Φοίβου Παπαχριστοφόρου ν. Μιχάλη Μούντη, Αγωγή Αρ. 8075/01, 11 Δεκεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2009:A281 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 8075/01 Μεταξύ: Φοίβου Παπαχριστοφόρου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και Μιχάλη Μούντη, εκ Πάφου Εναγόμενου --------------------------------- Και όπως τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.3.2006 Μεταξύ: Φοίβου Παπαχριστοφόρου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και
- Μιχάλη Μούντη, εκ Πάφου Maxdata Holdings Ltd., υπό εκκαθάριση διά του Λεωνίδα Κίμωνος, υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή Εναγομένων ---------------------------------------- Αίτηση ημερ. 23.6.209 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης 11 Δεκεμβρίου, 2009 Για τον αιτητή-εναγόμενο 1: κ. Χρ. Κληρίδης Για τον καθ' ου η αίτηση-ενάγοντα: κ. Σ. Φασουλιώτης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.6.2007 επιλύθηκαν οι διαφορές των μερών όπως πιο κάτω: «
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται Διάταγμα ότι η πιο πάνω συμφωνία είναι άκυρη συνεπεία ψευδών παραστάσεων.
- Οι Εναγόμενοι 1 και 2 πληρώσουν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως στον Ενάγοντα το ποσό των £325.000,00 ως αποζημιώσεις οι οποίες αντιστοιχούν στο ποσό που ο Ενάγοντας πλήρωσε στον αντιπρόσωπο της Εναγομένης 2 υπό συνθήκες που καθιστούν την Εναγόμενη 2 υπεύθυνη και τον Εναγόμενο 1 προσωπικά υπεύθυνο πλέον τόκους προς 8% ετησίως επί του πιο πάνω ποσού από 26.11.01 μέχρι τελείας εξοφλήσεως.
- Οι Εναγόμενοι 1 και 2 πληρώσουν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως στον Ενάγοντα το ποσό των £44,50 έξοδα εκδόσεως της παρούσας απόφασης πλέον τα έξοδα της αγωγής αυτής ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όμως η ευθύνη του κάθε Εναγόμενου θα περιορίζεται στο ½ των εξόδων του Ενάγοντα.
- Η απαίτηση του Εναγομένου 1 εναντίον της Εναγομένης 2 δια του παρόντος απορρίπτεται.
- Καμία διαταγή για έξοδα μεταξύ του Εναγομένου 1 και της Εναγομένης 2.» Εναντίον της απόφασης ο εναγόμενος 1 και εδώ αιτητής καταχωρεί έφεση επιδιώκοντας την ανατροπή της. Ο ενάγων καταχωρεί αίτηση ημερ. 24.1.2008 με την οποία ανάμεσα σ' άλλα επιδιώκει την ακύρωση οποιασδήποτε μεταβίβασης ή δωρεάς η οποία έγινε από τον εναγόμενο 1 προς τρίτους ως δόλιας καθώς και άλλες συναφείς θεραπείες. Προωθεί δε αίτηση για έκδοση συντηρητικού διατάγματος μέχρι εκδίκασης της αίτησης ακύρωσης και επιτυγχάνει στις 24.1.2008 την έκδοση διατάγματος που εμποδίζει τον εναγόμενο 1 από του να αποξενώσει περιουσιακά του στοιχεία μέχρι εκδίκασης της αίτησης καταδολίευσης. Σημειώνω για να αποδώσω πλήρως την πραγματική κατάσταση που επικρατεί πως οι αιτήσεις εκκρεμούν για εκδίκαση. Εν τω μεταξύ και συγκεκριμένα στις 23.6.2009 καταχωρείται η υπό εξέταση αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης 189/07 η οποία επίσης εκκρεμεί και στρέφεται κατά της απόφασης ημερ. 19.6.
- Η παρούσα αίτηση τέθηκε ενώπιον μου από το Πρωτοκολλητείο ως αποτέλεσμα της απόφασης της Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. ημερ. 13.11.2009, η οποία μετά από ακροαματική διαδικασία αποδέχθηκε την θέση και επιχειρηματολογία του αιτητή για να καταλήξει πως: η παρούσα αίτηση «δεν είναι ενδιάμεση, αλλά αυτοτελής .... ΄Επεται της έκδοσης απόφασης και έχει άμεση σχέση με την εκτέλεση της εν λόγω απόφασης ... Ως εκ τούτου η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δεν διέπεται από το άρθρο 22
(4)(β) αλλά από το άρθρο 22
(3)(α) του Νόμου 14/60 και ως εκ τούτου το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας». Ζητήθηκαν οδηγίες από το Πρωτοκολλητείο και σύμφωνα με αυτές αποφασίστηκε η υπόθεση να εκδικαστεί από το παρόν Δικαστήριο ως καθ' ύλην αρμόδιο. Νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.35 κ.κ.18 και 19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Δικαστικών Κανονισμών. Οι γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των δυο μερών όπως είχαν ήδη κατατεθεί, πλην του ζητήματος της δικαιοδοσίας το οποίο για το παρόν Δικαστήριο είναι άνευ αντικειμένου, αποτελούν το πεδίο εξέτασης. Είναι εισήγηση του αιτητή ότι αν η έφεση επιτύχει αλλά στο μεταξύ έχει εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά και κατ' ακολουθία της αίτησης ημερ. 24.1.2008 για ένορκη εξέταση του καθ' ου η αίτηση, και ακύρωση οποιασδήποτε μεταβίβασης δωρεάς ή άλλων περιουσιακών στοιχείων, τότε το αποτέλεσμα της έφεσης θα είναι ουσιαστικά χωρίς αποτέλεσμα και ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά: (α) Θα υποβληθεί σε ένορκη εξέταση αποκάλυψης. (β) Θα διεξαχθεί έρευνα. (γ) Θα εκδοθεί διάταγμα ακύρωσης με επιπτώσεις που επηρεάζει και τρίτους. (δ) Θα υπάρξει κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και διόρθωση του Μητρώου του Κτηματολογίου. (ε) Θα διαταχθεί έρευνα για τυχόν διάπραξη ποινικού αδικήματος. Με την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή αναλύει περαιτέρω τα ζητήματα καταλήγοντας ότι θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να ακυρωθούν εκ νέου τυχόν πράξεις, ιδιαιτέρως εκεί όπου επηρεάζονται καλόπιστοι τρίτοι και θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο στο μεταξύ να επαναφερθεί περιουσία στο όνομα του εξ αποφάσεως χρεώστη, η οποία στο μεταξύ μπορεί να έχει πωληθεί σε άλλους, καταλήγοντας πως όλα αυτά συμβαίνουν «γιατί ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να αναμένει ακόμα λίγο για να δει το αποτέλεσμα της έφεσης». Πριν κινηθώ προς την επιχειρηματολογία της άλλης πλευράς θα εξετάσω την θέση του αιτητή ότι ο καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του «δεν επικαλείται την νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η ένσταση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εξεταστεί». Με την δική του γραπτή αγόρευση ο κ. Φασουλιώτης δεν σχολιάζει, ούτε και απαντά στα πιο πάνω. Εξετάζοντας την ένσταση παρατηρώ πως όντως απουσιάζει το νομικό υπόβαθρο παντελώς. Επίσης ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει κινηθεί με οποιοδήποτε τρόπο για να διορθώσει την παράλειψη η οποία ήδη εντοπίζεται και προωθείται από τις 27.10.2009 με την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή. Έστω και αν θεωρήσω ότι μια ή η μόνη από τις διαταγές η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης του είναι η Δ.48 θ.4
(1), ώστε να κριθεί τυπικά διαδικαστικό, το ζήτημα δεν θεραπεύεται αφ εαυτού, ούτε και κρίνω ότι μπορεί το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, χωρίς προηγούμενο αίτημα ή διάβημα εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, να το θεραπεύσει. Ορθώς λοιπόν εισάγεται η εισήγηση ότι η ένσταση του καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Θα ληφθεί όμως υπόψη και θα εξεταστεί η γραπτή αγόρευση και η νομική επιχειρηματολογία εφόσον το ζήτημα δεν κρίνεται επί γεγονότων αμφισβητημένων ή μη, οπότε σ' αυτή την περίπτωση το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα να εξετάσει και το φάκελο του Δικαστηρίου. Η κατάληξη μου όμως αυτή δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να άρει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου: αν θα παραχωρήσει ή όχι την αιτούμενη θεραπεία, αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, η οποία θα πρέπει να εξασκηθεί μέσα στις παραμέτρους που τάσσει η νομολογία και τις αρχές που διέπουν το ζήτημα: Οι πρόνοιες της Δ.35 κ.18 έχουν εξεταστεί και ερμηνευθεί σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Mavrochanna and Another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 και A.B.P. Holdings Ltd v. Kιταλίδη κα (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ.
- Στην τελευταία απόφαση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη κα. Σελ. 293, λέχθηκαν τα εξής: «H αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δυο αρχές:
- Ο διάδικος, ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του,
- Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του.» Συνοψίζοντας την νομολογία: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν.18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του μόνο από το γεγονός ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (γ) Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δυο σημαντικούς παράγοντες: τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.6.
- Ο διάδικος που έχει επιτύχει θα πρέπει να μπορεί άμεσα να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας του και από την άλλη να διασφαλιστεί η άλλη πλευρά σε περίπτωση που επιτύχει με την έφεση της να μην μείνει με κενά τα χέρια. Εν πρώτοις διαπιστώνω το εξής παράδοξο και κατά την κρίση μου αντινομικό όσον αφορά την αίτηση. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για αναστολή ουσιαστικά επικεντρώνεται με την παράγραφο 7, όχι στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.6.2007 αναφορικά με το ότι αναμένεται να προωθηθεί για σκοπούς εκτέλεσης, δηλαδή παράγραφος 2, 3 και 4 της απόφασης του Δικαστηρίου για πληρωμή χρηματικού ποσού, όπως με λεπτομέρεια φαίνεται πιο πάνω, αλλά αναστολή ουσιαστικά της αίτησης ημερ. 24.1.2008 με αντικείμενο όπως έχω πει ανάμεσα σε άλλα την έκδοση διατάγματος ακύρωσης οποιασδήποτε καταδολιευτικής μεταβίβασης δωρεάς κ.λ.π. ή διεξαγωγή έρευνας. Κανένας από τους λόγους που επικαλείται ο αιτητής δεν καλύπτει την απόφαση του Δικαστηρίου αλλά καλύπτει παρεμπίπτουσες ενέργειες και αιτήσεις συνακόλουθες της απόφασης η οποία έχει εφεσιβληθεί. Στο τέλος της ημέρας αν είμαι λανθασμένη ως προς αυτή μου την κατάληξη, σε περίπτωση που η έφεση είναι επιτυχής, και πάλι το αποτέλεσμα της έφεσης δεν θα είναι χωρίς αντίκρισμα και ούτε ο αιτητής θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι το αποτέλεσμα της έφεσης θα είναι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου. Ακόμη και σε περίπτωση που προχωρήσει για ακρόαση η αίτηση ή οποιαδήποτε άλλη αίτηση ή παρεμπίπτουσα διαδικασία, το μόνο που θα επιτευχθεί, σε περίπτωση επιτυχίας του ενάγοντα καθ' ου η αίτηση, θα είναι η ακύρωση της μεταβίβασης ακινήτων, εάν ήταν δόλια, και τα ακίνητα θα επανέλθουν στο όνομα του αιτητή, οπότε και θα παραμείνουν μέχρι και την τελική έκβαση της έφεσης. Είναι σαφές από τη νομολογία ότι αυτό που αναστέλλεται δεν είναι αυτή καθ' εαυτή η απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά η εκτέλεσης της απόφασης ή διαταγής του Δικαστηρίου. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία είναι άκυρη συνεπεία ψευδών παραστάσεων. Κατά συνέπεια η αίτηση που ακολουθεί και της οποίας ουσιαστικά επιζητείται η αναστολή, επιδιώκει την προστασία των δικαιωμάτων του επιτυχόντος ενάγοντος εφόσον, απ' όσα μπόρεσα εκ πρώτης όψεως και χωρίς να θέλω να προκαταβάλω την όποια έκβαση της αίτησης, ο εναγόμενος 1, προ της έκδοσης της απόφασης και μετά την έκδοση της απόφασης προχώρησε σε δηλώσεις δωρεάς σε συγγενικό του πρόσωπο και/ή σε τρίτο πρόσωπο όπως και ο αιτητής άλλωστε δέχεται επικαλούμενος προς υποστήριξη της αίτησης ότι θα επηρεαστούν τα δικαιώματα «τρίτων καλόπιστων αγοραστών», με σκοπό όπως εισηγείται ο ενάγοντας- αιτητής να παρεμποδίσει την εκτέλεση της απόφασης. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο ενάγων θα πρέπει να αναμένει άπρακτος να παραμείνει απροστάτευτος έναντι, των όποιων κατ' ισχυρισμό του, ενεργειών του εναγομένου 1, και ότι δεν δικαιούται να προωθήσει περαιτέρω διαδικασία, όχι με σκοπό την άμεση εκτέλεση της απόφασης αλλά διασφάλιση προσδοκώμενης εκτέλεσης. Αντίθετη πορεία θα έθετε σε ετεροβαρή σχέση τον ενάγοντα έναντι του εναγομένου, ο οποίος απλώς και μόνο με την καταχώριση της έφεσης και με ενδεχόμενη προσδοκία επιτυχίας επιζητεί να παραλύσει την όποια διαδικασία επέλεξε ο ενάγων για να προστατεύσει τα νόμιμα συμφέροντα του ως επιτυχόν διάδικος. Στον αντίποδα των όσων εισηγείται ο αιτητής με σαφήνεια καταλήγω ότι τα δικαιώματα τρίτου ή τρίτων προσώπων δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ούτε και υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου για προστασία τρίτων προσώπων: εκείνο που εξετάζει το Δικαστήριο είναι τα δικαιώματα και τις επιπτώσεις από την παραχώρηση της αναστολής εκτέλεσης στους διαδίκους. Καμιά ζημιά δεν βρίσκω θα υποστεί ο εναγόμενος 1 αν δεν παραχωρηθεί η αναστολή. Σε περίπτωση δε που προηγηθεί της έφεσης η εκδίκαση της αίτησης του ενάγοντα παρέχεται και πάλι στον εναγόμενο 1-αιτητή, σε περίπτωση επιτυχίας του ενάγοντα, η ευχέρεια να επιζητήσει αναστολή της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου για όποιους καλούς λόγους ο ίδιος κρίνει. Τέλος εξετάζοντας το ζήτημα και μέσα από τις λοιπές παραμέτρους της νομολογίας διαπιστώνω ότι ο εναγόμενος-αιτητής αποφεύγει να θέσει οποιαδήποτε στοιχεία σε συνάρτηση με τη φερεγγυότητα του και/ή τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους που ανέρχεται στις £325.000 συν τόκο 8% από 26.11.2001 πλέον έξοδα ή εισήγηση για παραχώρηση οποιασδήποτε άλλης εγγύησης ή εξασφάλισης του επιτυχόντος διαδίκου. Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 1978. Το ζήτημα θα μπορούσε να επιλυθεί με διαταγή του Δικαστηρίου για παροχή εγγύησης υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης ύψους €598.000,00 ισόποσο των Λ.Κ.350.000,00 ως η απόφαση του Δικαστηρίου. Εν όψει όμως της κατάληξης μου το θέμα παραμένει ως εδώ. Εν όψει των όσων έχω αναφέρει και συνεκτιμήσει πιο πάνω και των αρχών που διέπουν την άσκηση της διακριτικής μου εξουσίας καταλήγω να απορρίψω την αίτηση χωρίς έξοδα λαμβάνοντας υπόψη την απουσία ένστασης εκ μέρους της άλλης πλευράς. (Υπ.) ........... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Aναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο