Επί τοις αφορώσι τον Sergei Piliugin, Αρ. Αίτησης 335/07, 11.6.09

Επί τοις αφορώσι τον Sergei Piliugin, Αρ. Αίτησης 335/07, 11.6.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A163 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 335/07 Σε πτώχευση Επί τοις αφορώσι τον Sergei Piliugin, από τη Λεμεσό (Αίτηση για αντεξέταση ημερ. 13.4.09) 11.6.09 Για αιτητές: κος Αλ. Μελάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής επιζητεί την εξής θεραπεία: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία του Θωμά Χριστοδούλου από τη Λεμεσό καταθέτη της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την ένσταση ημερομηνίας 30/3/09, και του Δημήτρη Αραούζου πηγή πληροφοριών του ενόρκως δηλούντος στην προαναφερθείσα αίτηση για αντεξέταση κατά την ακρόαση της αίτησης του καθ' ου ημερομηνίας 6.3.09 για τροποποίηση της ένστασης του ημερομηνία οιανδήποτε ημερομηνία ήθελε ορισθεί από το Δικαστήριο». Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται: επί των άρθρων 87, 90, 93 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, επί των άρθρων 16, 188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, επί των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 39, θεσμός 1 επί της διαταγής 48, θεσμός 2-4 επί της πρακτικής και των Γενικών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται από τον φάκελλο και είναι τα ακόλουθα: Στις 6.3.2009 ο καθ'ου η αίτηση - αιτητής κατεχώρησε αίτηση τροποποίησης της ένστασης του ημερομηνίας 10/12/07 εις την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση πτώχευσης. Η πλευρά των αιτητών στις 30.3.09 κατεχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση τροποποίησης η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κου Θωμά Χριστοδούλου ο οποίος σε πολλές παραγράφους της ένορκης δήλωσης του που αναφέρονται σε σημαντικά γεγονότα της υπόθεσης αποκαλύπτει ως πηγή πληροφοριών του τον κο Δημήτρη Αραούζο. Η πλευρά του καθ' ου επιθυμεί να αντεξετάσει τα πιο πάνω πρόσωπα ώστε να δοθεί η δυνατότητα να αμφισβητηθούν και να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί, εικασίες συμπεράσματα των αντιδίκων για τα γεγονότα και κυρίως για: - Τη θετική γνώση του ενόρκως δηλούντα καθώς και την ιδιότητα και εξουσιοδότηση του. - Το θέμα των συμφωνιών εκχώρησης. - Την ανταπαίτηση που προκύπτει από τη ζημιά λόγω των διαφημιστικών δηλώσεων στις οποίες προέβηκε ο διευθυντής της Banque Nationale De Paris intercontenantale. - Το θέμα διαδοχής της ΒΝΡΙ από τους αιτητές με βάση τον Περί Μεταβίβασης Τραπεζικών Εργασιών Νόμο. - Για το θέμα της συνομιλίας της κας Σ. Ιακωβίδου με τον κο Δημήτρη Αραούζο. Ο κος Μελάς αγορεύοντας τόνισε το δικαίωμα που θα έπρεπε να του δοθεί για αντεξέταση ως πιο πάνω ως έκφανση της δίκαιης δίκης ενός συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος. Είτε πρόκειται για κυρίως δίκη είτε για ενδιάμεση διαδικασία το δικαίωμα πρέπει να παραχωρείται εφόσον και η πολιτική δικονομία δεν διαχωρίζει σχετικά. Είναι η εισήγηση του κ. Μελά αφού οι αντίδικοι του ασχολούνται σε έκταση «σε μεγάλο φάσμα γεγονότων στη δική τους ένορκη δήλωση» θα πρέπει να δοθεί άδεια για αντεξέταση ως η αίτηση. Εξέτασα την αίτηση στις παραμέτρους πρώτιστα της κυρίως αίτησης που αφορά ένα απλό αίτημα τροποποίησης της ένστασης που καταχωρήθη ήδη σε συνάρτηση με την αίτηση πτώχευσης ημερ. 11.6.

1. Δεν μπορώ να μη σχολιάσω οτι μια απλή αίτηση τροποποίησης έχει γίνει αφορμή για πληθώρα ενδιαμέσων επ' αυτής, αιτήσεων που εν πάση περιπτώσει εμποδίζουν την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης. Πέραν όμως αυτού του σχολίου θα εξετάσω το αίτημα στη βάση της νομικής εμβέλειας που το καλύπτει. Ξεκινώντας με το δεδομένο ότι πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση βαρύτητα έχει η Δ.48 Θ.2 - 4 αλλά και κύρια η Δ.39 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.39 είναι αντίστοιχη με την παλαιά αγγλική πρόνοια του Ο.
2. Στο Annual Practice του 1956 εξηγείται ακριβώς πως ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ.επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίου ζητείται. Στην πρόσφατη υπόθεση αρ. 18/2008 επί τοις αφορώσι την Λ. Μήλιου κ.α., ημερ. 14.3.08 ζητήθηκε ακριβώς το θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση την Δ.39 Θ.1 και μάλιστα παρά την απουσία ένστασης της άλλης πλευράς. Τονίζεται στην πιο πάνω απόφαση ότι δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση, παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ'ου στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39 Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (δέστε Annual Practice 1958 και Halsbury's Laws of England, 3rd ed. Τόμος 21, σελ. 418 - 419). Μελετώντας προσεκτικά την αίτηση στα πλαίσια πάντα της κυρίως αίτησης για τροποποίηση και της καταχωρηθείσης ένστασης παρατηρώ ότι ο λόγος που ζητείται ουσιαστικά αντεξέταση είναι αυτή του ελέγχου της αξιοπιστίας του ενόρκως δηλούντα. Και ακόμη προσώπου τρίτου προς αυτόν συγκεκριμένα του κ. Αραούζου, ο οποίος του έχει δώσει κάποια συγκεκριμένα στοιχεία που αναφέρει στη δήλωση του. Εχω την εντύπωση ότι επιτρέποντας την αντεξέταση με το γενικό τρόπο που ζητείται, θα μετατραπεί μια απλή αίτηση τροποποίησης ένστασης σε μια κυρίως δίκη με πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια των επιδίκων θεμάτων που θα έπρεπε να με απασχολήσουν. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επί της αίτησης τροποποίησης σε μεγάλο βαθμό εμπεριέχει επιχειρήματα, σχολιασμό επί των αιτουμένων να τροποποιηθούν θέσεων. Είναι σαφές ότι το Δικαστήριο στη φάση εξέτασης των αιτουμένων να τροποποιηθούν δεν θα εξετάσει βέβαια την ίδια την ουσία των εκατέρωθεν θέσεων. Επίδικο θέμα παραμένει η ανάγκη ή μη τροποποίησης. Όχι, η βασιμότητα των θέσεων που θα εισαχθούν αν επιτραπεί τροποποίηση. Ο λόγος που ζητείται η αντεξέταση δεν με ικανοποιεί. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει on the face of the affidavits εάν η τροποποίηση πρέπει να πετύχει ή όχι. Δεν κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι θα πρέπει να διατάξω αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα ή του κου Αραούζου αφού στην πραγματικότητα αν γίνει τούτο, θα μετατραπεί η αίτηση εν πολλοίς σε κύρια δίκη. Να σχολιάσω ότι το τελευταίο η «αντεξέταση τρίτου προσώπου» δεν επιτρέπεται ως αντιφατική με το αίτημα. Με βάση τη δικογραφία της αίτησης θα κριθεί η βασιμότητα ή μη της κυρίως αίτησης. Για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί και βάσει της σχετικής διαταγής, θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαία η αντεξέταση όπως ζητείται και το αίτημα απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία -αίτηση για αντεξέταση)) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο