήνα του πλυντηρίου. Ο κ. Κυριάκου καταλήγω ότι στην ουσία υποστήριξε τους ισχυρισμούς των εναγόντων όπως αυτοί αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης τους περιγράφοντας τα γεγονότα όπως αυτός τα έζησε και τα αντιλήφθηκε. Ο ΜΕ2, Πολιτικός Μηχανικός, του οποίου τα προσόντα δεν αμφισβητήθηκαν, κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας σε σχέση με τις ζημιές τις οποίες υπέστη το κατάστημα των εναγόντων. Ο ΜΕ2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, ήταν ειλικρινής, σταθερός στις θέσεις του, επεξηγηματικός και κατατοπιστικός. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο και η έκθεση η οποία ετοίμασε ήταν βοηθητική για το Δικαστήριο. Σημειώνω εδώ ότι ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να δώσει στο Δικαστήριο τα απαιτούμενα στοιχεία ώστε να κρίνει την ορθότητα των δικών του συμπερασμάτων και όχι να αντικαταστήσει την κρίση του Δικαστηρίου. Το καθήκον του Δικαστηρίου είναι να αξιολογήσει τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα μέσα στο γενικό πλαίσιο των γεγονότων που έχουν αποδειχθεί με αποδεκτή μαρτυρία και όχι να δώσει υπέρμετρη βαρύτητα στη γνώμη του εμπειρογνώμονα εάν αυτός δεν πείσει το Δικαστήριο ότι η γνώμη του βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Στο σύγγραμμα Phipson on Evidence, 15η έκδοση, παρ. 37-12 αναφέρεται ότι η γνώμη εμπειρογνώμονα δεν μπορεί να είναι αποδεκτή σε σχέση με θέματα που δεν έχουν αποδειχθεί σε βαθμό που να έχει ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ή σε σχέση με γεγονότα που του έχουν λεχθεί από εξ ακοής μαρτυρία. Η έκθεση του παρατηρώ ότι αναφέρει τη φράση «..εκτίμηση ζημιών λόγω διαρροής νερού από τον πρώτο όροφο..» αλλά είναι φανερό και από τη μαρτυρία του ΜΕ2 ότι περιορίστηκε στις ζημιές του καταστήματος των εναγόντων και όχι στην αιτία της διαρροής, όπως ήταν η θέση του κ.Λουκά, αφού καμία σχετική αναφορά δεν έγινε στο θέμα αυτό. Με τα πιο πάνω δεδομένα θεωρώ ότι η μαρτυρία του και η έκθεση του, Τεκμήριο 3, περιορίζονται στο θέμα των ζημιών στις οποίες με βάση τις πιο πάνω αρχές θα δοθεί και η ανάλογη βαρύτητα. Η ΜΕ3 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Παρακολουθώντας την στο εδώλιο του μάρτυρα η ΜΕ3 φάνηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο να περιγράψει αυτά που είδε χωρίς οποιεσδήποτε υπερβολές. Η ίδια είναι η θέση μου και για την εναγομένη. Παρακολουθώντας την στο εδώλιο του μάρτυρα φάνηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια και τα γεγονότα όπως η ίδια τα έζησε. Η εναγομένη απαντούσε προς το Δικαστήριο αυθόρμητα και χωρίς υπεκφυγές, οπότε και η εκδοχή της είναι αποδεκτή. Ο κ. Κωνσταντίνου, πρώτος μάρτυρας των τριτοδιαδίκων, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Η θέση του ότι ένα πλυντήριο ή και το λάστιχο του πέραν της φυσικής φθοράς, δεν χαλούν εκτός εάν κάποιος τα πειράξει, χωρίς το Δικαστήριο να γίνεται εμπειρογνώμονας, με βάση την κοινή λογική και την κοινή εμπειρία κρίνω ότι είναι υπερβολική και εξωπραγματική με μόνο σκοπό την αποφυγή οποιασδήποτε ευθύνης από τους τριτοδιάδικους. Επίσης, η δυσκολία του να θυμηθεί το όνομα του τεχνικού που πήγε με τον κ. Στυλιανού στο υποστατικό της εναγομένης, αφού τότε όπως αυθόρμητα είπε εργοδοτούσε οκτώ άτομα, παρακολουθώντας τον στο εδώλιο του μάρτυρα, μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου που δεν λέει αλήθεια. Ο κ. Κωνσταντίνου όπως επίσης και ο κ. Στυλιανού, οι οποίοι σημειώνω ότι είναι και τεχνικοί, συνεχώς επαναλάμβαναν ότι το πρόβλημα ήταν έξω από το πλυντήριο και η διαρροή από κάπου πίσω, από κάποιο πλαστικό σωλήνα. Η στάση αυτή του κ. Κωνσταντίνου ότι επειδή το πρόβλημα ήταν έξω από το πλυντήριο δεν τους αφορούσε δεν βοηθά κατά τη κρίση μου τη θέση των τριτοδιαδίκων. Γενικά οι θέσεις του κατά τη μαρτυρία του κρίνω ότι ήταν υπερβολικές και ακραίες με αποτέλεσμα να καθιστούν τη μαρτυρία του ακροσφαλή. Ο κ. Στυλιανού επίσης, παρακολουθώντας τον στο εδώλιο του μάρτυρα, κρίνω ότι ήρθε για να προστατεύσει την εταιρεία όπου εργάζεται χωρίς να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Ο μάρτυρας αυτός επίσης διαπίστωσα ότι με δυσκολία, κατόπιν σκέψης και με κάποιο δισταγμό ανέφερε το μικρό όνομα του τεχνικού που πήγε μαζί του για να εγκαταστήσει το πλυντήριο στην εναγομένη. Ο μάρτυρας αυτός ήρθε στο Δικαστήριο να καταθέσει ως ο τεχνικός που πήγε και εγκατέστησε το πλυντήριο και αργότερα το έλεγξε σε σχέση με το πρόβλημα που προέκυψε. Παρόλα αυτά όμως ο κ. Στυλιανού δεν εξήγησε ποιο ήταν το πρόβλημα που εντόπισε, και απλά, γενικά και αόριστα ανέφερε ότι το πρόβλημα ήταν πιο πίσω σε μια πλαστική σωλήνα και δεν είχε σχέση με το πλυντήριο. Ο κ. Στυλιανού επίσης σε ερώτηση του δικηγόρου της εναγομένης εάν άλλαξε οτιδήποτε τη συγκεκριμένη ημέρα, άρχισε να απαντάει αυθόρμητα ότι άλλαξε τη φίτρα, χωρίς φυσικά να εξηγήσει τι είναι, και μετά από μεγάλη παύση είπε ότι δεν θυμάται και δεν άλλαξε τίποτε αφού δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα το πλυντήριο. Ο μάρτυρας αυτός κατά την κρίση μου ήταν ο αρμόδιος για να διαφωτίσει το Δικαστήριο για το συγκεκριμένο πρόβλημα που εντόπισε έστω και εάν αυτό δεν οφειλόταν στο πλυντήριο ως ήταν η θέση του. Οι απαντήσεις του μάρτυρα αυτού σε σχέση με το πρόβλημα που εντόπισε, δηλαδή όπως αυτολεξεί το ανέφερε «έτρεχε νερό από πιο πίσω» ήταν όπως ανέφερα πολύ γενικές και κατά κάποιο τρόπο ταυτόσημες με αυτές του κ. Κωνσταντίνου κάτι το οποίο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κανένας από τους δύο δεν είπε την αλήθεια. Η θέση του κ. Στυλιανού ότι τη βρύση πάνω στην οποία είναι ενωμένο ένα πλυντήριο πρέπει πάντα να την ανοίγεις όταν θα του κάνεις χρήση και ακολούθως να την κλείνεις, πάλιν εφαρμόζοντας την κοινή λογική και την κοινή εμπειρία, δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική, εκτός φυσικά εάν πρόκειται για ειδική περίπτωση κάτι το οποίο δεν αναφέρθηκε. Ο κ. Στυλιανού περιπλέκοντας περισσότερο τη μαρτυρία του διευκρίνισε ότι αυτό το εξήγησε στην εναγομένη τη δεύτερη φορά που την επισκέφτηκε αφού την πρώτη φορά όπως είπε μετά που εγκατέστησαν το πλυντήριο οι ίδιοι έκλεισαν τη βρύση γιατί η εναγομένη είχε κόσμο στο υποστατικό της και έκανε ανακαινίσεις. Ο κ. Στυλιανού επίσης πάλιν με διαφορετικές απαντήσεις κατέληξε ότι οι ανακαινίσεις που εννοούσε ήταν ένας πελεκάνος τον οποίο οι ίδιοι χρειάζονταν για να τοποθετήσουν μια συσκευή στην κουζίνα της εναγομένης. Η θέση του επίσης κατά την αντεξέταση του ότι δεν πρόσεξε να υπάρχουν νερά στο διαμέρισμα της ενάγουσας ενισχύει την κρίση μου για την αξιοπιστία του έστω και εάν κατά την επανεξέταση του ανέφερε ότι πρέπει να είχε νερό εκεί πίσω που ήταν η διαρροή. Η παρατήρηση του αυτή επίσης έρχεται και σε αντίθεση με την μαρτυρία του κ. Κωνσταντίνου ο οποίος όπως είπε μετά που επέστρεψε ο τεχνικός από το υποστατικό της κας Χλόης, δηλαδή της εναγομένης, του ανέφερε ότι υπήρχαν νερά χωρίς να θυμάται αν του ανέφερε ότι αυτό ήταν πλημμυρισμένο. Το άλλο αξιοσημείωτο στη μαρτυρία του ήταν ότι οι αναφορές του όλες εγίνοντο στον πρώτο πληθυντικό πρόσωπο κάτι το οποίο προσπαθούσε όταν το αντιλαμβανόταν ή μετά από ερωτήσεις του δικηγόρου της εναγομένης να το αλλάξει στο πρώτο ενικό πρόσωπο. Με τη θέση του αυτή ο κ. Στυλιανού ενίσχυσε κατά τη κρίση μου την εκδοχή της εναγομένης ότι παρόντες κατά το χρόνο του περιστατικού ήταν δύο τεχνικοί και όχι ένας. Η θέση που προσπάθησαν να προωθήσουν κατά τη μαρτυρία τους οι δύο μάρτυρες των τριτοδιαδίκων ότι το συγκεκριμένο πλυντήριο είχε το λεγόμενο σύστημα aqua stop δεν βοηθά τη θέση τους, λόγω της εντύπωσης που έκαναν και οι δύο τους στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία τους. Πέραν τούτου η εντύπωση που άφησαν στο Δικαστήριο κατά τη μαρτυρία τους ήταν ότι το σύστημα αυτό τίθεται σε εφαρμογή όταν υπάρχει διαρροή ή χαμηλή πίεση του νερού και ή άλλο πρόβλημα ενόσω το πλυντήριο βρίσκεται σε λειτουργία κάτι το οποίο δεν έχει εφαρμογή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της εναγομένης η οποία είναι αποδεκτή το πλυντήριο των πιάτων τη συγκεκριμένη ημέρα του συμβάντος όπως επίσης και τη προηγούμενη ημέρα δεν βρισκόταν σε λειτουργία. Ευρήματα Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του καταστήματος με αριθμούς 46, 48 και 50 που βρίσκεται στην οδό Σαριπόλου στη Λεμεσό και ασχολούνται μεταξύ άλλων με την πώληση ειδών ένδυσης και προικός. Το κτίριο στο οποίο βρισκόταν το εν λόγω κατάστημα είναι διατηρητέο ανακαινίστηκε και επιδιορθώθηκε το
- Το διαμέρισμα το οποίο ενοικίασε η εναγομένη από του ενάγοντες κατά ή περί την 27.6.2003 για να ανοίξει ινστιτούτο αισθητικής βρισκόταν πάνω από το κατάστημα των εναγόντων. Κατά ή περί την 18.9.2003 και περί η ώρα 09:00 η ΜΕ3 όταν πήγε να ανοίξει το κατάστημα των εναγόντων είδε ότι αυτό ήταν πλημμυρισμένο και από το ταβάνι του καταστήματος έτρεχε νερό. Αμέσως η ΜΕ3 ειδοποίησε τον κ. Ανδρέα Κυριάκου (ΜΕ1) διευθυντή των εναγόντων ο οποίος πήγε επιτόπου μαζί με τον γιό του. Ο ΜΕ1 ειδοποίησε τηλεφωνικώς την εναγομένη η οποία πήγε αμέσως και άνοιξε το διαμέρισμα της το οποίο όπως προανέφερα βρισκόταν πάνω από το κατάστημα των εναγόντων. Αφού ανέβηκαν στο διαμέρισμα της εναγομένης, μετακίνησαν ελαφρώς το πλυντήριο και ακολουθώντας το θόρυβο άνοιξαν το ντουλάπι κάτω από το νεροχύτη όπου είδαν ότι το λάστιχο του πλυντηρίου των πιάτων το οποίο η εναγομένη είχε εγκαταστήσει περίπου δέκα μέρες προηγουμένως δεν ήταν ενωμένο με τη βρύση και από το συγκεκριμένο σημείο έτρεχε νερό. Τότε κάποιος από τους παρευρισκομένους, στους οποίους ενόψει της δοθείσας περί τούτου μαρτυρίας δεν μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια, έκλεισε το κεντρικό διακόπτη παροχής νερού και η διαρροή σταμάτησε. Η εναγομένη τότε επικοινώνησε με τους τριτοδιαδίκους από τους οποίους πλην του συγκεκριμένου πλυντηρίου είχε πάρει και άλλες συσκευές και εντός λίγης ώρας ήρθαν δύο τεχνικοί. Οι τεχνικοί των τριτοδιαδίκων προέβηκαν σε έλεγχο και αφού άλλαξαν κάποιο μικρό εξάρτημα, ανέφεραν στην εναγομένη ότι δεν είχαν κάνει καλά την ένωση του λάστιχου του πλυντηρίου με τη βρύση και γι΄ αυτό υπήρχε η διαρροή. Δέχομαι ότι η εναγομένη από το χρόνο εγκατάστασης του πλυντηρίου στο διαμέρισμα της ουδέποτε το μετακίνησε. Το πλυντήριο η εναγόμενη το χρησιμοποιούσε μόνο η ίδια και μέχρι το συμβάν το είχε χρησιμοποιήσει μία με δύο φορές χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα. Δέχομαι ότι δεν υπήρχε διαρροή από οπουδήποτε αλλού στο διαμέρισμα της εναγομένης. Στηριζόμενη στη δοθείσα αποδεκτή μαρτυρία καταλήγω επίσης ότι από τη συγκεκριμένη διαρροή το διαμέρισμα της εναγομένης πλημμύρισε και το νερό εισέρρευσε στο κατάστημα των εναγόντων. Το εύρημα μου ότι η διαρροή του νερού από το διαμέρισμα της εναγομένης εισέρευσε στο κατάστημα των εναγόντων πέραν της παραδοχής της εναγομένης και της θέσης της ότι δεν υπήρχε διαρροή από οπουδήποτε αλλού στηρίζεται και (α) στη μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων των εναγόντων ότι τη συγκεκριμένη ημέρα δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο που να δεικνύει ότι η πλημμύρα στο κατάστημα των εναγόντων οφειλόταν σε άλλο λόγο, (β) στις θέσεις της εναγομένης τόσο στη μαρτυρία της όσο και στην έκθεση υπεράσπισης της όπου στην ουσία εδράζονται στη πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων των τριτοδιαδίκων κατά την εγκατάσταση του πλυντηρίου και όχι σε οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα στις υδραυλικές εγκαταστάσεις της οικοδομής, (γ) στη θέση του ΜΕ2 ότι μετά από πάροδο περίπου εννέα ωρών που εντοπίστηκε η διαρροή από την οροφή του καταστήματος των εναγόντων είδε ότι έτρεχε νερό. Για την κατάληξη μου αυτή λαμβάνω υπόψη και τη θέση του ΜΕ2 ο οποίος ως εμπειρογνώμονας ανέφερε ότι η υγρασία που ξεκινά από ένα μέρος της οροφής μπορεί να εξαπλωθεί προς όλες τις κατευθύνσεις. Δέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ΜΕ1 ότι οι υδραυλικές εγκαταστάσεις είχαν ελεγχθεί πλήρως κατά την ανακαίνιση του κτιρίου το 2001, δηλαδή περίπου δυο χρόνια πριν το συμβάν, όπως επίσης και τη θέση του ότι ουδέποτε προέκυψε πρόβλημα και ή παράπονο για διαρροή νερού στην πολυκατοικία. Ο ΜΕ2 ο οποίος όπως ήδη ανέφερα την ίδια ημέρα και κατά ή περί η ώρα 17:00 κατόπιν κλήσης του από τον ΜΕ1 επισκέφτηκε το κατάστημα των εναγόντων μετά από επιτόπια εξέταση διαπίστωσε ότι έρεε νερό και όχι σταγόνες από την οροφή του καταστήματος των εναγόντων συσσωρεύοντας στο πάτωμα σε λιμνούλες 2 χιλιοστά νερό. Δέχομαι επίσης ότι η οροφή και οι τοίχοι του καταστήματος των εναγόντων συνολικού εμβαδού 474 τ.μ. υπέστηκαν ζημιά λόγω του ακάθαρτου νερού που εισέρρεε στο κατάστημα των εναγόντων από το ταβάνι και χρειάζονταν βάψιμο. Στις απώλειες των εναγόντων συγκαταλέγονται επίσης ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ΙΒΜ, δύο μεγάλα φωτιστικά οροφής και αρκετά εμπορεύματα. Το κατάστημα των εναγόντων παρέμεινε κλειστό για δύο περίπου εβδομάδες μέχρι να αποξηραθεί η υγρασία και να διεκπαιρεωθούν οι απαραίτητες εργασίες καθαρισμού και επιδιόρθωσης του. Επιπλέον οι ενάγοντες αντικατέστησαν τα καταστραμμένα εμπορεύματα τους, τα δύο φωτιστικά οροφής και αγόρασαν νέο ηλεκτρονικό υπολογιστή. Νομική Βάση της απαίτησης των εναγόντων εναντίον της εναγομένης Μέσα από την έκθεση απαίτησης των εναγόντων διαφαίνονται οι ακόλουθες αιτίες ή και βάσεις αγωγής. Αυτές είναι (α) αμέλεια (β) πρόκληση ζημιάς από διαφυγή πράγματος το οποίο ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά δυνάμει του άρθρου 52 του Κεφ.148 (γ) εφαρμογή του κανόνα Rylands v Fletcher (δ) παράβαση νόμιμων καθηκόντων της εναγόμενης και (ε) οχληρία. Η μη χρησιμοποίηση του όρου οχληρία ή και του κανόνα της Rylands v Fletcher στην απαίτηση δεν συνιστά πρόβλημα στη διερεύνηση ευθύνης για την πρόκληση της. Στην υπόθεση Xρυσάνθου ν Παγκρατίου
(1998)1(Β)Α.Α.Δ.675 «..το αγώγιμο δικαίωμα συναρτάται με τα γεγονότα τα οποία το στοιχειοθετούν και όχι με το χαρακτηρισμό ο οποίος του αποδίδεται. Παρέχεται η δυνατότητα χορήγησης οποιασδήποτε θεραπείας η οποία δικαιολογείται από τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα βάσει της έκθεσης απαιτήσεως (βλ. Stylianou v Papacleovoulou
(1982)1 CLR 542, Kennedy Hotels Ltd v Indirdjian
(1992)1 CLR 400, Χάμπου κ.α. ν Christoforou & Avraam (Catering Services) Ltd (114/2006) 22.4.2008. Η ευθύνη που καταλογίζεται στην εναγομένη και ή στους αντιπροσώπους της και ή στους υπηρέτες της και ή σε αυτούς που εκτέλεσαν εργασίες στο διαμέρισμα της συγκεκριμενοποιείται με την παράθεση των πιο κάτω λεπτομερειών στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης τους : (α) παρέλειψαν να διατηρούν κλειστές τις βρύσες και άλλα σημεία στο ανώγειο διαμέρισμα, (β) παρέλειψαν κατά την εκτέλεση εργασιών υδραυλικής φύσης και ή κατά την ένωση των σωληνώσεων, βρυσών και πλυντηρίων να κλείσουν τις παροχές του νερού, (γ) δεν ένωσαν κατάλληλα και με πλήρη επιμέλεια τις βρύσες και σωλήνες με το πλυντήριο και ή άλλα μηχανήματα, (δ) δεν μερίμνησαν να κλείσουν τις βρύσες και σωληνώσεις με αποτέλεσμα τη διαρροή νερού προς τα ισόγεια καταστήματα, (ε) δεν έλεγξαν τις παροχές νερού και τις βρύσες αν ήταν κλειστές και τις άφησαν ανοικτές ώστε να διαρρέει νερό, (στ) δεν επέδειξαν τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή κατά την εκτέλεση εργασιών ένωσης των βρυσών και σωληνώσεων με το πλυντήριο και ή με άλλα μηχανήματα όσο και με την αποπεράτωση των πιο πάνω εργασιών, (ζ) με τις πιο πάνω αμελείς πράξεις και παραλείψεις τους επέτρεψαν και ή δεν απέτρεψαν τη διαρροή νερού προς τα ισόγεια καταστήματα των εναγόντων. Σύμφωνα με το άρθρο 51
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων, Κεφ.148: «Αμέλεια συνίσταται- (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ..». Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 52 του Κεφ.148: « Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την οποία αποδεικνύεται- (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από οποιοδήποτε επικίνδυνο πράγμα ή φωτιά ή ζώο, ή λόγω της διαφυγής οποιουδήποτε πράγματος του ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά, και (β) ότι ο εναγόμενος ήταν ιδιοκτήτης ή είχε την ευθύνη του πράγματος ή ήταν κάτοχος της ιδιοκτησίας από την οποία έγινε η διαφυγή του εν λόγω πράγματος. Ο εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίσταται αμέλεια για την οποία αυτός ευθύνεται σε σχέση με το επικίνδυνο αυτό πράγμα ή τη διαφυγή του εν λόγω πράγματος.» Σύμφωνα με το άρθρο 46 του Κεφ.148 : «Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται καθόσον αφορά παρέμβαση στο φως.» Με γνώμονα τα πιο πάνω ευρήματα μου και την αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας και των κατατεθειμένων τεκμηρίων θα εξετάσω κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν την υπόθεση τους εναντίον της εναγομένης. Όπως ήδη ανέφερα η διαρροή στο διαμέρισμα της εναγομένης είναι παραδεκτό γεγονός. Η αιτία της διαρροής κατέληξα ότι ήταν η κακή ένωση του σωλήνα του πλυντηρίου με τη βρύση στο διαμέρισμα της εναγόμενης, με αποτέλεσμα αυτός να αποσυνδεθεί. Σύμφωνα λοιπόν με τη δοθείσα μαρτυρία δέχομαι ότι η διαρροή νερού στο διαμέρισμα της εναγομένης εισέρευσε στο κατάστημα των εναγόντων προκαλώντας ζημιές. Εκείνο που προβληματίζει το Δικαστήριο είναι η αμέλεια της εναγόμενης. Η θέση του κ. Τιμοθέου ότι η αμέλεια της εναγόμενης έγκειται στο ότι δεν έκλεινε τη βρύση όπως της είχαν υποδείξει οι τεχνικοί του τριτοδιαδίκου σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον η μαρτυρία του τεχνικού του τριτοδιαδίκου για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του δεν έχει κριθεί αξιόπιστη. Όμως έστω και εάν η μαρτυρία του ήταν αξιόπιστη η θέση αυτή του κ. Τιμοθέου πάλιν δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή αφού ο κ. Στυλιανού διευκρίνησε κατά τη μαρτυρία του ότι υπέδειξε στην εναγομένη να κλείνει τη βρύση κατά τη δεύτερη επίσκεψη του στο διαμέρισμα της μετά τη διαρροή. Οπότε με τα πιο πάνω δεδομένα οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την αμέλεια της εναγομένης. Το αστικό αδίκημα της οχληρίας κρίση μου είναι ότι δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση αφού με τη δοθείσα μαρτυρία δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε «κατά συνήθεια» παρέμβαση η οποία αποτελεί και συστατικό του αδικήματος (βλ. Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν American Home Assurance
(2003)1(Γ)Α.Α.Δ.1570, Μιχαήλ ν Αρτεμίου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 589). Παρά τη θέση μου αυτή σημειώνω ότι και στην περίπτωση της ιδιωτικής οχληρίας σύμφωνα πάντοτε με τη νομολογία και ειδικότερα αναφέρομαι στην υπόθεση Medcon Construction v Ευαγγέλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 565: «...παρόλο που η αμέλεια με τη στενή έννοια, δεν είναι αναγκαίο συστατικό στοιχείο της ιδιωτικής οχληρίας, εν τούτοις, κάποιου είδους υπαιτιότητα (Fault) που να προκαλεί προβλεπτή ζημιά είναι αναγκαία..» Στην υπόθεση Δημοσθένους ν Γεωργίου (πιο πάνω), επίσης παρόλο που η ζημιά αφορούσε σωλήνες μέρος της κοινόκτητης οικοδομής με αναφορά στην υπόθεση Kiddle v City Business Premises
(1942)1 K.B. 269 λέχθηκε: «... από τον Goddard L.J. ότι είναι ξεκάθαρο ότι, σε περιπτώσεις όπου ο ενάγων και ο εναγόμενος κατέχουν μέρη του ιδίου κτιρίου, όπως π.χ. δύο διαμερίσματα, και νερό διαφεύγει από το κτίριο και προκαλεί ζημιά, το πρόσωπο από το μέρος του οποίου προέρχεται η διαφυγή δεν ευθύνεται εκτός εάν είναι αμελής. Η δε αιτία διαφυγής είναι άσχετη εφόσον, με την άσκηση εύλογης προσοχής, η ζημιά δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Η λογική για την αρχή αυτή είναι ότι οι αγοραστές μέρος κτιρίου πρέπει να θεωρούνται ότι το παίρνουν όπως είναι και δεν μπορεί να παραπονιούνται ότι το κτήριο δεν κατασκευάστηκε με διαφορετικό τρόπο.» Ερχόμενη τώρα να εξετάσω το αστικό αδίκημα της πρόκλησης ζημιάς από διαφυγή πράγματος που ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά δυνάμει του άρθρου 52 του Κεφ.148 σε συνάρτηση με τον κανόνα της Rylands v Fletcher παρατηρώ τα πιο κάτω. Σύμφωνα με το άρθρο 52, ο ενάγοντας έχει το βάρος να αποδείξει ότι το «πράγμα» το οποίο προκάλεσε τη ζημιά διέφυγε από τη γη που κατέχει ο εναγόμενος (βλ. Malloupa v Antoni (πιο πάνω)). Ακολούθως, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο για να αποδείξει ότι δεν υφίσταται αμέλεια για την οποία ο ίδιος ευθύνεται σε σχέση με τη διαφυγή του εν λόγω πράγματος. Ο κανόνας στην Rylands v Fletcher καθιέρωσε αυστηρή ευθύνη, ανεξάρτητα από αμέλεια, η οποία συνιστά αυτοτελές αστικό αδίκημα σύμφωνα με το κοινοδίκαιο. Στο σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα (Αρτέμης και Ερωτοκρίτου), Τόμος 2 στη σελ.47 αναφέρονται τα ακόλουθα: « Η διαφορά στην έκταση εφαρμογής μεταξύ αμέλειας κάτω από το άρθρο 52 (όπου μετατίθεται το βάρος απόδειξης) και της ευθύνης στη Rylands v Fletcher (όπου η ευθύνη είναι αυστηρή και απόλυτη) είναι ότι η πρώτη περίπτωση καλύπτει ένα πολύ ευρύ φάσμα συνθηκών διαφυγής, ενώ η δεύτερη περιορίζεται κατά πολύ λόγω των πολλών προϋποθέσεων που πρέπει να ικανοποιηθούν για να ενεργοποιηθεί ο κανόνας. Ενδεικτικός είναι ο συγκριτικός πίνακας που ακολουθεί. 'Αρθρο 52 -Δεν απαιτείται συσσώρευση πραγμάτων από τον εναγόμενο. -Καλύπτει και πράγματα που βρίσκονται συνήθως στη γη φυσιολογικά χωρίς συσσώρευση. -Δεν υπάρχει περιοριστική πρόνοια σε μη φυσική χρήση της ιδιοκτησίας Rylands v Fletcher -Απαιτείται συσσώρευση πράγματος από τον εναγόμενο. -Δεν καλύπτει πράγματα που βρίσκονται φυσιολογικά (naturally) στη γη. -Περιορίζεται σε μη φυσική χρήση (non natural use) της γης.». Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι ο κανόνας στην Rylands v Fletcher δεν μπορεί να έχει εφαρμογή εφόσον με τη δοθείσα αποδεκτή μαρτυρία δεν έχει αποδειχθεί «μη φυσική χρήση» του διαμερίσματος της εναγομένης. Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με τη πρόσφατη νομολογία, ειδικότερα με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εφαρμογή του εν λόγω κανόνα, όπως η δυνατότητα πρόβλεψης, σταδιακά οδηγεί σε εξομοίωση με τις αρχές της αμέλειας (βλ. σελ. 48 του συγγράμματος Αστικά Αδικήματα (πιο πάνω)). Η εναγομένη κάλεσε τους τριτοδιαδίκους, μια εταιρεία της οποίας η ίδια ήταν πελάτιδα από παλαιά, και από την οποία δεν είχε κανένα παράπονο, να της εγκαταστήσουν ένα πλυντήριο πιάτων, το οποίο θεωρώ ότι αποτελεί μια συνηθισμένη οικιακή συσκευή η οποία δεν εμπεριέχει από μόνη της οποιονδήποτε κίνδυνο. Στην υπόθεση Collingwood v Home and Colonial Stores Ltd
(1936)3 All E.R. 200 ο Lord Wright M.R. με αναφορά στην υπόθεση Rickards v Lothian
(1913)A.C. 263 επανέλαβε τα όσα ο Lord Moulton είπε : «.. "It is not every use to which land is put that brings into play [the principle of Fletcher v Rylands
(2)]. It must be some special use bringing with it increased danger to others, and must not merely be the ordinary use of the land or such a use as is proper for the general benefit of the community. Lord Moulton then referred to a decision of WRIGHT, J., in Blake v Woolf
(7), where the question was whether a leakage of water from the ordinary house-pipe in the defendant's premises brought into effect the principle of Rylands v Fletcher
(2), and WRIGHT, J., there said, at p. 428: "The general rule as laid down in Rylands v Fletcher
(2)is that prima facie a person occupying land has an absolute right not to have his premises invaded by injurious matter, such as large quantities of water which his neighbour keeps upon his land. That general rule is, however, qualified by some exceptions, one of which is that, where a person is using his land in the ordinary way and damage happens to the adjoining property without any default or negligence on his part, no liability attaches to him. The bringing of water on to such premises as these and the maintaining a cistern in the usual way seems to me to be an ordinary and reasonable user of such premises as these were; And, therefore, if the water escapes without any negligence or default on the part of the person bringing the water in and owning the cistern, I do not think that he is liable for any damage that may ensue." LORD MOULTON approved of that and he goes on to say later in his judgment at p.282: In such matters as the domestic supply of water or gas it is essential that the mode of supply should be such as to permit ready access for the purpose of use, and hence it is impossible to guard against willful mischief. Taps may be turned on, ball-cocks fastened open, supply pipes cut, and waste pipes blocked. I should prefer to add there, "and any of these pipes, either gas or water, might leak"...». Στην υπόθεση Blake v Woolf
(1898)vol.67 Q.B.D. 813, μετά που παρατηρήθηκε διαρροή στη δεξαμενή που παρείχε νερό στην πολυκατοικία ο ιδιοκτήτης, εναγόμενος, κάλεσε υδραυλικό ο οποίος θεωρείτο ικανός να προβεί στις απαραίτητες επιδιορθώσεις. Ο υδραυλικός έκανε κάποια εργασία είτε στη δεξαμενή είτε στις σωλήνες του νερού αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι η εργασία εξετελέστηκε αμελώς με αποτέλεσμα οι ενάγοντες ενοικιαστές του ισογείου και του υπογείου να υποστούν ζημιές. Η πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε εκδοθεί απόφαση υπέρ των εναγόντων ανατράπηκε και ο Wright J. στην απόφαση του ανέφερε τα πιο κάτω καταλήγοντας ότι τα γεγονότα της υπόθεσης ενέπιπταν εντός των εξαιρέσεων της εφαρμογής του πιο πάνω κανόνα ως εξής : " . I should say that the bringing water to the cistern by means of pipes in the ordinary way is a reasonable and ordinary use of the premises, and if the water escapes without willful or negligent default of the occupier of the cistern, the occupier of the cistern is not liable." Ερχόμενη τώρα να εξετάσω κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 52 του Κεφ.148 στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, παρατηρώ ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ότι η ζημιά τους προκλήθηκε από τη διαρροή νερού, η οποία αποτελεί παραδεκτό γεγονός, από το διαμέρισμα το οποίο κατείχετο από την εναγομένη. Με το δεδομένο αυτό το βάρος μετατοπίζεται στην εναγομένη για να αποδείξει ότι δεν υφίσταται αμέλεια για την οποία η ίδια ευθύνεται σε σχέση με τη διαρροή του νερού στο διαμέρισμα της. Όπως ήδη ανέφερα η εναγομένη μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση και αποδέχομαι την εκδοχή της. Από τη μαρτυρία της εξάγεται αβίαστα ότι η ίδια μόλις πληροφορήθηκε για τη διαρροή κάλεσε, πολύ ορθά, την εταιρεία που της είχε εγκαταστήσει το πλυντήριο όπως επίσης και τις λοιπές οικιακές συσκευές, από την οποία ήταν ευχαριστημένη, για να προβεί σε έλεγχο και επιδιόρθωση. Δεν έχω μαρτυρία ενώπιον μου ότι οι τριτοδιάδικοι και ή οι υπάλληλοι τους δεν είχαν σχετική άδεια να προβαίνουν σε τέτοιες εργασίες ή ότι δεν ήταν προσοντούχοι ή ότι η εν λόγω εταιρεία είναι ανίκανη ή ότι η εναγομένη δεν έκανε καλή επιλογή ώστε να καθίσταται αμελής για αυτό (βλ. παρ.3.34 Clerk & Lindsell 16η έκδοση). Η εγκατάσταση του πλυντηρίου των πιάτων στο διαμέρισμα της δεν ήταν κάτι για το οποίο η εναγομένη μπορούσε να έχει έλεγχο ή και κάτι το οποίο μπορούσε να γίνει κατόπιν των δικών της οδηγιών ώστε η ίδια να καθίσταται υπεύθυνη για την πλημμελή διεκπεραίωση της εργασίας που έγινε. Επιπλέον, η εναγομένη, τη θέση της οποίας αποδέχομαι, ανέφερε ότι το πλυντήριο δεν ήταν σε λειτουργία όταν την προηγούμενη ημέρα έφυγε από το διαμέρισμα που ενοικίαζε. Εάν και εφόσον εγκατέλειπε το διαμέρισμα και άφηνε το πλυντήριο των πιάτων να εργάζεται, η θέση μου ενδεχομένως να ήταν διαφορετική. Εάν πάλιν υπήρχε μαρτυρία ότι σε κάποιο στάδιο ή ότι κατά τις προηγούμενες φορές που χρησιμοποίησε το πλυντήριο παρατηρούσε κάτι το ασύνηθες και δεν το έψαχνε, πάλιν η θέση μου θα ήταν διαφορετική. Με τα πιο πάνω δεδομένα κρίνω ότι σε καμία περίπτωση ο κίνδυνος ο οποίος προέκυψε δεν μπορούσε να ήταν προβλεπτός από την εναγόμενη με την άσκηση εύλογης προσοχής και ως εκ τούτου κρίνω ότι η εναγομένη απέδειξε ότι δεν ενήργησε αμελώς σε σχέση με τη διαφυγή του νερού από το διαμέρισμα της. Κατάληξη μου είναι ότι η εναγομένη δεν ενήργησε αμελώς. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι οι ενάγοντες έχουν αποτύχει να αποδείξουν αμέλεια της εναγομένης. Κατά συνέπεια η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί όπως επίσης και η διαδικασία τριτοδιαδίκου. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη μου εάν και εφόσον η απόφαση μου όσον αφορά την ευθύνη της εναγομένης ανατραπεί κρίνω ορθό να ασχοληθώ με τις ζημιές που υπέστησαν οι ενάγοντες, όπως επίσης και με την ευθύνη των τριτοδιαδίκων. Σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται αυστηρότατα (βλ. Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705 και Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Περαιτέρω στην υπόθεση Μιχαηλίδη ν. Κακουλλή
(1992)1 Α.Α.Δ. 673 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι πρωτίστως καθήκον του εφεσείοντα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με αξιόπιστη μαρτυρία για τη βασιμότητα της απαίτησης του και όχι για τον εφεσίβλητο να την αντικρούσει». Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έγινε παραδεκτό το ποσό των ΛΚ800 άνευ αποδοχής ευθύνης, αντί των ΛΚ2.400 ως η απώλεια των εναγόντων από τη μη λειτουργία του καταστήματος τους για περίοδο 12 ημερών όπως αναφέρεται στο σημείο (ιγ) της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης τους. Όσον αφορά τις υπόλοιπες απαιτήσεις των εναγόντων οι οποίες είναι:(α) ΛΚ800 για ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή ΙΒΜ (β) ΛΚ336.50 συνολικό ποσό για τα εμπορεύματα που περιγράφονται στα σημεία (β) μέχρι και (θ) της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης, (γ) ΛΚ1422 το κόστος για το μπογιάτισμα του καταστήματος, (δ) ΛΚ150 για την καθαριότητα του καταστήματος και (ε) ΛΚ200 τα έξοδα του εκτιμητή, παρατηρώ τα ακόλουθα. Το μπογιάτισμα της οροφής και των τοίχων του καταστήματος δέχομαι σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ2 ότι ήταν απαραίτητο για να υπάρχει ομοιομορφία. Από τη μαρτυρία του ΜΕ2 διαφάνηκε ότι τόσο η οροφή όσο και οι τοίχοι του καταστήματος είχαν λερωθεί από το ακάθαρτο νερό που εισέρρευσε από την οροφή του καταστήματος των εναγόντων. Οι επιφάνειες αυτές, στηριζόμενη στη μαρτυρία του ΜΕ2 και στο περιεχόμενο της εκτίμησης του όπου αναλύονται οι σχετικές μετρήσεις τις οποίες έκανε ο ίδιος, δέχομαι ότι κάλυπταν εμβαδό 474 τ.μ.. Οι επιφάνειες αυτές επίσης δέχομαι ότι μπογιατίστηκαν. Η εργασία αυτή εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν ότι έγινε. Επίσης δέχομαι ότι οι ενάγοντες για τη διεκπεραίωση της εργασίας αυτής κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ 1400 σύμφωνα και με τη σχετική απόδειξη, Τεκμήριο 2. Το καταβληθέν ποσό από τους ενάγοντες είναι μέσα στα πλαίσια της εκτίμησης που έχει κάνει ο ΜΕ2 επίσης ο οποίος κατέθεσε ότι το υπολόγισε, χωρίς να υπάρχει αμφισβήτηση για αυτό, με βάση τις τρέχουσες τιμές της τότε εποχής. Η αμοιβή του ΜΕ2 για το ποσό των ΛΚ200 επίσης δέχομαι ότι έχει αποδειχθεί αφού αυτό το ποσό αναγράφεται στην εκτίμηση του Τεκμήριο 3 και ο ίδιος στη μαρτυρία του επανέλαβε ότι αυτό το ποσό χρεώθηκε. Όσον αφορά την αξία των καταστραφέντων εμπορευμάτων ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ήταν €530, αφού αυτό το ποσό κατέβαλαν οι ενάγοντες για την αντικατάσταση του. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι οι ενάγοντες παράγγειλαν από την Ιταλία τα ίδια εμπορεύματα με αυτά που καταστράφηκαν και κατέβαλαν το πιο πάνω ποσό. Σχετικά ο ΜΕ1 κατέθεσε και το τιμολόγιο ημερομηνίας 5.12.2003 (Τεκμήριο 1). Ο ΜΕ2 στην έκθεση του (Τεκμήριο 3) καταγράφει ως αξία των καταστραφέντων εμπορευμάτων το συνολικό ποσό των ΛΚ336.50 (€575) στο οποίο κατέληξε από τις τιμές που αναγράφοντο πάνω στα συγκεκριμένα εμπορεύματα. Με το δεδομένο αυτό και με την κατάθεση του τιμολογίου ημερομηνίας 5.12.2003 δέχομαι ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ζημιά ύψους €530 που είναι η τιμή κόστους των εμπορευμάτων, και όχι €575, αφού σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ1 στην ουσία αυτό το ποσό κατέβαλαν για την αντικατάσταση των εμπορευμάτων τους που καταστράφηκαν. Η θέση του κ. Λουκά ότι το τιμολόγιο ο οποίο ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 έχει εκδοθεί σε άλλο όνομα δεν θεωρώ ότι επηρεάζει την πιο πάνω θέση μου ενόψει του ότι υπάρχει μαρτυρία ενώπιον μου ότι το κατάστημα των εναγόντων φέρει την ονομασία Ττοφής Κυριάκου (ΜΕ3) και επιπλέον σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε ότι το τιμολόγιο αυτό πληρώθηκε από τους ενάγοντες. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν σαφής και αποδέχομαι ότι το ποσό το οποίο αναφέρει το τιμολόγιο αυτό αντιπροσωπεύει την αξία που πλήρωσαν για την αντικατάσταση των καταστραφέντων εμπορευμάτων. Όσον αφορά την αξία του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι απ΄ ότι θυμόταν ήταν ΛΚ800 και ΛΚ240 η αξία των δύο φωτιστικών. Επίσης ο ΜΕ1 ανέφερε ότι πλήρωσε ΛΚ150 για το καθάρισμα του καταστήματος γιατί όπως είπε χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες για να το επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση. Παρόλο που τα ίδια ποσά καταγράφει και ο ΜΕ2 στην εκτίμηση του για τα φωτιστικά και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ο ίδιος κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι στην έκθεση του κατέγραψε το τι του είπε ο κ. Κυριάκου και για το καθάρισμα βασίστηκε πάλι στις τότε τρέχουσες τιμές. Η μαρτυρία του ΜΕ2 έστω ως εμπειρογνώμονα για την απόδειξη των σχετικών κονδυλίων σύμφωνα με τις αρχές που εφαρμόζονται για την αξιολόγηση της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα που έχουν τεθεί πιο πάνω δεν είναι αρκετή για να τα αποδείξει όπως επίσης δεν ήταν και του ΜΕ1, ανεξαρτήτως του ότι δεν υπήρξε αμφισβήτηση για την καταστροφή τους και την διενέργεια του καθαρισμού. Με βάση τις αρχές της νομολογίας για την αυστηρή απόδειξη των ειδικών ζημιών κρίνω ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν τις πιο πάνω απαιτήσεις τους. Με τα πιο πάνω δεδομένα κρίνω ότι οι ενάγοντες απέδειξαν ζημιές ύψους €4.630,64 (ΛΚ800, ΛΚ200, ΛΚ1.400,€530) τις οποίες θα εδικαιούντο με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, εάν και εφόσον απεδείκνυαν την υπόθεση τους εναντίον της εναγομένης. Από την ενώπιον μου μαρτυρία εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι μόνοι υπαίτιοι για τη διαρροή και κατ' επέκταση για τη ζημιά που υπέστηκαν οι ενάγοντες είναι οι τριτοδιάδιοκοι. Οι τριτοδιάδικοι είναι αυτοί που εγκατέστησαν το πλυντήριο λανθασμένα και κατ΄επέκταση αποτελεί εύρημα μου ότι οι τριτοδιάδικοι είναι αυτοί που ενήργησαν αμελώς. Οι τριτοδιάδικοι όφειλαν και είχαν καθήκον άσκησης επιμέλειας κατά την εγκατάσταση του πλυντηρίου στο διαμέρισμα της εναγομένης προς αποφυγή δημιουργίας οποιουδήποτε κινδύνου και ή ζημιάς τόσο στο διαμέρισμα της ίδιας της εναγομένης ή και στο κατάστημα των εναγόντων. Όσον αφορά το προβλεπτό της ζημιάς, στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts 16η έκδοση, παρ.10-144, επεξηγείται ότι αυτό εξαρτάται από τα γεγονότα της υπόθεσης, δηλαδή το κατά πόσο κάποιο ενδεχόμενο είναι εύλογα προβλεπτό. Σε περίπτωση που έχει προκληθεί ζημιά στην περιουσία του ενάγοντα εξαιτίας δραστηριοτήτων των εναγομένων το κριτήριο για το προβλεπτό της ζημιάς τίθεται ως ακολούθως: "In cases of physical damage.as long as there is foreseeability of some damage to the plaintiff of the kind of which he complains, no matter how slight it may be, there need not also be foreseeability as to the extent of the damage..A person who creates a source of potential danger owes a duty to such persons who are likely to be within the area of foreseeable injury when the danger materializes" Με το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου και λαμβάνοντας υπόψη ότι δέχομαι την εκδοχή της εναγομένης όπως επίσης και αυτή των ΜΕ1 και ΜΕ3 ότι επί τόπου λέχθηκε στην παρουσία τους από τους τεχνικούς των τριτοδιαδίκων ότι δεν ένωσαν καλά το λάστιχο του πλυντηρίου με τη βρύση και γι' αυτό προκλήθηκε η διαρροή κρίνω ότι εύλογα μπορούσε κάποιος, και στην παρούσα υπόθεση ο τριτοδιάδικος, να προβλέψει ότι θα δημιουργούσε ζημιά τόσο στο υποστατικό της εναγομένης όσο και στα παρακείμενα διαμερίσματα/καταστήματα. Ο ένας εκ των δύο τεχνικών ήρθε στο Δικαστήριο αλλά η μαρτυρία του ήταν τόσο συγχυσμένη και αντιφατική με αποτέλεσμα να κριθεί τελείως ακροσφαλής. Το πρόβλημα που προκύπτει τώρα είναι η έκδοση της απόφασης εναντίον των τριτοδιαδίκων. Οι ενάγοντες κινήθηκαν εναντίον της εναγομένης για αμέλεια και πρόκληση ζημιάς από νερό το οποίο διέφυγε από το διαμέρισμα της. Η εναγόμενη εισήγαγε με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου, τους τριτοδιάδικους από τους οποίους ζητά κάλυψη και ή συνεισφορά για τυχόν ζημιά που θα επιδικαστεί σε βάρος της. Είναι γνωστό ότι εφόσον δεν αποδίδεται ευθύνη στην εναγομένη το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν μπορεί να προχωρήσει και να αποδώσει ή και να κατανέμει την ευθύνη στους τριτοδιάδικους οι οποίοι κατέληξα εδώ ότι είναι εξ' ολοκλήρου υπεύθυνοι για τη διαρροή και κατ' επέκταση για τη ζημιά των εναγόντων. Με έχει προβληματίσει πολύ το θέμα του κατά πόσο το Δικαστήριο από μόνο του στα πλαίσια της Δ.9 κ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών, η οποία είναι πανομοιότυπη με τη Αγγλική διαταγή Order 15 r.6, θα μπορούσε να προχωρήσει και να διατάξει όπως οι τριτοδιάδικοι προστεθούν ως εναγομένοι στην παρούσα διαδικασία με γνώμονα το ότι στην ουσία οι τριτοδιάδικοι αποτελούν μέρος της διαδικασίας και χρησιμοποίησαν το δικαίωμα τους να αντεξετάσουν τους μάρτυρες των εναγόντων επί όλων των θεμάτων, δηλαδή τόσο της ευθύνης όσο και των επικαλούμενων από αυτούς ζημιών χωρίς ένσταση από την πλευρά των εναγόντων. Αφού έχω διεξέλθει με προσοχή τόσο τα διάφορα συγγράμματα όσο και τη νομολογία κρίση μου είναι ότι το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα δεν μπορεί να δώσει τέτοιες οδηγίες. Στην υπόθεση Edison & Co v Holland 41 Ch. D. 28, μεταξύ άλλων λέχθηκε: « .if the plaintiff wishes to obtain judgment against the third party, he may apply under Order 15 rule 6 to add the latter as defendant.». Στην υπόθεση Chrysostomou v G.S. Chalkousi & Sons
(1978)1 Α.Α.Δ. 10 λέχθηκε μεταξύ άλλων: «
(2)We are not prepared to hold that the action of the respondents ought to have been dismissed because of the nonjoinder of the assignor (see rule 10 of Order 9 of the Civil Procedure Rules); it was up to the trial Judge, if this matter had been raised before him, to make, in exercising his relevant discretionary powers, any order under r.10, that he might have deemed fit.». (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου). (Βλέπε επίσης The Annual Practice 1976, Order 15 r.6,σελ.180,181 και 182 και Eden v Weardale 34 and 35 Ch. D. 287 ). Εάν και εφόσον υποβαλλόταν αίτημα από την πλευρά τον εναγόντων για την προσθήκη των τριτοδιαδίκων ως εναγόμενων, ενδεχομένως να γινόταν αποδεκτό και η κατάληξη μου να ήταν διαφορετική. Έχοντας υπόψη όμως την κατάληξη μου πιο πάνω όσον αφορά το θέμα της ευθύνης της εναγομένης η αγωγή δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη πλην της απόρριψης της. Ως εκ τούτου η αγωγή εναντίον της εναγομένης απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και σε βάρος των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η διαδικασία επίσης του τριτοδιαδίκου θα πρέπει να απορριφθεί, αλλά ενόψει της πιο πάνω θέσης μου όσον αφορά την ευθύνη του τριτοδιαδίκου, κρίνω ορθό και δίκαιο τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και να επιδικαστούν σε βάρος της εναγομένης. Ως εκ τούτου, η διαδικασία του τριτοδιαδίκου απορρίπτεται και η κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα έξοδα της. (Υπ.) .............. Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Πιστό αντίγραφο Subject:Other Actions/Civil/Final Αναφορά: Άρθρο 52-Κεφ.148/Αμέλεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο