Επί τοις αφορώσι την A Messios Sons Ltd, Αρ. Αίτησης: 238/2009, 30 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Πρ. Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 238/2009 Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και Επί τοις αφορώσι την A. Messios & Sons Ltd και Επί τοις αφορώσι την Αίτηση του Ανδρέα Λεωνίδα, από τη Λεμεσό εξ αποφάσεως πιστωτή της A. Messios & Sons Ltd Αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 14.9.2009 για άδεια καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κα A. Αριστείδου Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Ν. Θρασυβούλου (κ. Πότσης για να ακούσει απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Ενώπιον του Δικαστηρίου εκκρεμεί προς εκδίκαση η αίτηση του Ανδρέα Λεωνίδου (στο εξής ο «Αιτητής») για διάλυση της εταιρείας Α. Messios & Sons Ltd (στο εξής η «Καθ' ης η αίτηση») στη βάση ότι αυτή είναι αναξιόχρεη και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η αίτηση αυτή (στο εξής η «Κυρίως Αίτηση») υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 29.4.2009, στην οποία επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια προς υποστήριξη της αίτησης. Στην Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Γεώργιου Μέσσιου ημερομηνίας 23.6.2009, όπου και προβάλλονται οι διάφοροι λόγοι ένστασης της Καθ' ης η αίτηση. Η παρούσα αίτηση Μετά την καταχώρηση της ένστασης της Καθ' ης η αίτηση, και ενώ η Κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη στις 17.9.2009 για Ακρόαση, ο Αιτητής καταχώρησε στις 14.9.2009 την παρούσα αίτηση με την οποία ζητεί: «Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στον Αιτητή όπως καταχωρήσει συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση στην ένορκη δήλωση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 23.6.2009, η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης τους ίδιας ημερομηνίας και/ή να επισυνάπτεται στη συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση οποιοδήποτε σχετικό τεκμήριο που να την στηρίζει». Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 4,
(1),
(2), 6-13, στη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες, νομολογία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 14.9.2009, όπου βασικά αναφέρεται ότι μετά από μελέτη της Ένστασης της Καθ' ης η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση και της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει, προέκυψε η ανάγκη για απάντηση στους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση και παράθεση διαφόρων στοιχείων ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η αίτηση, τους οποίους ο Αιτητής απορρίπτει. Τα στοιχεία τα οποία ο Αιτητής ζητεί να παρουσιάσει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφορούν στα ακόλουθα ζητήματα: - Ότι η ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η αίτηση είναι βεβαρημένη με υποθήκες, αγοραπωλητήρια έγγραφα και ΜΕΜΟ και ταυτόχρονα εκκρεμούν εναντίον της Καθ' ης η αίτηση αγωγές από διάφορους οργανισμούς. - Την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στα πλαίσια της αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αρ. 5770/97 και τη μη ικανοποίηση των όρων που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο αναφορικά με την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης από την Καθ' ης η αίτηση. - Την ανυπαρξία και/ή τον μη εντοπισμό κινητής περιουσίας επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση. - Την εγκυρότητα και/ή ορθότητα της επίδοσης της Κυρίως Αίτησης στην Καθ' ης η αίτηση. Η Ένσταση της Καθ' ης η αίτηση Στις 28.9.2009 η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, η οποία βασίζεται στους Θεσμούς 3 και 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών 1933-1938, στα άρθρα 203, 209, 211(ε), 212(β), 213
(1), 214 και 216 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στη Δ.48 Θ.1-13 και στη Δ.39, των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης οι οποίοι προβάλλονται από την Καθ' ης η αίτηση συνοψίζονται ως ακολούθως:
- Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση εισάγει ανεπίτρεπτη και μη αποδεκτή μαρτυρία.
- Ο Αιτητής δεν έχει δείξει ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε το Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικής / Απαντητικής Ένορκης Δήλωσης.
- Η δυνατότητα καταχώρησης Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπου αυτή παρέχεται, δεν δικαιολογείται να αποσκοπεί στο να «διορθωθεί» μία ελλειπής ή ανεπαρκής αίτηση όπως επιδιώκεται από τον Αιτητή με την αίτησή του.
- Δια της καταχώρησης Συμπληρωματικής/Απαντητικής Ένορκης Δήλωσης, ο Αιτητής επιζητεί να εισάξει μαρτυρία η οποία θα έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια της ένορκης δήλωσης που κατατέθηκε προς υποστήριξη της Κυρίως Αίτησης και να προβάλει ισχυρισμούς σε σχέση με ζητήματα, τα οποία κατά τον χρόνο καταχώρησης της ο Αιτητής γνώριζε ή μπορούσε να προβλέψει ότι θα εγείροντο από την Καθ' ης η Αίτηση ενώ δεν δίδεται καμία ουσιαστική δικαιολογία για την παράλειψη αυτή.
- Δεν υπάρχει πρόνοια στο Νόμο και στους Θεσμούς για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης.
- Η αίτηση του Αιτητή είναι αντικανονική, παράτυπη και δεν συνάδει με τις πρόνοιες του Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ενώ και το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Οι Θεσμοί στους οποίους στηρίζεται η αίτηση δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία επί του θέματος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση και ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει κανένα λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση. Η πιο πάνω ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Γιώργου Μέσσιου, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση, ημερομηνίας 28.9.2009, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπό κρίση αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δύο πλευρών υιοθέτησαν τις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου και καμία πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Ήταν η θέση της κας Αριστείδου ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δικαιολογείται ώστε να επιτραπεί στον Αιτητή να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση που διαλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένστασή της στην Κυρίως Αίτηση και να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία και γεγονότα. Με σχετική επιχειρηματολογία, η κα Αριστείδου εισηγήθηκε ότι κανένας λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Ειδικότερα, σε ότι αφορά στη θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή παρέπεμψε στη Δ.48 Κ. 4
(1)και
(2), η οποία, κατά την εισήγησή της, διέπει το όλο ζήτημα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση εισηγήθηκε αρχικά ότι οι Θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης. Πέραν τούτου, όμως, ήταν η θέση του κ. Θρασυβούλου ότι σε κάθε περίπτωση, ο Αιτητής δεν έχει δείξει καλό λόγο ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων και κατάληξη του Δικαστηρίου Αρχικά θα ήθελα να σημειώσω ότι η εισήγηση του συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση ότι η Ένορκη Δήλωση η οποία κατατέθηκε προς υποστήριξη της αίτησης εισάγει ανεπίτρεπτη και μη αποδεκτή μαρτυρία σύμφωνα με τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Πέραν των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή σε σχέση με την ανάγκη που προέκυψε για καταχώρηση της υπό εξέταση υπόθεσης μετά από συμβουλή του δικηγόρου του, όλα τα υπόλοιπα γεγονότα περιγράφονται από τον Αιτητή όπως ο ίδιος τα γνωρίζει ή, αναφορικά με νομικά θέματα, εξ όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους του. Κάτι τέτοιο δεν είναι μεμπτό σύμφωνα με τη Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εφόσον ο ενόρκως δηλών αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του όπου οι ισχυρισμοί που αναφέρει δεν υπάγονται σε προσωπική του γνώση. Αίτηση διάλυσης η οποία καταχωρείται δυνάμει των άρθρων 203, 209, 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως η Κυρίως Αίτηση, είναι πρωτογενής αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου ώστε να καταχωρηθεί συμπληρωματική/απαντητική Ένορκη Δήλωση στα πλαίσια Αίτησης Διάλυσης εταιρείας. Η παρούσα αίτηση έχει ως νομική βάση τη Δ.48 και τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τις συμφυείς εξουσίες, νομολογία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην αγόρευσή της η συνηγόρος του Αιτητή επικεντρώθηκε στη Δ.48 Θ.4
(2), η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Με δεδομένη τη διαπίστωσή μου ότι η κυρίως αίτηση έχει τη μορφή εναρκτήριας κλήσης, η Δ.48 Θ.4, η οποία αφορά μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις, δεν μπορεί να ισχύσει στην υπό κρίση αίτηση (αναφορικά με το τι συνιστά εναρκτήρια κλήση σχετική είναι η απόφαση Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investement, Inc.
(1999)1 AAΔ 124). Σημειώνω ότι η εκδίκαση εναρκτήριων κλήσεων δεν περιορίζεται στα πλαίσια που καθορίζει η Δ.48 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η προσκόμιση μαρτυρίας κατά την ακρόαση εναρκτήριας κλήσης είναι όχι μόνο επιτρεπτή, αλλά και επιβεβλημένη. Έχοντας επίσης υπόψην ότι οι συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου δεν μπορούν να αποτελέσουν αυτόνομο βάθρο παροχής θεραπειών (βλ. Τουβλοποιεία Παλαίκυθρου Γίγας Λτδ ν. Μαρούλας Πολυδώρου Ουστά
(1994)1 ΑΑΔ 109), κρίνω ότι η νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης δεν μπορεί να οδηγήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα με βάση τη Δ.48 Θ. 4 να δώσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια εναρκτήριας κλήσης. Ανεξάρτητα, όμως, από την πιο πάνω κατάληξή μου, η οποία κρίνει την τύχη της αίτησης, θα προχωρήσω για σκοπούς πληρότητας να εξετάσω την ουσία της αίτησης σε περίπτωση που η Δ.48 Θ. 4 θα μπορούσε να ισχύσει στην υπό κρίση αίτηση. Σε αιτήσεις όπως η παρούσα, αυτό που εξετάζεται είναι το κατά πόσον προβάλλεται καλός λόγος ώστε να επιτρέπεται στο Δικαστήριο να ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται από τη Δ.48 Θ.4
(2). Στα πλαίσια αίτησης δυνάμει της Δ.48 Θ.4
(2), ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο θετικά για ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το, κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης, με δεδομένη τη σχετικότητα των ισχυρισμών αυτών. Το κατά πόσον τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ήταν στη σφαίρα της γνώσης του όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του είναι παράγοντας σχετικός. Θα πρέπει, επίσης, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτηση για έκδοση διατάγματος όπως το αιτούμενο, να αναφέρονται περιληπτικά τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, και κατά την άποψη του Δικαστηρίου, είναι καλό σε τέτοιες περιπτώσεις να επισυνάπτεται στην αίτηση η συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την οποία ζητείται άδεια να καταχωρηθεί, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αποφασίσει κατά πόσον το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί ή όχι, έχοντας ενώπιον του συγκεκριμένα δεδομένα. Προτού προχωρήσω να αποφασίσω εάν το κριτήριο της ύπαρξης καλού λόγου ικανοποιείται, θεωρώ καλό όπως τα στοιχεία αναφορικά με τα οποία ο Αιτητής επιθυμεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όπως προκύπτουν από την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την υπο κρίση αίτηση καθορισθούν:
- Η προσκόμιση Πιστοποιητικού Έρευνας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, το οποίο εξασφαλίστηκε από τον δικηγόρο του Αιτητή σε ημερομηνία μεταγενέστερη της Κυρίως Αίτησης, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να σχηματίσει εικόνα σχετικά με την ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι της Καθ΄ης η αίτηση καθώς και τα εμπράγματα βάρη που υπάρχουν επί αυτής και να μπορέσει έτσι να αποφασίσει για την ικανότητα της Καθ' ης η αίτηση να αποπληρώσει τα χρέη της.
- Όλα τα γεγονότα σχετικά με τις δυο αιτήσεις της Καθ' ης η αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αρ. 5770/97 και την μη ικανοποίηση από την Καθ' ης η αίτηση των όρων που είχαν τεθεί με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της πρώτης αίτησης.
- Η Καθ' ης η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας στο χωριό Πισσούρι, προς αντίκρουση του ισχυρισμού της Καθ' ης η αίτηση ως η παράγραφος 16 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Γιώργου Μέσσιου ημερομηνίας 23.6.
- Δεν προβλέπεται αναστολή της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης εξαιτίας του γεγονότος ότι εκκρεμεί αίτηση επαναφοράς της έφεσης με αριθμό 277/07, η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησης.
- Η επίδοση της Κυρίως Αίτησης στην Καθ' ης η αίτηση ήταν ορθή και σύμφωνα με τους νόμους και τη νομολογία. Παρόλο ότι δεν έχω διαπιστώσει καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης, ούτε κακοπιστία από την πλευρά του Αιτητή, εντούτοις δεν θα επέτρεπα ούτως ή άλλως την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να περιλαμβάνονταν τα πιο πάνω στοιχεία για τους ακόλουθους λόγους: - Αναφορικά με τα στοιχεία υπό αναφορά
(1)-
(3)πιο πάνω, κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει αποκαλύψει καλό λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως προκύπτει, με τα στοιχεία αυτά, ο Αιτητής ζητά να δώσει λεπτομέρειες αναφορικά με τους ισχυρισμούς του που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωσή του η οποία συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση, και να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση οι οποίοι περιέχονται στην Ένσταση. Πέραν, όμως, του γενικού ισχυρισμού του Αιτητή περί αναγκαιότητας απάντησης στους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση, ο Αιτητής δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνα τα γεγονότα ώστε να πρέπει να του επιτραπεί να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν αναφέρει οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο παρέλειψε ή ήταν αδύνατον να θέσει τα γεγονότα αυτά με την αρχική του δήλωση. - Σε ό,τι δε αφορά στα στοιχεία υπό αναφορά
(4)και
(5)πιο πάνω, αυτά αφορούν νομικά επιχειρήματα, η συμπερίληψη των οποίων σύμφωνα με τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θα πρέπει να αποφεύγεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι δε καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: / άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο