Φοίβου Παπαχριστοφόρου ν. Μιχάλη Μούντη, Αρ. Αγωγής: 8075/01, 13.11.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A262 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8075/01 Μεταξύ: Φοίβου Παπαχριστοφόρου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα - και - Μιχάλη Μούντη, από την Πάφο Εναγόμενου - - - - - - - - - - - - - - - Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 16.3.2006 Μεταξύ: Φοίβου Παπαχριστοφόρου, από τη Λεμεσό Ενάγοντα - και -
- Μιχάλη Μούντη, από την Πάφο
- Maxdata Holdings Ltd υπό εκκαθάριση δια του Λεωνίδα Κίμωνος υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 23.6.2009 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης Ημερομηνία:13.11.09 Για τον Αιτητή - Εναγόμενο 1: κα Κουδουνάρη Για Καθ΄ ου η Αίτηση - Ενάγοντα: κ. Τιμοθέου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής - Εναγόμενος 1 στην πιο πάνω αγωγή, αποβλέπει σε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του στις 19.6.2007, μέχρι την εκδίκαση των εφέσεων 189/07 και 190/07 με τις οποίες προσβάλλεται η ορθότητα της. Όπως είναι αυτονόητο, η αίτηση βασίζεται στη Δ.35 θ.18 και Δ.48 θ.2-8 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή. Η Αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Χρίστου Τιμοθέου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με γραπτές αγορεύσεις. Η πρώτη εισήγηση που έγινε από την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή είναι ότι η παρούσα Αίτηση, λόγω της κλίμακας της αγωγής, θα πρέπει να εκδικαστεί από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Και τούτο γιατί δεν πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση αλλά για αίτηση μετά την έκδοση της απόφασης και κατά συνέπεια το άρθρο 22
(4)(β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, δεν τυγχάνει εφαρμογής. Με την εισήγηση αυτή εγείρεται προκαταρκτικό ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση. Η κλίμακα της πιο πάνω αγωγής, στο πλαίσιο της οποίας καταχωρίστηκε η Αίτηση είναι €500.000 - €2.000.000. Το ποσό της επίδικης απόφασης (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση) ανέρχεται στις £325.000 - το ισόποσο του οποίου σε ευρώ είναι €555.295,46 - πλέον τόκους και έξοδα. Το άρθρο 22
(1),
(3)(α) και
(4)(β) του Ν.14/60, ορίζει ως εξής: «22.
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, των διατάξεων των επόμενων εδαφίων του παρόντος άρθρου και των διατάξεων του άρθρου 22Β και τηρουμένων των γενικών ή ειδικών οδηγιών που εκδίδονται από το Ανώτατο Δικαστήριο, Επαρχιακό Δικαστήριο συνιστάμενο από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου έχει δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει πρωτόδικα για κάθε αγωγή.
(2)................................
(3)Έκαστος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για - (α) Οποιαδήποτε αγωγή στην οποία το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία της επίδικης διαφοράς δεν υπερβαίνει προκειμένου περί Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000,00) και προκειμένου περί Επαρχιακού Δικαστή τις εκατόν χιλιάδες ευρώ (€100.000,00). (β) ..............................
(4)Παρά τας διατάξεις οιουδήποτε άλλου νόμου και παρά το ότι το υπό αμφισβήτησιν ποσόν ή η αξία της επιδίκου διαφοράς υπερβαίνει την ανατιθεμένην εις αυτόν δικαιοδοσίαν, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής θα έχη εξουσίαν - (α) ............................. (β) να εκδίδη οιονδήποτε διάταγμα εν οιαδήποτε αγωγή, μη διαγιγνώσκον την ουσίαν της αγωγής.» Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο η παρούσα Αίτηση είναι ενδιάμεση ή αυτοτελής και κατά συνέπεια εφαρμόζεται ή όχι το άρθρο 22
(4)(β) ανωτέρω. Στην υπόθεση Μ. Κιταλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ κ.α.
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1759, ακριβώς το ίδιο ερώτημα απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με αίτηση για έκδοση διατάγματος κατασχέσεως στα χέρια τρίτου, η οποία είχε εκδικαστεί από Επαρχιακό Δικαστή, παρόλο που το ποσό που αφορούσε ξεπερνούσε το ανώτατο όριο της δικαιοδοσίας του βάσει του άρθρου 22
(3)(α). Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «Υπό το φως των πιο πάνω διατάξεων είναι, κατά την άποψή μας, πρόδηλο, ότι το κατά πόσο η επίδικη αίτηση είναι ενδιάμεση ή αυτοτελής, εξαρτάται από το κατά πόσο το συνεπακόλουθο διάταγμα μπορεί να θεωρηθεί διάταγμα «που δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής» ή όχι. Με ευρεία και κατ΄ αναλογία έννοια βέβαια. Στην πρώτη περίπτωση η σχετική αίτηση είναι ενδιάμεση, με αποτέλεσμα ο Επαρχιακός Δικαστής να έχει, βάσει του άρθρου 22
(4)(β), δικαιοδοσία «παρά το ότι το ποσό που αμφισβητείται ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τη δικαιοδοσία που ανατίθεται σε αυτόν.» Στη δεύτερη περίπτωση η σχετική αίτηση είναι αυτοτελής, με αποτέλεσμα ο Επαρχιακός Δικαστής να μη έχει δικαιοδοσία, εφόσον το ποσό που αμφισβητείται ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τη δικαιοδοσία του βάσει του άρθρου 22
(3)(α). Η απάντηση, ότι η επίδικη αίτηση, όπως και κάθε αίτηση για εκτέλεση αποφάσεως Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, είναι αυτοτελής και όχι ενδιάμεση, με αποτέλεσμα η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να μην διέπεται από το άρθρο 22
(4)(β), αλλά από το άρθρο 22
(3)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου, έχει ήδη δοθεί από τη νομολογία του Εφετείου στις υποθέσεις Pilavachi & Co. Ltd. v. International Chemical Co. Ltd
(1965)1 C.L.R. 97 και Central Co-Operative Bank v. CY.E.M.S.
(1984)1 C.L.R. 435. Από την πρώτη απόφαση σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, στη σελίδα 115: «The proceedings for the setting aside of the registration of the foreign judgment are closely connected with the questions which arise in the course of execution of a District Court judgment, e.g. applications for writs of attachment, interpleader applications, etc. In those cases, if the property attached under the execution of the District Court judgment, or seized in execution of the judgment and claimed by a third party, exceeds in value the sum of £500, (the then jurisdiction of a District Judge), then the Full Court - and not a Judge sitting alone - has jurisdiction to hear and determine the matter.» Από τη δεύτερη απόφαση σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 443: «Questions arising in the course of execution of a District Court judgment, as the point raised in the sub judice decision, are not orders "not disposing of the action on its merits" and, therefore, if the amount in dispute or the value of the property exceeds the limits of the jurisdiction of a judicial officer, he lacks jurisdiction and the trial is a nullity.» Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Επαρχιακός Δικαστής επιλήφθηκε της επίδικης αίτησης χωρίς δικαιοδοσία αφού, μ΄ αυτή, επιδιωκόταν, όπως προαναφέραμε, η εξασφάλιση διατάγματος για κατάσχεση εις χείρας της εφεσίβλητης 1 ποσού πέραν των είκοσι πέντε χιλιάδων λιρών, που είναι το ανώτατο όριο της δικαιοδοσίας της βάσει του άρθρου 22
(3)(α).» Υπό το φως των πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η παρούσα Αίτηση δεν είναι ενδιάμεση αλλά αυτοτελής. Και τούτο γιατί πρόκειται για Αίτηση που έπεται της έκδοσης απόφασης και έχει άμεση σχέση με την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης ημερομηνίας 19.6.2007. Ως εκ τούτου η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δεν διέπεται από το άρθρο 22
(4)(β), αλλά από το άρθρο 22
(3)(α) του Ν. 14/60. Ενόψει της κλίμακας της παρούσας αγωγής αλλά και του επιδικασθέντος ποσού με την απόφαση, που υπερβαίνει τις €500.000, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση αφού το ανώτατο όριο της δικαιοδοσίας του με βάση το άρθρο 22
(3)(α) είναι €500.000. Ενόψει των ανωτέρω δίδονται οδηγίες όπως η παρούσα Αίτηση τεθεί ενώπιον της Διοικητικού Προέδρου για τα περαιτέρω. (Υπ.) ............... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο