Μάρκου Παντελίδη κ.α. ν. AEROTRANCE AVIATION TOURS LTD, Αρ. Υπόθ. 915/04, 16 Ιουλίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A202 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Υπόθ. 915/04 ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Μεταξύ: Μάρκου Παντελίδη Έλενας Παντελίδου Ανδρέα Παντελίδη, μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτού συγγενών και φίλων Γιώργου Παντελίδη μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτού συγγενών και φίλων Νάσιας Παντελίδου μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτής συγγενών και φίλων Εναγόντων και AEROTRANCE AVIATION & TOURS LTD AEROTRANCE AIRLINES LTD ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΝ ΚΛΗΤΗΡΙΟΝ ΕΙΔΙΚΩΣ ΟΠΙΣΘΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΝ, ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ. 29.05.2008 Μεταξύ: 1.Μάρκου Παντελίδη 2.Έλενας Παντελίδου 3.Ανδρέα Παντελίδη, μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτού συγγενών και φίλων 4.Γιώργου Παντελίδη μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτού συγγενών και φίλων
- Νάσιας Παντελίδου μέσω των γονέων του αυτού Μάρκου Παντελίδη και Έλενας Παντελίδου ως πλησιέστερων αυτής συγγενών και φίλων Εναγόντων και AEROTRANCE AVIATION & TOURS LTD ΕΦΟΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ AEROTRANCE AIRLINES LTD Εναγομένων ------------------ Για ενάγοντες: κ. Κυπρίζογλου και για να ακούσει απόφαση η κα Ευριπίδου Για εναγόμενους 2: Καμία Εμφάνιση Ημερομηνία: 16 Ιουλίου 2009 ΑΠΟΦΑΣΗ Με το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα τους οι ενάγοντες απαιτούν από του εναγομένους 1 και 2 (α) το ποσό των ΛΚ 1,200, που κατέβαλαν για την μεταφορά τους από και προς την Σαντορίνη (β) τιμωρητικές και ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, (γ) οποιανδήποτε θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις πλέον τόκους και έξοδα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης τους οι ενάγοντες ήταν επιβάτες στις πτήσεις 6F 107Β από Λάρνακα για Σαντορίνη στις 28.7.2002 και ακολούθως στις 4.8.2002 από Σαντορίνη για Πάφο. Οι δύο πρώτοι ενάγοντες είναι σύζυγοι και οι ενάγοντες 3,4 και 5 τα παιδιά τους τα οποία ήταν τότε ηλικίας 15,13 και 9 αντίστοιχα. Η εταιρεία AEROTRANCE AIRLINES LTD (αρχικά εναγόμενη 2) ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασκούσε μεταξύ άλλων την επιχείρηση μίσθωσης,κατοχής, διαχείρισης, εξοπλισμού, ναύλωσης αεροσκαφών και τη μεταφορά επιβατών με τακτικές πτήσεις και ή έκτακτα δρομολόγια και συνεργαζόταν επίσης με εμπορικές εταιρείες ταξιδιωτικών πρακτόρων και μεταφορέων. Η εν λόγω εταιρεία διαλύθηκε δυνάμει σχετικού διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.1.2005 και ο έφορος Εταιρειών διορίστηκε ως προσωρινός εκκαθαριστής της . Η Εναγομένη 1 εταιρεία ως επίσης και η εταιρεία Aerotrance Airlines Ltd από κοινού και/ή ξεχωριστά είχαν την ευθύνη γιατί μίσθωσαν και/ή κατείχαν και/ή διαχειρίζοντο και/ή εξόπλισαν προς τον σκοπό μεταφοράς επιβατών, ανάμεσα σ΄ αυτούς και τους ενάγοντες το αεροσκάφος στην πτήση 6F 107B για τις πτήσεις 28.7.2002 και 4.8.
- Οι ενάγοντες προς τούτο πλήρωσαν για το ταξίδι αυτό στην εναγομένη 1 εταιρεία και την εταιρεία Aerotrance Airlines Ltd, η οποία εκπροσωπείται από τον εναγόμενο 2, συνολικά Λ.Κ.1.200,
- Κατά τη διάρκεια της εν λόγω αναφερόμενης πιο πάνω πτήσης προς την Σαντορίνη οι οδηγίες ασφαλείας εντός του αεροπλάνου εδίδοντο από τις υπεύθυνες αεροσυνοδούς μόνο στην αγγλική γλώσσα με συνέπεια αυτοί που δεν γνώριζαν αγγλικά ανάμεσα σ΄ αυτούς και οι ενάγοντες να μην κατανοούν τις εν λόγω οδηγίες. Κατά την διαδικασία της επιστροφής στην Κύπρο η οποία ήταν ορισμένη για αναχώρηση στις 4.8.2002 η ώρα 23:00 το βράδυ υπήρξε καθυστέρηση, χωρίς καμία πληροφόρηση εκ μέρους των εναγομένων και ή τους αντιπροσώπους τους προς τους ενάγοντες παρά μόνο όταν ο ενάγοντας 1 ρώτησε το γραφείο εξυπηρέτησης του αεροδρομίου γιατί δεν επιβιβάζονται οι επιβάτες της συγκεκριμένης πτήσης η απάντηση που πήρε ήταν ότι υπήρχε κάποιο τεχνικό πρόβλημα στο αεροπλάνο. Κανείς εκπρόσωπος της αεροπορικής εταιρείας των εναγομένων δεν υπήρχε στο αεροδρόμιο της Σαντορίνης με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει φόβος και πανικός στους ενάγοντες. Όλοι οι επιβάτες ανάμεσα σ΄ αυτούς και οι ενάγοντες υπέστησαν εξάντληση από την ταλαιπωρία, την ψυχική αγωνία, τον φόβο και τον πανικό. Μετά από πέντε ώρες καθυστέρησης έφθασε η πτήση με αεροπλάνο των εναγομένων από την Κύπρο, με την οποία θα επέστρεφαν οι Ενάγοντες στην Κύπρο. Η πτήση 6F 107B ξεκίνησε στις 2:40 το πρωί στις 5/8/02 για επιστροφή στην Κύπρο. Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο συγκεκριμένο αεροσκάφος ήταν αποπνικτική λόγω μη λειτουργίας του συστήματος κλιματισμού και της μεγάλης έντασης που επικρατούσε ανάμεσα στους επιβάτες λόγω αδιευκρίνιστων πληροφοριών με αποτέλεσμα κάποιοι επιβάτες να κάνουν χρήση αναπνευστικών μασκών ανάμεσα σ΄ αυτούς και η ενάγουσα 2 ως επίσης να προκληθεί πανικός, φόβος και αναπνευστικά προβλήματα στους ενάγοντες 3, 4 και 5 οι οποίοι άρχισαν να κλαίνε και να ζητούν βοήθεια από τους γονείς τους. Τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά της πτήσης με την έναρξη της διαδικασίας προσγείωσης ήταν εφιαλτικά και αφόρητα λόγω ζέστης εντός του αεροσκάφους, μυρωδιάς καυσίμων, επίσης τα αναπνευστικά προβλήματα επιτάθηκαν και η νευρικότητα και ο πανικός είχε αρχίσει να ξεφεύγει των ορίων ελέγχου. Πολλοί από τους επιβάτες περιλαμβανομένων των εναγόντων ενόψει των πιο πάνω περιστάσεων, πανικοβλήθηκαν, έκλαιγαν και προσεύχονταν για τη ζωή τους. Κατά η περί τις 4:00 το πρωί της 5/8/02 το αεροσκάφος των εναγομένων προσγειώθηκε τελικά στην Κύπρο. Εξαιτίας της πιο πάνω κατάστασης οι ενάγοντες μεταξύ άλλων υπέστησαν τρομακτική διαταραχή της σωματικής και ψυχικής τους ισορροπίας ως επίσης και αφόρητη σωματική ταλαιπωρία. Συνεπεία της πιο πάνω κατάστασης η οποία οφείλεται στην αντισυμβατική συμπεριφορά των εναγομένων δημιουργήθηκαν στους ενάγοντες συναισθήματα δυσφορίας και οδήγησαν τους ενάγοντες 3,4, και 5 σε ψυχολογική διαταραχή. Οι τελευταίοι από τις τρομακτικές στιγμές που βίωσαν προσβλήθηκε ο ψυχολογικός τους κόσμος, μειώθηκε το επίπεδο αυτοπεποίθησης τους επιτρέποντας τη δημιουργία συμπλέγματος αρνητικών συναισθημάτων και ή αυτοκαταστροφικών χαρακτηριστικών όπως φοβία, ανασφάλεια, έλλειψη εμπιστοσύνης και άρνηση τους να ταξιδέψουν ξανά με αεροπλάνο. Στις 12.2.2009 ημερομηνία που η πιο πάνω αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες με σκοπό την συμπλήρωση των δικογράφων, μετά την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ενόψει της διάλυσης της εναγομένης 2 εταιρείας, ο κ. Σκουφάρης εκ μέρους του Επίσημου Παραλήπτη δήλωσε ότι δεν προτίθεται να καταχωρήσει υπεράσπιση και να υπερασπιστεί την πιο πάνω αγωγή. Ως εκ τούτου η αγωγή ορίστηκε στις 5.3.2009 για απόδειξη για την εναγομένη 2 και για ακρόαση για την εναγομένη
- Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο κ. Κυπρίζογλου εκ μέρους των εναγόντων στην παρουσία της κας Γεωργίου εκ μέρους των εναγομένων 1 κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου απέσυρε την αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 ανεπιφύλακτα χωρίς οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Προς απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων ο κ. Κυπρίζογλου κατέθεσε δύο ένορκες δηλώσεις του πρώτου ενάγοντα όπως επίσης και ένορκη δήλωση της κας Κκούφου, ψυχολόγου. Η κα Κκούφου έδωσε επίσης και προφορική μαρτυρία. Ο πρώτος ενάγοντας προσωπικά, εκ μέρους της συζύγου του, της δεύτερης ενάγουσας και των παιδιών τους, με τις ένορκες δηλώσεις του υποστήριξε τα γεγονότα τα οποία περιέχονται στην έκθεση απαίτησης τους. Η κα. Κκούφου στην ένορκη δήλωση της επισυνάπτει τρία πιστοποιητικά τα οποία περιέχουν τα πορίσματα της σε σχέση με την κλινική εξέταση που υπέβαλε τους ενάγοντες 3,4 και
- Η κα. Κκούφου κατά τη προφορική μαρτυρία της ανέφερε ότι η ενάγουσα 5 η οποία ήταν και η πιο μικρή παρουσίασε παλινδρομική συμπεριφορά υπό τύπο νυχτερινής ούρησης. Η θέση της κας Κκούφου ήταν ότι τα παιδιά τα οποία περνούν σωματικό στρες κατά το οποίο απειλείται η σωματική τους ακεραιότητα, συμπεριφορά παλινδρόμησης δικαιολογείται, με αποτέλεσμα τα παιδιά να επιστρέφουν σε ενωρίτερα στάδια της παιδικής τους ηλικίας. Ο ενάγοντας 4, παρουσίαζε συμπτώματα θυμού, θλίψης όπως επίσης πρόβλημα στη συγκέντρωση του το οποίο η κα. Κκούφου περιέγραψε ως ένα είδος ψυχολογικού μουδιάσματος. Ο ενάγοντας 3, ο οποίος ήταν τότε 15 χρονών, έφηβος, είχε παρόμοιες αντιδράσεις μετατραυματικού στρες όπως οι ενήλικες, δηλαδή, όπως επεξήγησε η κα. Κκούφου, παρουσίαζε επιθετικότητα, διαταραχές ύπνου όπως π.χ. αϋπνίες, εφιάλτες, αλλοιώσεις της χρονικής σειράς των τραυματικών γεγονότων που έζησε, όπως επίσης και αλλαγές στην όρεξη του, ανορεξία. Η κα. Κκούφου ανέφερε ότι και στα τρία παιδιά τα συμπτώματα που προανάφερε αρχικά ήταν έντονα και μετά από 10 εβδομάδες συνεδρίας εξασθένησαν και εξαλείφθηκαν τελείως. Αγορεύσεις: Κατά την αγόρευση του ο κ. Κυπρίζογλου επέστησε την προσοχή του Δικαστηρίου στη Σύμβαση του Μόντρεαλ η οποία εφαρμόζεται στη Κύπρο όπως αυτή τροποποιήθηκε από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 889/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Μαΐου του 2002 για την τροποποίηση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών 2027/97 σε σχέση με τις ευθύνες αερομεταφορέα, μεταξύ άλλων, για τραυματισμό επιβατών. Η θέση του κ. Κυπρίζογλου είναι ότι με την δοθείσα από τον πρώτο ενάγοντα μαρτυρία αποδεικνύεται ότι η εταιρεία Aerotrance Airlines Ltd παρέβηκε τους σχετικούς ευρωπαϊκούς κανονισμούς με άμεσο αποτέλεσμα το ψυχικό τραυματισμό των εναγόντων 3,4 και 5 ο οποίος αποδεικνύεται με τη μαρτυρία της κας Κκούφου. Με περαιτέρω αναφορά στη νομολογία, ο κ. Κυπρίζογλου κάλεσε το Δικαστήριο όπως αποζημιώσει τους ενάγοντες 3,4 και 5 για τη ψυχική βλάβη που έχουν υποστεί σύμφωνα και με την κλίμακα της αγωγής, όπως επίσης και να επιδικάσει εναντίον των εναγομένων 2 παραδειγματικές αποζημιώσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα Δικαστηρίου Η μαρτυρία του πρώτου ενάγοντα όπως επίσης και της κας Κκούφου παρέμεινε αναντίλεκτη αφού ο εναγόμενος 2, δήλωσε μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, ότι δεν επιθυμούσε να καταχωρήσει υπεράσπιση και να εκθέσει τη δική του εκδοχή εάν είναι διαφορετική. Ως εκ τούτου δέχομαι τη μαρτυρία του πρώτου ενάγοντα για τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια των δύο πτήσεων τους από Λάρνακα στη Σαντορίνη στις 28.7.2002 και από τη Σαντορίνη στην Πάφο η οποία ήταν προγραμματισμένη στις 4.8.2002 και τελικά έγινε στις 5.8.2002, γεγονότα τα οποία αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Δέχομαι επίσης και τη μαρτυρία της κα Κκούφου, ψυχολόγου η οποία είναι αντικειμενική ως προς τα ευρήματα της, σαφής και ξεκάθαρη ως προς τα τραύματα των εναγόντων 3,4 και
- Οι θέσεις της κας Κκούφου οι οποίες περιέχονται στην ένορκη της δήλωση όπως επίσης και στην προφορική της μαρτυρία είναι αποδεκτές και συνεπώς αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Νομική Βάση Λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα μου πιο πάνω καταλήγω ότι η ΑEROTRANCE AIRLINES LTD ήταν η αεροπορική εταιρεία, που μετέφερε τους ενάγοντες στις πιο πάνω αναφερόμενες πτήσεις 6F 107B, στη Σαντορίνη μετ' επιστροφής. Δέχομαι επίσης ότι οι ενάγοντες 3,4, και 5, επιβάτες στις πιο πάνω πτήσεις και συγκεκριμένα στην πτήση της επιστροφής από τη Σαντορίνη «τραυματίστηκαν» κατά τη διάρκεια της πτήσης λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν. Δέχομαι ότι η έννοια του τραυματισμού καλύπτει και το ψυχικό τραυματισμό τον οποίο δέχομαι ότι οι ενάγοντες 3,4 και 5 είχαν υποστεί. Δέχομαι επίσης ότι η έννοια αυτή έγινε πιο ευρεία με την τροποποίηση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 2027/97 όπως τροπoποιήθηκε από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 889/2002 σε σχέση με την Συνθήκη του Μόντρεαλ (Κυρωτικός Νόμος 3(ΙΙΙ)/2002) η οποία κάλυπτε μόνο «σωματικό τραυματισμό». Το άρθρο 1 του πιο πάνω Ευρωπαϊκού Κανονισμού 889/2002 προνοεί ότι: « Ο παρών κανονισμός θέτει σε εφαρμογή τις σχετικές διατάξεις της σύμβασης του Μόντρεαλ σε ότι αφορά την αεροπορική μεταφορά επιβατών και αποσκευών και καθορίζει μερικές επιπλέον διατάξεις...». Παρά τις πρόνοιες του πιο πάνω κανονισμού 889/2002, έστω και εάν δεχθώ ότι έχει αφαιρεθεί η προϋπόθεση για την ύπαρξη ατυχήματος ή δυστυχήματος κατά τη διάρκεια της πτήσης για την απαίτηση αποζημίωσης, η απαίτηση των εναγόντων στην παρούσα αγωγή δεν θα μπορούσε να πετύχει εφόσον στηρίζεται καθαρά σε παράβαση σύμβασης μεταξύ των μερών. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για τους όρους της μεταξύ των μερών σύμβασης τους οποίους κατ' ισχυρισμό παρέβηκε η ΑEROTRANCE AIRLINES LTD, όπως επίσης και για την παράβαση των συγκεκριμένων επικαλούμενων κανονισμών. Οι λεπτομέρειες της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εν λόγω εταιρείας οι οποίες περιέχονται στην παράγραφο 18 του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος των εναγόντων δεν αποδεικνύεται ότι αποτελούσαν όρους της μεταξύ τους κατ' ισχυρισμό σύμβασης. Επιπλέον οι όροι τους οποίους επικαλούνται οι ενάγοντες δεν περιέχονται στους συγκεκριμένους κανονισμούς στους οποίους παρέπεμψαν το Δικαστήριο. Καμία μαρτυρία δεν υπάρχει στην παρούσα υπόθεση που να οδηγεί το Δικαστήριο σε τέτοιο ασφαλή εύρημα. Η μόνη στην ουσία μαρτυρία που έχω για τη σχέση των εναγόντων με την εν λόγω αεροπορική εταιρεία είναι η αγορά των εισιτηρίων και η συμμετοχή τους στις δύο πτήσεις τους. Οι υποθέσεις στις οποίες ο κ. Κυπρίζογλου παρέπεμψε το Δικαστήριο διαφοροποιούνται από την παρούσα. Στην Ιωάννου κ.α. ν Kapsis Travel & Trade Ltd
(2003)1(Α)Α.Α.Δ.52, η παράβαση καθίστατο στο ότι οι εναγόμενοι ακύρωσαν την προγραμματισμένη εκδρομή για την οποία είχαν συμβληθεί με τους ενάγοντες και στη Jarvis v Swan Tours Ltd
(1973)1 All E.R. 71) οι εναγόμενοι παρέβηκαν τη σύμβαση που συνήψαν με τον ενάγοντα σε σχέση με πακέτο Χριστουγεννιάτικων διακοπών. Στην τελευταία αυτή υπόθεση μάλιστα δόθηκε και το έναυσμα για την επιδίκαση αποζημιώσεων για ψυχική αναστάτωση, ταλαιπωρία και ενόχληση σε περίπτωση παράβασης σύμβασης. Στην παρούσα υπόθεση όπως ήδη ανέφερα, πέραν της αγοράς των εισιτηρίων και της συμμετοχής των εναγόντων στην πτήση της εν λόγω αεροπορικής εταιρείας, δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία που να δεικνύει ποίοι ήταν οι συμβατικοί όροι μεταξύ των μερών τους οποίους η αεροπορική εταιρεία με της πράξεις τις όπως αυτές περιγράφονται στο δικόγραφο των εναγόντων παρέβηκε. Θέση μου είναι ότι ακόμη και να αποδεικνύετο ότι η εναγόμενη 2 εταιρεία παρέβηκε τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επικαλείται ο κ. Κυπρίζογλου και οι ενάγοντες δυνάμει αυτών εδικαιούντο αποζημιώσεις πάλιν η απαίτηση τους ως έχει δεν θεωρώ ότι θα μπορούσε να πετύχει. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω η απαίτηση των εναγόντων δεν μπορεί να πετύχει. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου για σκοπούς πληρότητας θα προχωρήσω να εξετάσω και τις υπόλοιπες θέσεις των εναγόντων. Θεραπείες Εναγόντων Οι ενάγοντες με την απαίτηση τους ζητούν επιστροφή ΛΚ1,200.00 ποσό το οποίο κατέβαλαν για την αγορά των εισιτηρίων προς και από την Σαντορίνη. Κρίση μου είναι ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται το ποσό αυτό εφόσον από τη μαρτυρία προκύπτει ότι οι ενάγοντες έκαναν χρήση των εισιτηρίων αυτών και πραγματοποίησαν και τις δύο αυτές πτήσεις. Οι ενάγοντες επίσης ζητούν με την απαίτηση τους παραδειγματικές αποζημιώσεις. Επισημαίνω εδώ ότι αυτού του είδους οι αποζημιώσεις επιβάλλονται σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μόνο όταν η διαγωγή του εναγομένου είναι τόσο αξιόμεμπτη, ώστε να του αρμόζει η επιβολή τιμωρίας από πολιτικό Δικαστήριο. Αξιόμεμπτη διαγωγή θεωρείται εκείνη που συνοδεύεται από έντονα στοιχεία αλαζονείας, θρασύτητας ή αθέμιτου κινήτρου, ιδιαίτερα όταν τείνει να ταπεινώσει το θύμα του αδικήματος (Rookes v. Barnard
(1964)1 All E.R. 367, Cassell & Co Ltd v. Broome and Another
(1972)1 All E.R. 801, Adrian Holdings ν. Δημοκρατία
(1988)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1836, Papakokkinou v. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65, Παπακοκκίνου κ.α. ν. Δήμου Πάφου Αρ. 1
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ 634). Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω τέτοια μαρτυρία ελλείπει από την πλευρά των εναγόντων οπότε και η απαίτηση τους αυτή δεν μπορεί να πετύχει. Ο κ. Κυπρίζογλου στην αγόρευση του όπως ανέφερα και πιο πάνω ζητά γενικές αποζημιώσεις όσον αφορά τον τραυματισμό που υπέστησαν οι ενάγοντες 3,4 και 5. Παρατηρώ όμως ότι οι ενάγοντες δεν ζητούν τέτοιου είδους αποζημιώσεις στις αξιώσεις τους. Στην υπόθεση Kennedy Hotels Ltd v Haig Indjirdjian
(1992)1(Α)Α.Α.Δ.400, αποφασίστηκε μεταξύ άλλων ότι: «(α) Οι Κυπριακοί δικονομικοί θεσμοί δεν καθιστούν απαραίτητο τον επακριβή προσδιορισμό της θεραπείας η οποία επιδιώκεται, ούτε αποκλείουν την παροχή θεραπείας άλλης από εκείνη η οποία επιζητείται. Εφόσον στοιχειοθετούνται τα γεγονότα στο σώμα της έκθεσης απαίτησης για την παροχή θεραπείας, αυτή μπορεί να αποδοθεί χωρίς να έχει επιζητηθεί.». Η πιο πάνω αρχή θεωρώ ότι μπορεί να τύχει εφαρμογής και στην παρούσα υπόθεση παρόλο που αποζημιώσεις πλην των τιμωρητικών και ή παραδειγματικών δεν ζητούνται ως θεραπεία. Λαμβάνοντας υπόψη την ενώπιον μου μαρτυρία κρίνω ότι η μαρτυρία που δόθηκε για τα ψυχικά τραύματα των εναγόντων 3,4 και 5 καλύπτεται από τις παραγράφους 13,15 και 17 της έκθεσης απαίτησης. Με βάση τη μέχρι σήμερα νομολογία ότι και σε περίπτωση παράβασης σύμβασης τα Δικαστήρια έχουν τη δυνατότητα να επιδικάσουν αποζημιώσεις για ψυχική αναστάτωση για ταλαιπωρία και ή ενόχληση και ή αναστάτωση και ή οποιαδήποτε βλάβη προκλήθηκε στο αναίτιο μέρος, και εάν και εφόσον όπως ήδη ανέφερα η πιο πάνω κατάληξη μου όσον αφορά την ευθύνη των εναγομένων 2 ανατραπεί, θεωρώ ορθό όπως προχωρήσω στην εξέταση του ύψους των αποζημιώσεων που δικαιούνται οι ενάγοντες 3,4 και 5 ενόψει του ότι μόνο για αυτούς προσκομίστηκε σχετική μαρτυρία. Για τον καθορισμό των αποζημιώσεων έχω διεξέλθει με προσοχή όλες τις σχετικές αποφάσεις για αποτελεσματική αντιμετώπιση του θέματος. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Κώστα Παναγή ν Θεόδωρου Θεοδώρου,
(1992)1 ΑΑΔ 1303, η τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου. Στην υπόθεση Polycarpou & another v. Adamou,
(1988)1 AAΔ 727, αναφέρθηκε ότι προηγούμενες επιδικάσεις αποζημιώσεων δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο, αλλά λαμβάνονται υπόψη ως καθοδηγητικές και ότι όσον αφορά επιδικάσεις αποζημιώσεων ξένων Δικαστηρίων, αυτές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται μέσα στην κυπριακή πραγματικότητα. Για τον καθορισμό των αποζημιώσεων λαμβάνω υπόψη τον τραυματισμό των εναγόντων 3,4 και 5 όπως διαφαίνεται από τα κατατεθειμένα πορίσματα της ψυχολόγου όπως επίσης και από την προφορική της μαρτυρία. Καθοδηγούμενη από τη νομολογία για παρόμοια τραύματα, και λαμβάνοντας υπόψη την ταλαιπωρία που υπέστησαν οι τρεις ανήλικοι για την περίοδο τουλάχιστον των 10 εβδομάδων που διήρκησε η θεραπεία τους, κρίνω ότι οι ενάγοντες 3,4 και 5, οι δύο εκ των οποίων σήμερα έχουν ενηλικιωθεί, δικαιούνται το ποσό των €1000 έκαστος ως αποζημίωση (βλ. Ιωάννου κ.α. ν Kapsis Travel & Trade Ltd (πιο πάνω) και Δημητρίου ν Ιωάννου κ.α.
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 274, Jarvis v Swan Tours Ltd
(1973)1 All E.R. 71). Λαμβάνοντας υπόψη όμως όλα τα πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται. Με δεδομένη την κατάληξη μου αυτή κρίνω ορθό όπως μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Ως εκ τούτου η αγωγή των εναγόντων απορρίπτεται. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) .............. Φ. Καπετάνιου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο