ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ PISSOURI BEACH APARTMENTS ν. THEO PERICLEOUS, Αρ. Αγωγής: 4466/2008, 16.09.2009

(3)του Συντάγματος, στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την έκδοση των προαναφερομένων διαταγμάτων και αιτημάτων του, περιέχονται σε ένορκο δήλωση του Περικλή Περικλέους (αιτητή), ο οποίος εν συντομία δηλώνει πως: - Είναι αδελφός του Theo Pericleous, Εναγομένου της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, αλλά όχι πληρεξούσιος και/ή άλλως πως αντιπρόσωπος του. - Ο αδελφός του διαμένει μόνιμα στην Αμερική και κατά το χρόνο καταχώρησης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν βρισκόταν στην Κύπρο, όπως ούτε βρίσκεται και τώρα. - Στις 14.01.2009 του επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα μαζί με το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 24.11.2008 χωρίς να του έχει επιδοθεί, κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η μονομερής αίτηση και ένορκος δήλωση, βάσει των οποίων εκδόθηκε το εν λόγω διάταγμα. - Η επίδοση της αγωγής που του έγινε είναι αντικανονική και/ή αντινομική και δεν συνάδει με τους απαιτούμενους κανονισμούς και προϋποθέσεις καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα. - Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα εξυπηρετήσει την ορθή και φυσική απονομή της δικαιοσύνης. Στις 13.05.2009 καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση επί των ακόλουθων λόγων: (α) Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται με σκοπό την καθυστέρηση έκδοσης απόφασης στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. (β) Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται με σκοπό να παραπλανηθεί το Δικαστήριο. (γ) Η παρούσα αίτηση είναι και/ή σκοπεί στην καταχρηστική απασχόληση του δικαστικού χρόνου. (δ) Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία που να στηρίζει το αίτημα. (ε) Το πρόσωπο που υπογράφει την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, εμποδίζεται από του να δίδει μαρτυρία στην παρούσα αίτηση. (στ) Στην περίπτωση που το Δικαστήριο θα ακυρώσει το διάταγμα ημερομηνίας 24.11.2008 οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Η ένσταση στηρίζεται στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 2, 3 και 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς, στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από τις ενόρκους δηλώσεις της κυρίας Μαίρης Στεφάνου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση και του κυρίου Πανίκου Κλείτου, ιδιώτη επιδότη, στις οποίες περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη τους τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκο δήλωση της κυρίας Στεφάνου συνοψίζονται ως εξής: · Γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχει υπό τη φύλαξη της τόσο το σχετικό φάκελλο όσο και τα έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση αυτή. · Δόθηκαν οδηγίες στον κύριο Κλείτου να επιδώσει στον Εναγόμενο τις αγωγές 3085/2008 και 1510/2007, οι οποίες είχαν καταχωρηθεί στο Δικαστήριο. Στις 18.07.2008, πληροφορήθηκε από τον κύριο Κλείτου ότι μετέβηκε στο Πισσούρι για να επιδώσει τις 2 αγωγές στον Εναγόμενο και συνάντησε τη μητέρα του Εναγομένου, η οποία του είπε ότι ο Εναγόμενος ήταν στην Κύπρο για διακοπές, διέμενε μαζί της και ότι θα αναχωρήσει σε μία εβδομάδα. Ο κύριος Κλείτου τότε της έδωσε τις αγωγές αλλά αυτή αρνήθηκε να υπογράψει ότι τις παρέλαβε. · Ως τεκμήρια 1 και 2 επισυνάφθηκαν τα πρακτικά Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.09.2008 αναφορικά με την αίτηση ημερομηνίας 31.07.2008 στην αγωγή υπ' αριθμό 1510/2007 και 23.09.2008 αναφορικά με ανάλογη αίτηση που έγινε στην αγωγή υπ' αριθμό 1510/2007 όπου στο τεκμήριο 1 δηλώνεται από τον Αιτητή ότι οι πιο πάνω 2 αγωγές επιδόθηκαν στη μητέρα του Εναγομένου, ο οποίος Εναγόμενος βρίσκεται στην Αμερική. Οι αιτήσεις αυτές αποσύρθηκαν για να μπορέσει ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση να εξετάσει τον ισχυρισμό αυτό του Αιτητή. Τα ουσιώδη γεγονότα που περιέχονται στην ένορκο δήλωση του κυρίου Κλείτου είναι σε συντομία τα εξής: ► Επιβεβαιώνει την κυρία Στεφάνου για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 18.07.2008 και αναφέρονται στην ένορκο δήλωση της. ► Γνωρίζει προσωπικά τον Αιτητή και δηλώνει ότι δεν τον συνάντησε στις 18.07.2008, όπως αναληθώς ανέφερε στο Δικαστήριο ο Αιτητής στις 23.09.2008 (βλέπε τεκμήριο 1). ► Ως τεκμήρια 1 και 2 επισυνάφθηκαν οι ένορκες δηλώσεις του οι οποίες αφορούν την επίδοση των αγωγών 3085/2008 και 1510/2007 στη μητέρα του Εναγομένου Λούλλα Περικλέους. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους με αναφορά σε κυπριακή νομολογία. Συγκεκριμένα, η ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή αφού επανέλαβε τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίστηκε ότι μέσα από την ένορκο δήλωση της κυρίας Στεφάνου προκύπτει ότι ο Εναγόμενος ήταν και είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και βρισκόταν στο εξωτερικό και κατά το χρόνο καταχώρησης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ως εκ τούτου θα έπρεπε να είχε προηγηθεί άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τη σφράγιση και καταχώρηση της εν λόγω αγωγής καθώς και άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, η κυρία Περικλέους ισχυρίστηκε ότι η επίδοση καθίσταται άκυρη και για το λόγο ότι δεν επιδόθηκαν στον Αιτητή η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση, δυνάμει των οποίων εκδόθηκε το διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση, καθώς επίσης και για το λόγο ότι δεν επιδόθηκε στον Αιτητή διάταγμα που να επέτρεπε τη σφράγιση και καταχώρηση του εν λόγω κλητηρίου εντάλματος εφόσον ο Εναγόμενος είναι κάτοικος εξωτερικού. Κάλεσε δε το Δικαστήριο, μέσα στα πλαίσια ορθής και δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης, να προστατέψει τον Εναγόμενο διασφαλίζοντας τα δικαιώματα του, μέσω της ακύρωσης του διατάγματος ημερομηνίας 24.11.2008 αφού οι παρατυπίες που έχουν σημειωθεί είναι ουσιώδεις και δεν θεραπεύονται με τη Διάταξη 64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς. Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία της ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, η οποία, αφού επανέλαβε τους λόγους ένστασης αλλά και τα γεγονότα που εκτίθενται στις 2 ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι τυχόν μη επίδοση της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως στον Αιτητή είναι παρατυπία μη θανατηφόρα αφού από τη μια καμία ζημιά η άλλη πλευρά υφίσταται ενώ από την άλλη η διαδικασία που διέπει την υποκατάστατο επίδοση είναι τυπική. Δεν προτίθεμαι να αναφέρω αυτολεξεί τόσο το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της παρούσας αίτησης και ένστασης όσο και το περιεχόμενο των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων αφού κάτι τέτοιο είναι ήδη καταγραμμένο μέσα από τα έγγραφα που υπέβαλαν στο Δικαστήριο αλλά και από τα επίσημα πρακτικά που τηρούνται στα πλαίσια εκδίκασης της υπό κρίσης αίτησης. Προτού εξετάσω την ουσία της παρούσας αίτησης, θεωρώ πρώτα ορθό και χρήσιμο να ερευνήσω το νομικό καθεστώς συμμετοχής του αιτητή στην διαδικασία αυτή.[1] Το ερώτημα που προκύπτει και χρήζει απάντησης είναι κατά πόσο ο Αιτητής, ο οποίος δεν είναι διάδικο μέρος στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και κατ' επέκταση στην υπό κρίση αίτηση, δύναται να ακουστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και γενικότερα στην αγωγή αυτή να προβεί σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα αξιώνοντας την εξέταση αιτημάτων του. Στην υπόθεση Heli Air (Egypt) J.S.C. v Reinhard Drescner and another and Deutsche Bank AG. & Another (respondents-interveners),

(1988)1 C.L.R. 234 το Εφετείο τόνισε πως πρόσωπο που δεν ήταν διάδικο μέρος στην αγωγή δεν είχε δικαίωμα, ούτε στη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60αλλά ούτε και με βάση τη Διάταξη 48 Κανονισμό 8

(4)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, να αιτηθεί την απόρριψη ή τον παραμερισμό ή τροποποίηση ενδιάμεσου διατάγματος που είχε εκδοθεί στα πλαίσια της διαδικασίας. Ειδικότερα, τ' ακόλουθο απόσπασμα από την εν λόγω υπόθεση ομιλεί από μόνο του: ". We do not accept the argument that a reference to 'any person' [Order 48 rule 8

(4)] covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and where sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order." Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής δεν είναι διάδικο μέρος της διαδικασίας αλλά ούτε και προέβηκε σε οποιοδήποτε δικονομικό μέτρο για να καταστεί. Η παρέμβαση του στη διαδικασία αυτή δεν μπορεί να εξυπηρετήσει οποιοδήποτε δικό του νόμιμο σκοπό. Ούτε και επηρεάζονται αρνητικά οποιαδήποτε δικαιώματα ή και καταστρατηγούνται συμφέροντα του από τυχόν απόρριψη της αίτησης του. Αντίθετα, ως μη διάδικος στην παρούσα αίτηση και κατ' επέκταση στην αγωγή, δεν διαθέτει ούτε υποχρέωση αλλά ούτε ταυτόχρονα οποιοδήποτε δικαίωμα παρέμβασης και/ή αξίωσης και/ή συμμετοχής στην εν λόγω διαδικασία. Μπορώ να πω ότι με την πιο πάνω θέση, δεν φαίνεται να διαφωνεί, εμμέσως πλην σαφώς, η ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή αφού η επιχειρηματολογία που ανέπτυξε κατά την αγόρευση της περιστράφηκε και ουσιαστικά περιορίστηκε στους ακόλουθους 2 άξονες που ουσιαστικά αφορούν το πρόσωπο του Εναγομένου και όχι του Αιτητή, τον οποίον και εκπροσωπεί μέσα από την παρούσα διαδικασία: (α) Στο ότι, σύμφωνα με την άποψη της, η αίτηση για υποκατάστατο επίδοση ήταν άκυρη για λόγους που αφορούσαν το καθεστώς πραγμάτων που υφίστατο γύρω από τον Εναγόμενο αλλά και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε προς το πρόσωπο του Εναγομένου, αδελφού του Αιτητή, καθώς και ουσιώδων και μη θεραπεύσιμων για την υπό κρίση αίτηση, πάντοτε σύμφωνα με τη γνώμη της κυρίας Περικλέους, πράξεων και παραλείψεων των Καθ' ων η αίτηση και (β) Ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον να προστατεύσει τον Εναγόμενο καθώς και να διασφαλίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα του μέσα από τη διαδικασία αυτή. Μέσα από την παρούσα αίτηση, ο Αιτητής αξιώνει την ικανοποίηση συγκεκριμένων αιτημάτων υπό την προσωπική του ιδιότητα προς όφελος και για λογαριασμό του Εναγομένου, χωρίς να είναι, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, πληρεξούσιος και/ή άλλως πως αντιπρόσωπος του Εναγομένου. Καμία όμως επιχειρηματολογία δεν αναπτύχθηκε από μέρους του Αιτητή που να δίδει πειστικές απαντήσεις αναφορικά με τα πιο κάτω λογικά ερωτήματα, τα οποία παρέμειναν αναπάντητα: (

1. i)Κατά πόσο και πως ο Αιτητής είναι άμεσα ενδιαφερόμενος στην αγωγή αυτή υπό την προσωπική του ιδιότητα και ως εκ τούτου έχει δικαίωμα να παρέμβει, να αξιώνει αιτήματα και ν' ακουστεί στην παρούσα διαδικασία - κατά πόσο δηλαδή ικανοποιείται και εφαρμόζεται η αρχή του locus standi. (
2. ii)Ποια ζημιά προκλήθηκε στον Αιτητή ως αποτέλεσμα της έκδοσης του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 24.11.2008. (iii) Ποια είναι τα συμφέροντα του Αιτητή που θα πρέπει να διασφαλιστούν για να μην επηρεαστούν δυσμενώς μέσα από την εν λόγω αίτηση ή έστω ποια δικαιώματα του Αιτητή είναι αυτά που θα πρέπει να προασπιστούν για να μην καταστρατηγηθούν. (
3. iv)Γιατί η υπό κρίση αίτηση δεν καταχωρήθηκε από μέρους του άμεσα ενδιαφερομένου μέρους που είναι ο Εναγόμενος στη συγκεκριμένη περίπτωση. Για να διαθέτει κάποιος locus standi πρέπει τα γεγονότα της υπόθεσης να τον καθιστούν επηρεαζόμενο πρόσωπο. Πρέπει να νομιμοποιείται να παρεμβαίνει σε δικαστική διαδικασία και να δικαιούται να λαμβάνει δικονομικά μέτρα σ' αυτήν. Μόνο τότε δύναται ν' ακουστεί ενώπιον Δικαστηρίου και έτσι να δικαιούται να αξιολογηθούν τα οποιαδήποτε αιτήματα και αξιώσεις που έχει. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές και κατόπιν εξέτασης των γεγονότων, όπως αυτά εκτέθηκαν μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση και ένσταση αυτής αντίστοιχα αλλά και την επιχειρηματολογία που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν ενώπιον μου, διαπιστώνω ότι καμία ζημιά και/ή βλάβη έχει προκληθεί στον Αιτητή ως αποτέλεσμα της έκδοσης και εφαρμογής του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 24.11.2008 δια υποκατάστατο επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Ούτε και επηρεάστηκε δυσμενώς οποιοδήποτε δικαίωμα και/ή συμφέρον του Αιτητή μέσα από την παρούσα διαδικασία για να χρειάζεται να προστατευθεί. Ούτε και έχω διαπιστώσει ότι υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του Αιτητή και της διαδικασίας που βρίσκεται σε εξέλιξη σε βαθμό που τα γεγονότα αυτής να τον καθιστούν επηρεαζόμενο πρόσωπο. Όπως έχω προαναφέρει, ο Αιτητής δεν σχετίζεται αλλά ούτε και εμπλέκεται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή βάση αγωγής που οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου. Το ότι το δικαστικό διάταγμα ημερομηνίας 24.11.2008 πρόσφερνε εναλλακτικό τρόπο επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος δεν χορηγούσε στον Αιτητή οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον ή υποχρέωση σε σχέση με τη διαδικασία αλλά και την ουσία της υπόθεσης. Αντίθετα, το εν λόγω διάταγμα, κάτω από το πρίσμα των γεγονότων και δεδομένων επί των οποίων εκδόθηκε, προσπαθεί να διασφαλίσει ότι ο Εναγόμενος θα λάβει γνώση του περιεχομένου του κλητηρίου εντάλματος μέσω του Αιτητή που είναι αδελφός του για να μπορέσει να υπερασπιστεί και να προστατεύσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δικαιώματα και συμφέροντα του που τυχόν απορρέουν μέσα από αυτήν την αγωγή. Υπό τις περιστάσεις, ο Εναγόμενος και όχι ο αδελφός του (Αιτητής) είναι το αρμόδιο, κατάλληλο και άμεσα ενδιαφερόμενο πρόσωπο που δικαιούται να αξιώσει οτιδήποτε σε σχέση με την πορεία της διαδικασίας αλλά και ουσία της υπόθεσης, περιλαμβανομένου τυχόν αιτήματος για ακύρωση του δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 24.11.2008 στη βάση ισχυρισμών περί ουσιωδών και μη θεραπεύσιμων παρατυπιών κατά παράβαση οποιουδήποτε θεσμού πολιτικής δικονομίας και/ή αντικανονικότητας διαδικασίας. Ούτε και τα νομικά άρθρα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση προσδίδουν στον Αιτητή οποιοδήποτε δικαίωμα για να του επιτρέπουν να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση. Αντίθετα, το νομικό υπόβαρθρο που επικαλείται ο Αιτητής για να υποστηρίξει την αίτηση του είναι μέρος των μέτρων, η λήψη των οποίων αφορά και επαφείεται στον Εναγόμενο, ως διάδικο μέρος και άμεσα ενδιαφερόμενο στην παρούσα υπόθεση. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η Διάταξη 16 Κανονισμός 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς, την οποίαν επικαλείται ο Αιτητής, αφορά "την καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία από μέρους του Εναγομένου για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση", διάβημα το οποίο ο συγκεκριμένος κανονισμός καθορίζει ρητά ότι λαμβάνεται από τον Εναγόμενο και κανένα άλλο. Το ίδιο ισχύει και για το άρθρο 30

(3)του Συντάγματος, το οποίο επίσης ο Αιτητής επικαλείται στην αίτηση του. Προς ενίσχυση των επιχειρημάτων της, η κυρία Περικλέους ευγενικά με παρέπεμψε στην Πολιτική Έφεση 11170 ημερομηνίας 24.03.2004 αναφορικά με την καταχώρηση αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα για την έκδοση προνομιακού εντάλματος φύσης certiorari σε σχέση με την αγωγή υπ' αριθμό 4961/95 μεταξύ Unitica Enterprises Limited v The Slovak Republic

(2004)1 ΑΑΔ 730, στην οποίαν όμως ρητά αποφασίστηκε ότι ο Γενικός Εισαγγελέας, με βάση προηγούμενη νομολογία[2] αλλά σύμφωνα και με το σκεπτικό αγγλικών αποφάσεων[3], είχε δικαίωμα να παρέμβει και να καταχωρίσει την αίτηση για την έκδοση του εντάλματος certiorari αφού ενεργώντας κατόπιν εντολής της Κυπριακής Κυβέρνησης, έχει το δικαίωμα σε περιπτώσεις περιφρούρησης διεθνών σχέσεων που σχετίζονται με δικαστικές διαδικασίες να παρεμβαίνει, έστω και αν δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου. Μάλιστα στην υπόθεση εκείνη έγινε και αναφορά στο σύγγραμμα Halsbury΄s Laws of England, Τόμος 8, 4η Έκδοση, παραγρ. 1276, σ. 791 και σημειώθηκαν τα εξής: "The Attorney General has a right of intervention at the invitation or with the permission of the courts in a private suit whenever it may affect the prerogatives of the Crown, including its relations with foreign states, or raises any question of public policy on which the executive may have a view which it may desire to bring to the notice of the courts." Όσον αφορά τις υπόλοιπες υποθέσεις στις οποίες επίσης η κυρία Περικλέους ευγενικά με παρέπεμψε, παρατηρώ ότι αυτές αφορούν νομικά ζητήματα που εγέρθηκαν από τους διαδίκους των αγωγών αυτών, σε αντίθεση με τη δική μας περίπτωση όπου το αντικείμενο προς εξέταση εγέρθηκε από πρόσωπο που δεν είναι διάδικος, δεν είναι άμεσα ενδιαφερόμενος και ουδεμία σχέση έχει με το αγώγιμο δικαίωμα ή τη βάση αγωγής που οι Καθ' ων η αίτηση έχουν εναντίον του Εναγομένου. Εν ολίγοις, αυτό που αναφέρω είναι ότι όλα αυτά που επικαλείται και ισχυρίζεται ο Αιτητής μέσα από την υπό κρίση αίτηση καθώς και οποιοδήποτε επιπλέον ή άλλο δικονομικό διάβημα θα έπρεπε να εγερθούν από τον ίδιο τον Εναγόμενο. Σχετική προς τούτο είναι η υπόθεση Σταύρου Φραγκέσκου κ.α. v Χριστίνας Γεωργίου Γρηγορίου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1765. Πέραν των πιο πάνω, αξίζει να επισημάνω ότι επειδή τα περιστατικά αλλά και τα δεδομένα της δικής μας υπόθεσης διαφέρουν από τα γεγονότα της Αίτησης αρ. 82/96 ημερομηνίας 24.05.1996 αναφορικά με την αίτηση των

(1)ABP Holdings Ltd και

(2)Gemon Ltd, προσωπικά και ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του Joseph Kenny v Ανδρέα Κιταλίδη κ.α. η αρχή η οποία εφαρμόστηκε στην υπόθεση εκείνη δεν βρίσκει έρεισμα στη δική μας περίπτωση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ανέτρεψε την ενέργεια του πρωτόδικου δικαστηρίου να επιτρέψει στο Joseph Kenny να εμφανιστεί και ν' ακουστεί ενώπιον του στα πλαίσια των προσπαθειών που κατέβαλλε με σκοπό να καταστεί διάδικος στην εν λόγω υπόθεση. Ερμηνεύοντας τον Κανονισμό 8

(4)της Διάταξης 48 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε πως αυτός αφορά κάθε επηρεαζόμενο μέρος, χωρίς απαραίτητα να είναι διάδικος στην αγωγή. Κατά συνέπεια, οι προσπάθειες που κατέβαλλε για να καταστεί διάδικο μέρος και να εκπροσωπηθεί ως τέτοιο στην υπόθεση εκείνη καθώς και τα γεγονότα που περίβαλλαν την υπόθεση τον έχριζαν, υπό τις περιστάσεις ως επηρεαζόμενο πρόσωπο με βάση το λεκτικό του Κανονισμού 8

(4)της Διάταξης 48. Η πιο πάνω όμως αρχή δεν ισχύει στη δική μας περίπτωση. Η Διάταξη 48 Κανονισμός 8

(4)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών δεν δύναται εδώ να τύχει οποιασδήποτε εφαρμογής αφού, πέραν του γεγονότος ότι ο Αιτητής όχι μόνο δεν επιθυμεί να καταστεί διάδικος ή ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα αγωγή, απλώς ομιλεί και ουσιαστικά ενεργεί εξ' ονόματι του Εναγομένου, το δε δικαστικό διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση ημερομηνίας 24.11.2008 δεν επηρεάζει καθοιονδήποτε τρόπο δικαιώματα και/ή συμφέροντα του. Ούτε και τα γεγονότα της αγωγής τον καθιστούν επηρεαζόμενο καθ' οιονδήποτε τρόπο μέρος υπό την έννοια του εν λόγω κανονισμού. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση διαφοροποιείται από την πιο πάνω υπόθεση. Εν πάσει περιπτώσει, ο Αιτητής δεν φαίνεται να επικαλείται ή να στηρίζεται στον Κανονισμό 8

(4)της Διάταξης 48 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών και ως εκ τούτου ο εν λόγω κανονισμός δεν αποτελεί μέρος του νομικού υποβάρθρου επί του οποίου εδράζεται η υπό εξέταση αίτηση. Ούτε και κατά την αγόρευση της η κυρία Περικλέους επικαλέστηκε τον εν λόγω κανονισμό αλλά ούτε και αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε κυπριακή απόφαση για να δικαιολογήσει την παρέμβαση του Αιτητή ή κατά πόσο ο Αιτητής νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή ότι διαθέτει δικαίωμα για ν' ακουστεί. Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή δεν με έχει παραπέμψει σε οποιαδήποτε διάταξη νόμου που να δημιουργεί απευθείας θέμα ύπαρξης locus standi από τον Αιτητή, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στις περιπτώσεις ασφαλιστικών εταιρειών σε τροχαία ατυχήματα όπου τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου 23 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 μετά των συναφών τροποποιήσεων, επιτρέπουν υποκατάσταση επίδοση στον ασφαλιστή του εναγομένου όταν ο εναγόμενος δεν διαμένει στην Κύπρο ώστε να μην είναι δυνατή η επίδοση σε αυτόν στην Κύπρο καθώς επίσης τονίζουν ρητά πως οποιαδήποτε απόφαση που εκδίδεται σε αγωγή που έχει επιδοθεί με βάση τις διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θα είναι εκτελεστή εναντίον του εναγομένου, αλλά ο ενάγοντας θα έχει έναντι του ασφαλιστή τα ίδια δικαιώματα τα οποία θα είχε, αν η αγωγή είχε επιδοθεί προσωπικά στον εναγόμενο.[4] Επομένως, δεν διαπιστώνω ότι υπάρχουν οι αναγκαίες συνθήκες που θα με οδηγήσουν στην έγκριση της παρούσας αίτησης. Αντίθετα, θεωρώ ότι τυχόν έγκριση της υπό εξέτασης αίτησης θα οδηγήσει σε αδικαιολόγητη καθυστέρηση της διαδικασίας κατά παράβαση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση που απορρέουν μέσα από την πιο πάνω αγωγή και κατά παρέκκλιση των προνοιών και του πνεύματος του άρθρου 30

(2)του Συντάγματος καθώς και στην πρόκληση αχρείαστων εξόδων, γεγονός το οποίο θα πρέπει ν' αποφευχθεί. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, παραμέτρων και δεδομένων που αφορούν τη δική μας περίπτωση και τέθηκαν ενώπιον μου καθώς επίσης έχοντας υπόψην μου όλες τις προαναφερόμενες αρχές αλλά και την επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων, κρίνω πως ο Αιτητής δεν έχει locus standi στην παρούσα διαδικασία και κατά συνέπεια δεν νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Εφόσον τα γεγονότα της υπόθεσης δεν καθιστούν τον Αιτητή επηρεαζόμενο πρόσωπο και δεν νομιμοποιούν παρέμβαση του στη δικαστική διαδικασία, το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να τον ακούσει με αποτέλεσμα η εν λόγω αίτηση να μην έχει οποιαδήποτε κατάληξη, άλλη από αυτή της απόρριψης της. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω κατάληξης, θεωρώ ορθό όπως η αίτηση αυτή απορριφθεί χωρίς να υπεισέλθω και να εξετάσω την ουσία της. Τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ακύρωση διάταγματος υποκατάστατης επίδοσης/Locus standi [1] Βλέπε Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργικού Συμβουλίου v Δημητρίου κ.α Αναθεωρητική Έφεση 2928, ημερομηνίας 17.04.2002 [2] Αναφορικά με την ex-parte αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατιας για άδεια καταχώρησης αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari

(2000)1 Α.Α.Δ. 110 [3] R. v. Amendt

(1915)2 KB 276, Adams v. Adams (Attorney- General Intervening)

(1970)3 All ER 527, Duff Development Co. v. Kelantan Government and another

(1924)All ER Rep. 1 [4] Lion Insurance Agency Ltd v Τάγια Κωνσταντίνου

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 265, Κόσμος Ασφαλιστική Λτδ v Σάββας Χατζησάββα

(2001)1 Α.Α.Δ. 612, Phillis Padley v Dorothy Mary Dobson v Douglas Atkinson

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1583 - τότε άρθρο 15(Β) του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρ Τρίτου) Νόμου, Κεφ.333 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο