Κώστα Σπύρου κ.α. ν. Χαράλαμπου Χ. Περικλέους, Αρ. Αίτηση/Έφεσης: 298/07, 22 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A244 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Αίτηση/Έφεσης: 298/07 Αναφορικά με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμο, Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί. Μεταξύ:
- Κώστα Σπύρου
- Πάυλου Νεοφύτου Κούρτελλου
- Χαράλαμπου Λ. Καή Εφεσείοντες/Αιτητές και Χαράλαμπου Χ. Περικλέους Εφεσίβλητου/Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 13.10.2009 για αναβολή της ακρόασης Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εφεσείοντες/Αιτητές: κ. Σεβέρης Για τον Εφεσίβλητο/Καθ' ου η αίτηση: κ. Στυλιανού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex-Tempore) Εισαγωγή Με την παρούσα αίτηση έφεσης, η οποία καταχωρήθηκε την 23.8.2007, οι Εφεσείοντες-Αιτητές εφεσιβάλλουν την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 24.7.2007 ως άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και ζητούν την ακύρωση και/ή παραμερισμό της και διαζευκτικά αξιώνουν τη διεξαγωγή νέας επιτόπιας έρευνας και τον επανακαθορισμό και/ή τη δικαστική αναθεώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης ημερομηνίας 24.7.2007 αναφορικά με τη θέση και/ή κατεύθυνση και/ή έκταση παροχής δουλείας διόδου. Στην αίτηση έφεσης ο Εφεσίβλητος-Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 20.11.2007, με την οποία ουσιαστικά προβάλλεται η θέση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 24.7.2007 είναι ορθή, νόμιμη και δικαιολογημένη. Η παρούσα αίτηση Με την υπό κρίση αίτηση οι Εφεσείοντες-Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για αναβολή της ακρόασης της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης έφεσης που είναι ορισμένη στις 27.10.2009 και τον ορισμό της για ακρόαση σε τέτοια ημερομηνία που ήθελε ορίσει το Δικαστήριο. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 11, 11Α και 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμο, Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα, στους Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών του 1967 (ΚΔΠ 255/67), όπως έχουν εν συνεχεία τροποποιηθεί, στους περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 («Βασικός Διαδικαστικός Κανονισμός»), όπως έχουν τροποποιηθεί μεταγενέστερα, στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 Θ.6, Δ.48 Θ.Θ1 και 2, Δ.39 Θ.Θ.1, 2 και Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 13.10.2009 του Δρος Παύλου Νεοφύτου Κούρτελλου, ενός εκ των Αιτητών και δικηγόρου στο γραφείο των κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Σία που είναι οι δικηγόροι των Αιτητών με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση έφεσης. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση συνοπτικά αναφέρονται τα ακόλουθα: - Το χειρισμό της ακρόασης της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης έφεσης έχει αναλάβει ο κ. Σωτήρης Πίττας και ο ενόρκως δηλών θα αποτελέσει βασικό μάρτυρα των Αιτητών. - Τόσο ο κ. Σωτήρης Πίττας όσο και ο ενόρκως δηλών θα απουσιάζουν στο εξωτερικό κατά την 27.10.2009 για επαγγελματικούς λόγους και ως εκ τούτου η πλευρά των Αιτητών κωλύεται να αντιπροσωπευθεί δεόντως κατά την εν λόγω ημερομηνία. - Οι Aιτητές σκοπεύουν να προβούν προσεχώς σε καταχώρηση συμπληρωματικής μαρτυρίας εμπειρογνώμονα μηχανικού προς υποστήριξη της αίτησης έφεσης. - Τέλος, είναι η πεποίθηση του ενόρκως δηλούντα ότι με την αιτούμενη αναβολή δεν προκαλείται οποιαδήποτε ζημιά η ατυχία στον Εφεσίβλητο-Καθ' ου η αίτηση, ούτε προσβάλλονται με οποιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του. Η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση Στις 20.10.2009 ο Εφεσίβλητος-Καθ' ου η αίτηση (στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση») καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, η οποία βασίζεται στα άρθρα 11, 11Α και 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση Νόμο, Κεφ. 224, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμούς του 1967, όπως έχουν τροποποιηθεί, Κανονισμοί 2 μέχρι 9, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Κανονισμοί 2 μέχρι 17, στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.33 Θ.6, Θ.1, 2, 3 και 4, Δ.64 Θ.1-4 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται από τον Καθ' ου η αίτηση συνοψίζονται ως ακολούθως:
(1)Η αμφισβητούμενη αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά.
(2)Οι ζητούμενες θεραπείες δεν θα εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και θα επηρεάσουν δυσμενώς τα δικαιώματα του Καθ΄ ου η αίτηση, και ιδιαίτερα τα συνταγματικά του δικαιώματα για τη διεξαγωγή της δίκης και τη διάγνωση των δικαιωμάτων του μέσα σε εύλογο χρόνο.
(3)Δεν συντρέχει κανένας εξαιρετικός λόγος για αναβολή της εκδίκασης της αίτησης έφεσης και οι επικαλούμενοι λόγοι αναβολής δεν είναι βάσιμοι και επαρκείς λόγοι αναβολής της ακρόασης.
(4)Η αμφισβητούμενη αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αδικαιολόγητη. Η πιο πάνω ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση κ. Χαράλαμπου Περικλέους ημερομηνίας 20.10.2009, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Στο στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο συνήγοροι παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε νομολογία σχετικά με το ζήτημα των αναβολών ακροάσεων. Ο κ. Σεβέρης επικεντρώθηκε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα των αναβολών σε σχέση με τα περιστατικά της υπό κρίση αίτησης και υπέβαλε ότι η αιτούμενη αναβολή της ακρόασης θα πρέπει να δοθεί. Ο κ. Στυλιανού εισήγηθηκε ότι τα συνταγματικά δικαιώματα του πελάτη του θα παραβιαστούν εάν εγκριθεί το αίτημα των Αιτητών για αναβολή και ανέφερε ότι σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το πρόγραμμα του δικηγόρου κάποιου διαδίκου δεν θα πρέπει να καθορίζει το πρόγραμμα του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, μετά από σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου, ο κ. Στυλιανού διευκρίνισε ότι αναφορικά με το εύλογο του χρόνου για τη διάγνωση αστικών δικαιωμάτων, ο χρόνος αρχίζει να υπολογίζεται από την καταχώρηση της αγωγής στο Δικαστήριο. Το ιστορικό της υπόθεσης Στη συνέχεια θα αναφερθώ συνοπτικά στο ιστορικό της μέχρι σήμερα διαδικασίας στην παρούσα αίτηση έφεσης όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Η αίτηση έφεσης είχε οριστεί για πρώτη φορά για ακρόαση μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων στις 9.6.2008, αλλά η ακρόασή της αναβλήθηκε κατά την εν λόγω ημερομηνία κατόπιν γραπτής αίτησης των Αιτητών ημερομηνίας 14.5.2008, στην οποία η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση δήλωσε ότι δεν είχε ένσταση παρά το ότι είχε προηγουμένως καταχωρηθεί γραπτή ένσταση. Σημειώνεται ότι η αναβολή είχε ζητηθεί τότε για λόγους που αφορούσαν την αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών και την άσκοπη κατανάλωση του δικαστικού χρόνου. Η αίτηση έφεσης επαναορίστηκε για ακρόαση στις 19.9.2008, ημερομηνία κατά την οποία επίσης η ακρόαση αναβλήθηκε κατόπιν προφορικού αιτήματος του συνηγόρου των Αιτητών για παρόμοιους λόγους με την προηγούμενη φορά, στο οποίο και πάλι η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση δεν είχε ένσταση. Η αίτηση έφεσης είχε οριστεί σε διάφορες ημερομηνίες (ήτοι 6.10.2008, 21.10.2008, 24.11.2008, 14.1.2009) για Οδηγίες, ενώ την 8.12.2008 οι Αιτητές καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν διάταγμα του Δικαστηρίου για αναστολή της εκδίκασης της αίτησης έφεσης μέχρι να αποκρυσταλλωθεί και/ή ολοκληρωθεί οριστικά και/ή τελεσίδικα η διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ως αυτή έχει γνωστοποιηθεί με τη διοικητική πράξη υπ' αρ. 680/8.8.08. Στις 30.3.2009 οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν επί της αίτησης ημερομηνίας 8.12.2008 και η απόφαση του Δικαστηρίου δόθηκε στις 13.5.2009. Μετά την απόρριψη της αίτησης ημερομηνίας 8.12.2008, η αίτηση έφεσης ορίστηκε για ακρόαση στις 27.10.2009. Νομική Πτυχή Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για αναβολή ακρόασης αγωγής καθορίζεται στη Δ.33 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο δύναται, εφόσον το κρίνει σκόπιμο δια το συμφέρον της δικαιοσύνης, να αναβάλει τη δίκη για τόσο χρόνο, και σε τέτοιο τόπο, και υπό τέτοιους όρους (εάν υπάρχουν), όπως κρίνει κατάλληλο.» Η εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην εκδίκαση αιτήσεων έφεσης προβλέπεται στον Κανονισμό 17 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, επί των οποίων στηρίζεται και η υπό κρίση αίτηση. Προκύπτει από τη σχετική νομολογία ότι η έγκριση αιτήματος για αναβολή μιας ακρόασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αφενός του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί και της συνταγματικής επιταγής για τη συμπλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, βλέπε (Arizona Trading Co. Ltd v. Λεωνίδα Κίμωνος κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 806, 810). Όπως επίσης έχει τονισθεί από το Δικαστή Χατζηχαμπή στην υπόθεση Δημοκρατική Εργατική Ομοσπονδία Κύπρου (Δ.Ε.Ο.Κ.) v. Σωτηριάδη
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 1829 στη σελίδα 1834: « Αίτημα για αναβολή, που ανάγεται στο συνταγματικό δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί, εξετάζεται σε συνάρτηση με την παράλληλη συνταγματική επιταγή για περάτωση της δίκης εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, εφ' όσον κάθε αναβολή εξυπακούει καθυστέρηση της δίκης και δεν μπορεί να είναι εκ προοιμίου επιθυμητή, ούτε μπορεί να εκλαμβάνεται ως δεδομένο ότι η αναβολή θα δοθεί ακόμα και αν συμφωνούν και οι δύο πλευρές. Είναι καθήκον των διαδίκων και των συνηγόρων τους να είναι έτοιμοι για την ακρόαση την ημέρα που ορίζεται από το δικαστήριο, το οποίο έχει και την πρωταρχική ευθύνη της συμπλήρωσης των διαδικασιών και της κατεύθυνσης της υπόθεσης σε δίκη σύμφωνα και με το πρόγραμμα του. Η εξουσία βέβαια είναι ευρεία και οι παράγοντες που τη διέπουν δεν μπορούν να παρατεθούν εξαντλητικά». Έχει επίσης νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες αναβολές δεν συνιστούν, αφεαυτών, λόγο για απόρριψη νέου δικαιολογημένου αιτήματος για αναβολή εκτός όπου η υπόθεση θα εξέβαινε το όριο του εύλογου χρόνου για την εκδίκαση της (βλ. Σωτήρης Κουλουντής v. Δομοχημική Εταιρεία Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 438, 441). Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων και Συμπέρασμα Δικαστηρίου Εξετάζοντας την ουσία της αίτησης, έχοντας πάντοτε υπόψη της νομικές αρχές σε συνδυασμό με το ιστορικό της υπόθεσης όπως φαίνεται πιο πάνω, θεωρώ ότι τα ακόλουθα στοιχεία συνηγορούν ώστε να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και η αιτούμενη αναβολή της ακρόασης να δοθεί:
- Ο ισχυρισμός του Καθ' ου η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση έχει γίνει κακόπιστα δεν τεκμηριώνεται με συγκεκριμένη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση είτε με αντεξέταση του μάρτυρα των Αιτητών, και εν πάση περιπτώσει δεν έχω διαπιστώσει προσπάθεια των Αιτητών για κωλυσιεργία της υπόθεσης.
- Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένα στοιχεία ότι σε περίπτωση που δοθεί η αιτούμενη αναβολή θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα του και ειδικότερα το συνταγματικό του δικαίωμα για διάγνωση των δικαιωμάτων του μέσα σε εύλογο χρόνο, το οποίο θα πρέπει να εξετάζεται παράλληλα με το συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα των Αιτητών δυνάμει του άρθρου
- Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αναβολή της ακρόασης και οι εξηγήσεις που έχουν δοθεί, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του Δρος Παύλου Νεοφύτου Κούρτελλου που συνοδεύει την αίτηση κρίνονται ικανοποιητικοί σε αυτό το στάδιο.
- Δεν παραγνωρίζεται από το Δικαστήριο η καθυστέρηση η οποία έχει ήδη παρατηρηθεί στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης, αλλά η καθυστέρηση αυτή δεν είναι τέτοια ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη του υποβληθέντος αιτήματος για αναβολή και η στέρηση από τους Αιτητές του δικαιώματος να προβάλουν τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνεται επίσης, ότι κατά την 27.10.2009 το Δικαστήριο έχει προγραμματισμένες για ακρόαση τις αγωγές 3084/06, 1725/07 και 3918/
- Επιπρόσθετα, αναφέρω ότι οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο ο κ. Στυλιανού διακρίνονται ως προς τα γεγονότα από την παρούσα υπόθεση. Ειδικότερα, στην απόφαση Ανδρέας Δημητριάδης v. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως
(1999)1(Α) ΑΑΔ 692, το αίτημα αναβολής υποβλήθηκε στις 25.11.1998 ενώ η αγωγή είχε κατά την 27.12.1991. Στη δε Costas Zachariou v. Elmini Lioness Inc.
(1982)1 CLR 474, η αγωγή ναυτοδικείου καταχωρήθηκε την 3.12.1977 και το αίτημα αναβολής τέθηκε στις 20.7.1982. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση εγκρίνεται και ως εκ τούτου η ακρόαση της με τον πιο πάνω και αριθμό και τίτλο αίτησης έφεσης αναβάλλεται και ορίζεται στις 11.1.2010 και ώρα 11:00 π.μ. Η ημερομηνία 27.10.2009 ακυρώνεται. Τα έξοδα προετοιμασίας της ακρόασης της αίτησης έφεσης επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Ως προς τα έξοδα της παρούσας αίτησης, δεν βρίσκω λόγο για παρέκκλιση από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και ως εκ τούτου αυτά επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι δε καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Πρ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ/ΓΚ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: / αναβολή ακρόασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο