Όσον αφορά την ΜΕΛΑΝΘΙΑ ΑΝΤΩΝΗ ΔΡΑΚΟΥΝΙΔΗ, Αίτηση αρ. 501/08, 6 Μαΐου 2009

Όσον αφορά την ΜΕΛΑΝΘΙΑ ΑΝΤΩΝΗ ΔΡΑΚΟΥΝΙΔΗ, Αίτηση αρ. 501/08, 6 Μαΐου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Αίτηση αρ. 501/08 Όσον αφορά τον Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο, Κεφ. 189 Και Όσον αφορά την ΜΕΛΑΝΘΙΑ ΑΝΤΩΝΗ ΔΡΑΚΟΥΝΙΔΗ, τέως από την Ασγάτα Λεμεσού, αποθανούσα Και Όσον αφορά την αίτηση για περιορισμένη διαχείριση (Limited Grant) της περιουσίας της αποθανούσας ΜΕΛΑΝΘΙΑΣ ΑΝΤΩΝΗ ΔΡΑΚΟΥΝΙΔΗ, τέως από την Ασγάτα Λεμεσού. ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 23.9.08 Ημερομηνία: 6 Μαΐου 2009 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή: κ. Γ. Λάντας Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Μιχαηλίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτητής ζητά την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης (Limited Grant) της περιουσίας της αποβιωσάσης Μελανθίας Αντώνη Δρακουνίδη (στο εξής «η αποβιώσασα») στην Χριστίνα Χριστοδούλου Αντωνίου ή στον Γιώργο Χριστοδούλου Αντωνίου ή στην Ελένη Χριστοδούλου Αντωνίου ή στον Πρωτοκολλητή Επικυρώσεως Διαθηκών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το Δικαστήριο κρίνει κατάλληλο. Η αίτηση έχει ως νομική βάση τα άρθρα 17, 19 και 34 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 και τους θεσμούς 9, 28, 31 και 33 των περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Θεσμών του 1955, τα γεγονότα δε που επικαλείται ο αιτητής περιλαμβάνονται στην αίτηση καθώς και στην ένορκη δήλωση του, ίδιας ημερομηνίας που την συνοδεύει. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η αποβιώσασα, τέως από την Ασγάτα Λεμεσού, κατά το χρόνο του θανάτου της, δηλαδή στις 30.3.90, χωρίς να αφήσει διαθήκη ούτε και οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, είχε ως τέκνα τον Νίκο και τη Χριστίνα Αντωνίου Δρακουνίδη και εν ζωή είχε μεταβιβάσει στη Χριστίνα την περιουσία του αποβιώσαντα πατέρα της Αντώνη Χριστοδούλου Δρακουνίδη. Ο αιτητής είναι διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίτσας Προκοπίου, άλλως Μαρίτσας Δράκου, άλλως Μαρίτσας Δρακουνίδη, τέως από την Ασγάτα Λεμεσού, τέως από την Αυστραλία (αντίγραφο του διατάγματος Διαχείρισης ημερομηνίας 23.5.08 αποτελεί το Τεκμήριο Α), η οποία ήταν αμφιθαλής αδελφή της αποβιωσάσης και του Νικόλα Αντώνη Δρακουνίδη. Ο πατέρας της αποβιωσάσης, της Μαρίτσας και του Νικόλα, δηλαδή ο Αντώνης Χριστοδούλου Δρακουνίδης, απεβίωσε στις 21.9.1943 (αντίγραφο του πιστοποιητικού θανάτου αποτελεί το Τεκμήριο Β), αφήνοντας ακίνητη περιουσία. Η αποβιώσασα και ο αδελφός της Νικόλας, μέσω του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του, Γεώργιου Λοϊζου, με ψευδείς παραστάσεις εξασφάλισαν στις 7.3.1975 πιστοποιητικό από τον Πρόεδρο και τα μέλη της κοινότητας Ασγάτας, αποκρύπτοντας ότι οι κληρονόμοι του Αντώνη Χριστοδούλου Δρακουνίδη ήταν τρεις στους οποίους συμπεριλαμβάνετο και η Μαρίτσα, με το οποίο πιστοποιείτο ότι κληρονόμοι του Αντώνη ήταν δύο, δηλαδή η αποβιώσασα και ο Νικόλας, καθώς και ότι ο Νικόλας έλαβε το δικό του μερίδιο με αποτέλεσμα η ακίνητη περιουσία του Αντώνη να περιέλθει ολόκληρη επ' ονόματι της αποβιωσάσης (αντίγραφο του υπό αναφορά πιστοποιητικού αποτελεί το Τεκμήριο Γ). Στη συνέχεια, η αποβιώσασα ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της εν λόγω ακίνητης περιουσίας, μεταβίβασε στη κόρη της Χριστίνα τα κτήματα και ακολούθως η Χριστίνα μεταβίβασε δύο από τα κτήματα στην κόρη της Ελένη Χριστοδούλου Αντωνίου, τα δύο άλλα στον γιο της Γιώργο Χριστοδούλου Αντωνίου και ένα κτήμα πώλησε στην εταιρεία P. Kythreotis (Investments) Ltd (αντίγραφα σχετικών πιστοποιητικών έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού αποτελούν τα Τεκμήρια Δ, Ε και Ζ). Συνεπεία των πιο πάνω ο αιτητής ως διαχειριστής της περιουσίας της Μαρίτσας έχοντας απαίτηση εναντίον της περιουσίας της αποβιωσάσης και του αδελφού της Νικόλα, δεδομένου ότι οι τελευταίοι διένειμαν μεταξύ τους όλη την κληρονομική περιουσία του πατέρα τους, περιλαμβανομένου και του κληρονομικού μεριδίου που αναλογούσε στη Μαρίτσα, προτίθεται να καταχωρίσει αγωγή εναντίον της περιουσίας τόσο της αποβιωσάσης, όσο και του Νικόλα που επίσης απεβίωσε καθώς και των κατιόντων τους, διαδόχων και σημερινών εγγεγραμμένων ιδιοκτητών των ακινήτων του Αντώνη, με την οποία θα αξιώνει την απόδοση του κληρονομικού μεριδίου της Μαρίτσας. Για το λόγο αυτό ο αιτητής ζητά την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης ενόψει των ειδικών περιστάσεων και με αποκλειστικό σκοπό ο διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης που θα διοριστεί να δεχθεί επίδοση και να καταχωρίσει εμφάνιση σε αγωγή για να χειριστεί την απαίτηση του αιτητή εναντίον της περιουσίας της αποβιωσάσης. Παρά τις πολλές προσπάθειες που κατέβαλε ο αιτητής για να πείσει τους νόμιμους κληρονόμους της αποβιωσάσης να αποταθούν για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας της, αυτοί αρνούνται και/ή αμελούν και/ή παραλείπουν να προβούν στα κατάλληλα διαβήματα με τον ισχυρισμό ότι δεν ενδιαφέρονται σχετικά και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον αιτητή είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, ημερομηνίας 24.11.08, η οποία έχει την ίδια νομική βάση με την αίτηση και περαιτέρω βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της επιείκειας και στη φυσική δικαιοσύνη, προβάλλονται ως λόγοι ένστασης ότι η αίτηση πάσχει νομικά και αντίκειται στον περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμο, ότι ο αιτητής εμποδίζεται να εγείρει την υπό κρίση αίτηση, η οποία είναι κακόπιστη, καταχρηστική, αδικαιολόγητα καθυστερημένη και δεν είναι επαρκώς δικαιολογημένη, ότι η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν περιέχει στοιχεία που να δικαιολογούν την αίτηση και ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει την πηγή των πληροφοριών του, καθώς και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας και της νομολογίας για έγκριση του αιτήματος. Στην ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας, ο Γιώργος Αντωνίου, ένας από τους προτεινόμενους διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης, αναφέρει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τους καθ' ων η αίτηση να προβεί στην ένορκη του δήλωση και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης κατόπιν έρευνας και πληροφόρησης που είχε, καθώς και από νομική συμβουλή που έλαβε. Αρνείται την υπό κρίση αίτηση δηλώνοντας ότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να ζητά το υπό κρίση διάταγμα και δεν αποκαλύπτει στην ένορκη του δήλωση την πηγή των πληροφοριών του. Ειδικότερα αναφέρει ότι ο αιτητής εμποδίζεται να ζητά το υπό κρίση διάταγμα μετά από τριάντα τρία χρόνια αδιαφιλονίκητης κατοχής και εκμετάλλευσης των επίδικων ακινήτων από την αποβιώσασα, δεδομένου ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά και με την επιδειχθείσα σιωπή φαίνεται ότι υπήρχε αποποίηση των οποιονδήποτε δικαιωμάτων του. Συγκεκριμένα η Μαρίτσα επισκεπτόταν την Κύπρο και γνώριζε ότι η αποβιώσασα κατείχε και καρπούτο την επίδικη περιουσία αδιαφιλονίκητα από το 1943 που απεβίωσε ο πατέρας τους, ενόσω μάλιστα η Μαρίτσα είχε πάρει το μερίδιο που της αναλογούσε από την περιουσία των γονέων τους. Αναφορικά με τα συγκεκριμένα ακίνητα που αναφέρει ο αιτητής, από το Τεκμήριο Γ η οικία εντός του χωριού τεμάχιο 101, αριθμός εγγραφής 6435, ήταν η προικώα κατοικία της αποβιωσάσης, την οποία κατείχε από το γάμο της χωρίς να της μεταβιβαστεί μέχρι το 1975 και τα υπόλοιπα τέσσερα ακίνητα ήταν το κληρονομικό μερίδιο του αδελφού της Νικόλα, ο οποίος αποποιήθηκε των δικαιωμάτων του και τα δώρισε στην αποβιώσασα καλόπιστα και χωρίς κακόβουλη πρόθεση. Την εν λόγω περιουσία πέραν του ότι η αποβιώσασα κατείχε συνεχώς και αδιαφιλονίκητα από το 1943 καλλιεργώντας αυτή πέραν των τριάντα ετών, την μεταβίβασε καλόπιστα δυνάμει δωρεάς περί το 1985 στην κόρη της Χριστίνα, η οποία την κατείχε, την καλλιεργούσε και την καρπούτο συνεχώς και αδιαφιλονίκητα. Περί τις 23.8.1994 η Χριστίνα μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην κόρη της Μαρίτσας, δηλαδή στη Φρόσω Ευθυμίου, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 12099, οικιστικό έκτασης μίας σκάλας στην τοποθεσία «Παμπούλια» στην Ασγάτα, προς πλήρη διευθέτηση των απαιτήσεων της χωρίς να διαμαρτυρηθεί και/ή να απαιτήσει άλλη περιουσία, ενόσω πάντοτε οι σχέσεις μεταξύ τους ήταν φιλικές και επισκέπτετο συχνά την εξαδέλφη της χωρίς πρόβλημα. Ο ενόρκως δηλών αρνείται την απαίτηση του αιτητή και τους ισχυρισμούς του, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε προσεγγίστηκαν οι κληρονόμοι της αποβιωσάσης, ούτε τους ζητήθηκε οποιαδήποτε περιουσία και ο αιτητής εμποδίζεται να ζητά το υπό κρίση διάταγμα εφόσον δεν έχει δικαιώματα, ούτε συμφέρον στην περιουσία της αποβιωσάσης και μάλιστα 18 χρόνια μετά το θάνατο της και ζητά την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Οι συνήγοροι με τις γραπτές τους αγορεύσεις υποστήριξαν τη θέση της κάθε πλευράς αντίστοιχα με αναφορά στα γεγονότα και στο νομικό πλαίσιο που περιβάλλει την αίτηση. Η εισήγηση του συνηγόρου του αιτητή είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει για να μπορέσει ο αιτητής να ασκήσει το συνταγματικό δικαίωμα να προσφύγει στο αρμόδιο Δικαστήριο προβάλλοντας την απαίτηση της περιουσίας της αποθανούσας Μαρίτσας εναντίον της περιουσίας της αποβιωσάσης. Υποδεικνύοντας ότι οι περισσότεροι από τους λόγους της ένστασης των καθ' ων η αίτηση είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι καθώς και ότι γίνεται αναφορά σε γεγονότα άσχετα με την υπό κρίση αίτηση, ο συνήγορος επεσήμανε ότι ο ισχυρισμός περί αδιαφιλονίκητης κατοχής των επίδικων κτημάτων εκ μέρους της αποβιωσάσης αποτελεί ισχυρισμό υπεράσπισης επί της ουσίας της διαφοράς και δεν θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Αντίθετα η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση επεσήμανε ότι σύμφωνα με το άρθρο 34 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, (στο εξής «ο Νόμος»), οποιοδήποτε τυχόν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της περιουσίας της αποβιωσάσης έχει παραγραφεί υπό τα δεδομένα της υπόθεσης και η υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση που παρατηρείται στην προώθηση της απαίτησης του αιτητή θα πρέπει να θεωρηθεί ότι πλήττει άμεσα το δημόσιο συμφέρον αναφορικά με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης από το Δικαστήριο. Ως προς τη νομική πτυχή, η εξουσία για χορήγηση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης παρέχεται από το άρθρο 19 του Νόμου (βλ. και Terzian κ.α. ν. Terzian κ.α.