Χριστάκη Σύγγελλου ν. Πανίκου Γ. Λοϊζου κ.α., Αρ. Αγωγής 4279/08, 21.5.09

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121). Ενόψει τούτου, η αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου δεν θα μπορούσε να είχε επιτυχή κατάληξη. Να σημειωθεί ότι το κλητήριο επιδόθηκε στον εναγόμενο 1 που βρίσκεται στη Κύπρο, ο οποίος καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται παραμερισμός του επίδικου διατάγματος και της επίδοσης, όπως διαφαίνονται στην συνοδευτική ένορκη δήλωση της κας. Γ. Γεωργίου, δικηγόρου, είναι οι ακόλουθοι: α) Δεν επληρούντο οι προϋποθέσεις της Δ.6 Θ. 4 για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και ειδικότερα, δεν αποκαλύπτεται καλή αιτία αγωγής εναντίον της εναγόμενης 2, από το περιεχόμενο της αίτησης του ενάγοντα ημερομηνίας 31.10.2008 (παράγραφος 7α - δ της Ε/Δ). β) Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και εγγράφων (παράγραφος 8α - γ της Ε/Δ). γ) Η ειδοποίηση που επιδόθηκε στην εναγόμενη 2 δεν περιέχει όλες τις θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο (παράγραφος 9 της Ε/Δ). δ) Η επίδοση της ειδοποίησης και των άλλων συνοδευτικών εγγράφων δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο (παράγραφος 10 α και β). Υπήρχε και 5ος λόγος που αφορούσε ισχυριζόμενη παράβαση του διατάγματος ως προς τον τρόπο επίδοσης (παράγραφος 10 γ της ένορκης δήλωσης) ο οποίος όμως εγκαταλείφθηκε, αφού η εναγόμενη 2 αποδέχθηκε, με δήλωση του συνηγόρου της, ότι παρέλαβε, εν τέλει, τα δικαστικά έγγραφα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, αναπτύσσοντας τους πιο πάνω λόγους ανέφερε, σε συντομία, τα ακόλουθα: Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, υποστήριξε πως οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα είναι γενικοί και αόριστοι, σε βαθμό που δεν καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον της εναγόμενης 2, όπως επιτάσσει η νομολογία. Σε σχέση με το 2ο λόγο, εισηγήθηκε πως η μη αποκάλυψη των εγγράφων που αναφέρονται στη παράγραφο 8 α και β της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, τα οποία έχουν αποκαλυφθεί από τη πλευρά της εναγόμενης 2 (τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα), ισοδυναμεί με παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Κατά συνέπεια, πρόσθεσε ο συνήγορος, θα πρέπει να ακυρωθεί το διάταγμα εκ μόνου του γεγονότος αυτού. Ως προς τον 3ο λόγο, υπέδειξε τον ελλειπή τρόπο σύνταξης της ειδοποίησης από την οποία ελλείπουν οι ουσιαστικότερες θεραπείες τις οποίες ζητά με την αγωγή του ο ενάγων. Σε σχέση, τέλος, με τον 4ο λόγο, υποστήριξε πως η επίδοση έπρεπε να είχε γίνει δια της διπλωματικής οδού όπως προβλεπόταν στον κανονισμό 1348/2000 - άρθρο 15 - που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα, υποστηρίζοντας την ορθότητα και εγκυρότητα, τόσο του εκδοθέντος διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όσο και της επίδοσης, απέρριψε όλες τις εισηγήσεις του ενάγοντα ως ανυποστήρικτες και αβάσιμες. Ειδικότερα και σε σχέση με τον ισχυρισμό για απόκρυψη γεγονότων, εισηγήθηκε πως τα έγγραφα στα οποία έκαμε αναφορά η πλευρά της εναγόμενης συνιστούν δική της μαρτυρία που δεν είχε υποχρέωση να αποκαλύψει ο ενάγων. Τα έγγραφα αυτά, συμπλήρωσε, δεν ήταν στη κατοχή ή τη γνώση του ενάγοντα. Συνεχίζοντας ο συνήγορος υποστήριξε ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, περιέχονται επαρκή στοιχεία και γεγονότα που αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Δεν ήταν υποχρέωση του ενάγοντα, επεσήμανε, να παραθέσει λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου δόλου τον οποίο επικαλείται. Ούτε, κατέληξε, είχε υποχρέωση να εξειδικεύσει τους λόγους της προβαλλόμενης παρατυπίας της διαθήκης. Όσον αφορά, τέλος, τις προβληθείσες αντικανονικότητες στον τρόπο σύνταξης της ειδοποίησης και επίδοσης, εισηγήθηκε πως στην ειδοποίηση δεν καταγράφονται οι θεραπείες αλλά απλά ενημερώνεται ο εναγόμενος για το γεγονός της έγερσης της αγωγής ενώ για τον τρόπο επίδοσης που αναφέρεται στο κανονισμό ανέφερε πως πρόκειται για παράλληλη διαδικασία και δεν συνεπάγεται ακυρότητα η επίδοση με τον προβλεπόμενο από τους διαδικαστικούς κανονισμούς τρόπο. Θα αρχίσω από την εισήγηση της εναγόμενης 2 για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από τους Ενάγοντες. Είναι νομολογημένο ότι το πρόσωπο που απευθύνεται στο Δικαστήριο για θεραπεία, με μονομερή αίτηση, οφείλει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Παράβαση αυτού του καθήκοντος, επιφέρει, άνευ ετέρου, την ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Το ουσιαστικό κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλύπτονται είναι αντικειμενικό η δε πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Σε κάθε περίπτωση, η απόκρυψη για να επιφέρει ακυρότητα θα πρέπει να αφορά ένα ουσιώδες γεγονός της υπόθεσης γιατί δεν είναι λογικά αναμενόμενο από τον αιτητή να περιλάβει στην αίτηση κάθε γεγονός που γνωρίζει, αν αυτό είναι άσχετο ή ασύνδετο με τα γεγονότα που περιβάλλουν τη θεραπεία την οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει μονομερώς. Το τι είναι ουσιώδες εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης και κρίνεται σε συνάρτηση με το κατά πόσο, αντικειμενικά κρινόμενο, το γεγονός που παραλείπεται θα μπορούσε, εάν αποκαλυπτόταν, να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος (βλ. Demstar v. Zim Israel Navigation Co. κ.α.

(1996)1 ΑΑΔ 597, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 ΑΑΔ 598, United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company

(2002)1 ΑΑΔ 938, Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.

(2004)1 ΑΑΔ 1953). Στην εξεταζόμενη υπόθεση, η Εναγόμενη 2 υποστηρίζει ότι ο Ενάγων παρέλειψε να αποκαλύψει τα ακόλουθα: α) Διαβεβαίωση της Ιατρού που παρακολουθούσε την αποβιώσασα μητέρα του, η οποία την παρουσιάζει να είχε πνευματική διαύγεια κατά τον ουσιώδη χρόνο. Το ανωτέρω γεγονός ήταν, όπως αναφέρεται στη παράγραφο 8 (α) της Ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, σε γνώση του ενάγοντα, αφού είχε παραλάβει από το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευόταν η μητέρα του, μεταξύ άλλων και την σχετική γραπτή βεβαίωση της Ιατρού - Τεκμήριο 1 -. β) Την ύπαρξη έκθεσης εμπειρογνώμονα (Τεκμήριο 2) με βάση την οποία όλες οι υπογραφές που είχαν τεθεί στη διαθήκη ήταν πρωτότυπες. Η εν λόγω έκθεση ήταν σε γνώση του ενάγοντα όταν καταχώρησε την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αφού, όπως αναφέρεται στη παράγραφο 8(β) της Ένορκης Δήλωσης της κας Γεωργίου, είχε επιθεωρηθεί από το δικηγόρο ο φάκελος της διαχείρισης εντός του οποίου ήταν καταχωρημένη η γραφολογική έκθεση. γ) Το γεγονός ότι η αποβιώσασα είχε αναφέρει στους διαδίκους, πρίν από την ημερομηνία σύνταξης της διαθήκης, τα περιουσιακά στοιχεία που θα κατέλειπε με τη διαθήκη της, στον κάθε ένα από αυτούς. Για να κριθεί κατά πόσο τα ανωτέρω αποτελούν ουσιώδη γεγονότα θα πρέπει να συσχετιστούν με το αντικείμενο της αγωγής. Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο ενάγων επιδιώκει να ακυρώσει τη διαθήκη την οποία συνέταξε η αποβιώσασα μητέρα του, στις 27.4.2008, γιατί, όπως υποστηρίζει: α) Δεν πληρεί τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου (παράγραφος Α α - γ της οπισθογράφησης) β) Η διαθέτιδα δεν είχε την απαιτούμενη πνευματική διαύγεια κατά το χρόνο σύνταξης της διαθήκης (παράγραφος Α δ) γ) Η υπογραφή της επιτεύχθηκε δι΄απρεπούς επιδράσεως των εναγομένων και άλλων προσώπων (παράγρος Α ε) δ) Η σύνταξη της επιτεύχθηκε δια δόλου και/ή απάτης των εναγομένων μαζί με άλλους που ενεργούσαν μαζί τους και ε) Η ισχυριζόμενη διαθήκη είναι πλαστογραφημένη, εξειδικεύοντας ότι η πλαστογραφία συνίσταται σε αλλοίωση του ποσού που αναγράφεται χειρόγραφα. Για σκοπούς πληρότητας παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των παραγράφων 2, 3 και 6 της Ένορκης Δήλωσης του ενάγοντα ημερ. 31.10.2008 όπου γίνεται αναφορά στο κατ΄ ισχυρισμόν αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Έχουν ως ακολούθως: «

1. Υιοθετώ το περιεχόμενο της Γενικής Οπισθογράφησης του Κλητηρίου Εντάλματος καθώς και της ενόρκου δηλώσεως, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται στην παρούσα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α και τα οποία εσφραγίσθησαν δυνάμει αδείας του Δικαστηρίου. Συμφωνώ με το περιεχόμενο αυτών, το επαναλαμβάνω για τους σκοπούς αυτής της ένορκης δήλωσης.
2. Είμαι υιός και κληρονόμος της αποβιώσασας Σμαράγδας Σύγγελου τέως από τη Λεμύθου Λεμεσού η οποία απεβίωσε στο Λονδίνο στις 30.4.2008 Την 27.4.2008 η αποβιώσασα σύνταξε Διαθήκη στο Λονδίνο, η οποία επετεύχθη δια δόλου και/ή απάτης εκ μέρους των εναγομένων και/ή μετ΄ άλλων ενεργούντων μετ΄ αυτών.
3. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου έχω καλό νόμιμο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των ως άνω εναγομένων το οποίο και εδράζεται σε καλή υπόθεση και συγκεκριμένα στο παράτυπο της διαθήκης, στην μη τήρηση των όρων και των προϋποθέσεων που απαιτούνται από το Νόμο, στην ανεπίτρεπτη και/ή απρεπή επίδραση και/ή επιρροή που ασκήθηκε στη διαθέτιδα κατά το χρόνο σύνταξης του ως άνω εγγράφου και στο γεγονός ότι η διαθέτιδα δεν ηδύνατο να αντιληφθεί τι έπραττε και/ή το έγγραφο συνετάχθη υπό περιστάσεις καθιστώσας την δήλωση ελαττωματική αλλά και στο γεγονός ότι η εναγόμενη αρ. 2 ούσα μόνιμος κάτοικος εξωτερικού δεν μπορεί να ενεργεί ως εκτελεστής της διαθήκης της ως άνω αποβιώσασας εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου.» Αναφορικά με τη παράγραφο 2 ανωτέρω, θα πρέπει να υποδειχθεί πως η υιοθέτηση του περιεχομένου ενός δικογράφου δεν το καθιστά μαρτυρία στα πλαίσια της αίτησης στην οποία γίνεται τέτοια αναφορά (βλ. Νίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν Δρουσιώτης

(1995)1 ΑΑΔ 877 και Interpartmental Concern "URALMETRON" v Besuno Ltd

(2004)1 AAΔ 557). Η υιοθέτηση , συνεπώς του περιεχομένου της γενικής οπισθογράφησης από τον ενάγοντα, δεν προσθέτει οτιδήποτε στα γεγονότα που σχετίζονται με τη παρούσα διαδικασία. Αρχίζοντας από τη προβαλλόμενη παράλειψη αναφοράς στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, παρατηρώ πως το γεγονός αυτό είναι ασύνδετο με την ισχυριζόμενη στην οπισθογράφηση πλαστογραφία, όπου επεξηγείται και εξειδικεύεται πως η πλαστογραφία στη διαθήκη αφορά την αλλοίωση στο αναφερόμενο χειρόγραφο ποσό και δεν αναφέρεται σε υπογραφές, για τις οποίες γίνεται λόγος στο Τεκμήριο

1. Δεν θα μπορούσε επομένως να υποστηριχθεί βάσιμα πως η παράλειψη αναφοράς στο γεγονός αυτό, ισοδυναμεί με παρασιώπηση ουσιώδους γεγονότος, το οποίο θα επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου. Το ίδιο δεν ισχύει όμως για τα άλλα δύο σημεία που επικαλέστηκε η εναγόμενη
2. Η κατάσταση της υγείας της ενάγουσας, συνδεόμενη αμέσως με την επιδιωκόμενη θεραπεία, αποτελεί το κατ΄ εξοχήν ζήτημα της υπόθεσης. Ο ενάγων προβάλλει ως αυτοτελή λόγο ακυρότητας της διαθήκης, ισχυριζόμενη έλλειψη πνευματικής ικανότητας της διαθέτιδος στο να εκφράσει την ελεύθερη της θέληση, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ιατρική μαρτυρία, συνεπώς, σχετιζόμενη με την κατάσταση της υγείας της, όπως είναι η γραπτή βεβαίωση τεκμήριο 1, εάν ήταν στη κατοχή ή τη γνώση του ενάγοντα, θα έπρεπε να είχε τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Είναι ένα σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης που θα μπορούσε να είχε επιδράσει στη κρίση του Δικαστηρίου στο κατά πόσο συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ4 και ειδικότερα στη διαπίστωση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής. Όπως ορθά υπέδειξε ο συνήγορος της αιτήτριας, ο ενάγων δεν αρνήθηκε με την ένσταση ότι είχε υπόψη του την ιατρική μαρτυρία και κατείχε αντίγραφο του Τεκμηρίου
3. Ισχυρίστηκε απλά πως αποτελεί μαρτυρία της εναγόμενης, η οποία θα τεθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα. Η μαρτυρία αυτή, πέραν από τη χρησιμότητα της στη κυρίως δίκη, ήταν σημαντική και ουσιαστική και κατά την εξέταση της αίτησης του ενάγοντα για εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Το γεγονός δε πως ήταν μαρτυρία της εναγόμενης με την οποία, προφανώς, ο ίδιος δεν συμφωνούσε, δεν τον απάλλασσε από την υποχρέωση που είχε, εφόσον ήταν σε γνώση του, να την αποκαλύψει (βλ. Global Cruises S.A. κ.α. ν Metro Shipping & Travel Ltd

(1989)1 (E) ΑΑΔ.607). Ουσιαστικό, κρίνω, πως ήταν και το άλλο στοιχείο που επικαλέστηκε η εναγόμενη 2 και αφορά τη συζήτηση που είχε η διαθέτιδα, περί τις αρχές Απριλίου 2008, με τον ενάγοντα και την αιτήτρια για το μερίδιο που θα άφηνε στο κάθε ένα από αυτούς. Το στοιχείο αυτό είναι ουσιώδες γιατί, αφ' ενός, σχετίζεται με την ικανότητα της αποβιώσασας να δηλώσει τη τελευταία της βούληση, εφόσον η συνάντηση και η συζήτηση που είχε με τα παιδιά της δεν απέχει πολύ από το χρόνο σύνταξης της διαθήκης, ενώ, αφ' ετέρου, συναρτάται με τη θέση των εναγομένων περί της γνησιότητας της διαθήκης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως η εισήγηση της αιτήτριας ότι ο ενάγων δεν εξέθεσε τους ισχυρισμούς του με σαφήνεια είναι βάσιμη. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του ενάγοντα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν προσδιορίζονται με ακρίβεια οι λόγοι που καθιστούν ακυρώσιμη τη διαθήκη. Δεν διευκρινίζεται ποια είναι η παρατυπία ούτε οι περιστάσεις που συνιστούν το δόλο ή την επιλήψιμη συμπεριφορά που αποδίδει στους εναγόμενους, η οποία επέδρασε στην ελεύθερη βούληση της διαθέτιδος. Το μόνο που δηλώνεται με σαφήνεια, τόσο στην ένορκη δήλωση όσο και στο περιεχόμενο της γενικής οπισθογράφησης, είναι η ισχυριζόμενη πνευματική ανικανότητα της μητέρας του, κατά το χρόνο σύνταξης της διαθήκης. Με το δεδομένο αυτό, κρίνεται ουσιαστική η παράλειψη του ενάγοντα να αναφερθεί στην ιατρική μαρτυρία, καθώς και στη συνάντηση που είχαν, αρχές Απριλίου 2008. Όσον αφορά την υποχρέωση που έχει ο ενάγων να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση, προκειμένου να επιτύχει διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, υπάρχει πλούσια νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων The Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) BV κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 219, Νozaki & Co Ltd κ.ά. ν. Σιουκούρογλου & Υιοί Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1689, Gasto Shipping Company Limited v. Μineag Sqm (Africa)(Proprietory) Limited κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1634 και GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd

(2000)1 A.A.Δ. 1584). Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το κατά πόσο θα ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, συναρτάται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται στο στάδιο αυτό ως προς την αξία της μαρτυρίας. Έχει επίσης υποδειχθεί πως απλή επιβεβαίωση από τον Ενάγοντα ότι έχει καλή αιτία αγωγής, δεν είναι από μόνη της αρκετή αν δεν προκύπτει, εξ αντικειμένου, από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. Έχω εξετάσει προσεκτικά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα που συνοδεύει την αίτηση του και θεωρώ ότι δεν πληρεί το πιο πάνω νομολογιακό κριτήριο. Έχει ήδη γίνει αναφορά στη γενικότητα και αοριστία της ένορκης δήλωσης. Δεν παρατέθηκαν στοιχεία ή επεξηγήσεις για τους λόγους που επικαλείται ακυρότητα της διαθήκης, ούτε επεξηγήθηκαν οι επιλήψιμες ενέργειες που αποδίδονται στους εναγόμενους οι οποίες επέδρασαν, κατ' ισχυρισμόν, στην ελεύθερη βούληση της διαθέτιδος. Δεν διευκρινίζεται, τέλος, ποια πάθηση ή αιτία αποστέρησε από την μητέρα του την ικανότητα της να εκφράσει ελεύθερα την τελευταία της βούληση. Οι αναφορές του ενάγοντα, με τη διαζευκτική μορφή που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση και τη γενικότητα με την οποία παρατίθενται, απέχουν κατά πολύ από την υποχρέωση που είχε να αποκαλύψει συζητήσιμη υπόθεση, μέσα στην έννοια της Δ.6 Θ4, όπως ερμηνεύθηκε από τη νομολογία. Οι ανωτέρω διαπιστώσεις μου σφραγίζουν την τύχη της αίτησης και θεωρώ αχρείαστη την ενασχόληση με τους άλλους λόγους ακυρότητας που έχουν προβληθεί από την αιτήτρια. Ο ενάγων απέτυχε να αποκαλύψει συζητήσιμη υπόθεση και επιπλέον, δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα, όπως έχει επεξηγηθεί πιο πάνω. Για τους λόγους αυτούς, η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 3.11.2008, με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας στην εναγόμενη 2/αιτήτρια. Εκδίδεται, περαιτέρω, διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου στην εναγόμενη 2. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης 2/αιτήτριας και εναντίον του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ........... Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Δ.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο