Thomas Cook AG ν. Τhomas Cook Services (Cyprus) Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1971/09, 9.6.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A158 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1971/09 Μεταξύ: Thomas Cook AG, εκ Γερμανίας Εναγόντων - και - 1. Τhomas Cook Services (Cyprus) Limited, εκ Λεμεσού 2. Bank of Cyprus Public Company Limited, εκ Λευκωσίας Εναγομένων (Aίτηση ημερ. 16/4/2009 για έκδοση διατάγματος τύπου Norwich). 9.6.2009 Για αιτητές: κος Πιριλίδης (για την εκφώνηση της απόφασης η κα Ε. Κουδουνάρη) Για καθ'ων η αίτηση - εναγόμενους 1: κος Αλ. Τσιρίδης Για καθ'ων η αίτηση - εναγόμενους 2: κος Μαστορούδης για κα Στ. Πολυβίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αίτηση αρχικά ex parte, διετάχθη να επιδοθεί Οπως οι αιτούμενες θεραπείες περιορίσθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο κ. Πιριλίδη κατά την έναρξη της ακρόασης επιζητείται : Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους εναγόμενους 2 όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση του διατάγματος ετοιμάσουν, καταχωρήσουν και επιδόσουν στους δικηγόρους των εναγόντων ένορκη δήλωση από εξουσιοδοτημένο αξιωματούχο και/ή υπάλληλο των εναγομένων 2, η οποία: (α) Να επιβεβαιώνει ότι οι μόνοι τραπεζικοί λογαριασμοί των εναγομένων 1 στους οποίους οι ενάγοντες έμβαζαν κατά την διάρκεια της περιόδου 1.1.2004 μέχρι κατά ή περί την 1.1.2007 διάφορα ποσά είναι οι υπ'αρ. (
- i)0381-05-012737, (
- ii)0381-01-012422, (iii) 0381-05-012745 και (
- v)0381-01-013186 που ανοίχθησαν στην τράπεζα των εναγομένων 2 στη Λεμεσό, καθώς και τα σημερινά υπόλοιπα ενός εκάστου εξ αυτών. (β) Να δηλώνει οποιουσδήποτε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς των εναγομένων 1, στους οποίους οι ενάγοντες έμβαζαν κατά την διάρκεια της περιόδου 1.1.2007 μέχρι κατά την 3.6.2009 διάφορα ποσά, που ανοίχθησαν στην τράπεζα των εναγομένων 2 στη Λεμεσό, καθώς και τα σημερινά υπόλοιπα ενός εκάστου εξ αυτών. (γ) Να δηλώνει και/ή αποκαλύπτει κάθε μεταφορά (transfer) και/ή πληρωμή και/ή πίστωση και/ή χρέωση (debit-credit) και/ή κατάθεση (deposit) και/ή είσπραξη που έγινε αναφορικά με τους πιο πάνω τραπεζικούς λογαριασμούς των εναγομένων 2 ως η υποπαράγραφος (α) και (β) ανωτέρω, για την περίοδο από 1.1.07 μέχρι 3.6.09. Η παρούσα αίτηση στρέφεται εναντίον των εναγομένων 2 οι οποίοι δεν φέρουν ένσταση στην εναντίον τους έκδοση του εν λόγω διατάγματος ως πιο πάνω. Οι εναγόμενοι 1 όμως, πληροφορούμενοι την ύπαρξη της αίτησης, ζήτησαν και πήραν άδεια υποβολής ένστασης σ'αυτήν καθότι κρίθηκε ότι άμεσα η αίτηση τους αφορά. Η αίτηση στηρίζεται με την ένορκη δήλωση του Μ.Αριστοτέλους και επισυνημμένα τεκμήρια. Οι εναγόμενοι 1 καταχώρησαν την ένσταση τους στις 22.5.2009 συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση του Νίκου Χαραλάμπους, ενός των διευθυντών της εναγόμενης 1. Για τις θέσεις των δύο πλευρών (εναγόντων και εναγομένων 1) ισχύουν αυτά που ήδη ανάφερα στη προηγηθείσα απόφαση μου για την αίτηση παγοποίησης και δεν είναι ανάγκη να επαναληφθούν.. Παρά τις διαφορές στα αιτητικά και την φύση του διατάγματος οι θέσεις των διαδίκων αλλά και η νομική πτυχή δεν διαφέρουν ουσιωδώς, εκτός του ότι εν προκειμένω, τα πράγματα θα κριθούν κάτω από τις αρχές που θέτει η κλασσική υπόθεση Norwich Pharmacal Co and other - v - Commissioners of Customs and Excise
(1973)2 All E.R. p. 943 όπως εξελίχθηκε από τη νομολογία. Να θέσω εξ αρχής ότι η εναγόμενη 2 τράπεζα δέχθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της όπως πιο πάνω περιορίσθηκε το αίτημα. Μου δηλώθηκε επίσης η συμφωνία των εναγόντων να καταβάλουν στην τράπεζα ως κόστος ανεύρεσης των πιο πάνω στοιχείων στο ποσό των 20.000 ευρώ αν το διάταγμα εκδοθεί ως πιο πάνω ενώ 18.000 εάν περιορισθεί στους λογαριασμούς στους οποίους γίνεται αναφορά στο παρακλητικό Α(α). Δηλώθηκε ακόμη ότι υπάρχουν ακόμη δύο επιπρόσθετοι λογαριασμοί των εναγομένων 1. Η σχετική δέσμευση τους έχει σημειωθεί. Θα σταθώ πρώτα στην ίδια την φύση των αιτουμένων διαταγμάτων. Στην υπόθεση Norwich (ανωτέρω) οι ενάγοντες, επικαλούμενοι παραβίαση πατέντας τους μέσω παράνομων εισαγωγών από άγνωστα σε αυτούς πρόσωπα, κινήθηκαν δικαστικά εναντίον του τελωνείου, το οποίο κατείχε έγγραφα και στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε να αποκαλυφθεί η ταυτότητα των παρανομούντων. Πρόθεση των εναγόντων ήταν η λήψη πληροφοριών ως προς τα στοιχεία των προσώπων που παραβίαζαν την πατέντα τους με σκοπό να λάβουν εναντίον τους νόμιμα μέτρα. Η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων κατέληξε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να ζητήσει από τρίτο πρόσωπο, το τελωνείο στην προκείμενη περίπτωση, το οποίο είχε εμπλακεί στη διαφορά, να αποκαλύψει την ταυτότητα του παραβάτη. Στην υπόθεση αυτή αναφέρθηκαν και τα εξής:- "Discovery as a remedy in equity haws a very long history. The chief occasion for its being ordered was to assist a party in an existing litigation. But this was extended at an early date to assist a person who contemplated litigation against the person from whom discovery was sought, if for various reasons it was just and necessary that he should have discovery at that stage. Such discovery might disclose the identity of others who might be joined as defendants with the person from whom discovery was sought. Indeed in some cases it would seem that the main object in seeking discovery was to find the identity of possible other defendants. It is not clear to me whether in all these cases the plaintiff had to undertake in some way to proceed against the person from whom he sought discovery if he found on discovery being ordered that it would suit him better to drop his complaint against that person and concentrate on his cause of action against those whose identity was disclosed by the discovery. But I would think that he was entitled to do this if he chose". Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Bankers Trust Co v. Shapira and others
(1980)3 All E.R. 355 η οποία έτυχε αναφοράς και αποδοχής στην υπόθεση TBF (CYPRUS LTD κ.α. ν. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμος Εταιρεία κ.α.
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ 153. Στην Βαnkers Trust Co. (ανωτέρω) επιπρόσθετα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα δια των λεχθέντων υπό του Lord Denning¨ «This new jurisdiction must, of course, be carefully exercised. It is a strong thing to order a bank to disclose th state of its customer's account and the documents and the correspondence relating to it. It should only be done when there is a good ground for thinking the money in the bank is the plaintiff's money - as for instance, when the customer has got the money be fraud - or other wrongdoing - and paid it into the account at the bank». «Disclosure can in certain circumstances be obtained under the principle applied by the House of Lords in Norwich Pharmacal v. Customs & Excise Commissioners wich is derived from the discovery which can be ordered by a court of equity. ...................
(7)it follows that the principle is available when there is only evidence that the respondent may have been mixed up, participated or become involved in a wrong. .................
(16)The width of the order and whether is a limited to specific documents is itself part of the exercise of the discretion. It may not be appropriate in certain situations to impose any greater burden on a third party than requiring specific documents as can be imposed on a third party by a witness summons, in others the disclosure can be required as a class of documents.
(17)Normally, if the person giving the disclosure is not himself a wrongdoer, the claimant will have to indemnify him against his costs incurred in assisting him.» Το Δικαστήριο θα εξετάσει τις κλασσικές προϋποθέσεις του άρθ. 32 του Ν. 14/60 και κάτω από τις αρχές που θέτει το αγγλικό δίκαιο ως οι αρχές της επιείκειας για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων (βλ. Αρθ. 29(γ) του Ν. 14/60 και Χριστοφίδη - ν - Κοτζαναστάση
(1993)1 Α.Α.Δ 718. Για την εξέταση της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης του αρθ. 32, ισχύουν αυτά που ήδη ανάφερα στην προηγηθείσα απόφαση μου. Θα πρόσθετα εδώ ότι σε αγωγές ιχνηλάτησης εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία είναι οι ενάγοντες να μπορούν να στοιχειοθετήσουν ότι μια αδικοπραξία (ή άλλο αγώγιμο δικαίωμα) συντελέσθηκε εναντίον τους, έστω και αν «κομμάτια του παζλ» ελλείπουν (βλ. Cartoon Film Distributors Ltd - v - VCI Plc, VDC Ltd
(2003)EWHC 616 (Ch) ). Eίναι πάντως αναγκαίο να καταδειχθεί η εμπλοκή (αθώα ή μη) του κάθε προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται διάταγμα (βλ. Ashworth Secuirty Hospital - v - MGN 2002 W.L. 1310757). Στην κρινόμενη περίπτωση η εμπλοκή της τράπεζας είναι για σκοπούς της παρούσης αυταπόδεικτη. Στο ερώτημα για την πλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης, το θέμα δεν μπορεί να ταυτισθεί με την αίτηση για παγοποίηση. Προφανώς η παρούσα αίτηση έχει εντελώς διαφορετική υφή άρα και οι παράμετροι κρίσης του Δικαστηρίου επ'αυτής της προϋπόθεσης σε συνδυασμό με την εξέταση της προσφορότητας θα είναι ευρύτεροι. Και οι δύο διάδικοι επικαλούνται «δικαίωμα» ή «ιδιοκτησία» επί των επίδικων λογαριασμών. Η σχετικότητα των λογαριασμών των εναγομένων 1 ενυπάρχει δε στο όλο πλέγμα των σχέσεων τους σε μια κατάσταση πραγμάτων που διαμορφώθηκε από τις συμφωνίες που τους αφορούσαν. Στα πλαίσια της παρούσης αίτησης, το αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο συναρτάται με την ενδεχόμενη αδυναμία των αιτητών να προσδιορίσουν την απαίτηση τους αφού δεν έχουν πρόσβαση στα στοιχεία των λογαριασμών. Και αυτό, ενώ οι εναγόμενοι απλά επικαλούνται βλάβη. Στις αγορεύσεις του κ. Τσιρίδη αυτή η επικαλούμενη βλάβη συγκεκριμενοποιήθηκε στο ότι «οι ενάγοντες μπορούν να καλέσουν μάρτυρα την τράπεζα ή να υποβάλουν αίτημα για discovery δυνάμει της Δ.28». Aυτές οι θέσεις σίγουρα δεν συγκεκριμενοποιούν την έννοια της βλάβης. Ο κ. Τσιρίδης, προς επίρρωση του ισχυρισμού του εν προκειμένω, με παρέπεμψε στη Mitsui & Co. Ltd - v - Nexen Petroleum U.K. Ltd
(2005)E.W.H.C 625 (Ch) (όπου αναφέρονται στη προμετώπιδα της απόφασης τα εξής): "The exercise of the court's jurisdiction to order Norwich Pharmacal relief against third parties who were mere witnesses innocent of any participation in the wrongdoing being investigated was a remedy of last resort. The jurisdiction was only to be exericised if the innocent third parties were the only practicable source of information. The basis of the jurisdiction against them was that, unless and until they disclosed what they knew, there could be no litigation in which they could give evidence. On the material before the court in the instant case the claimant could, or ought to be able to, obtain the necessary pre-action disclosure from E. Accordingly the application would be dismissed. Τα πιο πάνω, αν και ορθά, δεν ισχύουν στην παρούσα υπόθεση, κατά την οποία οι ίδιοι οι εναγόμενοι 2 δηλώνουν προθυμία να παράσχουν τα στοιχεία. Στην κρινόμενη περίπτωση με βάση το αιτιολογικό των αιτητών για έλλειψη στοιχείων να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες εκ των ισχυριζομένων πράξεων ή παραλείψεων των εναγομένων 1, αν δεν τους δοθούν κάποια στοιχεία και πληροφορίες, δύναται να στοιχειοθετηθεί η τρίτη προϋπόθεση ειδικά αφού οι ενστάσεις δεν έχουν προσδιορίσει επαρκώς συγκεκριμένη βλάβη των καθ'ων η αίτηση. Στη σύζευξη της τρίτης προϋπόθεσης με την εξέτασης της προσφορότητας έχει ιδιαίτερη δυναμική, όπως έχω πει, αφ' ενός η φύση των διαταγμάτων σε σχέση με τις συνέπειες, αν τα διατάγματα για αποκάλυψη δεν εκδοθούν. Κρίνεται, εν προκειμένω, οτι ο παράγοντας της καθυστέρησης δεν έχει την ιδία βαρύνουσα σημασία ως είχε στην αίτηση για παγοποίηση. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει εκδίδονται διατάγματα εναντίον των εναγομένων 2 ως πιο πάνω (σελ. 1 και 2). Νοείται ότι οι ενάγοντες έχουν υποχρέωση να καταβάλουν τα σχετικά τέλη σύμφωνα με την δέσμευση τους, (δηλαδή 20.000 ευρώ). Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ αιτητών και εναντίον των εναγομένων 1 (που υπέβαλαν ένσταση και μετά το χρόνο ένστασης τους) ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. Ουδεμία διαταγή μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 2. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Interim Order/Norwich) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο