Αναφορικά με τα διατάγματα του Αγγλικού High Court of Justice, Αρ. Αίτησης: 8/08, 10.11.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A260 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιο: Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 8/08 Αναφορικά με τον περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμο, Κεφ. 10 και τον Κανονισμό (ΕΚ) Αρ. 44/2001 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και Αναφορικά με τα διατάγματα του Αγγλικού High Court of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court, που εκδόθηκαν στις συνεκδικαζόμενες αγωγές Gallaher International Limited και Tlais Enterprises Limited (υπ' αριθμό 2005 Folio 185) και Gallaher International Limited και Ptolemeos Tlais (υπ' αριθμό 2005 Folio 986), με ημερομηνία 18 Απριλίου 2008 και 29 Ιουλίου 2008 (Αίίτηση παραμερισμού ημερ. 19/2/09) 10.11.09 Για αιτητές: κα Ηροδότου για κ. Κ. Σαβεριάδη Για καθ'ων η αίτηση: κα Κονναρή για κ.κ. Γεωργιάδη και Πελίδη Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές εξαιτούνται: (Α) Διάταγμα Παραμερισμού του Διατάγματος Εγγραφής και Εκτέλεσης ημερομηνίας 02/12/2008 των διαταγμάτων του Αγγλικού Δικαστηρίου Ηigh Court of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court ημερομηνίας 18/04/2008 και 29/07/2008 που εκδόθηκαν στις συνεκδικαζόμενες αγωγές Gallaher International Limited και Tlais Enterprises Limited (υπ' αριθμό 2005 Folio 185) και Gallaher International Limited και Ptolemeos Tlais (υπ' αριθμό 2005 Folio 986). Και/ή διαζευκτικά (Β) Διάταγμα αναστολής της Εγγραφής και Εκτέλεσης των ως άνω διαταγμάτων μέχρι τελικής εκδίκασης της έφεσης των αιτητών εναντίον του διατάγματος του Αγγλικού Δικαστηρίου High Court of Justice Queens Bench Division, Commercial Court ημερομηνίας 29/07/2008 με το οποίο δεν επετράπηκε η καταχώρηση έφεσης από τους αιτητές ενάντια στο διάταγμα του ιδίου Δικαστηρίου ημερομηνίας 18/04/2008 Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Πτολεμαίου Tlais, αιτητή 2 και διευθυντή των αιτητών 1 (οι οποίοι από τούδε και στο εξής για σκοπούς συντομίας θα ανομάζονται Tlais). Η κύρια βάση της ένορκης αυτής δήλωσης είναι η ισχυρή πιθανότητα επιτυχίας εφέσεων επί των εκδοθέντων διαταγμάτων στα Αγγλικά Δικαστήρια ως εξηγείται ειδικά στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης. Επιπρόσθετα τίθεται και «η συλλογή νέων στοιχείων τα οποία οι αιτητές προτίθενται να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της έφεσης τους». Στην αίτηση αυτή προβλήθηκε ένσταση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση η οποία ένσταση αγγίζει αρχικά το εκπρόθεσμο της αίτησης εκ μέρους του αιτητή 2, και στην ουσιαστική πτυχή ότι ότι όλες οι προϋποθέσεις για αναγνώριση και εκτέλεση των διαταγμάτων του αγγλικού High Court of Justice έχουν πληρωθεί όπως και οι προϋποθέσεις του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 44/2001. Είναι ο ισχυρισμός των καθ'ων η αίτηση ότι κανένας βάσιμος λόγος για παραμερισμό του διατάγματος υφίσταται. Για να γίνει κατανοητή η παρούσα αίτηση θα πρέπει να ανατρέξουμε στη δικογραφία πρώτα της Γενικής Αίτησης. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση ημερ. 20.11.08, η οποία στηρίζει την Γενική Αίτηση της καθ'ης η αίτηση στις 18.4.08 το Αγγλικό Δικαστήριο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην οποία εκπροσωπήθηκαν όλα τα μέρη, εξέδωσε διάταγμα (το «Πρώτο Διάταγμα») στις συνεκδικαζόμενες πολιτικές αγωγές Gallaher International Limited και Tlais Enterprises Limted (υπ' αριθμό 2005 Folio 185) και Gallaher International Limted και Ptolemeos Tlais (υπ' αριθμό 2005 Folio 986). (Βλ. Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης της κ. Σαζεϊδου ημερομηνίας 20.11.08 - επικυρωμένο και σφραγισμένο αντίγραφο του Πρώτου Διατάγματος και Τεκμήριο Β, πιστή μετάφραση του στα Ελληνικά). Με το Πρώτο Διάταγμα (παράγραφος 4) η αιτήτρια 1 (Tlais) διατάχθηκε να καταβάλει στην καθ'ης η αίτηση ποσό των $579.912 πλέον τόκο. Το Πρώτο Διάταγμα (παράγραφος 8) έδιδε στους αιτητές δικαίωμα να καταχωρήσουν αίτηση για άδεια να εφεσιβάλουν το Πρώτο Διάταγμα. Η επιδίκαση εξόδων αφέθηκε να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο (παράγραφος 10 του Πρώτου Διατάγματος). Στις 29/7/08 το Αγγλικό Δικαστήριο εξέδωσε νέο διάταγμα (το «Δεύτερο Διάταγμα») με το οποίο απορρίφθηκε αίτηση των αιτητών για άδεια καταχώρησης έφεσης εναντίον του Πρώτου Διατάγματος (παράγραφος 2 του Δεύτερου Διατάγματος). Αποφασίσθηκε επίσης η μη επιδίκαση τόκου υπερ της καθ'ης η αίτηση (παράγραφος 1 του Δεύτερου Διατάγματος). Επιδικάστηκαν όμως έξοδα υπέρ της πληρωτέα εντός 14 ημερών (παράγραφος 6 του Δεύτερου Διατάγματος). Με τη Γενική Αίτηση η καθ'ης η αίτηση αιτήθηκε την αναγνώριση, εγγραφή και κήρυξη του Πρώτου Διατάγματος και του Δεύτερου Διατάγματος ως εκτελεστών, ώστε να μπορεί να προχωρήσει με τη λήψη μέτρων εκτέλεσης στην Κύπρο εναντίον των αιτητών. Η νομική βάση της Γενικής Αίτησης όπως αναφέρεται στο κείμενο της Γενικής Αίτησης, ήταν κυρίως η εξής: (
- i)O Kανονισμός (ΕΚ) αρ. 44/2001 άρθρα 1, 32-58 και 60, (
- ii)Ο περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμος, Κεφ. 10 (ο "Νόμος"), άρθρα 2, 3, 4, 5 και 6. Ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 44/2001 διέπει την αναγνώριση και εκτέλεση στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης (τα οποία περιλαμβάνουν την Κύπρο και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως προκύπτει και από τη Συνθήκη προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τον Κυρωτικό Νόμο Ν. 35(ΙΙΙ)/2003) αποφάσεων που εκδόθηκαν από τα δικαστήρια άλλων κρατών μελών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Κανονισμού νοείται ως «απόφαση» κάθε απόφαση εκδιδόμενη από δικαστήριο κράτους μέλους, οποιαδήποτε και αν είναι η ονομασία της, περιλαμβανομένων διαταγμάτων, διαταγών, ενταλμάτων εκτέλεσης, καθώς και καθορισμών εξόδων από λειτουργούς των δικαστηρίων. Σύμφωνα δε με το άρθρο 33 οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε κράτος μέλος αναγνωρίζονται και στα άλλα κράτη μέλη ενώ με βάση το άρθρο 38 τέτοιες εκτελεστές αποφάσεις εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές, με σχετική διαδικασία. Η αίτηση υποβάλλεται στο αρμόδιο με βάση το άρθρο 39.1 του Κανονισμού δικαστήριο, το οποίο στην Κύπρο είναι το Επαρχιακό δικαστήριο, ενώ η κατά τόπο αρμοδιότητα του δικαστηρίου καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 39.2 του Κανονισμού από την κατοικία του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση, που στην επίδικη περίπτωση είναι η Λεμεσός. Σύμφωνα με το άρθρο 40 του Κανονισμού, η διαδικασία για υποβολή της αίτησης διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους όπου ζητείται η εκτέλεση της απόφασης. Συνεπώς τυγχάνουν εφαρμογής ο πιο πάνω Νόμος που αφορά την εγγραφή στην Κύπρο αποφάσεων που εκδίδονται από το Αγγλικό Δικαστήριο (Κεφ.10), οι συναφείς Διαδικαστικοί Κανονισμοί και οι Θεσμοί. Σύμφωνα με το άρθρο 41 του Κανονισμού, η απόφαση πρέπει να κηρύσσεται εκτελεστή από το αρμόδιο δικαστήριο έπειτα από απλό έλεγχο των προσκομιζόμενων εγγράφων. Στη συνοδεύουσα την Γενική Αίτηση, ένορκη δήλωση ημερ. 20.11.08, επισυνάπτονται ακριβώς επικυρωμένα και σφραγισμένα αντίγραφα του Πρώτου και του Δεύτερου Διατάγματος, καθώς και οι αντίστοιχες βεβαιώσεις του Αγγλικού Δικαστηρίου σύμφωνα με το Παράρτημα V του Κανονισμού αναφορικά με την εκτελεστότητα του Πρώτου και του Δεύτερου Διατάγματος στο Ηνωμένο Βασίλειο (μαζί με μεταφράσεις των Αγγλικών εγγράφων στα Ελληνικά) . Επιπρόσθετα στην ίδια ένορκη δήλωση (παράγραφοι 11 και 12) αναφέρονται οι ισοτιμίες μεταξύ του ευρώ, επισήμου νομίσματος της Δημοκρατίας και του δολαρίου ΗΠΑ και της στερλίνας κατά τις ημερομηνίες έκδοσης του Πρώτου Διατάγματος και του Δεύτερου Διατάγματος αντίστοιχα και παρουσιάζεται ο υπολογισμός των επιδικασθέντων ποσών σε ευρώ, (όπως προνοεί το άρθρο 4
(3)του Νόμου και ο κανονισμός 3
(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών). Ακόμα στην παράγραφο 13 αναφέρεται ότι η καθ'ης η αίτηση εισέπραξε, στις 27.8.08, το ποσό των ₤1.378.872,54 από την Tlais, έναντι του ποσού πληρωτέου δυνάμει του Δεύτερου Διατάγματος. Δηλώνεται ακολούθως η ισοτιμία μεταξύ ευρώ και στερλίνας κατά την ημερομηνία αυτή και υπολογίζεται το εισπραχθέν ποσό σε ευρώ. Το ποσό αυτό αφαιρείται από το ποσό οφειλόμενο από την Tlais δυνάμει του Δεύτερου Διατάγματος. Επομένως σύμφωνα με το άρθρο 4
(3)του Νόμου τα ποσά, σε ευρώ για τα οποία ζητήθηκε η εγγραφή απόφασης είναι: (α) αναφορικά με το Πρώτο Διάταγμα, ολόκληρο το ποσό των €368.592,00 (τριακόσεις εξήντα οχτώ χιλιάδες πεντακόσια ενενήντα δύο ευρώ) πληρωτέο στην καθ' ης η αίτηση από την Τlais. (β) αναφορικά με το Δεύτερο Διάταγμα: (
- i)€4.632.627,21 (τέσσερα εκατομύρια εξακόσιες τριάντα δύο χιλιάδες εξακόσια είκοσι επτά ευρώ και είκοσι ένα σεντ) πληρωτέα στην Gallaher από την TEL και/ή τον Πτολεμαίο Τλάϊς, και (
- ii)€1.589.020,00 (ένα εκατομύριο πεντακόσιες ογδόντα εννέα χιλιάδες και είκοσι ευρώ) έξοδα πληρωτέα στην Gallaher από τον Πτολεμαίο Τλάϊς. Το άρθρο 42 του Κανονισμού προνοεί για την επίδοση του διατάγματος στου αιτητές και το άρθρο 43 τους δίδει το δικαίωμα καταχώρησης ένδικου μέσου κατά του διατάγματος εντός 1 μηνός από την επίδοση του σε αυτούς. Στην κρινόμενη περίπτωση οι επιδόσεις στους αιτητές έχουν συντελεσθεί. Προβάλλεται όμως από την καθ'ης η αίτηση στην ένσταση της το θέμα του εκπρόθεσμου της αίτησης που συναρτάται με την επίδοση. Σχετικό είναι το άρθρο 43
(5)του Κανονισμού. Να θέσω ευθύς εξ αρχής ότι δεν θεωρώ ότι το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της αίτησης εκ μέρους του αιτητή 2 μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη για την προώθηση της αίτησης γενικά. Το διάταγμα ημερ. 7.12.08 αναγνώρισης και κήρυξης εκτελεστών αφορούσε και τους δύο διαδίκους, την εταιρεία Tlais (αιτητής 1) και τον Πτολεμαίο Τλάϊς (αιτητής 2). Η επίδοση στον αιτητή 1 συντελέσθηκε στις 16.1.09 ενώ στον αιτητή 2 στις 19.1.09, οπότε δεν τίθεται θέμα εκπρόθεσμου της αίτησης για τον αιτητή 1 αφού η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 19.2.2009. Είναι ορθό, ότι με βάση τα άρθρα 45
(3)ανωτέρω η προθεσμία είναι ένας μήνας από την επίδοση. Στη βάση αυτού του γεγονότος δεν μπορώ να διαχωρίσω την ισχύ του διατάγματος με τις αιτούμενες θεραπείες αφού και τα επίδικα αλλοδαπά διατάγματα αφορούν και τους δύο αιτητές. Αλλωστε η παρούσα αίτηση (και η Γενική Αίτηση) βασίζεται και στο Κεφ. 10 στο οποίο δεν τίθονται αποκλειστικές προθεσμίες. Εχω μελετήσει προσεκτικά τις αντίστοιχες θέσεις όπως προκύπτουν από την αίτηση παραμερισμού και την στηρικτική ένορκη δήλωση καθώς και την ένσταση της καθ'ης η αίτηση με την αντίστοιχα ένορκη δήλωση αφού έλαβα υπόψη βέβαια και την εν γένει δικογραφία της Γενικής Αίτησης. Πραγματικά δεν διακρίνω ο,τιδήποτε βάσιμο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 2.12.08 και/ή αναστολής αυτού. Εχει δίκαιο η κα Σαζεϊδου ότι δεν συντρέχει ο,τιδήποτε από τα τεθέντα στα αρθρ. 45, 34 και 35 του Κανονισμού ή αλλού που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μη αναγνώρηση των αγγλικών Διαταγμάτων στην Κύπρο. Δεν έχει καταδειχθεί από τους αιτητές ότι το Πρώτο Διάταγμα και το Δεύτερο Διάταγμα είναι ασυμβίβαστα με οποιαδήποτε προηγούμενη απόφαση, ή ότι η αναγνώριση τους αντίκειται στην Κυπριακή δημόσια τάξη, ή ότι εκδόθηκαν χωρίς να ειδοποιηθούν οι αιτητές για την καταχώρηση αγωγών εναντίον τους (αντίθετα υπάρχει μαρτυρία της κ. Σαζεϊδου στην ένορκη δήλωσης που συνοδεύει την Γενική Αίτηση, ότι το Πρώτο Διάταγμα και το Δεύτερο Διάταγμα εκδόθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην οποία εκπροσωπήθηκαν οι αιτητές, όπως άλλωστε προκύπτει και από το κείμενο των ίδιων των διαταγμάτων), ή ότι το Αγγλικό Δικαστήριο στερείτο διεθνούς δικαιοδοσίας στις αγωγές εναντίον των αιτητών. Επίσης με βάση το άρθ. 46 του ιδίου Κανονισμού που προνοεί την δυνατότητα διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της σχετικής απόφασης, κρίνω ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις αυτού του άρθρου αφού δεν έχει καταδειχθεί έγκυρη υπάρχουσα έφεση είτε εναντίον του Πρώτου είτε του Δεύτερου Διατάγματος. Εξ όσων μου έχουν τεθεί από την καθ'ης η αίτηση (και δεν αμφισβητήθηκαν ούτε αποκτήθηκαν ούτε άλλως πως ανατράπηκαν) η προθεσμία των 21 ημερών για καταχώρηση έφεσης έχει παρέλθει. Συγκεκριμένα στη στηρικτική της ένστασης ένορκη δήλωση (μετά από συμβουλές από τους άγγλους δικηγόρους της καθ'ης η αίτηση) τίθονται τα εξής: Η προθεσμία για καταχώριση έφεσης εναντίον απόφασης ή διτάγματος του Αγγλικού Δικαστηρίου είναι, σύμφωνα με τον κανονισμό 52.4 των Αγγλικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Civil Procedure Rules), 21 μέρες. Επομένως η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης από τους αιτητές παρήλθε 21 ημέρες μετά την έκδοση του Δεύτερου Διατάγματος, δηλαδή στις 19.8.08. Η θέση του κ. Τλάϊς ότι έφεση εναντίον του Πρώτου Διατάγματος μπορεί να καταχωρηθεί μόνο αφού καταχωρηθεί, εξεταστεί και επιτύχει έφεση εναντίον του Δεύτερου Διατάγματος είναι διαδικαστικά λανθασμένη. Με το Δεύτερο Διάταγμα ο Πρωτόδικος Δικαστής αρνήθηκε να δώσει άδεια για έφεση εναντίον του Πρώτου Διατάγματος. Οι αιτητές δεν χρειαζόταν να καταχωρήσουν έφεση εναντίον της άρνησης αυτής. Αυτό που έπρεπε να κάνουν, εάν επιθυμούσαν να εφεσιβάλουν, ήταν να καταχωρήσουν, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, ειδοποίηση έφεσης εναντίον του Πρώτου Διατάγματος, με αυτό τον τρόπο ζητώντας εκ νέου άδεια για έφεση, που θα εξεταζόταν αυτή τη φορά από Δικαστή του Εφετείου. Νέα μαρτυρία που δεν είχε παρουσιαστεί ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου ως πρωτόδικου δικαστηρίου μπορεί να παρουσιαστεί ενώπιον του Αγγλικού Εφετείου μόνο υπό εξαιρετικές περιστάσεις. Ο κ. Τλάϊς θα χρειαζόταν να δείξει ότι η μαρτυρία αυτή (που πρέπει να είναι αξιόπιστη και να δύναται να επηρεάσει σημαντικά την υπόθεση) δεν θα μπορούσε να είχε εξασφαλιστεί κατά τη διάρκεια της δίκης ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου και ότι η μη εξασφάλιση της δεν προκλήθηκε από παράλειψη των αιτητών να επιδείξουν τη δέουσα επιμέλεια. Η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης στα Αγγλικά δικαστήρια από τους αιτητές έχει παρέλθει (εδώ και πάνω από 9 μήνες) και ότι είναι πολύ απίθανο σε αυτό το στάδιο να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν έφεση. Επιπρόσθετα η επιστολή επιβεβαιώνει ότι οι άγγλοι δικηγόροι έχουν πληροφορηθεί από το Πρωτοκολλητείο του Εφετείου στην Αγγλία ότι ούτε η Tlais Enterprises Limited ούτε ο κ. Τλάϊς έχουν μέχρι την 27.5.09 καταχωρήσει οποιαδήποτε έφεση. Από τους προβαλλόμενους πιο πάνω λόγους ένστασης οι οποίοι παραμένουν αναπάντητοι προκύπτει ότι οι αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος να πείσουν το Δικαστήριο ότι υπάρχει έγκυρη έφεση ώστε να ενεργοποιείτο το Αρθρο 46 του πιο πάνω Κανονισμού. Εξ άλλου είναι γεγονός ότι δεν τίθεται στη στηρικτική ένορκη δήλωση ο,τιδήποτε απτό ή βάσιμο για την πιθανότητα επιτυχίας αυτής της έφεσης ακόμη και αν θεωρείτο έγκυρη. Το ίδιο ισχύει και για την διασφάλιση νέων στοιχείων για την παρουσίαση νέας μαρτυρίας στο Αγγλικό Εφετείο. Πρόκειται για ασαφείς ισχυρισμούς χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. Με βάση τους λόγους που έχω εξηγήσει είναι φανερό ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ'ης η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Κανονισμός 44/2001 - αίτηση παραμερισμού) (Re: Kanonismos 44/2001 - aitisi paramerismou ) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο