Χριστάκη Σάββα Χρίστου ν. Ανδρέα Ιακώβου Αντώνη, Αρ. Αγωγής: 1643/09, 16.07.2009

(1)(ss),

(2),

(3),

(4), 9, 10, 11, 12, o περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.6, όπως τροποποιήθηκε άρθρα 4

(3), 5

(5), 7, 9

(4), ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (Ν.14/60)ως τροποποιήθηκε, άρθρα 31,

1. Το πιο πάνω διάταγμα επιδόθηκε στον εναγόμενο-καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος καταχώρησε στις 24.4.2009 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηριζόμενη στους ακόλουθους λόγους ένστασης οι οποίοι παρατίθενται στη συνέχεια συνοπτικά και επί της ουσίας τους.
2. Ο ενάγοντας δεν έχει αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα και/ή έντεχνα και/ή εκούσια απόκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
3. Δεν υπήρχε επείγουσα ανάγκη έκδοσης του διατάγματος.
4. Δεν αποδείχθηκε ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και/ή συζητήσιμη υπόθεση και/ή πιθανότητα να δικαιούται σε προστασία και/ή θεραπεία ο ενάγοντας και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος.
5. Δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι και/ή δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα και/ή ότι το ισοζύγιο της δικαστικής ευχέρειας κλίνει υπέρ του εναγόμενου.
6. Τα γεγονότα που συνοδεύουν την αίτηση είναι ανεπαρκή και/ή ανακριβή και/ή παραπλανητικά και δεν μπορούν να στηρίξουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος
7. Ο ενάγοντας δεν απέδειξε αδυναμία ικανοποίησης και/ή δεν υφίσταται εμπόδιο στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης που ήθελε εκδοθεί υπέρ του.
8. Η αίτηση αποσκοπεί στην παρέκκλιση της διαδικασίας και/ή την καταχρηστική ανάλωση δικαστικού χρόνου και επιδιώκεται άσκηση αθέμιτης πίεσης σε βάρος του εναγόμενου.
9. Το πραγματικό υπόβαθρό της αίτησης δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και/ή είναι ελλιπές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος.
10. Το αξιούμενο ποσό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και/ή είναι έκδηλα υπέρογκο και υπερβολικό διότι ο ενάγοντας δεν υπέστηκε ζημιές.
11. Η έκδοση του Διατάγματος θα είναι άδικη και/ή καταχρηστική και/ή δυσανάλογη και/ή μη εύλογη αφού ο εναγόμενος θα αποστερηθεί δυσανάλογα του δικαιώματος επί του ακινήτου του και/ή το δικαίωμα της ιδιοκτησίας του πλήττεται κατά τρόπο επαχθή και δυσανάλογο.
12. Ο ενάγοντας δεν θα υποστεί ζημιά αν δεν εκδοθεί το Διάταγμα ούτε και συντρέχει κίνδυνος μη ικανοποίησης του από τυχόν έκδοση απόφασης προς όφελος του καθ΄ ου, ως επίσης ο ενάγοντας δεν εμποδίζεται με τις υπάρχουσες συνθήκες να καλλιεργεί και/ή να συντηρεί και/ή να οργώνει τον αμπελώνα του, τυχόν ζημιά του ενάγοντα δύναται να απονεμηθεί σε χρήμα.
13. Ο αιτητής δεν αποκάλυψε όλα τα γεγονότα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου.
14. Ο ενάγοντας δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και/ή ότι ο αιτητής εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς και αποβλέπει στην άσκηση πίεσης προς τον καθ΄ ου η αίτηση.
15. Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο και/ή δικαιολογημένο να εκδοθεί το διάταγμα και/ή να παραμένει σε ισχύ.
16. Η αίτηση δεν εδράζεται σε ουσιώδες νομικό υπόβαθρο και/ή στερείται του αναγκαίου νομικού και πραγματικού υποβάθρου.
17. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την έκδοση του διατάγματος. Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων και των ενόρκων δηλώσεων που καταχώρησαν οι διάδικοι καθώς και των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων τους και ουδείς εξ αυτών ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Τα ουσιαστικά γεγονότα που παρουσίασε ο αιτητής προς υποστήριξη της αίτησης του είναι, συνοπτικά, πώς είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 25792, τεμ. 558 στην τοποθεσία «Άγκαθος» στο χωριό Πισσούρι το οποίο στο παρόν στάδιο είναι αμπέλι. Ο εναγόμενος ήταν ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 27173, το είχε δε μεταβιβάσει από το 2001 στους δύο γιούς του οι οποίοι ζουν στην Αυστραλία. Το ακίνητο του αιτητή συνορεύει στην ανατολική πλευρά με το ακίνητο 27173, ενώ στην νότια πλευρά συνορεύει με το ακίνητο αρ. εγγραφής 23256, τεμ. 557 το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της Έλενας Ζήνωνα Ηροδότου. Με την καταβολή ποσού ΛΚ220,00 περί το έτος 1992 προς τον εναγόμενο (τεκμ. Β στην αίτηση) παραχωρήθηκε στον αιτητή δικαίωμα διόδου τόσο από το κτήμα της Έλενας Ζήνωνα Ηροδότου πλάτους 1,83 μέτρα όσο και από το κτήμα του εναγόμενου (πρώην ιδιοκτήτη το 1992) πλάτους 1,22 μ. Στη συνέχεια το Κτηματολόγιο με αίτηση του αιτητή προχώρησε στην εξωτερική οριοθέτηση του κτήματος του και στάληκε σχετική επιστολή (τεκμ. Δ επί της αίτησης). Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2008 ο εναγόμενος παράνομα και αυθαίρετα προέβηκε στο κλείσιμο του δικαιώματος διαβάσεως τοποθετώντας πασσάλους επί της ανατολικής πλευράς του ακινήτου 27173, δηλαδή σ΄ αυτό που ανήκει σήμερα στους δύο υιούς του, το γεγονός περιήλθε σε γνώση του αιτητή αρχές Δεκεμβρίου 2008 οπότε αμέσως προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία, ως εκ τούτου κλήθηκε ο εναγόμενος να σταματήσει τις παράνομες ενέργειες του και να απομακρύνει τους πασσάλους που τοποθέτησε. Παρά το γεγονός ότι ο εναγόμενος υποσχέθηκε ότι θα απομάκρυνε τους πασσάλους μέχρι σήμερα δεν το έχει πράξει. Συνεπώς αν δεν διαταχθεί να το πράξει με διάταγμα τότε ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά καθότι θα είναι αδύνατο να εισέλθει στο κτήμα και τον αμπελώνα του επειδή αυτό χρειάζεται όργωμα αλλά και είναι αναγκαία η χρήση όλου του πλάτους της διόδου και τούτο καθιστά επείγον την έκδοση του Διατάγματος, θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Περαιτέρω με την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο αιτητής αναφέρει πως πλέον είναι απαραίτητη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ αφού πλησιάζει η περίοδος του τρύγου και δεν θα μπορεί να εισέλθει φορτηγό μέσα στον αμπελώνα του. Από την πλευρά του ο εναγόμενος-καθ΄ ου η αίτηση, αποδεχόμενος τα στοιχεία που συνθέτουν τα επίδικα ακίνητα που αναφέρει ο ενάγοντας, ισχυρίζεται ότι η αποζημίωση των Λ.Κ.220,00 δόθηκε ερήμην του και προς τον δικηγόρο που τον εκπροσωπούσε στην αίτηση-έφεση 36/91 την οποία είχε υποβάλει για καθορισμό συνόρων και μόλις πρόσφατα έλαβε γνώση για την καταβολή του εν λόγω ποσού. Οι επίδικοι πάσσαλοι, έχουν τοποθετηθεί από αυτόν σύμφωνα με τα σύνορα που έχουν υποδειχθεί από λειτουργούς του Κτηματολογίου. Περαιτέρω αναφέρει πως και αυτός έχει προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία το Δεκέμβριο του 2008 και του αναφέρθηκε πως η διαφορά δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες και καθήκοντα της αστυνομίας, έτσι κλήθηκαν και οι δύο διάδικοι να απευθυνθούν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, ενώ ο αιτητής ψευδώς αναφέρει ότι η αστυνομία κάλεσε αυτόν να μετακινήσει τους πασσάλους. Επανειλημμένα έχει προσπαθήσει να προσεγγίσει τον αιτητή για επίλυση της διαφοράς φιλικά όμως αυτός δεν αποδέχεται πρόταση του για να διορίσουν κοινό χωρομέτρη, είναι δε πάντοτε επιθετικός και αρνητικός. Στις 22.9.2008 έχει υποβάλει εκ νέου αίτηση στο Κτηματολόγιο Λεμεσού ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των παιδιών του για επίλυση της συνοριακής διαφοράς που έχει προκύψει, αυτό δε το έχει γνωστοποιήσει στον αιτητή ως εκ τούτου πολύ σύντομα θα επιλυθεί η διαφορά τους. Ο ενάγοντας μπορεί να ασκεί τα οποιαδήποτε δικαιώματα του επί του κτήματος του χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε ζημιά, που και αν ακόμη υπάρξει μπορεί να απονεμηθεί σε χρήμα. Επισυνάπτει δε ως τεκμήριο επί της ενόρκου δήλωσης του πιστοποίηση του προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πισσουρίου ημερομηνίας 09.04.2009 περί του ότι το κτήμα του αιτητή ήταν καλλιεργημένο και ότι τα τελευταία τρία χρόνια καλλιεργείται ανελλιπώς. Τέλος ο καθ΄ ου η αίτηση αναφέρει ότι ο αιτητής δύναται να εισέρχεται στο ακίνητο του μέσω του ακινήτου της Έλενας Ηροδότου και όμως δεν το πράττει. Οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους. Από την πλευρά του αιτητή υποστηρίχθηκε ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από τον καθ΄ ου η αίτηση δεν δικαιολογεί κατ΄ ουδένα λόγο την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 27.3.
18. Ο αιτητής αποκάλυψε όσα στοιχεία ήταν αναγκαία για την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος, ο δε εναγόμενος δεν απόδειξε ότι πράγματι θα επέλθει σ΄ αυτόν οποιαδήποτε ή δυσανάλογη ζημιά αν παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα ενόψει του ότι ο καθ΄ ου η αίτηση δήλωσε ότι δεν θα μετακινήσει τους πασσάλους που αποδέχεται ότι τοποθέτησε και ήδη βρίσκεται σε παρακοή του προσωρινού διατάγματος αφού δεν τους μετακίνησε. Από την πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση η ευπαίδευτη συνήγορος του αναφερόμενη σε σχετική νομολογία κάλεσε το Δικαστήριο καταρχήν να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης και/ή μη αποκάλυψης ουσιωδών στοιχείων από το Δικαστήριο πριν την έκδοση, αναφερόμενη σε συγκεκριμένα στοιχεία της μαρτυρίας που παρουσίασε ο καθ΄ ου η αίτηση. Επιπλέον εισηγήθηκε πώς μέρος των αναφερομένων στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, καθότι παρατέθηκαν χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου η οποία δόθηκε για απάντηση σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς του καθ΄ ου η αίτηση. Όσον αφορά τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, διατύπωσε τη θέση πως ουδεμία από αυτές συντρέχει, θα έπρεπε δε η αγωγή του ενάγοντα να μην στρέφεται εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση αφού δεν είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου
19. Ακόμη αν επέλθει οποιαδήποτε ζημιά αυτή είναι εύκολο και δυνατό να απονεμηθεί σε χρήμα. Μια άλλη θέση της πλευράς του καθ΄ ου η αίτηση είναι πώς με τις θεραπείες του Διατάγματος αποδίδεται τελική θεραπεία που αφορά την αγωγή και που δεν είναι επιτρεπτό και αποδεκτό από τη νομολογία. Τέλος, εισηγήθηκε πως εξετάζοντας το Δικαστήριο το κατά πόσο υπήρχε επείγον στην υπόθεση θα πρέπει να διαπιστώσει ότι υπήρξε καθυστέρηση στο αίτημα του αιτητή και επίσης λαμβάνοντας υπόψη το ισοζύγιο της ευχέρειας θα πρέπει να αποφασισθεί ότι δεν είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί ή να παραμένει σε ισχύ το Διάταγμα ημερομηνίας 27.3.
20. Συνακόλουθα ζητήθηκε η ακύρωση του διατάγματος. Νομική Πτυχή: Όπως διαφαίνεται από τη νομική βάση της αίτησης αυτή στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο έχει τύχει ερμηνείας αλλά και αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Σ' αυτό το άρθρο τίθενται οι προϋποθέσεις οι οποίες εάν συντρέχουν σωρευτικά τότε και μόνο το Δικαστήριο εκδίδει το σχετικό διάταγμα. Οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 32 προκειμένου για την έκδοση του διατάγματος είναι οι ακόλουθες:
21. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη.
22. Να υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία.
23. Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πάγια νομολογιακή αρχή επιβάλλει όπως κατά την εξέταση αιτήσεων για προσωρινά διατάγματα, το Δικαστήριο να μην εξετάζει την ουσία της αγωγής, και δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του Ενάγοντα. Το αντικείμενο εξέτασης σ' αυτό το στάδιο είναι το κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά με τις πιο πάνω προϋποθέσεις κατά την εξέταση τους από τη νομολογία (βλέπε υποθέσεις

(1)Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557,

(2)Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. X" Βασίλη, Πολιτική Έφεση 7755 ημερομηνίας 13.04.89,

(3)Αντωνία Παναγίδου κ.α. ν. Μαρίας Παναγίδου κ.α. Πολιτική Έφεση 10207, ημερομηνίας 30.3.2001) συνάγεται ότι για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε άλλο εκτός από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης και τούτο με βάση τα δικόγραφα. Για την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγοντας σε θεραπεία επεξηγήθηκε επανειλημμένα, ότι η αναφορά αυτή αφορά την απόδειξη ύπαρξης για κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα επιτυχίας, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στην απόδειξη πολιτικής υπόθεσης, συνεπώς είναι αρκετό να αποδειχθεί αρκετή πιθανότητα επιτυχίας. Για την τρίτη προϋπόθεση όπου θα πρέπει να αποδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση του ερωτήματος εάν η αποζημίωση θα είναι επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης του παρεμπίπτοντος διατάγματος είναι η προστασία του Ενάγοντα για να αποζημιωθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Ενάγοντα δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται πάντοτε με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο Εναγόμενος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει εάν είναι δυνατό ποιος από τους δύο διάδικους θα υποστεί τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι του διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd

(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται πριν την έκδοση του διατάγματος είναι κατά πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο Ενάγοντας θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί προς την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης

(1975)1 Α.Α.Δ

1. Τέλος και πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 Ν. 14/60στη βάση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, κρίνεται ορθό να αναφερθεί ότι η νομική βάση της αίτησης θα πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς όπως προβλέπεται στη Δ.48 Κ.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα γεγονότα που θεμελιώνουν την αίτηση η αποκάλυψη των οποίων επιβάλλεται με την ίδια αυστηρότητα πάλι από τη Δ.
2. Η μαρτυρία η οποία υποστηρίζει την αίτηση παρέχεται με ένορκη δήλωση η οποία θα πρέπει να συνάδει με τους κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό της και προβλέπονται στη Δ.
3. Σε αντίθεση με άλλη διαδικασία, στις ενδιάμεσες αιτήσεις η ένορκη δήλωση μπορεί να αναφέρεται και σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση ο μάρτυρας, νοουμένου ότι αυτός αποκαλύπτει την πηγή από την οποία αντλεί την πληροφόρησή του. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και συμπέρασμα: Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές χωρίς να διενεργείται οποιαδήποτε αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εφόσον αυτές αμφισβητούνται και κατά ακολουθία εάν δικαιολογείται η διατήρηση του σε ισχύ. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση: Στηριζόμενο το Δικαστήριο στα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή ημερομηνίας 27.03.2009 καθώς και τη συμπληρωματική ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 28.05.09 ανεξαρτήτως της αλήθειας αυτών αφού δεν είναι επί του παρόντος η εξέταση τέτοιου ζητήματος, κρίνεται ότι όπως εγείρεται το θέμα δικαιολογείται ικανοποίηση της υπό συζήτησης προϋπόθεσης και ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού η άσκηση του δικαιώματος διάβασης του αιτητή ως προβάλλεται, δεν μπορεί να διενεργηθεί. Επομένως η εμπόδιση άσκησης τέτοιου δικαιώματος συνοδευόμενη από τα στοιχεία που παραθέτει ο αιτητής αντανακλά σε επέμβαση επί αυτού και έχει άμεσο αντίκτυπο στην άσκηση καθορισμένου δικαιώματος και στα συμφέροντα του αιτητή, ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να στοιχειοθετεί την απόδειξη της πρώτης προϋπόθεσης. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία: Εξετάζοντας το θέμα της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας κρίνεται ότι ο αιτητής έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τις αναγκαίες λεπτομέρειες και περιγραφή των όσων ισχυρίζεται με συγκεκριμένα στοιχεία που υποστηρίζουν αφενός μεν την ύπαρξη δικαιώματος διάβασης αλλά και των στοιχείων που αντανακλούν στην παρεμπόδιση με την τοποθέτηση και επέμβαση δια πασάλων εκ μέρους του εναγόμενου-καθ΄ ου η αίτηση. Η συνέπεια που έχει για τον αιτητή η στέρηση της χρήσης του εν λόγω δικαιώματος, μπορεί να είναι είτε έμμεση είτε άμεση, είναι συνεπώς κατάληξη του Δικαστηρίου ότι αποδείχθηκε πιθανότητα επιτυχίας η οποία είναι συνδεδεμένη με όσα λογικά επακόλουθα μπορεί να επιφέρει στον αιτητή η παρεμπόδιση και η αδυναμία να απολαύσει το δικαίωμα της περιουσίας του η οποία είναι γεωργικής φύσης και απαιτεί τακτική παρουσία του για τους λόγους που αυτός αναφέρει και οι οποίοι κρίνονται λογικοί. Ο καθ΄ ου η αίτηση αμφισβητώντας την εν λόγω προϋπόθεση εγείρει δύο θέματα (α) ότι το ποσό αποζημίωσης που διεκδικεί ο αιτητής είναι υπέρογκο και ότι δεν αποδεικνύεται ότι έχει υποστεί ζημιά, (β) ότι η αγωγή του αιτητή θα έπρεπε να στρέφεται εναντίον των ιδιοκτητών-παιδιών του εναγόμενου. Όσον αφορά το πρώτο θέμα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για αντίκρουση του, αρκεί να επισημανθεί πως δεν είναι του παρόντος για το Δικαστήριο να εξετάσει τέτοιο ζήτημα. Όσον αφορά στο δεύτερο η εκδοχή του αιτητή όπως την έχει παρουσιάσει, ενδεχομένως να μην είχε οποιοδήποτε έρεισμα να καταχωρήσει την αγωγή του εναντίον των ιδιοκτητών, η θέση του είναι πως η παρεμπόδιση του δικαιώματος διάβασης προέρχεται από τον καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος τοποθέτησε τους πασσάλους. Αν βέβαια ο καθ΄ ου η αίτηση ενήργησε με βάση οδηγίες των παιδιών του και ενδεχομένως να δικαιολογείται η προσθήκη ή ύπαρξη τους ως διαδίκων, ο αιτητής δεν φαίνεται να έχει τέτοια γνώση οπότε ορθά προχώρησε εναντίον μόνο του καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος ουσιαστικά αποδέχεται την τοποθέτηση των πασσάλων χωρίς να ξεκαθαρίζει κάτω από ποιου την εξουσιοδότηση ή συγκατάθεση ενήργησε εφόσον δεν είναι από το 2001 ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. (γ) Η μη έκδοση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αναφορικά με την προϋπόθεση αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Είναι ωστόσο σημαντικό να αναφερθεί πως στην υπόθεση Papastratis v. Petrides

(1979)1 CLR 231 έχει αναφερθεί πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Θα μπορούσε στην παρούσα υπόθεση να διατυπωθεί η θέση πως οποιαδήποτε ζημιά και αν επέλθει στον αιτητή θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα και αφού εκτιμηθεί να του αποδοθεί, ταυτόχρονα όμως είναι δικαιολογημένο να στηρίξει κανείς και τη θέση πώς συντρέχουν ειδικές περιστάσεις οι οποίες συνίστανται στο ότι από την παρεμπόδιση ο αιτητής δεν είναι σε θέση να έχει πρόσβαση στο κτήμα του στη βάση του όρου (στην παρούσα περίπτωση το συνολικό πλάτος) που του παραχωρήθηκε το δικαίωμα διόδου. Οι οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες ενδέχεται να έχουν και το χαρακτήρα ανεπανόρθωτης ζημιάς αφού δεν θα μπορεί να το καλλιεργεί και να το φροντίζει ως ο ίδιος επιθυμεί και με τα μέσα τα οποία επιθυμεί ενόψει του ότι πρόκειται για φυτείες που έχουν ανάγκη ποτίσματος και άλλη συντήρηση. Πρόκειται για αμπελώνα, ήδη διανύεται η περίοδος του τρύγου, και δεν θα ήταν λογικό υπό τις περιστάσεις που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου να εμποδίζεται ο αιτητής ή να δυσκολεύεται στη χρήση του δικαιώματος διάβασης αλλά και στα επόμενα ένα ή δύο χρόνια που αναμένεται να εκδικαστεί η υπόθεση να υπάρχει η ίδια δυσκολία για τον αιτητή. Οι διαστάσεις που μπορεί να έχει η στέρηση του δικαιώματος διάβασης δικαιολογεί συμπέρασμα πως ενδέχεται στο τέλος ο αιτητής να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Εδώ δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται πως μέχρι το Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 2008 δεν υπήρχε τέτοια τοποθέτηση πασσάλων και αφ΄ετέρου ο Εναγόμενος ως ο ίδιος αποδέχεται, είναι μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας, ενήργησε με τον τρόπο που έχει ήδη αναφερθεί ταυτόχρονα όμως ο ενάγοντας θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση δια νομίμων διαδικασιών όπως έχει πράξει. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 Ν.14/60πληρούνται, ως εκ τούτου το Δικαστήριο προχωρεί στη συνέχεια να εξετάσει κατά πόσο είναι πρόσφορο και εύλογο να παραμείνει σε ισχύ το Διάταγμα. Με γνώμονα το ισοζύγιο της διακριτικής ευχέρειας το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό θα πρέπει να κλίνει προς όφελος του ενάγοντα -αιτητή για τους πιο κάτω λόγους: (α) Όπως διαφαίνεται ακόμη και ο καθ΄ ου η αίτηση αποδέχεται ότι υπάρχει μια αμφισβήτηση από χρόνια ως προς το μέρος που χρησιμοποιείται από τον ενάγοντα στα πλαίσια του δικαιώματος διάβασης, και ότι υπάρχει θέμα «συνοριακής διαφοράς» και γι΄ αυτό στις 22.9.2008 υπέβαλε αίτηση στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για επίλυση. Συνάγεται δε ταυτόχρονα πως ο καθ΄ ου η αίτηση ενώ αναμένεται η «επίλυση της διαφοράς» όπως την χαρακτηρίζει με την παρουσία λειτουργού του Κτηματολογίου, παρόλον που το δικαίωμα διόδου έχει καθοριστεί προ πολλού, αυτός προχώρησε στην τοποθέτηση πασσάλων χωρίς να επικαλείται κάποιο ειδικό λόγο που δεν θα μπορούσε να αναμένει την εξέλιξη της επίλυσης της διαφοράς και χωρίς να επικαλείται κάποια ζημιά εάν δεν τοποθετούσε τους πασσάλους. Αυτή η ενέργεια του δεν μπορεί να συνάδει με καλή πίστη ως ισχυρίζεται ενώ ταυτόχρονα επικαλείται κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή. (β) Σε συνέχεια με τα πιο πάνω κρίνεται ότι επιβάλλεται η ανάγκη διατήρησης του Status Quo προ της τοποθέτησης των πασσάλων ούτως ώστε είτε να ξεκαθαριστεί το όλο ζήτημα με την παρουσία του Κτηματολογίου είτε με την εκδίκαση της αγωγής. Το στοιχείο αυτό κρίνεται ως το πιο καθοριστικό για την κατάληξη του Δικαστηρίου. (γ) Ενώ ο αιτητής έχει θέσει μαρτυρία και στοιχεία τα οποία έχουν κριθεί εύλογα ότι αν δεν εκδοθεί το Διάταγμα ή δεν παραμείνει σε ισχύ θα υφίσταται κάποια ταλαιπωρία και ζημιά ο καθ΄ ου η αίτηση ουδεμία μαρτυρία ή στοιχείο έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου περί προξένησης ζημιάς είτε προς αυτόν είτε προς τους ιδιοκτήτες, η γενική και αφηρημένη τοποθέτηση ότι θα βλαφθούν τα δικαιώματα τους δεν βοηθά καθόλου την εκδοχή τους. (δ) Η χρήση του δικαιώματος που έχει εξασφαλίσει ο αιτητής από το κτηματολόγιο είναι τέτοιας σημασίας για την εξυπηρέτηση του κτήματος του που δεν μπορεί να παραγνωριστεί, οι διάφορες επιλογές που εισηγείται ο καθ΄ ου η αίτηση, όπως, ότι μπορεί να κάνει χρήση ο αιτητής του κτήματος της Έλενας Ηροδότου, δεν κρίνονται λογικές, διότι το δικαίωμα διάβασης επί του τελευταίου κτήματος καλύπτει ένα μέρος του πλάτους όλου του δικαιώματος που έχει ο αιτητής ενώ το άλλο μέρος καλύπτεται από το κτήμα των παιδιών του εναγόμενου. Το κτηματολόγιο έκρινε ορθό και εύλογο να παραχωρήσει ως συνολικό πλάτος περί τα 3:00 μέτρα ακριβώς στη λογική του ότι είναι αναγκαίο για σκοπούς εξυπηρέτησης του κτήματος του αιτητή. Μεταξύ άλλων ως λόγος ένστασης που έχει προβληθεί από τον καθ΄ ου η αίτηση περιλαμβάνεται και ο λόγος για ύπαρξη καθυστέρησης στην προσφυγή στο Δικαστήριο. Είναι γεγονός ότι ο αιτητής αποκαλύπτει πως έλαβε γνώση για την τοποθέτηση των πασσάλων από τις αρχές Δεκεμβρίου 2008, όμως, το γεγονός ότι μπορούσε να έχει πρόσβαση στο κτήμα του με μικρό τρακτέρ αλλά και το ότι απέκτησε σημασία αρνητική γι΄ αυτόν η ενέργεια του καθ΄ ου η αίτηση όταν πλέον επιθυμούσε να εισέλθει στο κτήμα του με μεγάλο όχημα κάνοντας έτσι χρήση όλου του πλάτους της διόδου και ενώ είχε προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία για το γεγονός, και ακόμη ότι υπήρξαν διαβεβαιώσεις σύμφωνα με τη θέση του για μετακίνηση των πασσάλων ως επίσης ο ερχομός της περιόδου του τρύγου, κρίνονται ως στοιχεία τα οποία δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να προσμετρήσουν σε βάρος του και ως καθυστέρηση τέτοια που να δικαιολογεί την ακύρωση του διατάγματος. Περαιτέρω, ένας άλλος λόγος ένστασης είναι η θέση για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους του αιτητή κατά την έκδοση του διατάγματος. Ως τέτοια γεγονότα ο καθ΄ ου η αίτηση επικαλείται τα πιο κάτω τα οποία παρατίθενται συνοπτικά με τοποθέτηση του Δικαστηρίου: (α) Ότι και ο καθ΄ ου η αίτηση προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία το Δεκέμβριο του 2008 και ο αιτητής ισχυρίζεται παραπλανητικά ότι έγιναν συστάσεις από την αστυνομία στον καθ΄ ου η αίτηση να σταματήσει τις ενέργειες του. Το δεύτερο σκέλος δεν μπορεί να εξετασθεί από το Δικαστήριο σ΄ αυτό το στάδιο καθότι θα σήμαινε αξιολόγηση της μαρτυρίας με βάση την αξιοπιστία αφού υπάρχει η αντίθετη θέση του αιτητή. Το πρώτο όμως σκέλος αξιολογημένο αντικειμενικά κρίνεται πως αν συνέβαινε και αναφερόταν δεν θα είχε οποιαδήποτε σημασία στην κρίση του Δικαστηρίου αφού ως είναι και η θέση του καθ΄ ου η αίτηση η αστυνομία τους ανέφερε ότι η υπόθεση δεν ήταν θέμα δικό της αλλά του Δικαστηρίου, συνεπώς προς τι η αναγκαιότητα να αναφερθεί στο Δικαστήριο εφόσον η ουσία είναι πως ο καθ΄ ου η αίτηση ακόμη και σήμερα θεωρεί ότι δικαιούται να μην μετακινήσει τους πασσάλους. (β) Σκόπιμα ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει ότι ο καθ΄ ου η αίτηση επανειλημμένα του έκανε προτάσεις για να απευθυνθούν στο Κτηματολόγιο για διευθέτηση του ζητήματος. Επίσης και αυτό το ζήτημα προϋποθέτει αξιολόγηση περί της αξιοπιστίας των διαδίκων κάτι που δεν είναι δικαιολογημένο δεδομένης της αντίθετης μαρτυρίας του αιτητή. Περαιτέρω όμως θα πρέπει να επισημανθεί πως η ενέργεια του καθ΄ ου η αίτηση να τοποθετήσει πασσάλους δεν συνάδει με τη θέση του πως επιζητούσε γνήσια και μόνο την επίλυση του θέματος μέσω του Κτηματολογίου γιατί αν κάτι τέτοιο επιθυμούσε θα ανέμενε προς τούτο εφόσον έχει υποβάλει σχετική αίτηση από τις 22.09.2008 και δεν θα τοποθετούσε πασσάλους. (γ) Ότι ο αιτητής δεν αποκάλυψε ότι γνώριζε πως ο καθ΄ ου η αίτηση υπέβαλε στις 22.9.2008 αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς. Και αυτό το θέμα περικλείει αξιολόγηση μαρτυρίας εφόσον ο αιτητής αρνείται ότι γνώριζε για κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι υπάρχει το τεκμήριο 2 ημερομηνίας 24.4.2009 και εφόσον ο αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο στις 27.3.2009 δεν δίδει οποιαδήποτε δυναμική στη θέση του καθ΄ ου η αίτηση πως ο αιτητής γνώριζε για την αίτηση του και θα όφειλε να αποκαλύψει το γεγονός. (δ) Ο αιτητής δεν αποκάλυψε ότι δύναται να εισέλθει στο ακίνητο του μέσω του ακινήτου της Έλενας Ηροδότου. Η θέση αυτή απορρίπτεται. Ο αιτητής στις παραγράφους 4 και 5 της ένορκης δήλωσης του κάνει αναφορά πως καθορίστηκε το συνολικό πλάτος του δικαιώματος διάβασης και είναι ξεκάθαρο ότι 1.83 μέτρα είναι επί του κτήματος της ΄Ελενας Ηροδότου και το 1.22 μέτρα από το κτήμα των παιδιών του καθ΄ ου η αίτηση . Το γεγονός ότι έχει στη διάθεση του μόνο το 1.83 μέτρα εξήγησε ικανοποιητικά γιατί δεν τον εξυπηρετεί, και εν πάση περιπτώσει, αυτή η θέση του καθ΄ ου η αίτηση δεν είναι οτιδήποτε άλλο παρά την απαράδεκτη εισήγηση για περιορισμό ενός δικαιώματος που έχει ο αιτητής. (ε) Ότι ο αιτητής δεν αποκάλυψε ότι τοποθέτησε σωλήνες και ελαστικά ποτίσματος και ότι καλλιεργεί το ακίνητο του. Η θέση για τέτοιο γεγονός υποστηρίζεται από τον καθ΄ ου η αίτηση στη βάση της πιστοποίησης του κοινοτάρχη αλλά και του μέλους του αστυνομικού σταθμού Πισσουρίου. Και στις δύο περιπτώσεις εφόσον υπάρχει αντίθετη θέση επιβάλλεται αξιολόγηση κάτι που δεν είναι επιτρεπτό σ' αυτό το στάδιο. Εν πάση περιπτώσει σημειώνεται πως ο αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι στερείται του δικαιώματος διάβασης τα τελευταία τρία χρόνια ως πιστοποιεί ο κοινοτάρχης περί της καλλιέργειας αλλά μετά τα Χριστούγεννα του 2008. Περαιτέρω δίδει εξηγήσεις ο αιτητής για την καλλιέργεια ότι προηγήθηκε με μικρό τρακτέρ. Ένα άλλο θέμα το οποίο δεν έχει καλυφθεί από τα προλεγόμενα είναι η θέση του καθ΄ ου η αίτηση πως ο αιτητής στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση περιέλαβε μαρτυρία για θέματα που δεν του παραχωρήθηκε άδεια. Η θέση αυτή απορρίπτεται καθότι με γραπτή αίτηση ημερομηνίας 11.5.09 και με τη σύμφωνη θέση της πλευράς του καθ' ου η αίτηση εκδόθηκε διάταγμα όπως ο αιτητής καταχωρίσει απαντητική και/ή συμπληρωματική ένορκη δήλωση και ειδικότερα σε σχέση με τις παραγράφους 9, 11, 13, 14 και 15 της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 24.4.2009. Δεν διαπιστώνεται ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αιτητή ασχολείται με ισχυρισμό ξένο ή άσχετο προς τις πιο πάνω παραγράφους. Τέλος, το θέμα που εγείρεται ως λόγος ένστασης ότι με το παρόν διάταγμα αποφασίζεται και η ουσία της αγωγής επίσης απορρίπτεται, η θεραπεία για απομάκρυνση των πασσάλων δεν είναι η μόνη, ως φαίνεται ζητείται αναγνωριστική απόφαση για το δικαίωμα διάβασης εν όψει του ότι αμφισβητείται ο καθορισμός του αλλά και αποζημιώσεις για ζημιά στην περιουσία του εξαιτίας της επέμβασης ή παρεμπόδισης άσκησης του δικαιώματος διόδου. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω και επειδή όλοι οι λόγοι ένστασης έχουν συνολικά απορριφθεί μέσα από τα προλεγόμενα στην απόφαση κρίνεται ότι δικαιολογείται η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, ως εκ τούτου το Διάταγμα ημερομηνίας 27.3.2009 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται προς όφελος του αιτητή και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .. ............ Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ-ΔΔ-ΤΑ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό διάταγμα - Επέμβαση σε δικαίωμα διάβασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο