ΠΗΔΑΛΙΟ ΧΡΗΜΑΤΟΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Κώστα Πουρουτίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2498/09, 23.7.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A204 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2498/09 Μεταξύ: ΠΗΔΑΛΙΟ ΧΡΗΜΑΤΟΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ
- Θεοφάνη Παντελίδη, από τη Λευκωσία Εναγόντων - και -
- Κώστα Πουρουτίδη, από τη Λεμεσό
- Χριστόδουλου Πούρουτου, από τη Λεμεσό Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - Μονομερής Αίτηση και Διάταγμα ημερομηνίας 19.5.2009 23.7.2009 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Ν. Χαραλαμπίδης με κ. Νικολάου και κ. Κοτσέτσο Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Δ. Κωνσταντίνου για κ. Καλλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Το Δικαστήριο, μετά από μονομερή Αίτηση των Αιτητών, εξέδωσε τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Ενδιάμεσο Απαγορευτικό Διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγόμενους 1 και 2 ενεργούντες προσωπικά και/ή τους υπηρέτες και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους από το να πωλήσουν, δωρίσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν, αποξενώσουν τις μετοχές που κατέχουν στην εταιρεία NEW MAIAMI ESTATES LIMITED, και/ή να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια η οποία να επηρεάσει την αξία των εν λόγω μετοχών μέχρι πέρατος της αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο Απαγορευτικό Διάταγμα Δικαστηρίου το οποίο απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγόμενους 1 και 2 ενεργούντες προσωπικά και/ή τους υπηρέτες και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους τους από το να πωλήσουν, δωρίσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν, αποξενώσουν, μέχρι πέρατος της αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου την πιο κάτω ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της εταιρείας NEW MAIAMI ESTATES LIMITED: (α) Ακίνητο με αρ. εγγραφής: 2199, Φ/Σχ. LIΙI/29, Τεμάχιο: 62, Εμβαδό: 12 εκτάρια, 3 δεκάρια, 747 τ.μ., Τοποθεσία: Καμένος Σταυρός, Χωριό: Σούνι-Ζανατζιά, Επαρχία: Λεμεσός (β) Ακίνητο με αρ. εγγραφής: 2200, Φ/Σχ. LIΙI/29, Τεμάχιο: 26/6/2, Εμβαδό: 8 εκτάρια, 9 δεκάρια, 633 τ.μ., Τοποθεσία: Καμένος Σταυρός, Χωριό: Σούνι-Ζανατζιά, Επαρχία: Λεμεσός Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στο άρθρο 4 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Τα γεγονότα που οδήγησαν τους Αιτητές στην Αιτούμενη θεραπεία εμφαίνονται στις παραγράφους 3 έως και 20 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα
- Είναι η θέση των Αιτητών ότι μεταξύ των διαδίκων κατά ή περί τις 7.9.2007 συνομολογήθηκε συμφωνία με την οποία η Ενάγουσα εταιρεία 1 αγόρασε τις μετοχές που οι Εναγόμενοι κατείχαν στην εταιρεία NEW MAIAMI ESTATES LIMITED για το συνολικό ποσό των ΛΚ290.000 (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Επίσης ο Εναγόμενος 1 κατά την υπογραφή των συμφωνιών παρέδωσε στους Ενάγοντες έγγραφο μεταβίβασης 190 μετοχών από τον Εναγόμενο 2 καθώς και την επιστολή παραίτησης του από διευθυντής της εταιρείας NEW MAIAMI ESTATES LIMITED (βλ. Τεκμήρια 3 και 4). Η Ενάγουσα εταιρεία κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ20.000 με την υπογραφή των συμφωνιών και έδωσε εντολή στον ελεγκτή Σάββα Σάββα να προχωρήσει με τη μεταβίβαση των μετοχών και τις αλλαγές των αξιωματούχων. Λόγω του ότι η εταιρεία NEW MAIAMI ESTATES LIMITED είχε υποθηκεύσει ακίνητη περιουσία της για εξασφάλιση δανείων των Εναγομένων 1 και 2, συμφωνήθηκε ότι το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ270.000 θα καταβαλλόταν στην Τράπεζα Marfin Popular Bank of Cyprus Ltd για εξάλειψη των εν λόγω υποθηκών. Η εν λόγω εταιρεία ήταν και είναι ιδιοκτήτρια των δύο ακινήτων που αναφέρονται στο διάταγμα. Παρά τις συνεχείς ενέργειες των Αιτητών, η συμφωνία δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί, καθότι η Τράπεζα των Καθ΄ ων η Αίτηση αρνείτο να εξαλείψει τις υποθήκες που είχαν εγγραφεί στην ακίνητη περιουσία της NEW MAIAMI ESTATES LIMITED με την πληρωμή του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης, γεγονός το οποίο οι Καθ΄ ων η Αίτηση ρητά εγγυήθηκαν κατά την υπογραφή των εν λόγω συμφωνιών (παράγραφος 3D της συμφωνίας). Την 15.5.2009 ο Ενάγοντας 2 πληροφορήθηκε από τον κ. Γιώργο Μούντη, δικηγόρο, ότι τον ενημέρωσε ο κ. Νίκος Καλλής, δικηγόρος, ότι η εταιρεία NEW MAIAMI ESTATES LIMITED ανήκει σε άλλα πρόσωπα και όχι στους Αιτητές. Κατόπιν έρευνας των δικηγόρων των Αιτητών, διαπιστώθηκε ότι 199 μετοχές της εταιρείας NEW MAIAMI ESTATES LIMITED μεταβιβάστηκαν επ΄ ονόματι του Εναγόμενου 1 και η άλλη 1 μετοχή της εταιρείας μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι του Εναγόμενου
- Διαπιστώθηκε επίσης ότι ο Εναγόμενος 1 διορίστηκε διευθυντής της εταιρείας σε αντικατάσταση του Ενάγοντα 2 και ο Νίκος Καλλής διορίστηκε Γραμματέας σε αντικατάσταση της Μαρίας Παντελίδου. Πάντα, σύμφωνα με τους Αιτητές, οι ως άνω μεταβιβάσεις των μετοχών και αλλαγές στους αξιωματούχους της εταιρείας έγιναν εντελώς παράνομα, παράτυπα, εν αγνοία των αιτητών και κατά παράβαση της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Την 18.5.2009 ο Ενάγοντας 2 πληροφορήθηκε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση συμφώνησαν να πωλήσουν τα ακίνητα τα οποία ανήκουν στην εταιρεία NEW MAIAMI ESTATES LIMITED σε τρίτο πρόσωπο. Σχετικό έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού στις 16.4.
- Η ένσταση στηριζόμενη στην ένορκη μαρτυρία του Ενάγοντα 2 έχει τους εξής πόλους: - Οι Αιτητές δεν εμφανίζονται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα. Συγκεκριμένα δεν αποκαλύπτουν ότι δεν έχουν συμμορφωθεί με τη συμφωνία ημερομηνίας 7.9.2007 από καθαρά δική τους υπαιτιότητα. Αποκρύπτουν επίσης και παραπλανούν το Δικαστήριο καθότι ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί τους. Αποκρύπτουν επίσης την υποχρέωση τους που πηγάζει από τη συμφωνία ημερομηνίας 7.9.2007 να πληρώσουν εντός ενός μηνός συγκεκριμένο ποσό στη Λαϊκή Τράπεζα Λτδ και μετά να μεταβιβάσουν επ΄ ονόματι τους τις μετοχές, πράγμα που ποτέ δεν έκαναν. - Κατά τους Καθ΄ ων η Αίτηση το Τεκμήριο 4 (επιστολή παραίτησης) που συνοδεύει την Αίτηση των Αιτητών είναι «παραπλανητική αφού ο Εναγόμενος 2 δεν την υπέγραψε». - Παρά το γεγονός ότι οι Αιτητές στηρίζουν την Αίτησή τους σε δόλο και απάτη, εντούτοις δεν παραθέτουν λεπτομέρειες δόλου όπως είναι η υποχρέωσή τους. - Τίθεται ακόμα η θέση ότι η Αίτηση είναι στην ουσία λανθασμένη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. - Ειδικότερα ως προς την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα 2, είναι η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν είχε κανένα δικαίωμα με την πληρωμή του ποσού των ΛΚ20.000 να προχωρήσουν στη μεταβίβαση των μετοχών και αλλαγή των μετόχων και αξιωματούχων. Εξάλλου, «ουδέποτε υπήρξε συγκατάθεση για τις αλλαγές αυτές», καταλήγουν. - Οι Ενάγοντες Αιτητές δεν αναφέρονται σε γεγονότα ή λόγους που να δικαιολογούν τη θέση τους ότι σε περίπτωση μη έκδοσης ή συνέχισης σε ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί προς όφελος τους. Οι Ενάγοντες Αιτητές δεν ικανοποιούν όλες τις προϋποθέσεις και ειδικότερα την τρίτη. Με αυτά τα δεδομένα το προσωρινό διάταγμα δεν πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει αλλά θα πρέπει να ακυρωθεί. Πρωταρχικά να πω ότι δεν τίθεται θέμα μη αποκάλυψης ως οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίζονται. Όλα τα δεδομένα που παρατίθενται από τις δύο πλευρές θα εξετασθούν στα πλαίσια των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
- Η εξέταση θα γίνει υπό το βάρος της αμφισβήτησης που οι Εναγόμενοι εγείρουν για την ύπαρξη τους και στη βάση των πραγματικών δεδομένων που η κάθε πλευρά «προσκομίζει» στο Δικαστήριο. Είναι γνωστό ότι το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Έχω διαβάσει με προσοχή τη δικογραφία της Αίτησης και Ένστασης, υπό το πρίσμα των αγορεύσεων των δύο πλευρών και έχω καταλήξει σε σχέση με τα πιο πάνω ερωτήματα ως ακολούθως: Έχοντας υπόψη το αγώγιμο δικαίωμα ως περιγράφεται στο Κλητήριο Ένταλμα ειδικά στο προβαλλόμενο δικαίωμα ιδιοκτησίας των Εναγόντων επί των επίδικων μετοχών και/ή στην παράβαση σύμβασης και/ή δόλιων ενεργειών και στη βάση της στηρικτικής της Αίτησης ένορκης δήλωσης, έχει φανεί, στη θεώρηση ακριβώς της σχετικής νομολογίας, αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. Κατά την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης έχει καταδειχθεί η ύπαρξη συμφωνίας των διαδίκων για πώληση των μετοχών ως έχει περιγραφεί. Έχουν καταδειχθεί ακόμα - για σκοπούς πάντα της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης - πράξεις εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας. Δεν έχει καταδειχθεί, αντίθετα από την άλλη πλευρά, τερματισμός ή ακύρωση αυτής. Στην τροχιά δε της εξέλιξης των επίδικων γεγονότων, οι Αιτητές έχουν καταδείξει πράξεις που έχουν ορατή πιθανότητα να αποδειχθούν ως δόλιες σε σχέση με τις περιβάλλουσες συνθήκες των επίδικων σχέσεων των μερών και ειδικά ως προς το θέμα της ιδιοκτησίας των επίδικων μετοχών, άρα και της περιουσίας της Εταιρείας NEW MAIAMI ESTATES LIMITED, οι μετοχές της οποίας είναι το ζητούμενο. Η «επαναμεταβίβαση δε των μετοχών» εν πάση περιπτώσει δεν έχει εξηγηθεί από τους Εναγόμενους. Είναι σαφές εκ της νομολογίας ότι στο στάδιο αυτό δεν χρειάζεται «η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του». (Βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Croporation,
(2002)1 A.A.Δ. 1802 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Boegradska Banka A.D.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Το επιχείρημα του κ. Καλλή ότι δεν παρέχονται λεπτομέρειες δόλου δεν έχει βάση. Περιέχει η Ένορκη δήλωση του Αιτητή στοιχεία ικανά προσδιορισμού, στο βαθμό που απαιτείται, δόλου. Συνεπώς καταλήγω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Για την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης και ιδιαίτερα την εξέταση του θέματος της προσφορότητας, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το απόσπασμα του Δικαστή Hoffman στην υπόθεση Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670 (σε μετάφραση): «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν "εσφαλμένη" με το πιο πάνω νόημα.» Οι Αιτητές εξηγούν την ανυπολόγιστη βλάβη που θα υποστούν ειδικά στην παράγρ. 19 της ένορκης δήλωσης τους. Είναι σημαντικό ότι τα επίδικα ακίνητα συναρτώνται με τις επίδικες συμφωνίες και οι πράξεις που αφορούσαν τις επίδικες συμφωνίες συσχετίζονται με αυτά. Είναι φανερό επίσης ότι επιδιώκεται διατήρηση του status quo ώσπου να διευκρινισθούν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των διαδίκων. Ο φόβος δε της αποξένωσης τους κρίνεται δικαιολογημένος. Εξάλλου η έννοια της αδυναμίας ή δυσκολίας απονομής δικαιοσύνης συναρτάται με το φόβο αυτό της αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων που συσχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα, ώστε η βλάβη να μην παρουσιάζεται αυτονόητη αν αποξενωθούν. Από την άλλη, στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 επί της ένστασης, δεν γίνεται καμιά αναφορά σε δική τους βλάβη. Είναι φανερό ότι στο πλαίσιο των δεδομένων που προσφέρθηκαν ότι υπάρχει πλήρωση και της τρίτης προϋπόθεσης. Το ίδιο κρίνεται και για το θέμα της προσφορότητας ειδικά συναρτημένο με τη διατήρηση του status quo. Υπό αυτή την έννοια η πορεία οριστικοποίησης του διατάγματος «ενέχει λιγότερους κινδύνους αδικίας», όπως επισημαίνει ο Δικαστής Hoffman ανωτέρω. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η Αίτηση επιτυγχάνει και τα εκδοθέντα διατάγματα οριστικοποιούνται. Τα έξοδα θα είναι έξοδα δίκης ως θα υπολογισθούν, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Interim Order cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο