← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Μάγιας Δημήτροβα Στεφάνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1747/04, 16.6.2009

Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Μάγιας Δημήτροβα Στεφάνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1747/04, 16.6.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A167 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1747/04 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και

  1. Μάγιας Δημήτροβα Στεφάνου, εκ Λεμεσού
  2. Παναγιώτη Παναγιώτου, εκ Λεμεσού
  3. Ανδρέα Στεφάνου, εκ Πάφου Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 16.6.2009 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ν. Καλλής για κ. Η. Δημοσθένους Για Εναγόμενο 2: προσωπικά. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή: Η απαίτηση των εναγόντων στην παρούσα αγωγή είναι για το ποσό των ΛΚ4.696,90 εναντίον του εναγόμενου 2 ως εγγυητή της εναγόμενης 1-πρωτοφειλέτιδας σε δάνειο τακτής προθεσμίας που δόθηκε με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 08.06.2000 με την εγγύηση του εναγόμενου
  4. Επιπλέον ζητούνται τόκοι αλλά και το ποσό των ΛΚ300,00 ως αποζημιώσεις και/ή έξοδα για τη μελέτη των εναγόντων και/ή για την αξιολόγηση του λογαριασμού των εναγομένων. Ο εναγόμενος 2 στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση του ημερομηνίας 05.11.2008 αρνείται την απαίτηση των εναγόντων και εγείρει επιμέρους Υπερασπίσεις οι οποίες στην ουσία τους έχουν ως ακολούθως: (α) Προβάλλει την ύπαρξη δεδικασμένου εν όψει της ύπαρξης απόφασης στην αγωγή 1748/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 09.07.
  5. (β) Επειδή οι ενάγοντες καταχώρησαν εναντίον του τρεις αγωγές (1746/04, 1747/04 και την 1748/04) παραβιάζοντας συνταγματικά του δικαιώματα και/ή αντίθετα με τους Νόμους και/ή Κανονισμούς και/ή αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Σημειώνονται ότι πιο πάνω εγείρονται υπό τύπο προδικαστικών ενστάσεων οι οποίες όμως δεν προδικάστηκαν εν όψει απουσίας σχετικού αιτήματος: Προς περαιτέρω Υπεράσπιση εγείρονται τα ακόλουθα: (γ) Ενώ αποδέχεται ότι υπόγραψε τη συμφωνία εγγύησης στις 08.06.2000 αυτό έγινε κατόπιν παραπλάνησης που έτυχε από τους ενάγοντες, παραθέτοντας λεπτομερείς αναφορές τις οποίες ως θα διαφανεί προώθησε και στη μαρτυρία του, ως εκ τούτου δεν κρίνεται απαραίτητη η παράθεση τους σ΄ αυτό το στάδιο. (δ) Ισχυρίζεται επίσης πως η σύμβαση εγγύησης που υπόγραψε είναι άκυρη λόγω αοριστίας και/ή επειδή περιορίζει την ελευθερία του προς λήψη δικαστικών μέτρων. (ε) Ισχυρίζεται ακόμη πως οι ενάγοντες έδωσαν αδικαιολόγητη παράταση χρόνου αποπληρωμής του δανείου στην πρωτοφειλέτιδα και/ή ότι διαφοροποίησαν τους όρους των συμφωνιών που έχουν με την εναγόμενη 1 χωρίς τη συγκατάθεση του. (στ) Είναι επιπρόσθετα θέση του εναγόμενου 2 πως εάν στη συμφωνία δανείου περιλαμβάνονται οποιοιδήποτε όροι για κεφαλαιοποίηση τόκων αυτοί είναι άκυροι ως αντιβαίνοντες στο Ν.2/
  6. Ως επίσης οι χρεώσεις τόκων με επιτόκιο ύψους 11,25% είναι παράνομες έστω και αν προβλέπονται στη συμφωνία δανείου. (ζ) Επιπλέον ο εναγόμενος 2 αρνείται ότι κλήθηκε οποτεδήποτε γραπτώς από τους ενάγοντες για να εξοφλήσει το δάνειο της εναγόμενης 1 και/ή ότι έλαβε επιστολή ημερομηνίας 13.08.2002 για τερματισμό της συμφωνίας ως εκ τούτου δεν έγινε νόμιμος τερματισμός. (η) Τέλος τίθεται ο ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες διεκδικούν ποσό μεγαλύτερο από αυτό που προβλέπεται στη συμφωνία που αυτός υπέγραψε και/ή εν πάση περιπτώσει αρνείται το ύψος του υπολοίπου οφειλόμενου ποσού. Στην Απάντηση που οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει απορρίπτουν όλες τις θέσεις του εναγόμενου και ισχυρίζονται ότι σκοπός του εναγόμενου 2 είναι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Προσαχθείσα μαρτυρία: Οι ενάγοντες για την απόδειξη της απαίτησης τους παρουσίασαν τρεις μάρτυρες, για την πλευρά του εναγόμενου παρουσιαστήκαν δύο μάρτυρες. Κατά τη διάρκεια δε της δίκης κατατέθηκαν τεκμήρια τα οποία έχουν ως ακολούθως: Τεκμήριο 1: Έγγραφο εγγύησης ημερομηνίας 12.07.
  7. Τεκμήριο 2: Συμφωνία στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 12.07.
  8. Τεκμήριο 3: Απόφαση εναγόντων για χορήγηση δανείου με ασφάλεια ζωής στην Μάγια Δημήτροβα Στεφάνου (εναγόμενη 1) ημερομηνίας 12.07.
  9. Τεκμήριο 4: Δέσμη εγγράφων που συνοδεύουν τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου. Τεκμήριο 5: Κοινοποίηση εναγόντων προς πρωτοφειλέτιδα για αύξηση ορίου τρεχούμενου λογαριασμού από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,00 και δάνειο τακτής προθεσμίας ΛΚ3.500,00 ημερομηνίας 07.06.
  10. Τεκμήριο 6: Συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 08.06.
  11. Τεκμήριο 7: Επιστολή εναγόντων προς εναγόμενο 2 ημερομηνίας 13.08.
  12. Τεκμήριο 8: Έγγραφο με τίτλο «Κατάσταση Λογαριασμού» . Τεκμήριο Α προς αναγνώριση: Έγγραφο-οθόνης του ηλεκτρονικού υπολογιστή του computer system των εναγόντων που φαίνονται όλες οι πληροφορίες για τον εναγόμενο
  13. Τεκμήριο 9: Συμφωνία συμβαλλομένων για χορηγήσεις ημερομηνίας 08.06.
  14. Τεκμήριο 10: Κλητήριο ένταλμα στην αγωγή 1748/
  15. Τεκμήριο 11: Έκθεση Υπεράσπισης εναγόμενου 2 στην αγωγή 1748/
  16. Τεκμήριο 12: Κλητήριο ένταλμα στην αγωγή 1746/
  17. Τεκμήριο 13: Έκθεση Υπεράσπισης εναγόμενου 2 στην αγωγή 1746/
  18. Τεκμήριο 14: Πιστόν Αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού ημερομηνίας 15.06.2000 που κατατέθηκε ως τεκμήριο 7 στην αγωγή 1748/
  19. Τεκμήριο 15: Πιστόν Αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού (αφορά δάνειο ΛΚ17.000,00) που κατατέθηκε ως τεκμήριο 10 στην αγωγή 1746/
  20. Τεκμήριο 16: Πιστόν αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού (αφορά όριο). Τεκμήριο 17: Πιστόν Αντίγραφο τιμολογίου ΑΤΗΚ για το μήνα Αύγουστο 2002 το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο στην αγωγή 1746/
  21. Τεκμήριο 17(α): Πιστόν Αντίγραφο τιμολογίου ΑΤΗΚ για το μήνα Απρίλιο 2002 το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο στην αγωγή 1746/
  22. Τεκμήριο 18: Πιστόν Αντίγραφο πρακτικών ΜΕ3 που λήφθηκαν στην αγωγή 1748/
  23. Τεκμήριο 19: Το τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Τεκμήριο 20: Δέσμη επτά εγγράφων «καταστάσεων λογαριασμού». ΜΕ1 κατέθεσε η Παμπίνα Θεοφίλου εργάζεται από το 1990 στους ενάγοντες, το έτος 2000 ήταν στο κατάστημα των εναγόντων στον Ποταμό Γερμασόγειας, από το 2006 εργάζεται στο Τμήμα των Δικαστηριακών Υποθέσεων το οποίο έχει τρία υποτμήματα, αυτή είναι υπεύθυνη στο Τμήμα για την Είσπραξη Χρεών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου της εναγόμενης 1, την οποία όμως αυτή δεν γνωρίζει, υπάρχουν τρεις λογαριασμοί ή διευκολύνσεις:

(1)τρεχούμενος λογαριασμός,
(2)Στεγαστικό δάνειο και
(3)Δάνειο Τακτής Προθεσμίας. Για τον τρεχούμενο υπήρχε όριο παρατραβήγματος ύψους ΛΚ1.000,00 και το δάνειο τακτής προθεσμίας ήταν ύψους ΛΚ3.500,00, οι δύο τελευταίες διευκολύνσεις δόθηκαν με την εγγύηση του εναγόμενου 2 και
  1. Παρουσίασε και κατέθεσε τα τεκμήρια 1 έως 8 και ως ανέφερε παρά το ότι εκδόθηκε απόφαση προς όφελος των εναγομένων 1 και 3 ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι του χρέους το οποίο παραμένει οφειλόμενο και ανέρχεται στο ποσό των €12.924,38 ως φαίνεται στο τεκμήριο
  2. ΜΕ2, κατέθεσε η Μαρία Προκοπίου, επίσης υπάλληλος των εναγόντων. Περί τις 08.06.2000 εργαζόταν στο κατάστημα των εναγόντων Αγίου Αθανασίου, στη Λεμεσό, στο Τμήμα Χορηγήσεων Δανείων. Αναφέρθηκε σε αιτήματα της εναγόμενης 1 για αύξηση ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό και σε δάνειο ύψους ΛΚ3.500,
  3. Γνώριζε επίσης ότι υπήρχε από πιο πριν ένα δάνειο της εναγόμενης ύψους ΛΚ17.000,
  4. Τον εναγόμενο 2 τον γνώρισε όταν αυτός μετέβηκε στα γραφεία των εναγόντων και υπόγραψε το τεκμήριο 6 για το ποσό των ΛΚ5.500,00 αφού αυτή του εξήγησε προηγουμένως ότι θα ευθύνεται σε περίπτωση που ο πρωτοφειλέτης δεν πληρώσει τη διευκόλυνση που του παρέχεται. Του εξήγησε ακόμη ότι επρόκειτο για δάνειο της πρωτοφειλέτιδας ύψους ΛΚ3.500,00 και για αύξηση ορίου παρατραβήγματος από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,00 οπότε αφού προστέθηκε 20% ως η πρακτική της τράπεζας έγινε το στρογγυλοποιημένο ποσό των ΛΚ5.500,00 για το οποίο εγγυήθηκε ο εναγόμενος
  5. ΜΕ3, κατέθεσε η Γιώτα Ρουσιά, τον Ιούνιο του 2000 εργαζόταν και αυτή στο κατάστημα των εναγόντων στον Άγιο Αθανάσιο, στη Λεμεσό. Η μαρτυρία της επικεντρώθηκε στο ότι στις 08.06.2000 ο εναγόμενος 2 υπόγραψε στην παρουσία της το τεκμήριο 6 ως εγγυητής για διευκολύνσεις που θα δίδονταν στην εναγόμενη 1, υπέδειξε δε την υπογραφή του εναγόμενου 2 επί του εν λόγω τεκμηρίου. Κατά την παρουσία της θυμόταν ότι η συνάδελφος της Μαρία Προκοπίου εξήγησε στον εναγόμενο 2 το σκοπό για τον οποίο θα υπέγραφε την εγγύηση. ΜΥ1, κατέθεσε ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους, είναι ιδιωτικός υπάλληλος και διαμένει στην οδό Κ. Πιτσιλλίδη, Hawaii Sunta Complex, block 1, διαμέρισμα 3, απ΄ ότι θυμόταν ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 4103, Άγιος Αθανάσιος. Ολόκληρο το complex που διαμένει έχει πέντε πολυκατοικίες. Λόγω αυτού του στοιχείου πολλές φορές έτυχε η αλληλογραφία του να πηγαίνει σε άλλη πολυκατοικία αλλά και λόγω του ότι υπάρχουν και άλλες πολυκατοικίες στη Λεμεσό με το όνομα Hawaii. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε μία περίπτωση όπου απωλέσθηκε η επιταγή του για τις απολαβές του μήνα Αυγούστου, και όταν έκανε καταγγελία στην αστυνομία βρέθηκε η επιταγή και του επιστράφηκε. Τέλος ανέφερε πως η πιο πάνω οδός παλαιότερα ονομαζόταν Προμαχών Ελευθερίας. ΜΥ2, ήταν ο εναγόμενος
  6. Κατ΄ αρχήν κατέθεσε ως τεκμήρια τα δικόγραφα των αγωγών 1746/04 και 1748/04 προκειμένου να υποστηρίξει τη θέση του ότι υπάρχει δεδικασμένο αφού οι ενάγοντες στηρίχθηκαν σ΄ όλες τις αγωγές στην ίδια εγγύηση που έδωσε. Περαιτέρω η ουσία των λεγομένων του για την εγγύηση που έχει υπογράψει, πράγμα το οποίο αποδέχεται, είναι πως δεν γνώριζε σχεδόν καθόλου την εναγόμενη 1, δούλευε όμως αυτή σε κάποιον πελάτη και φίλο του ο οποίος την προηγούμενη της 08.06.2000 του τηλεφώνησε και του ζήτησε να πάει στα γραφεία των εναγόντων και να υπογράψει εγγύηση ούτως ώστε να παραχωρηθούν κάποιες διευκολύνσεις στην εναγόμενη 1 διότι αυτός δεν μπορούσε, τον διαβεβαίωσε ακόμη ο φίλος του πως αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα στην πορεία θα αναλάμβανε την ευθύνη. Στη συνέχεια ανέμενε τηλεφώνημα από κάποιον υπάλληλο των εναγόντων όπως του είπε ο πελάτης του, και όταν του τηλεφώνησαν την επόμενη ημέρα μετέβηκε στα γραφεία των εναγόντων και υπέγραψε, από τηλεφώνου του αναφέρθηκε ότι η εγγύηση του θα αφορούσε δάνειο ΛΚ3,500,00 και αύξηση ορίου τρεχούμενου από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,
  7. Ο εναγόμενος 2 ακόμη ανέφερε πως κατά την υπογραφή της εγγύησης εκ μέρους του δεν του εξηγήθηκε οτιδήποτε ως ισχυρίστηκαν οι ΜΕ2 και ΜΕ3 αλλά αυτός εισήλθε στο γραφείο του διευθυντή του καταστήματος τον οποίο γνώριζε, υπόγραψε και έφυγε. Ωστόσο θεωρεί ότι η υπογραφή του εξασφαλίστηκε διά της απόκρυψης σημαντικών γεγονότων εκ μέρους των εναγόντων τα οποία αν γνώριζε δεν θα υπέγραφε. Τα γεγονότα που του απέκρυψαν είναι ότι η εναγόμενη 1 δεν ήταν αξιόχρεη αφού διαφάνηκε πως πριν αυτός υπογράψει για τις δύο διευκολύνσεις είχε προηγούμενο δάνειο ύψους ΛΚ17.000,00 για το οποίο είχε καθυστερημένες δόσεις. Επίσης όταν θα αυξανόταν το όριο του τρεχούμενου τον οποίο εγγυήθηκε από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,00 ήδη η εναγόμενη 1 είχε υπόλοιπο ΛΚ879,86 και πιο πριν ήταν περί το διπλάσιο του ορίου. Κατά τη θέση του οι ενάγοντες αντί να καταστήσουν ληξιπρόθεσμα τα οφειλόμενα ποσά της εναγόμενης 1, της έδιναν χρήματα καθ΄ υπέρβαση των ορίων της. Τέλος ο εναγόμενος 2 κατέθεσε πως με τις τρεις αγωγές που του καταχώρησαν οι ενάγοντες ζητούν πολύ περισσότερα από το ποσό των ΛΚ5.500,00 που εγγυήθηκε. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η πλευρά του εναγόμενου 2 προώθησε θέσεις και τοποθετήσεις εισηγούμενη την απόρριψη της αγωγής. Κατ΄ αρχήν προώθησε τη θέση πως οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται σε απόφαση διότι δεν κατέθεσαν τη συμφωνία που αναφέρουν στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης, εάν δε εννοούν το τεκμήριο 9 αυτό δεν αναφέρει περί έγκρισης ΛΚ3.500,00 ως του αναφέρθηκε, παρόμοια δε στοιχεία κρίθηκαν στην αγωγή 1748/04 με την απόφαση άλλου Δικαστηρίου. Επιπλέον ο εναγόμενος 2 εισηγείται πως η μαρτυρία των εναγόντων δεν απέδειξε το οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό και ούτε εξηγήθηκε πως κατέληξαν στο ύψος το οποίο ζητούν. Εν πάση περιπτώσει δεν απέδειξαν ότι τα επιτόκια τα οποία χρέωναν είναι νόμιμα. Με βάση επίσης τα όσα ανέφερε στη μαρτυρία του, για την απόκρυψη στοιχείων εκ μέρους των εναγόντων, η θέση του είναι πως η εγγύηση του είναι άκυρη επικαλούμενος το άρθρο 101 του Κεφ.
  8. Ως επιπρόσθετο λόγο απόρριψης της αγωγής ο εναγόμενος 2 επικαλέστηκε τη θέση του πως δεν αποδείχθηκε νόμιμος τερματισμός του δανείου αλλά ούτε και αυτός έλαβε γνώση αφού οι επιστολές των εναγόντων δεν παραλαμβάνονταν από αυτόν λόγω λανθασμένης διεύθυνσης. Τέλος ο εναγόμενος 2 θεωρεί πως οι ενάγοντες έδωσαν αδικαιολόγητη παράταση χρόνου στην εναγόμενη 1 ως εκ τούτου είναι δίκαιο σύμφωνα με το άρθρο 93 του Κεφ. 149 να απαλλαχθεί ως εγγυητής που είναι, και όχι να θυματοποιηθεί ιδιαίτερα όταν υπήρχαν υποθήκες εναντίον του πρωτοφειλέτη που δεν εκποιήθηκαν και η ασφάλεια ζωής που εξαργυρώθηκε κατατέθηκε έναντι του δανείου των ΛΚ17.000,00 αντί για τις διευκολύνσεις που αυτός έδωσε την εγγύηση του. Από την πλευρά των εναγόντων ο ευπαίδευτος συνήγορος τους εισηγήθηκε πως τα παράπονα του εναγόμενου 2 δεν ευσταθούν, καθ΄ ότι όλα καλύπτονται από τους όρους της συμφωνίας που υπέγραψε στις 08.06.
  9. Όσον αφορά δε στα περί εξαπάτησης όφειλε ο ίδιος αντί να επιδείξει εμπιστοσύνη στο φιλικό του πρόσωπο πριν υπογράψει να ενημερωθεί για το αξιόχρεο ή όχι της εναγόμενης
  10. Συνακόλουθα στη βάση του ότι υπέγραψε εγγύηση, το ότι αποδείχθηκε το σημερινό υπόλοιπο στο λογαριασμό της εναγόμενης 1 και ότι περαιτέρω αποδείχθηκαν οι νόμιμοι τερματισμοί των συμφωνιών και ο εναγόμενος 2 δεν αμφισβήτησε ότι ταχυδρομήθηκαν οι επιστολές, είναι αρκετά στοιχεία για να εκδοθεί απόφαση ως η έκθεση απαίτησης. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καθώς επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί, το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση τους. Όσον αφορά τη ΜΕ1 διαφαίνεται πως η μαρτυρία της είχε συγκεκριμένη κατεύθυνση λόγω των περιορισμένων γνώσεων της ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφτηκε η εγγύηση του εναγόμενου 2 στις 08.06.00 αφού δεν ήταν παρούσα. Τα έγγραφα τα οποία παρουσίασε ήταν στην κατοχή της εν όψει του ότι πλέον η υπόθεση για τους ενάγοντες βρίσκεται στο Τμήμα Δικαστηριακών Υποθέσεων στο οποίο αυτή εργάζεται. Ήταν θετική και επεξηγηματική στις απαντήσεις της και όσο της επέτρεπαν οι γνώσεις της οι οποίες περιορίζονται στα θέματα των ενεργειών που ακολούθησε το τμήμα της, βεβαίως και σε θέματα ή στοιχεία που προκύπτουν από το φάκελο που έχουν οι ενάγοντες για την υπόθεση. Κρίνεται πως ήταν ειλικρινής σε όσα απάντησε υποστηρίζοντας τις απαντήσεις της με πειστικές εξηγήσεις ή αναφορές. Το Δικαστήριο κατά συνέπεια την κρίνει αξιόπιστη και αποδέχεται τη μαρτυρία της. ΜΕ2 και ΜΕ3 ήταν η Μαρία Προκοπίου και Γιώτα Ρουσιά, αντίστοιχα, επίσης άφησαν καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, υπήρξαν θετικές και πρόθυμες κατά τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Σημειώνεται δε πως από το σύνολο της μαρτυρίας τους τα πιο ουσιαστικά στοιχεία για τα επίδικα θέματα είναι πως ήταν παρούσες κατά την υπογραφή της εγγύησης εκ μέρους του εναγόμενου 2 και πως του εξηγήθηκε ότι επρόκειτο να εγγυηθεί διευκολύνσεις της εναγόμενης 1 για δάνειο ύψους ΛΚ3.500,00 και για αύξηση ορίου από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,
  11. Εδώ σημειώνεται πως η μαρτυρία του εναγόμενου 2 είναι διαφορετική, δηλαδή πως όταν υπόγραψε δεν ήταν παρούσα η ΜΕ2 ή η ΜΕ3 αλλά μόνο ο διευθυντής του καταστήματος και ότι δεν του εξηγήθηκε οτιδήποτε κατά την υπογραφή. Παρά την αντίφαση στα εν λόγω δύο θέματα το Δικαστήριο κρίνει πως για σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν χρειάζεται να αξιολογήσει περαιτέρω στοιχεία περί του ποιος λέει την αλήθεια ή όχι και ποια μαρτυρία από τις δύο αποδέχεται, καθ΄ ότι αφ΄ ενός μεν ο εναγόμενος 2 αποδέχεται την υπογραφή του επί της σύμβασης εγγύησης, και αυτό είναι ικανοποιητικό στοιχείο για τα αναγκαία συμπεράσματα που οφείλει να προβεί το Δικαστήριο, αφ΄ ετέρου ο εναγόμενος 2 αποδέχθηκε ότι του εξηγήθηκε πριν υπογράψει από τηλεφώνου ότι οι διευκολύνσεις προς την εναγόμενη 1 θα αφορούσαν δάνειο ΛΚ3.500,00 και αύξηση ορίου από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,00, συνεπώς δεν θα έχει οποιαδήποτε διαφορετική σημασία στην υπόθεση αν γίνει αποδεκτή είτε η μία μαρτυρία είτε η άλλη, πρόσθετα δε και του ανθρώπινου στοιχείου να μην θυμούνται επακριβώς οι μάρτυρες τα εν λόγω στοιχεία, αφού πέρασαν 9 χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας (08.06.2000) και δεν θα ήταν ορθό να χρεωθούν το θέμα αυτό ως κλονιστικό στοιχείο της αξιοπιστίας τους. Περαιτέρω ο εναγόμενος 2 κατά τη μαρτυρία του έχει πείσει το Δικαστήριο ότι πρόκειται για ειλικρινή μάρτυρα με σεβασμό στην αλήθεια, ως προς τα γεγονότα που κατέθεσε αφού οι θέσεις και απόψεις του θα αξιολογηθούν στη συνέχεια κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων. Ήταν πολύ επεξηγηματικός και πειστικός, παραπέμποντας σε στοιχεία των τεκμηρίων προκειμένου για την στήριξη και απόδειξη των λεγομένων του. Δεν έχει διαπιστωθεί από τη μαρτυρία του να περιέπεσε σε οποιαδήποτε απόφαση, ήταν σταθερός μέχρι το τέλος αυτής. Παρατηρείται ακόμη πως τα μόνα θέματα για τα οποία αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του ως προς τα γεγονότα είναι αυτά στα οποία ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω το Δικαστήριο σε σχέση με τη διαφορετική του μαρτυρία από αυτήν των ΜΕ2 και ΜΕ3 και για το λόγο που εξηγήθηκε κρίνεται πως δεν δικαιολογείται η μη αποδοχή της μαρτυρίας του ή ο κλονισμός της αξιοπιστίας του. Τα υπόλοιπα δε στοιχεία της αντεξέτασης του αφορούσαν διατύπωση διαφορετικής θέσης και θα απασχολήσουν αργότερα το Δικαστήριο. Συνακόλουθα ο εναγόμενος 2 κρίνεται επίσης αξιόπιστος και η μαρτυρία του αποδεκτή. Ο ΜΥ1 ήταν τυπικός περισσότερο και χωρίς οποιοδήποτε ενδοιασμό το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη, σημειώνεται πως ουδεμία αντεξέταση υπέστηκε ως εκ τούτου η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Ευρήματα Δικαστηρίου: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση διαπιστώνεται πως τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου επί των γεγονότων έχουν ως εκτίθενται στη συνέχεια: Οι ενάγοντες είναι τραπεζικός οργανισμός και ως εκ τούτου παραχωρούν σε πελάτες τους τραπεζικές πιστώσεις και άλλες διευκολύνσεις. Στα πλαίσια των εργασιών τους σύναψαν γραπτές συμφωνίες με την εναγόμενη 1, πρωτοφειλέτιδα, για παραχώρηση στην τελευταία πιστωτικών διευκολύνσεων. Οι εν λόγω συμφωνίες έχουν ως ακολούθως: (α) Συμφωνία ημερομηνίας 12.07.1999 (τεκμήριο 2) για δάνειο ύψους ΛΚ17.000,00 υπό τύπο γραμματίου. (β) Συμφωνία ημερομηνίας 08.06.2000 (τεκμήριο 9) για παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων και ειδικότερα για Δάνειο Τακτής Προθεσμίας ύψους ΛΚ3.500,00 και αύξηση ορίου τρεχούμενου λογαριασμού από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,00 όπως συνάγεται και από το τεκμήριο 5 αλλά και την αποδεκτή μαρτυρία που έχει συνδέσει τα δύο εν λόγω τεκμήρια. Περαιτέρω στα πλαίσια εξασφάλισης των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων προς την εναγόμενη 1 ο εναγόμενος 2 μετέβηκε στα γραφεία των εναγόντων και υπέγραψε συμφωνία εγγύησης με τους ενάγοντες στις 08.06.2000 (τεκμήριο 6) για το ποσό των ΛΚ5.500,
  12. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου πως ο εναγόμενος 2, ο οποίος διατηρεί λογιστικό γραφείο όντας λογιστής, αποφάσισε να παραχωρήσει την εν λόγω εγγύηση κατόπιν προτροπής κάποιου φιλικού του προσώπου και πελάτη του το οποίο τον διαβεβαίωσε πως αν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα στις υποχρεώσεις της πρωτοφειλέτιδας θα ανελάμβανε εκείνος την ευθύνη. Όταν δε ο εναγόμενος 2 ειδοποιήθηκε τηλεφωνικώς για να μεταβεί στα γραφεία των εναγόντων του εξηγήθηκε ότι η εγγύηση που θα παραχωρούσε θα ήταν προς την εναγόμενη 1 για δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους ΛΚ3.500,00 και για αύξηση ορίου τρεχούμενου λογαριασμού της από ΛΚ500,00 σε ΛΚ1.000,
  13. Εν όψει του ότι στη συνέχεια η πρωτοφειλέτιδα, εναγόμενη 1, δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό έναντι του ποσού των ΛΚ3.500,00 που της παραχωρήθηκε ως δάνειο στις 08.06.2000 και το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού της αυξανόταν, οι ενάγοντες ζήτησαν από αυτήν την εξόφληση του τότε χρεωστικού υπολοίπου και με επιστολή ημερομηνίας 13.08.2002 (τεκμήριο 7) την οποία απέστειλαν στον εναγόμενο 2 εγγυητή, στη διεύθυνση που αναγράφεται στο τεκμήριο 6, ζήτησαν και από αυτόν την πληρωμή του χρεωστικού υπολοίπου της εναγόμενης 1 διαφορετικά τον ειδοποιούσαν ότι θα προχωρούσαν με αγωγή εναντίον του. Περαιτέρω ως προς την απόδειξη του σημερινού υπολοίπου και χρέους της πρωτοφειλέτιδας οι ενάγοντες στηρίζουν την απαίτηση τους εναντίον του εναγόμενου 2 στη βάση του περιεχομένου του τεκμηρίου 8 το οποίο παρουσιάζει τις χρεώσεις μόνο τόκων επί του εκάστοτε υπολοίπου, αφού δεν έγινε οποιαδήποτε πληρωμή μέχρι σήμερα έναντι του συγκεκριμένου επίδικου δανείου. Νομική πτυχή: Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς οι οποίοι κατατέθηκαν στο φάκελο της παρούσας αγωγής καθώς και τα επιχειρήματα των δύο πλευρών μέσα από τις αγορεύσεις τους, θεωρείται πως η πιο κάτω νομική πτυχή αφορά τα επίδικα θέματα που έχουν εγερθεί, γι΄ αυτό κρίνεται σκόπιμο να γίνει αναφορά σε σχετικές νομικές αρχές και νομολογία. Τα εν λόγω στοιχεία θα βοηθήσουν στην κατανόηση των συμπερασμάτων και διαπιστώσεων που θα ακολουθήσουν αλλά και του τελικού συμπεράσματος του Δικαστηρίου. Θα πρέπει δε κατ΄ αρχή να διευκρινιστεί πως ουσιαστικά στην πορεία της δίκης αλλά και από την καταχώρηση των δικογράφων ο εναγόμενος 2 δεν αμφισβητεί την υπογραφή του επί του τεκμηρίου 6 αλλά προβάλλει κάποιους ισχυρισμούς ως προς την ευθύνη του για ποσά τα οποία παραχωρήθηκαν πιο πριν στην εναγόμενη 1 και ότι ήταν αναξιόχρεη καθώς και ότι εξαπατήθηκε από τους ενάγοντες για να υπογράψει. Είναι συνεπώς χρήσιμο να αναφερθεί ότι στην Πολιτική Έφεση 11588, ημερομηνίας 22.09.2005 υπόθεση Royal Ris Ltd v. Δήμου Λάρνακας 1 Α.Α.Δ. σελ. 1149 επαναβεβαιώθηκε η αρχή πως, όταν υπάρχουν έγγραφες συμφωνίες, η πρόθεση των διαδίκων, ως προς τη δημιουργία εννόμων σχέσεων, συνάγεται μέσα από το περιεχόμενο τους. Δεν επιτρέπεται έτσι οποιαδήποτε μαρτυρία κατά κανόνα για διαπραγματεύσεις των μερών για να αποδειχθούν οι προθέσεις τους αφού αυτές είναι καταγραμμένες στο γραπτό κείμενο. Δεν επιτρέπεται επίσης μαρτυρία η οποία να τροποποιεί ή διαφοροποιεί γραπτούς όρους συμφωνίας. Θα πρέπει στο στάδιο αυτό να σημειωθεί πως από τα όσα έχουν δικογραφηθεί στο φάκελο της παρούσας αγωγής οι ενάγοντες προκειμένου να επιτύχουν στην απαίτηση τους οφείλουν να αποδείξουν τα πιο κάτω: (α) Τη σύναψη έγκυρων συμφωνιών δανείου ή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων με την πρωτοφειλέτιδα, δηλαδή, την εναγόμενη 1, και την παραχώρηση των ποσών του δανείου σ΄ αυτήν ή των άλλων διευκολύνσεων. (β) Ότι ο εναγόμενος 2 υπέγραψε ως εγγυητής για τις διευκολύνσεις της πρωτοφειλέτιδας, εναγόμενης 1, για το ποσό των Λ.Κ.5.500,00 πλέον τόκους και λοιπά έξοδα ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. (γ) Ότι τα ποσά τα οποία οι ενάγοντες δάνεισαν-παραχώρησαν στην πρωτοφειλέτιδα ή μέρος αυτών κατέστηκαν πληρωτέα και απαιτητά τόσο έναντι της πρωτοφειλέτιδας όσο και έναντι του εγγυητή, εναγόμενου
  14. (δ) Ότι υπάρχει πληρωτέο ποσό, χρέος, από την πρωτοφειλέτιδα και απόδειξη του ύψους αυτού καθώς και την ανάλογη υποχρέωση εξόφλησης του από τον εγγυητή, εναγόμενο 2 σε σχέση με το ποσό που εγγυήθηκε. Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους Ενάγοντες όπως αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της παραδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας και όχι το παραδεκτό της μαρτυρίας, υπό το πρίσμα πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρινίζεται και τονίζεται πως η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη. Συμπέρασμα Δικαστηρίου: Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα στη νομική πτυχή αλλά και τα ευρήματα, εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο οι ενάγοντες απόσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί για τα απαραίτητα στοιχεία (α) έως (δ) όπως αυτά αναφέρονται στη νομική πτυχή (ανωτέρω). (α) Σύναψη έγκυρων συμφωνιών μεταξύ των εναγόντων και εναγόμενης 1, πρωτοφειλέτιδας και παραχώρηση των πιστωτικών διευκολύνσεων: Με βάση τα όσα στοιχεία βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι οι ενάγοντες έχουν θέσει ικανοποιητική μαρτυρία κατά τη δίκη και δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση αλλά ούτε και αντιφατική μαρτυρία πως συνάφθηκε συμφωνία με την εναγόμενη 1 για την παραχώρηση δανείου ύψους ΛΚ3.500,
  15. Επίσης σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία της ΜΕ2 συνάγεται ξεκάθαρα ότι παραχωρήθηκε στην εναγόμενη 1 το ποσό των ΛΚ3.500,
  16. (β) Παροχή εγγύησης από τον εναγόμενο 2 για τις πιστωτικές διευκολύνσεις που δόθηκαν στην πρωτοφειλέτιδα: Εν όψει του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2 αποδέχεται την υπογραφή του τεκμηρίου 6 δεν παρέχεται ευχέρεια για μη θετική τοποθέτηση επί του στοιχείου αυτού. Παραμένει ωστόσο να κριθούν τα όσα ο εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ως στοιχεία που τον απαλλάσσουν της εγγύησης και/ή ότι αυτή είναι άκυρη. Ειδικότερα αποφασίζονται τα πιο κάτω:
(1)Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος 2 ως στοιχεία τα οποία του απέκρυψαν οι ενάγοντες πριν υπογράψει το τεκμήριο 6 αφορούν στην οικονομική κατάσταση της πρωτοφειλέτιδας την οποία αυτός είχε υποχρέωση να εξετάσει πριν αποφασίσει να παραχωρήσει εγγύηση αφού γνώριζε ποιος ήταν ο σκοπός αυτής. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε νομική υποχρέωση εκ μέρους των εναγόντων για να τον πληροφορήσουν για την οικονομική κατάσταση της πρωτοφειλέτιδας. Νομική υποχρέωση για τέτοια ζητήματα έχει θεσπιστεί με το Ν.197(i)/2003 στο άρθρο 5 ωστόσο η ισχύς του εν λόγω Νόμου σύμφωνα με τα άρθρα 13 και 15 αρχίζει από 01.05.2004.
(2)Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος 2 ως γεγονότα που του απέκρυψαν οι ενάγοντες δεν συνιστούν στοιχεία τα οποία να βρίσκουν νομικό έρεισμα στις διατάξεις των άρθρων 21, 25, 26, 27 και 28 του Κεφ. 149 τα οποία προνοούν περί άκυρων συμβάσεων.
(3)Επειδή έχει γίνει επίκληση από τον εναγόμενο 2 της υπόθεσης Αlpha Bank Ltd v. Γαλάτειας Χ. Στεφάνου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1101 κρίνεται πως στην εν λόγω υπόθεση το μόνο που αναφέρθηκε και εξετάστηκε ήταν κατά πόσο ήταν ορθή απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου για παραμερισμό απόφασης, και δεν κρίθηκε οτιδήποτε που να δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο.
(4)Ένα σημαντικό επίσης στοιχείο κρίνεται ότι αποτελεί το γεγονός πως ο εναγόμενος 2 γνώριζε το ενδεχόμενο να μην εξελιχθεί ομαλά το δάνειο της πρωτοφειλέτιδας, στηρίχθηκε όμως στη διαβεβαίωση του φιλικού του προσώπου, υπό αυτό όμως το δεδομένο δεν δικαιολογείται να επικαλείται απάτη εκ μέρους της Τράπεζας όντας λογιστής αλλά και ψηλού νοητικού επιπέδου άτομο. Συνακόλουθα ο εναγόμενος 2 απέτυχε να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία ή θέσεις που θα δικαιολογούσαν την απαλλαγή του από το περιεχόμενο της σύμβασης εγγύησης (τεκμήριο 6) την οποία υπέγραψε. (γ) Ότι το χρέος κατέστηκε πληρωτέο και απαιτητό: Όπως ήδη προέκυψε από την αποδεκτή μαρτυρία ο λογαριασμός της πρωτοφειλέτιδας παρουσίαζε προβλήματα γι΄ αυτό οι ενάγοντες τερμάτισαν τη λειτουργία του ζητώντας την πληρωμή του. Σημειώνεται πως σύμφωνα με τον όρο 4 του τεκμηρίου 9 (συμφωνία δανείου) οι ενάγοντες είχαν το δικαίωμα οποτεδήποτε και χωρίς οποιαδήποτε προϋπόθεση ή όρο να τερματίσουν τη λειτουργία του λογαριασμού και να απαιτήσουν το ποσό του δανείου που έδωσαν στην εναγόμενη
  1. Σημειώνεται ακόμη ότι έχει ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον της πρωτοφειλέτιδας αλλά και κατά τη δίκη δεν τέθηκε αμφισβήτηση γι΄ αυτό το θέμα. Παραμένει ωστόσο να αποφασισθεί κατά πόσο οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ότι το χρέος έχει καταστεί πληρωτέο και απαιτητό έναντι του εγγυητή - εναγόμενου 2 στοιχείο το οποίο ο τελευταίος αμφισβήτησε έντονα και παρουσίασε μαρτυρία προς αντίκρουση του. Για σκοπούς απάντησης στο εν λόγω ερώτημα κρίνεται ορθό να παρατεθούν στη συνέχεια οι όροι 2 και 10 της συμφωνίας εγγύησης, τεκμήριο 6 και αφορούν την εγγύηση που υπόγραψε ο εναγόμενος 2: «Όρος
  2. Εγώ, ο πιο κάτω υπογεγραμμένος, με την παρούσα εγγυούμαι όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα, είτε οι υποχρεώσεις αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές, είτε κατέστησαν ή που πιθανό να καταστούν απαιτητές, είτε αυτές είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσοι ή έμμεσοι, αναλαμβάνω δε να σας πληρώσω μόλις μου το ζητήσετε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ήθελε καταστεί πληρωτέο σε σας σε σχέση με τις ρηθείσες υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη ή οποιαδήποτε από αυτές, συμπεριλαμβανομένων τόκων τραπεζικών δικαιωμάτων, δικηγορικών και άλλων εξόδων. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πάντοτε και υπό τους όρους της παραγράφου 7 του παρόντος, ότι το ποσό κεφαλαίου για το οποίο θα ευθύνομαι βάσει της παρούσας εγγύησης δεν θα υπερβαίνει το ποσό των £5.500.- (Πέντε χιλιάδες πεντακόσιες και 00/100 Λίρες Κύπρου). Επιπλέον θα ευθύνομαι για τόκους προς ποσοστό επιτοκίου ίσο προς το εκάστοτε ανώτατο ποσοστό επιτοκίου που επιτρέπεται από το Νόμο, προμήθειες και/ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα επί του πιο πάνω ποσού μέχρι πλήρους και τελείας εξόφλησης όπως και για δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και δαπάνες. Όρος
  3. Γραπτή ζήτηση βάσει της παρούσας θα θεωρείται ότι έγινε με τον κατάλληλο τρόπο από μένα ή τους διαχειριστές της περιουσίας μου αν δοθεί με επιστολή που θα έχει σταλεί με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση που αναφέρεται πιο κάτω και θα έχει πλήρη ισχύ παρά την τυχόν αλλαγή στην διεύθυνση μου και κοινοποίηση της αλλαγής αυτής προς την Τράπεζα, και τέτοια ζήτηση θα θεωρείται ότι λήφθηκε από μένα ή τους διαχειριστές της περιουσίας μου 24 ώρες μετά την ταχυδρόμησή της, και θα είναι ισχυρή αν υπογραφεί από οποιοδήποτε υπάλληλο της Τράπεζας, και για απόδειξη της ταχυδρόμησης θα είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι ρίφθηκε ο φάκελλος που περιέχει τη ζήτηση στο ταχυδρομείο, νοουμένου ότι ο φάκελλος έφερε την σωστή διεύθυνση». (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου). Με βάση τους πιο πάνω όρους κρίνεται πως οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ότι ενήργησαν με βάση τους συμβατικούς όρους της εγγύησης και ότι απαίτησαν από τον εναγόμενο 2 το πληρωτέο και απαιτητό χρέος της πρωτοφειλέτιδας. Ο λόγος έγκειται στο ότι η επιστολή που οι ενάγοντες παρουσίασαν προς τούτο (τεκμήριο 7) αποδείχθηκε ότι αφ΄ ενός μεν έχει ταχυδρομηθεί και κατά δεύτερο λόγο φέρει τη σωστή διεύθυνση ως είχε συμφωνηθεί από τον εναγόμενο 2 και εμφαίνεται επί του τεκμηρίου
  4. Είναι δε αδιάφορο αν ο εναγόμενος 2 παρέλαβε ή όχι το εν λόγω τεκμήριο αρκεί που αποδείχθηκε ότι ταχυδρομήθηκε. Ως προς το τελευταίο θέμα της ταχυδρόμησης με τον τρόπο που ο εναγόμενος 2 το έχει θέσει στην αγόρευση του εισηγούμενος ότι δεν έχει ταχυδρομηθεί το τεκμήριο 7 η θέση του δεν γίνεται αποδεκτή αφού κατά τη δίκη δεν υποβλήθηκε στη ΜΕ1 ότι δεν στάληκε ή δεν ταχυδρομήθηκε η επιστολή τεκμήριο 7 αλλά η επιμονή της υπεράσπισης ήταν στη «λανθασμένη» διεύθυνση. Σύμφωνα δε με τα όσα έχουν κριθεί στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 05.05.2009, Πολιτική Έφεση αρ. 163/2006 Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.ά η αναφορά σε μαρτυρία ότι έχουν αποσταλεί επιστολές τερματισμού στους πρωτοφειλέτη και εγγυητή κρίθηκε ικανοποιητική για την απόδειξη αυτού του στοιχείου δηλαδή της ταχυδρόμησης, εν όψει του ότι κατά την ακρόαση δεν υπήρξε αντεξέταση ή υποβολή ότι δεν ταχυδρομήθηκαν, κάτι που συντρέχει και στην παρούσα περίπτωση, συνεπώς η θέση του εναγόμενου 2 ότι δεν υπήρξε νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας δανείου ή απαίτησης των χρημάτων από αυτόν απορρίπτεται. Από την πιο πάνω νομολογία (Λάμπρου Χαριλάου) δίδεται απάντηση σε ακόμη έναν ισχυρισμό του εναγόμενου 2 ο οποίος ισχυρίζεται ότι η συμφωνία εγγύησης είναι ασαφής και αόριστη ως εκ τούτου άκυρη. Ουδεμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογεί τέτοιο συμπέρασμα και εφαρμογή του άρθρου 29 του Κεφ.
  5. (δ) Απόδειξη χρέους πληρωτέου και το ύψος αυτού, και ανάλογη υποχρέωση του εναγόμενου 2 και σύμφωνα με τα ποσά που έχει εγγυηθεί: Από την προσαχθείσα μαρτυρία κρίνεται πως οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν το χρέος της πρωτοφειλέτιδας στο ύψος που το ζητούν στην έκθεση απαίτησης τους αλλά και στο τεκμήριο
  6. Οι λόγοι εξηγούνται στη συνέχεια:
(1)Το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσιάζει το τεκμήριο 8 είναι €12.924,38, αυτό όμως το υπόλοιπο δεν συνάδει με τη μαρτυρία που δόθηκε ότι παραχωρήθηκε στην πρωτοφειλέτιδα ποσό ΛΚ3.500,00 με το δάνειο τακτής προθεσμίας το οποίο αφορά το τεκμήριο
  1. Ο λόγος είναι πως με την έναρξη της κατάστασης στις 08.06.00 αντί να αναφέρεται ως αρχικό ποσό οι ΛΚ3.500,00 αναφέρεται ΛΚ5.500,00 που ήταν το ύψος της εγγύησης. Άρα το ποσό αυτό κατ΄ αρχήν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, περαιτέρω όμως στη βάση αυτής της λανθασμένης καταχώρησης οι ενάγοντες σύμφωνα με το τεκμήριο 8 (κατάσταση λογαριασμού) προχωρούν επίσης λανθασμένα και αντισυμβατικά να χρεώνουν τόκο επί του ποσού των ΛΚ5.500,00 και όχι του ποσού των ΛΚ3.500,00 που ήταν το ποσό που παραχωρήθηκε στην πρωτοφειλέτιδα, ως αποτέλεσμα δε αθροίστηκε ένα ποσό το οποίο δεν προέκυψε με βάση το αρχικό πραγματικό ποσό και στη βάση των ορθών χρεώσεων τόκου επί εκάστοτε υπολοίπων δηλαδή. Θα πρέπει εδώ να επισημανθεί πως τα πιο πάνω στοιχεία έχουν εγερθεί και κατά την αντεξέταση των ΜΕ που διενεργήθηκε από τον εναγόμενο 2 όμως οι ενάγοντες δεν έπραξαν οτιδήποτε για να το αντιμετωπίσουν ή να το αντικρούσουν. Στο σημείο αυτό ωστόσο είναι ορθό να επισημανθεί πως το θέμα της απόδειξης υπολοίπου δεν δικαιολογείται να κλείσει μέχρι εδώ αφού υπάρχει ξεκάθαρη αποδεκτή μαρτυρία από τους ενάγοντες πως το ποσό των ΛΚ3.500,00 παραχωρήθηκε στην πρωτοφειλέτιδα όμως αυτή δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Η εν λόγω μαρτυρία νομιμοποιεί το Δικαστήριο, εν όψει και της απόρριψης των υπολοίπων θέσεων του εναγόμενου 2, να εκδώσει απόφαση προς όφελος των εναγόντων για το αρχικό ποσό των ΛΚ3.500,00, όχι όμως σε οτιδήποτε που να αφορά τον τρεχούμενο λογαριασμό καθ΄ ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού ή άλλη μαρτυρία για σημερινό χρεωστικό υπόλοιπο. Επίσης καμία αναφορά γίνεται στην έκθεση απαίτησης. Επιπλέον οι ενάγοντες δικαιούνται το συμβατικό επιτόκιο όπως αυτό συμφωνήθηκε με το τεκμήριο 9 αφού καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για αύξηση του επιτοκίου στη συμφωνία δανείου με την πρωτοφειλέτιδα. Το τεκμήριο 7 δεν κρίνεται αρκετό αφού δεν απευθύνεται στην πρωτοφειλέτιδα αλλά στον εγγυητή εναγόμενο
  2. Πριν ολοκληρώσει το Δικαστήριο την παρούσα του απόφαση κρίνεται ορθό να αναφερθεί πως τα όσα έχουν προωθηθεί από τον εναγόμενο 2 περί ύπαρξης δεδικασμένου δεν δύνανται να επιτύχουν και απορρίπτονται για τους πιο κάτω λόγους: (α) Δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από τον εναγόμενο 2 ότι οι αποφάσεις στις αγωγές 1746/04 και 1748/04 είναι τελεσίδικες. (β) Ειδικότερα όπως διαπιστώνεται από την έκθεση απαίτησης στην αγωγή 1746/04 (τεκμήριο 12) παρά το ότι γίνεται αναφορά στη συμφωνία ημερομηνίας 08.06.00 που αφορά το επίδικο δάνειο ύψους ΛΚ3.500,00 στην παράγραφο 11 του εν λόγω τεκμηρίου είναι ξεκάθαρο ότι η απαίτηση αφορούσε το δάνειο ύψους ΛΚ17.000,00 που υπήρχε προγενέστερα της εγγύησης που έδωσε ο εναγόμενος
  3. Περαιτέρω από την έκθεση απαίτησης στην αγωγή 1748/04 (τεκμήριο 10) δεν διαφαίνεται να υπήρξε απαίτηση και ευθύνη του εναγόμενου 2 στη βάση της συμφωνίας 08.06.00 για το δάνειο των ΛΚ3.500,
  4. Άλλωστε διαφαίνεται και από τις τρεις αγωγές (1746/04, 1747/04 (παρούσα) και 1748/04 ότι καταχωρήθηκαν ξεχωριστά και αφορούσαν διαφορετικές διευκολύνσεις που όντως περιελάμβαναν τον εναγόμενο 2 ως εγγυητή, όπως διαπιστώθηκε ήδη αυτός υπέγραψε μόνο για το δάνειο των ΛΚ3.500,00 θέμα για το οποίο δεν αποφάσισαν τα προηγούμενα Δικαστήρια. Τέλος και επειδή οι ενάγοντες στην έκθεση απαίτησης τους διεκδικούν το ποσό των ΛΚ300,00 ως αποζημιώσεις και/ή έξοδα για μελέτη και/ή αξιολόγηση του λογαριασμού της πρωτοφειλέτιδας κρίνεται ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία είτε για τη στήριξη τέτοιας χρέωσης είτε για το ύψος, η δε ΜΕ1 όταν ερωτήθηκε δεν έδωσε απάντηση ως προς την εν λόγω χρέωση. Ένα άλλο παράπονο το οποίο προώθησε ο εναγόμενος 2 είναι πως οι ενάγοντες έδωσαν αδικαιολόγητα παράταση χρόνου στην πρωτοφειλέτιδα χωρίς να τερματίσουν τις διευκολύνσεις που τις παραχώρησαν ενώ η τελευταία δεν ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καθ΄ ότι ο εναγόμενος 2 έχει αποποιηθεί τέτοιας επιχειρηματολογίας ή δικαιώματος όταν υπέγραψε το τεκμήριο 6 το οποίο στον όρο 5(β) δίδει συμβατικό δικαίωμα στους ενάγοντες να παραχωρούν παρατάσεις χρόνου ή και να απέχουν από διαβήματα προς είσπραξη εναντίον της πρωτοφειλέτιδας. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση προς όφελος των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου 2 για το ποσό των €5.980,11 (ΛΚ3.500,00) με τόκο 8% από 13.08.2002, οπότε απαιτήθηκαν τα χρήματα μέχρι εξοφλήσεως. Επιπλέον ο εναγόμενος 2 διατάσσεται όπως καταβάλει τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .. ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Συμβάσεις - Εγγύηση σε τραπεζικό δάνειο - Τερματισμός συμφωνιών - Πληρωτέο ποσό - Τόκος - Δεδικασμένο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.