Χρίστου Παναγή Δημήτρη ν. EMBI LIMITED, Αρ. Αγωγής: 5465/2005, 1 Ιουλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A186 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5465/2005 Μεταξύ: Χρίστου Παναγή Δημήτρη Ενάγοντα Και EMBI LIMITED Εναγομένης ----------------- Ημερομηνία: 1 Ιουλίου 2009 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: Δρ Α.Ποιητής ( για να ακούσει απόφαση ο κ. Κουζούπης) Για εναγομένη: κος Καλλής (για να ακούσει απόφαση η κα. Κωνσταντίνου) ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας στις 2.10.2005 καταχώρησε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο ζητά από την εναγομένη : α) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη και ή οι αντιπροσώποι και ή οι υπηρέτες και ή υπαλλήλοι της να εγκαταλείψουν τα δύο ενωμένα ισόγεια καταστήματα με αριθμούς 3 και 4 που βρίσκονται στην πολυκατοικία Christiana Seaview Building στην οδό 28ης Οκτωβρίου με αριθμό 243 στη Λεμεσό και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή στον ενάγοντα, β) διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει την εναγομένη και ή τους αντιπροσώπους και ή τους υπηρέτες της από του να εξακολουθούν παράνομα να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο εντός των πιο πάνω καταστημάτων του ενάγοντα, γ) το ποσό των ΛΚ16.200 ως δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο από 1.6.1003 μέχρι 1.8.2005, δ) απόφαση για το ποσό των ΛΚ600 μηναία από την 1.9.2005 μέχρι την εκκένωση και την παράδοση των πιο πάνω καταστημάτων στον ενάγοντα ως αποζημιώσεις και ή ως ενδιάμεσα οφέλη πλέον έξοδα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, ο οποίος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με την παρούσα αγωγή ήταν και είναι ιδιοκτήτης και ή δικαιούμενος σε κατοχή και εγγραφή των δύο ενωμένων καταστημάτων με αριθμούς 3 και 4 στην πολυκατοικία Christiana Seaview Building στην οδό 28ης Οκτωβρίου με αριθμό 243 στη Λεμεσό, δυνάμει γραπτής και ή προφορικής συμφωνίας ημερομηνίας 31.5.2002 ενοικίασε στην εναγομένη τα δύο αυτά καταστήματα για περίοδο τριών χρόνων, από την 1.6.2002 μέχρι και την 31.5.2005, έναντι του μηνιαίου ενοικίου των ΛΚ
- Η εναγομένη, είναι η θέση του ενάγοντα, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να κατέχει τα δύο προαναφερόμενα καταστήματα και μετά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης, σαν ενοικιαστής από μήνα σε μήνα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ενάγοντα ότι η εναγομένη τόσο κατά τη διάρκεια της αρχικής ενοικίασης όσο και σήμερα συστηματικά παραλείπει και ή αρνείται να καταβάλει στον ενάγοντα τα οφειλόμενα ενοίκια παρά τις πολλαπλές υποσχέσεις της στις επανειλημμένες οχλήσεις του. Ο ενάγοντας συνεπεία της παράλειψης της εναγομένης να καταβάλει τα ενοίκια για την περίοδο από την 1.6.2003 μέχρι και την 1.8.2005 με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 30.8.2005 η οποία επιδόθηκε αυθημερόν στην διευθύντρια της εναγομένης τερμάτισε την εν λόγω ενοικίαση. Με την ίδια επιστολή είναι η θέση του ενάγοντα ότι η εναγομένη κλήθηκε να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή των δύο καταστημάτων στις 30.9.2005 όπως επίσης να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια τα οποία ανέρχοντο στο ποσό των ΛΚ 16.
- Η εναγομένη, είναι η θέση του ενάγοντα, μέχρι σήμερα αρνείται να εγκαταλείψει τα πιο πάνω καταστήματα και εξακολουθεί παράνομα να τα κατέχει προκαλώντας στον ενάγοντα ζημιές και απώλειες ανερχόμενες σε ΛΚ.600 μηνιαία. Ο ενάγοντας, περαιτέρω, στην έκθεση απαίτησης του αναφέρει ότι οι πρόνοιες του περί Ενοικιαστασίου Νόμου 23/83 δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην εν λόγω ενοικίαση. Η εναγομένη με την υπεράσπιση της η οποία καταχωρήθηκε στις 13.6.2007 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν είναι αρμόδιο να εκδικάσει την αγωγή καθότι αποκλείστική αρμοδιότητα και δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού. Η εναγομένη, πέραν του ότι παραδέχεται το ιστορικό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του διαμερίσματος, όπως επίσης τη συμφωνία ενοικίασης των δύο καταστημάτων με τους όρους που αναφέρονται στην παραγραφο 2 της έκθεσης απαίτηση του ενάγοντα, αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς του, τους οποίους τον καλεί να αποδείξει, και αναφέρει τα πιο κάτω: α) Όσον αφορά τη θέση του ενάγοντα ότι η εναγομένη παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες από 1.6.2003 μέχρι και την 1.8.2005, ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας αδικαιολόγητα, αυθαίρετα και παράνομα αφαίρεσε την τέντα από τα επίδικα καταστήματα, η οποία κάλυπτε τον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων, η οποία προϋπήρχε της εγγράφου συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 31.5.2002, με αποτέλεσμα να προκαλέσει προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης της εναγομένης και η εναγομένη ως αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά. β) Η εναγομένη μέσω της διευθύντριας της προέβηκε σε καταγγελία της πιο πάνω ενέργειας του ενάγοντα και ακολούθως έγινε μεταξύ τους συμφωνία ότι η εναγομένη δεν θα πλήρωνε οποιονδήποτε ενοίκιο μέχρι και την επανατοποθέτηση της τέντας στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων. γ) Ο ενάγοντας μέχρι σήμερα δεν έχει τοποθετήσει την εν λόγω τέντα και η εναγομένη δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τους εξωτερικούς χώρους για τη λειτουργία της επιχείρησης της. δ) Συνεπεία της πιο πάνω παράνομης συμπεριφοράς και ή επέμβασης του ενάγοντα η εναγομένη υφίσταται ζημιά ύψους ΛΚ100 ημερησίως αφού τα μεγαλύτερα κέρδη της επιχείρησης της τα εξασφάλιζε από τη χρήση των εξωτερικών χώρων των καταστημάτων και από τον Ιούνιο του 2003 δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει. ε) Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι από την 1.6.2003 υφίσταται ζημιά και απώλεια ΛΚ 100 ημερησίως η οποία θα συνεχίσει μέχρι και την επανατοποθέτηση της τέντας. Μέχρι σήμερα η εναγομένη ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί ζημιά και ή διαφυγόντα κέρδη ύψους ΛΚ 121.500 για τα οποία επιφυλάσσει τα δικαιώματα της. Καταληκτικά η εναγομένη επαναλαμβάνοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς της ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα. Ο ενάγοντας με την απάντηση του, η οποία καταχωρήθηκε στις 21.6.2007, απορρίπτει την προδικαστική ένσταση της εναγομένης ισχυριζόμενος ότι η τελευταία είναι νομικό πρόσωπο το οποίο ελέγχεται από αλλοδαπόυς οπότε δεν έχει εφαρμογή ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος. Επιπλέον ο ενάγοντας επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του που περιέχονται στην έκθεση απαίτησης, προσθέτοντας ότι δεν έγινε συμφωνία μεταξύ τους για την μη πληρωμή ενοικίων για οποιονδήποτε λόγο. Πέραν τούτου αναφέρει ο ενάγοντας ότι καμία πράξη του δεν επηρέασε τα καταστήματα της εναγομένης αρνούμενος τις ισχυριζόμενες από την εναγομένη ζημιές και απώλειες, προσθέτοντας ότι εάν η εναγομένη υπέστηκε οποιεσδήποτε ζημιές και ή απώλειες ενδεχομένως αυτές να οφείλονται σε δική της υπαιτιότητα και ή σε άλλους λόγους. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν τρείς μάρτυρες προς υποστήριξη της υπόθεσης του ενάγοντα περιλαμβανομένου και του ιδίου, και για την εναγομένη η κα Maria McGory Sabo Botanc, μέτοχος της εταιρείας. Ως πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο ενάγοντας. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι ενοικίασε δύο καταστήματα στην εναγομένη εταιρεία. Πέραν του ενοικιαστηρίου εγγράφου ο ενάγοντας ανέφερε ότι μεταξύ τους υπήρχε και ένα δεύτερο συμβόλαιο για τον εξοπλισμό των καταστημάτων. Για κάθε συμβόλαιο η εναγομένη όφειλε να του καταβάλλει το ποσό των ΛΚ 600 αλλά από τον Ιούνιο του 2003 μέχρι και σήμερα δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό. Κατά την αντεξέταση του ο ενάγοντας ανέφερε ότι δεν γνώριζε το λόγο άρνησης της εναγομένης εταιρείας να πληρώνει τα οφειλόμενα ενοίκια. Η εναγόμενη εταιρεία διατηρούσε εστιατόριο στα ενοικασθέντα καταστήματα. Το συνολικό εμβαδόν των δύο καταστημάτων μέσα και έξω, από ότι καλύτερα θυμόταν ο ενάγοντας, ήταν 101 τ.μ. και μπορούσε κάποιος να τοποθετήσει 20 καθίσματα στο εσωτερικό και 65 στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι τα καταστήματα στην εναγομένη τα ενοικίασε με την τέντα την οποία ο ίδιος είχε τοποθετήσει περί το 1999 αλλά τους είχε ενημερώσει ότι μπορεί να χρειαζόταν να την μετακινήσει σε κάποιο στάδιο. Δεν αναγράφηκε οτιδήποτε σχετικό όμως στο συμβόλαιο ενοικίασης. Ο ενάγοντας παραδέχτηκε ότι σε κάποιο στάδιο τον επισκέφτηκε η Αστυνομία όταν είχε βγάλει την τέντα από τα καταστήματα. Χρονικά το συμβάν αυτό ανέφερε ο ενάγοντας έγινε το έτος
- Τότε ήταν είπε που αναγκάστηκε να βγάλει την τέντα λόγω του ότι το κτίριο στο οποίο βρίσκονταν τα καταστήματα δεν είχε τίτλο ιδιοκτησίας και για την έκδοση των τίτλων τον ειδοποίησαν από το Δημαρχείο να την βγάλει. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι και μετά που μετακίνησε την τέντα η εναγομένη εταιρεία λειτουργούσε με τραπέζια έξω όπου είχε τοποθετήσει ομπρέλες. Η εναγόμενη εταιρεία κατά κύριο λόγο ανέφερε ο ενάγοντας εργαζόταν πάντοτε νύχτα. Ο ενάγοντας σε κάποιο στάδιο ανέφερε ότι η Αστυνομία δεν τον κατηγόρησε αλλά «η κυρία», όπως είπε, η οποία του είχε παραχωρήσει και ρεύμα για να βγάλει την τέντα. Ο ενάγοντας σε σχετική ερώτηση του δικηγόρου της, ανέφερε ότι πήγε Δικαστήριο όπου τον κατηγόρησε «η κυρία» και πλήρωσε ΛΚ 200 πρόστιμο αποδεχόμενος ότι η κατηγορία ήταν για παράνομη επέμβαση. Ο ενάγοντας σε ερώτηση του δικηγόρου της εναγομένης εταιρείας για το εάν έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ τους ώστε η τελευταία να μην πληρώνει ενοίκιο για περίοδο 2 - 3 μηνών μέχρι να επανατοποθετηθεί η τέντα ανέφερε ότι ο ίδιος είπε στους ενοικιαστές να ρίξουν κάτω το ενοίκιο κατά ΛΚ 200, όχι να μην πληρώνουν για τόσο καιρό, αλλά αυτοί είπε «δεν ήθελαν να ξέρουν». Οι ενοικαστές, ανέφερε ο ενάγοντας, από την ημέρα που μετακίνησε την τέντα δεν πλήρωσαν κανένα ενοίκιο. Ο ίδιος δεν θα είχε πρόβλημα να επανατοποθετήσει την τέντα αλλά δεν του επιτρέπουν από το Δημαρχείο. Πριν το τέλος της ακροαματικής διαδικασία δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός ότι στον εξωτερικό χώρο των επίδικων καταστημάτων κατά το χρόνο της ενοικίασης τους στην εναγομένη εταιρεία υπήρχε τέντα η οποία τοποθετήθηκε από τον ενάγοντα παράνομα και εξακολουθούσε να είναι παράνομη μέχρι την αφαίρεση της από τον ενάγοντα. Η επανατοποθέτηση της τέντα αυτής χωρίς τη λήψη άδειας εξακολουθεί να είναι παράνομη. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά του ενάγοντα κατέθεσε η κα Νέρουπου, η οποία ασκεί το επάγγελμα του επιδότη εδώ και δώδεκα περίπου χρόνια. Η ΜΕ2 αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το πρωτότυπο μίας επιστολής ημερομηνίας 30.8.2005 η οποία της δόθηκε από το δικηγορικό γραφείο Καραπατάκη & Παυλίδη την οποία η ίδια επέδωσε προσωπικά στην διευθύντρια της εταιρείας EMBI LTD κα Maria McCory Sabo Botayc, όπως αναγράφεται επί του σχετικού τεκμηρίου. Κατά την αντεξέταση της η ΜΕ2 διευκρίνισε ότι πέραν του ότι επέδωσε τη σχετική επιστολή δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το περιεχόμενο της. Τελευταία μάρτυρας για τον ενάγοντα κατέθεσε η κα Ζίκκου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της κας Ζίκκου, στις 29.5.2009 μετέβηκε στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών στη Λευκωσία όπου ζήτησε και προμηθεύτηκε με πιστά αντίγραφα πιστοποιητικών των διευθυντών και των μετόχων της εναγομένης εταιρείας τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Για την εναγομένη εταιρεία μαρτυρία έδωσε η κα Maria McCrory Sabo Batanc. Η ΜΥ1 ανέφερε ότι η εναγόμενη εταιρεία ενοικίασε δύο καταστήματα από τον ενάγοντα στις 31.5.
- Η εναγόμενη εταιρεία διεξήγαγε επιχείρηση πώλησης φαγητού ποτού και τσιγάρων για τα οποία και κατείχε σχετικές άδειες. Η ΜΥ1 ανέφερε ότι κατά το χρόνο που παρέλαβαν το κατάστημα από τον ενάγοντα ο εξωτερικός χώρος ήταν κλειστός με αλουμίνιο, είχε οροφή με σκληρό υλικό, spot lights και γύρω γυαλί. Όλη η εργασία της εναγομένης εταιρείας διεξήγετο στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων λόγω του ότι ο εσωτερικός χώρος ήταν πολύ μικρός. Περί το καλοκαίρι του 2003 ο ενάγοντας χωρίς την άδεια της, χωρίς να την ενημερώσει και χωρίς να της εξηγήσει το λόγο άρχισε να κατεδαφίζει ότι υπήρχε έξω από το κατάστημα που ενοικίαζε η εναγομένη εταιρεία. Η ΜΥ1 ανέφερε ότι δεν γνώριζε εάν η κατασκευή και ή η τέντα όπως την αποκαλούσε στο εξωτερικό του καταστήματος ήταν νόμιμα εκεί, ουδέποτε είχε συζητήσει το θέμα αυτό με τον ενάγοντα. Η ίδια, όταν ο ενάγοντας άρχισε να μετακινεί την τέντα, ειδοποίησε το δικηγόρο της ο οποίος και μετέβηκε στη σκηνή μαζί με την Αστυνομία. Εκεί στη σκηνή προσπάθησαν να συζητήσουν την υπόθεση και να σταματήσουν τον ενάγοντα αλλά αυτός τελικά έκανε αυτό που ήθελε. Η ΜΥ1 ανέφερε ότι η ίδια δεν έκανε οποιαδήποτε συμφωνία με τον ενάγοντα όσον αφορά την πληρωμή των ενοικίων σε σχέση με την αφαίρεση της τέντας. Ο δικηγόρος της εναγομένης και ο σύζυγος της μιλούσαν με τον ενάγοντα για να βρουν κάποια λύση χωρίς όμως αποτέλεσμα. Σε ερώτηση του δικηγόρου της εναγομένης κατά πόσο ο ενάγοντας τους ενημέρωσε πότε και εάν θα επανατοποθετούσε την τέντα η ΜΥ1 ανέφερε ότι ο δικηγόρος της εναγομένης εταιρείας προσπαθούσε να τον πείσει να την βάλει πίσω και να τους δώσει με τον τρόπο αυτό την ευκαιρία να δουλέψουν, αλλά ο ενάγοντας μέχρι και σήμερα δεν επανατοποθέτησε την τέντα. Η ΜΥ1 προσπάθησε να τοποθετήσει άλλη τέντα και σχετικά έφερε και κάποιο ειδικό αλλά ο ενάγοντας δεν τους επέτρεψε να προχωρήσουν. Η ΜΥ1 ανέφερε επίσης ότι σήμερα η εναγόμενη εταιρεία δεν πληρώνει οποιοδήποτε ενοίκιο και ο λόγος είναι ότι μετά την μετακίνηση της τέντας δημιουργήθηκαν διάφορα προβλήματα όπως διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος την οποία και διόρθωσαν, διαρροή νερού από τα κλιματιστικά και ακαθαρσίες πουλιών στα τραπέζια της επιχείρησης τους. Η ΜΥ1 ανέφερε ότι δεν θα είχε πρόβλημα να πληρώνει το ενοίκιο στον ενάγοντα εάν αυτός προέβαινε στις απαραίτητες επιδιορθώσεις για να λειτουργεί η επιχείρηση τους, τις οποίες συγκεκριμενοποίησε ως την τοποθέτηση της τέντας, εξωραϊσμός του καταστήματος για να λάβουν και την έγκριση του Κ.Ο.Τ. οι αρμόδιοι του οποίου τους είχαν ενημερώσει να μετακινήσουν όλα τα παλαιά ψυγεία που είχαν στο κατάστημα τους. Κατά την αντεξέταση της η ΜΥ1 ανέφερε ότι ενοίκιο σταμάτησαν να καταβάλουν από τότε που η Αστυνομία επισκέφτηκε το κατάστημα τους. Η ΜΥ1 σε σχετική ερώτηση του δικηγόρου του ενάγοντα ανέφερε ότι δεν μπορούν να μετακινήσουν την επιχείρηση τους σε άλλο χώρο εφόσον την άνοιξαν εκεί, ξόδεψαν χρήματα και θέλουν να εργαστούν. Aγορεύσεις: Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των μερών. Ο κ. Καλλής κατά την αγόρευση του εισηγήθηκε αρχικά ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση και αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η εναγομένη εταιρεία σύμφωνα και με το πιστοποιητικό που προσκόμισε η πλευρά του ενάγοντα έχει εγγραφεί στον Έφορο Εταιρειών στην Κύπρο. Πέραν τούτου ο ένας εκ των διευθυντών της είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν μπορεί να υπάρχει διαχωρισμός και ή διάκριση μεταξύ Κυπρίων και πολιτών άλλων κρατών μελών. Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης είναι η θέση του κ. Καλλή ότι ο ενάγοντας δεν απέδειξε την υπόθεση του. Το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν έχει κατατεθεί ώστε το Δικαστήριο να γνωρίζει τους όρους του. Επιπλέον ο ίδιος ο ενάγοντας ανέφερε ότι μετακίνησε την τέντα και έγινε συμφωνία μείωσης του ενοικίου αφού το κύριο μέρος της εργασίας της εναγομένης εταιρείας ήταν στο εξωτερικό μέρος των καταστημάτων και από τη μετακίνηση της τέντας η επιχείρηση τους επηρεάστηκε. Ο ενάγοντας είναι η θέση του κ. Καλλή ότι παρανόμησε με το να ενοικιάσει το κατάστημα στην εναγομένη με την τέντα όπως επίσης παρανόμησε με το να επέμβει παράνομα σε αυτά ενόσω τα ενοικίαζε και να μετακινήσει την τέντα. Ο ενάγοντας παρανόμησε εξ αρχής οπότε και θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων του. Από την άλλη είναι η θέση του κ. Ποιητή ότι ο ορισμός του όρου ενοικιαστής στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο καλύπτει μόνο Κύπριους πολίτες που διαμένουν στη Κύπρο οπότε η εναγομένη εταιρεία η οποία ελέγχεται από αλλοδαπούς δεν καλύπτεται. Πέραν τούτου καμία μαρτυρία δεν δόθηκε για την ηλικία του κτιρίου ώστε να γνωρίζουμε εάν εμπίπτει στον σχετικό νόμο. Η θέση του κ. Ποιητή είναι ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεση του. Η κατάθεση του ενοικιαστηρίου εγγράφου δεν είναι απαραίτητη εφόσον η ύπαρξη του και οι όροι του αποτελούν παραδεκτά γεγονότα από την εναγομένη στην υπεράσπιση της. Εάν και εφόσον η πλευρά της εναγομένης επιθυμούσε να προβάλει και ή να υποστηρίξει τον ισχυρισμό ότι η ενοικίαση των καταστημάτων σχετίζετο με οποιοδήποτε τρόπο με την τέντα η οποία μετακινήθηκε εφόσον ήταν παράνομη τότε αυτή όφειλαν να το αποδείξουν. Επιπλέον είναι η θέση του κ. Ποιητή ότι έστω και εάν ο ισχυρισμός για την τέντα ευσταθεί η μαρτυρία της ΜΥ1 όσον αφορά τα προβλήματα τα οποία ώθησαν την εναγομένη να μην καταβάλει ενοίκια περιστράφηκε μεταξύ άλλων στο ότι ήταν παλαιά τα ψυγεία στο κατάστημα και στην διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Η ΜΥ1 καμία μαρτυρία δεν έδωσε για την ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης συμφωνίας σε σχέση με την τέντα και την πληρωμή των ενοικίων. Εάν και εφόσον όμως υπήρχε άλλη συμφωνία ο κ. Ποιητής ανέφερε ότι αυτή θα ήταν άκυρη λόγω έλλειψης ανταλλάγματος και αοριστίας. Περαιτέρω και εάν θεωρηθεί ότι η εναγομένη κατέστη αδειούχος των εν λόγω καταστημάτων τότε πάλι η άδεια αυτή ανακλήθηκε εφόσον η εναγομένη δεν κατέβαλλε ενοίκια ως όφειλε. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του κ. Καλλή ότι η τέντα ήταν παράνομη και κατ' επέκταση και η συμφωνία ενοικίασης των μερών, ο κ. Ποιητής προσθέτει ότι και έτσι να ήταν τα γεγονότα, κάτι το οποίο παραμένει άγνωστο αφού η πλευρά της εναγομένης δεν παρουσίασε το ενοικιαστήριο έγγραφο για να φανεί εάν η τέντα ή και εξωτερικός χώρος των καταστημάτων αποτελούσαν αντικείμενο της συμφωνίας, με δεδομένο ότι η εναγομένη παρέμεινε στο χώρο αυτό χωρίς να πληρώνει ενοίκιο αποδεικνύεται ότι βρισκόταν εκεί παράνομα οπότε και θα πρέπει να αποζημιώσει την πλευρά του ενάγοντα σύμφωνα με την ενοικιαστική αξία των καταστημάτων η οποία καθορίζεται με το συμφωνηθέν ενοίκιο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Ο ενάγοντας (ΜΕ1) παρακολουθώντας τον στο εδώλιο του μάρτυρα μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν σταθερός κατά τη μαρτυρία του και κατέθεσε για γεγονότα που ο ίδιος γνώριζε προσωπικά. Ο ενάγοντας δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι οι αντιπρόσωποι της εναγομένης εταιρείας τον κατηγόρησαν για παράνομη επέμβαση και ότι τον κατήγγειλαν στην Αστυνομία. Παραδέκτηκε επίσης ότι ο ίδιος μετακίνησε την τέντα από το εξωτερικό μέρος των καταστημάτων που ενοικίασε στην εναγομένη εταιρεία επεξηγώντας τον λόγο της ενέργειας του αυτής. Επιπλέον ο ενάγοντας ανέφερε ότι μετά την αφαίρεση της τέντας έκαναν και κάποια συζήτηση για μείωση του ενοικίου η οποία δεν υλοποιήθηκε αφού η εναγομένη εταιρεία έκτοτε δεν καταβάλλει οποιαδήποτε ενοίκια. Ο ενάγοντας επίσης δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου την προθυμία του να επανατοποθετήσει την τέντα, πράγμα όμως το οποίο δεν μπορεί να υλοποιήσει εφόσον η τοποθέτηση της τέντας μέχρι και σήμερα είναι παράνομη. Ο ενάγοντας γενικά δεν παρατήρησα να περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση η οποία κατά την άποψη μου να επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του. Η μαρτυρία των ΜΕ 2 και ΜΕ3 ήταν τυπικής φύσεως για την κατάθεση κάποιων εγγράφων, παρέμεινε δε αναντίλεκτη χωρίς να αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Η ΜΥ1 παρόλο που μπορώ να πω ότι μου έκανε καλή εντύπωση, η μαρτυρία της δεν βοήθησε με οποιονδήποτε τρόπο τη θέση της εναγομένης εταιρείας όπως αυτή διαγράφεται στα δικόγραφα της. Η ΜΥ1 η οποία φέρεται ως μια από τους διευθυντές και τους μετόχους της εναγομένης εταιρείας παραδέκτηκε ότι η εναγομένη εταιρεία δεν πληρώνει οποιοδήποτε ενοίκιο στον ενάγοντα καθορίζοντας το χρόνο « από τότε που ήρθε η Αστυνομία». Πέραν τούτου σε σχετική ερώτηση του δικηγόρου της εναγομένης εταιρείας ανέφερε συγκεκριμένα ότι καμία συμφωνία δεν έκανε η ίδια σε σχέση με την τέντα και την πληρωμή του ενοικίου. Η ΜΥ1 στην ουσία κατά τη μαρτυρία της ανέφερε ότι τα προβλήματα τους για τη μη πληρωμή του ενοικίου ήταν μεταξύ άλλων τα παλαιά ψυγεία που υπήρχαν στα υποστατικά, η διακοπή ρεύματος όπως επίσης τα νερά που έσταζαν πάνω στα τραπέζια από τα κλιματιστικά και οι ακαθαρσίες των πουλιών, τα οποία ενδεχομένως να προέκυψαν από την αφαίρεση της τέντας. Προδικαστική Ένσταση: Στο στάδιο αυτό και προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, θεωρώ ορθό να εξετάσω το θέμα που εγείρεται με την προδικαστική ένσταση της εναγομένης ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν είναι καθ' ύλην αρμόδιο να επιληφθεί και να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Η προδικαστική ένσταση της εναγομένης θεωρώ ότι στηρίζεται στο ότι ο ένας εκ των δύο διευθυντών της εναγομένης εταιρείας είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε σύμφωνα και με τη θέση του κ. Καλλή αρμοδιότητα έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska Banka
(1995)Α.Α.Δ. 737, για την έκδοση εντάλματος certiorari επεξηγείται πώς ορίζεται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου : « By jurisdiction it is meant the authority which a court has to decide matters that are litigated before it or to take cognizance of matters presented in a formal way for its decision. The limits of this authority are imposed by the statute under which the Court is constituted. Jurisdiction must be acquired before judgment is given.». Η δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστή ορίζεται από τις διατάξεις του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Τα όρια της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστή σε σχέση με τελικές αποφάσεις σε αστικές διαδικασίες ορίζονται από την αξία της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Η απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας να επιληφθεί της υπόθεσης εξαρτάται από τα επίδικα ζητήματα τα οποία προκύπτουν από τα γεγονότα της υπόθεσης. Κατά πόσο συγκεκριμένο ζήτημα είναι θέμα που εμπίπτει εντός της δικαιοδοτικής εμβέλειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τις νομοθετικές διατάξεις που καθορίζουν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Μούρτζινος v Global Cruise Lines
(1992)1 Α.Α.Δ.1160 η έλλειψη δικαιοδοσίας είναι ζήτημα που δεν θεραπεύεται και που, αφού διαπιστωθεί, έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση οποιασδήποτε διαδικασίας που έχει προηγηθεί. Αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίσει ζητήματα που αφορούν την ενοικίαση «θέσμιου ενοικιαστή» ως επίσης και όλα τα παρεμφερή ζητήματα που μπορεί να προκύψουν από μια θέσμια ενοικίαση την έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως (βλ. άρθρο 4
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/84, Cedrus ν Αντώνη Πισσαρίδη
(1994)1 Α.Α.Δ.596 και Κότσαπας και Υιοί ν Κυπριανού κ.ά.
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 261). Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως καθορίζεται επίσης από το χαρακτήρα του υπό εξέταση ακινήτου και κατά πόσο αυτό είναι κτίριο που βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε μέχρι την 31.12.1999, όπως ορίζει η λέξη ακίνητο από το άρθρο 2 του σχετικού Νόμου 23/1983, όπως επίσης και εάν η ενοικίαση ήταν θέσμια κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής (βλ.Μιχαήλ ν Βαβέλ Μπουτίκ (Πολ. Έφ.11909, ημερ.22.2.2007)). Θέσμιος ενοικιαστής σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 23 του 1983 είναι ο ενοικιαστής ακινήτου που κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της πρώτης ενοικίασης εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο. Άρα ακόμη μία αναγκαία προϋπόθεση είναι και ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης ώστε η ενοικίαση να γίνει θέσμια. Η ερμηνεία του όρου « ενοικιαστής» σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα είναι η ακόλουθη: « ενοικιαστής σημαίνει παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπο το οποίον συνήθως διαμένει ή έχει την έδρα αυτού εν Κύπρω και το οποίον είναι ενοικαστής ακινήτου, εν σχέσει προς το οποίο υφίσταται ενοικίασης και περιλαμβάνει- (α) θέσμιον ενοικιαστήν (β)............................................................................................................. ................................................................................................................. (ε) την Κυβέρνησιν της Κυπριακής Δημοκρατίας και οιονδήποτε νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, αλλά δεν περιλαμβάνει μη πολίτη της Δημοκρατίας, εξαιρουμένου του συζύγου ή της συζύγου πολίτου της Δημοκρατίας, ή νομικό πρόσωπο ελεγχόμενον υπό αλλοδαπών.» Εδώ τα καταστήματα τα οποία όπως είναι παραδεκτό ενοικίασε η εναγόμενη εταιρεία βρίσκονται στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσού. Εκ πρώτης όψεως, παρόλο που δεν έχω ενώπιον μου σχετική μαρτυρία, με βάση την Κανονιστική Διοικητική Πράξη 519/2007 το κτίριο στο οποίο βρίσκονται τα δύο επίδικα καταστήματα βρίσκεται εντός της ελεγχόμενης από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο περιοχή. Η ύπαρξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου είναι πάλιν παραδεκτό γεγονός όπως και ο σχετικός όρος που αφορά το χρόνο λήξης του, ο οποίος καθορίζεται στις 31.5.
- Δεν έχει αμφισβητηθει επίσης το γεγονός ότι ο ενάγοντας μέσω των τότε δικηγόρων του επέδωσε προσωπικά στην διευθύντρια της εναγομένης εταιρείας, ΜΥ1, επιστολή τερματισμού της ενοικίασης καλώντας την επίσης να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια. Η εναγόμενη εταιρεία είναι παραδεκτό ότι μέχρι σήμερα κατέχει τα δύο καταστήματα, ανεξάρτητα του εάν σήμερα λειτουργεί ή και όχι την επιχείρηση του εστιατορίου, κάτι στο οποίο φυσικά με τη δοθείσα μαρτυρία δεν μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εναγόμενη εταιρεία είναι νόμιμα εγγεραμμένη στην Κύπρο και μετόχοι της είναι ο William Lindsay McCrory και η Zora Maria Sabo Batanc οι οποίοι κατέχουν από 50,000 μετοχές. Οι πιο πάνω αναφερόμενοι φέρονται επίσης και ως διευθυντές της εναγομένης εταιρείας. Ο πρώτος φαίνεται ότι είναι υπήκοος του Ηνωμένου Βασιλείου και η ΜΥ1 της Γιουγκοσλαβίας, και όπως η ίδια διευκρίνησε κατά τη μαρτυρία της, σήμερα της Σερβίας. Για να καταλήξω στα πιο πάνω λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο των πιστών αντιγράφων των πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών τα οποία κατατέθηκαν από τη ΜΕ
- Από το φάκελο του Δικαστηρίου όπως επίσης και από τα πρακτικά του Δικαστηρίου φαίνεται ότι σε προγενέστερη ημερομηνία της κατάθεσης της ΜΕ3 ο δικηγόρος του ενάγοντα κλήτευσε τον αρμόδιο υπάλληλο του Εφόρου Εταιρειών για να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα σχετικά έγγραφα και κανένας δεν εμφανίστηκε. Ερχόμενη τώρα να εξετάσω ένα προς ένα τα κριτήρια τα οποία απαιτούνται για το καθορισμό της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικάσεως παρατηρώ ότι απουσιάζει η οποιαδήποτε μαρτυρία για το πότε ανεγέρθηκε το εν λόγω κτίριο. Το Δικαστήριο ελλείψει σχετικής μαρτυρία δεν μπορεί να καταλήξει σε σχετικό εύρημα και όπως ήδη ανέφερα αυτή είναι μία από τις προϋποθέσεις εφαρμογής του σχετικού νόμου. Θέσεις οι οποίες προωθούνται από του διαδίκους οι οποίες αμφισβητούνται στα δικόγραφα των διαδίκων ή και για τις οποίες δεν γίνεται αναφορά στα δικόγραφα πρέπει να αποδεικνύονται με σχετική μαρτυρία από την πλευρά που τις επικαλείται. Με μόνο αυτό το δεδομένο η περαιτέρω εξέταση της προδικαστικής ένστασης καθίσταται άνευ αντικειμένου και θα πρέπει να απορριφθεί. Για σκοπούς όμως πληρότητας θεωρώ ορθό να αναφερθώ και στις λοιπές προϋποθέσεις όπως επίσης και στην ουσία της προδικαστικής ένστασης της εναγομένης εταιρείας. (α) Κατά πόσο η ερμηνεία του όρου «ενοικιαστής» στο άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/1983 καλύπτει την εναγομένη στην παρούσα περίπωση. Όπως ήδη ανέφερα οι μέτοχοι και διευθυντες της εταιρεία είναι δύο. Ο William Lindsay McCrory και η ΜΥ
- Ο πρώτος είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαικής Ένωσης και η ΜΥ1 της Σερβίας χώρα η οποία δεν έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προτού ασχοληθώ με τη φράση «ελέγχεται από αλλοδαπούς» αναφέρω ότι κρίση μου είναι ότι το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου καλύπτει και υπηκόους κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο Κύπριους πολίτες που διαμένουν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το εγειρόμενο στην υπό εξέταση προδικαστική ένσταση έχει εξεταστεί από τη κα Λεύκια Καμμίστη, Πρόεδρο του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικάσεων Λεμεσού - Πάφου η οποία και εξέδωσε στις 16.4.2007 σχετική επί του θέματος απόφαση στην Αίτηση με αριθμό Ε161/06 Ljubisa Vlacic v Ειρήνη Στρατηγού. Η Πρόεδρος του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα και ανάλυση του θέματος στη βάση του άρθρου 169.3 του Συντάγματος το οποίο σύμφωνα και με την νομολογία ερμηνεύεται ότι όπου ημεδαπή νομοθεσία αποδειχθεί ότι αντίκειται με τη Συνθήκη για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ή τη Σύμβαση για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθίσταται ανεφάρμοστη και ανενεργή, κατέληξε ότι η ερμηνεία του όρου «ενοικιαστής» στο άρθρο 2 του περί Ενοικιαστασίου Νόμου 23/83 στο βαθμό που περιορίζεται σε πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας με αποκλεισμό των πολιτών κρατών μελών της Ευρωπαικής Ένωσης, βρίσκεται σε αντίθεση με το άρθρο 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου αρ.1, το άρθρο 1 του Δωδέκατου Πρωτοκόλλου και με τα άρθρα 12,14,17,43 και 44 της Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε και η ερμηνεία του «ενοικιαστή» δέον όπως διαβάζεται σαν να περιλαμβάνει πολίτες κρατών μέλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά αναλογία θεωρώ ότι η φράση «ελέγχεται από αλλοδαπούς» στο ίδιο άρθρο πρέπει να διαβάζεται σαν να περιλαμβάνει και εταιρείες οι οποίες «ελέγχονται» από υπηκόους κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ μόνο ο ένας μέτοχος και διευθυντής της εναγομένης εταιρείας είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία από ποιόν «ελέγχεται» η εναγομένη εταιρεία, λέξη η οποία σύμφωνα με το λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ερμηνεύεται να «διοικείται», πέραν της κατοχής του ίδιου μεριδίου μετοχών με τη ΜΥ
- Με το δεδομένο αυτό και μόνο δεν μπορώ πάλιν να καταλήξω με ασφάλεια σε σχετικό εύρημα. (β) Κατά πόσο η η ενοικίαση ήταν θέσμια κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Θέσμιος ενοικιαστής σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 23 του 1983 είναι ο ενοικιαστής ακινήτου που κατά τη λήξη ή τον τερματισμό της πρώτης ενοικίασης εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο. Στην παρούσα περίπτωση και πάντοτε σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία, η ενοικίαση ήταν γραπτή και έληγε στις 31.5.
- Έκτοτε η εναγομένη εταιρεία διατήρησε την κατοχή των καταστημάτων και ελλείψει μαρτυρίας για οποιαδήποτε άλλλη συμφωνία, με την υποχρέωση καταβολής προκαταβολικά του μηνιαίου ενοικίου των ΛΚ
- Με αυτό το δεδομένο ανεξάρτητα του ότι από τη δοθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι η εναγομένη δεν κατέβαλλε οποιοδήποτε ενοίκιο από τον Ιούνιο του 2003 η ενοικίαση μετά το τερματισμό της γραπτής συμφωνίας καθορίζεται σε προφορική από μήνα σε μήνα (βλ.Tryfon Co. v Black and Decker
(1983)1 C.L.R. 971) και πρόκειται για συμβατική ενοικίαση (βλ. Georgiades and Others v Lambi
(1976)8J.S.C. 1332). Σύμφωνα με την απόφαση Nicos Christou Developments Ltd v Τοφινής
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1990 η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι τον τερματισμό της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού. Στις υποθέσεις Glykys v Ioannides, Tryfon Co. v Black and Decker, Sergiou Estates Ltd Μπεντεζή
(1995)1 Α.Α.Δ. 889 λέχθηκε ότι πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης. Άρα σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω είναι αναγκαία προϋπόθεση και ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης ώστε η ενοικίαση να γίνει θέσμια. Στην παρούσα υπόθεση η αγωγή καταχωρήθηκε στις 21.10.2005 και είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι η εναγόμενη κατέχει τα επίδικα καταστήματα μέχρι και σήμερα. Το Δικαστήριο συνεπώς στο στάδιο αυτό πρέπει να εξετάσει κατά πόσο υπήρξε τερματισμός αυτής της ενοικίασης και εάν αυτός ο τερματισμός ήταν νόμιμος. Στην απόφαση του το Δικαστήριο στην υπόθεση Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ ν Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ (Πολ. Έφ. 11909) ημερ.22.2.2007 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο. (Gardner v Ingram(1886-90) All E.R. 258, Glykys v Ioannides(1959-60) C.L.R.220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή. Στην παρούσα περίπτωση, αφού η σύμβαση ήταν προφορική δεν βλέπουμε γιατί και ο τερματισμός να μην μπορούσε να γίνει προφορικά.( Δέστε Bird v Defonville
(1846)2 Carr & Kir 415).» Στην παρούσα περίπτωση η επίδοση της επιστολής τερματισμού στη ΜΥ1 στις 30.8.2005 και η απαίτηση των οφειλόμενων ενοικίων δεν αμφισβητείται. Η εναγομένη με την επιστολή ημερομηνίας 30.8.2005 θα καθίστατο θέσμια ενοικιάστρια από τη λήξη της περιόδου που κατέγραφε στην επιστολή της δηλαδή μετά την 30.9.
- Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία όπως έχει παρατεθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αγωγής η εναγομένη ήταν θέσμια ενοικιάστρια, οπότε εάν επληρούντο και οι λοιπές προυποθέσεις του περί Ενοικιαστασίου Νόμου και η εναγομένη εταιρεία ελέγχετο από υπήκοο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το παρόν Δικαστήριο δεν θα είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Ευρήματα: Ο ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι ιδιοκτήτης και ή δικαιούμενος σε κατοχή και εγγραφή των δύο ενωμένων καταστημάτων με αριθμούς 3 και 4 στην πολυκατοικία Christiana Seaview Building στην οδό 28ης Οκτωβρίου με αριθμό 243 στη Λεμεσό. Στις 31.5.2002 ο ενάγοντας δυνάμει γραπτής συμφωνίας με την εναγόμενη εταιρεία ενοικίασε στη τελευταία δύο ενωμένα καταστήματα με αριθμούς 3 και 4 στην πολυκατοικία Christiana Seaview Building, στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό. Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για τρία χρόνια η οποία άρχιζε την 1.6.2002 και έληγε στις 31.5.
- Το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των ΛΚ600 μηνιαίως το οποίο θα καταβάλλετο προκαταβολικά και ακολούθως την 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα. Η εναγομένη στα πιο πάνω αναφερόμενα υποστατικά διατηρούσε επιχείρηση εστιατορίου όπου παρείχε προς πώληση φαγητό, ποτό και τσιγάρα. Το συνολικό εμβαδόν των καταστημάτων εξωτερικά και εσωτερικά είναι περίπου 101τ.μ., και η χωρητικότητα τους ήταν 20 καθίσματα στον εσωτερικό χώρο και 65 καθίσματα στον εξωτερικό χώρο. Κατά ή περί τον Ιούνιο του 2003 ο ενάγοντας προχώρησε στην αφαίρεση μιας τέντας η οποία κάλυπτε τον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων που ενοικίαζε η εναγομένη λόγω του ότι η τοποθέτηση της, η οποία έγινε περί το έτος 1999, δηλαδή πριν την έναρξη της ενοικίασης των καταστημάτων στην εναγομένη εταιρεία, ήταν παράνομη. Ο λόγος που ο ενάγοντας προχώρησε και αφαίρεσε την τέντα από τον εξωτερικό χώρο των επίδικων καταστημάτων, η οποία όπως ήδη έχω αναφέρει ήταν παράνομα τοποθετημένη, ήταν λόγω ειδοποίησης που έλαβε από το Δημαρχείο με σκοπό την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας στην πολυκατοικία όπου βρίσκονταν τα καταστήματα. Μέχρι και σήμερα ο ενάγοντας δεν κατέχει άδεια για επανατοποθέτηση της τέντας στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων. Η εναγομένη κατά τον τότε ουσιώδη χρόνο της αφαίρεσης της τέντας από τον ενάγοντα, μέσω της ΜΥ1 διευθύντριας και μετόχου της, κάλεσε στη σκηνή το δικηγόρο της, Αστυνομία και η ίδια έλαβε δικαστικά μέτρα εναντίον του ενάγοντα. Δέχομαι επίσης από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι περί τον Ιούνιο του 2003 ο ενάγοντας πρότεινε στους αντιπροσώπους της εναγομένης εταιρείας να καταβάλλουν μειωμένο κατά ΛΚ200 ενοίκιο αλλά αυτοί δεν συμφώνησαν οπότε και η δημιουργία οποιασδήποτε νέας συμφωνίας στη βάση αυτή δεν τεκμηριώνεται. Στις 30.8.2005 η ΜΕ2 επέδωσε προσωπικά στη ΜΥ1 ως διευθύντρια της εναγομένης εταιρείας επιστολή τερματισμού της ενοικίασης καλώντας την πέραν του να καταβάλει τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια που ανέρχονταν στο ποσό των ΛΚ16.200, να εκκενώσουν τα καταστήματα μέχρι τις 30.9.2005, γεγονός το οποίο η πλευρά της εναγομένης δεν αμφισβήτησε. Από την ενώπιον μου μαρτυρία εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η εναγομένη εταιρεία από τον Ιούνιο του 2003 μέχρι και σήμερα δεν καταβάλλει οποιαδήποτε ενοίκια στον ενάγοντα. Πέραν τούτου αποτελεί και εύρημα μου ότι η εναγομένη εταιρεία κατέχει μέχρι σήμερα τα επίδικα καταστήματα. Από την ενώπιον μου μαρτυρία επίσης και την αξιολόγηση της καταλήγω ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε πρόνοια ή και όρος στο ενοικιαστήριο συμβόλαιο, το οποίο σημειώνω καμία πλευρά δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο, σε σχέση με την ύπαρξη της τέντας. Ο ισχυρισμός της εναγομένης εταιρείας εάν και εφόσον στηριζόταν στο ότι η τέντα αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της εν λόγω συμφωνίας, κάτι το οποίο δεν εξάγεται άμεσα από το δικόγραφο της δεν αποδείχθηκε. Η πλευρά της εναγομένης εταιρείας είχε το βάρος να αποδείξει τη θέση της αυτή η οποία δεν προωθήθηκε ούτε από τη ΜΥ1 αλλά ούτε και αποδείχθηκε με την κατάθεση του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Επιπλέον η θέση του κ. Καλλή κατά την αγόρευση του ότι η μεταξύ των μερών συμφωνία ενοικίασης ήταν εξ΄ υπαρχής άκυρη λόγω της ύπαρξης της τέντας η οποία είναι παραδεκτό ότι υφίστατο στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων παράνομα δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Στην υπόθεση Βασιλαράς κ.α. ν Α/φοι Θράσου & Συνεργάτες
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1754, όπου η παρανομία είχε εγερθεί στο στάδιο της έφεσης λέχθηκε μεταξύ άλλων : « Πρόκειται για όψιμο ισχυρισμό παρανομίας ο οποίος δεν ηγέρθη ούτε συζητήθηκε πρωτοδίκως και κατά συνέπεια θεωρούμε ότι το θέμα δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης κατά την έφεση. Επιγραμματικά σημειώνουμε ότι σύμφωνα με την πάγια νομολογία, ο διάδικος ο οποίος θέλει να εγείρει θέμα παρανομίας ως υπεράσπιση, οφείλει να εκθέσει στις γραπτές προτάσεις του τα γεγονότα που συνιστούν την κατ' ισχυρισμό παρανομία. (Βλ. Διαταγή 19 θ.14 των Διαδικαστικών Κανονισμών.) Ωστόσο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο λαμβάνει γνώση ότι προκύπτει έκδηλη παρανομία είτε από την ίδια τη σύμβαση είτε από την προσκομισθείσα μαρτυρία σε συσχετισμό προς τη σύμβαση, διατηρεί δυνατότητα αυτεπάγγελτης εξέτασης της συγκεκριμένης παρανομίας έστω και αν αυτή δεν ηγέρθη ως υπεράσπιση από κανένα διάδικο. Βλ. Ayia Napa Nissi Ltd και Άλλων ν. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549, Αντιγόνη Χρίστου ν. S.D. Clinic Co Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 2039, Γεώργιος Δημητρίου ν. Κλεόβουλου Συμεωνίδη, Π.Ε.10854, ημερ. 11.7.2002 και Μιχαηλίδης και Ζαβαλλής ν. Νέστορα Χ"Ηροδότου, άλλως Νέστορα Κιταλίδη
(2003)1 A.A.Δ. 1609.» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης παρατηρώ ότι η εναγομένη δεν εγείρει το θέμα της παρανομίας και κατ' επέκταση της ακυρότητας της συμφωνίας ενοικίασης στο δικόγραφο της και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σύμφωνα και με τη δοθείσα μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν καταδεικνύουν συσχετισμό της παρανομίας, στην ύπαρξη της τέντας, με τη συμφωνία ενοικίασης έτσι ώστε να χρήζει το θέμα περαιτέρω εξέτασης από το Δικαστήριο. Με το δεδομένο αυτό η οποιαδήποτε εξέταση του θέματος για ακυρότητα του συμβολαίου εξ΄ υπαρχής στηριζόμενη σε αόριστα και υποθετικά γεγονότα θα ήταν άσκοπη και αόριστη. Επιπλέον από την ενώπιον μου μαρτυρία καταλήγω ότι καμία συμφωνία δεν έγινε μεταξύ ενάγοντα και αντιπροσώπων της εναγομένης εταιρείας για μη καταβολή ενοικίων μέχρι την επανατοποθέτηση της τέντας. Η σχετική μαρτυρία του ενάγοντα περί τούτου υποστηρίζεται και επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία της ΜΥ1. Στο σημείο αυτό αναφέρω επίσης ότι η παραδοχή του ενάγοντα ότι πήγε σε ποινικό Δικαστήριο κατηγορούμενος για παράνομη επέμβαση και πλήρωσε ΛΚ200 πρόστιμο δεν βοηθά την υπόθεση της εναγομένης εταιρείας. Στην υπόθεση Γεωργίου ν Γιασουμής
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 391, λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι: «παραδοχή σε ποινική υπόθεση θα πρέπει να αποτιμηθεί σε συνάρτηση προς τα γεγονότα που θεωρήθηκαν ότι στοιχειοθετούν το συγκεκριμένο αδίκημα ώστε να αξιολογηθεί η αποδεικτική της αξία στην αστική υπόθεση.» Το παρόν Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης τα οποία στοιχειοθετούν το συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορήθηκε ο ενάγοντας, παρά μια γενική αναφορά σε αδίκημα για «παράνομη επέμβαση» σε σχέση με την τέντα. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεση του στο βαθμό που απαιτείται και ως εκ τούτου εκδίδεται διατάγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη εταιρεία και ή οι αντιπροσώποι και ή οι υπηρέτες και ή οι υπαλλήλοι της να εγκαταλείψουν τα δύο ενωμένα ισόγεια καταστήματα με αριθμούς 3 και 4 που βρίσκονται στην πολυκατοικία Christiana Seaview Building στην οδό 28ης Οκτωβρίου με αριθμό 243 στη Λεμεσό και παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή στον ενάγοντα σε 30 ημέρες από την επίδοση της απόφασης σ' αυτήν. Επιπλέον εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης εταιρείας για το ποσό των €27.679,34 (ΛΚ16.200) ως δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο από 1.6.2003 μέχρι 1.8.2005, με νόμιμο τόκο από τις 20.10.2005 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, όπως επίσης και για το ποσό των €1.025,16 (ΛΚ600) μηναία από την 1.9.2005 μέχρι την εκκένωση και την παράδοση των πιο πάνω καταστημάτων στον ενάγοντα ως ενδιάμεσα οφέλη πλέον νόμιμο τόκο. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης του Δικαστηρίου η έκδοση διατάγματος υπέρ του ενάγοντα ως το σημείο (β) της απαίτησης του δεν κρίνεται απαραίτητη. Δεν βλέπω να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος γιατί τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα οπότε και τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος της εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Civil/Other Actions/Final Αναφορά:Δικαιοδοσία/Οφειλόμενα Ενοίκια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο