Thomas Cook AG ν. Τhomas Cook Services (Cyprus) Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1971/09, 22.12.09

(1)(ee) καθώς και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η ένσταση, έχουσα την ίδια νομική βάση, προβάλει τους εξής κυρίως λόγους:

(1)Ο παράγων της φυσιολογικής προσδοκίας των εναγόντων να δρέψουν άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας των εκδοθέντων διαταγμάτων, υπερισχύει του παράγοντος της ανάγκης διασφαλίσεως ότι ενδεχομένη επιτυχία στην έφεση θα παραμείνει άνευ αντικρίσματος.

(2)Οι ισχυρισμοί των αιτητών για καλές πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης τους για τους λόγους που εκτίθενται στην έφεση τους είναι αόριστοι και ατεκμηρίωτοι, άλλωστε η πιθανότητα επιτυχίας καταχωρηθείσας έφεσης δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας στην επίλυση αιτήματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης.

(3)Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις και/ή κριτήρια που έχει θέσει η νομολογία για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος.

(4)Οι αρνητικές συνέπειες σε βάρος των εναγόντων/εφεσιβλήτων που συναρτούνται με την αδυναμία τους να προσδιορίσουν την απαίτηση τους αν δεν τους δοθούν στοιχεία και πληροφορίες των τραπεζικών λογαριασμών αφού δεν έχουν πρόσβαση στα στοιχεία των εν λόγω λογαριασμών υπερτερούν συγκριτικά των αντίστοιχων συνεπειών σε βάρος των εναγομένων/εφεσειόντων με την απώλεια της ουσίας της έφεσης εάν είναι επιτυχής.

(5)Η εξουσιοδότηση του παράγοντα αδυναμίας προώθησης της αγωγής των εναγόντων/εφεσιβλήτων χωρίς να τους δοθούν τα στοιχεία και πληροφορίες που εξασφάλισαν στην βάση των αρχών της υπόθεσης Norwich Pharmacal και του παράγοντα της ανάγκης όπως η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μείνει χωρίς κανένα αντίκρισμα, σαφώς οδηγεί στο συμπέρασμα επιλογής του πρώτου πιο πάνω παράγοντα.

(6)Η φύση του εκδοθέντος διατάγματος σε σχέση με τις συνέπειες αν ενδεχόμενο διάταγμα αποκάλυψης δεν ήθελε εκδοθεί και η προθυμία των εναγομένων 2 εναντίον των οποίων είχε καταχωρηθεί η εν λόγω αίτηση, να παράσχουν τα ζητηθέντα στοιχεία και πληροφορίες, εξισορροπούμενα με την αποκάλυψη των στοιχείων των εν λόγω τραπεζικών λογαριασμών, το προϊόν των οποίων αποτελεί έστω αντικείμενο αντιστοίχων αξιώσεων των εναγόντων και εναγομένων, σαφώς υπερτερούν υπέρ της απόρριψης του αιτήματος για αναστολή. Ο κ. Τσιρίδης στην αγόρευση του παρά την παραδοχή του ότι το θέμα της πιθανότητας επιτυχίας στην έφεση είναι οριακής σημασίας, έδωσε βαρύτητα σ' αυτό επικαλούμενος κύρια την απόφαση Ναυτικός Ομιλος Πάφου - ν - Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 ΑΑ.Δ 1147. Την ίδια απόφαση επικαλέσθηκε κυρίως και στην προώθηση της θέσης ότι το αποτέλεσμα της εκτέλεσης της απόφασης αν δεν δοθούν τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορεί να αναστραφεί. Κατά τον κ. Τσιρίδη η αξία των στοιχείων αυτών είναι η γνώση και όχι το έγγραφο πάνω στο οποίο θα δοθούν. Δεν είναι αρκετό να επιστραφεί πίσω η ένορκος δήλωση που θα γίνει από την τράπεζα για να θεωρηθεί αναστροφή ή ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης. Η γνώση και πληροφόρηση θα περιέλθει στους καθ'ων η αίτηση, το απόρρητο θα έχει παραβιαστεί και δεν θα μπορεί να ανατραπεί το γεγονός αυτό σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Από την άλλη οι καθ'ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού απλώς η αποκάλυψη θα καθυστερήσει για λίγο και θα μπορεί να γίνει πιο μετά σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης. Επί της θέσης των καθ'ων η αίτηση ότι θα υποστούν ζημιά εάν δεν αποκαλυφθούν τα στοιχεία και οι πληροφορίες γιατί έχουν αδυναμία να προωθήσουν την αγωγή χωρίς να λάβουν τα στοιχεία αυτά, αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος αιτητών, ότι οι ενάγοντες στην αίτηση για αποκάλυψη δεν ανέφεραν ότι δεν μπορούν να προωθήσουν την υπόθεση τους χωρίς τα στοιχεία αυτά. Ακόμη και αν αληθεύει ο ισχυρισμός των εναγόντων μη δυνατότητας προώθησης της αγωγής, το μόνο που θα υποστούν οι τελευταίοι σε περίπτωση αναστολής της εκτέλεσης και αποτυχία της έφεσης είναι καθυστέρηση η οποία θα εξαρτηθεί από τον χρόνο εκδίκασης της έφεσης από το Ανώτατο Δικαστήριο και όχι από τους αιτητές. Ο κ. Τσιρίδης καταλήγει ότι τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τέτοια που απόρριψη του αιτήματος αναστολής ισοδυναμεί με ουσιαστική αποστέρηση του δικαιώματος έφεσης. Από την άλλη, ο κ. Πιριλίδης για τους καθ'ων η αίτηση τονίζει το ατεκμηρίωτο της πιθανότητας να κερδηθεί η έφεση. Οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι όχι μόνο δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της έφεσης των αιτητών αλλά και απλή ανάγνωση της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση δεν καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Οι αιτητές επισύναψαν απλά ως τεκμήριο την καταχωρηθείσα έφεση στην εν λόγω ένορκη δήλωση, κάνοντας απλά αναφορά στην παράγραφο 9 της ίδιας ότι «το τεκμήριο 1 αποκαλύπτει καλές πιθανότητες επιτυχίας στην έφεση». Κάτι που δεν κρίνεται ικανοποιημένο. Υπήρξε περαιτέρω εισήγηση του κ. Πιριλλίδη ότι η στάθμιση των ακολούθων γεγονότων που σχετίζονται με τις επιπτώσεις της αναστολής σε αντιπαραβολή προς την ζωτικότητα του δικαιώματος έφεσης, συνηγορεί στην απόρριψη της αίτησης, και συγκεκριμένα:

(1)Σε περίπτωση αναστολής θα υπάρξει ανυπέρβλητη αδυναμία των εναγόντων να προσδιορίσουν την απαίτηση τους ελλείψει στοιχείων και πληροφοριών των τραπεζικών λογαριασμών αφού δεν έχουν πρόσβαση στα στοιχεία των εν λόγω λογαριασμών.

(2)Εδώ δεν τίθεται θέμα αποκάλυψης των χρηματικών ποσών ιδιοκτησίας των εναγομένων 1, που βρισκονται κατατεθειμένα στους επ' ονόματι τους τραπεζικούς λογαριασμούς, αφού ούτε οι ίδιοι ισχυρίσθηκαν σοβαρά κάτι τέτοιο, αλλά στην καλύτερη για τους εναγομένους 1 περίπτωση, εγείρεται θέμα αποκάλυψης των χρηματικών ποσών που οι ενάγοντες έμβαζαν και που οι εναγόμενοι 1 κατείχαν με προσωπική ευθύνη, να εξοφλήσουν τις χρεώσεις των ξενοδοχείων (βλ. παραγράφους 13 & 14 της ένορκης δήλωσης που συνόδευσε την ένσταση τους στην αίτηση για έκδοση διατάγματος αποκάλυψης), κάτι που στην παράγραφο 20 της εν λόγω ένορκης δήλωσης τους ανήγαγαν σε κοινή υποχρέωση των εναγόντων και των εναγομένων προς τα ξενοδοχεία. Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης δικαστικής απόφασης διέπεται ειδικότερα από τη Διάταξη 35 Θεσμός 18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Γενικά το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση αρχών που προσδιορίστηκαν μέσα από την νομολογία. Συγκεκριμένα, ο Θεσμός 18 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι η έφεση δεν θα ενεργεί ως αναστολή εκτελέσεως της διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου. Μέσα από την νομολογία αναδύεται από την μια η ανάγκη διασφάλισης του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης καθώς και η μη αποστέρηση, χωρίς ουσιαστικό λόγο, στον επιτυγχανόντα διάδικο από τους καρπούς της επιτυχίας του, ενώ από την άλλη να λαμβάνεται πρόνοια έτσι ώστε η έφεση που ασκείται από τον αποτυγχάνοντα διάδικο να μην καθίσταται ανενεργή ως αποτέλεσμα της απόρριψη της αίτησης του για αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Στην ΑΒΡ Holdings Ltd και άλλος ν. Κιταλίδη και άλλων (αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ 287 υπογραμμίστηκε πως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των πιο κάτω αρχών: (α) Ο διάδικος που επιτυγχάνει δεν πρέπει, χωρίς ουσιαστικό λόγο, να στερείται των καρπών της επιτυχίας του και (β) Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. Μόνον όμως η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others

(1991)1 A.A.Δ 172). Στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1977)1 Α.Α.Δ 591 υποδείκτηκε πως το ορθό κριτήριο για την έγκριση αιτήματος αναστολής δικαστικής απόφασης βρίσκεται στην εξισορρόπηση της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε με την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην απωλέσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Στη βάση των πιο πάνω αρχών και έχοντας υπόψη αυτά που οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν ενώπιον μου για το θέμα, έχω ιδιαίτερα προβληματιστεί για την κρινόμενη περίπτωση ενόψει των ειδικών της περιστάσεων. Παρά το ότι αντιλαμβάνομαι τις ανησυχίες του κ. Τσιρίδη δεν θεωρώ ότι οι προτεινόμενες βλάβες που εισηγείται θα είναι τέτοιας εμβέλειας ώστε να πρέπει να ανατρέψουν την πορεία μιας ενδιάμεσης απόφασης σε θέμα που εκρίθη. Πραγματικά θεωρώ ότι υιοθέτηση της πορείας που εισηγείται ο κ. Τσιρίδης θα είχε σαν αποτέλεσμα αφ' ενός ανατροπή μιας ενδιάμεσης απόφασης για αποκάλυψη και αφ' ετέρου καθυστέρησης - ανακοπής της περαιτέρω διαδικασίας της κυρίως υπόθεσης. Δεν θεωρώ ότι το κόστος για τους ενάγοντες πρέπει να είναι τόσο βαρύ. Ενδεχόμενα αν ανατραπεί η απόφαση μου να μη δίνεται ευκαιρία στους εναγόμενους να χρησιμοποιήσουν τα αποκαλυφθέντα στοιχεία. Αυτό θα έχει μια ικανοποιητική γι' αυτούς εξέλιξη και η μη αναστολή δεν σημαίνει αποστέρηση του δικαιώματος έφεσης. Εν πάση περιπτώσει δεν βρίσκω εξαιρετικούς λόγους για απόκλιση από την αρχή ότι ο ενάγων δικαιούται σε μια θεραπεία που πέτυχε μετά που το Δικαστήριο την έκρινε δικαιολογημένη. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η αίτηση απορρίπτεται. Εξοδα υπερ καθ'ων η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως αγωγής. (Υπ.) ........... Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interiλ (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - αναστολή εκτέλεσης απόφασης) (Re: anastoli ektelesis apophasis) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο