Υπουργού εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κηδεμώνος Τουρκοκυπριακών περιουσιών ν. Χριστόδουλου Πούρουτου, Αγωγή Αρ. 4888/05, 7 Αυγούστου, 2009

Υπουργού εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κηδεμώνος Τουρκοκυπριακών περιουσιών ν. Χριστόδουλου Πούρουτου, Αγωγή Αρ. 4888/05, 7 Αυγούστου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A207 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4888/05 Μεταξύ: Υπουργού εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κηδεμώνος Τουρκοκυπριακών περιουσιών Ενάγοντα και Χριστόδουλου Πούρουτου Εναγομένου ------------------------------- 7 Αυγούστου, 2009 Για τον ενάγοντα: κ. Χρ. Σάββα Για τον εναγόμενο: κ. Ν. Καλλής Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπόθεση αυτή αποτελεί μια ακόμα από τις πολλές υποθέσεις που έχουν καταχωριστεί εκ μέρους του Υπουργού Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών περιουσιών, εναντίον διαφόρων προσώπων τα οποία παρανόμως επενέβησαν σε ακίνητη Τουρκοκυπριακή περιουσία χωρίς οποιαδήποτε άδεια ή συγκατάθεση του ενάγοντα. Δεν ήταν και δεν είναι βέβαια μια απλή χρηματική διαφορά. Έχει πολλές παραμέτρους με προεξάρχουσα την πολιτική παράμετρο του ζητήματος και που έχει αντίκτυπο σε μια μεγάλη μερίδα του Κυπριακού λαού: τους πρόσφυγες. Το Δικαστήριο έδωσε χρόνο στα διάδικα μέρη να διευθετήσουν το ζήτημα, κρίνοντας πως καλό θα ήταν να μην επιζητείτο η λύση της διαφοράς στα Δικαστήρια, αλλά ως ζήτημα δημόσιας πολιτικής να διευθετείτο με άλλο τρόπο. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν καρποφόρησε. Ο ενάγων είναι ο κηδεμόνας και/ή διαχειριστής της ακίνητης περιουσίας, Τουρκοκυπριακής περιουσίας την οποία έχει στην προστασία του ως περιουσία που εγκαταλείφθηκε και βρίσκεται στην ελεγχόμενη από τη Δημοκρατία περιοχή. Σύμφωνα με τον περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Διαχείριση και άλλα θέματα, προσωρινές διατάξεις, Νόμος του 1991, Ν.139/91: «"Τουρκοκυπριακή περιουσία" περιλαμβάνει κάθε ιδιοκτησία κινητή ή ακίνητη που ανήκει σε Τουρκοκύπριο και βρίσκεται στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές και περιλαμβάνει και τη βακούφικη περιουσία.» Το επίδικο ακίνητο με αρ. τεμαχίου 157 (μέρος εμβαδού 4560 τ.μ.), Φ/Σχ. LIV 57.3.4, όπως αυτό περιγράφεται με λεπτομέρεια στην έκθεση απαιτήσεως, έχει βρίσκω περιέλθει νομίμως στην διαχείριση του κηδεμόνα ως Τουρκοκυπριακή περιουσία. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατείχε το επίδικο ακίνητο από το 1985, αφού παρέλαβε τούτο «καταβάλλοντας μάλιστα αντάλλαγμα προς τον νόμιμο κάτοχο του», και αμφισβητεί τις όποιες απαιτήσεις του ενάγοντος τις οποίες χαρακτηρίζει αυθαίρετες και υπερβολικές. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο συνήγορος του εναγομένου έκαμε αποδεκτά τα γεγονότα όπως αυτά καταγράφονται στην ειδοποίηση αποδοχής γεγονότων δυνάμει της Δ.24, θ.5 ημερ. 26.6.2006, με επιφύλαξη του δικαιώματος του όσον αφορά τις αποζημιώσεις και/ή τον καθορισμό του ενοικίου και/ή των ζημιών που υφίσταται ο ενάγων. Δυνάμει του άρθρου 11(α) του Ν.59(I)/ 2003 ορίζεται ότι «οποιοδήποτε πρόσωπο δεν κατέχει έγγραφο παραχώρησης επ' ονόματι του τουρκοκυπριακής περιουσίας, τεκμαίρεται ότι κατέχει αυτή παράνομα» Το μαχητό αυτό τεκμήριο και ενόψει των παραδεκτών γεγονότων αλλά και μέσα από τη μαρτυρία η οποία έχει δοθεί εκ μέρους του ενάγοντα δεν έχει ανατραπεί. Ο όποιος ισχυρισμός του εναγόμενου ότι κατέχει το ακίνητο ως δικαιούχος, αφού παρέλαβε τούτο καταβάλλονται αντάλλαγμα προς το νόμιμο κάτοχο του, δεν προωθήθηκε και παρέμεινε, όχι μόνο κενός νοήματος, αλλά έρχεται και σε αντίθεση με τα αποδεκτά γεγονότα. Στη βάση των αποδεκτών γεγονότων και με δεδομένο ότι ο εναγόμενος δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία, παρά μόνο περιορίστηκε μέσω του ευπαιδεύτου συνηγόρου του να αντεξετάσει τους μάρτυρες της άλλης πλευράς, επί της αποστολής της ειδοποίησης, καταλήγω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει την υπόθεση του όσον αφορά τη νομιμοποίηση του και τις διεκδικήσεις του εναντίον του εναγομένου για ανάκτηση κατοχής του επιδίκου ακινήτου. Στη βάση των αποδεκτών γεγονότων κάνω ανάλογα ευρήματα και καταλήγω ότι ο εναγόμενος από το 1985 και στη συνέχεια μέχρι και σήμερα κατέχει παρανόμως το επίδικο ακίνητο. Ότι από το 1991 και στη συνέχεια, οπότε το επίδικο ακίνητο περιήλθε ως βακούφικη περιουσία στην κατοχή του κηδεμόνα, ο εναγόμενος κατέχει το ακίνητο χωρίς οποιαδήποτε άδεια και συνεχίζει να το κατέχει παρά το γεγονός ότι του επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση ημερ. 26.4.2004 για να παραδώσει την κατοχή της Τουρκοκυπριακής περιουσίας εντός της προθεσμίας που έτασσε η ειδοποίηση, Τεκμήριο Α-1. Ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 11(α) του Ν. 59(I) του 2003. Ότι παρά την ειδοποίηση, ως εκ του Νόμου απαιτούμενη προϋπόθεση, η οποία νομίμως του επεδόθη για να παραδώσει το ακίνητο ελεύθερο κατοχής και να παύσει να επεμβαίνει σ' αυτό, παρέλειψε μέχρι σήμερα να συμμορφωθεί και αρνείται μέχρι σήμερα να το πράξει. Παραμένει να αποφασιστεί το ζήτημα των όποιων αποζημιώσεων στις οποίες ενδεχομένως δικαιούται ο ενάγων. Ο ενάγων αξιώνει ποσό εκ Λ.Κ.55.536,00 ως διαφυγόντα κέρδη για περίοδο από το 1985 μέχρι το 2005. Ο Μ.Ε.2 Γιαννάκης Χριστοδούλου με έκθεση του ημερομηνίας 7.9.2005, Τεκμήριο 3, υπολογίζει τα συνολικά διαφυγόντα κέρδη σε Λ.Κ56.467. Η αγοραία αξία του ανοικτού χώρου τον οποίο κατέχει παρανόμως ο εναγόμενος, εμβαδό 4560 τ.μ., καθορίστηκε από το μάρτυρα σε Λ.Κ.851.500,00. Το ενοίκιο για κάθε χρόνο επέμβασης από το 1985 μέχρι το 2005 καθορίζεται ξεχωριστά στην έκθεση του μάρτυρα και ανέρχεται συνολικά για την περίοδο 1985 - 2005 σε Λ.Κ70.584,00, μειουμένου κατά 20% σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου: Λ.Κ.54.467. Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις που έχει προωθήσει ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων. Παρά το εύρημα μου ότι ακίνητο κατέχεται παρανόμως από το 1985, η ειδοποίηση για παράδοση της κατοχής προς τον εναγόμενο αποστέλλεται στις 26.4.2004. Βρίσκω ότι από το 1985 μέχρι το 2004 δεν αξιώθηκε ρητά από τον ενάγοντα εγκατάλειψη του ακινήτου και παράδοση ελεύθερης κατοχής του στον κηδεμόνα. Αντιθέτως υπήρχε ανοχή της υφισταμένης κατάστασης για λόγους που οι διάδικοι μόνο γνωρίζουν και το Δικαστήριο πιθανολογεί. Ο Νόμος 139/91, άρθρο 17 προνοεί πως: «Ο Νόμος αυτός αρχίζει να εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1991 και παραμένει σε ισχύ μέχρις ότου το Υπουργικό Συμβούλιο, με γνωστοποίησή του που θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, κηρύξει τη λήξη της ισχύος αυτού.» Υπό τας περιστάσεις και λαμβάνοντας υπόψη τη στάση του ενάγοντα καταλήγω να αποδώσω για την περίοδο από το 1991 μέχρι το 2003 ονομαστικές μόνο αποζημιώσεις και από το 2004 οπότε και στάληκε η ειδοποίηση 2004 - 2005 το ποσό των Λ.Κ.8.148,00 μείον 20% ως αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, όπως αξιώνεται με την παράγραφο 7(Ι) της Έκθεσης Απαιτήσεως. Υπό τας περιστάσεις εκδίδω διατάγματα: (α) Ως οι παράγραφοι Γ και Δ της Έκθεσης Απαίτησης. (β) €100 ως ονομαστικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση για την περίοδο 1991 - 2003. (γ) Ποσό εκ €1.961,47 μείον 20% ως αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, διαφυγόντα κέρδη για την περίοδο 2004 - 2005. Τα έξοδα σε βάρος του εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Παράνομη επέμβαση / Τουρκοκυπριακές Περιουσίες / Αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο