Κυριάκου Ιωαννίδη ν. Ροζαλία Γερασίμου Τσελέντη, Αρ. Αγωγής 2687/06, 5.6.2009

Κυριάκου Ιωαννίδη ν. Ροζαλία Γερασίμου Τσελέντη, Αρ. Αγωγής 2687/06, 5.6.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A155 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2687/06 Μεταξύ: Κυριάκου Ιωαννίδη, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και Ροζαλία Γερασίμου Τσελέντη, πρώην σύζυγος Κυριάκου Ιωαννίδη από την Ελλάδα

1. Αλέξανδρου Κυριάκου Ιωαννίδη, από την Ελλάδα
2. Μαρίας-Χριστίνας Κυριάκου Ιωαννίδη, από την Ελλάδα Εναγομένων ----------------------------------- Ημερομηνία: 5.6.2009 Για τον Ενάγοντα: κ. Π. Κλεοβούλου και κα Δ. Σορβατζιώτη, κα Σορβατζιώτη για ν΄ακούσει απόφαση Για τους Εναγόμενους: κ. Σ. Σωφρονίου, κ. Κονταξής για ν΄ακούσει απόφαση Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΕΠΙΔΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Ο Ενάγοντας (εν τοις εφεξής «ο Κυριάκος») είναι Κύπριος στην καταγωγή που διαμένει για πολλά χρόνια στην Αθήνα. Η Εναγόμενη 1 (εν τοις εφεξής «η Ροζαλία») είναι η πρώην σύζυγος του την οποία νυμφεύθηκε το
3. Από το γάμο τους απέκτησαν δυο παιδιά τον Εναγόμενο 2 (εν τοις εφεξής «ο Αλέξανδρος») που γεννήθηκε το 1972 και την Εναγόμενη 3 (εν τοις εφεξής «η Μαρία-Χριστίνα») που γεννήθηκε το
4. Ο Κυριάκος, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, είχε πετυχημένη καριέρα στην Αθήνα και διατηρούσε δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο στο οποίο στεγαζόταν και η Ροζαλία που ασχολείτο με την διακόσμηση. Η οικογένεια διέμενε σε κατοικία στην οδό Γραβιάς 43 στην Αγία Παρασκευή στην Αθήνα. Ο Κυριάκος ήταν ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας. Η πατρική του κατοικία στην οδό ΄Αρνης 10 επίσης στην Αθήνα ήταν επ΄ ονόματι του ενώ η κατοικία στην οδό Γραβιάς ήταν ιδιοκτησία εταιρείας του. Ήταν επίσης ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης τριών γειτνιαζόντων τεμαχίων στη Λεμεσό. Πρόκειται για τα τεμάχια 519, 521 και 522 του Φ/Σχ. LIV/58.3.III με αρ. εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας 43091, 2/56091 και 60027 αντίστοιχα. Ο Κυριάκος ήταν ιδιοκτήτης του πρώτου τεμαχίου κατά 4/6 μερίδια και ο απόλυτος ιδιοκτήτης των άλλων δυο. Ο Κυριάκος είχε αποκτήσει την περιουσία στη Λεμεσό από συγγενικά του πρόσωπα. Αναφέρθηκαν τα ονόματα ηλικιωμένων θείων του, του Ανδρέα και Μαρούλας Σαββίδη, του Μιχάλη και της Μυροφόρας που ήσαν άτεκνοι και του δώρισαν την περιουσία τους. Με τη δήλωση δωρεάς αρ. Δ.3602/95 ημερομηνίας 22.5.1995 τα 3/4 της πιο πάνω στη Λεμεσό ευρισκόμενης περιουσίας του Κυριάκου μεταβιβάστηκαν κατά ίσα μερίδια στη Ροζαλία, τον Αλέξανδρο και τη Μαρία-Χριστίνα. Το υπόλοιπο 1/4 παρέμεινε στην κυριότητα του Κυριάκου. Κατέστηκε δηλαδή ο κάθε διάδικος κατά 1/6 μερίδιο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 519 και κατά 1/4 μερίδιο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των τεμαχίων 521 και 522 (βλ. Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας ημερομηνίας 10.11.1995 - Τεκμήριο 1). Οι μεταβιβάσεις πραγματοποιήθηκαν από την Ροζαλία, που αφίχθηκε προς τούτο στην Κύπρο, με τη χρήση Ειδικού Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 12.5.1995 (Τεκμήριο 10) με το οποίο ο Κυριάκος την εξουσιοδοτούσε να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο και κατ΄ εντολή και για λογαριασμό του να μεταβιβάσει με δωρεά τα μερίδια (όπως εν τέλει μεταβιβάστηκαν) στην ίδια και τα παιδιά τους. Είναι κοινό έδαφος πως το Τεκμήριο 10 υπογράφηκε από τον Κυριάκο ενώπιον του Γενικού Προξένου της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα. Κατά την ίδια επίσκεψη στην Κυπριακή Πρεσβεία ο Αλέξανδρος υπόγραψε άλλο Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 20) εξουσιοδοτώντας τη Ροζαλία να αποδεχτεί την επ΄ ονόματι του μεταβίβαση των διαφόρων μεριδίων. Είναι η θέση του Κυριάκου (Μ.Ε.1) πως υπόγραψε το Τεκμήριο 10 αφού παραπλανήθηκε από τη Ροζαλία ότι επρόκειτο για έγγραφο που αφορούσε το ζήτημα της απόκτησης από τον Αλέξανδρο της Ελληνικής υπηκοότητας. Ηταν η θέση του Κυριάκου πως το έγγραφο δεν αναγνώστηκε από το Γενικό Πρόξενο. Τη θέση αυτή του Ενάγοντα απορρίπτει η Υπεράσπιση. Τόσο η Ροζαλία (Μ.Υ.2) όσο και ο Αλέξανδρος (Μ.Υ.1) μαρτύρησαν πως το έγγραφο διαβάστηκε μεγαλοφώνως από το Γενικό Πρόξενο στην παρουσία όλων πριν την υπογραφή του από τον Κυριάκο. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΥΣΙΩΔΗ ΧΡΟΝΟ Την περίοδο που προηγήθηκε της υπογραφής του επίδικου πληρεξουσίου, το ζεύγος βρισκόταν σε διάσταση. Ο Κυριάκος διέμενε στην κατοικία της οδού Γραβιάς μαζί με τον Αλέξανδρο ενώ η Ροζαλία στην κατοικία της οδού Άρνης. Η Μαρία-Χριστίνα σπούδαζε στη Βουδαπέστη. Ο Κυριάκος διατηρούσε δεσμό με άλλη γυναίκα την Ειρήνη Χαλκιά (Μ.Ε.2) από το
5. Οι σχέσεις του ζευγαριού είχαν διαταραχθεί από χρόνια. Ο Κυριάκος οριοθετεί την απουσία σχέσεων μεταξύ τους από το 1987 με την Ροζαλία να διαμένει στο ισόγειο της κατοικίας τους και τον ίδιο στο ανώγειο. Η Ροζαλία τοποθετεί την ρήξη στις σχέσεις της με τον Κυριάκο μέσα στο
6. Ο Αλέξανδρος και η Μαρία-Χριστίνα είχαν φύγει για σπουδές εκτός Ελλάδος. Ανάφερε η Ροζαλία πως η μητέρα της είχε αρρωστήσει και η ίδια διέμενε για τρεις μήνες κοντά της για να την φροντίζει. Έγινε προσπάθεια στη συνέχεια από την ίδια να τα ξαναβρούν αλλά το γεγονός ότι ο Κυριάκος έπινε ήταν ανασταλτικός παράγοντας. Τελικά επήλθε οριστική διάσταση όταν, κατά τη Ροζαλία, τον Ιούλιο του 1992 ο Κυριάκος της ανακοίνωσε ότι είχε δεσμό με άλλη κοπέλα και θα εγκατέλειπε τη συζυγική κατοικία. Ο Κυριάκος κατηγόρησε τη Ροζαλία πως είχε δεσμό με τον οικογενειακό τους δικηγόρο Φραγκίσκο Πολυκράτη, φίλο του και σύζυγο της αδελφής της Ροζαλίας. Ότι έχει σημασία είναι το γεγονός πως ο Κυριάκος και η Ροζαλία ήταν σε διάσταση και οι σχέσεις τους δεν ήσαν καλές. Ποιος από τους δύο ευθυνόταν για το αποτέλεσμα ή και αν ευθύνονταν και οι δύο σε κάποιο βαθμό έχει περιορισμένη σπουδαιότητα. Εάν ευθυνόταν ο Κυριάκος και το αναγνώριζε δεν θα παραξένευε να μεταβιβάσει περιουσία του όχι μόνο στα παιδιά του αλλά και στην εν διαστάσει σύζυγο του. Εάν, από την άλλη, ο Κυριάκος αισθανόταν πικραμένος από τη Ροζαλία και εντίμως της καταλόγιζε υπαιτιότητα, δεν θα αναμενόταν να της μεταβιβάσει οιαδήποτε περιουσία. Είναι κοινό έδαφος ότι αρχές της δεκαετίας του 1990 δημιουργήθηκαν στον Κυριάκο επαγγελματικά προβλήματα και κατ΄ επέκταση οικονομικά. Ο ίδιος αποδίδει την εξέλιξη στο αδιαμφισβήτητο γεγονός πως το 1991 προσβλήθηκε από σοβαρή ασθένεια (θρομβοφιλία - νόσο του "Burger") και αναγκάστηκε να μεταβεί δυο φορές στο Λονδίνο για σκοπούς θεραπείας. Μειώθηκαν οι δυνατότητες του για εργασία ενώ είχε, όπως ανέφερε, πόλεμο στο ίδιο του το σπίτι. Η Ροζαλία ανάφερε πως μετά την επιστροφή του Κυριάκου από το Λονδίνο, όπου τον είχε συνοδεύσει η αδελφή της, ο Κυριάκος έμενε στην κατοικία της οδού Γραβιάς και η ίδια μετακόμισε στο διαμέρισμα της οδού ΄Αρνης. Την περίοδο που ο Κυριάκος ήταν στο Λονδίνο η ίδια διατηρούσε το γραφείο του και συνέχιζε να στεγάζεται εκεί και στη συνέχεια. Κατά τη Ροζαλία ο Κυριάκος έπινε, εξαπατούσε τα συνεργεία με τα οποία συνεργαζόταν και κοροϊδευε τους πελάτες του και εξέδιδε ακάλυπτες επιταγές. Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ Ο Κυριάκος υποστήριξε πως υπό το βάρος των περιστάσεων εγκατέλειψε την κατοικία του στις 11.4.1995 και επιχείρησε να αυτοκτονήσει. Πήδηξε σε γκρεμό στην περιοχή Σουνίου και τραυματίστηκε. Τις επόμενες μέρες επιχείρησε για δεύτερη φορά να αυτοκτονήσει αλλά δείλιασε. Μετά την εξαφάνιση του τον βρήκαν ο Γιάννης Τσελέντης (Μ.Υ.3), η Μαρία Τσελέντη και η Ε. Χαλκιά. Τούτο δεν ήταν τυχαίο. Παραδέχεται ότι ο ίδιος τηλεφώνησε στην Ε. Χαλκιά. Η Ε. Χαλκιά που τότε διατηρούσε αισθηματική σχέση με τον Κυριάκο και είναι σήμερα, και από το 2003, η σύζυγος του, μαρτύρησε πως μετά την εξαφάνιση του χαράματα της 14.4.1995 της τηλεφώνησε ανακοινώνοντας της ότι αποπειράθηκε δύο φορές να αυτοκτονήσει και ότι θα ξαναπροσπαθούσε. Τον έπεισε να συναντηθούν και ειδοποίησε τον Αλέξανδρο. Στη συνέχεια έλαβε τηλεφώνημα από το Γ. Τσελέντη, αδελφό της Ροζαλίας, κουνιάδο και παιδικό φίλο του Κυριάκου, και οι δύο μαζί και με τη Μ. Τσελέντη, σύζυγο του Γιάννη, συναντήθηκαν με τον Κυριάκο σε ανοιχτό χώρο στάθμευσης. Ανάφερε η Ε. Χαλκιά πως ο Κυριάκος είχε εκδορές σε όλο του το σώμα και μώλωπες. Έτσι τη διαβεβαίωσε ο Γ. Τσελέντης. Η ίδια δεν είδε παρά μόνο το πρόσωπό του. Ανάφερε ακόμη πως ο Γ. Τσελέντης του υφάρπαξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου για να μην φύγει. Δεν γνωρίζει πού τον εξέτασε ο Γ. Τσελέντης ούτε πού τον πήγαν από το χώρο στάθμευσης. Ο Γ. Τσελέντης, ιατρός στο επάγγελμα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, μαρτύρησε πως εντυπωσιάστηκε από το γεγονός πως ο Κυριάκος δεν είχε κανένα τραυματισμό και τούτο επιβεβαίωσε όταν στη συνέχεια στο σπίτι του τον εξέτασε. Δεν υφάρπαξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του Κυριάκου αλλά αντίθετα από τον ανοιχτό χώρο στάθμευσης μετέβηκαν με τα αυτοκίνητα τους σε εστιατόριο για να μιλήσουν και ο Κυριάκος οδήγησε το δικό του αυτοκίνητο χωρίς πρόβλημα. Ανάφερε ακόμα ο Γ. Τσελέντης πως ο Κυριάκος του αποκάλυψε πως το προηγούμενο βράδυ διανυχτέρευσε σε ξενοδοχείο με την Ε. Χαλκιά. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Γ. Τσελέντη ο οποίος μου έδωσε την εικόνα πολύ σοβαρού προσώπου. Με ειλικρίνεια ανέφερε πως, παρά το ότι ακόμα ομιλεί με τον Κυριάκο, η σχέση τους δεν είναι όπως πρώτα γιατί ο Κυριάκος έπαψε να είναι αυτός που ήταν παλιά. Η θέση του Κυριάκου πως επιχείρησε να αυτοκτονήσει αμφισβητήθηκε. Όπως ανέφερε η Ροζαλία, όποτε ο Κυριάκος είχε προβλήματα έπλαθε κάτι για να στρέψει την προσοχή των οικείων του γύρω από το πρόσωπο του. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 2 Ο Αλέξανδρος και η Μαρία-Χριστίνα εξ αρρενογονίας Κύπριοι είχαν την Κυπριακή υπηκοότητα. Αντίγραφο των πρώτων σελίδων του Κυπριακού διαβατηρίου του Αλέξανδρου με αρ. Β171824 παρουσιάστηκε (Τεκμήριο 18). Η Μαρία-Χριστίνα και ο Αλέξανδρος λόγω του ότι είχαν μητέρα Ελληνίδα δικαιούντο να αποκτήσουν και την Ελληνική υπηκοότητα χωρίς να απωλέσουν την Κυπριακή. Αναφέρθηκε, και γίνεται αντιληπτό, πως η απόκτηση της Ελληνικής υπηκοότητας θα πρόσφερε στη Μαρία-Χριστίνα και τον Αλέξανδρο πλεονεκτήματα, ιδιαίτερα την εποχή εκείνη που η Ελλάδα ήταν ήδη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ η Κύπρος όχι. Αναφέρθηκε με αναφορά στον Αλέξανδρο, πως θα μπορούσε να σπουδάσει σε άλλο κράτος μέλος και συγκεκριμένα στην Αγγλία χωρίς να υπόκειται στην πληρωμή πανεπιστημιακών διδάκτρων εφόσον θα ήταν υπήκοος κράτους μέλους. Όταν η Μαρία-Χριστίνα ενηλικιώθηκε έγιναν οι απαραίτητες διαδικασίες και αυτή απέκτησε την Ελληνική υπηκοότητα. Ο Αλέξανδρος που γεννήθηκε στις 2.3.1974 σύντομα μετά την ενηλικίωση του προέβηκε στις 21.4.1992 σε δήλωση (μέρος του Τεκμηρίου 19) ότι επιθυμεί να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια με πολιτογράφηση. Οι διαδικασίες, προδήλως χρονοβόρες, αποπερατώθηκαν περί τα 3 χρόνια μετά. Έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας ημερομηνίας 10.3.1995 (μέρος του Τεκμηρίου 19) αναφέρει ότι η αίτηση του Αλέξανδρου είχε γίνει δεχτή. Η εγγραφή του Αλέξανδρου ως πολιτογραφημένου ομογενούς έγινε στις 5.5.
7. Το ζήτημα της απόκτησης από τον Αλέξανδρο της Ελληνικής Ιθαγένειας ήταν την περίοδο εκείνη επίκαιρο. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως οι εξελίξεις στο ζήτημα τροφοδότησαν με δόλιες σκέψεις το μυαλό της Ροζαλίας ώστε να το χρησιμοποιήσει για να αποσπάσει την υπογραφή του Κυριάκου σε πληρεξούσιο έγγραφο όπως της αποδίδεται πως ήταν η επιδίωξη της. Άλλος θα μπορούσε να υποστηρίξει πως η χρονική αλληλουχία των γεγονότων έδωσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στον Κυριάκο να τα συνδέσει στην προσπάθεια του να απαλλαγεί από τα επακόλουθα της υπογραφής του Ειδικού Πληρεξουσίου. Είναι η πεποίθηση μου πως ότι συνέβηκε ήταν το δεύτερο. Στην κατάληξη μου οδηγούμαι από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού το οποίο τέθηκε ενώπιον μου και αναλύω πιο κάτω, σημειώνω δε στο στάδιο τούτο παραμέτρους του επιμέρους ζητήματος που συνηγορούν υπέρ της ορθότητας της κατάληξης μου. Μαρτυρήθηκε και δεν αμφισβητήθηκε πως η Μαρία-Χριστίνα κατά δυο χρόνια μεγαλύτερη του αδελφού της είχε προχωρήσει με την ενηλικίωση της στις ίδιες διαδικασίες και είχε πριν τους ουσιώδεις χρόνους αποκτήσει την Ελληνική υπηκοότητα. Μαρτυρήθηκε από τον Κυριάκο πως για την περίπτωση της υπηκοότητας της Μαρίας-Χριστίνας δεν επισκέφθηκε την Κυπριακή Πρεσβεία. Ουσιαστικά δεν υποστηρίχθηκε από τον Κυριάκο πως κατά τις διαδικασίες εκείνες απαιτήθηκε η από μέρους του παρουσία οπουδήποτε για να προσυπογράψει οτιδήποτε το σχετικό. Ήταν η θέση του πως δεν γνωρίζει ποιο από τα δύο παιδιά του απέκτησε πρώτο την Ελληνική υπηκοότητα, θέση η οποία είναι αναληθοφανής και την απορρίπτω. Έχοντας υπόψη την προγενέστερη εμπειρία του στην πανομοιότυπη διαδικασία της Μαρίας-Χριστίνας δεν θα ήταν δυνατό να παραπλανηθεί και χωρίς άλλο να αποδεχτεί πως η υπογραφή του ήταν αναγκαία στην περίπτωση του Αλέξανδρου. Περαιτέρω, ο Αλέξανδρος ήταν στις 12.5.1995 ενήλικας και είναι άξιο απορίας πως ένας άνθρωπος του μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου του Κυριάκου θα μπορούσε να πεισθεί πως η υπογραφή του ως πατέρα ήταν απαραίτητη για το ζήτημα. Ο ισχυρισμός του Κυριάκου πως τόσο η Ροζαλία όσο και ο δικηγόρος τους Φ. Πολυκράτης του είπαν πως ήταν απαραίτητη η συναίνεση του δεν είναι πειστικός. Ήταν η θέση του Κυριάκου ότι στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της 14.4.1995, μετά την υποτιθέμενη απόπειρα αυτοκτονίας του και της 12.5.1995 που υπέγραψε το Τεκμήριο 10, δεχόταν συνεχείς πιέσεις από τη Ροζαλία για να προσυπογράψει έγγραφο σχετικά με το ζήτημα της υπηκοότητας του Αλέξανδρου. Προς τούτο μάλιστα είχε στα πλαίσια αίτησης σε αγωγή του 1996 εναντίον της Ροζαλίας επικαλεστεί ένορκη δήλωση ημερομηνίας 7.6.1996 της Μ. Τσελέντη (Τεκμήριο 16), συζύγου, υπενθυμίζω, του Γιάννη Τσελέντη και κουνιάδας της Ροζαλίας. Δεν αποδέχομαι τη θέση του Κυριάκου ούτε την αλήθεια της ένορκης δήλωσης που παρουσιάστηκε προς ενίσχυση της θέσης του. Πέραν του ότι ο Αλέξανδρος ήταν ενήλικας, είναι αναληθοφανής η θέση πως η μητέρα θα έπρεπε να επιμένει και να γίνεται πιεστική ώστε ο πατέρας να υπογράψει, τάχα, απαραίτητο έγγραφο ώστε να δυνηθεί ο γιος του ζεύγους να αποκτήσει την Ελληνική υπηκοότητα με τα πλεονεκτήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Γιατί ο Κυριάκος να έπρεπε να πιεστεί κατά αυτό τον τρόπο για να συνδράμει σε κάτι που θα ήταν προς όφελος του γιου του και θα απάμβλυνε τον ίδιο από την οικονομική συνδρομή για τα έξοδα σπουδών του. Η δικαιολογία ότι ήταν δύσκολη η μετακίνηση του λόγω του γύψου στο πόδι του δεν με ικανοποιεί. Λίγες μέρες μετά την επανεμφάνιση του είχε πέσει από τις σκάλες στο σπίτι του Γ. Τσελέντη και έσπασε το πόδι του. ΟΙ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΥ Ο Κυριάκος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σωματική του υγεία και στη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν όταν υπέγραψε το Τεκμήριο
8. Είναι δυνατό η σωματική και ψυχολογική κατάσταση στην οποία ευρίσκεται κάποιο άτομο να επηρεάζει τη διάθεση και την αυτοσυγκέντρωση του, όμως ο Κυριάκος κανένα πρόβλημα δεν είχε στο να δει το κείμενο του εγγράφου το οποίο κλήθηκε να υπογράψει. Το Τεκμήριο 10 είναι φύλλο χάρτου μεγέθους Α
9. Το κείμενο του είναι δακτυλογραφημένο. Στο πάνω μέρος αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα και υπογραμμισμένη η φράση «ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ». Το κείμενο που ακολουθεί είναι δακτυλογραφημένο σε αραιά διαστήματα γραμμών και οι λέξεις είναι ευδιάκριτες. Επισημαίνω τις αναφορές σε «Κτηματολόγιο Λευκωσίας ή σε οποιοδήποτε άλλο Επαρχιακό Κτηματολόγιο στην Κύπρο» και τους αριθμούς «25%» και «75%» που προηγούνται της φράσης «εξ αδιαιρέτου». Ακόμα την αναφορά στο όνομα της «Μαρίας-Χριστίνας» που καμιά σχέση δεν θα μπορούσε να έχει με έγγραφο που αφορούσε το ζήτημα της υπηκοότητας του Αλέξανδρου. Τέλος στο σημείο όπου υπογράφει ο Κυριάκος υπογράφει ως «Ο ΕΝΤΟΛΕΑΣ» και όχι ότι συγκατατίθετο σε οτιδήποτε. Ο Κυριάκος υποστήριξε πως προτού επισκεφθούν την Κυπριακή Πρεσβεία η Ροζαλία του είχε υποδείξει κάποιο έγγραφο ως το έγγραφο που θα καλείτο να υπογράψει με περιεχόμενο στο αποτέλεσμα ότι δεν διαφωνούσε να πάρει ο Αλέξανδρος την Ελληνική υπηκοότητα. Σε τί θα μπορούσε να δώσει εντολή για το ζήτημα της υπηκοότητας του Αλέξανδρου; Ο Κυριάκος, έξυπνος άνθρωπος ή και καθ΄ υπόδειξη επικαλείται ότι παραπλανήθηκε ότι θα υπέγραψε κάποιο πληρεξούσιο, όχι οιασδήποτε άλλης φύσης έγγραφο, αναφορικά με το ζήτημα της υπηκοότητας του Αλέξανδρου. Πώς ένα πληρεξούσιο θα ήταν αναγκαίο; Η πλευρά του Κυριάκου κατανοεί πως αυτό ήταν μια πρόσθετη αδυναμία της υπόθεσης της, όμως επέλεξε να επωμιστεί αυτή την αδυναμία παρά να έχει να δώσει εξηγήσεις πως και δεν είδε πως στο έγγραφο που υπέγραψε αναγραφόταν με κεφαλαία γράμματα και υπογραμμισμένη η φράση «ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ». Φαντάζει παράτολμο το εγχείρημα που αποδίδεται στη Ροζαλία δηλαδή να οδηγήσει τον Κυριάκο ενώπιον του Γενικού Προξένου της Κυπριακής Πρεσβείας και να τεθεί ενώπιον του Κυριάκου και του Γενικού Προξένου το Τεκμήριο 10 για υπογραφή και επικύρωση της γνησιότητας της. Έστω και αν η Ροζαλία γνώριζε ή είχε συμβουλευθεί πως ο Πρόξενος δεν αναγιγνώσκει μεγαλοφώνως ή καθόλου τα έγγραφα στα οποία επικυρώνει υπογραφές, ήταν πολύ πιθανόν ο Κυριάκος να έβλεπε ότι είχε τεθεί ενώπιον του άλλης φύσης έγγραφο απ΄ ότι είχαν συνεννοηθεί και να εγείρει ζήτημα ενώπιον του Γενικού Προξένου με αποτέλεσμα να βρεθεί η Ροζαλία εκτεθειμένη ακόμα και για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Πολύ περισσότερο όταν είχε προ τεσσάρων ημερών προηγηθεί ανάλογο σκηνικό κατά το οποίο ο Γενικός Πρόξενος είχε διέλθει κατά κάποιο τρόπο το κείμενο στο οποίο κλήθηκε να επικυρώσει το γνήσιο της υπογραφής του Κυριάκου και έκαμε, όπως είναι κοινό έδαφος, παρατηρήσεις σε σχέση με ελλείψεις σε αυτό. Στις 8.5.1995 η Ροζαλία, ο Αλέξανδρος και ο Κυριάκος είχαν επισκεφθεί την Κυπριακή Πρεσβεία. Την ημέρα εκείνη ο Γενικός Πρόξενος επικύρωσε το γνήσιο της υπογραφής του Κυριάκου και του Αλέξανδρου σε άλλο έγγραφο. Πρόκειται για το Τεκμήριο
10. Είναι δακτυλογραφημένο κείμενο σε επιστολόχαρτο του δικηγορικού γραφείου του Φ. Πολυκράτη. Με κεφαλαία γράμματα αναγράφεται δια χειρός στο πάνω μέρος «ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ». Το έγγραφο αυτό υπογράφηκε τόσο από τον Κυριάκο όσο και από τον Αλέξανδρο. Στο σημείο όπου υπόγραψαν αναφέρεται «Οι εξουσιοδοτούντες». Στο κείμενο του εγγράφου αναφέρεται το όνομα της «Μαρίας-Χριστίνας» και οι αριθμοί «25%» και «75%» πριν τη φράση «εξ αδιαιρέτου». Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι μετά την υπογραφή από τον Κυριάκο και τον Αλέξανδρο και την επικύρωση από το Γενικό Πρόξενο ο τελευταίος προέβηκε σε παρατηρήσεις αναφορικά με ελλείψεις στο έγγραφο και κάλεσε τους παρευρεθέντες να επανέλθουν με συμπληρωμένο έγγραφο. Γι΄ αυτό και η επίσκεψη της 12.5.1995 κατέστηκε αναγκαία. Το περιστατικό έχει τις ακόλουθες παραμέτρους: Υπήρξαν δυο επισκέψεις στην Κυπριακή Πρεσβεία και δυο φορές τέθηκαν ενώπιον του Κυριάκου που τα υπόγραψε έγγραφα που συνιστούσαν Ειδικά Πληρεξούσια αναφορικά με την ακίνητη του περιουσία στην Κύπρο ενώ ο ίδιος ανέμενε, όπως ισχυρίζεται, ότι θα υπόγραφε κάποια συγκατάθεση αναφορικά με το ζήτημα της υπηκοότητας του Αλέξανδρου. Ο Γενικός Πρόξενος διήλθε το κείμενο του εγγράφου στις 8.5.1995 και φαντάζει απομακρυσμένο να έγιναν αναφορές για ελλείψεις στο περιεχόμενο του κειμένου χωρίς να γίνει οιαδήποτε μνεία στη φύση ή άλλο περιεχόμενο του εγγράφου. Ακόμα αναμένεται πως την παρατήρηση για ελλείψεις θα ακολουθούσε επίστηση της προσοχής των παρευρισκομένων στις ελλείψεις και υπό τις περιστάσεις θα ήταν απίθανο ο Κυριάκος να μην προσέξει κάτι στο περιεχόμενο ασυμβίβαστο με ότι ανέμενε, πολύ περισσότερο στον τίτλο του εγγράφου. ΤΟ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 3 Προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 πως οι μεταβιβάσεις επ΄ ονόματι της Μαρίας-Χριστίνας επιτεύχθηκαν με τη χρήση πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 26.10.
11. Το πληρεξούσιο αυτό (Τεκμήριο 31) υπογράφηκε από τη Μαρία-Χριστίνα στην Ελληνική Πρεσβεία στο Βουκουρέστη όπου σπούδαζε. Ο Κυριάκος μαρτύρησε πως γνωρίζει το γεγονός, πλην όμως το έμαθε χρόνια μετά. Θεωρεί την υπογραφή του από τη Μαρία-Χριστίνα ως μέρος του γενικού σχεδίου που υπήρχε πίσω από την πλάτη του. Ο Αλέξανδρος παρουσίασε φωτοαντίγραφο χειρόγραφης καλυπτικής επιστολής ημερομηνίας 17.10.1994 σε επιστολόχαρτο του γραφείου του Κυριάκου και που φέρεται να υπογράφεται από τον Κυριάκο. Η επιστολή αναφέρει: «Κύριοι, σας εσωκλείω πρότυπο πληρεξούσιον που αφορά στην Μαρία Χριστίνα Ιωαννίδου και σας παρακαλώ να φροντίσετε για τα δέοντα. Ευχαριστώ [υπογραφή] Κ. Ιωαννίδης.» Από κάτω σημειώνονται με άλλο γραφικό χαρακτήρα το τηλέφωνο και τηλεομοιότυπο της Ελληνικής Πρεσβείας στην Ουγγαρία. Ήταν η θέση του Αλέξανδρου πως ήταν παρών στο γραφείο του πατέρα του όταν ο Κυριάκος απέστειλε το Τεκμήριο
12. Ανάφερε ακόμα πως το κείμενο της επιστολής είναι γραφή του πατέρα του. Το Τεκμήριο 21 δεν υποδείχθηκε στον Κυριάκο κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Το έγγραφο προσκόμισε ο Αλέξανδρος που ταξίδεψε στην Κύπρο από την Ελλάδα ειδικά για να μαρτυρήσει στην υπόθεση. Όπως ανέφερε, το είχε ανεύρει πρόσφατα προετοιμαζόμενος για το ταξίδι στην Κύπρο. Από μέρους των δικηγόρων του Ενάγοντα του υποβλήθηκε πως η υπογραφή στο έγγραφο δεν ήταν η υπογραφή του Κυριάκου. Η Μαρία-Χριστίνα (Μ.Υ.4) μαρτύρησε πως είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κυριάκο κατά την οποία ο ίδιος την πληροφόρησε για πληρεξούσιο που της απέστειλε και την κάλεσε να μεταβεί στην Ελληνική Πρεσβεία στο Βουκουρέστη για να το υπογράψει. Το γεγονός του τηλεφωνήματος αυτού δεν ετέθη υπόψη του Κυριάκου όταν κατάθετε για να σχολιάσει. Ότι υποβλήθηκε στον Κυριάκο ήταν πως το πληρεξούσιο της Μαρίας - Χριστίνας είχε ετοιμαστεί γιατί τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας θα επισκέπτονταν την Κύπρο τον Δεκέμβριο του 1994 και σκοπός όλων ήταν η μεταβίβαση της περιουσίας του Κυριάκου. Ο Κυριάκος υποστήριξε πως επί σειρά ετών δεχόταν πιέσεις από τη Ροζαλία για να μεταβιβάσει την περιουσία του στην Κύπρο στην οικογένειά του. Εν τούτοις δεν είχε ενδώσει και, παρά το ότι επισκέφθηκε αρκετές φορές την Κύπρο, δεν προχώρησε στη μεταβίβαση της περιουσίας του γιατί δεν το ήθελε. Ο Κυριάκος επέμενε πως ποτέ δεν ήθελε να μεταβιβάσει την περιουσία του αποκάλυψε όμως πως στάληκε από τον Φ. Πολυκράτη σε κάποιο δικηγόρο ονόματι Σαμψών ότι τάχα ήθελε να προβεί στη μεταβίβαση. Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΡΝΗΣ Παρά το γεγονός ότι ο Κυριάκος και η Ροζαλία βρίσκονταν σε διάσταση, είναι αδιαμφισβήτητο πως ο Κυριάκος είχε εμπιστοσύνη τόσο στην εντιμότητα της Ροζαλίας όσο και στην ικανότητά της να χειριστεί οικονομικές και όχι μόνο υποθέσεις. Τούτο προκύπτει αβίαστα από το γεγονός πως στις 18.5.1995, έξι μόλις μέρες μετά τον ουσιώδη χρόνο της υπογραφής του Τεκμηρίου 10, ο Κυριάκος υπόγραψε πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 4) εξουσιοδοτώντας τη Ροζαλία να πωλήσει την κατοικία της οδού Άρνης. Είναι κοινό έδαφος πως το πληρεξούσιο δόθηκε και η κατοικία της οδού Άρνης πωλήθηκε ώστε να πληρωθούν οι διάφοροι πιστωτές του Κυριάκου. Υποβλήθηκε στον Κυριάκο πως οι ακάλυπτες επιταγές του αφορούσαν 50.000.000 δραχμές με τον ίδιο να παραδέχεται πως έφθαναν τα 36.000.000 δραχμές. Γεγονός παραμένει πως επρόκειτο για σοβαρό ποσό και αναφέρθηκε πως ο Κυριάκος κινδύνευε με φυλάκιση, προδήλως στη βάση της αυστηρής Ελληνικής Νομοθεσίας στο ζήτημα των ακάλυπτων επιταγών, πέραν του ότι διάφοροι πιστωτές επισκέπτονταν τόσο το γραφείο όσο και την κατοικία του αναζητώντας τον απαιτώντας την εξόφληση τους. Ο Κυριάκος κατηγόρησε τη Ροζαλία πως οικειοποιήθηκε ποσά από την πώληση της κατοικίας της οδού Άρνης, ότι ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε ποσά που ο ίδιος δεν χρωστούσε και πως δεν του επέστρεψε τις επιταγές που υποτίθεται ότι εξόφλησε. Ως αποτέλεσμα, στις 23.8.1995 ανακάλεσε το σχετικό πληρεξούσιο (Τεκμήριο 5). Κατά την αντεξέταση του υποστήριξε ότι ανακάλεσε το πληρεξούσιο πριν την πώληση της κατοικίας και ο ίδιος πήρε τα υπόλοιπα. Αρνήθηκε υποβολή ότι η Ροζαλία πραγματοποίησε την πώληση της κατοικίας. Ανεξαρτήτως του κατά πόσο η Ροζαλία διαχειρίστηκε κατά τρόπο έντιμο το ζήτημα, επί του οποίου οι θέσεις του Κυριάκου αντιμάχονται μεταξύ τους, οι περιστάσεις που περιβάλλουν το ζήτημα αποκαλύπτουν ότι ο Κυριάκος εμπιστευόταν τη Ροζαλία και όπως της ανάθεσε την πώληση της περιουσίας του στην Αθήνα, θα μπορούσε να της αναθέσει και τη μεταβίβαση μέρους της περιουσίας του στην Κύπρο επ΄ ονόματι των παιδιών του και της ιδίας. Από την άλλη εφόσον ο Κυριάκος είχε εμπιστοσύνη στη Ροζαλία υφίστατο το έδαφος ώστε να μπορούσε να παραπλανηθεί από αυτή. Η κατάληξη μου είναι πως ο Κυριάκος είπε ψέματα και επ΄ αυτού του σημείου. Όπως εύστοχα το έθεσε ο Γ. Τσελέντης το αποτέλεσμα ομιλεί αφ΄ εαυτού. Το ζήτημα των ακάλυπτων επιταγών του Κυριάκου τακτοποιήθηκε και ο Κυριάκος δεν κατέληξε στη φυλακή. ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Την περίοδο εκείνη ο Κυριάκος βρισκόταν, όπως προειπώθηκε, σε άθλια οικονομική κατάσταση. Ο ίδιος επικαλείται πως τα οικονομικά προβλήματα τον οδήγησαν στο να αποπειραθεί να θέσει τέρμα στη ζωή του. Δεν αποδέχομαι πως πράγματι αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει αλλά και μόνο η σκηνοθεσία και η επίκληση τέτοιου περιστατικού καταδεικνύει την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν λόγω των προβλημάτων του. Δεν αποκλείω η πρόσκαιρη εξαφάνιση του να είχε σκοπό την αποφυγή κάποιων υποχρεώσεών του, ότι δε στη συνέχεια παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην κατοικία του κουνιάδου του Γ. Τσελέντη και όχι στην κατοικία του που οι πιστωτές του γνώριζαν, ίσως να στόχευε στην αποφυγή των πιστωτών του ή ακόμη την προστασία του ιδίου. Υπό το βάρος των περιστάσεων προσέτρεξε να διευθετήσει την πώληση της πατρικής του κατοικίας για να εξοφληθούν οι ακάλυπτες του επιταγές. Δεν μπορώ να αποκλείσω η μεταβίβαση μέρους της περιουσίας του στην Κύπρο να στόχευε στην «προστασία» της από τους πιστωτές του. Επιχειρηματολογήθηκε από την Υπεράσπιση πως εάν οι Εναγόμενοι είχαν αποφασίσει να αποσπάσουν την περιουσία του Κυριάκου με δόλιο τρόπο, τότε θα την αποσπούσαν εξολοκλήρου. Στον αντίποδα, η πλευρά του Ενάγοντα υποστήριξε πως η κατ΄ αυτό τον τρόπο μεταβίβαση της περιουσίας έγινε επί σκοπώ ώστε να φαντάζει ως το αποτέλεσμα της βούλησης του Κυριάκου που άφησε ένα μερίδιο για τον εαυτό του. Θα πρόσθετα πως η κατ΄ αυτό τον τρόπο μεταβίβαση της περιουσίας θα μπορούσε ίσως πιο εύκολα να υποστηριχτεί πως ήταν μια καλή τη πίστη διάθεση της περιουσίας από τον Κυριάκο ισότιμα στα μέλη της οικογένειας του, σε περίπτωση ισχυρισμού οιουδήποτε πως οι μεταβιβάσεις έγιναν προς το σκοπό καταδολίευσης των πιστωτών του με το σκεπτικό πως αν ο Κυριάκος είχε πρόθεση να καταδολιεύσει τους πιστωτές του δεν θα άφηνε μέρος της περιουσίας στο όνομά του. Τίποτε δεν μπορεί να εξαχθεί με θετικό τρόπο από το γεγονός ότι μεταβιβάστηκε μέρος μόνο της περιουσίας του Κυριάκου στην Κύπρο. Αφ' εαυτού το γεγονός δεν οδηγεί απαρέκλειτα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Η υπεράσπιση δεν επικαλέστηκε πως η μεταβίβαση μέρους της περιουσίας στους Εναγόμενους έγινε για σκοπούς προστασίας της από τους πιστωτές του Κυριάκου. Εάν οι μεταβιβάσεις έγιναν γι΄ αυτό το λόγο ή ο κίνδυνος απώλειας της περιουσίας προς όφελος των πιστωτών διαδραμάτισε ρόλο ώστε ο Κυριάκος να αποφασίσει να μεταβιβάσει μέρος της περιουσίας, δεν θα αναμενόταν να αποκαλύπτετο παρά και την πάροδο τόσων χρόνων για ευνόητους λόγους. Ωστόσο διεφάνηκε από τη μαρτυρία πως η παράμετρος αυτή του ζητήματος ήταν παρούσα. Ο Αλέξανδρος ανάφερε πως ήταν επιθυμία των θείων η περιουσία στην Κύπρο να καταλήξει στον ίδιο και την αδελφή του και πως η οικογένεια κινήθηκε με ταχύτητα για να μην χαθεί η περιουσία όπως χάθηκε η περιουσία στην Ελλάδα, εννοώντας προφανώς την κατοικία της οδού Άρνης. Μαρτυρήθηκε ακόμα πως μεταγενέστερα πωλήθηκε και η κατοικία της οδού Γραβιάς. Η Ροζαλία σε επιστολή της ημερομηνίας 14.5.1995 προς τους θείους του Κυριάκου (Τεκμήριο 30) και αφού ενημερώνει τους θείους για τη γενική οικονομική κατάσταση του Κυριάκου και κατ΄ επέκταση της οικογένειας, αναφέρει (σελ. 3) ότι: «Τον παρακάλεσα επειδή έβλεπα ότι αν συνέχιζε έτσι θα καταστρεφόμαστε όλοι και επειδή το σπίτι της Γραβιάς δυστυχώς το είχε ακόμη στο όνομα της εταιρείας του με τον Περάματζη, να τακτοποιήσει τουλάχιστον τα περιουσιακά του στοιχεία στην Κύπρο, αυτά που με τόσο κόπο και πόνο εσείς διαφυλάξατε. Του ζήτησα να χωριστεί στα τέσσερα μερίδια και αυτό για να έχουν τα παιδιά μας το δικό τους δικαίωμα και εκείνος να διατηρήσει το 25% και εγώ το άλλο 25% για να μπορώ να έχω μια εποπτεία και μια γνώση της περιουσίας, διότι όλα τα άλλα δηλαδή τα δύο σπίτια της Αθήνας και τα αυτοκίνητα τα διατηρεί στο όνομα του, επομένως υπάρχει άμεσος κίνδυνος να κατασχεθούν και να βρεθούμε στο δρόμο. Η πρόταση μου έγινε με μόνη σκέψη να διατηρηθούν κάποια περιουσιακά στοιχεία .» Η ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΕΡΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο 519 που ο Κυριάκος κατείχε τα 4/6 μερίδια αυτού προκύπτει πως ακόμη 1/6 μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι του Κυριάκου, στις 23.10.1995 δυνάμει κληρονομιάς από τον πατέρα του (βλ. Τεκμήριο 1). Όση περιουσία είχε απομείνει εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι του Κυριάκου μετά τις μεταβιβάσεις στους Εναγόμενους καθώς και το 1/6 μερίδιο του τεμαχίου 519 που ενεγράφηκε επ΄ ονόματι του ως ανωτέρω, κατέληξαν στην κυριότητα του Λοϊζου Κωνσταντίνου Περεντού (Μ.Ε.3), συγγενή του Κυριάκου. Όπως ανάφερε ο Λ. Περεντός, με τον Κυριάκο είχαν κοινούς θείους εννοώντας τους πιο πάνω αναφερθέντες. Στις 23.1.1997 ο Λ. Περεντός απόκτησε τα 2/6 μερίδια του τεμαχίου 519 και 1/4 μερίδιο του 521 και 522 δυνάμει αγοράς από τον Κυριάκο. Το άλλο 1/6 στο τεμάχιο 519 ο Λ. Περεντός το απόκτησε δια δωρεάς στις 18.6.1999 από κάποιο Λευτέρη Κυριάκου Ιωάννου θείο του (βλ. Τεκμήριο 12). ΟΙ ΘΕΙΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ Ο Κυριάκος προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ότι είχε μεγάλη έγνοια για την ευημερία των θείων του που τον ευεργέτησαν, φάνηκε δε να συνδέει την άρνηση του να αποξενωθεί την περιουσία του στην Κύπρο με την από μέρους του διαφύλαξη της παραμονής των θείων του στα υποστατικά αυτά. Εν τούτοις, με τρία ενοικιαστήρια έγγραφα (ένα από τα οποία, ημερομηνίας 28.12.1994, παρουσιάστηκε - Τεκμήριο 11) ενοικίασε τα υποστατικά που βρίσκονταν μέσα στα τεμάχια του στον Λ. Περεντό για περίοδο 14 ετών. Ανάφερε πως τα ενοίκια θα ήταν για τους θείους και υποστήριξε στην κύρια του εξέταση πως ο Λ. Περεντός πλήρωνε ενοίκια στους θείους όσο ζούσαν. Δέχθηκε ωστόσο κατά την αντεξέταση του πως προπληρώθηκε όλα τα ενοίκια και πήρε τα χρήματα στην Ελλάδα γιατί είχε οικονομική ανάγκη. Όσο για τους θείους ανάφερε πως δεν μπορούσαν πλέον να αυτοεξυπηρετηθούν και παρακάλεσε τον Λ. Περεντό, που τους φρόντιζε, να τους τακτοποιήσει σε ένα ίδρυμα, όπως ήταν και η επιθυμία τους. Οι θείοι κατέληξαν σε γηροκομείο. Δικαιολογήθηκε κατά την επανεξέταση του αναφέροντας πως ο ίδιος έδιδε χρήματα στους θείους του και γι΄ αυτό είχε εισπράξει όλα τα ποσά από τον Λ. Περεντό. Παρουσιάστηκαν από τον Αλέξανδρο, που τις ανηύρε φυλαγμένες, δύο επιστολές που φέρονται να συντάχθηκαν κατ΄ εντολή του θείου του Κυριάκου Α. Σαββίδη (Τεκμήρια 22 και 23). Οι επιστολές δεν έχουν ημερομηνία. Προκύπτει να συντάχθηκαν και να απεστάλησαν καθ΄ ον χρόνο οι θείοι του Κυριάκου διέμεναν στο γηροκομείο. Στη μια επιστολή καταγράφεται πως «κάποιος φίλος έγραψε την επιστολή» και στη συνέχεια υπάρχει άλλη γραφή που αποδίδεται στον Α. Σαββίδη που, όπως λέχθηκε, είχε την ασθένεια του Parkinson και δεν είχε σταθερό χέρι. Η τελευταία αυτή γραφή φαίνεται να προέρχεται από πρόσωπο με προβλήματα σταθερότητας στο χέρι που έγραφε. Έχοντας υπόψη στοιχεία στο κείμενο των επιστολών και τις ίδιες τις επιστολές και τους φακέλους τους ως αντικείμενα, είμαι πεπεισμένος πως πρόκειται πράγματι για επιστολές της εποχής εκείνης τις οποίες ο Α. Σαββίδης απέστειλε προς τη Ροζαλία στην Αθήνα. Απορρίπτω τη θέση της πλευράς του Ενάγοντα πως πρόκειται για μεταγενέστερα κατασκευάσματα για σκοπούς του δικαστικού αγώνα. Μετά το θάνατο του Α. Σαββίδη στις 23.5.2001 άγνωστη γυναίκα απέστειλε επιστολή προς τη Ροζαλία (Τεκμήριο 25) στην οποία αποκαλύπτει πως ήταν η συντάκτρια των επιστολών κατ΄ εντολή του Ανδρέα Σαββίδη. Αποδέχομαι τη γνησιότητα και αυτής της επιστολής. Είναι γραμμένη σε διαφημιστική φαρμάκων σελίδα σημειώσεων που κάποιος μπορεί να φανταστεί πως είναι στη διάθεση νοσηλευτικού προσωπικού σε κλινικές και γηροκομεία. Επανερχόμενος στις επιστολές του Ανδρέα Σαββίδη, διαπιστώνω ότι ο θείος καταφέρεται απαξιωτικά για τον Κυριάκο που ενοικίασε τα υποστατικά χωρίς να προσφέρει στους θείους οτιδήποτε από τα ενοίκια και που στη συνέχεια πούλησε τα μερίδια του στον Λ. Περεντό. Αναφέρεται ακόμα πως ο Κυριάκος απέσυρε £18.000 από ένα γραμμάτιο που είχε η θεία Μυροφόρα και το προόριζε για τα παιδιά του Κυριάκου. Ο Κυριάκος ήταν συνδικαιούχος στο γραμμάτιο. Διατηρώ τις αμφιβολίες μου για τη γνησιότητα του Τεκμηρίου
13. Το ότι φέρεται να υπογράφεται ενώπιον μαρτύρων αλλά και του Προέδρου της Κοινότητας της Ενορίας Αγίας Τριάδας Λεμεσού, μου δημιουργεί ερωτηματικά παρά να επιβεβαιώνει τη γνησιότητα του εγγράφου, ότι δηλαδή πράγματι πρόκειται για έγγραφο του Δεκεμβρίου του
14. Γιατί τόση τυπικότητα για ένα ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ συγγενών που αφορούσε συμβολικό ποσό ενοικίου, όπως ανάφερε ο Κυριάκος, και που πράγματι αφορούσε μηνιαίο ενοίκιο £20 με αύξηση 5% ανά διετία. Μήπως το Τεκμήριο 11 καταρτίστηκε εκ των υστέρων για να δημιουργήσει πρόβλημα στην απόλαυση από τους Εναγόμενους των μεριδίων τους; Ειπώθηκε ακόμα από τον Κυριάκο πως το Φεβρουάριο του 2009 και αφού είχε εκπνεύσει η 14χρονη ενοικίαση ο Λ. Περεντός μετέβηκε στην Αθήνα και η ενοικίαση ανανεώθηκε για άλλα 4 χρόνια με το Λ. Περεντό να πληρώνει και πάλι προκαταβολικά το σύνολο των ενοικίων. Ο Κυριάκος ανέφερε πως δεν θυμάται τι ποσό εισέπραξε ούτε ποιο ήταν το καθορισθέν μηναίο ενοίκιο παρά το ότι η μαρτυρία του δόθηκε στις 2.4.
15. Σε κάθε περίπτωση το Φεβρουάριο του 2009 τόσο ο Κυριάκος όσο και ο Λ. Περεντός γνώριζαν πως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του μεγαλύτερου μέρους της περιουσίας ήσαν οι Εναγόμενοι και εντούτοις ο Κυριάκος προχώρησε να ενοικιάσει την περιουσία σε κανένα μερίδιο της οποίας δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και ο Λ. Περεντός να ενοικιάσει από πρόσωπο το οποίο γνώριζε ότι δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της περιουσίας, παραγνωρίζοντας τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες, συνιδιοκτήτες μαζί του, τους οποίους γνώριζε. Αλλωστε από το 2002 οι Εναγόμενοι είχαν κινηθεί εναντίον του δικαστικά για την καταβολή προς αυτούς ενοικίων (Τεκμήριο 26), έστω και αν το 2005 απέσυραν την αγωγή τους (Τεκμήριο 27) τον δε Σεπτέμβριο του 2008 επιδόθηκε στο Λ. Περεντό επιστολή του δικηγόρου τους (Τεκμήριο 14) με την οποία ανακινείτο και πάλι το ζήτημα της καταβολής ενοικίων. Ο Κυριάκος θα μπορούσε να ενεργήσει με αυτό τον τρόπο είτε είχε δίκαιο είτε είχε άδικο επί της ουσίας του ζητήματος. Γεγονός είναι πως η επιμέρους συμπεριφορά του αναδεικνύει χαρακτήρα εκδικητικό, διατεθειμένο να προβεί σε παράνομες πράξεις για να προωθήσει τα συμφέροντα του. Η Ε. Χαλκιά υποστήριξε πως η ανανέωση των ενοικιάσεων έγινε τον Φεβρουάριο του 1995 και όχι του
16. Ο Λ. Περεντός μαρτύρησε πως η ανανέωση έγινε κατά το πρώτο δίμηνο της αρχικής ενοικίασης. Η θέση τους είναι εξωπραγματική και την απορρίπτω. Τα ενοικιαστήρια που φέρονται να υπογράφησαν τον Δεκέμβριο του 1994 είχαν ζωή 14 ετών και δεν θα υπήρχε λόγος για μια τόση πρόωρη ανανέωση. Είναι πρόδηλο πως η Ε. Χαλκιά και ο Λ. Περεντός που μαρτύρησαν μετά τον Κυριάκο και σε άλλη δικάσιμο ηθέλησαν να διορθώσουν τα πράγματα για τον Κυριάκο και να παρουσιάσουν την εικόνα πως η ανανέωση έγινε καθ΄ ον χρόνο ο Κυριάκος ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της περιουσίας. Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 Της παρούσας αγωγής είχε προηγηθεί άλλη με το ίδιο επίδικο ζήτημα. Επρόκειτο για την Αγωγή αρ. 3445/96 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, την οποία ο Κυριάκος καταχώρησε εναντίον της Ροζαλίας μόνο. Η ρηθείσα αγωγή αποσύρθηκε στις 30.11.2001 με επιφύλαξη (βλ. Τεκμήριο 6). Το Κλητήριο Ένταλμα δεν τέθηκε υπόψη μου, προκύπτει όμως από το περιεχόμενο ένορκης δήλωσης του Κυριάκου ημερομηνίας 7.6.1996 στην αγωγή εκείνη (Τεκμήριο 7) πως η βάση της αγωγής ήταν η ίδια με αυτή στην παρούσα αγωγή. Εάν το Τεκμήριο 10 είχε εξασφαλιστεί με δόλο, όπως ο Κυριάκος υποστήριζε στην αγωγή εκείνη αλλά και σήμερα, όλες οι γενόμενες δυνάμει του μεταβιβάζεις και όχι μόνο οι μεταβιβάσεις επ΄ ονόματι της Ροζαλίας θα μπορούσαν να προσβληθούν ως άκυρες. Στην ένορκη δήλωση της 7.6.1996 αναφέρει ο Κυριάκος (παράγραφος 19) πως: «Δια την εγγραφή μέρος των κτημάτων μου επ΄ ονόματι των παιδιών μου, παρ΄ όλο ότι έγινε υπό της Εναγομένης με δόλο και απάτη, εν τούτοις ένεκα φυσικής αγάπης και στοργής δεν προτίθεμαι να εγείρω οιανδήποτε απαίτηση, αφού έτσι και αλλιώς θα τους μεταβίβαζα κάποιο μέρος από την εδώ ακίνητο περιουσία μου.» Κατά τη μαρτυρία του δικαιολογώντας γιατί καταχώρησε την παρούσα αγωγή και εναντίον των παιδιών του, ο Κυριάκος είπε πως στο ενδιάμεσο αποδείχθηκε πως τα παιδιά του είχαν συμπράξει με τη Ροζαλία. Αναμφίβολα δεν ήταν αυτός ο λόγος που στην παρούσα αγωγή ενήγαγε και τα παιδιά του. Ο ίδιος γνωρίζει, όπως καταλήγω, πως καμιά απάτη δεν έγινε. Γιατί στην πρώτη αγωγή δεν επεδίωξε να ανακτήσει το μέρος της περιουσίας που μεταβιβάστηκε στα παιδιά του όπως επιδιώκει με την παρούσα αγωγή οφείλεται σε λόγους που ο ίδιος γνωρίζει. Ότι θα μπορούσα να υποθέσω είναι πως έχουν αλλάξει οι περιστάσεις. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε την 19.6.
17. Προκύπτει πως το 2004 οι Εναγόμενοι είχαν με τον αρ. φακέλου ΑΧ2189/2004 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού αιτηθεί το διαχωρισμό της περιουσίας που καλύπτεται από τα τεμάχια 519, 521 και 522 και τον Απρίλιο του 2006 είχε καθοριστεί η διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας από το Κτηματολόγιο (βλ. Τεκμήριο 29). Οι Εναγόμενοι δι΄ επιστολής του δικηγόρου τους ημερομηνίας 5.12.2006 προς το Κτηματολόγιο (Τεκμήριο 28) παραπονούνται για την επί εξάμηνο παγοποίηση της διαδικασίας που φαίνεται να ζητήθηκε από τους τότε δικηγόρους του Κυριάκου, που, σύμφωνα με το δικηγόρο των Εναγομένων, στο αίτημα τους στο Κτηματολόγιο είχαν κοινοποιήσει το γεγονός της καταχώρισης της παρούσας αγωγής. Ο Κυριάκος δήλωσε άγνοια για το γεγονός της υποβολής αίτησης διαχωρισμού. Ο Λ. Περεντός ανάφερε πως δεν θυμόταν κατά πόσο έλαβε ειδοποίηση από το Κτηματολόγιο για την επιτόπια έρευνα. Ως συνιδιοκτήτης αναμένεται ότι θα ειδοποιείτο από το Κτηματολόγιο. Η εικόνα που απεκόμισα ήταν πως ο Λ. Περεντός απέκρυψε ότι είχε γνώση του γεγονότος της αίτησης των Εναγομένων για να μην δώσει έδαφος για συσχετισμό του με την καταχώριση της παρούσας αγωγής από τον Κυριάκο. Σημειώνω πως παλαιότερα είχε και ο ίδιος καταχωρήσει αίτηση για διαχωρισμό που απέσυρε, προδήλως γιατί δεν τον εξυπηρετούσε. Ο Λ. Περεντός έχει προβεί σε επιδιορθώσεις στις υφιστάμενες στα τεμάχια οικοδομές και έχει ανεγείρει και νέες. Ηταν ιδιαίτερα διστακτικός στο να το ομολογήσει κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Φαίνεται να συμπεριφέρεται ως εάν το σύνολο της περιουσίας του ανήκει. Δεν μπορεί να αποκλειστεί πως μετά τον ορισμό της επιτόπιας εξέτασης για το διαχωρισμό της περιουσίας ο Κυριάκος σε συνεννόηση ή όχι με τον Λ. Περεντό να προσέτρεξε στην καταχώριση της παρούσας αγωγής και στη συνέχεια, με το υπόβαθρο ότι εκκρεμούσε αγωγή του εναντίον όλων των αιτητών για διαχωρισμό, να ζήτησε την αναστολή λήψης απόφασης επί του ζητήματος. ΑΛΛΑ ΗΣΣΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΣΗΜΕΙΑ Παρουσιάστηκε από τον Κυριάκο Γενικό Πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 27.7.1992 (Τεκμήριο 2) που ο Κυριάκος υπόγραψε ενώπιον του Γενικού Προξένου της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα. Με το πληρεξούσιο αυτό έγγραφο ο Κυριάκος πληρεξουσιοδοτούσε το θείο του Α. Σαββίδη με όλες τις εξουσίες που τέτοια γενικά πληρεξούσια έγγραφα περιλαμβάνουν. Το έγγραφο παρουσιάστηκε για να καταδειχθεί πως εάν ο Κυριάκος επιθυμούσε την όποια διαχείριση της περιουσίας του στην Κύπρο και τη μεταβίβαση της ή μέρους της σε οιονδήποτε, θα μπορούσε να το πράξει μέσω του θείου του Α. Σαββίδη. Το επιχείρημα έχει τη λογική του, υπόψη όμως πρέπει να λαμβάνονται και οι πραγματικότητες. Κατέστηκε αντιληπτό πως ο Α. Σαββίδης ήταν πρόσωπο μεγάλης ηλικίας και σε κάθε περίπτωση το Τεκμήριο 2 δεν θα ήταν αρκετό για να πραγματοποιηθούν οι συγκεκριμένες μεταβιβάσεις γιατί το Κτηματολόγιο απαιτεί να υφίσταται αποδοχή της μεταβίβασης από το πρόσωπο στο οποίο η περιουσία προτίθεται να μεταβιβαστεί. Ο Κυριάκος και η Ροζαλία πήραν διαζύγιο το
18. Ο Κυριάκος υποστήριξε πως η Ροζαλία είχε πει ψευδή για το χρόνο έναρξης της μεταξύ των διάστασης. Προκύπτει από το περιεχόμενο της σχετικής απόφασης διαζυγίου (Τεκμήριο 3) πως τόσο η Ροζαλία όσο και ο Κυριάκος είχαν επικαλεστεί χρονικά σημεία έναρξης της διάστασης, η μεν Ροζαλία μετά την 26.8.1995 ο δε Κυριάκος την 11.4.1995, που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Κανενός η θέση δε ήταν η αλήθεια. Το γεγονός δεν χρήζει περαιτέρω αξιολόγησης στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Υπήρξε μομφή εναντίον της Ροζαλίας πως την εξαφάνιση του Κυριάκου κατήγγειλε στην αστυνομία μόλις στις 14.4.1995 και ώρα 09.00 (Τεκμήριο 13) αφού δηλαδή ο Κυριάκος έδωσε σημεία ζωής και είχε ενημερωθεί ο Αλέξανδρος. Υποβλήθηκε στην Ε. Χαλκιά που ήγειρε το ζήτημα πως η εμφάνιση του Κυριάκου έγινε στις 15.4.1995 και όχι στις 14.4.
19. Δεν αποκλείεται η χρονολογική τοποθέτηση των γεγονότων να είναι ορθή και η Ροζαλία να κατάγγειλε για να καταδείξει πως είχε ενδιαφέρον ή και για να δημιουργήσει εντυπώσεις όμως στο γεγονός δεν μπορεί να αποδοθεί ιδιαίτερη σημασία. Τέλος η πρόταση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών σε καταγγελία του Κυριάκου εναντίον της Ροζαλίας για απάτη αναφορικά με την υπογραφή του Τεκμηρίου 10 (Τεκμήριο 8) δεν έχει οιαδήποτε αποδεικτική αξία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΥΣΙΩΔΗ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Ο Αλέξανδρος μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Απορρίπτω τη θέση του Κυριάκου πως ενώπιον του και στην παρουσία τρίτου προσώπου, κάποιου Γεώργιου Μωραϊτη, ο Αλέξανδρος είχε αναφέρει πως ότι υπόγραψε στις 12.5.1995 αφορούσε το ζήτημα της υπηκοότητας του. Απορρίπτω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του ρηθέντος Γ. Μωραϊτη (Τεκμήριο 15). Πρόκειται για μέρος της σκευωρίας του Κυριάκου για να επιτύχει ανατροπή των δεδομένων, που είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί στην αγωγή του
20. Η Ροζαλία μου έκαμε θετική εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι και τη δική της μαρτυρία. Αποδέχομαι ότι τα ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα διαδραματίστηκαν όπως τούτα περιγράφησαν από τον Αλέξανδρο και τη Ροζαλία ότι δηλαδή οι πιο πάνω μαζί με τον Κυριάκο μετέβηκαν στην Κυπριακή Πρεσβεία και ενώπιον του Γενικού Προξένου της Δημοκρατίας και αφού αναγνώστηκε από τον Πρόξενο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10 ο Κυριάκος το υπόγραψε. Αποδέχομαι ακόμη πως οι διαβουλεύσεις των μελών της οικογένειας που προηγήθησαν αφορούσαν το ζήτημα της περιουσίας του Κυριάκου στην Κύπρο και όχι οιονδήποτε άλλο ζήτημα και πως ο Κυριάκος μεταβαίνοντας στην Κυπριακή Πρεσβεία γνώριζε ότι θα υπόγραφε πληρεξούσιο αναφορικά με την περιουσία του στην Κύπρο και ότι ήταν ενήμερος των προνοιών του εν λόγω εγγράφου εκ των προτέρων. Αποδέχομαι ακόμη τη μαρτυρία του Αλέξανδρου και της Μαρίας-Χριστίνας αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπογραφή του Τεκμηρίου 31 από τη Μαρία-Χριστίνα. Ως εκ των ανωτέρω η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι Εναγόμενοι που είχαν κοινή υπεράσπιση και κοινή εκπροσώπηση δικαιούνται σε ένα σετ εξόδων. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ, ΜΔ Subject: Civil/Final Αναφορά: Δόλος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο