ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΣΤΕΛΛΑ κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 301/2009, 05.10.2009

(1)Η απόφαση του Διαιτητή εξεδόθηκε παράτυπα και χωρίς τη γνώση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 (προφανώς η αναφορά σε 'Αιτητή' οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος).

(2)Το ποσό δεν οφείλεται.

(3)Η απόφαση δεν επεδόθη στον Καθ' ου η αίτηση (προφανώς εννοείται στον Καθ' ου η αίτηση 1).

(4)Ο Καθ' ου η αίτηση 1 (προφανώς η αναφορά σε 'Αιτητή' οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος) καταχωρεί έφεση εναντίον της απόφασης. Η ένσταση στηρίζεται στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 2, 3 και 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στο άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4, στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου μετά των συναφών τροποποιήσεων, στο Θεσμό 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κυρίου Ανδρέα Παστελλά, Καθ' ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 22.06.2009 (προφανώς η αναφορά σε 10.04.2003 οφείλεται και πάλι σε τυπογραφικό λάθος). Τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 1 συνοψίζονται ως εξής: · Αρνείται ότι οφείλει ποσό πέραν των €11.960,21 (αντίστοιχο σε Λ.Κ.£7.000,00) πλέον τόκο προς 9% ετησίως από την έκδοση δικαστικής αποφάσεως (ίσως εδώ ο ενόρκως δηλών να εννοεί 'από την έκδοση διαιτητικής απόφασης'). · Η έκδοση διαιτητικής απόφασης εκδόθηκε χωρίς να τηρηθεί η δέουσα δικονομική διαδικασία και χωρίς ο ίδιος να λάβει γνώση. · Δεν έλαβε γνώση της επίδοσης της απόφασης και εξ' όσων διαπίστωσε η εν λόγω απόφαση επιδόθηκε στην ηλικιωμένη μητέρα του με την οποίαν δεν διαμένει. · Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω, το δικαίωμα έφεσης εναντίον της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης δεν εξέπνευσε και δια το λόγο αυτό έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο του για να προχωρήσει στη δέουσα διαδικασία για παράταση χρόνου καταχώρησης εφέσεως εναντίον της διαιτητικής απόφασης (προφανώς η αναφορά σε 'απόφαση του Δικαστηρίου' οφείλεται σε ένα ακόμη τυπογραφικό λάθος). · Η διαιτητική απόφαση θα εφεσιβληθεί καθ' ότι δεν τηρήθηκαν τα δικονομικά θέσμια αλλά και επί της ουσίας αφού δεν δικαιολογείτο απόφαση για ποσό πέραν των €11.960,21 (αντίστοιχο σε Λ.Κ.£7.000,00). Από και/ή εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση 2 καμία ένσταση δεν καταχωρήθηκε. Αμέσως πριν την ακρόαση της υπό εξέτασης αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ανέφερε στο Δικαστήριο ότι μετά από έρευνα στην οποίαν προέβηκε διαπίστωσε ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 είναι πτωχεύσας και ως αποτέλεσμα αυτού επιθυμεί ν' αποσύρει, χωρίς έξοδα, την αίτηση αυτή εναντίον του. Ακολούθως, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 1 απέσυρε τον πρώτο, δεύτερο και τέταρτο λόγο ένστασης του. Συνεπώς, υπό το φως των νέων δεδομένων που είχαν πλέον δημιουργηθεί, παρέμεινε προς εκδίκαση μόνο ο τρίτος λόγος ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 1, ήτοι ότι 'η διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1'. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του κυρίου Σαββίδη, παρουσίασε ως μοναδικό μάρτυρα των Αιτητών τον κύριο Κώστα Χριστοδουλίδη, ιδιώτη δικαστικό επιδότη στο επάγγελμα. Ο μάρτυρας αυτός, ανάμεσα σ' άλλα, ισχυρίστηκε ότι κατόπιν οδηγιών που έλαβε στις 04.02.2009 επίδοσε διαιτητικές αποφάσεις που αφορούσαν τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στη μητέρα τους, Ελένη Παστελλά, με την οποίαν διαμένουν στην οδό Αγίας Λάβρας 5Α στη Λεμεσό. Συνεχίζοντας, ο μάρτυρας δήλωσε πως εδώ και 15 έτη επιδίδει στα εν λόγω άτομα διάφορα έγγραφα και όταν η επίδοση δεν δύναται να γίνει προσωπικά τότε επιδίδει στη μητέρα τους, η οποία είναι συγκάτοικος τους. Έχει ήδη επιδώσει εκατοντάδες έγγραφα στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 με τον τρόπο που εξήγησε πιο πάνω και ουδέποτε παραπονέθηκαν για αντικανονική επίδοση. Σε υποβολή του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 1, κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του, ότι η μητέρα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι 85 ετών και ξεχνά, ο εν λόγω μάρτυρας απάντησε χαρακτηριστικά πως πρόκειται 'για μεγάλη γυναίκα που έχει σώας τα φρένα της'. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω, ο μάρτυρας δήλωσε ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 συνήθως είτε βρίσκονται στο εργαστήριο τους όπου εργάζονται, το οποίο μέχρι πρόσφατα βρισκόταν περίπου 10 πόδια από την οικία που διαμένουν, είτε στην οικία τους στην οποία επίδωσε τα προαναφερόμενα έγγραφα. Από και/ή εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε. Επίσης, καμία εμφάνιση και/ή εκπροσώπηση σημειώθηκε καθώς καμία παρουσίαση θέσεων και ισχυρισμών αλλά ούτε και οποιαδήποτε προσκόμιση μαρτυρίας υπήρξε από και/ή εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση

1. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι πρόκειται για καλή και κανονική επίδοση αφού τα εν λόγω πρόσωπα διαμένουν στο σπίτι της μητέρας τους και εργάζονται στο εργαστήριο τους. Στο παρελθόν, είπε, έγιναν σωρεία επιδόσεων εγγράφων στα άτομα αυτά με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή όταν ο επιδότης τους συναντήσει τους επιδίδει προσωπικά όταν όμως δεν τους βρίσκει επιδίδει στη μητέρα τους με την οποίαν διαμένουν. Περαιτέρω, ο κύριος Ιωάννου ανάφερε πως δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η μητέρα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 δεν έχει σώας τα φρένα της αλλά ούτε και υπάρχει ισχυρισμός από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 για μη αντίληψη της κυρίας Ελένης Παστελλά περί επίδοσης και παραλαβής εγγράφου. Ως εκ τούτου, κάλεσε το Δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα του. Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος, ανάμεσα σ' άλλα, ισχυρίστηκε πως η μητέρα του Καθ' ου η αίτηση 1 ξέχασε λόγω μεγάλης ηλικίας να δώσει τη διαιτητική απόφαση στον υιό της. Επίσης, δήλωσε πως μέσα από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε οι Αιτητές δεν απέδειξαν ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 διαμένει μαζί με τη μητέρα του. Ταυτόχρονα, διερωτήθηκε για ποιο λόγο ο ιδιώτης επιδότης δεν επίδοσε τη διαιτητική απόφαση προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση 1, όπως έπραξε με την παρούσα αίτηση στις 30.03.
2. Κάλεσε, συνεπώς, το Δικαστήριο ν' απορρίψει την αίτηση αυτή και παράλληλα να διατάξει όπως ο χρόνος της έφεσης αρχίσει να κυλά. Δεν προτίθεμαι να αναφέρω αυτολεξεί τόσο το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της παρούσας αίτησης και ένστασης όσο και το περιεχόμενο των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων αλλά και της προασαχθείσας ενώπιον μου μαρτυρίας αφού κάτι τέτοιο είναι ήδη καταγραμμένο μέσα από τα έγγραφα που υπέβαλαν στο Δικαστήριο αλλά και από τα επίσημα πρακτικά που τηρούνται στα πλαίσια εκδίκασης της υπό κρίσης αίτησης και έχουν ήδη ληφθεί υπόψη και αναλόγως αξιολογηθεί από το Δικαστήριο. Κατ' αρχήν, θεωρώ σκόπιμο να ξεκαθαρίσω ότι ενώπιον μου δεν βρίσκεται οποιοδήποτε γραπτό αίτημα του Καθ΄ου η αίτηση 1 για παράταση χρόνου καταχώρησης εφέσεως εναντίον της διαιτητικής απόφασης, όπως ισχυρίζεται ότι θα πράξει ο Καθ' ου η αίτηση 1 μέσα από την παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως του, η οποία συνοδεύει την ένσταση. Μ' αυτήν τη διευκρίνιση προχωρώ αμέσως στην εξέταση της ουσίας της παρούσας αίτησης. Η παραπομπή και υποβολή διαφορών σε διαιτησία στην Κύπρο γενικά διέπεται από τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφάλαιο 4 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Μέσα από το νόμο αυτό σκιαγράφεται πλαίσιο, μεταξύ άλλων, διαδικασίας διαιτησίας, εξουσίες και καθήκοντα διαιτητή καθώς δικαιώματα και υποχρεώσεις μερών. Όταν όμως ειδικότερα προκύψει διαφορά μεταξύ της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και μέλους της, πρώην μέλους, προσώπου αξιούντος μέσω μέλους καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους αναφορικά με εργασίες συνεργατικής εταιρείας, τότε, σε συνάρτηση με το Κεφάλαιο 4, εφαρμόζεται και ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985, Ν.22/1985 μετά των συναφών τροποποιήσεων μαζί με τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987, Κ.Δ.Π.142/87 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Συγκεκριμένα το άρθρο 52

(2)(β) του νόμου αυτού καθώς και το άρθρο 79 της Κ.Δ.Π. 142/87 παρέχουν την ευκαιρία παραπομπής διαφοράς προς επίλυση της σε διαιτησία σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 4 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως σ' αυτόν της αποφάσεως.[1] Σε περίπτωση όμως που η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της πιο πάνω χρονικής προθεσμίας ή η έφεση που έχει υποβληθεί εναντίον αυτής έχει εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί τότε είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.[2] Η εκτέλεση διαιτητικής απόφασης γίνεται κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.[3] Στην αίτηση αρ. 14/2008 Αλέκου Αλεξάνδρου ημερομηνίας 21.03.2008 (υπόθεση έκδοσης προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari) τονίστηκε πως η αίτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε γίνει όχι μονομερώς, αλλά δια κλήσεως, ώστε να δινόταν το δικαίωμα να ακουστεί και η άλλη πλευρά. Έγινε μάλιστα παραπομπή και στις υποθέσεις Αιτήσεις 152/1999, Βασούλα Τάσου (Κακουρή), 11.8.2000, 101/2001, Χριστόδουλος Πιττάκας, 5.12.2001, και 82/2006, Γιάννος Αλεξάνδρου κ.ά., 16.2.2007. Έχοντας στο μυαλό μου τις πιο πάνω νομικές αρχές καθώς και το συναφές νομοθετικό πλαίσιο, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα πως στην περίπτωση εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) Να έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση β) Η διαιτητική απόφαση να έχει κοινοποιηθεί στους διαδίκους έτσι ώστε να λάβουν γνώση γι' αυτήν και το περιεχόμενο της γ) Να έχει εκπνεύσει ο χρόνος των 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως στους διαδίκους της διαιτητικής αποφάσεως, την οποίαν θέτουν τα εδάφια

(4)και

(5)του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985, Ν.22/1985μετά των συναφών τροποποιήσεων και να μην έχει ασκηθεί οποιαδήποτε έφεση επί της εν λόγω αποφάσεως δ) Η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης να έχει γίνει δια κλήσεως. Στην προκειμένη υπόθεση διαπιστώνω ότι έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 για το ποσό των €18.088,28 (αντίστοιχο σε Λ.Κ.£10.586,60) πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.01.1998 μέχρι εξόφλησης πλέον €34,17 (αντίστοιχο σε Λ.Κ.£20,00) ως έξοδα διαιτητή, η οποία φέρει ημερομηνία έκδοσης την 22αν Σεπτεμβρίου του έτους 1998 και τόπο έκδοσης της τη Λεμεσό (τεκμήριο 'Α' της ενόρκου δηλώσεως της αίτησης). Πιστά αντίγραφα της απόφασης αυτής επιδόθηκαν στη μητέρα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 24.02.2009, η οποία φαίνεται να τα παρέλαβε εκ μέρους τους (τεκμήρια 'Β' και 'Γ' της ενόρκου δηλώσεως της αίτησης). Περαιτέρω, διαπιστώνω ότι από την ημέρα της επίδοσης πιστών αντιγράφων της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης στη μητέρα των Καθ' ων η αίτηση έχει εκπνεύσει η προθεσμία των 21 ημερών που από το νόμο παρέχεται για τυχόν άσκηση δικαιώματος έφεσης επί της ουσίας, διαδικασίας και του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης, χωρίς το δικαίωμα αυτό να έχει ασκηθεί από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και

1. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 27.03.2009 την υπό κρίση αίτηση δια κλήσεως, η οποία επιδόθηκε προσωπικά στους Καθ' ων η αίτηση στις 30.03.
2. Στη συνέχεια, ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση ως αναφέρθηκε πιο πάνω. Σύμφωνα με την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 1 αλλά και την επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου του, ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν αμφισβητεί την έκδοση διαιτητικής απόφασης υπέρ των Αιτητών και εναντίον του. Ούτε τελικά αρνείται ότι δεν οφείλει ποσό στους Αιτητές. Ούτε αρνείται ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 όντως έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης, ο χρόνος των 21 ημερών εντός της οποίας θα μπορούσε να είχε ασκήσει το δικαίωμα έφεσης έχει εκπνεύσει, χωρίς να έχει πράξει κάτι τέτοιο. Ούτε αμφισβητεί ότι η παρούσα αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης πραγματοποιήθηκε δια κλήσεως. Εξάλλου, ενώ όλα τα πιο πάνω δηλώνονται ξεκάθαρα μέσα από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της αίτησης και αποδεικνύονται από τα διάφορα τεκμήρια και έγγραφα που τη συνοδεύουν και/ή σχετίζονται μ' αυτήν, ο Καθ' ου η αίτηση 1 μέσα από την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης αυτής όχι μόνο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για να αντικρούσει και να προωθήσει τους δικούς του ισχυρισμούς, αντίθετα αποδέκτηκε τις θέσεις των Αιτητών επί των σημείων αυτών. Επομένως, το μόνο επίδικο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο ο Καθ' ου η αίτηση 1 έλαβε ή όχι γνώση για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 παραπονείται πως δεν έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης επειδή αυτή δεν γνωστοποιήθηκε στον ίδιο προσωπικά αλλά στην ηλικιωμένη μητέρα του με την οποίαν, όπως ισχυρίζεται, δεν διαμένει. Αντίθετα, οι Αιτητές θεωρούν ότι η απόφαση αυτή έχει γνωστοποιηθεί στον Καθ' ου η αίτηση 1, έστω και εάν η επίδοση της δεν έγινε προσωπικά σ' αυτόν καθότι ισχυρίζονται πως ο Καθ' ου η αίτηση 1 διαμένει μαζί με τη μητέρα του. Προς τούτο προσκόμισαν σχετική μαρτυρία. Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομολογία αλλά και το λεκτικό και πνεύμα του άρθρου 52

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985, Ν.22/1985μετά των συναφών τροποποιήσεων, γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης δεν σημαίνει απαραίτητα, αποκλειστικά και μόνο προσωπική επίδοση. Σκοπός του νομοθέτη δεν ήταν να παρακάμψει τις δικονομικές αρχές επίδοσης εγγράφων σε φυσικά πρόσωπα. Επομένως, ισχύουν και εφαρμόζονται οι δικονομικοί κανόνες επίδοσης διαιτητικής απόφασης, ως νομικό έγγραφο που είναι, όπως αυτοί τέθηκαν στον Κανονισμό 2 της Διάταξης 5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, όπου, μεταξύ άλλων, προνοείται πως όταν το πρόσωπο προς το οποίο πρόκειται να γίνει επίδοση εγγράφου δεν ανεβρεθεί στο σπίτι του ή στο συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθεί σε ένα μέλος της οικογένειας του που να φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής του. Με τη θέση αυτή συμφωνούν και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι και ιδιαίτερα ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 1, όπως αυτό διαφάνηκε μέσα από το περιεχόμενο της αντεξέτασης του προς το μοναδικό μάρτυρα της υπόθεσης αυτής αλλά και από τη νομική επιχειχηματολογία που ανέπτυξε στην τελική του αγόρευση. Μέσα από διάφορες αποφάσεις και ελληνικά ερμηνευτικά λεξικά, ο όρος 'οικογένεια' επιδέχεται μία ποικιλία ερμηνειών ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης. Στην υπόθεση υπ' αριθμό 940/95 μεταξύ Χαράλαμπος Τουμαζή v Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω (α) Υπουργού Οικονομικών (β) Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, ημερομηνίας 19.03.1997 επιχειρήθηκε να ερμηνευθεί η έννοια της λέξης 'οικογένεια' με βάση το 'Σύντομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό' του Ελευθερουδάκη και συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής: "Οικογένεια εν τη στενοτέρα εννοία ομάς αποτελούμενη εκ των δια νομίμου γάμου συνδεομένων γονέων και των τέκνων αυτών, εν τη ευρυτέρα εννοία ομάς περιλαμβάνουσα τους δύο γονείς τα τέκνα των και συζύγους των αρρένων τέκνων και τους τούτων απογόνους..." Στη δε υπόθεση υπ' αριθμό 935/94 μεταξύ Ανδρέα Γ. Θωμά v Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 30.01.1996 σημειώθηκε πως η έννοια της 'οικογένειας' καλύπτει και τα 'αδέλφια'. Μία ποιο χαλαρή, ευρύτερη και πιο ευέλικτη ερμηνεία της 'οικογένειας' δόθηκε στην υπόθεση Green v Marsden [1853] 1 Drew 646 όπου, ανάμεσα σ' άλλα, αναφέρθηκαν τα εξής: "it is still in itself a word of most loose and flexible description." και ακολούθως στην υπόθεση Χριστάκης Γεωργίου Θεοδώρου κ.α v Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 Α.Α.Δ. 1305 που λέχθηκε πως "το κατά πόσο συγκεκριμένο πρόσωπο θεωρείται μέλος μιας οικογένειας εξαρτάται όχι μόνο από τα περιστατικά της υπόθεσης αλλά και από τους σκοπούς της συγκεκριμένης νομικής πρόνοιας στην οποία η λέξη 'οικογένεια' απαντάται." Με βάση τις πιο πάνω ερμηνείες αλλά και τα περιστατικά και γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνω πως η κυρία Ελένη Παστελλά, ως μητέρα των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, γεγονός που είναι κοινά παραδεκτό από τους διαδίκους στην παρούσα υπόθεση, εμπίπτει στην έννοια του 'μέλους της οικογένειας που είναι 16 ετών και άνω' που προνοεί το γράμμα και πνεύμα του Κανονισμού 2 της Διάταξης 5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Απομένει τώρα να εξεταστεί κατά πόσο η κυρία Ελένη Πατελλά βρίσκεται στην ίδια πόλη ή χωριό ή εντός της περιοχής που βρίσκεται και ο Καθ' ου η αίτηση 1, όπως απαιτεί ο πιο πάνω Κανονισμός. Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή το μοναδικό μάρτυρα που εμφανίστηκε και κατέθεσε ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά του στο ειδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια και έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον μου, προχωρώ στην αξιολόγηση της. Με γνώμονα τα πιο πάνω καθώς και τον τρόπο που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εν λόγω μάρτυρας μου άφησε καλή εντύπωση. Με θετικό τρόπο έδωσε απαντήσεις και πρόθυμα και με ευθύτητα επεξήγησε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Ήταν γενικά συνεπής στη μαρτυρία που έδωσε στην κύρια εξέταση ενώ από την αντεξέταση του δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε τάση υπερβολής στις απαντήσεις του ή προσπάθεια υπεκφυγής σε ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Συνακόλουθα των πιο πάνω, το Δικαστήριο νομιμοποιείται να τον κρίνει αξιόπιστο και ως εκ τούτου αποδέχεται την μαρτυρία του. Πέραν αυτών, η μαρτυρία του κυρίου Χριστοδουλίδη πως: - εδώ και 15 έτη επιδίδει στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διάφορα έγγραφα και όταν η επίδοση δεν δύναται να γίνει προσωπικά τότε επιδίδει στη μητέρα τους, η οποία είναι συγκάτοικος τους και ότι - οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 συνήθως είτε βρίσκονται στο εργαστήριο τους όπου εργάζονται, το οποίο μέχρι πρόσφατα βρισκόταν περίπου 10 πόδια από την οικία που διαμένουν, είτε στην οικία τους και ότι - έχει ήδη επιδώσει εκατοντάδες έγγραφα στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 με τον τρόπο που εξήγησε πιο πάνω και ουδέποτε παραπονέθηκαν για αντικανονική επίδοση και ότι - πολλές φορές ο επιδότης είδε τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην οικία όπου επέδωσε τη διαιτητική απόφαση στη μητέρα τους, δεν αντικρούστηκε με μαρτυρία από τον Καθ' ου η αίτηση 1 και ως εκ τούτου παρέμεινε αναντίλεκτη. Ούτε και υπήρξε οποιοσδήποτε ισχυρισμός και/ή μαρτυρία (ιατρική και μη) από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι η μητέρα του 'ξεχνά' ή ότι 'δεν έχει σώας τας φρένας της' λόγω ηλικίας, όπως υπαινίχθηκε ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 1 μέσα από την αντεξέταση του μάρτυρα αλλά και μέσα από την τελική του αγόρευση. Ως εκ τούτου, οι οποιεσδήποτε υποβολές ή απόψεις του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 1 αναφορικά με τα θέματα αυτά παρέμειναν μετέωρες και χωρίς οποιαδήποτε μαρτυρική στήριξη και συνεπώς απορρίπτονται. Επίσης, μέσα από την παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως του, ο Καθ' ου η αίτηση 1 αναφέρει πως ο ίδιος διαπίστωσε ότι η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στην ηλικιωμένη μητέρα του. Αυτό σημαίνει πως τελικά έλαβε γνώση για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης. Δεν αγνοώ ακόμη τις ενόρκους δηλώσεις επίδοσης της διαιτητικής απόφασης (επιδοτήρια έγγραφα), οι οποίες σύμφωνα με το περιεχόμενο τους πραγματοποιήθηκαν στις 24.02.2009 προς την κυρία Ελένη Παστελλά που αυτή παρέλαβε τη διαιτητική απόφαση εις διπλούν, άνευ της υπογραφής της, εκ μέρους και για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ως μητέρα και συγκάτοικος τους. Στην υπόθεση Χριστάκης Γεωργίου Θεοδώρου κ.α v Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 Α.Α.Δ. 1305 η επίδοση που έγινε στη γιαγιά του πρώτου εφεσείοντος και αντίστοιχα μητέρα και πεθερά της τρίτης εφεσείουσας και του δεύτερου εφεσείοντος εκ μέρους και για λογαριασμό των εφεσειόντων θεωρήθηκε ως κανονική και σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διάταξης 5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών αφού κρίθηκε ως μέλος της οικογένειας των εφεσειόντων επειδή είχε στενή συγγενική σχέση μαζί τους, η οποία ήταν άνω των 16 ετών και διέμενε στον ίδιο χώρο μαζί τους και συγκεκριμένα στα βοηθητικά της οικίας των εφεσειόντων. Περαιτέρω, στην ίδια υπόθεση ειπώθηκε ότι σκοπός του νομοθέτη μέσα από την προαναφερόμενη διάταξη ήταν να διευκολύνει την επίδοση εγγράφων όπου αυτή δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί στον ίδιο το διάδικο προσωπικά, φέρνοντας του όμως ταυτόχρονα το προς επίδοση έγγραφο εις γνώση του μέσω των προϋποθέσεων που θέτει η διάταξη αυτή. Κατά συνέπεια και με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία αλλά και τα περιστατικά που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο αποδέχεται πως κατά τον ουσιώδη χρόνο επίδοσης της διαιτητικής απόφασης, ήτοι στις 24.03.2009, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διέμεναν μαζί με τη μητέρα τους στην οικία όπου επιδόθηκε το εν λόγω έγγραφο. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η επίδοση που έγινε στη μητέρα τους κυρία Ελένη Παστελλά εκ μέρους και για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι νόμιμη και κανονική και συνάδει με το γράμμα και πνεύμα της Διάταξης 5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Προς υποστήριξη των θέσεων του, ο κύριος Κλεοβούλου ευγενικά με παρέπεμψε στην αίτηση υπ΄ αριθμό 43/99

(1999)1 Α.Α.Δ. 980, Χρίστου Χριστοφόρου κ.α. (υπόθεση έκδοση προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari). Με όλο το σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ' ου η αίτηση 1, η υπόθεση εκείνη διαφοροποιείται από την προκειμένη περίπτωση αφού εκεί διαπιστώθηκε πως δεν έγινε γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στους διαδίκους. Στη δική μας περίπτωση, υπάρχει γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης στη μητέρα των Καθ' ων η αίτηση που σύμφωνα με μαρτυρία, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, διαμένει με τους Καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου, το αποτέλεσμα της δεν βρίσκει εδώ οποιοδήποτε έρεισμα. Επομένως, σύμφωνα με ολα τα πιο πάνω αλλά και στη βάση της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί ενώπιον μου, κρίνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έλαβαν νόμιμα και κανονικά γνώση για την έκδοση και περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης με βάση την υφιστάμενη νομολογία, εν ισχύ νομοθεσία και τους διαδικαστικούς θεσμούς πολιτικής δικονομίας χωρίς να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια με σκοπό την άσκηση του δικαιώματος καταχώρησης έφεσης επ' αυτής. Ενώ είχαν την ευκαιρία να προβούν στα υπό του νόμου προβλεπόμενα ένδικα μέσα για αμφισβήτηση της εγκυρότητας ή νομιμότητας της διαιτητικής απόφασης δεν το έπραξαν με αποτέλεσμα να εκπνεύσει ο χρόνος εφέσεως που παρέχεται από το νόμο. Ακολούθως, η παρούσα αίτηση έγινε δια κλήσεως μέσα από την οποίαν ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση ενώ ο Καθ' ου η αίτηση 2 επέλεξε να μην εμφανιστεί και/ή εκπροσωπηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και κατ' επέκταση επέλεξε να μην ακουστεί και να μην θέσει τις απόψεις και ισχυρισμούς του στο Δικαστήριο. Συνεπώς, κρίνω πως δεν έχουν παραβιαστεί οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, δίδεται άδεια όπως η διαιτητική απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 εγγραφεί ώστε να καταχωριστεί και εκτελεστεί σαν δικαστική απόφαση. Τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται κατά το ½ (ήμισυ) υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1. Αναφορικά με τον Καθ' ου η αίτηση 2, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Εγγραφή διαιτητικής απόφασης [1] Άρθρο 52

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985, Ν.22/1985μετά των συναφών τροποποιήσεων [2] Άρθρο 52

(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985, Ν.22/1985μετά των συναφών τροποποιήσεων [3] Άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 4 μετά των συναφών τροποποιήσεων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο