← Κύπρος

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Σωκράτης Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπ.: 674/2002, 12  Ιανουαρίου 2009

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Σωκράτης Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπ.: 674/2002, 12 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 674/2002 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ Εναγόντων -και-

  1. Σωκράτης Αντωνίου
  2. Ανδρέας Λαζαρή 3.Ρένος Φυλακτού 4.Μαρία Αντωνίου Εναγομένων 12 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κ. Α. Ζαχαρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γ. Ζαχαρίου) Για εναγόμενους 2, 3 και 4: κ. Α. Μαθηκολώνης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Καλλένος) Α Π Ο Φ Α Σ Η
  3. Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγομένους 2, 3 και 4 την καταβολή χρηματικών και άλλων θεραπειών επικαλούμενοι παράβαση όρων συμφωνίας ενοικιαγοράς. Ενώ οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η συμφωνία ήταν εικονική ή και μη γνήσια ή και ανυπόστατη ή και παράνομη και αξιώνουν ανταπαιτητικώς δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία είναι εικονική και ότι δεν έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν οποιοδήποτε ποσό από τους εναγομένους από οποιαδήποτε αιτία. 2.1 Οι ενάγοντες προς στοιχειοθέτηση της απαίτησης κάλεσαν τον κ. Α. Βορκά, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: 2.2 Είναι υπάλληλος των εναγόντων από το 1996 και είναι υπεύθυνος στο τμήμα συμβολαίων στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα. 2.3 Στα πλαίσια των πιο πάνω καθηκόντων του ετοίμασε το συμβόλαιο ενοικιαγοράς μαζί με το τιμολόγιο (τεκμ.Α και Β αντίστοιχα). Η ενοικιαγορά αφορούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΑΝ
  4. Η χρηματοδότηση ήταν για το ποσό των ΛΚ10,000.- πλέον ΛΚ1,550.- ως δικαιώματα ήτοι σύνολο ΛΚ11,550.-. Το εν λόγω ποσό θα πληρωνόταν με 24 μηνιαίες δόσεις από ΛΚ481,25 η κάθε μια, η πρώτη δόση πληρωτέα την 18.11.2000 και ακολούθως την 18η κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. Μισθωτής είναι ο εναγόμενος 1 και οι υπόλοιποι υπέγραψαν ως εγγυητές. Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος
  5. 2.4 Αρχές Οκτωβρίου 2000 οι εναγόμενοι προσήλθαν στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα και ζήτησαν χρηματοδότηση γύρω στις ΛΚ10.000.- για το πιο πάνω συμβόλαιο γιατί είχαν ανάγκη από χρήματα. Οι εναγόμενοι αρχικά είχαν συνάντηση με τον διευθυντή των εναγόντων κ.Ν. Σοφοκλέους ο οποίος ανέθεσε τόσο στον κ.Βορκά όσο και στην κα Α. Τζιαρρίδου να προχωρήσουν στον καταρτισμό τριών συμφωνιών ενοικιαγοράς και ειδικότερα τους ανέφερε τι θα χρηματοδοτούσαν οι ενάγοντες στο κάθε άτομο. Ο διευθυντής τους δήλωσε ότι θα γίνει χρηματοδότηση για συγκεκριμένα ποσά και για συγκεκριμένα αυτοκίνητα. Για το άλλο συμβόλαιο ρώτησαν σχετικά και τους περιέγραψαν τα αντικείμενα. Ο κ.Βορκά δεν είχε σχέση με το συμβόλαιο ημερ. 19.10.
  6. Ο κ. Σοφοκλέους έδωσε οδηγίες στην κα Τζιαρρίδου η οποία την διεκπεραίωσε υπό την επίβλεψη του κ.Α. Βορκά καθότι ήταν νέα και μάθαινε να συμπληρώνει τις συμφωνίες. Ο κ.Βορκάς δεν ήταν παρών στη συνάντηση μεταξύ των εναγομένων και του διευθυντή. 2.5 Τους εξηγήθηκε ότι πρόκειται για οργανισμό που ασχολείται με ενοικιαγορές και ότι δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να χρηματοδοτήσουν την περιουσία τους με τη μορφή ενοικιαγοράς με λογικά ποσά και ανάλογες εξασφαλίσεις. Αφού αποδέχθηκαν ζήτησαν να προβούν σε ενοικιαγορά του οχήματος του εναγομένου 2 το οποίο ανέλαβε να πωλήσει στους ενάγοντες για σκοπούς ενοικιαγοράς από την εναγομένη
  7. Αφού τους υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με το όχημα και με την εμπειρία που είχαν ετοιμάστηκε το τιμολόγιο (τεκμ.Β) το οποίο οι εναγόμενοι 1 και 2 διάβασαν και επιβεβαίωσαν ότι είναι ορθό ως επίσης ότι ο εναγόμενος 2 είναι ιδιοκτήτης του οχήματος. Έτσι προχώρησαν στο καταρτισμό της συμφωνίας. Τις ερωτήσεις τις υπέβαλε τόσο ο ίδιος όσο και η κα Τζαρρίδου καθότι είχε ανάγκη υποστήριξης. Ο εναγόμενος 2 τους δήλωσε ότι ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος και υπέγραψε σχετική μεταβίβαση. Ο κ.Α. Βορκά ήταν παρών κατά τον καταρτισμό της επίδικης συμφωνίας. 2.6 Επειδή πείστηκαν ότι οι εναγόμενοι ήταν αξιόχρεοι δεν προχώρησαν σε έλεγχο του οχήματος γιατί είχαν τις διαβεβαιώσεις και τις υπογραφές όλων των εναγομένων και το τιμολόγιο. Οι αξίες όλων των αντικειμένων καθορίστηκαν από τον διευθυντή κ.Ν. Σοφοκλέους. Αναφορικά με την αξία του επίδικου οχήματος δήλωσε ότι έδωσαν πίστη στις δηλώσεις του πωλητή και του μισθωτή αλλά και στο τιμολόγιο που υπέγραψαν. Δεν είχαν λόγο να μην προσδώσουν πίστη σ΄ αυτά που τους ανέφεραν. Οι εναγόμενοι ήταν συγγενείς μεταξύ τους. Ο κ.Α. Βορκά αρνήθηκε σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου των εναγομένων ότι δεν είχε σχέση με την παρούσα υπόθεση και ότι το πρόσωπο που προέβηκε στο καταρτισμό των συμφωνιών ήταν μόνο η κα Α. Τζιαρρίδου. 2.7 Έτσι εκδόθηκε επιταγή για το ποσό των ΛΚ49,680.- που αφορούσε όλες τις ενοικιαγορές και την οποία σύμφωνα με τις οδηγίες του εναγόμενου 1 παρέδωσαν στον εναγόμενο
  8. Το πιο πάνω ποσό αποτελεί το συνολικό ποσό τριών συμβολαίων ενοικιαγοράς (τεκμ. Α, 15 και 17). Το ποσό των ΛΚ10.000.- αποτελεί μέρος του ποσού των ΛΚ49,680.-. Η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.17) αφορά το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΕΕ 197 και στην οποία μισθωτής είναι η εναγόμενη 4 στην παρούσα υπόθεση και εγγυητές οι εναγόμενοι 1, 2 και
  9. Τη δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος
  10. Το ποσό χρηματοδότησης της εν λόγω συμφωνίας (τεκμ.17) ανέρχεται, συμπεριλαμβανομένου και των δικαιωμάτων (ΛΚ1,550.-) στο ποσό των ΛΚ11,550.- το οποίο ήταν πληρωτέο με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω στην παρ. 2.
  11. Η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ.18.10.2000 (τεκμ.15) αφορά έπιπλα και μισθωτής είναι ο εναγόμενος 3 στην παρούσα υπόθεση και εγγυητές οι εναγόμενοι 1, 2 και
  12. Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος 2 και το ποσό χρηματοδότησης συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ανέρχεται στις ΛΚ34,650.-. 2.8 Έναντι του χρέους τους καταβλήθηκε το ποσό των ΛΚ3.576,67 και παρέλειψαν να καταβάλουν οποιοδήποτε άλλο ποσό. Εξακολουθούν δε να οφείλουν το ποσό των ΛΚ6.423,33 πλέον ΛΚ1.560.- ως δικαιώματα ενοικιαγοράς. 2.9 Σύμφωνα με τον κ.Α. Βορκά καμία παρατυπία και/ή παρανομία δεν υπάρχει σε σχέση με τους τόκους καθότι τα δικαιώματα ενοικιαγοράς που χρεώθηκαν ήταν κάτω από το ανώτατο επιτρεπτό ποσοστό επιτοκίου που τότε ήταν 9% και συγκεκριμένα είναι 7,75%.
  13. Ο εναγόμενος 2 στην μαρτυρία του ανέφερε τα ακόλουθα: α) Περί το πρώτο δεκαπενθήμερο Οκτωβρίου 2000 επισκέφτηκε τα γραφεία των Εναγόντων στη Λάρνακα αφού άκουσε ότι οι ενάγοντες παραχωρούσαν εύκολα δάνεια για επενδύσεις στο ΧΑΚ και έτσι αποφάσισε να απευθυνθεί σ΄ αυτούς για να εξασφαλίσει δάνειο ΛΚ65.000.- διότι είχε ήδη αγοράσει μετοχές τις οποίες δεν επιθυμούσε να πωλήσει καθότι κατ΄ εκείνη την περίοδο εάν πωλούσε τις μετοχές θα ζήμιωνε ως επίσης ήθελε να αγοράσει και άλλες μετοχές πιστεύοντας ότι θα μείωνε το κόστος της αξίας των μετοχών που είχε αγοράσει και να περιορίσει τη ζημιά. β) Έτσι επισκέφθηκε τους ενάγοντες και ζήτησε να δει τον διευθυντή κ.Ν. Σοφοκλέους, τον οποίο δεν εγνώριζε. Του ανέφερε ότι ήθελε να εξασφαλίσει δάνειο ΛΚ65.000.- για να επενδύσει στο ΧΑΚ και ο κ. Ν. Σοφοκλέους τον ρώτησε αν είχε οτιδήποτε για να χρηματοδοτηθεί για να του παραχωρήσουν δάνειο. Ο εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι δεν είχε οτιδήποτε διότι το αυτοκίνητο του ήταν ήδη ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου αλλά του δήλωσε ότι συγγενικά του πρόσωπα είχαν αυτοκίνητα τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. γ) Ο κ.Ν. Σοφοκλέους του ζήτησε τους τίτλους του αυτοκινήτου πράγμα το οποίο έπραξε και του ανέφερε (ο Ν. Σοφοκλέους) ότι ένεκα της ηλικίας των αυτοκινήτων δεν ήταν ικανοποιητικά για να καλύψουν το ποσό των ΛΚ65.000 που ζητούσε και τον ρώτησε αν διέθετε μετοχές για εξασφάλιση. Οι μετοχές που κατείχε (ο εναγόμενος 2) ήταν ήδη επιβαρυμένες αλλά του ανέφερε ότι συγγενικά του πρόσωπα ο κ. Ρ. Φυλακτού και η κουνιάδα του Μαρία Γεωργίου Κυριακίδου διαθέτουν μετοχές και μπορούν να τις προσφέρουν για εξασφάλιση. Τότε τον παρέπεμψε στην κα Α. Τζιαρρίδου, υπάλληλο του Οργανισμού, στην οποία έδωσε οδηγίες να ετοιμάσει τις σχετικές συμφωνίες. Παρέδωσε στην κα Α. Τζιαρρίδου τους τίτλους μετοχών του κ. Ρ. Φυλακτού που θα χρησιμοποιούνταν για εξασφάλιση και διευθέτησε όπως οι υπόλοιποι εναγόμενοι, οι οποίοι είναι συγγενείς μεταξύ τους, να μεταβούν στη Λάρνακα για να υπογράψουν όλα τα σχετικά έγγραφα που ετοίμασε η Τράπεζα. δ) Έτσι όλοι μετέβησαν στα γραφεία των εναγόντων περί την
  14. ή 19.10.2000 και υπέγραψαν όλα τα έγγραφα που ετοίμασε η κα Α. Τζιαρρίδου. Τα τρία από τα τέσσερα συμβόλαια φέρουν ημερομηνία 18.10.2000 ενώ το άλλο φέρει ημερ. 19.10.
  15. Τα συμβόλαια που έγιναν για να του παραχωρήσουν το δάνειο των ΛΚ65.000.- είναι τα ακόλουθα:
  16. Το επίδικο συμβόλαιο ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.Α) αφορά το όχημα ΕΑΝ
  17. Σύμφωνα με τον εναγόμενο 2 το αυτοκίνητο αυτό ανήκει στον πατέρα του Σωκράτη Αντωνίου - εναγόμενο 1 - ο οποίος απεβίωσε. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να του το μεταβιβάσει και ακολούθως αυτός στους ενάγοντες για ενοικιαγορά στον πατέρα του. Και πάλιν οι ενάγοντες ετοίμασαν τυπικές μεταβιβάσεις με σκοπό να παρουσιάσουν τη συναλλαγή γνήσια αφού ούτε ο πατέρας του ήθελε να το πωλήσει σ΄ αυτόν και ούτε αυτός ήθελε να αγοράσει το αυτοκίνητο από τον πατέρα του.
  18. Το συμβόλαιο ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.17) αφορά το όχημα ΗΕΕ
  19. Σύμφωνα με τον εναγόμενο το όχημα αυτό ανήκε πάντοτε στην αδελφή του Μαρία Αντωνίου και οι ενάγοντες ετοίμασαν τυπικές και εικονικές μεταβιβάσεις του οχήματος στο όνομα του εναγόμενου 2 και ακολούθως το μεταβίβασε στους ενάγοντες για χρηματοδότηση της αδελφής του.
  20. Η συμφωνία ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.15) αφορούσε ανύπαρκτα έπιπλα και εξοπλισμό και τα οποία οι ενάγοντες παρουσίασαν ότι ο εναγόμενος 2 δήθεν τα πωλούσε στον Ρ. Φυλακτού - εναγόμενο 3 - για το ποσό των ΛΚ30.000.-. Τα πιο πάνω αντικείμενα, σύμφωνα με τον εναγόμενο 2, τα επινόησαν οι ενάγοντες και τα έγγραψε η κα Α. Τζιαρρίδου. Τέτοια αντικείμενα δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα. Η συμφωνία αυτή ήταν εξασφαλισμένη με μετοχές που παραχώρησε ο Ρ. Φυλακτού, τις οποίες πώλησαν σε μεταγενέστερο χρόνο με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη ζημιά για όλους.
  21. Η συμφωνία ημερ. 19.10.2000 (τεκμ.14) αφορά τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΑΒΒ 577 και UZ
  22. Τα αυτοκίνητα αυτά ανήκαν στον σύγαμπρό του Μ. Γεωργίου. Η σύζυγος του Μ. Γεωργίου παρουσιάζεται ως προμηθευτής των αυτοκινήτων και ο σύζυγος της δεν είχε οποιονδήποτε λόγο να τα μεταβιβάσει στην σύζυγο του και ακολούθως αυτή να του τα πωλήσει ξανά την ίδια στιγμή ή να τα μεταβιβάσει στους ενάγοντες για να τα παραχωρήσουν οι τελευταίοι με ενοικιαγορά στον ίδιο. Τα πιο πάνω τα διευθέτησαν οι ενάγοντες και δεν υπήρχε λόγος σύμφωνα με τον εναγόμενο 2 να προβούν σε τέτοιες μεταβιβάσεις. ε) Αναφορικά με την αξία κάθε αυτοκινήτου που αποτέλεσε αντικείμενο των συμφωνιών που περιγράφονται πιο πάνω ανέφερε τα ακόλουθα:
  23. Το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΕΕ 197 ήταν ενός έτους. Η αδελφή του το αγόρασε στις 15.11.1999 για το συνολικό ποσό των ΛΚ9.700.- (τεκμ.13). Και δεν ήταν δυνατό μετά από ένα χρόνο να αξίζει περισσότερο απ΄ όσα είχε αγοραστεί.
  24. Tο όχημα UZ 019 ήταν ηλικίας 13 περίπου ετών τότε και η αξία του ήταν περίπου ΛΚ1.000.- - ΛΚ2.000.-. Το όχημα ΑΒΒ 577 ήταν τότε ηλικίας 12 ετών και η αξία του δεν ήταν περισσότερη από ΛΚ1.500.- με ΛΚ2.000.-. Το δε όχημα ΕΑΝ 373 ήταν περίπου 6 ετών την εποχή εκείνη και η αξία του δεν υπερέβαινε τις ΛΚ5.000.-. στ) Ο διευθυντής των εναγόντων κ. Ν. Σοφοκλέους εγνώριζε την πραγματική αξία των οχημάτων και την ηλικία τους και δεν ενδιαφέρθηκε να τα επιθεωρήσει. Τα ποσά της χρηματοδότησης δεν καθορίστηκαν από τον κ. Ν. Σοφοκλέους με βάση τις αξίες των αυτοκινήτων αλλά για να συμπληρωθεί το ποσό των ΛΚ65.000.- που θα του παραχωρούσαν σαν δάνειο. ζ) Όλες οι επιταγές, που εκδόθηκαν από τους ενάγοντες στα πλαίσια των πιο πάνω συμφωνιών, δόθηκαν στον εναγόμενο 2 καθότι σύμφωνα με τον τελευταίο το δάνειο θα παραχωρείτο σ΄ αυτόν. Η επιταγή που εκδόθηκε στην κουνιάδα του κα Μ. Γεωργίου, του την οπισθογράφησε και την εξαργύρωσε. Γι΄ αυτό τον λόγο ο εναγόμενος 2 είναι εγγυητής σε όλες τις συμφωνίες. η) Όλοι, πλην του εναγόμενου 2, κατά τον επίδικο χρόνο κατοικούσαν στην επαρχία Λεμεσού. Ο λόγος που έγιναν οι χρηματοδοτήσεις στην Λάρνακα ήταν διότι ο εναγόμενος 2 κατοικούσε στην επαρχία Λάρνακας και ήταν αυτός που ζήτησε δάνειο για το ποσό των ΛΚ65.000.-. θ) Ο εναγόμενος 2 αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι συνολικά μετέβη στα γραφεία των εναγόντων σε τρεις με τέσσερεις περιπτώσεις ώστε να γίνουν οι χρηματοδοτήσεις. Στην κατάθεση που έδωσε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης 676/2002 (τεκμ.18) δεν διαφαίνεται καθοιονδήποτε τρόπο ότι μετέβη στα γραφεία των εναγόντων σε τρεις με τέσσερεις περιπτώσεις. Από το σύνολο της μαρτυρίας (τεκμ.18) διαφαίνεται ότι ο εναγόμενος 2 μετέβη στα γραφεία των εναγόντων σε δυο περιπτώσεις. Ι) Δήλωσε ότι αντιλήφθηκε ότι οι ενάγοντες ήθελαν να του βρουν τρόπο ώστε να του δώσουν τα χρήματα. Αυτός ήταν που απευθύνθηκε στους ενάγοντες. Μετά από πολλή διστακτικότητα ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι το επίδικο συμβόλαιο (τεκμ.Α) επρόκειτο για ενοικιαγορά αλλά γι΄ αυτόν δεν είχε σημασία και δεν διαμαρτυρήθηκε καθοιονδήποτε τρόπο. Εκείνο που είχε σημασία γι΄ αυτόν ήταν να πάρει τα χρήματα. Στο παρελθόν πριν τον καταρτισμό των επίδικων συμβολαίων όπως έχει αναφέρει τόσο στην αντεξέταση όσο και στην κυρίως εξέταση του, προέβη σε ενοικιαγορά του αυτοκινήτου του. κ) Αντεξεταζόμενος επίσης δήλωσε ότι δεν πληρώνει διότι δεν μπορεί και επειδή υπέστη ζημιά από το ΧΑΚ. Θα τα πλήρωνε εάν κέρδιζε στο ΧΑΚ. Ευλόγως γεννάται το ερώτημα. Η όποια κατ΄ ισχυρισμόν παρανομία θα θεραπεύτετο από το κέρδος του εναγόμενου 2 στο ΧΑΚ; λ) Ανέφερε ότι υπέγραψε τη δήλωση εμπόρου στο επίδικο συμβόλαιο (τεκμ.Α) αλλά δεν έδωσε σημασία στα έγγραφα. μ) Δήλωσε ότι οι ενάγοντες γνώριζαν την αξία των αντικειμένων και δεν τον ρώτησαν.
  25. Η κα Άννα Μαγιάππη εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και αναφέρθηκε στις μεταβιβάσεις, των πιο πάνω τεσσάρων οχημάτων που αποτέλεσαν αντικείμενα των τριών ενοικιαγορών που περιγράφονται πιο πάνω. α) Το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΕΕ 197 εγγράφηκε στις 29.11.1999 στην Μαρία Αντωνίου. Στις 13.10.2000 το μεταβίβασε στον Α. Λαζαρή και ακολούθως στους ενάγοντες και τέλος στην Μ. Αντωνίου (τεκμ.7). β) Το όχημα ε αρ. εγγραφής ΑΑΒ 577 εγγράφηκε στις 8.8.1991 στην Yiangos I Socratous & Sons LTD. Στις 23.4.1998 μεταβιβάστηκε στον Μιχάλη Γεωργίου και ο τελευταίος στις 16.10.2000 το μεταβίβασε στην Γεωργίου Μαρία και στη συνέχεια στους ενάγοντες και οι τελευταίοι στον Μιχάλη Γεωργίου (τεκμ.6). γ) Το όχημα ΕΑΝ 373 εγγράφηκε στις 7.3.1995 στον Σωκράτη Αντωνίου. Στις 13.10.2000 μεταβιβάστηκε στον Ανδρέα Λαζαρή ακολούθως στους ενάγοντες και στη συνέχεια στον Σωκράτη Αντωνίου. (τεκμ.4). δ) Το όχημα UZ 019 εγγράφηκε στις 15.2.1988 στον Μιχάλη Γεωργίου. Στις 16.10.2000 μεταβιβάστηκε στην Μαρία Γεωργίου, ακολούθως στους ενάγοντες και στη συνέχεια στον Μιχάλη Γεωργίου (τεκμ.5).
  26. Ο κ. Λουκάς Παπαλλής είναι λογιστής και σύμφωνα μ΄ αυτόν υπολόγισε το ποσοστό επιβάρυνσης στο επίδικο συμβόλαιο με δυο τρόπους με πρόγραμμα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το ποσοστό επιβάρυνσης ανέρχεται στο 17,07%. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ως έχει το συγκεκριμένο συμβόλαιο το ποσοστό επιβάρυνσης είναι 7,75% αν δεν εφαρμοστεί συγκεκριμένος όρος της συμφωνίας.
  27. Ο κ. Αντώνης Παύλου είναι διευθυντής των αυτοκινήτων ISUZU στη Λάρνακα. Το όχημα ΕΑΝ 373 είναι αυτοκίνητο μάρκας ISUZU διπλοκάμπινο. Την 1.11.1994 το ίδιο όχημα χωρίς ανταλλαγή αυτοκινήτου πωλείτο ΛΚ10.250.- πλέον ΦΠΑ και με ανταλλαγή ΛΚ11.000.- πλέον ΦΠΑ (τεκμ.9). Στις 16.6.1999 το ίδιο όχημα πωλείτο στη τιμή των ΛΚ10.600.- συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ (τεκμ.10). Στις 15.3.2000 το ίδιο όχημα πωλείτο ΛΚ11.700.- συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Δεν μπορούσε να καθορίσει την αξία του οχήματος τον Οκτώβρη του 2000 καθότι θα έπρεπε να το επιθεωρήσει. Με την πάροδο του χρόνου η αξία του οχήματος μειώνεται. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η αξία ενός αυτοκινήτου έχει σχέση με τα έξτρα (accessories) ενός αυτοκινήτου και κατά πόσο αν είχε ατύχημα ή όχι.
  28. Ο κ.Κλεάνθης Ιωαννίδης εργάζεται στην Κεντρική Τράπεζα από 1.6.2000 στο Τμήμα Διεύθυνσης και Εποπτείας των τραπεζικών ιδρυμάτων μεταξύ αυτών και η Λαϊκή Τράπεζα. Η Κεντρική Τράπεζα διενεργεί ελέγχους σε ενοποιημένη βάση για να εξακριβώνει την οικονομική ευρωστία του κάθε τραπεζικού ομίλου. Ο έλεγχος καλύπτει τις τράπεζες και τις θυγατρικές τους εταιρείες πλην των ασφαλιστικών. Εκδίδει εγκυκλίους και οδηγίες προς τις τράπεζες. Κατά την χρονική περίοδο 1999 - 2000 η Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε εγκυκλίους για την αγορά μετοχών (τεκμ.8). Σύμφωνα με την εγκύκλιο ημερ. 24.11.1999 που απευθυνόταν σ΄ όλες τις τράπεζες η Κεντρική Τράπεζα ζητούσε από τις τράπεζες «όπως μη προβαίνουν σε παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων όταν γνωρίζουν ή εύλογα υποψιάζονται ότι αυτές θα χρησιμοποιηθούν για αγορά μετοχών». Ο κ.Κ Ιωαννίδης αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ποσά που δανείστηκαν οι ενάγοντες από τη Λαϊκή Τράπεζα από 31.12.1996 μέχρι 31.12.
  29. Την περίοδο 1999 με 2000 η Λαϊκή Τράπεζα παραβίασε εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας. Το 2000 οι παραβάσεις αφορούσαν παραχώρηση διευκολύνσεων για αγορά μετοχών. Συνεπεία των παραβιάσεων του 1999, που αφορούσε υπέρβαση του ανωτάτου επιτρεπόμενου ορίου τοπικής επέκτασης που έθεσε η Κεντρική Τράπεζα, επιβλήθηκε το 1999 στη Λαϊκή Τράπεζα πρόστιμο ΛΚ1.978.000.- και το 2000 επιβλήθηκε πρόστιμο ΛΚ277.000.-. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι εγκύκλιοι της Κεντρικής Τράπεζας και ειδικότερα η εγκύκλιος 10.7.2000 εξαιρούσαν τους οργανισμούς χρηματοδοτήσεως. Οι αποδέκτες των εγκυκλίων ήταν οι τράπεζες και δήλωσε ότι η Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις δεν είναι τράπεζα.
  30. Κατ΄ αρχήν, το βάρος απόδειξης των γεγονότων σε σχέση με το θέμα της γνησιότητας και/ή εγκυρότητας της επίδικης συμφωνίας, έχει ξεκαθαρίσει με παλαιότερες αλλά και με πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλέπε απόφαση Ανδρούλλα Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Έφεση 12211/ Ημερ. 8.9.
  31. Το Ανώτατο Δικαστήριο παρέθεσε και τις ακόλουθες αρχές οι οποίες τυγχάνουν εφαρμογής σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις: α. Ο χρηματοδοτικός οργανισμός έχει το βάρος να αποδείξει την έγκυρη κατάρτιση της ενοικιαγοράς σύμφωνα με το Νόμο. β. Για τον πιο πάνω σκοπό ο οργανισμός οφείλει να αποδείξει τη γραπτή σύμβαση και τις περιστάσεις υπογραφής της, σύμβαση η οποία αναφέρεται σε αντικείμενα υπαρκτά και τα οποία ο μισθωτής δηλώνει ότι τα παράλαβε και βρίσκονταν σε καλή κατάσταση. γ. Δεν είναι η υποχρέωση του οργανισμού να καλέσει σαν μάρτυρες πρόσωπα για να αποδείξει ότι τα αντικείμενα ήσαν πράγματι υπαρκτά, όπως τους προμηθευτές των αντικειμένων και άλλους για να αντικρούσουν τον ισχυρισμό του μισθωτή περί εικονικότητας τους. Ο ισχυρισμός αυτός, εγειρόμενος από τον μισθωτή, θέτει σ΄ αυτόν και το ανάλογο βάρος να το αποδείξει. (Βλ. επίσης T.J.S. Enterprises Ltd κ.ά ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ.Έφεση 11538/Ημερ. 20.1.2005 και Barclays Bank Plc. κ.ά. ν. J.G.L. (Constr.) Ltd κ.ά.

(2000)1 ΑΑΔ
  1. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 1432, επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμποδίζει ιδιοκτήτη π.χ. οχήματος από του να το πωλήσει σε χρηματοδοτικό οργανισμό, να εισπράξει το τίμημα και να το επιστρέψει με δόσεις. Και νοουμένου ότι η πώληση είναι γνήσια και όχι πλασματική, απολήγει ισχυρή η σύμβαση ενοικιαγοράς που την ακολουθεί, όσο και αν ο στόχος ήταν, σε τελική ανάλυση, ο δανεισμός χρημάτων με ασφάλεια το αντικείμενο της πώλησης - ενοικιαγοράς (βλ. επίσης Eastern Distributors Ltd ν. Goldring
(1957)2 All. E.R. 524,, Kingsley v. Sterling Industrial Securities Ltd
(1966)2 All E.R.
  1. Στο σύγγραμμα The Law of Hire Purchase (A.G. Guest 1966 παρ.120-121) διευκρινίζεται, ότι παρόλον οι «διευκολυντικές συναλλαγές» του τύπου «πώληση και ενοικίαση πίσω» πρέπει να αποφεύγονται από εταιρείες χρηματοδότησης, αυτό δεν σημαίνει ότι μια γνησία αγορά αντικειμένων από ένα ιδιοκτήτη συνοδευόμενη από μια γνήσια και ανεξάρτητη ενοικίαση πίσω των ίδιων αντικειμένων, αντιβαίνει τη νομοθεσία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως προστίθεται, δεν έχει σημασία ότι ο ενοικιαστής στην πραγματικότητα επιθυμεί να εξασφαλίσει δάνειο, νοουμένου ότι η συναλλαγή γίνεται μέσω μιας πραγματικής πώλησης και μιας αληθινής ενοικίασης. Σχετικοί δε παράγοντες οι οποίοι συνήθως δημιουργούν υποψία στα Δικαστήρια είναι και οι ακόλουθοι: Το ότι ο αγοραστής τυγχάνει δανειστής χρημάτων. Η έκδηλη ή σημαντική διαφορά μεταξύ της πραγματικής αξίας των αντικειμένων και του ποσού που παραχωρείται με την εξασφάλιση τους. Η ύπαρξη ασυνήθιστων όρων εναντίον του ενοικιαγοραστή. Η ακριβής απεικόνιση της συναλλαγής μέσα από τα καταρτισθέντα έγγραφα.
  2. Όπως προκύπτει από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα οι εναγόμενοι υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία και ο εναγόμενος 2 εισέπραξε το ποσό από τους ενάγοντες όπως περιγράφεται πιο πάνω. Επίσης υπήρξε παράβαση των όρων του συμβολαίου (τεκμ.Α) αφού δεν καταβλήθηκαν οι μηνιαίες δόσεις με αποτέλεσμα οι ενάγοντες στις 15.2.2002 με επιστολή τους (τεκμ.Δ) να τερματίσουν την επίδικη συμφωνία καθότι καθυστερούσαν το ποσό των ΛΚ3.653,
  3. Επίσης οι εναγόμενοι οφείλουν το συνολικό ποσό των ΛΚ7.983,
  4. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τη λογικότητα της εκδοχής τους αλλά και την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους. Έχω αντιπαραβάλει την προφορική με την γραπτή μαρτυρία. Με έχει απασχολήσει και με έχει προβληματίσει έντονα το γεγονός ότι στις 18.10.2000 καταρτίστηκαν τρεις συμφωνίες ενοικιαγοράς μεταξύ των ιδίων προσώπων ως επίσης και άλλη μια στις 19.10.2000, όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω. Ο εναγόμενος 2 σε σχέση με τις τρεις ενοικιαγορές που έγιναν στις 18.10.2000 εισέπραξε από τους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ49.680.-. Επίσης με έχουν απασχολήσει και με έχουν προβληματίσει έντονα οι μεταβιβάσεις όλων των οχημάτων που αποτέλεσαν αντικείμενα των ενοικιαγορών όπως περιγράφονται πιο πάνω και τα έχει επιβεβαιώσει η κα Άννα Μαγιάππη, υπάλληλος στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και όπως εκτίθενται στην παρ. 4 αλλά και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι σ΄ όλες τις πιο πάνω ενοικιαγορές ήταν συγγενείς μεταξύ τους οι πλείστοι εξ΄ αυτών κάτοικοι άλλης επαρχίας πλην του εναγόμενου 2 και το γεγονός ότι τα αντικείμενα των ενοικιαγορών δεν επιθεωρήθηκαν.
  5. Ο μάρτυρας των εναγόντων μου έκανε καλή εντύπωση και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ώστε να κλονιστεί η μαρτυρία τους καθοιονδήποτε τρόπο. Τη μαρτυρία του εναγομένου 2 δεν την αποδέχομαι για τους λόγους που περιγράφονται στην παρ. 3(θ), 3(ι), 3(κ) και 3(λ) (σελ. 8 και 9 της απόφασης). Αποδέχομαι τη μαρτυρία της κας Άννας Μαγιάππη, υπαλλήλου στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών, όπως αυτή εκτίθεται στην παρ.
  6. Η μαρτυρία της παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Σε σχέση δε με το λογιστή κ. Λ. Παπαλλή δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του αφού αυτός σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου των εναγόντων δήλωσε ότι το ποσοστό επιβάρυνσης της επίδικης συμφωνίας είναι 7,75% αν δεν εφαρμοζόταν συγκεκριμένος όρος. Ο κ. Α. Παύλου μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν σε θέση να καθορίσει την αξία του οχήματος τον Οκτώβριο του 2000 καθότι δεν το έχει επιθεωρήσει. Νεφελώδης η μαρτυρία του υπαλλήλου της Κεντρικής Τράπεζας κ. Κλεάνθη Ιωαννίδη επί του πιο κάτω σημείου. Ενώ στο στάδιο της κυρίως εξέτασης του δήλωσε ότι ο έλεγχος της Κεντρικής Τράπεζας καλύπτει τις τράπεζες και τις θυγατρικές τους εταιρείες στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι οι εγκύκλιοι δεν αφορούσαν τους χρηματοδοτικούς οργανισμούς. Εν πάση περιπτώσει το πρόστιμο που υποβλήθηκε ήταν στη Λαϊκή Τράπεζα και όχι στους ενάγοντες. Εκείνοι που συνήψαν την επίδικη συμφωνία ήταν οι ενάγοντες, χρηματοδοτικός οργανισμός, ο οποίος δεν είναι Τράπεζα και δεν υπόκειται στους περιορισμούς της Κεντρικής όπως ο κ. Κ. Ιωαννίδης δήλωσε στο στάδιο της αντεξέτασης. Συνεπώς δεν υφίσταται παρανομία ή παραβίασης απαγόρευσης ή και οποιαδήποτε πράξη αντιβαίνουσα τη Δημόσια Πολιτική.
  7. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω αδυνατώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι η επίδικη συμφωνία (τεκμ. Α ημερ. 18.10.2000) ήταν εικονική ή ψεύτικη ή πλασματική. Το αντικείμενο στο οποίο αναφερόταν η σύμβαση ήταν υπαρκτό, επρόκειτο για αυτοκίνητο, το οποίο μεταβιβάστηκε στον εναγόμενο 2 την 13.10.
  8. Εκείνο που διαφάνηκε ειδικότερα στο στάδιο της αντεξέτασης του εναγόμενου 2 ήταν το γεγονός ότι αυτός δεν πληρώνει διότι οι οικονομικοί του σχεδιασμοί απέτυχαν. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι δεν πληρώνει διότι δεν κέρδισε στο ΧΑΚ. Θα τα πλήρωνε εάν κέρδιζε στο ΧΑΚ και όχι διότι επρόκειτο για μια παράνομη συμφωνία όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Αυτός ήταν που αποτάθηκε στους ενάγοντες. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες δεν επιθεώρησαν το όχημα της επίδικης συμφωνίας αλλά και τα υπόλοιπα αντικείμενα των άλλων συμφωνιών, το γεγονός ότι ικανοποιήθηκαν σε σχέση με την αξία του επίδικου οχήματος δεν είναι γεγονότα που καθιστούν τη συμφωνία παράνομη ή αλλοιώνουν τη φύση της συναλλαγής καθοιονδήποτε τρόπο. Με βάση όλα τα πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η επίδικη συμφωνία (τεκμ.Α) επρόκειτο για γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς. Καμία παρανομία ή παρατυπία δεν έχει καταδειχθεί. Επί τούτου σε σχέση με την εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων που αναφέρεται σε παρανομία λόγω υπέρβασης του ανωτάτου ορίου επιτοκίου που ήταν τότε 9% με βάση τις πρόνοιες του περί Τόκου Νόμου αρ.2/79 που καταργήθηκε με το Νόμο αρ.160
(1)/99 από την 1.1.2001 όπως διαφαίνεται στην προκειμένη περίπτωση τα δικαιώματα ενοικιαγοράς ανέρχονται στο 7,75% επί του ποσού της χρηματοδότησης. Εξάλλου και αν εκαταστρατηγείτο η τότε ισχύουσα νομοθεσία ως προς το ανώτατο επιτόκιο, αυτό το γεγονός δεν θα καθιστούσε τη σύμβαση παράνομη, παρά μόνο δεν θα επέτρεπε την χρέωση και είσπραξη του καθ΄ υπέρβαση τόκου. (Βλ. Νεοφύτου ν. Κυριακίδη
(1999)2 ΑΑΔ 299 και Τσιακλίδης ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 11616/ Ημερ. 14.6.2005). ΄
  1. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω δεν συμφωνώ ότι η επίδικη σύμβαση μιαίνεται από παρανομία ή από άλλο επιλήψιμο λόγο που επηρεάζει την εγκυρότητα της και καταλήγω ότι πρόκειται για μια ισχυρή νομική σύμβαση ενοικιαγοράς και της οποίας παρέβηκαν ουσιώδεις όροι με τη μη πληρωμή των συμφωνηθέντων ποσών. Ενώ αντιθέτως η Ανταπαίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω.
  2. Οι ενάγοντες αξιώνουν τόκο 12% επί των καθυστερημένων ενοικίων. Δεν δικαιολογείται η επιδίκαση του πιο πάνω τόκου καθότι τότε κατά την υπογραφή της συμφωνίας είχε εφαρμογή ο περί Τόκου Νόμου 2/79 σύμφωνα με τον οποίο το ανώτατο επιτρεπόμενο ποσοστό επιτοκίου ανέρχετο σε 9% και επίσης η παρ.2 (γ) της επίδικης συμφωνίας (τεκμ.1.1) προνοεί τα ακόλουθα: «.....να πληρώνει τόκο προς 9% το χρόνο ή οποιοδήποτε ανώτατο επιτρεπόμενο επιτόκιο καθορίσει ο Νόμος από καιρό σε καιρό σε όλα τα οφειλόμενα ποσά με αναφαίρετο δικαίωμα των ιδιοκτητών να αφαιρούν από οποιαδήποτε πληρωμή πρώτα τους οφειλόμενους τόκους υπερημερίας». Με το Ν.160
(1)/99 δεν τίθεται όριο επιτοκίου. Φιλελευθεροποιήθηκε. Η Κεντρική Τράπεζα ασκώντας τις εξουσίες που της παρέχει ο Ν.48/63με γνωστοποίηση της αρ.5568 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 1.12.05 καθόρισε τα επιτόκια όπως αναφέρονται στην εν λόγω γνωστοποίηση. Έχοντας υπόψη μου ότι κατά το χρόνο υπογραφής της επίδικης συμφωνίας ισχύ είχε ο περί Τόκου Ν.2/77, τις πρόνοιες της συμφωνίας κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η επιδίκαση τόκου 12% επί των καθυστερημένων δόσεων αλλά 9%.
  1. Η έκδοση διατάγματος παράδοσης του επίδικου οχήματος ως επίσης και η έκδοση διατάγματος για πώληση του με δημόσιο πλειστηριασμό δεν δικαιολογείται αφού η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 1 - μισθωτή διεκόπη.
  2. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 2, 3 και 4 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά για το ποσό των 13.640,33 ευρώ (ΛΚ7.983,33) πλέον τόκο 9% επί των καθυστερημένων δόσεων όπως αναφέρονται στην παρ. Η του αιτητικού πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των 6.574,70 ευρώ (ΛΚ3.841.-). Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 2, 3 και 4 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ....... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.