Αίτηση υπό: Νεοκλή Ε. Νεοκλέους ν. Αναφορικά με τον Προκόπη Σπύρου, Αρ. Αίτησης: 201/09, 17.06.2009

(6)μηνών πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης κατοικούσε και εργαζόταν στην επαρχία Λεμεσού. (γ) Ότι ο αιτητής δεν έχει ούτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκ μέρους του έχει οποιαδήποτε εξασφάλιση στην περιουσία του καθ΄ ου η αίτηση ή πάνω σε οποιοδήποτε μέρος της για την πληρωμή του οφειλομένου ποσού. (δ) Ότι ο αιτητής μέσα σε τρεις

(3)μήνες πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης διέπραξε την πιο κάτω πράξη πτώχευσης δηλαδή στις 27.02.2009 του επεδόθηκε η υπ΄ αριθμόν 419/09 ειδοποίηση πτώχευσης η οποία καταχωρήθηκε στις 25.02.2009 με την οποία μεταξύ άλλων κλήθηκε να πληρώσει το πιο πάνω ποσό μέσα σε 7 ημέρες από την επίδοση της, η οποία ήταν όπως έπρεπε οπισθογραφημένη και ο πιο πάνω χρεώστης παρέλειψε να πληρώσει το πιο πάνω ποσό μέσα σε 7 ημέρες από την ημέρα επίδοσης και/ή μετά την εκπνοή των 7 ημερών και/ή μέχρι σήμερα και/ή να συμμορφωθεί στην προαναφερθείσα ειδοποίηση πτώχευσης. Αίτηση: Η αίτηση συνοδεύεται τόσο από ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος επιβεβαιώνει τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση και από τη νενομισμένη οποισθογράφηση προς γνώση του καθ΄ ου η αίτηση των δικαιωμάτων του για αμφισβήτηση και καταχώρηση ένστασης αν ήθελε να αμφισβητήσει την αίτηση. Τέλος επισυνάπτεται στην αίτηση πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων του Πρωτοκολλητή προς όφελος του αιτητή και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση ημερομηνίας 16.02.

1. Ένσταση: Στην πιο πάνω αίτηση ο καθ΄ ου η αίτηση έχει καταχωρήσει στις 08.04.2009 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
2. Το εκ μέρους του αιτητή διεκδικούμενο ποσό έχει εξοφληθεί πλήρως μέσω επιταγής που εξέδωσε η Εταιρεία Doumas Trading Center Ltd επ΄ ονόματι του την 02.07.2007 για συνολικό ποσό ΛΚ5.000,00 (€8.543,00) που ζήτησε και πήρε ο Αιτητής σαν αμοιβή του για συγκεκριμένη υπόθεση δηλαδή την αγωγή 6228/02 Ε.Δ. Λεμεσού, την οποία επιταγή ο αιτητής εξαργύρωσε.
3. Η ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄ αρ. 419/09 και η δυνάμει αυτής ισχυριζόμενη πράξη πτώχευσης είναι ελαττωματική και παράνομη αφού η εν λόγω ειδοποίηση πτώχευσης δεν συνοδεύτηκε από πιστό αντίγραφο αποφάσεως παρά μόνο από πιστοποιητικό επί ψηφίσεως εξόδων που εξέδωσε ο Πρωτοκολλητής του Ε.Δ. Λεμεσού. Το εν λόγω πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή δεν αποτελεί «Απόφαση» εντός της έννοιας των περί Πτωχεύσεων Νόμου και Κανονισμών.
4. Δεν διεπράχθηκε πράξη πτώχευσης αφού η ειδοποίηση πτώχευσης 419/2009 είναι παράτυπη και παράνομη.
5. Η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά «τρόπο εκτελέσεως χρηματικής Απόφασης Δικαστηρίου» αφού οι τρόποι εκτελέσεως μιας τέτοιας απόφασης αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ως τροποποιήθηκε. Σημειώνεται πως οι λόγοι ένστασης δεν υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσε ενόρκως και προφορικά ο αιτητής ο οποίος αντεξετάστηκε, ως επίσης παρουσιάστηκε εκ μέρους του αιτητή ως μάρτυρας η κα Τροοδία Ιωαννίδου, υπεύθυνη στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Πρωτοκολλητείου του Ε.Δ. Λεμεσού. Κατατέθηκαν δε ως τεκμήρια τα πιο κάτω έγγραφα: Τεκμήριο 1: Ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 419/
6. Τεκμήριο 2: Ένορκη δήλωση επίδοσης ειδοποίησης πτώχευσης 419/
7. Τεκμήριο 3: Πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων από τον Πρωτοκολλητή Α΄ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 28.01.
8. Τεκμήριο 4: Πιστόν Αντίγραφο αίτησης 213/05 για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Σημειώνεται πως τα τεκμήρια 3 και 4 αφορούν την προώθηση του πρώτου λόγου ένστασης ο οποίος στην πορεία της δίκης αποσύρθηκε. Διαπιστώνεται πως η μαρτυρία των μαρτύρων δεν αμφισβητήθηκε ως προς τα γεγονότα και έχει παραμείνει αναντίλεκτη, χωρίς οποιοδήποτε ενδοιασμό το Δικαστήριο την αποδέχεται ως αξιόπιστη και ανταποκρινομένη στην αλήθεια. Σημειώνεται πως τα ουσιώδη γεγονότα υποστηρίζονται από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί και βρίσκονται ως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή εισηγήθηκε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση, αναφέρθηκε δε σε επιμέρους μαρτυρία για την κάθε προϋπόθεση, ειδικότερα ως προς το πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων του Πρωτοκολλητή που συνοδεύει την αίτηση (όχι το τεκμήριο 3) εξέφρασε τη θέση ότι είναι ικανοποιητικό για την απόδειξη της ύπαρξης χρέους. Νομικό έρεισμα εντοπίζεται στη Δ.59 Κ.
9. Περαιτέρω κάλεσε το Δικαστήριο να μην αποδεχθεί οποιοδήποτε από τους λόγους ένστασης οι οποίοι δεν δύνανται να ευσταθήσουν ως επίσης η ειδοποίηση ένστασης που καταχωρήθηκε δεν είναι σύμφωνα με τον τύπο αρ. 8 που προβλέπουν οι σχετικοί κανονισμοί. Συνακόλουθα ζήτησε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Από την άλλη πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον καθ΄ ου η αίτηση δεν έθεσε οποιαδήποτε αμφισβήτηση ως προς τα γεγονότα και επικεντρώθηκε σε νομικά θέματα, εξέφρασε τη θέση πως η Δ.59 Κ.36 αφορά μόνο στα έξοδα και δεν λειτουργεί ως υποκατάστατο απόφασης Δικαστηρίου όπως απαιτεί ο Κ.39 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, συνακόλουθα δεν πληρείται απαραίτητη προϋπόθεση για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Επιπλέον εισηγήθηκε ότι υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας στην παρούσα περίπτωση αφού ο σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας δεν είναι η είσπραξη του οφειλόμενου ποσού αλλά άλλος. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 4 του Κεφ. 5 έχει θεσμοθετήσει τη Δικαιοδοσία των Δικαστηρίων για έκδοση διαταγμάτων παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Στο άρθρο 5 του ιδίου Νόμου προβλέπονται οι όροι και προϋποθέσεις οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν ούτως ώστε να δικαιούται κάποιος πιστωτής να υποβάλει αίτηση πτώχευσης. Οι όροι αυτοί είναι οι ακόλουθοι: (α) το ποσό του χρέους να υπερβαίνει τις ΛΚ500,00 (€854,30). (β) το χρέος να είναι εκκαθαρισμένο ποσό πληρωτέο είτε άμεσα είτε στο μέλλον σε καθορισμένο όμως χρόνο. (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία θα στηρίζεται η πτώχευση να συνέβηκε μέσα σε 3 μήνες πριν την υποβολή της αίτησης. (δ) ο οφειλέτης να κατοικεί στην Κύπρο ή εάν μέσα σε ένα χρόνο πριν την υποβολή της αίτησης είχε τη συνήθη διαμονή η τόπο εργασίας του στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες προσωπικά ή με αντιπρόσωπο στην Κύπρο. Επιπλέον στην περίπτωση όπου τυγχάνει ο αιτητής-πιστωτής να είναι εξασφαλισμένος οφείλει στην αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση ή να δηλώσει εκτίμηση της ασφάλειας του. Το άρθρο 6 του Κεφ. 5 προβλέπει τη διαδικασία της προώθησης της αίτησης πτώχευσης. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 6 συνάγεται ότι κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης και προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής θα πρέπει να αποδειχθούν τα πιο κάτω στοιχεία. (α) βεβαίωση πιστωτή με ένορκη δήλωση για το χρέος. (β) το χρέος. (γ) η επίδοση της αίτησης. (δ) η πράξη πτώχευσης. Αναλόγως των αποδεικτικών στοιχείων το Δικαστήριο προχωρεί είτε στην έκδοση του διατάγματος, είτε στην απόρριψη της αίτησης. Λαμβανομένου υπόψη του λόγου ένστασης περί κατάχρησης της παρούσας διαδικασίας ορθό είναι να αναφερθούν τα πιο κάτω: Στην αγγλική υπόθεση Re Majory η οποία εμφαίνεται με τον τίτλο Re A Debtor

(1955)2 All E.R. 65 (CA) διατυπώθηκε ο κανόνας ότι αποτελεί κατάχρηση η χρήση ή απειλή χρήσης της διαδικασίας πτώχευσης για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται, κυρίως αναφέρθηκε ότι αυτό αποτελεί κανόνα καθολικής εφαρμογής και όχι μόνο στις διαδικασίες πτώχευσης. Η έννοια και/ή ο θεσμός της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αναγνωρίζεται και λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η δε νομολογία προβάλλει πλούσια. Στην ίδια πιο πάνω υπόθεση Re a Debtor γίνεται παραπομπή στην απόφαση Re A Judgement Summons

(1953)1 All.E.R. 424 στην οποία αναφέρθηκε ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου αυτή θα αποτελούσε καταπιεστικό μέσο ως προς τα δικαιώματα του χρεώστη. Αναφορικά με το πότε προκύπτει κατάχρηση εξηγείται στην απόφαση Re Shaw

(1928)Ch 206, απόφαση στην οποία γίνεται ανασκόπηση στην προηγούμενη νομολογία, επί του θέματος. Με συντομία προκύπτει πως όταν η αίτηση πτώχευσης ή γενικά η πτωχευτική διαδικασία κινείται όχι με καλή πίστη ή πρόθεση αλλά για κάποιο παράλληλο ή άλλο σκοπό τότε πρόκειται για καταπίεση. Στο σύγγραμμα Williams on Bankruptcy 19η έκδοση των Μuir Hunter and David Graham στη σελίδα 70 γίνεται αναφορά στην εξουσία των αγγλικών Δικαστηρίων με βάση βέβαια ειδικό νόμο, του 1869, να μην εκδίδουν διατάγματα παραλαβής όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η αίτηση πτώχευσης προωθείται για άλλο σκοπό ή για παράλληλο σκοπό. Οι ίδιες αρχές εξακολούθησαν να έχουν εφαρμογή και με μεταγενέστερη νομοθεσία, σε περιπτώσεις όπου έτυχε και λήφθηκαν χρήματα εκβιαστικά ή γίνονται προσπάθειες για να εισπραχθούν χρήματα εκβιαστικά ή ακόμη για να εξασφαλιστεί κάποιο πλεονέκτημα μυστικά από άλλους πιστωτές. Στην απόφαση London Clubs κ.α. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου

(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 1699 επιβεβαιώθηκε πρωτόδικη απόφαση με την οποία κρίθηκε ότι ήταν καταπιεστική σε βάρος χρεώστη η διαδικασία πτώχευσης καθ΄ότι, όπως εξηγείται και στην απόφαση του εφετείου, δεν προωθήθηκαν μέτρα εκτέλεσης εναντίον του χρεώστη παρ΄ ότι υπήρχαν διατάγματα πληρωμής με δόσεις στα οποία δεν συμμορφωνόταν. Κρίθηκε συνεπώς ότι η πτωχευτική διαδικασία αποσκοπούσε στο να καταπιεστεί ο χρεώστης. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και Συμπεράσματα: Εξετάζοντας όλα τα γεγονότα και στοιχεία που προκύπτουν από την αποδεκτή και προσαχθείσα μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με δεδομένα πλέον ότι το μόνο στοιχείο που αμφισβητήθηκε είναι το κατά πόσο το πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων είναι ικανοποιητικό για την ύπαρξη χρέους, κρίνεται πως όλες οι προϋποθέσεις και στοιχεία που αναφέρονται πιο πάνω, και τα οποία απαιτούνται για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος έχουν αποδειχθεί από πλευράς του αιτητή. Ειδικότερα ως προς το θέμα που ηγέρθηκε για τη σημασία και ισχύ του πιστοποιητικού ψήφισης εξόδων από τον Πρωτοκολλητή η θέση του καθ΄ ου η αίτηση απορρίπτεται οι λόγοι εξηγούνται στη συνέχεια: (α) Κατ΄ αρχήν κρίνεται ορθό να παρατεθεί αυτούσιος ο Κ.36 της Δ.59: «35. Certificates of taxation may, upon being filed, be executed as if they were orders of the Court, but execution thereon may be stayed by order of a Judge of the Court on the same terms as execution of an order of the Court may be stayed». Από το λεκτικό της Δ.59 Κ.36 είναι ξεκάθαρο πως σκοπός του νομοθέτη που έχει θεσπίσει τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας ήταν να προσδώσει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ξεχωριστή σημασία σε πιστοποιητικά του Πρωτοκολλητή όταν γίνεται ψήφιση γι΄ αυτό ξεκάθαρα τους απέδωσε κύρος και ισχύ διατάγματος Δικαστηρίου. Στο ίδιο πνεύμα λειτουργεί και η πρόνοια για αναστολή εκτέλεσης τέτοιων πιστοποιητικών ως συμβαίνει σε Διατάγματα Δικαστηρίου. Συνεπώς από άποψη ισχύς και λειτουργίας ουδεμία διαφορά υπάρχει ή δικαιολογείται σε σχέση με Διάταγμα Δικαστηρίου. (β) Η απόφαση Cartwright and another v. Barker

(1975)2 All E.R. 970 στην οποία έχει παραπέμψει ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής καθ΄ ότι δεν ασχολήθηκε με την πρόνοια της Δ.59 Κ.36 ή παρόμοια πρόνοια αλλά στηρίχθηκε σε άλλη βάση δεδομένων και σε Αγγλικό Νόμο του 1914, το ζήτημα όμως που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι απαντάται και ρυθμίζεται στην Κυπριακή Έννομη Τάξη από τη Δ.59 Κ.36. (γ) Ως επιπρόσθετο στοιχείο κρίνεται ότι λειτουργεί η πρόνοια του Κ.18 της Δ.59 η οποία ομιλεί Περί Τελικού Πιστοποιητικού αν δεν υπάρξει αμφισβήτηση. (δ) Η θέση της πλευράς του καθ΄ ου η αίτηση και η ερμηνεία την οποία δίδει στο πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων δεν συνάδει με τις πιο πάνω διατάξεις των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προϋποθέτει δε κάποια άλλη διαδικασία η οποία να μεταμορφώνει το πιστοποιητικό ψήφισης σε αποδεικτικό ύπαρξης χρέους που όμως δεν προβλέπεται πουθενά κάτι τέτοιο, συνακόλουθα το κύρος που δίδεται με τη θέση του καθ΄ ου η αίτηση είναι απλά ότι τα έξοδα ανέρχονται σε κάποιο ποσό. Κάτι τέτοιο όπως διαφαίνεται ότι δεν συνάδει με τη γραμματική ερμηνεία της εν λόγω διάταξης όπου ο συντάκτης των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας έχει δώσει φύση Διατάγματος στα πιστοποιητικά ψήφισης καταλόγων εξόδων. Στη συνέχεια είναι αναγκαίο να απαντηθεί και το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας εφόσον έχει τεθεί από την πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση. Το Δικαστήριο έχει διέλθει το θέμα όπως έχει τεθεί και κρίνει ότι τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του δεν δικαιολογούν συμπέρασμα για ύπαρξη κατάχρησης της παρούσας διαδικασίας εκ μέρους του αιτητή για τους ακόλουθους λόγους: (α) Ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί τέτοιο συμπέρασμα αλλά ούτε καν υποβολή υπήρξε κατά την αντεξέταση του αιτητή, ο δε καθ΄ ου η αίτηση δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία συνεπώς ελλείπει το αναγκαίο υπόβαθρο για ανάλογο συμπέρασμα. (β) Η απουσία εκ μέρους του αιτητή λήψης μέτρων εκτέλεσης για είσπραξη του οφειλόμενου σ΄ αυτόν ποσού επίσης από μόνη της δεν νομιμοποιεί το Δικαστήριο να προβεί σε συμπέρασμα ότι ο αιτητής καταχράται της παρούσας διαδικασίας με σκοπό και μόνο την καταπίεση των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση, άλλωστε ως ο ίδιος κατέθεσε έστειλε επιστολές στον καθ΄ ου η αίτηση για πληρωμή και αυτός δεν ανταποκρίθηκε. (γ) Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω στοιχεία κρίνεται ότι δεν δικαιολογείται εφαρμογή της υπόθεσης London Clubs (ανωτέρω) αφού τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης ήταν διαφορετικά από την παρούσα. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε διάταγμα πληρωμής με δόσεις, και να επιδόθηκαν ειδοποιήσεις πτώχευσης, ούτε και προσπάθεια για πληρωμή μεγαλύτερου ποσού απ΄ ότι προβλέπει το Διάταγμα. Στην παρούσα υπόθεση δεν είναι φανερό πως η διαδικασία πτώχευσης έχει σκοπό την καταπίεση και παράκαμψη Διατάγματος Δικαστηρίου για πληρωμή με δόσεις. Επίσης στην παρούσα υπόθεση καμία μαρτυρία υπήρξε από τον καθ΄ ου η αίτηση πως υπάρχει καταπίεση και ούτε δήλωσε αν είναι έτοιμος ή πρόθυμος να εξοφλήσει το χρέος με δόσεις ή άλλως πως προκειμένου να αποφευχθεί η πτωχευτική διαδικασία εναντίον του ωστόσο ο αιτητής να επέλεξε καταχρηστικά την πτωχευτική διαδικασία. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω και εν όψει του ότι ο πρώτος λόγος ένστασης εγκαταλείφθηκε στην πορεία της δίκης, ο δεύτερος αφορά το θέμα της επάρκειας του πιστοποιητικού ψήφισης του Πρωτοκολλητή, θέμα για το οποίο έχει ήδη αποφανθεί το Δικαστήριο, και το οποίο καλύπτει τόσο τον τρίτο όσο και τέταρτο λόγο, κρίνεται ότι ουδείς λόγος ένστασης δύναται να ευσταθήσει και κατ΄ επέκταση το αιτούμενο Διάταγμα προβάλλει ως δικαιολογημένο. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Προκόπη Σπύρου-καθ΄ ου η αίτηση, το οποίο να επιδοθεί εντός 45 ημερών από σήμερα στον Επίσημο Παραλήπτη. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται προς όφελος του αιτητή και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .. ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Bankruptcy-notice/Final Αναφορά: Πολιτική - Έκδοση διατάγματος παραλαβής - Πιστοποιητικό ψήφισης εξόδων ως τελικό Διάταγμα Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο