KGD GRAPHICS DESIGNS LTD κ.α. ν. ΜΑΡΙΑΣ ΝΑΡΧΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3882/06, 28.5.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3882/06 Μεταξύ: K.G.D. GRAPHICS DESIGNS LTD ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΝΝΑΡΗ Εναγόντων και ΜΑΡΙΑΣ ΝΑΡΧΟΥ ΝΙΚΟΥ ΝΕΑΡΧΟΥ Εναγομένων Αίτηση Ημερομηνίας 17.2.09 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28.5.09 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα Ε. Βασιλείου Για Ενάγοντες - Καθ΄ων η αίτηση: κ. Κουτρής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση. Την 24.11.08 και ενώ η ακρόαση στην παρούσα υπόθεση είχε αρχίσει, οι ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Η πλευρά των εναγομένων δεν έφερε τελικά ένσταση στην αίτηση με αποτέλεσμα την 12.1.09 να εκδοθεί διάταγμα τροποποίησης. Ακολούθησε η καταχώρηση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης και η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγομένης 1 ως επίσης η Υπεράσπιση του εναγομένου 2. Τέλος οι ενάγοντες καταχώρισαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της εναγομένης 1 και Απάντηση στην Υπεράσπιση του εναγομένου 2. Την 17.2.09 η εναγόμενη 1 καταχώρισε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται τη διαγραφή των παραγράφων 2 (α) - (ε), 3 (α) (β), 5, 6, 7 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση για τον λόγο ότι περιέχουν ισχυρισμούς άχρηστους, σκανδαλώδεις, ενοχλητικούς, άσχετους οι οποίοι προκαλούν αμηχανία και δυσμενείς εντυπώσεις ως επίσης ότι αποτελούν νέα μαρτυρία ή ισχυρισμούς γεγονότων ή νέες βάσεις απαιτήσεων οι οποίοι δεν συνάδουν με την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και δημιουργούν σύγκρουση Απαντήσεως και Έκθεσης Απαίτησης με κίνδυνο να περιπλέξουν τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.19, Κ.14, 26, Δ.27 Κ.1, 2, 3 και Δ.48 Κ. 2, 3, 7, 9 (
- j)(ο) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στην εγγενή εξουσία του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της αίτησης ότι: «Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στα Δικόγραφα της υπόθεσης και είναι ότι οι περιεχόμενοι ως άνω ισχυρισμοί στη ρηθείσα «Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της Εναγομένης 1» ημερ. 30.1.2009 δυνατόν να βλάψουν την Εναγόμενη 1 και/ή επηρεάσουν δυσμενώς το Δικαστήριο έναντι της Εναγόμενης 1 και/ή προκαλέσουν σύγχυση και/ή ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί είναι φανερά άσχετοι και/ή νέοι ισχυρισμοί και νέες βάσεις αγωγής που δεν συνάδουν με την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και προς το επίδικο θέμα δημιουργούν σύγκρουση και/ή τείνουν να καθυστερήσουν την δίκαιαν εκδίκαση της υπόθεσης και/ή είναι μαρτυρία και/ή νέα μαρτυρία». Οι ενάγοντες καθ΄ών η αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19 Κ.26, Δ.27 Κ.3, Δ.48 Κ.1,2,9 (
- j)και (ο) στις συμφιείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της ένστασης ότι η αίτηση είναι παράτυπη, ότι δεν συνοδεύεται καθόλου ή επαρκώς από μαρτυρία, ότι δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος για διαγραφή και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, γενική και αόριστη και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ενάγοντα 2 ο οποίος αναφέρει ότι η αίτηση είναι παράτυπη γιατί δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, ότι οι αιτούμενες θεραπείες στην αίτηση είναι γενικές, αόριστες, αναιτιολόγητες και νομικά αβάσιμες, ότι η εναγόμενη 1 - αιτήτρια δεν προσδιορίζει ούτε αιτιολογεί στην αίτηση τους λόγους που αξαιτείται την διαγραφή αλλά και χωρίς να κάνει αναφορά στις προσθήκες που η ίδια η αιτήτρια έχει κάνει στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση της και οι οποίες σύμφωνα με τον ενάγοντα 2 έχρηζαν απάντησης, κάτι το οποίο έγινε με την απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Τέλος ο ενάγοντας 2 αναφέρει ότι στο δικόγραφο των εναγόντων δεν υπάρχει οποιοσδήποτε παράτυπος, ενοχλητικός, άχρηστος, σκανδαλώδης, άσχετος ισχυρισμός και οι ισχυρισμοί που περιέχονται σ΄αυτό ούτε βλάβη, ούτε αμηχανία προκαλούν στην εναγομένη 1 - αιτήτρια. Ως εκ των ανωτέρω είναι η θέση του ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις αναπτύσσοντας σε βάθος τις θέσεις τους με αναφορές στη νομολογία. Η μελέτη του φακέλου της υπόθεσης καταδεικνύει ότι η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης συνάδει με το διάταγμα τροποποίησης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.1.09. Η υπεράσπιση και ανταπαίτηση της εναγομένης 1 στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης των εναγόντων η οποία φέρει ημερομηνία 29.1.09 διαφέρει σε κάποια σημεία της από την υπεράσπιση και ανταπαίτηση που καταχωρήθηκε πριν από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και φέρει ημερομηνία 29.5.07. Συγκεκριμένα στις παραγράφους 2 και 10 του νέου δικογράφου εισάγονται κάποιοι νέοι ισχυρισμοί δηλαδή η εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες κατέχουν ή και σφετερίζονται το επίδικο υπόγειο υπό καθεστώς παράνομου επεμβασία ενώ στην παράγραφο 7 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει συνάφεια μεταξύ των ισχυριζομένων ζημιών και ακυρωθεισών εργασιών πελατών των εναγόντων. Οι ενάγοντες στην νέα τους Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της εναγομένης 1 προβάλλουν αρκετούς νέους ισχυρισμούς οι οποίοι θα σχολιαστούν αναλυτικά στη συνέχεια. Όπως αναφέρεται πιο πάνω η παρούσα αίτηση βασίζεται τόσο στην Δ.19 Κ.26 όσο και στην Δ.27 Κ.3. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι άλλος είναι ο σκοπός της Δ.19 Κ.26 ο οποίος σχετίζεται με την διαγραφή ισχυρισμών από δικόγραφα ενώ η Δ.27 Κ.3 αφορά κατά κανόνα τη διαγραφή της ίδιας της αγωγής ή της Έκθεσης Απαίτησης ή Υπεράσπισης όπου δεν φαίνεται να υπάρχει ουσιαστικό επίδικο ζήτημα ή τα δικόγραφα είναι τόσο καθαρά, επιπόλαια και ενοχλητικά που η κατάθεση τους αποτελεί στην ουσία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μπορεί να τερματίσει ή να αναστείλει την αγωγή ή να δώσει απόφαση ως είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Εφόσον όμως η παρούσα αίτηση στηρίζεται και στην Δ.19 Κ.26 το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει την αίτηση με βάση τις πρόνοιες της διαταγής αυτής και δεν θα ασχοληθεί περαιτέρω με το θέμα αυτό. Η Δ.19 Κ.26 δίνει το δικαίωμα διαγραφής οποτεδήποτε απαντάται στην δικογραφία σκανδαλώδες ή αχρείαστο θέμα το οποίο τείνει να επηρεάσει ή ενοχλήσει ή καθυστερήσει την δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Όπως αναφέρεται και στην Δ.19 Κ.4 μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται τα οποία είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα ενώ το τι είναι ουσιαστικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Οι διάδικοι θα πρέπει να τηρούν τους δικογραφικούς κανόνες αν και δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να υποδείξει σ΄αυτούς πως θα πρέπει να καταγράφουν τις αντίστοιχες θέσεις τους (Knowles v. Roberts
(1888)38 Ch. D. 263,270). Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς in Limine είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων (Drummond - Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All E.R. 1094, Mavromoustaki v. Yeroudis
(1965)1 C.L.R. 176, In re Pelmako Development
(1991)1 A.A.Δ. 246, Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σ. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 685). Θεωρούνται γενικά ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα θέματα εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα, υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς αλλά εάν είναι σχετικά δεν είναι κατ΄ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος εκτός εάν είναι εμφανώς άσχετος (Rossage v. Rossage
(1960)1 All E.R. 600, Buttes Gas & Oil Col. v. Hammer
(1975)2 W.L.R. 525, 439, βλέπε επίσης ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του έτους 1956, σελ. 366, 367). Θα πρέπει περαιτέρω να σημειωθεί ο γενικός κανόνας της Δικογραφίας ότι αυτή δεν πρέπει να προκαλεί αμηχανία στον εναγόμενο. Αυτό συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.19 Κ.4 όπου αναφέρεται ότι μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται, τι δε είναι αναγκαίο εξαρτάται από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Περαιτέρω στην υπόθεση Williams & Glyn΄s Bank v. Ship "Maria"
(1992)1 A.A.Δ. 309 αναφέρεται ότι όταν καταχωρείται δικόγραφο σε απάντηση τροποποιημένου δικογράφου αυτό δεν μπορεί να διαφέρει από το αρχικό εκτός από τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν ενώ σε περίπτωση που περιέχει περισσότερες τροποποιήσεις η άλλη πλευρά πρέπει να ζητήσει τη διαγραφή τους άλλως θεωρείται ότι τις έχει αποδεχθεί. Στην απόφαση αυτή γίνεται αναφορά στην Αγγλική υπόθεση Squire v. Squire
(1971)1 All E.R. 891, 897 όπου αναφέρθηκε ότι όταν δίδεται άδεια στον ενάγοντα να τροποποιήσει την ΄Εκθεση Απαίτησης του ο εναγόμενος δεν δικαιούται στην απουσία συγκεκριμένης αδείας να εισάξει στην υπεράσπιση του οποιεσδήποτε τροποποιήσεις επιλέξει αλλά το εξυπακουόμενο δικαίωμα του είναι να περιλάβει στην υπεράσπιση του μόνο όσες τροποποιήσεις αποτελούν συνεπακόλουθο των τροποποιήσεων που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης (βλ. επίσης Bullen and Leake and Jacob's, PRECEDENTS of PLEADINGS, 12η έκδοση, σελ. 126 και Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του έτους 1979, Τόμος Ι, Μέρος Ι, σελ. 342). Ακόμα δεν θα πρέπει με την Απάντηση να εισάγονται γεγονότα που αποτελούν νέα αιτία αγωγής ή που είναι ασυμβίβαστα με την αρχική αιτία αγωγής. (Βλ. Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική του έτους 1958, σελ. 471, 561, Bullen and Leake - Jacob's Precedents of Pleadings, 12η 'Eκδοση, σελ. 107, Hungarian Shipping Co v. Cyprus Compound Fodders
(1981)1 C.L.R. 380, 385). Tα πρώτα δύο θέματα τα οποία θα εξεταστούν είναι η θέση της αιτήτριας ότι η ένσταση των εναγόντων είναι παράτυπη λόγω του ότι δεν αναφέρεται στο σώμα της η Δ.48 Κ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ως επίσης η θέση των Εναγόντων - Καθ΄ων η αίτηση ότι η αίτηση είναι παράτυπη λόγω του ότι δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Όσον αφορά τη θέση ότι η αίτηση θα έπρεπε να συνοδευόταν από ένορκη δήλωση κρίνω ότι αυτή δεν ευσταθεί λόγω του ότι οι διαδικαστικοί κανονισμοί στους οποίους στηρίζεται η αίτηση δηλαδή η Δ.48 Κ.9 (
- j)(
- o)δεν επιτάσσουν την συνοδεία ένορκης δήλωσης. Ακόμα σύμφωνα με την Δ.48 Κ.1 η ένορκη δήλωση χρειάζεται για γεγονότα τα οποία δεν φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση η καταχώριση οποιασδήποτε ένορκης δήλωσης θα ήτο αχρείαστη από τη στιγμή που τα θέματα που θα εξεταστούν είναι ουσιαστικά νομικού περιεχομένου. Όσον αφορά την παράλειψη της περίληψης της Δ.48 Κ.4 στο σώμα της ένστασης κρίνω ότι αυτή είναι θεραπεύσιμη παρατυπία από την στιγμή που δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο τύπος της ένστασης που έχει καταχωρηθεί δεν συνάδει με την διαταγή αυτή. Επομένως η παρατυπία αυτή μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση διατάγματος απαλλαγής δυνάμει της Δ.64 και ως εκ τούτου εκδίδεται τέτοιο διάταγμα. (Βλ. Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366). Η παράγραφος 2 (α) (β) (γ) (δ) (ε) της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση την οποία η εναγόμενη 1 - αιτήτρια επιζητεί τη διαγραφή της αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Οι ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς των παραγράφων 1, 2, 3, 4 και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Εναγομένης αρ. 1 και καλούν αυτή σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Περαιτέρω οι Ενάγοντες ισχυρίζονται: (α) Οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν και/ή ενοικίαζαν το επίδικο υποστατικό στην εταιρεία Φραγκούδη και Στεφάνου και ακολουθως από το 1995 άρχισε να χρησιμοποιεί τον χώρο του υπογείου ο Ενάγοντας ως εργαστήριο. (β) Οι ενοικιαστές οι οποίοι ενοικίαζαν το ρηθέν υπόγειο πριν πάρει την κατοχή του ο ενάγοντας έπαιρναν ηλεκτρικό ρεύμα με τον ίδιο τρόπο που οι Ενάγοντες συνέχισαν να παίρνουν από το 1995 μέχρι και την ημέρα που οι εναγόμενοι κατά τρόπο παράνομο το απέκοψαν. (γ) Οι Ενάγοντες καμία τροποποίηση δεν έκαναν στην συγκεκριμένη ηλεκτρική εγκατάσταση αλλά συνέχισαν να χρησιμοποιούν αυτήν ως είχε και προηγουμένως. (δ) Οι Ενάγοντες καμία παράνομη επέμβαση δεν έχουν κάνει στο ρηθέν υποστατικό του υπογείου και βρίσκονται εκεί καθ΄όλα νόμιμα. (ε) Οποιαδήποτε παρανομία έγινε στην ηλεκτρική εγκατάσταση, αυτή έγινε από τους Εναγόμενους και/ή εν γνώσει των Εναγομένων από τους προηγούμενους ενοικιαστές του ρηθέντος υπόγειου υποστατικού». Πλην του εδαφίου (δ) το οποίο ουσιαστικά αποτελεί απάντηση στους νέους ισχυρισμούς της εναγομένης 1 ότι οι ενάγοντες παράνομα κατέχουν και σφετερίζονται και χρησιμοποιούν το υπόγειο υποστατικό υπό καθεστώς παράνομου επεμβασία τα υπόλοιπα εδάφια αφορούν νέους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αποτελούν συνεπακόλουθο των τροποποιήσεων που έγιναν στην Έκθεση Απαίτησης και ειδικότερα στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγομένης
- Η παράγραφος 3 (α) (β) της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση της οποίας επίσης επιζητείται η διαγραφή, αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Οι Ενάγοντες αρνούνται τις παραγράφους 6, 7 και 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Εναγομένης αρ. 1 και αντ΄αυτών ισχυρίζονται: (α) Την 1.6.2006 απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους επιστολή με την οποία καλούσαν τους Εναγόμενους να παύσουν την παράνομη επέμβαση τους και να αποκαταστήσουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα και/ή οποιαδήποτε θετική ενέργεια από μέρους των εναγομένων. Η ρηθείσα επιστολή επιδόθηκε στους Εναγομένους στις 9.6.2006 μέσω Ιδιώτη επιδότη. (β) Οι Ενάγοντες αρνούνται τον ισχυρισμό της Εναγομένης αρ. 1 ότι η παρούσα αγωγή εγέρθει με σκοπό να ταλαιπωρήσει την Εναγομένη και/ή για να την εκδικηθούν λόγω της διακοπής της έγγραμης σχέσης τους και αντ΄αυτών επαναλαμβάνουν και υιοθετούν όσα αναφέρουν στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους». Οι ισχυρισμοί της εναγομένης 1 - αιτήτριας που αφορά το εδάφιο (α) της παραγράφου αυτής κρίνω ότι είναι βάσιμοι αφού αφορούν ισχυρισμούς που προβάλλονται για πρώτη φορά και δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση ή αποτελούν συνεπακόλουθο των τροποποιήσεων. Επιπλέον αποτελούν και νέα βάση γεγονότων που αφορούν την απαίτηση των εναγόντων ότι δηλαδή οι εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν σε σχετική επιστολή των εναγόντων για άρση της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης. Όσον αφορά όμως το υπόλοιπο μέρος της παραγράφου 3 η αιτηση θα πρέπει να αποτύχει αφού οι ισχυρισμοί που περιέχονται σ΄αυτό ουσιαστικά αποτελούν άρνηση των ισχυρισμών της εναγομένης 1 στην Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της. Τα ίδια ισχύουν και για τις παραγράφους 5, 6 και 7 της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση οι οποίοι να σημειωθεί δεν αποτελουν ισχυρισμούς που προβάλλονται για πρώτη φορά αφού τίθενται και στο προηγούμενο δικόγραφο ημερ. 13.6.
- Στην παράγραφο 5 της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση τίθεται ζήτημα αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου αναφορικά με την ανταπαίτηση της εναγομένης 1 δηλαδή θέμα το οποίο μπορεί το Δικαστήριο να επιληφθεί και αυτεπάγγελτα. Στις παραγράφους 6 και 7 όπου αναφέρεται ότι το επίδικο υπόγειο υποστατικό αποτελεί υπόγειο χώρο στάθμευσης αδιαίρετης ιδιοκτησίας ο οποίος δεν μπορεί να ενοικιαστεί νόμιμα και αν έχει ενοικιαστική αξία αυτή είναι μηδαμινή ως επίσης ότι οι ενάγοντες είναι νόμιμοι κάτοχοι του υποστατικού σαν αδειούχοι καθ΄ότι η άδεια κατοχής του υποστατικού δεν τερματίστηκε ποτέ, αφορούν ισχυρισμούς των εναγόντων σε σχέση με την ανταπαίτηση της εναγομένης 1 και δεν έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης. Συνεπεία των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα διαγραφής των εδαφίων (α) (β) (γ) (ε) της παραγράφου 2 και του εδαφίου (α) της παραγράφου
(3)της Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση της εναγομένης 1 με έξοδα υπέρ της εναγομένης 1 - αιτήτριας και εναντίον των εναγόντων - καθ΄ων η αίτηση μειωμένα όμως κατά το ήμισυ ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της όλης υπόθεσης. Η Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της εναγομένης 1 ως τροποποιείται δυνάμει του διατάγματος διαγραφής να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. (Υπ.) .......... Α. Ν. Κονής, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim. Αναφορά: Αίτηση Διαγραφής Ισχυρισμών από Δικόγραφα - Δ.19 Κ. 26. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο