SWEPCO CONSTRUCTION LIMITED ν. HOB ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθ. 2280/04, 21.5.09

SWEPCO CONSTRUCTION LIMITED ν. HOB ENTERTAINMENT LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθ. 2280/04, 21.5.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A123 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθ. 2280/04 Μεταξύ: SWEPCO CONSTRUCTION LIMITED Εναγόντων και HOB ENTERTAINMENT LIMITED Γιαννάκη Βασιλειάδη Εναγομένων KAI ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 12.12.2005 Μεταξύ: SWEPCO CONSTRUCTION LIMITED Εναγόντων και ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ, ως προσωρινός εκκαθαριστής της Εταιρείας HOB ENTERTAINMENT LIMITED Γιαννάκη Βασιλειάδη Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.5.09 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Δια Ενάγοντες: κ. Δ. Αριστείδου Δια Εναγομένους: κ. Γ. Λάντας Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων ποσόν ΛΚ12.500,00 (€21.357,52) ως προηγούμενα καθυστερημένα ενοίκια, ποσόν ΛΚ24.500,00 (€41.860,74) ως καθυστερημένα ενοίκια ή και ως αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση από 1.7.03 μέχρι 31.1.04, ποσόν ΛΚ3.500,00 μηνιαίως (€5.980,11) ως ενοίκια ή και ως αποζημιώσεις ή ενδιάμεσα κέρδη από 1.2.04 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου υποστατικού, τιμωρητικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό και ιδιοκτήτες του οικοδομικού συγκροτήματος SWEPCO SHOPPING CENTER που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αμαθούντας στη περιοχή Παρεκκλησιάς στη Λεμεσό. Στο εν λόγω οικοδομικό συγκρότημα περιλαμβάνεται και υπόγειος χώρος ειδικά διαρρυθμισμένος και εξοπλισμένος ως δισκοθήκη μαζί με το κλιματισμό, ηλεκτρικό εξοπλισμό, έπιπλα, μουσικά όργανα και άλλα εφόδια και εξαρτήματα. Οι ενάγοντες δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου που έγινε στη Λεμεσό την 22.9.99 ενοικίασαν ως δισκοθήκη το ως άνω υποστατικό μαζί με τον εξοπλισμό στον κ. Άριστο Μοσχοβάκη (Α.Μ.) για ένα χρόνο από 1.11.99 μέχρι 31.10.2000 προς ΛΚ3.000,00 (€5.125,80) μηνιαίως και με δικαίωμα παράτασης της ενοικίασης από χρόνο σε χρόνο για ακόμα δύο χρόνια τον πρώτο χρόνο της παράτασης αντί του μηνιαίου ενοικίου των ΛΚ3.500,00 (€5.980,11) και το δεύτερο χρόνο της παράτασης αντί ΛΚ4.000,00 (€6.834,41) τον μήνα. Η ως άνω ενοικίαση μετά τη λήξη του πρώτου χρόνου παρατάθηκε από τον ενοικιαστή για ακόμα ένα χρόνο και το ποσό της ενοικίασης αυξήθηκε από ΛΚ3.000,00 (€5.125,80) σε ΛΚ3.500,00 (€5.980,11) τον μήνα όπως προνοούσε και η συμφωνία ενοικίασης. Την 10.10.01 οι ενάγοντες λόγω καθυστέρησης στην πληρωμή των ενοικίων των μηνών Μαϊου - Οκτωβρίου 2001 που ανέρχονταν στο ποσό των ΛΚ21.000,00 (€35.880,63) τερμάτισαν την ενοικίαση με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 10.10.

1. Εν συνεχεία και μετά που ο Α.Μ. πλήρωσε τα ενοίκια των μηνών Μαϊου και Ιουνίου 2001, οι ενάγοντες καταχώρισαν εναντίον του Α.Μ. στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων την αίτηση Ε35/2002 με την οποία απαιτούσαν την πληρωμή των τότε καθυστερημένων ενοικίων από 1.7.01 μέχρι 31.10.01 που ανερχόνταν στο ποσό των ΛΚ14.000,00 (€23.920,42) και το ποσό των ΛΚ4.000,00 (€6.834,41) μηνιαίως ως ενδιάμεσα κέρδη ή και ενοίκια από 1.11.01 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του πιο πάνω υποστατικού και του εξοπλισμού. Την 8.3.02 και ενώ εκκρεμούσε η πιο πάνω αίτηση, ο εναγόμενος 2 μαζί με τον Α. Μοσχοβάκη έκαμαν νέα προφορική συμφωνία με τους ενάγοντες και από κοινού ή και ξεχωριστά συμφώνησαν την από μήνα σε μήνα ενοικίαση του πιο πάνω υποστατικού και του εξοπλισμού του έναντι του μηνιαίου ενοικίου των ΛΚ3.500,00 (€5.180,11) και ταυτόχρονα αναγνώρισαν ότι το ύψος των προηγούμενων καθυστερημένων ενοικίων που χρωστούσε ο Α.Μ. ανερχόταν στο ποσό των ΛΚ24.500,00 (€41.860,74) και δεσμεύτηκαν τόσο από κοινού όσο και ξεχωριστά στη πληρωμή του με το ποσό των ΛΚ1.000,00 (€1.708,60) το μήνα, παράλληλα με την πληρωμή κάθε νέου ενοικίου. Ήτο ρητός όρος αυτής της συμφωνίας ότι οι ενάγοντες δεν θα προχωρούσαν στην έκδοση απόφασης εφόσον ο Α.Μ. και ο εναγόμενος 2 θα πλήρωναν κανονικά και εμπρόθεσμα το συμφωνηθέν ενοίκιο και τα προηγούμενα καθυστερημένα ενοίκια. Ο εναγόμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε τόσο προσωπικά όσο και ως αντιπρόσωπος των εναγομένων 1 πράγμα που οι ενάγοντες δεν γνώριζαν και ούτε είχαν λόγους να υποπτεύονται κάτι τέτοιο. Εν συνεχεία των πιο πάνω ο Α. Μοσχοβάκης, ο εναγόμενος 2 και οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν από κοινού και ξεχωριστά την κατοχή και εκμετάλλευση του πιο πάνω υποστατικού και του εξοπλισμού. Την 10.7.02 λόγω της παράλειψης ή και άρνησης των εναγομένων 1 και 2 να πληρώσουν κανονικά τα ενοίκια τους, οι ενάγοντες προχώρησαν την πιο πάνω αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και έλαβαν απόφαση εναντίον του Α.Μ. ως καθ΄ου η αίτηση οποία διαλάμβανε τα πιο κάτω: «α) Όπως ο Καθ΄ου η αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπαλλήλοι του εκκενώσουν και παραδώσουν στους αιτητές άδειο και ελεύθερο κατοχής τον υπόγειο χώρο στην οικοδομή SWEPCO SHOPPING CENTER, που βρίσκεται στην Λεωφόρο Αμαθούντας ως δισκοθήκη, μαζί με τον κλιματισμό, τον ηλεκτρικό εξοπλισμό και τα αντικείμενα που περιγράφονται πιο πάνω. β) Ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλει ΛΚ10,000 καθυστερημένα ενοίκια από 1.7.01 μέχρι 31.10.01 με τόκο 8% από 7.2.
2. γ) Ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλει ΛΚ20,000 καθυστερημένα ενοίκια από 1.11.01 μέχρι 28.2.02 και Ιούλιο του 2002 με τόκο 8% από 1.8.
3. δ) Ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλει ΛΚ4,000 μηνιαίως ενδιάμεσα οφέλη από 1.8.02 μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής με τόκο 8% από 1.8.
4. Ο κ. Α.Μ. και οι εναγόμενοι 1 και 2 στη συνέχεια της έκδοσης της πιο πάνω απόφασης έκαμαν έντονες παραστάσεις προς τους ενάγοντες για να μην προχωρήσουν σε έξωση τους και πράγματι οι ενάγοντες πείσθηκαν και συνέχισαν την ως άνω συμφωνία που έκαμαν μαζί τους. Ο Α.Μ. και οι εναγόμενοι 1 και 2 πλήρωσαν ΛΚ12,000 (€20.503,22) έναντι των προηγούμενων καθυστερημένων ενοικίων και τα ενοίκια των μηνών από 1.3.2002 μέχρι 30.6.2003 και κατά παράβαση της συμφωνίας που είχαν με τους ενάγοντες αρνήθηκαν ή και παρέλειψαν να πληρώσουν ΛΚ12,500 (€21.357,52) από τα προηγούμενα ενοίκια τους και τα ενοίκια από 1.7.2003 μέχρι 31.1.2004 που ανέρχονται σε ΛΚ24,500 και (€41.860,74) ως επίσης να παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού και του εξοπλισμού του και οι ενάγοντες από 1.2.04 υφίσταντο ζημιά ή και απώλεια ενοικίων ή και ενδιάμεσων κερδών προς ΛΚ3,500.00 (€5.980,11) το μήνα. Την 11.4.2003 εναντίον του κ. Α.Μ. εξεδόθηκε από το Δικαστήριο Λεμεσού, διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του και έκτοτε είναι πτωχεύσας. Όμως παρά το εν λόγω διάταγμα ο Α.Μ. δεν παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού και του εξοπλισμού στους ενάγοντες ή και στον επίσημο παραλήπτη ή και εκκαθαριστή της περιουσίας του και τόσο ο ίδιος όσο και οι εναγόμενοι 1 και 2 συνέχιζαν την ενοικίαση και εξακολουθούσαν να έχουν στην κατοχή τους το πιο πάνω υποστατικό και τον εξοπλισμό του και τα εκμεταλλεύονταν. Οι ενάγοντες προφορικά και με επιστολή του δικηγόρου τους την 26.1.04 κάλεσαν τους εναγομένους 1 και 2 και προφορικά κάλεσαν τον Α.Μ. ή και τον παραλήπτη της περιουσίας του ή και τον εκκαθαριστή να παραδώσουν το εν λόγω υποστατικό και τον εξοπλισμό και να καταβάλουν τα απλήρωτα ενοίκια πλην όμως αυτοί αρνούντο ή και παράλειπαν να συμμορφωθούν. Διαζευκτικά οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 οφείλουν να αποζημιώσουν τους ενάγοντες με το ποσό των ΛΚ3,500 το μήνα ως παράνομοι επεμβασίες και ως παράνομα και αδικαιολόγητα αποστερούντες τους ενάγοντες την κατοχή του υποστατικού και του εξοπλισμού πράγμα που τους προκάλεσε ζημιές και/ή απώλειες προς Λ.Κ.3.500,00 (€5.980,11) το μήνα που αντιπροσώπευε το αγοραίο ενοίκιο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ενάγοντες μέσω της παρούσας αγωγής αξίωναν και διάταγμα ανάκτησης κατοχής του ως άνω υποστατικού όμως με δήλωση των δικηγόρων τους ημερομηνίας 15.11.07 εγκατέλειψαν την αξίωση αυτή λόγω του ότι η κατοχή του υποστατικού είχε ανακτηθεί από τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους εγείρουν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη εγείρει θέμα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου αφού οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ακόμη και σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και αποδεικνύονταν από τους ενάγοντες, δικαιοδοσία και αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση κέκτηται το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η δεύτερη αφορά τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι το κλητήριο ένταλμα στην παρούσα αγωγή είναι παράτυπο και η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί αφού σε αντίθεση με τους διαδικαστικούς κανονισμούς ενώ οι ενάγοντες καταχώρησαν κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο αυτό δεν περιέχει οπισθογράφηση εξόδων. Άνευ επηρεασμού των ως άνω προδικαστικών ενστάσεων οι εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος 2 δεν σύναψε οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες, ούτε συμφώνησε την ενοικίαση του αναφερομένου υποστατικού και του εξοπλισμού από μήνα σε μήνα ούτε αναγνώρισε ή ανέλαβε οποιαδήποτε δέσμευση για οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες υποχρεώσεις του Α.Μ., ούτε συμφώνησε με τους ενάγοντες οτιδήποτε που να αφορούσε υποχρεώσεις του Α.Μ. για ισχυριζόμενα οφειλόμενα ενοίκια και ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν ποτέ σχέση ενοικιαστή - ιδιοκτήτη ή οποιαδήποτε άλλη σχέση με τους ενάγοντες. Αποτελεί ακόμα ισχυρισμό των εναγομένων ότι οι ενάγοντες γνώριζαν πολύ καλά ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν κάποια συμφωνία με τον Α.Μ. για τη διαχείριση του μουσικοχορευτικού κέντρου και μέσα στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας πλήρωναν προς τους ενάγοντες για λογαριασμό του Α.Μ. ενοίκια και οι ενάγοντες όχι απλώς γνώριζαν την ύπαρξη των εναγομένων 1 αλλά εξέδιδαν και αποδείξεις προς τους εναγομένους 1 για λογαριασμό του Α.Μ. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ποτέ δεν ανέλαβαν κατοχή του υποστατικού και του εξοπλισμού και σε όλο τον ουσιώδη χρόνο τη κατοχή του υποστατικού εξακολουθούσε να την έχει ο Α.Μ. Χαρακτηρίζοντας τους ισχυρισμούς των εναγόντων ως ανυπόστατους οι εναγόμενοι 1 και 2 επαναλαμβάνουν ότι καμία συμβατική ή άλλη σχέση δεν είχαν με τους ενάγοντες και καμία υποχρέωση ή δέσμευση δεν ανέλαβαν έναντι των εναγόντων. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό των εναγομένων ότι οι εναγόμενοι 1 κατά καιρούς κατέβαλαν διάφορα ποσά στους ενάγοντες κατ΄εντολή και σύμφωνα με τις οδηγίες του Α.Μ. και η καταβολή των ποσών γινόταν πάντοτε ρητά για λογαριασμό του Α.Μ. και οι ενάγοντες εξέδιδαν σχετική απόδειξη. Οι εναγόμενοι αναφέρουν ακόμα στην υπεράσπιση τους ότι πράγματι εκδόθηκε εναντίον του Α.Μ. διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του και ότι ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του. Οι εναγόμενοι δεν είχαν κατοχή του αναφερομένου υποστατικού και εν όψει της πτώχευσης του ως άνω Α.Μ. σταμάτησαν την συνεργασία τους με το άτομο αυτό για τη διαχείριση του μουσικοχορευτικού κέντρου. Οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι οι ενάγοντες τους απέστειλαν επιστολή μέσω του δικηγόρου τους και ότι αυτοί με επιστολή του δικού τους δικηγόρου ημερομηνίας 6.2.04 απέρριψαν τους ισχυρισμούς των εναγόντων και υπέδειξαν στους ενάγοντες ότι δεν υπάρχει μεταξύ τους σχέση ενοικιαστή - ιδιοκτήτη, ότι δεν είχαν την κατοχή του αναφερόμενου υποστατικού και ότι για οποιαδήποτε απαίτηση τους θα έπρεπε να αποταθούν στον Επίσημο Παραλήπτη ο οποίος ήτο ο διαχειριστής της περιουσίας του Α.Μ. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται στη συνέχεια ότι ουδέποτε κατείχαν το ως άνω υποστατικό και ποτέ δεν επενέβηκαν σε αυτό παράνομα. Τέλος οι εναγόμενοι αιτούνται απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπερ τους. Οι ενάγοντες στην απάντηση τους στην υπεράσπιση συνενώνουν τα επίδικα θέματα με τους εναγομένους στην υπεράσπιση τους, αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων στην υπεράσπιση τους και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω οι ενάγοντες αρνούνται και απορρίπτουν τις προδικαστικές ενστάσεις των εναγομένων και σε απάντηση τους αναφέρουν ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση λόγω του ότι το επίδικο υποστατικό δεν είναι ενοικιοστασιακό αφού βρίσκεται σε μη ελεγχόμενη περιοχή ενώ παραδέχονται ότι λανθασμένα καταχώρησαν την αίτηση Ε35/02 και προχώρησαν στην έκδοση απόφασης ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου. Αναφέρουν ακόμα ότι η οπισθογράφηση εξόδων επί του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανονισμούς λαμβανομένης υπόψη της φύσης της υπόθεσης δεν απαιτείται. Οι ενάγοντες αναφέρουν ακόμα ότι η έκδοση αποδείξεων δια λογαριασμό του Α.Μ. αποτελεί παραδεκτό ισχυρισμό όμως το γεγονός αυτό δεν τροποποιεί ή και καταργεί ή και ακυρώνει τη συμφωνία που οι ενάγοντες συνήψαν με τον Α.Μ. και τους εναγομένους και δεν τους απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν με αυτή έναντι των εναγόντων. Περαιτέρω οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι δίδουν λανθασμένη ερμηνεία στο περιεχόμενο των ισχυριζόμενων αποδείξεων οι οποίες εκδόθηκαν από υπάλληλο τους χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τους ενάγοντες και χωρίς να αποδοθεί οποιαδήποτε ιδιαίτερη σημασία και προσοχή στο περιεχόμενο τους το οποίο για κάθε περίπτωση λέγουν ότι δεν αποδίδει ορθά ή και πλήρως τις προθέσεις, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις των διαδίκων που ήταν η τήρηση των συμφωνηθέντων όπως αυτά αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι δικηγόροι των εναγομένων με επιστολή τους ημερομηνίας 19.5.06 προς τους δικηγόρους των εναγόντων δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: «Οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών σύμφωνα με το κεφάλαιο 113, με έδρα τη Λεμεσό». Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι δικηγόροι των εναγομένων συμμορφούμενοι με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.11.04 έδωσαν με επιστολή τους ημερομηνίας 12.11.04 στους δικηγόρους των εναγόντων τις ακόλουθες περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες. «Α. Είδος Διαχείρισης - Λεπτομέρειες Οι εναγόμενοι 1 διαχειρίζονταν την επιχείρηση μουσικοχορευτικού κέντρου που λειτουργούσε ο κ. Άριστος Μοσχοβάκης στο επίδικο υποστατικό. Οι εναγόμενοι 1 ρύθμιζαν τις λεπτομέρειες της λειτουργίας της επιχείρησης και λάμβαναν τις εισπράξεις και τακτοποιούσαν τις διάφορες πληρωμές για λογαριασμό του κ. Άριστου Μοσχοβάκη, μετά από συνεννόηση και έγκριση από αυτόν. Οι εναγόμενοι 1 φρόντιζαν για το μουσικό πρόγραμμα και τα είδη που προσφέρονταν προς κατανάλωση σε αυτό και ασχολούνταν με τη διαφήμιση του. Γενικά μπορεί να λεχθεί, ότι ενώ ο κ. Άριστος Μοσχοβάκης ήταν ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ο ενοικιαστής του υποστατικού στο οποίο στεγαζόταν η επιχείρηση και γενικά ο υπεύθυνος και υπόλογος για τα ζητήματα της επιχείρησης, οι εναγόμενοι 1, διαχειρίζονταν την καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης, σε συνεννόηση και μετά από έγκριση από αυτόν. Β. Είδος Συμφωνίας Η συμφωνία ήταν προφορική. Γ. Περιεχόμενο της Συμφωνίας Η συμφωνία περιέχει τους όρους που αναφέρονται υπό το στοιχείο Α, ανωτέρω, σχετικά με το είδος της διαχείρισης της επιχείρησης του μουσικοχορευτικού κέντρου. Επιπλέον προέβλεπε ότι ο κ. Άριστος Μοσχοβάκης και οι εναγόμενοι 1 μοιράζονταν εξ΄ ημισείας τα καθαρά κέρδη που θα προέκυπταν από τη λειτουργία της επιχείρησης». Για να αποδείξει την υπόθεση της η πλευρά των εναγόντων παρουσίασε 3 συνολικά μάρτυρες τον Μιχάλη Τύμβιο (ΜΕ1), την Χρυστάλλα Καμπούρη (ΜΕ2) και τη Σταυρούλα Δημοσθένους (ΜΕ3). Ο ΜΕ1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ήτο στη υπηρεσία των εναγόντων από το έτος 1989 μέχρι το έτος
5. Για όσο καιρό εργαζόταν στους ενάγοντες τηρούσε τα λογιστικά τους ενώ παράλληλα τους αντιπροσώπευε στο Δικαστήριο, στο Κτηματολόγιο και στις συναλλαγές τους κάνοντας πληρωμές και εισπράξεις, εκδίδοντας αποδείξεις και διαπραγματευόταν συμφωνίες πώλησης ακινήτων και ενοικιάσεις τις οποίες παρουσίαζε στο Διοικητικό Συμβούλιο των εναγόντων για έγκριση. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ο ΜΕ1 ουσιαστικά επανέλαβε τα γεγονότα που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Αναφορικά με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 22.9.99 μεταξύ των εναγόντων και του Α.Μ., ο ΜΕ1 ανέφερε ότι συμμετείχε και ο ίδιος στις διαπραγματεύσεις για επίτευξη της συμφωνίας ενοικίασης εκ μέρους των εναγόντων μαζί με τον διευθυντή των εναγόντων Λοϊζο Τύμβιο και τον Α.Μ. οι οποίοι υπέγραψαν το ενοικιαστήριο έγγραφο στην παρουσία του. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου (τεκμήριο 1) στο οποίο επισυνάπτεται αντίγραφο του καταλόγου του εξοπλισμού (τεκμήριο 2) ο οποίος ενοικιάστηκε μαζί με το υποστατικό. Αναφορικά με την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων προς τον Α.Μ. ημερομηνίας 10.10.01 με την οποία οι ενάγοντες τερμάτισαν την ενοικίαση λόγω καθυστέρησης στη πληρωμή ενοικίων ο ΜΕ1 κατέθεσε αντίγραφο της το οποίο σημειώθηκε ως τεκμήριο
6. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο της αίτησης Ε35/02 του Δικαστηρίου ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου το οποίο σημειώθηκε ως τεκμήριο
7. Αναφορικά με την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία η οποία έλαβε χώρα μεταξύ των εναγόντων από τη μια και του Α.Μ. και του εναγομένου 2 από την άλλη ο ΜΕ1 ανέφερε ότι συμμετείχε και ο ίδιος στις διαπραγματεύσεις μαζί με το Λοϊζο Τύμβιο εκ μέρους των εναγόντων. Ανέφερε ακόμα ότι μετά την πιο πάνω ημερομηνία η κατοχή και η εκμετάλλευση της δισκοθήκης και του εξοπλισμού συνεχίστηκε και ότι ο ίδιος έβλεπε τον Α.Μ. να τραγουδά και να παίζει πιάνο και τον εναγόμενο 2 να διευθύνει και να διοικεί την όλη επιχείρηση ως επίσης να του εκδίδει επιταγές των εναγομένων 1 για τα ενοίκια του Α.Μ. τις οποίες του παρέδιδε για να τις παραδώσει στους ενάγοντες πράγμα που ο ίδιος έκανε και εξέδιδε σχετική απόδειξη. Ο ΜΕ1 κατέθεσε στη συνέχεια αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου ημερομηνίας 10.7.02 (Τεκμήριο 5) η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης Ε35/02 και η οποία σύμφωνα με τον ίδιο εξεδόθηκε λόγω του ότι ο Α.Μ. και ο εναγόμενος 2 δεν ήσαν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους δηλαδή δεν πλήρωναν τα ενοίκια τους στην καθορισμένη ημερομηνία. Ο ΜΕ1 κατάθεσε αντίγραφα (carbon copy) 12 αποδείξεων που αφορούσαν το συνολικό ποσό των ΛΚ54.000,00 (€92.264,48) το οποίο του κατέβαλε ο εναγόμενος 2 με επιταγές των εναγομένων 1 δηλαδή ΛΚ12.000,00 (€20.503,22) για τα καθυστερημένα ενοίκια και ΛΚ42.000,00 (€71.761,26) για τα ενοίκια των μηνών Μαρτίου 2002 - Φεβρουαρίου 2003 οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκμήριο 6 ως επίσης αντίγραφα 4 αποδείξεων για το ποσό των ΛΚ14.000,00 (€23.920,42) για τα ενοίκια της περιόδου 1.3.03 μέχρι 30.6.03 οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκμήριο
8. Ο ΜΕ1 ανάφερε ακόμα ότι όταν ο Α.Μ. κυρήχθηκε σε πτώχευση την 11.4.03 αυτός δεν παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού και του εξοπλισμού και τη κατοχή τους εξακολουθούσαν να έχουν οι εναγόμενοι 1 και
9. Ο ίδιος προσωπικά τους επισκέφθηκε κατ΄επανάληψη και συνάντησε τον εναγόμενο 2 ζητώντας του την παράδοση της κατοχής αφού ο Α.Μ. είχε πτωχεύσει και τα ενοίκια δεν πληρώνονταν όμως ο εναγόμενος 2 αρνήθηκε δηλώνοντας του κατηγορηματικά να μην ανησυχεί και ότι τα ενοίκια των εναγόντων ήσαν εξασφαλισμένα από τον ίδιο. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο της επιστολής των δικηγόρων των εναγόντων ημερομηνίας 26.1.04 με την οποία ζήτησαν από τους εναγομένους 1 και 2 την παράδοση της κατοχής και την πληρωμή των ενοικίων ως επίσης αντίγραφο της επιστολής των δικηγόρων των εναγομένων ημερομηνίας 6.2.04 μέσω της οποίας αρνήθηκαν ότι ήσαν ενοικιαστές ή όφειλαν ενοίκια τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια 8 και 9 αντίστοιχα. Ο ΜΕ1 ανέφερε στη συνέχεια ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 σταμάτησαν να λειτουργούν τη δισκοθήκη την 8.1.04 όμως εξακολουθούσαν να έχουν την κατοχή της μέχρι την 25.6.
10. Οι ενάγοντες για την ανάκτηση της κατοχής από τον Α.Μ. απέστειλαν επιστολή μέσω των δικηγόρων τους ημερομηνίας 20.4.04 προς τον Επίσημο Παραλήπτη (τεκμήριο 10), όμως ο Επίσημος Παραλήπτης απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 11.5.04 (Τεκμήριο 11) ότι η δισκοθήκη δεν ήτο στη κατοχή του Α.Μ. Ακολούθως οι ενάγοντες απέστειλαν μέσω των δικηγόρων τους επιστολή ημερομηνίας 12.5.04 προς τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 2 την οποία κατέθεσε και σημειώθηκε ως (τεκμήριο 12) και τους ζήτησαν παράδοση της κατοχής. Οι δικηγόροι των εναγομένων απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 12.5.04 (τεκμήριο 13) και αρνήθηκαν ότι είχαν στην κατοχή τους τη δισκοθήκη. Όμως η δισκοθήκη εξακολουθούσε να είναι κλειστή και τα κλειδιά τα κρατούσαν οι εναγομένοι 1 και
11. Τότε οι ενάγοντες έδωσαν στον ίδιο οδηγίες και στην παρουσία κάποιου εκτιμητή και τριών άλλων προσώπων άνοιξε τη δισκοθήκη παραβιάζοντας τη κλειδωνιά με μεγάλο κόπτη. Όταν εισήλθε μέσα σε αυτή και παρέλαβε την κατοχή της διαπίστωσε ότι έλειπε μεγάλος αριθμός αντικειμένων από τον εξοπλισμό και ότι στο υποστατικό προκλήθηκαν ζημιές οι οποίες υπολογίστηκαν από δύο εκτιμητές. Ο ΜΕ1 ανέφερε τέλος ότι οι ισχυρισμοί των εναγομένων και ιδιαίτερα ο ισχυρισμός τους ότι με τον Α.Μ. είχαν κάποια συμφωνία είναι ψευδείς και ανυπόστατοι και αποτελούν σκέψεις εκ των υστέρων. Η αλήθεια σύμφωνα με τον ΜΕ1 είναι ότι ο Α.Μ. εν αγνοία των εναγόντων πώλησε την επιχείρηση του στους εναγομένους 1 και ότι ο ίδιος προσλήφθηκε στην υπηρεσία τους ως μουσικός και ότι παρέμεινε στην υπηρεσία τους ως εργοδοτούμενος από 1.2.02 μέχρι 31.12.03 πράγμα που απέκρυψαν ενώ οι αποδείξεις που εκδίδονταν από τον ίδιο ήσαν αποτέλεσμα της απόκρυψης των γεγονότων ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 εκμεταλλεύονταν την δισκοθήκη και την είχαν στην κατοχή τους ως ενοικιαστές Οι ενάγοντες σύμφωνα με τα λογιστικά τους βιβλία και τις αποδείξεις πληρωμής που έγιναν από τον Α.Μ. και τους εναγομένους 1 και 2 έχουν να λαμβάνουν από τους εναγομένους 1 και 2 το ποσό των €93.118,78 (ΛΚ54.500,00). Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και πριν από την αντεξέταση του ΜΕ1 οι δύο πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου το πρωτότυπο του ενοικιαστηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 22.9.09 δεόντως χαρτοσημασμένο μαζί με τον επισυναπτόμενο κατάλογο εξοπλισμού (τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα) τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια 14 και 15 αντίστοιχα ενώ δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι τα τεκμήρια 14 και 15 είναι τα πρωτότυπα των τεκμηρίων 1 και 2 αντίστοιχα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 ανέφερε ότι την 8.3.02 συναντήθηκε ο ίδιος με τον Α.Μ. και τον εναγόμενο 2 στο γραφείο του δικηγόρου των εναγόντων και ο Α.Μ. τους σύστησε τον εναγόμενο 2 ως τον συνέταιρο του και τους ανέφερε ότι στο μέλλον τα καθυστερημένα ενοίκια ως επίσης τα ενοίκια για την υπόλοιπη περίοδο ενοικίασης θα πληρώνονταν κανονικά από αυτούς τους δύο. Ο ΜΕ1 ανέφερε στη συνέχεια ότι από την ημέρα που έγινε η προφορική συμφωνία μεταξύ των εναγόντων από τη μία και του Α.Μ. και του εναγομένου 2 από την άλλη ο ίδιος επισκεπτόταν τον εναγόμενο 2 στο γραφείο του τελευταίου στα Κάτω Πολεμίδια και είσπραττε από αυτόν τα ενοίκια των εναγόντων. Παραδέχθηκε ότι οι αποδείξεις για την είσπραξη των ενοικίων εκδίδοντο από τον ίδιο και ότι αναγράφετο σ΄αυτές όπως φαίνεται και στη δέσμη αποδείξεων - τεκμήριο 6 ότι τα ενοίκια λήφθηκαν από τους εναγομένους 1 για λογαριασμό Α.Μ. Σε ερώτηση πως ο ίδιος αντιλαμβάνεται τη φράση για «λογαριασμό Α.Μ.» ο ΜΕ1 ανέφερε ότι οι ενάγοντες εισέπρατταν από τον εναγόμενο 2 ο οποίος παρέδιδε μια επιταγή για λογαριασμό των εναγομένων 1 και οι ενάγοντες με βάση την συμφωνία που είχαν με τον Α.Μ. επειδή ποτέ δεν ακυρώθηκε η συμφωνία, εισέπρατταν τα χρήματα για λογαριασμό του Α.Μ. Ο ΜΕ1 στη συνέχεια διαφώνησε με σχετική υποβολή ότι ποτέ δεν έγινε προφορική συμφωνία με τον εναγόμενο 2 και ανέφερε ότι ακριβώς επειδή έγινε προφορική συμφωνία ο ίδιος τηλεφωνούσε κάθε μήνα στον εναγόμενο 2 για την έκδοση επιταγής για το τρέχον ενοίκιο και ₤1.000,00 έναντι των καθυστερημένων ενοικίων. Σε σχετική υποβολή ότι οι ενάγοντες γνώριζαν ότι υπήρχε συμφωνία διαχείρισης του μουσικοχορευτικού κέντρου μεταξύ του Α.Μ. και του εναγομένου 2 και ότι είναι για αυτό το λόγο που οι αποδείξεις είσπραξης των ενοικίων εκδίδονταν επ΄ονόματι του Α.Μ., ο ΜΕ1 ανέφερε ότι υπήρχε διαχείριση του κέντρου από τον εναγόμενο 2 ο οποίος πολλές φορές στο γραφείο του του ανέφερε ότι από το Μάρτιο του 2002 ήτο αυτός και μόνο υπεύθυνος για τις πληρωμές όλων των εξόδων και ότι ο Α.Μ. ήτο υπεύθυνος μόνο για το μουσικοχορευτικό πρόγραμμα. Οι ενάγοντες βέβαια έμαθαν εκ των υστέρων από το δικηγόρο τους (μετά την 20.4.04) ότι ο Α.Μ. είχε πωλήσει όλα τα δικαιώματα του στον εναγόμενο 2 και είχε γίνει υπάλληλος του. Ο ΜΕ1 ρωτήθηκε στη συνέχεια πως συνάδει ο ισχυρισμός του ότι κατά τον καταρτισμό της προφορικής συμφωνίας ο εναγόμενος 2 δεν τους είπε ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν οποιοδήποτε ενδιαφέρον στην δισκοθήκη από τη στιγμή που στις αποδείξεις είσπραξης αναγράφεται το όνομα των εναγομένων 1 και ο ΜΕ1 απάντησε «Εμείς τα λεφτά μας θέλαμε να παίρνουμε» και ότι οι ενάγοντες έμαθαν για την ύπαρξη των εναγομένων 1 την πρώτη μέρα που εισέπραξαν από τον εναγόμενο
12. Όμως κατά τη μέρα που επιτεύχθηκε η προφορική συμφωνία ο εναγόμενος 2 δεν τους ανέφερε ότι επιθυμούσε να συμβληθούν οι εναγόμενοι 1 με τους ενάγοντες. Όσο αφορά τον ισχυρισμό του ότι έβλεπε τον εναγόμενο 2 να διοικεί την επιχείρηση του μουσικοχορευτικού κέντρου ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο ίδιος ο εναγόμενος 2 του ανέφερε πολλές φορές όταν επισκεπτόταν το γραφείο του ότι οι ενάγοντες δεν θα έπρεπε να ανησυχούν για τα ενοίκια γιατί είχε αναλάβει ο ίδιος την επιχείρηση του μουσικοχορευτικού κέντρου. Ο ΜΕ1 ρωτήθηκε πως συνάδει ο ισχυρισμός του ότι οι ενοικιαστές του μουσικοχορευτικού κέντρου ήσαν ο Α.Μ. και ο εναγόμενος 2 τη στιγμή που το διάταγμα έξωσης που εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης Ε35/02 ημερομηνίας 10.7.02 εξεδοθη μόνο εναντίον του Α.Μ. και ο ΜΕ1 απάντησε ότι αυτό είναι νομικό θέμα. Ο ΜΕ1 ρωτήθηκε ακόμα πως συνάδει ο ισχυρισμός του ότι την κατοχή του μουσικοχορευτικού κέντρου είχαν οι εναγόμενοι 1 και 2 με το γεγονός ότι οι ενάγοντες αποτάθηκαν στον Επίσημο Παραλήπτη για ανάκτηση της κατοχής του μουσικοχορευτικού κέντρου και ο ΜΕ1 ανέφερε ότι έγινε κάτι τέτοιο αφού στο ενοικιαστήριο συμβόλαιο αναφέρετο μόνο ο Α.Μ. και ότι και εδώ το ζήτημα είναι νομικό. Ο ΜΕ1 ανέφερε ακόμα ότι ο ίδιος θεωρεί ότι ο εναγόμενος 2 ήτο ενοικιαστής του υποστατικού λόγω του ότι την 8.3.02 ο Α.Μ. και ο εναγόμενος 2 παρουσιάστηκαν στους ενάγοντες ως συνέταιροι. Ο ΜΕ1 ρώτησε στη συνέχεια πως γνωρίζει ότι ο εναγόμενος 2 κρατούσε τα κλειδιά του μουσικοχορευτικού κέντρου και ο ΜΕ1 ανέφερε ότι τη μέρα που ο εναγόμενος 2 εγκατέλειψε το υποστατικό, ενοικιαστές του κτιριακού συγκροτήματος των εναγόντων όπου βρίσκεται το κέντρο τηλεφώνησαν στους ενάγοντες και τους ανέφεραν ότι υπήρχε στο μέρος μεγάλο μεταφορικό όχημα της εταιρείας του εναγομένου 2 και ότι μετακόμιζαν κάποια αντικείμενα από το κέντρο. Οι ενάγοντες περίμεναν κάποιο διάστημα για να εισέλθουν στο κέντρο και να λάβουν την κατοχή του αφού αποτάθηκαν προηγουμένως στον επίσημο παραλήπτη και αφού έλαβαν νομική συμβουλή από τον δικηγόρο τους. Η ΜΕ2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι ανώτερος εξεταστής στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως επίσης ότι έχει στην κατοχή της το φάκελο του Α.Μ. και των εναγομένων
13. Η ΜΕ2 ανέφερε στη συνέχεια ότι εναντίον του Α.Μ. εκδόθηκε την 11.4.03 διάταγμα παραλαβής στα πλαίσια της αίτησης 48/03 Ε. Δ. Λεμεσού και διάταγμα κήρυξης του σε πτώχευση την 31.1.
14. Ο Α.Μ. παρουσιάστηκε την 6.5.04 στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας στα γραφεία της υπηρεσίας της και του λήφθηκε μια συνέντευξη η οποία αφορούσε τις δραστηριότητες του και τους λόγους έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο γραπτής δήλωσης του Α.Μ. ημερομηνίας 6.5.04 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
15. Όσον αφορά τους εναγομένους 1 η ΜΕ2 ανέφερε ότι εναντίον των εναγομένων 1 είχε εκδοθεί την 15.9.05 διάταγμα εκκαθάρισης στα πλαίσια της αίτησης 143/05 Ε.Δ. Λεμεσού. Κατέθεσε στο Δικαστήριο συνέντευξη του εναγομένου 2 προς την υπηρεσία της ημερομηνίας 6.2.06 η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο
16. Η ΜΕ3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι επιθεωρήτρια στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού Η ΜΕ3 ανέφερε στη συνέχεια ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της υπηρεσίας της ο Α.Μ. φαίνεται να εργοδοτήθηκε από τους εναγομένους 1 την περίοδο από 1.2.02 μέχρι 31.12.
17. Σύμφωνα επίσης με τα στοιχεία της υπηρεσίας της ο εναγόμενος 2 εργοδοτήθηκε από την εναγόμενη 1 την περίοδο από 1.2.02 μέχρι 30.11.
18. Ο εναγόμενος 2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι εργάζεται ως εκτελωνιστής στο λιμάνι Λεμεσού. Αναφορικά με το επίδικο υποστατικό ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι ενοικιαστής του για την περίοδο που αφορά η παρούσα αγωγή ήτο ο Α.Μ. Ο ίδιος δεν συνήψε ποτέ οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες για ενοικίαση του ως άνω υποστατικού ούτε ανέλαβε οποιεσδήποτε υποχρεώσεις του Α.Μ. έναντι των εναγόντων. Ο εναγόμενος 2 ανέφερε στη συνέχεια ότι μεταξύ των εναγομένων 1 και του Α.Μ. έγινε μια συμφωνία διαχείρισης της επιχείρησης του υποστατικού που λειτουργούσε ως μουσικοχορευτικό κέντρο. Σύμφωνα με τη συμφωνία οι εναγόμενοι 1 θα διαχειρίζονταν τα οικονομικά της επιχείρησης και θα πλήρωναν τους διάφορους μισθούς και έξοδα δια λογαριασμό του Α.Μ. Μέσα σε αυτά τα έξοδα ήτο και η πληρωμή του ενοικίου του υποστατικού στους ενάγοντες και επί των αποδείξεων οι οποίες εκδίδοντο αναγράφετο ότι τα ενοίκια πληρώνονταν από τους εναγομένους 1 δια λογαριασμό του Α.Μ. Ο ίδιος δεν έλαβε ποτέ κατοχή του εν λόγω υποστατικού ή του εξοπλισμού του την οποία είχε ο Α.Μ. Σε κάποιο στάδιο είχε εκδοθεί απόφαση του Δικαστηρίου για έξωση του Α.Μ. από το υποστατικό και από τη στιγμή που ανέλαβαν οι εναγόμενοι 1 πληρωνόταν κάθε μήνα το τρέχον ενοίκιο πλέον ένα ποσό έναντι των καθυστερημένων ενοικίων και αναγραφόταν το γεγονός αυτό επι των αποδείξεων οι οποίες εκδίδονταν. Ο ίδιος έμαθε σε κάποιο στάδιο ότι ο Α.Μ. είχε κηρυχθεί σε πτώχευση και όταν το έμαθε οι εναγόμενοι 1 διέλυσαν τη συμφωνία με τον Α.Μ.. Αντεξεταζόμενος ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι οι διαπραγματεύσεις για σύναψη της συμφωνίας διαχείρισης του μουσικοχορευτικού κέντρου έγιναν τον Οκτώβριο του έτους
19. Ο Α.Μ. δηλώθηκε μετά τη σύναψη της συμφωνίας (1.2.02) ως υπάλληλος των εναγομένων
20. Σύμφωνα με τη συμφωνία ο Α.Μ. μπορούσε να διατάσσει για κάποια ζητήματα του μουσικοχορευτικού κέντρου ενώ οι εναγόμενοι 1 είχαν αναλάβει μόνο την οικονομική διαχείριση. Κατά τον καταρτισμό της συμφωνίας υπογράφηκε ένα έγγραφο, ένα «τυπικό έγγραφο ανάληψης» όπως το χαρακτήρισε το οποίο παρέδωσε στον Έφορο Εταιρειών μετά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης εναντίον των εναγομένων
21. Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή θα άρχιζε και άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή από την αρχή του έτους
22. Επιδείχθηκε στον εναγόμενο 2 η κατάθεση που έδωσε στον Επίσημο Παραλήπτη (τεκμήριο 17) και ο εναγόμενος 2 συμφώνησε με κάποια αποσπάσματα που του διαβάστηκαν. Ο εναγόμενος 2 παραδέχθηκε ότι αναφέρεται στο τεκμήριο 17 ότι οι εναγόμενοι 1 αγόρασαν το ως άνω μουσικοχορευτικό κέντρο έναντι του ποσού των ₤148.000,00 (€252.873,01) διευκρίνισε όμως ότι το ποσό αυτό δεν το κατέβαλαν σε μετρητά αλλά ανέλαβαν να το καταβάλουν σε διάφορους πιστωτές. Ανέφερε ακόμα ότι η συμφωνία αυτή ουσιαστικά ήτο συμφωνία διαχείρισης και όχι αγοράς της μουσικοχορευτικού κέντρου. Παρά το ότι υπογράφηκε κάποιο έγγραφο η συμφωνία ουσιαστικά ήτο προφορική αφού το έγγραφο αυτό δεν ανέφερε πολλά πράγματα και ήτο ένα τυπικό έγγραφο. Κατά την σύναψη της συμφωνίας ο Α.Μ. του υπέδειξε κάποια περιουσιακά στοιχεία μέσα στο μουσικοχορευτικό κέντρο αλλά όπως διαπίστωσε αργότερα αυτά ανήκαν στους ιδιοκτήτες του κέντρου. Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που πράγματι ανήκε στον Α.Μ. ήτο το αυτοκίνητο του που και γι΄αυτό υπήρχε σύμβαση ενοικιαγοράς και το χρέος που υπήρχε εξοφλήθηκε από τους εναγομένους
23. Τελικά οι εναγόμενοι 1 σταμάτησαν την διαχείριση του μουσικοχορευτικού κέντρου λόγω του ότι δεν υπήρχαν χρήματα για να πληρωθεί το προσωπικό αλλά και άλλα χρέη και το άφησαν στον Α.Μ. ο οποίος στη συνέχεια το έκλεισε. Οι εναγόμενοι 1 εγκατέλειψαν την διαχείριση τον Δεκέμβριο του έτους 2003 αφήνοντας τον εξοπλισμό του μουσικοχορευτικού κέντρου μέσα σε αυτό. Τα κλειδιά του μουσικοχορευτικού κέντρου την περίοδο που είχαν εμπλακεί οι εναγόμενοι 1 τα κρατούσε αποκλειστικά ο Α.Μ. Κατά την περίοδο αυτή ο Α.Μ. είχε τον πλήρη έλεγχο του μουσικοχορευτικού προγράμματος και των όσων γίνονταν μέσα στο κέντρο. Οι εναγόμενοι 1 διενεργούσαν την οικονομική διαχείριση του κέντρου από το γραφείο του ίδιου του εναγομένου 2 στα Κάτω Πολεμίδια. Ο ίδιος δεν είχε γραφείο μέσα στο κέντρο. Η οικονομική διαχείρηση του μουσικοχορευτικού κέντρου συνίστατο στη διαχείριση των οικονομικών θεμάτων δηλαδή εισπράξεις και πληρωμές. Οι υπαλλήλοι των εναγομένων 1 ασχολούντο με την αγορά εμπορευμάτων και τον καθαρισμό του κέντρου και ο ίδιος επέβλεπε τις εργασίες αυτές. Οι εναγόμενοι έδιναν ώθηση στην οικονομική κατάσταση της επιχείρησης του κέντρου και ο Α.Μ. στην καλλιτεχνική αφού είχε απήχηση ανάμεσα στο κοινό. Όταν οι εναγόμενοι 1 εγκατέλειψαν την επιχείρηση μετέφεραν από το μουσικοχορευτικό κέντρο μόνο κάποια τραπέζια και καρέκλες που ανήκαν σ΄αυτούς. Επιδείχθηκε στον εναγόμενο 2 το ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμήρια 1 και 14) και ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι ο Α.Μ. του το έδειξε τον Ιανουάριο του έτους 2002 αλλά ανυπόγραφο και χωρίς να είναι επισυνημμένο σ΄αυτό ο κατάλογος εξοπλισμού (τεκμήρια 2 και 15). Αρνήθηκε ότι ο ίδιος μαζί με τον Α.Μ. διαπραγματεύτηκαν με τον διευθυντή των εναγόντων και τον ΜΕ1 ούτως ώστε το ενοίκιο στο μουσικοχορευτικό κέντρο να μην αυξηθεί. Ερωτώμενος ποιο ήτο το όφελος των εναγομένων 1 από τη συμφωνία διαχείρισης του μουσικοχορευτικού κέντρου ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι δεν ήτο θέμα οφέλους αλλά γοήτρου (prestige). Αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι 1 θα λάμβαναν σύμφωνα με τη συμφωνία το ½ των κερδών του μουσικοχορευτικού κέντρου. Κατά τον καταρτισμό της συμφωνίας ο Α.Μ. δεν του ανέφερε ότι όφειλε καθυστερημένα ενοίκια στους ενάγοντες αλλά του το είπε αργότερα αναφέροντας του ότι συμφώνησε με τους ενάγοντες το ενοίκιο του μουσικοχορευτικού κέντρου να μην αυξηθεί και να παραμείνει στο ποσό των ₤3.500,00 (€5.980,11) και να δίδεται το ποσό των ₤1.000,00 (€1.708,60) έναντι των καθυστερημένων ενοικίων. Έτσι οι εναγόμενοι 1 άρχισαν να πληρώνουν τους ενάγοντες τα ποσά αυτά κάθε μήνα μέχρι που αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την επιχείρηση. Επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν έκαμε οποιαδήποτε συμφωνία με τους εναγομένους αλλά ο Α.Μ. ο οποίος του το ανέφερε. Από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν ότι οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες ή τα πρόσωπα τα δικαιούμενα σε εγγραφή του όλου ακινήτου και του οικοδομικού συγκροτήματος SWEPCO SHOPPING CENTER που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αμαθούντος στη περιοχή Παρεκκλησιάς ως επίσης του υπογείου χώρου που χρησιμοποιείτο ως μουσικοχορευτικό κέντρο και του εξοπλισμού του. Περαιτέρω οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν ότι οι ενάγοντες δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 22.9.99 (τεκμήρια 1, 2, 14 και 15) ενοικίασαν στον Α.Μ. το εν λόγω υπόγειο χώρο και τον εξοπλισμό του με τους όρους που περιέχονται στο έγγραφο αυτό. Ακόμα οι εναγόμενοι δεν φαίνεται να αμφισβητούν ότι οι ενάγοντες καταχώρησαν την αίτηση Ε35/02 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου, Τμήμα Λεμεσού, εναντίον του Α.Μ. (τεκμήριο 4) ως επίσης ότι την 10.7.02 οι ενάγοντες πέτυχαν απόφαση εναντίον του Α.Μ. (Τεκμήριο 5) η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «
24. Ο καθ΄ου η αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοι του εκκενώσουν και παραδώσουν στους Αιτητές άδειο και ελεύθερο κατοχής τον υπόγειο χώρο στην οικοδομή SWEPCO SHOPPING CENTER, που βρίσκεται στη Λεωφόρο ως δισκοθήκη μαζί με τον κλιματισμό, τον ηλεκτρικό εξοπλισμό και τα αντικείμενα που περιγράφονται στον επισυναπτόμενο κατάλογο, στη Λεμεσό.
25. Ο Καθ΄ου η Αίτηση καταβάλει ₤10.000 καθυστερημένα ενοίκια από 1.7.01 μέχρι 31.10.01 με τόκο 8% από 7.2.
27. Ο Καθ΄ου η Αίτηση καταβάλει ₤20,000 καθυστερημένα ενοίκια από 1.11.01 μέχρι 28.2.02 και Ιούλιο του 2002 με τόκο 8% από 7.2.
29. Ο Καθ΄ου η Αίτηση καταβάλει ₤4,000 μηνιαίως ενδιάμεσα οφέλη από 1.8.2002 μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής με τόκο 8% από 1.8.
31. Ο Καθ΄ου η αίτηση καταβάλει ₤463,50 έξοδα της αίτησης συμπεριλαμβανομένων εξόδων εκδόσεως του διατάγματος αυτού με τόκο 8% από 7.2.02 πλέον Φ.Π.Α. (00204365Μ) και ₤3.50 έξοδα επίδοσης». Περαιτέρω οι εναγόμενοι δεν φαίνεται να αμφισβητούν ότι οι ενάγοντες έλαβαν κατοχή του εν λόγω υποστατικού την 25.6.
32. Ότι αμφισβητούν οι εναγόμενοι είναι ότι οι ίδιοι είχαν οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους ενάγοντες ή ότι είχαν κατοχή του επίδικου υποστατικού. Παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους των διαδίκων δύο αντικρουόμενες εκδοχές και δόθηκε μαρτυρία από κάθε πλευρά προς ενίσχυση της εκδοχής της. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι οι δύο προδικαστικές ενστάσεις οι οποίες προβάλλονται στην υπεράσπιση των εναγομένων εγκαταλείφθηκαν από αυτούς στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων κατόπιν σχετικής δήλωσης του δικηγόρου τους και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο περισσότερο. Επειδή όμως το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα το οποίο μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο και αυτεπάγγελτα κρίνω σκόπιμο όπως σημειωθούν τα ακόλουθα: Αποτελεί κοινό έδαφος ότι το υποστατικό των εναγόντων βρίσκεται στη Λεωφόρο Αμαθούντος στη περιοχή Παρεκκλησιάς. Σύμφωνα με το Περί Ενοικιοστασίου (Ελεγχόμενες Περιοχές) Διάταγμα του 2007 ημερ. 30.11.07 το οποίο εκδόθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 3 των Περί Ενοικιοστασίου Νόμων του 1983 μέχρι 2007 (Κ.Δ.Π.519/07) κηρύσσονται ως ελεγχόμενες περιοχές όσον αφορά την Επαρχία Λεμεσού μεταξύ άλλων και τμήματα (και όχι ολόκληρη η περιοχή) των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Παρεκκλησιάς. Από τη στιγμή επομένως που η συγκεκριμένη προδικαστική ένσταση που αφορά τη δικαιοδοσία έχει εγκαταλειφθεί εκ μέρους των εναγομένων ως επίσης δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία σε πιο ακριβώς μέρος της περιοχής Παρεκκλησιάς βρίσκεται το επίδικο υποστατικό αν δηλαδή βρίσκεται εντός της περιοχής που φαίνεται σε πλαίσιο με πράσινο χρώμα στον χάρτη που εμπεριέχεται στην Κ.Δ.Π. 280/95 που παραπέμπει η Κ.Δ.Π. 519/07 το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα κατά πόσο το εν λόγω υποστατικό ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης υπό του ως άνω Νόμου περιοχής και ελλείψει τέτοιας σαφούς μαρτυρίας κρίνω ότι το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Το γεγονός ότι η αίτηση Ε35/02 καταχωρήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα αφού η απόφαση ημερ. 10.7.02 εξεδόθηκε ερήμην του καθ΄ου η αίτηση (Α.Μ.) και δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι τέθηκε ζήτημα δικαιοδοσίας. Όσον αφορά την εκδοχή των εναγόντων κρίνω ότι αυτή έρχεται σε αντίφαση με τα διάφορα τεκμήρια τα οποία είχαν κατατεθεί με αποτέλεσμα αυτή να μην μπορεί να γίνει δεκτή. Συγκεκριμένα ενώ οι ενάγοντες ισχυρίζονται μέσω του ΜΕ1 ότι την 8.3.02 συνήφθηκε προφορική συμφωνία μεταξύ των εναγόντων από τη μια και του Α.Μ. και του εναγομένου 2 από την άλλη ως επίσης ότι μετά την πιο πάνω ημερομηνία οι εναγόμενοι και ο ΑΜ κατείχαν και εκμεταλλεύονταν τη δισκοθήκη οι ενάγοντες προώθησαν την Αίτηση Ε35/02 ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και πέτυχαν την 10.7.02, δηλαδή σε ημερομηνία μεταγενέστερη της 8.3.02, την έκδοση απόφασης και διατάγματος έξωσης από το υποστατικό εναντίον του Α.Μ. Οι ενάγοντες με την προώθηση της αίτησης Ε35/02 και πετυχαίνοντας απόφαση και διάταγμα έξωσης ουσιαστικά αποδέχθηκαν ότι ενοικιαστής και κάτοχος του εν λόγω υποστατικού ήτο μόνο ο Α.Μ. και όχι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Δηλαδή η εκδοχή των εναγόντων η οποία παρουσιάστηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου είναι αντιφατική σε σχέση με τις πράξεις και ενέργειες τους ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων αφού προωθώντας και υποστηρίζοντας την Αίτηση Ε35/02 πέτυχαν την έκδοση απόφασης και διατάγματος έξωσης εναντίον του Α.Μ. ισχυριζόμενοι ότι ο ενοικιαστής και κάτοχος του εν λόγω υποστατικού ήτο ο Α.Μ. και όχι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Από τη στιγμή επομένως που δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η απόφαση και το διάταγμα έξωσης που εξεδόθηκαν την 10.7.02 στα πλαίσια της Αίτησης Ε35/02 έχουν ακυρωθεί ή παραμεριστεί, η εκδοχή των εναγόντων ότι υπήρχε συμβατική σχέση μεταξύ των εναγόντων και του Α.Μ. και των εναγομένων από την 8.3.02 οι οποίοι κατείχαν και εκμεταλλεύονταν το εν λόγω υποστατικό, αντικειμενικά κρινόμενη, είναι αντιφατική εν σχέσει με την εκδοχή που παρουσίασαν οι ενάγοντες ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Οι ενάγοντες με την απόφαση ημερομηνίας 10.7.02 πέτυχαν, εκτός από το διάταγμα έξωσης εναντίον του Α.Μ. την επιδίκαση υπέρ τους του ποσού των ₤20.000,00 (€34.172,03) πλέον τόκων για καθυστερημένα ενοίκια αλλά και την επιδίκαση υπερ τους και εναντίον του Α.Μ. ποσού ₤4.000 (€6.834,41) μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής του εν λόγω υποστατικού πλέον τόκους. Δηλαδή οι ενάγοντες εν σχέσει με τις αξιώσεις τους εναντίον των εναγομένων στην παρούσα αγωγή (πλην της αξίωσης για τιμωρητικές αποζημιώσεις η οποία εν πάση περιπτώσει δεν προωθήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής) έχουν ήδη πετύχει την έκδοση απόφασης υπέρ τους και εναντίον του Α.Μ. η οποία καλύπτει όλη την περίοδο μέχρι την ανάκτηση της κατοχής εκ μέρους τους του εν λόγω υποστατικού που έλαβε χώρα την 25.6.
33. Επομένως αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι η απόφαση ημερομηνίας 10.7.02 έχει ακυρωθεί ή παραμεριστεί δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η εκδοχή των εναγόντων όπως έχει παρουσιαστεί στην παρούσα αγωγή. Υπάρχουν όμως και άλλα σημεία στη μαρτυρία τα οποία αδυνατίζουν την εκδοχή των εναγόντων και ενισχύουν την εκδοχή των εναγομένων. Αποτελεί κοινό έδαφος ανάμεσα στις δύο πλευρές η έκδοση των αποδείξεων είσπραξης, τεκμήρια 6 και 7 και η είσπραξη των ποσών που αναφέρονται σ΄αυτές. Οι ενάγοντες στις 14 από τις 16 αποδείξεις είσπραξης που εξέδωσαν για είσπραξη ενοικίων μετά από έκδοση επιταγών των εναγομένων 1 (Τεκμήρια 6 και 7) αναγράφουν σ΄αυτές ότι τα εν λόγω χρήματα ελήφθησαν από τους εναγομένους 1 δια λογαριασμό Α.Μ. ενώ σε όλες ανεξαιρέτως τις αποδείξεις αναγράφεται η φράση «Άνευ βλάβης της Αίτησης Ε35/02 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως» γεγονός που ενισχύει την θέση των εναγομένων ότι ενεργούσαν δια λογαριασμό του Α.Μ. τον οποίο οι ενάγοντες θεωρούσαν ως το μόνο ενοικιαστή του λόγω υποστατικού. Ο Μ.Ε.1 αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε πως αντιλαμβάνεται το γεγονός ότι στις αποδείξεις είσπραξης των εναγόντων (τεκμήρια 6 και 7) αναγράφεται ότι τα χρήματα λήφθηκαν από τους εναγομένους 1 δια λογαριασμό Α.Μ. και ο Μ.Ε.1 απάντησε ότι οι ενάγοντες με βάση τη συμφωνία που είχαν με τον Α.Μ. επειδή η συμφωνία δεν ακυρώθηκε ποτέ, οι ενάγοντες εισέπρατταν για λογαριασμό του Α.Μ. Ο Μ.Ε.1 ρωτήθηκε επίσης γιατί το διάταγμα έξωσης ημερομηνίας 10.7.02 εξεδόθη μόνο εναντίον του Α.Μ. αφού οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι υπήρχε συμβατική σχέση μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων με τον Α.Μ. και ο Μ.Ε.1 απάντησε ότι αυτό είναι νομικό θέμα, απέφυγε δηλαδή να δώσει σαφή απάντηση. Παρόμοια απάντηση έδωσε ο ΜΕ1 και στην ερώτηση γιατί οι ενάγοντες αποτάθηκαν στον Επίσημο Παραλήπτη (προφανώς ως διαχειριστή της περιουσίας του Α.Μ.) για ανάκτηση της κατοχής του εν λόγω υποστατικού αφού υποστηρίζουν ότι υπήρχε συμβατική σχέση μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του ΜΕ1 κατά τη μαρτυρία του ότι την 8.3.02 ότι ο εναγόμενος 2 δεν αποκάλυψε στους ενάγοντες ότι ενεργούσε εκ μέρους των εναγομένων 1 έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της απόδειξης 02920 η οποία περιλαμβάνεται στο τεκμήριο 6 και στην οποία αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι έλαβαν το ποσό των ₤4,500.00 (€7.688,71) από τους εναγομένους 1 δια λογαριασμό Α.Μ. αφού η απόδειξη αυτή φέρει ημερομηνία 8.3.02 με αποτέλεσμα να μην γίνεται αποδεκτός. Ως εκ τούτου και αν ακόμη γινόταν δεκτή η εκδοχή των εναγόντων για ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ των εναγόντων και οποιουδήποτε από τους εναγομένους (που δεν γίνεται δεκτή) αυτή η συμβατική σχέση θα ήτο μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων 1 μόνο αφού ο εναγόμενος 2 αποκάλυψε κατά τη δημιουργία της συμβατικής σχέσης ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος των εναγομένων
34. (Ευαγγελίδης (Isiro Hotel Assoc.) ν. Κοσμά κ.α.