Galatex Tourist Enterprises Ltd ν. Anastos Estates Ltd, Αρ. Αγωγής: 5297/04, 15.5.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5297/04 Μεταξύ: Galatex Tourist Enterprises Ltd Εναγόντων - και - Anastos Estates Ltd Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 7.4.2009 15.5.2009 Για τους Αιτητές - Εναγόμενους: κ. Αργυρού Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κ. Αλ. Τσιρίδης, κ. Τσιρίδης για ν΄ακούσει απόφαση Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση οι Εναγόμενοι - Αιτητές εξαιτούνται την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που καταχώρισαν στις 16.12.2005 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Η αγωγή είχε καταχωριστεί στις 15.9.2004 με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο η δε Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε στις 9.9.
- Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες τεμαχίου που βρίσκεται στον Ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό, είχαν αναπτύξει το τεμάχιο ανεγείροντας κτηριακό συγκρότηση γνωστό ως Galatex Tourist Enterprises Centre που αποτελείτο από καταστήματα και διαμερίσματα. Με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 11.12.1995 οι Ενάγοντες πώλησαν στους Εναγόμενους τρία καταστήματα με αριθμό Θύρας 56, 86 και
- Από το τίμημα πώλησης εκ ΛΚ240.000 ποσό ΛΚ45.000 ήταν πληρωτέο κατά την υπογραφή της συμφωνίας ενώ το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ195.000 θα πληρώνετο με τόκο 9% με 144 ισόποσες μηνιαίες δόσεις εκ ΛΚ2.220 από 1.1.1997 μέχρι εξοφλήσεως. Καθυστέρηση οιουδήποτε οφειλόμενου ποσού πέραν των 21 ημερών παρείχε στους Ενάγοντες το δικαίωμα τερματισμού της συμφωνίας το δε υπόλοιπο του οφειλόμενου τιμήματος πώλησης πλέον τους σχετικούς τόκους θα ήταν άμεσα πληρωτέο. Οι Ενάγοντες θα μπορούσαν να επαναπωλήσουν τα καταστήματα προς ικανοποίηση του λαβείν των. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες στις 15.7.2004 οι καθυστερημένες δόσεις ανέρχονταν σε ΛΚ215.909,74 το δε υπόλοιπο περιλαμβανομένων και των τόκων μέχρι την 30.6.2004 ήταν ΛΚ309.149,
- Με επιστολή τους ημερομηνίας 15.7.2004 προς τους Εναγόμενους οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία πώλησης και απαίτησαν την πληρωμή του υπολοίπου και την παράδοση της περιουσίας. Οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν εξ ου και η αξίωση για εξόφληση του υπολοίπου πλέον τόκους, διάταγμα παράδοσης ελευθέρας κατοχής των τριών καταστημάτων στους Ενάγοντες, πώλησης τους προς ικανοποίηση του λαβείν των Εναγόντων και ενδιάμεσα οφέλη προς ΛΚ1.500 το μήνα από 15.7.
- Με την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους οι Εναγόμενοι, παρά το ότι δεν αποδέχονται το καθεστώς ιδιοκτησίας των Εναγόντων, παραδέχονται ότι οι Ενάγοντες είχαν αναπτύξει το τεμάχιο και ότι με συμφωνία ημερομηνίας 11.12.1995 είχαν αγοράσει τα τρία καταστήματα. Δικογραφούν πως οι Ενάγοντες συμφώνησαν και/ή ανάλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν πολεοδομική άδεια και/ή άδεια λειτουργίας των καταστημάτων ως εστιατόριο. Αναφέρονται στην ύπαρξη δύο προγενέστερων συμφωνιών για την αγορά δύο άλλων καταστημάτων με αρ. θύρας 27 και 28 στο ίδιο συγκρότημα οι οποίες ακυρώθηκαν τα δε χρήματα που είχαν καταβληθεί και εισπραχθεί από τους Ενάγοντες θεωρήθηκαν ως προκαταβολή στην επίδικη συμφωνία. Είναι η θέση των Εναγομένων πως οι προγενέστερες συμφωνίες ακυρώθηκαν και η επίδικη συνομολογήθηκε κατόπιν ψευδών και/ή δολίων παραστάσεων των Εναγόντων που έπεισαν τους Εναγόμενους και/ή με τους Εναγόμενους να βασίζονται σε διαφημιστικά έντυπα των Εναγόντων στο αποτέλεσμα ότι η παραλία προς την οποία τα τρία καταστήματα είχαν μέτωπο θα ήταν αμμώδης. Από το Μάρτιο του 1996 μέχρι σήμερα που οι Εναγόμενοι λειτουργούν τα καταστήματα έχουν απώλεια εισοδημάτων που μέχρι το 2005 ανέρχεται σε ΛΚ602.
- Η απώλεια οφείλεται στη μη δημιουργία αμμώδους παραλίας που θα προσέλκυε μεγαλύτερη πελατεία στα καταστήματα. Ανταξιώνουν το πιο πάνω ποσό και αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Καθ΄ όσον αφορά την επίδικη συμφωνία ισχυρίζονται ότι ο υπολογισμός του αριθμού των δόσεων και του ύψους τους οδηγεί σε παράνομους ανατοκισμούς, χρεώσεις και επιβαρύνσεις. Αρνούνται συνεπώς τις καθυστερημένες δόσεις και το υπόλοιπο. Αναφορικά με τους όρους που διέπουν τις καθυστερήσεις, τον τόκο επ΄ αυτών και τους όρους για τερματισμό, τους παραδέχονται ισχυριζόμενοι όμως ότι είναι παράνομοι και/ή καταχρηστικοί και/ή ετεροβαρείς και/ή αντιβαίνουν τις αρχές της επιείκειας. Παραδέχονται τη λήψη της επιστολής ημερομηνίας 15.7.2004, αρνούνται όμως ότι υπήρξε νόμιμος τερματισμός και διατείνονται ότι η επίδικη συμφωνία είναι σε ισχύ. Ανταξιώνουν προς τούτο δήλωση του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Το καταχωρηθέν δικόγραφο δεν φέρει ημερομηνία. Την 14.11.2007 αιτήθηκαν την τροποποίηση της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταξίωση και εκδόθηκε την 8.7.2008 διάταγμα αφού οι Εναγόμενοι δεν επέμεναν πλέον στην ένσταση τους. Τροποποιημένη Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε στις 7.10.
- Γινόταν αποδεκτό ότι είχαν προϋπάρξει οι δύο άλλες συμφωνίες ενώ υπήρχε άρνηση για εκ μέρους τους παραστάσεις ή δολιότητα ή ότι διαφημιστικά τους έντυπα έπεισαν τους Εναγόμενους να συμβληθούν. Οι Εναγόμενοι έχοντας αγοράσει δύο άλλα καταστήματα το 1991 και 1993 ήταν ενήμεροι της επί τόπου πραγματικότητας και εμποδίζονται να επικαλούνται τα όσα διατείνονται. Παρά την απουσία οιασδήποτε υποχρεώσεως οι Ενάγοντες προσπάθησαν να δημιουργήσουν αμμώδη παραλία χωρίς όμως τούτο να καταστεί δυνατό σε όλο το μήκος του συγκροτήματος. Επικαλούνται ανταλλαγείσα επιστολογραφία των δικηγόρων των μερών (επιστολές ημερομηνίας 21.3.1997, 18.4.1997, 9.4.1997 και 24.4.1997). Δικογραφούν ακόμη ότι όλες οι διαφορές των διαδίκων αποτέλεσαν αντικείμενο γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 28.5.1997 που έλυσε οριστικά και αμετάκλητα όλες τις διαφορές τους περιλαμβανομένης και της απαίτησης των Εναγομένων για δημιουργία αμμώδους παραλίας μπροστά από το κτιριακό συγκρότημα. Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 7.4.2009 κάποιου Αναστάσιου Αναστασιάδη, διευθυντή των Εναγομένων. Οι ουσιαστικές παράγραφοι είναι η 3 και η 5 (α) και (γ). Στην παράγραφο 3 εξηγεί ο ομνύοντας πως σε συνέντευξη που είχε περί τα μέσα Μαρτίου 2009 με τους νυν δικηγόρους της Εναγομένης, οι οποίοι καταχώρισαν ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου στις 4.2.2009, διαπιστώθηκε πως στην υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δεν προβάλλονται τα αληθινά και πραγματικά γεγονότα και τούτο καθιστά την τροποποίηση του δικογράφου αναγκαία. Στις υποπαραγράφους (α) και (γ) της παραγράφου 5 προβάλλει ως αληθή τα γεγονότα ότι με την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας οι Εναγόμενοι πλήρωσαν £45.000 και το γεγονός της ύπαρξης συμφωνίας ημερομηνίας 28.5.1997 μεταξύ των διαδίκων που αφορούσε το λογισμό ποσού έναντι της συμφωνίας και την παραχώρηση αναστολής πληρωμής των δόσεων μέχρι την 1.3.
- Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης όπου καταγράφονται 9 λόγοι ένστασης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.4.2009 κάποιου Βάσου Λαζαρίδη, οικονομικού διευθυντή τους στην οποία αναπτύσσεται επιχειρηματολογία. Η Δ.25, Θ. 1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται η αίτηση προβλέπει πως: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Θα προσπαθήσω, κατ΄ αρχάς να εκθέσω τις βασικές αρχές. Η αρχή που επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Νewspapers Ltd [1970] 2 All E. R. 754, έχει υιοθετηθεί και στην Κύπρο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων η Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 A.A.Δ. 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Ο Λόρδος Denning είχε αναφέρει πως: "I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money." Στην υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393 αναφέρει ο Bramwell L. J. στη σελ. 396: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder he has done some injury to his opponent which could not be compensated for by costs or otherwise. However negligent or careless may have been the first omission and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs. Before the hearing leave is readily granted on payment of the costs occasioned unless the opponent will be placed in a worse position than he would have been if the amendment pleading was delivered in the first instance (Steward v. North Metropolitan Transway Co. 16 Q.B.D. 556)." (Bλ. επίσης Ευριπίδου v. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philippa Estates Ltd
(1988)1 Α.Α.Δ. 607, Mahatton v. Viceroy Shipping Co. Ltd
(1979)1 Α.Α.Δ. 542, όπου το πιο πάνω απόσπασμα έχει υιοθετηθεί). Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά. (πιο πάνω) αναφέρεται πως: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd. V. To Πλοίο Μ/V Vladimir Vaslyayev, (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ. 714, 716 λέχθηκε πως: "Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιόν του τις πραγματικές επίδικες διαφορές." Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 704, προβάλλεται η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης του θέματος: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)A.A.Δ. 24 υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασίζετο στον Κ. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση της δικογραφίας, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο ίδιο πεδίο, σε άλλους τομείς της αστικής δικαιοδοσίας. Αναφέρεται στη σελ. 26 πως: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» (Bλέπε επίσης Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33, Claraped v. Commercial Union Association 32 W. R., Steward v. North Metropolitan Transways Company (πιο πάνω), Michael v. United Sea Transport Co. Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 401, Mahatton v. Viceroy Shipping Co. Ltd and Another (πιο πάνω), United Sea Transport Co. Ltd. and Another v. Zakou
(1980)1 Α.Α.Δ. 510). Ο παράγοντας καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, μπορεί, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, να επηρεάσει το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όμως ο παράγοντας αυτός δεν είναι αφ΄ εαυτού αποφασιστικής σημασίας στην έκβαση της αίτησης. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Export Co. κ. ά. v. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 αναφέρεται πως: «O παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά (πιο πάνω), αναφέρεται πως: «Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» (Bλέπε επίσης Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ. ά. (πιο πάνω) και Evripidou and Another v. Kannaourou (πιο πάνω). Προκύπτει πως ο παράγοντας καθυστέρηση εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Η υπόθεση Γραμμές Στριντζή v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, 611 δίδει μια διαφοροποιημένη προσέγγιση. Αναφέρεται πως: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπίσουν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκων δεν παρέχει αφ΄ εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση υποβολής του αιτήματος.» Ακόμα, στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελ. 562 αναφέρεται πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα,
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 44 παρατίθεται απόσπασμα από την υπόθεση Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, 710-711 ότι: "... I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace .. It seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right." Και μνημονεύεται η Easton v. Ford Motor Co. Ltd.
(1993)4 All E. R. 257 που την επαναβεβαιώνει. Με αναφορά στη δική μας νομολογία και ειδικά σε σχέση με τις περιπτώσεις όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή μνημονεύεται απόσπασμα από την Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.Α.Δ. 426, 432 ότι: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δε συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Σημειώνεται ακόμη πως: «Στην Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου το Εφετείο θεώρησε πως η χρονική διάσταση αποτελούσε παράγοντα που δεν επέτρεπε αποδοχή του αιτήματος για τροποποίηση, κατ΄ ουσία τη συνάρτησε, όπως προκύπτει από το ιστορικό, με την έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστούσε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση.» Η εξαιτούμενη διαγραφή της παραγράφου 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης και η προσθήκη νέας συνιστά μια άνευ σημασίας επαναδιατύπωση (Α της Αίτησης). Κατά τον ίδιο τρόπο ανούσια θα ήταν και η προσθήκη της νέας παραγράφου 2 (Β της Αίτησης). Η διαγραφή της παραγράφου 2 που περιείχε άρνηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του τεμαχίου από τους Ενάγοντες και η προσθήκη παραγράφου σε αντικατάσταση, όπου να γίνεται παραδοχή της ιδιοκτησίας είναι αχρείαστη (Γ της Αίτησης). Οι Εναγόμενοι δύνανται καθ΄ οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να προβούν με δήλωση του δικηγόρου τους σε παραδοχή κάποιου ισχυρισμού των Εναγόντων. Δεν απαιτείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Επιζητείται η διαγραφή των παραγράφων 4 και
- Σ΄ αυτές γινόταν μνεία σε δύο προγενέστερες συμβάσεις οι οποίες ακυρώθηκαν με ουσιαστικό αποτέλεσμα πως ότι είχε καταβληθεί και εισπραχθεί από τους Ενάγοντες θα λογιζόταν ως ποσό έναντι της επίδικης συμφωνίας. Επιδιώκεται η παράθεση εκτενών λεπτομερειών του τι προηγήθηκε (Δ της Αίτησης). Συγκεκριμενοποιείται ότι τα ποσά που θα λογίζονταν έναντι ήταν £82.774,
- Γίνεται ακόμη μνεία στην αγορά ακόμα δύο καταστημάτων με αριθμούς 85α και
- Αυτή για το κατάστημα με αριθμό 84 ακυρώθηκε και με συμφωνία ημερομηνίας 28.5.1997 ποσό £20.932 λογίστηκε έναντι της επιδίκου συμφωνίας για τις δόσεις μέχρι 1.9.1997 και ότι οι Ενάγοντες παραχώρησαν αναστολή πληρωμής των δόσεων μέχρι 1.3.
- Αυτά είναι νέα στοιχεία και θέσεις. Όπως προειπώθηκε αναφορά σε προγενέστερες αγορές δυο καταστημάτων και σε συμφωνία ημερομηνίας 28.5.1997 γίνεται και στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγόντων. Ότι άλλο επιδιώκεται είναι η προσθήκη ισχυρισμού πως με την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας οι Εναγόμενοι πλήρωσαν £45.000, εννοώντας προφανώς επιπλέον των όσων λογίστηκαν έναντι της επίδικης συμφωνίας, και ότι στις 20.12.1995 κατάθεσαν την επίδικη συμφωνία στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Θα γίνεται ακόμα αναφορά στην αλληλογραφία των δικηγόρων των μερών. Οι ημερομηνίες των επιστολών εκτός από μία (18 αντί 16.4.1997, ενδεχομένως από λάθος) είναι οι ίδιες με τις αναφερόμενες στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Εναγόντων. Η προσθήκη νέας παραγράφου 5 (Ε της Αίτησης) δεν προσθέτει νέους ισχυρισμούς. Οι θέσεις υπάρχουν στην παράγραφο 5 και σε αυτή την έκταση το ορθό θα ήταν να μην επιζητηθεί η διαγραφή τους. Επιζητείται ακόμη (ΣΤ της Αίτησης) η προσθήκη ισχυρισμού ότι οι Εναγόμενοι δαπάνησαν £250.000 στα επίδικα καταστήματα για το σκοπό λειτουργίας τους ως εστιατορίου. Επιζητείται η διαγραφή της παραγράφου 7 στη σελίδα 3 της Υπεράσπισης (υπάρχει παράγραφος 7 και στη σελίδα 2) (Ζ της Αίτησης) με τους ισχυρισμούς της ουσιαστικά να επανέρχονται με νέα παράγραφο 10 (Θ της Αίτησης) με την προσθήκη θέσης πως στον καθορισμό του υπολοίπου δεν λήφθηκαν υπόψη διάφορα ποσά που «οι Ενάγοντες» κατέβαλαν προς εξόφληση. Καθ΄ όσον αφορά την παράγραφο 9 με την οποία οι όροι για τερματισμό γίνονταν παραδεχτοί και χαρακτηρίζονταν ως παράνομοι, καταχρηστικοί και ετεροβαρείς, επιζητείται η διαγραφή της (Η της Αίτησης) και η προσθήκη δύο νέων παραγράφων με όρους μερικώς διαφοροποιημένους, ενδεχομένως όχι κατ΄ ουσία, από αυτούς που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Η παράγραφος που ζητείται να αντικαταστήσει την παράγραφο 11 που ζητείται να διαγραφεί (Ι της Αίτησης) εμπεριέχει τους ίδιους ουσιαστικούς ισχυρισμούς με την τελευταία. Τέτοια τροποποίηση είναι αχρείαστη. Ο ισχυρισμός που εμπεριέχεται στην προτεινόμενη παράγραφο 12 (Κ της Αίτησης) υπάρχει στην παράγραφο
- Και αυτή η τροποποίηση είναι αχρείαστη. Με την προτεινόμενη παράγραφο 13 (Λ της Αίτησης) επιζητείται η εισαγωγή της υπεράσπισης του laches. Με την προτεινόμενη παράγραφο 14 (Μ της Αίτησης) επιζητείται να εισαχθεί ισχυρισμός ότι οι Ενάγοντες δεν μετρίασαν τη ζημιά τους και ότι η αξία «του επιδίκου καταστήματος» ήταν μικρότερη το 1998 παρά σήμερα. Με την προτεινόμενη παράγραφο 15 (Ν της αίτησης) επιζητείται η εισαγωγή θέσης πως οι Ενάγοντες παραιτήθηκαν (waived) του δικαιώματος τους για τερματισμό στη βάση ουσιαστικά των όσων συμφωνήθηκαν στις 28.5.1997 ή άλλης συμπεριφοράς τους που περιστρέφεται γύρω από τα ίδια γεγονότα και την παροχή από αυτούς αναστολή πληρωμής των μηναίων δόσεων Στις 21.6.2007 κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου δόθηκαν από τους Εναγόμενους Καλύτερες Λεπτομέρειες της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Είναι η θέση των Εναγόντων (λόγος ένστασης 7) ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση, οι λεπτομέρειες θα είναι σε σύγκρουση με το νέο δικόγραφο. Διήλθα τις δοθείσες Καλύτερες Λεπτομέρειες και δεν διαπιστώνω τέτοιο ζήτημα. Οι Λεπτομέρειες αφορούν ζητήματα τα οποία παραμένουν αναλλοίωτα. Εγείρεται ακόμα από τους Ενάγοντες ζήτημα καθυστέρησης στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης (λόγοι ένστασης 3 και 4), ότι θα υπάρξει καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της αγωγής (λόγος ένστασης 8) και ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους Ενάγοντες αν η αίτηση εγκριθεί (λόγος ένστασης 6). Είναι γεγονός ότι πρόκειται για υπόθεση που καταχωρίστηκε πριν 4 ½ χρόνια, με τη δικογραφία όμως να συμπληρώνεται το Νοέμβριο του 2007 με την καταχώρηση Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταξίωση από τους Ενάγοντες. Ήταν μάλιστα με πρωτοβουλία του Δικαστηρίου που η αγωγή αρχικά ορίστηκε για οδηγίες στις 23.11.
- Όπως προειπώθηκε Τροποποιημένη Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε στις 7.10.2008 οπόταν και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 27 - 29.4.
- Ο προγραμματισμός έχει ήδη ανατραπεί και η αγωγή είναι ορισμένη για περαιτέρω προγραμματισμό στις 11.6.
- Ημερομηνία δικασίμου θα δοθεί στις 11.6.2009 και εάν επιτραπεί η τροποποίηση, η δικογραφία θα μπορεί μέχρι τότε να είναι συμπληρωμένη. Δεν τίθεται συνεπώς, στο στάδιο τούτο, ζήτημα καθυστέρησης στην έναρξη της εκδίκαση της αγωγής, ούτε και ζήτημα καθυστέρησης στην διεκπεραίωση της συνεπεία των νέων προβαλλόμενων θέσεων γεγονότων που συνιστούν παραμέτρους των υφισταμένων βασικών επιδίκων ζητημάτων. Ότι άλλο νέο εγείρεται είναι θέσεις για συνέπειες στη βάση νομικών ζητημάτων. Ο λόγος ένστασης 5 ότι προστίθεται νέα βάση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης μπορεί να παραπέμπει μόνο στις θέσεις για την ύπαρξη της συμφωνίας της 28.5.1997 την οποία, σε κάθε περίπτωση, επικαλούνται και οι Ενάγοντες στην Απάντηση τους. Είναι αναγκαίο να επιλυθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής το ζήτημα της ρηθείσας συμφωνίας και των προνοιών της. Η καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης δεν είναι της εμβέλειας που, χωρίς άλλο, θα έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης. Ούτε καταδείχθηκε πως οι Ενάγοντες θα υποστούν οιαδήποτε βλάβη στην προώθηση της Αξίωσης τους ή της Υπεράσπισης τους στην Ανταξίωση αν η τροποποίηση επιτραπεί. Οι παράγραφοι Α και Β της Αίτησης απορρίπτονται. Καθ΄όσο αφορά την παράγραφο Γ εφόσον θα επιτραπούν άλλες ουσιαστικές μεταβολές στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, και εφόσον ότι επιζητείται είναι η παραδοχή ισχυρισμού της αξίωσης μπορεί να επιτραπεί προς διευκόλυνση της διαδικασίας στην Αγωγή. Η προτεινόμενη παράγραφος 4 εμπεριέχει στοιχεία που υπάρχουν στην υφιστάμενη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση θα ήταν όμως αχρείαστη πολυπλοκότητα να μην επιτρέψω μεμονωμένες διάσπαρτες φράσεις. Ως εκ τούτου η παράγραφος Δ της Αίτησης επιτρέπεται. Καθ΄όσο αφορά την παράγραφο 5, παράγραφος Ε της Αίτησης, επιτρέπεται η διαγραφή της εκτός της φράσης «. για τα οποία καταστήματα οι Ενάγοντες συμφώνησαν και/ή ανάλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν πολεοδομική άδεια και/ή άδεια λειτουργίας τους ως εστιατόριο». Επιτρέπεται η προσθήκη στη θέση του διαγραφέντος μέρους της φράσης «οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται πως τα αναφερόμενα καταστήματα βρίσκονται στο μέτωπο της παραλίας του κτιριακού συγκροτήματος των Εναγόντων Galatex Beach Center και .». Η παράγραφος ΣΤ της Αίτησης επιτρέπεται. Η παράγραφος Ζ της Αίτησης δεν επιτρέπεται. Επιτρέπεται η προσθήκη στη συνέχεια της παραγράφου 7 στην 3η σελίδα της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της φράσης «. και/ή δεν περιλαμβάνει διάφορα χρηματικά ποσά που έχουν καταβάλει οι Εναγόμενοι (όχι οι Ενάγοντες όπως λανθασμένα καταγράφεται στην Αίτηση) προς εξόφληση». Σε αυτή την έκταση και μόνο επιτρέπεται η παράγραφος Θ της Αίτησης. Η παράγραφος Η της Αίτησης επιτρέπεται. Οι παράγραφοι Ι και Κ της Αίτησης δεν επιτρέπονται. Οι παράγραφοι Λ, Μ και Ν της Αίτησης επιτρέπονται. Οι παράγραφοι της τροποποιημένης Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να αναριθμηστούν ώστε να υφίσταται αριθμητική σειρά. Εκδίδεται διάταγμα ως ανωτέρω. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να καταχωριστεί εντός 5 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος (το οποίο να πληρωθεί εντός 2 ημερών) και να επιδοθεί στην άλλη πλευρά η οποία εντός περαιτέρω 15 ημερών δύναται να καταχωρίσει Απάντηση και Υπεράσπιση στην τροποποιηθείσα Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόμενων - Αιτητών. Η Αγωγή παραμένει για οδηγίες στις 11.6.2009 στις 9 π.μ.. (Υπ.) ................ Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Τροποποίηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο