Alpha Bank Ltd ν. Miomir Mladenovic, Αγωγή αρ.: 4613/04, 26.8.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A212 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4613/04 Μεταξύ: Alpha Bank Ltd Εναγόντων - και - Miomir Mladenovic Εναγομένου ------------------ 26.8.2009 Για τους Ενάγοντες: Kα Αρ. Σαρρή για κ. Π. Ερωτοκρίτου Για τον Εναγόμενο: Koς Α. Θεοφίλου ΑΠΟΦΑΣΗ Με βάση κοινή δήλωση των συνηγόρων των δύο πλευρών που έγινε προτού αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, οι ενάγοντες περιόρισαν την αξίωση τους στο ποσό των Δολαρίων ΗΠΑ $65.000 πλέον τόκους. Με την ίδια δήλωση ο εναγόμενος εγκατέλειψε όλους τους ισχυρισμούς του, εκτός από τον ισχυρισμό ότι οι ενάγοντες παράνομα και κατά παράβαση της συμφωνίας τους διέθεσαν το ποσό των £65.179,01, που είχαν εισπράξει στις 22.3.2002, προς εξόφληση λογαριασμού της εταιρείας EMED CHARTENING LTD, (στην συνέχεια «ΕΜΕD»), αντί να το χρησιμοποιήσουν για να εξοφληθεί ο επίδικος λογαριασμός του εναγόμενου. Η ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε περιορίστηκε σε παράθεση μαρτυρίας σε σχέση με το πιο πάνω αμφισβητούμενο γεγονός. Για τους ενάγοντες κατέθεσε ο υπάλληλος τους Ν. Παρέας και για την υπεράσπιση ο εναγόμενος. Μέσα στα πλαίσια της δήλωσης παραδεκτών γεγονότων, οι διάδικοι κατέθεσαν από κοινού, τα ακόλουθα Τεκμήρια:
- Πιστοποιητικό αλλαγής του ονόματος των εναγόντων
- Επιστολή έγκρισης ημερομηνίας 15.10.06 των εναγόντων προς τον εναγόμενο.
- Συμφωνία δανείου ημερομηνίας 31.10.96
- Επιστολή των εναγόντων προς την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου ημερ. 9.7.
- Επιστολή της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 30.1.
- Άδεια μεταβίβασης ακινήτου σε μη κάτοικο Κύπρου δυνάμει αγοράς ημερομηνίας 23.7.97 της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου.
- Επιστολή έγκρισης των Εναγόντων ημερομηνίας 19.8.98 προς τον Εναγόμενο.
- Eπιστολή τερματισμού ημερομηνίας 4.1.99 των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο με απόδειξη κατάθεσης συστημένου αντικειμένου.
- Τηλεομοιότυπο των Εναγόντων ημερομηνίας 18.12.01 προς τον Εναγόμενο.
- Eπιστολή ημερομηνίας 8.2.02 των Σάββα Χριστοφή Χαραλάμπους και Μαρούλλας Σάββα Χριστοφή προς τους Ενάγοντες.
- Πιστό αντίγραφο της αγωγής 3479/99 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού.
- Πιστό αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 13.1.00 στην αγωγή 3479/99 εναντίον των εναγομένων 4 και
- Πιστό αντίγραφο των πρακτικών ημερομηνίας 12.2.02 και 3.4.02 της αγωγής 3479/
- Αντίγραφο της επιταγής της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό 00351401 ημερομηνίας 22.3.02 προς όφελος των Εναγόντων για το ποσό των ΛΚ140.000 με επισυνημμένη την απόδειξη κατάθεσης και τις αποδείξεις διάθεσης του ποσού της επιταγής. Κατατέθησαν περαιτέρω από τον ΜΕ1 τα ακόλουθα έγγραφα: α. Κατάσταση για το ύψος του επιτοκίου (L.I.B.O.R.) που ίσχυε για τον επίδικο λογαριασμό (Τεκμήριο Α1) β. Κατάσταση λογαριασμού, βασισμένη στο αποδεκτό υπόλοιπο των U.S.$65.000 με τους τόκους, όπως προβλέπονται στο Τεκμήριο Α1 (Τεκμήριο Α2) γ. Τηλεομοιότυπο της EMED SHIPPING LTD προς τους ενάγοντες ημερ. 18.12.2001 (Τεκμήριο Α3) δ. Τηλεομοιότυπο που απέστειλε ο εναγόμενος με την σύζυγο του στους ενάγοντες στις 29.3.2004 (Τεκμήριο Α4) ε. Αντίγραφα καταστάσεων λογαριασμού που απέστειλαν οι ενάγοντες στον εναγόμενο την περίοδο Ιανουαρίου - Απριλίου 2004, σε σχέση με τον επίδικο και άλλο λογαριασμό που διατηρούσε με τους ενάγοντες (Τεκμήριο Α5). Προτού αναφερθώ στις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων επί του επίδικου ζητήματος, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που σχετίζονται με αυτό, όπως διαφάνηκαν μέσα από τη μαρτυρία και τη στάση που τήρησαν οι δύο πλευρές. Έχουν ως ακολούθως: Ο Εναγόμενος, Γιουγκοσλάβος υπήκοος, διέμενε κατά τον ουσιώδη χρόνο στη Λεμεσό με την σύζυγο του, με την οποία αγόρασαν το έτος 1996 δυνάμει συμφωνίας από τους Σάββα Χριστοφή Χαραλάμπους και Μαρούλα Χριστοφή, μία κατοικία στη Γερμασόγεια (στη συνέχεια ¨το ακίνητο¨). Επί του ανωτέρω ακινήτου ενεγράφη υποθήκη προς όφελος των εναγόντων για εξασφάλιση της επίδικης δανειοδότησης του εναγόμενου (Τεκμήρια 2, 3, 4 και 7). Κατά την ίδια περίοδο, οι ενάγοντες είχαν παραχωρήσει τραπεζικές διευκολύνσεις και στην εταιρεία EMED στην οποία είχε συμφέροντα ο εναγόμενος μαζί με ένα συμπατριώτη του. Ανάμεσα στις εξασφαλίσεις που δόθηκαν για τη εν λόγω διευκόλυνση ήταν και δεύτερη υποθήκη επί του αναφερθέντος ακινήτου. Τον Μάιο του έτους 1999, οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπ' αρ. 3479/99 αγωγή (Τεκμήριο 11) εναντίον της εταιρείας EMED και άλλων προσώπων, διεκδικώντας το υπόλοιπο του λογαριασμού. Μεταξύ των εναγομένων ήταν ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή και οι ιδιοκτήτες/πωλητές της οικίας, εναντίον των οποίων εκδόθηκε στις 13.1.2000, απόφαση για ποσό $129.100,49 πλέον τόκους και έξοδα καθώς και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης (Τεκμήριο 12). Η ανωτέρω αναφερθείσα συμφωνία πώλησης της οικίας, που συνομολογήθηκε μεταξύ των ιδιοκτητών και του Εναγόμενου, δεν υλοποιήθηκε. Στη πορεία, ο Εναγόμενος και η σύζυγος του συμφώνησαν με τους ιδιοκτήτες όπως η κατοικία μεταβιβαστεί σε τρίτους με τους οποίους είχαν συμφωνήσει να τους εκχωρήσουν τα δικαιώματα τους, έναντι του ποσού των £140.
- Για τη διευθέτηση αυτή ήταν ενήμεροι και οι Ενάγοντες, οι οποίοι έδωσαν τη συγκατάθεση τους για εξάλειψη των δύο υποθηκών, υπό τον όρο ότι το ποσό των £140.000 θα πληρωνόταν από τους νέους αγοραστές κατ΄ ευθείαν σ΄ αυτούς (τους Ενάγοντες). Στις 22.3.2002 οι Ενάγοντες εισέπραξαν το ποσό των £140.000 από τους νέους αγοραστές με την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου, Τεκμήριο 14 το οποίο διέθεσαν ως ακολούθως: α) ποσό £26.510,57 στο λογαριασμό 3151504541021 που αφορούσε άλλο προσωπικό δάνειο του εναγόμενου. β) ποσό £48.310,42 στον επίδικο λογαριασμό, και γ) ποσό £65.179,01 στο λογαριασμό της Εταιρείας EMED Να σημειωθεί ότι με τη κατάθεση του τελευταίου ποσού, ο λογαριασμός της EMED εξοφλήθηκε, ενώ με τη πληρωμή του ποσού των €48.310,42, ο επίδικος λογαριασμός του εναγόμενου δεν εξοφλείτο, εξ΄ ου και παρέμεινε το διεκδικούμενο υπόλοιπο, το ύψος του οποίου δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Εκείνο που αμφισβητεί ο Εναγόμενος, είναι το δικαίωμα της Τράπεζας να διαθέσει το ποσό των £65.179,01 στο λογαριασμό της EMED αντί να το χρησιμοποιήσει για εξόφληση του επίδικου προσωπικού του λογαριασμού. Στις 3.4.2002, μετά από σχετική δήλωση και αίτημα των εναγόντων, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή 3479/99 ως εξοφληθείσα (Τεκμήριο 13β). Προηγήθηκε η εμφάνιση ημερομηνίας 12.2.2002, κατά την οποία οι συνήγοροι του εναγόμενου και των εναγόντων, προέβηκαν σε κάποιες δηλώσεις που αναφέρονται στα πρακτικά (Τεκμήριο 13α) στο περιεχόμενο των οποίων γίνεται αναφορά πιο κάτω. Με τη μαρτυρία του, ο ΜΕ1 δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα, αφού δεν είχε προσωπική γνώση για όσα ισχυρίστηκε ο εναγόμενος ότι συζήτησε με τους υπεύθυνους των εναγόντων. Περιορίστηκε, έτσι, σε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής της εκδοχής των εναγόντων, με αναφορές στο περιεχόμενο των τεκμηρίων, ιδιαίτερα των δηλώσεων του συνηγόρου του εναγόμενου ο οποίος εκπροσωπούσε και την EMED στη διαδικασία της αγωγής 3479/
- Στη δική του μαρτυρία ο εναγόμενος, αφού αναφέρθηκε στα ανωτέρω παραδεκτά γεγονότα, υποστήριξε πως συμφώνησε με τους ενάγοντες - μέσω του διευθυντή τους κ. Παφίτη - ότι με την πληρωμή του ποσού των £140.000, το οποίο θα εξασφάλιζε από την πώληση της ενυπόθηκης κατοικίας του, οι ενάγοντες θα τον απάλλασσαν και θα εξοφλούσαν τόσο το επίδικο χρέους του όσο και το λογαριασμό της EMED. Διευκρίνισε, περαιτέρω, πως η συμφωνία του με τον κ. Παφίτη διελάμβανε τη καταβολή εκ μέρους του συνεταίρου του στην εταιρεία EMED, κάποιου επιπρόσθετου ποσού, το ύψος του οποίου διαπραγματεύονταν μαζί του. Η πιο πάνω συμφωνία, συνέχισε, κατοπτρίζεται στο ¨Speciment 2¨ που του είχαν αποστείλει οι ενάγοντες μαζί με την επιστολή Τεκμήριο
- Αυτό το κείμενο, πρόσθεσε, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις του, το υπέγραψε ως είχε και το παρέδωσε προσωπικά στο γραμματέα του κ. Παφίτη, στον οποίο παρέδωσε, επίσης, χειρόγραφη σημείωση με διορθωμένο το ποσό που αναγραφόταν στην επιστολή, δηλαδή £140.000 αντί του λανθασμένου ποσού των £130.000, που αναγραφόταν στο ¨Speciment¨. Με την αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγόντων κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εκδοχή του εναγόμενου περί συμφωνίας με τη Τράπεζα για διαφορετική διάθεση του ποσού που εισέπραξε από τη πώληση του ακινήτου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τη συνήγορο στις δηλώσεις του δικηγόρου που εκπροσωπούσε τον εναγόμενο στην αγωγή 3479/99, όπως καταγράφονται στο Τεκμήριο 13α. Το γεγονός, κατέληξε, ότι ο εναγόμενος συγκατατέθηκε στην απόσυρση της αγωγής εκείνης ως διευθετηθείσας, χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη σε σχέση με τον τρόπο διάθεσης του ποσού από τη Τράπεζα, εξυπακούει τη συγκατάθεση του. Άλλο στοιχείο που υποστηρίζει την εκδοχή των εναγόντων είναι και το γεγονός ότι ο εναγόμενος λάμβανε μηνιαίες καταστάσεις του λογαριασμού του, χωρίς να διαμαρτύρεται, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η συνήγορος επικαλείται στη γραπτή της αγόρευση και κάποια άλλη μαρτυρία η οποία, όπως αναφέρει, περιέχεται σε επιστολές που απέστειλε ο εναγόμενος στους ενάγοντες, τις οποίες είχε αποκαλύψει με Ένορκη Δήλωση, πλην όμως τέτοια μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και συνεπώς θα αγνοηθεί. Ο Ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου, κάλεσε με τη σειρά του το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκδοχή του πελάτη του η οποία, όπως εισηγήθηκε, παρέμεινε αναντίλεκτη. Η ύπαρξη της συμφωνίας που επικαλέστηκε ο εναγόμενος, ανάφερε ο συνήγορος του, δεν καταρρίπτεται από το περιεχόμενο των πρακτικών Τεκμήριο 13α, όπως εισηγούνται οι ενάγοντες. Αντίθετα, από προσεκτική μελέτη των δηλώσεων των δύο συνηγόρων, επιβεβαιώνεται η θέση του εναγόμενου, εφόσον γίνεται μνεία για συζητήσεις του εναγόμενου με τη Τράπεζα για τρόπο διάθεσης του προϊόντος πώλησης της κατοικίας, σε σχέση και με τους «υπόλοιπους λογαριασμούς» τους οποίους διατηρούσε με τους ενάγοντες. Έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή το περιεχόμενο των τεκμηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις που πρόβαλαν οι δύο πλευρές. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Εναγόμενου περί ύπαρξης συμφωνίας με τους ενάγοντες για τον τρόπο διάθεσης του ποσού των £140.000, όπως προσπάθησε να την παρουσιάσει, για τους ακόλουθους λόγους: α) Διαπιστώνεται ανακολουθία προς τον δικογραφημένο ισχυρισμό του ως προς τη συμφωνία που υποστήριξε ότι έκαμε με τον κ. Παφίτη. Ενώ στην υπεράσπιση του αναφέρει πως με τη πληρωμή του ποσού των £140.000 θα εξοφλείτο πλήρως το χρέος από το προσωπικό του δάνειο και το υπόλοιπο θα κατατίθετο έναντι του λογαριασμού της EMED, στην ένορκη μαρτυρία του ανάφερε πως θα εξοφλούντο και οι δύο λογαριασμοί. Επιχειρώντας να δικαιολογήσει αυτή τη διαφοροποίηση, ο συνήγορος του εισηγήθηκε πως εκείνο που ουσιαστικά ήθελε να πει ο Εναγόμενος ήταν ότι ο ίδιος θα απαλλασσόταν από το χρέος της EMED και το τυχόν υπόλοιπο θα εδιευθετείτο από τον συνέταιρο του. Εκτιμώ πως η διαφοροποίηση που έγινε από τον εναγόμενο ήταν στοχευμένη ώστε να δικαιολογήσει και την απόσυρση της αγωγής 3479/99 ως εξοφληθείσας. β) Προκύπτει αβίαστα από την επιστολή των Εναγόντων Τεκμήριο 9, και την απάντηση του εναγόμενου, Τεκμήριο Α3, ότι υπήρξαν συζητήσεις που είχαν ως κατάληξη κάποια αρχική διευθέτηση για τον τρόπο διάθεσης του προϊόντος πώλησης της ενυπόθηκης κατοικίας. Όπως συνάγεται όμως, από το Τεκμήριο Α3, ο εναγόμενος δεν συγκατατέθηκε στο τρόπο που εισηγήθηκαν οι ενάγοντες και τους παρέπεμψε για περαιτέρω συζήτηση του θέματος με τους δικηγόρους του. Προφανέστατα, επεδίωκε τη πλήρη διαγραφή ή την απαλλαγή του και από το χρέος της EMED. Δεν έχει τεθεί μαρτυρία για τυχόν απάντηση ή νέα πρόταση για διευθέτηση του θέματος εκ μέρους των δικηγόρων του, στους οποίους είχε αναθέσει, πλέον, τον χειρισμό. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι συμφώνησε με τον κ. Παφίτη για τη διάθεση του ποσού ώστε να εξοφληθούν τόσο τα προσωπικά του δάνεια όσο και το χρέος της EMED. Ούτε αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι δήθεν υπόγραψε το ¨SPECIMENT 2¨ ή ότι παρέδωσε χειρόγραφη σημείωση στο κ. Παφίτη. γ) Ο Εναγόμενος έδωσε την εικόνα ενός έξυπνου ανθρώπου και έμπειρου επιχειρηματία και δεν είναι δυνατό να αποδεχθώ ότι υπόγραψε ένα σημαντικό έγγραφο, χωρίς να κρατήσει αντίγραφο. Με την ίδια λογική, δεν εξηγείται η παράλειψη του να διαμαρτυρηθεί όταν λάμβανε, για δύο σχεδόν χρόνια, τις καταστάσεις λογαριασμού που του απέστελλαν οι ενάγοντες. Δεν αποδέχομαι δε τον ισχυρισμό του ότι διαμαρτυρόταν προφορικά ή και γραπτώς, χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε επιστολή. δ) Η εκδοχή του ενάγοντα ότι κατέληξε σε συμφωνία με εκπρόσωπο των εναγόντων, λίγες ημέρες πριν από την απόσυρση της αγωγής 3479/04, δεν παρουσιάζει πειστικότητα. Δεν δόθηκε πειστικός λόγος, που να δικαιολογεί την υπαναχώρηση των εναγόντων σε όσα, υποτίθεται, ότι συμφώνησαν με τον Εναγόμενο. ε) Οι δηλώσεις των συνηγόρων των Εναγόντων και του Εναγόμενου, στα πλαίσια της αγωγής 3479/99, όπως παρουσιάζονται στο πρακτικό Τεκμήριο 13α, δεν υποστηρίζουν την εκδοχή του εναγόμενου. Φανερώνουν απλά ότι καταβαλλόταν προσπάθεια για διευθέτηση της υπόθεσης εκείνης, μέσω του ποσού που θα πληρωνόταν στη Τράπεζα από τη πώληση της ενυπόθηκης κατοικίας. Είναι, βέβαια, γεγονός πως από τις δηλώσεις των συνηγόρων προκύπτει ότι εσυζητείτο ο τρόπος διάθεσης του ποσού, σε σχέση και με άλλους λογαριασμούς του Εναγομένου. Δεν συνάγεται όμως ότι είχε επέλθει συμφωνία για διάθεση του ποσού από τους Ενάγοντες, με τον τρόπο που ισχυρίστηκε ο Εναγόμενος. Το βέβαιο είναι πως με την είσπραξη του ποσού θα εξοφλείτο πρώτα το υπόλοιπο του λογαριασμού της ΕΜΕD. Αυτό, μάλιστα, είχαν ζητήσει από τους Ενάγοντες οι ιδιοκτήτες της κατοικίας με την επιστολή τους Τεκμήριο 10, με την οποία είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους για την εξάλειψη των υποθηκών. Εκτιμώ δε, πως ήταν λογικό και αναμενόμενο από τους ιδιοκτήτες να θέσουν αυτή την προϋπόθεση, δεδομένου ότι είχε εκδοθεί εναντίον τους απόφαση και είχαν κάθε λόγο να επιδιώκουν την εξόφληση της. Μελετώντας δε, προσεκτικά τις δηλώσεις των συνηγόρων, προκύπτει ότι και ο Εναγόμενος συμφώνησε, τελικά, με την διάθεση του ποσού που ήταν αναγκαίο ώστε να εξοφλείτο ο λογαριασμός της ΕΜΕD. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται τόσο από το πρακτικό Τεκμήριο 13α, αν διαβαστεί συνολικά, όσο και από τις επί μέρους δηλώσεις των δύο συνηγόρων. Ανέφερε, για παράδειγμα, ο συνήγορος των Εναγόντων, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (σελ. 5 του πρακτικού Τεκμήριο 13α) "Οι ενάγοντες έχουν πληροφορηθεί ότι ο εναγόμενος 3 έχει προβεί σε συμφωνία με τρίτο πρόσωπο για την πώληση του ακινήτου και χωρίς σε αυτή τη διαδικασία να έχουν αναμειχθεί οι ενάγοντες. Εκείνο το οποίο συμβαίνει είναι προσπαθεί ο εναγόμενος 3 να διευθετήσει με την τράπεζα τον τρόπο που θα διατεθεί το προϊόν πώλησης με σκοπό την εξόφληση της υπόθεσης αυτής σχετικά με τους υπόλοιπους λογαριασμούς τους οποίους διατηρεί μαζί με τους εναγοντες". Ακολούθως και σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, ο συνήγορος του Εναγομένου απαντά: ". Έχω πληροφορηθεί ότι έχουν κάμει συμφωνία ότι το ποσό θα διατεθεί για την εξόφληση του χρέους, ότι γίνεται διαπραγμάτευση στους λογαριασμούς που θα διατεθεί, αλλά αυτή τη λεπτομέρεια δεν την έχω ζητήσει". Στη συνέχεια και σε άλλη διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου σε σχέση με το περιεχόμενο της συμφωνίας για πώληση του ακινήτου, ο τότε συνήγορος που εμφανιζόταν για τον Εναγόμενο, κατέληξε ως εξής (σελ. 7): ". Ως εκ τούτου δηλώνω στο Δικαστήριο σύμφωνα με τις πληροφορίες και οδηγίες που έχω πάρει από το γραφείο του κ. Π. Παύλου ότι η υπόθεση αυτή σε ένα μήνα θα έχει διευθετηθεί είτε με εξόφληση είτε με έκδοση απόφασης". στ) Αντίθετα με όσα υποστήριξε ο εναγόμενος, η λογική υπαγορεύει ότι συγκατατέθηκε, τελικώς, στην διάθεση του ποσού από τους ενάγοντες με τον τρόπο που έχει διατεθεί. Αυτό επιβεβαιώνεται από την εξόφληση του λογαριασμού της EMED και την απόσυρση της αγωγής ως εξοφληθείσας, όπως συνάγεται από το πρακτικό Τεκμήριο 13β. Ήταν σε γνώση του εναγόμενου ότι οι ενάγοντες κατέθεσαν το ποσό των £65.179,01 προς εξόφληση του λογαριασμού της EMED. Η γνώση του τεκμαίρεται από το γεγονός ότι συγκατατέθηκε στην απόσυρση της αγωγής ως εξοφληθείσας (Τεκμήριο 13β). Η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Εναγόντων ότι από τα πρακτικά Τεκμήρια 13α και β, συνάγεται η συγκατάθεση του εναγόμενου και η συμφωνία του με τον τρόπο που ενήργησαν οι ενάγοντες, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Για τους πιο πάνω λόγους, η υπεράσπιση του Εναγόμενου αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Εκδίδεται, κατά συνέπεια, απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των Δολαρίων Αμερικής 85.686,25 πλέον τόκους 4.075% ετησίως επί ποσού $65.000 από 13.5.2009 (βλ. Τεκμήριο Α2) μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα στην ανάλογη κλίμακα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ως αποτέλεσμα της αποτυχίας της υπεράσπισης, η ανταπαίτηση απορρίπτεται, χωρίς περαιτέρω διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Λ. Καλογήρου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο