← Κύπρος

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Μαρία Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπ.: 676/2002, 12 Ιανουαρίου 2009

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Μαρία Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπ.: 676/2002, 12 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 676/2002 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ Εναγόντων -και-

  1. Μαρία Αντωνίου
  2. Ανδρέας Λαζαρή
  3. Σωκράτης Αντωνίου
  4. Ρένος Φυλακτού Εναγομένων 12 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κ. Α. Ζαχαρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γ. Ζαχαρίου) Για εναγόμενους 1, 2 και 4: κ. Α. Μαθηκολώνης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ.Καλλένος) Α Π Ο Φ Α Σ Η
  5. Ο ενάγων χρηματοδοτικός οργανισμός αξιώνει την καταβολή χρηματικών και άλλων θεραπειών επικαλούμενος παράβαση όρων συμφωνίας ενοικιαγοράς. Ενώ οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η συμφωνία ήταν εικονική ή και μη γνήσια και συνιστούσε παράνομη δανειοδότηση και αξιώνουν ανταπαιτητικώς δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς και εγγύηση είναι άκυρες, παράνομες, ανυπόστατες και ανεφάρμοστες. Οι ενάγοντες προς στοιχειοθέτηση της απαίτησης τους κάλεσαν συνολικά τρεις μάρτυρες, τους κ. Ευάγγελο Μεστιτζή, Αντρέα Βορκά και Νίκο Σοφοκλέους. Η μαρτυρία των πιο πάνω προσώπων έχει ως ακολούθως.
  6. Ο κ.Ευάγγελος Μεστιτζής εργάζεται στους ενάγοντες για αρκετά χρόνια και είναι προϊστάμενος στην υπηρεσία παρακολούθησης λογαριασμών. Δεν είχε προσωπική γνώση των συνθηκών που έγινε η συμφωνία αφού την χειρίστηκε άλλος συνάδελφος του. Κατέθεσε στο Δικαστήριο τα έγγραφα που είχε στην κατοχή του: Α. Την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.1

(1)) Β. Το σχετικό τιμολόγιο (τεκμ.1
(2)) Γ. Σχετικό πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 και κατάσταση λογαριασμού σύμφωνα με την οποία οι εναγόμενοι οφείλουν το ποσό των ΛΚ9,639.15 (τεκμ.2) Δ. Αντίγραφο της επιταγής (τεκμ.3) που δόθηκε στον εναγόμενο 2 για το συνολικό ποσό των ΛΚ49,680.-. Από το πιο πάνω ποσό, το ποσό των ΛΚ10,000.- αφορά την επίδικη συμφωνία και τέλος Ε. Την επιστολή ηεμρ. 13.2.2002 που στάληκε στους εναγομένους στην τελευταία γνωστή τους διεύθυνση και με την οποία οι ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία (τεκμ.4) καθότι υπήρξε παράβαση των όρων αυτής αφού καθυστερούσαν δόσεις που ανέρχονται στο ποσό των ΛΚ5,309.15. 3.1 Ο κ.Ανδρέας Βορκά είναι υπάλληλος των εναγόντων από το 1996 και είναι υπεύθυνος στο τμήμα συμβολαίων στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα. 3.2 Στα πλαίσια των πιο πάνω καθηκόντων του ετοίμασε το συμβόλαιο ενοικιαγοράς μαζί με το τιμολόγιο (τεκμ.1
(1)και 1
(2)) αντίστοιχα. Η ενοικιαγορά αφορούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΕΕ197 και η χρηματοδότηση ήταν για το ποσό των ΛΚ10,000.- πλέον ΛΚ1,550.- ως δικαιώματα ήτοι σύνολο ΛΚ11,550.-. Το εν λόγω ποσό θα πληρωνόταν με 24 μηνιαίες δόσεις από ΛΚ481.25 η κάθε μια, η πρώτη δόση πληρωτέα την 18.11.2000 και ακολούθως την 18η κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. Μισθωτής είναι η εναγόμενη 1 και οι υπόλοιποι υπέγραψαν ως εγγυητές. Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος
  1. 3.3 Πριν την 18.10.2000 οι εναγόμενοι προσήλθαν στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα και ζήτησαν χρηματοδότηση γύρω στις ΛΚ50,000.- γιατί είχαν ανάγκη από χρήματα. Τους εξηγήθηκε ότι πρόκειται για οργανισμό που ασχολείται με ενοικιαγορές και ότι δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να χρηματοδοτήσουν την περιουσία τους με τη μορφή ενοικιαγοράς με λογικά ποσά και ανάλογες εξασφαλίσεις. Οι εναγόμενοι αρχικά είχαν συνάντηση με τον διευθυντή των εναγόντων κ.Ν. Σοφοκλέους ο οποίος ανέθεσε τόσο στον κ.Βορκά όσο και στην κα Α. Τζιαρρίδου να προχωρήσουν στον καταρτισμό των τριών συμφωνιών και ειδικότερα τι θα χρηματοδοτούσαν οι ενάγοντες στο κάθε άτομο. Ο κ. Σοφοκλέους έδωσε οδηγίες στην κα Τζιαρρίδου και υπό την επίβλεψη του κ.Α. Βορκά καθότι ήταν νέα και εκπαιδεύετο, καταρτίστηκαν οι συμφωνίες. Ο κ.Βορκάς δεν ήταν παρών στη συνάντηση μεταξύ των εναγομένων και του διευθυντή. 3.4 Αφού αποδέχθηκαν ζήτησαν να προβούν σε ενοικιαγορά του οχήματος του εναγομένου 2 το οποίο ανέλαβε να πωλήσει στους ενάγοντες για σκοπούς ενοικιαγοράς από την εναγομένη
  2. Αφού τους υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με το όχημα και με την εμπειρία που είχαν ετοιμάστηκε το τιμολόγιο (τεκμ.1
(2)) το οποίο οι εναγόμενοι 1 και 2 διάβασαν και επιβεβαίωσαν ότι είναι ορθό ως επίσης ότι ο εναγόμενος 2 είναι ιδιοκτήτης του οχήματος. Έτσι προχώρησαν στο καταρτισμό της συμφωνίας. Τις ερωτήσεις τις υπέβαλε τόσο ο ίδιος όσο και η κα Τζαρρίδου καθότι είχε ανάγκη υποστήριξης. Ο εναγόμενος 2 τους δήλωσε ότι ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος και υπέγραψε σχετική μεταβίβαση. Ο κ.Α. Βορκά ήταν παρών τόσο κατά τον καταρτισμό της επίδικης συμφωνίας όσο και κατά την υπογραφή των σχετικών μεταβιβάσεων των αυτοκινήτων. 3.5 Επειδή πείστηκαν ότι οι εναγόμενοι ήταν αξιόχρεοι δεν προχώρησαν σε έλεγχο του οχήματος γιατί είχαν τις διαβεβαιώσεις και τις υπογραφές όλων των εναγομένων και το ποσό ήταν χαμηλό. Σύμφωνα με τον κ.Βορκά το αυτοκίνητο ήταν σχεδόν καινούργιο και σε μια ενοικιαγορά θα πρέπει η αξία του να είναι περίπου ίση με το ποσό της χρηματοδότησης του αντικειμένου. Τους ενδιέφερε η πραγματική του αξία. Η τιμή του επίδικου οχήματος ήταν γύρω στις ΛΚ8,000 με ΛΚ10,
  1. Επίσης σε σχέση με τα άλλα δυο συμβόλαια ενοικιαγοράς δεν προέβηκαν σε έλεγχο των επίπλων και του άλλου αυτοκινήτου αφού δεν είχαν λόγο να αμφισβητήσουν τα όσα τους αναφέρθηκαν και έδωσαν πίστη σε σχέση τόσο με την αξία των επίπλων όσο και του άλλου αυτοκινήτου. Οι εναγόμενοι ήταν συγγενείς μεταξύ τους. Ο κ.Α. Βορκά αρνήθηκε σε σχετικές ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου των εναγομένων ότι δεν είχε σχέση με την παρούσα υπόθεση και ότι το πρόσωπο που προέβηκε στο καταρτισμό των συμφωνιών ήταν μόνον η κα Α. Τζαρρίδου. 3.6 Έτσι εκδόθηκε επιταγή για το ποσό των ΛΚ49,680.- που αφορούσε όλες τις ενοικιαγορές και την οποία σύμφωνα με τις οδηγίες της εναγόμενης 1 παρέδωσαν στον εναγόμενο
  2. Το πιο πάνω ποσό αποτελεί το συνολικό ποσό τριών συμβολαίων ενοικιαγοράς (τεκμ. 1
(1), 14 και 16). Το ποσό των ΛΚ10.000.- αποτελεί μέρος του ποσού των ΛΚ49,680.-. Η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.14) αφορά το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΑΝ373 και στην οποία μισθωτής είναι ο εναγόμενος 3 στην παρούσα υπόθεση και εγγυητές οι εναγόμενοι 1, 2 και
  1. Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος
  2. Το ποσό χρηματοδότησης της εν λόγω συμφωνίας (τεκμ.14) ανέρχεται, συμπεριλαμβανομένου και των δικαιωμάτων (ΛΚ1,550.-) στο ποσό των ΛΚ11,550.- το οποίο ήταν πληρωτέο με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω στην παρ.3.
  3. Η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ.18.10.2000 (τεκμ.16) αφορά έπιπλα και μισθωτής είναι ο εναγόμενος 4 στην παρούσα υπόθεση και εγγυητές οι εναγόμενοι 1, 2 και
  4. Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος 2 και το ποσό χρηματοδότησης συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ανέρχεται στις ΛΚ34,650.-. Σύμφωνα με τον κ.Βορκά η ενοικιαγορά ημερ. 19.10.2000 (τεκμ.18) δεν έχει σχέση με την υπόθεση αυτή. Πρόκειται για χρηματοδότηση που ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ15.000.- πλέον ΛΚ2.325.- δικαιώματα ενοικιαγοράς, σύνολο ΛΚ17.325.-. Αντικείμενο της υπόθεσης ήταν δυο οχήματα με αρ. εγγραφής ΑΒΒ 577 και UZ
  5. Τη δήλωση εμπόρου την υπογράφει η κα Μαρία Γεωργίου, μισθωτής είναι ο Μιχάλης Γεωργίου και εγγυητές ο εναγόμενος 2 στην παρούσα υπόθεση και η κα Μαρία Γεωργίου 3.7 Οι εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ1,920.85 έναντι του χρέους τους και παρέλειψαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό. Εξακολουθούν δε να οφείλουν το ποσό των ΛΚ8,079.15 πλέον ΛΚ1,560.- ως δικαιώματα ενοικιαγοράς. 3.8 Σύμφωνα με τον κ.Α. Βορκά καμία παρατυπία και/ή παρανομία δεν υπάρχει σε σχέση με τους τόκους καθότι τα δικαιώματα ενοικιαγοράς που χρεώθηκαν ήταν κάτω από το ανώτατο επιτρεπτό ποσοστό επιτοκίου που τότε ήταν 9% και συγκεκριμένα είναι 7,75%. 4.1 Ο κ. Νίκος Σοφοκλέους εργάζεται στους ενάγοντες από το 1999 και ήταν διευθυντής στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα μέχρι τον Οκτώβριο του
  6. Ανέφερε τα ακόλουθα: 4.2 Αρχές Οκτωβρίου του 2000 οι εναγόμενοι μετέβησαν στο κατάστημα των εναγόντων στη Λάρνακα και σε συνάντηση που είχαν μαζί του στο γραφείο του ζήτησαν χρηματοδότηση γύρω στις ΛΚ50,000.- γιατί είχαν ανάγκη από χρήματα. Επρόκειτο για μια οικογένεια. Το κάθε άτομο ενδιαφέρθηκε για ένα συγκεκριμένο ποσό. Έκτοτε δεν τους είδε ξανά. 4.3 Τους εξήγησε ότι οι ενάγοντες ασχολούνται με ενοικιαγορές γεγονός που γνώριζαν και θα χρηματοδοτούσαν την περιουσία τους με τη μορφή ενοικιαγοράς με λογικά ποσά και ανάλογες εξασφαλίσεις. Δεν ενδιέφερε τον οργανισμό τι θα έκαναν τα χρήματα και ούτε τους ρώτησε. 4.4 Αφού αποδέχτηκαν ζήτησαν να προβούν μεταξύ άλλων σε ενοικιαγορά του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΕΕ197 ιδιοκτησία του εναγομένου 2 το οποίο ανέλαβε να πωλήσει στους ενάγοντες για σκοπούς ενοικιαγοράς από την εναγομένη
  7. Πείστηκαν ότι οι εναγόμενοι ήταν αξιόχρεοι και δεν προχώρησαν σε έλεγχο του οχήματος γιατί τους διαβεβαίωσαν και υπέγραψαν. Έτσι θεώρησαν ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Ανάλογα με τα προσφερόμενα αντικείμενα αποφασίστηκε το ποσό του κάθε συμβολαίου. Δηλαδή έγινε κατανομή ανάλογα με την αξία των αντικειμένων που είχε να προσφέρει ο κάθε ένας απ΄ αυτούς. Η αξιολόγηση περιλάμβανε μεταξύ άλλων τα αντικείμενα του οφειλέτη και τους εγγυητές. Με βάση την πείρα του αποδέχτηκε τις αξίες των αντικειμένων. Σε σχέση με το συμβόλαιο ενοικιαγοράς που αφορά άλλα αντικείμενα δεν ενδιαφέρθηκε να γνωρίζει για το έτος κατασκευής τους και πόσο μεταχειρισμένα ήταν. Αξιολόγησε μαζί όλες τις συμφωνίες. 4.5 Τότε τους παρέπεμψε στο τμήμα αποδοχής συμβολαίων και ειδικότερα στον κ. Α. Βορκά και στην κα Α. Τζαρρίδου και τους έδωσε σχετικές οδηγίες για να ετοιμαστούν όλα τα αναγκαία έγγραφα με αποτέλεσμα να καταρτιστεί η συμφωνία ενοικιαγοράς (τεκμ. 1
(1)) και το τιμολόγιο (τεκμ.1
(2)). Τις γραπτές συμφωνίες τις ετοίμασε η κα Τζαρρίδου. Για όλες τις ενοικιαγορές ημερ. 18.10.2000 εκδόθηκε επιταγή για το ποσό των ΛΚ49.680.- (τεκμ.3) την οποία σύμφωνα με τις οδηγίες της εναγομένης 1 παραδόθηκε στον εναγόμενο 2 που ήταν ο ιδιοκτήτης και πωλητής του επίδικου οχήματος. Αναφέρθηκε στις λεπτομέρειες της συμφωνίας όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω. 4.6 Ήταν η θέση του ότι καμία παρατυπία και/ή παρανομία δεν υπάρχει για τους ίδιους λόγους που έχει αναφέρει ο κ.Α. Βορκά. Έναντι του πιο πάνω χρέους καταβλήθηκε το ποσό των ΛΚ1.920,85 και εξακολουθούν να οφείλουν το συνολικό ποσό των ΛΚ9.639,
  2. Ο εναγόμενος 2 στην μαρτυρία του ανέφερε τα ακόλουθα: α) Ο εναγόμενος 2 εργάζεται στην λαχαναγορά Πρίνος. Το 2000 εργαζόταν σε χρηματιστηριακό γραφείο και αγόραζε και πωλούσε μετοχές. Περί το δεύτερο δεκαήμερο του 2000 άκουσε ότι οι ενάγοντες παραχωρούσαν εύκολα δάνεια για επενδύσεις στο ΧΑΚ και έτσι αποφάσισε να απευθυνθεί σ΄ αυτούς για να εξασφαλίσει δάνειο ΛΚ65.000.- διότι είχε ήδη αγοράσει μετοχές τις οποίες δεν επιθυμούσε να πωλήσει καθότι κατ΄ εκείνη την περίοδο εάν πωλούσε τις μετοχές θα ζήμιωνε ως επίσης ήθελε να αγοράσει και άλλες μετοχές πιστεύοντας ότι θα μείωνε το κόστος της αξίας των μετοχών που είχε αγοράσει και να περιορίσει τη ζημιά. β) Έτσι επισκέφθηκε τους ενάγοντες και ζήτησε να δει τον διευθυντή κ.Ν. Σοφοκλέους, τον οποίο δεν εγνώριζε. Του ανέφερε ότι ήθελε να εξασφαλίσει δάνειο ΛΚ65.000.- για να επενδύσει στο ΧΑΚ και ο κ. Ν. Σοφοκλέους τον ρώτησε αν είχε οτιδήποτε για να χρηματοδοτηθεί για να του παραχωρήσουν δάνειο. Ο εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι δεν είχε οτιδήποτε διότι το αυτοκίνητο του ήταν ήδη ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου αλλά του δήλωσε ότι συγγενικά του πρόσωπα είχαν αυτοκίνητα τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. γ) Ο κ.Ν. Σοφοκλέους του ζήτησε τους τίτλους των αυτοκινήτων, πράγμα το οποίο έπραξε και του ανέφερε (ο Ν. Σοφοκλέους) ότι ένεκα της ηλικίας των αυτοκινήτων δεν ήταν ικανοποιητικά για να καλύψουν το ποσό των ΛΚ65.000 που ζητούσε και τον ρώτησε αν διέθετε μετοχές για εξασφάλιση. Οι μετοχές που κατείχε (ο εναγόμενος 2) ήταν ήδη επιβαρυμένες αλλά του ανέφερε ότι συγγενικό του πρόσωπο, ο κ. Ρ. Φυλακτού διαθέτει μετοχές και μπορεί να τις προσφέρει για εξασφάλιση. Τότε τον παρέπεμψε στην κα Α. Τζαρρίδου, υπάλληλο του Οργανισμού, στην οποία έδωσε οδηγίες να ετοιμάσει τις σχετικές συμφωνίες και επίσης ζήτησε από αυτόν να φέρει τα συγγενικά του πρόσωπα για να υπογράψουν τα σχετικά συμβόλαια. δ) Έτσι όλοι μετέβησαν στα γραφεία των εναγόντων στις 18.10.2000 και υπέγραψαν όλα τα έγγραφα που ετοίμασε η κα Α. Τζιαρρίδου. Τα τρία από τα τέσσερα συμβόλαια φέρουν ημερομηνία 18.10.2000 ενώ το άλλο φέρει ημερ. 19.10.2000 καθότι δεν πρόλαβαν να το ολοκληρώσουν. Οι συμφωνίες είναι οι ακόλουθες:
  3. Το επίδικο συμβόλαιο (τεκμ.1.1) που αφορά την παρούσα αγωγή αφορά το όχημα ΗΕΕ
  4. Σύμφωνα με τον εναγόμενο το όχημα αυτό ανήκε πάντοτε στην αδελφή του Μαρία Αντωνίου και οι ενάγοντες ετοίμασαν τυπικές και εικονικές μεταβιβάσεις του οχήματος στο όνομα του εναγόμενου 2 και ακολούθως το μεταβίβασε στους ενάγοντες για χρηματοδότηση της αδελφής του.
  5. Η άλλη συμφωνία ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.14) αφορά το όχημα ΕΑΝ
  6. Σύμφωνα με τον εναγόμενο 2 το αυτοκίνητο αυτό ανήκει στον πατέρα του Σωκράτη Αντωνίου - εναγόμενο 3 - ο οποίος απεβίωσε. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να του το μεταβιβάσει και ακολούθως αυτός στους ενάγοντες για ενοικιαγορά στον πατέρα του. Και πάλιν οι ενάγοντες ετοίμασαν τυπικές μεταβιβάσεις με σκοπό να παρουσιάσουν τη συναλλαγή γνήσια αφού ούτε ο πατέρας του ήθελε να το πωλήσει σ΄ αυτόν και ούτε αυτός ήθελε να αγοράσει το αυτοκίνητο από τον πατέρα του.
  7. Η συμφωνία ημερ. 18.10.2000 (τεκμ.16) αφορούσε ανύπαρκτα έπιπλα και εξοπλισμό (τεκμ.17) και τα οποία οι ενάγοντες παρουσίασαν ότι ο εναγόμενος 2 δήθεν τα πωλούσε στον Ρ. Φυλακτού - εναγόμενο 4 - για το ποσό των ΛΚ30.000.-. Τα πιο πάνω αυτοκίνητα, σύμφωνα με τον εναγόμενο 2, τα επινόησαν οι ενάγοντες. Η συμφωνία αυτή ήταν εξασφαλισμένη με μετοχές που παραχώρησε ο Ρ. Φυλακτού, τις οποίες πώλησαν σε μεταγενέστερο χρόνο με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη ζημιά για όλους.
  8. Η συμφωνία ημερ. 19.10.2000 (τεκμ.18) αφορά αντικείμενο της αγωγής 675/02 αφορούσε τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΑΒΒ 577 και UZ
  9. Τα αυτοκίνητα αυτά ανήκουν στον σύγαμπρό του Μιχάλη Γεωργίου. Η σύζυγος του Μ. Γεωργίου παρουσιάζεται ως προμηθεύτρια του αυτοκινήτου και ο σύζυγος της δεν είχε οποιονδήποτε λόγο να τα μεταβιβάσει στην σύζυγο του και ακολούθως αυτή να του τα πωλήσει ξανά την ίδια στιγμή ή να τα μεταβιβάσει στους ενάγοντες για να τα παραχωρήσουν οι τελευταίοι με ενοικιαγορά στον ίδιο. Τα πιο πάνω τα διευθέτησαν οι ενάγοντες και δεν υπήρχε λόγος σύμφωνα με τον εναγόμενο 2 να προβούν σε τέτοιες μεταβιβάσεις. ε) Αναφορικά με την αξία κάθε αυτοκινήτου που αποτέλεσε αντικείμενο των συμφωνιών που περιγράφονται στην παρ. 5(Δ.1), 5(Δ.2) και 5(Δ.4) ανέφερε τα ακόλουθα:
  10. Το επίδικο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΕΕ 197 ήταν ενός έτους και η τιμή αγοράς του ως καινούργιο ήταν χαμηλότερη από το ποσό των ΛΚ10.000.- (δηλ. από το ποσό της χρηματοδότησης). Η αξία του τον Οκτώβριο του 2000 ήταν ΛΚ6.000.- - ΛΚ7.000.-.
  11. Το όχημα UZ 019 ήταν ηλικίας 13 περίπου ετών τότε και η αξία του ήταν περίπου ΛΚ1.000.- - ΛΚ2.000.-. Το όχημα ΑΒΒ 577 ήταν τότε ηλικίας 12 ετών και η αξία του δεν ήταν περισσότερη από ΛΚ1.500.- με ΛΚ2.000.-. Το δε όχημα ΕΑΝ 373 ήταν περίπου 6 ετών την εποχή εκείνη και η αξία του δεν υπερέβαινε τις ΛΚ5.000.-.
  12. Σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου των εναγόντων σε σχέση με την αξία των αυτοκινήτων δήλωσε ότι δεν είναι εκτιμητής και γνώριζε για την αξία ρωτώντας άλλα πρόσωπα, χωρίς να τα κατονομάσει. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία σε σχέση με την αξία των πιο πάνω οχημάτων. στ) Ο διευθυντής των εναγόντων κ. Ν. Σοφοκλέους εγνώριζε την πραγματική αξία των οχημάτων και την ηλικία τους και δεν ενδιαφέρθηκε να τα επιθεωρήσει. Τα ποσά της χρηματοδότησης δεν καθορίστηκαν από τον κ. Ν. Σοφοκλέους με βάση τις αξίες των αυτοκινήτων αλλά για να συμπληρωθεί το ποσό των ΛΚ65.000.- που θα του παραχωρούσαν σαν δάνειο. ζ) Όλες οι επιταγές, που εκδόθηκαν από τους ενάγοντες στα πλαίσια των πιο πάνω συμφωνιών, δόθηκαν στον εναγόμενο 2 καθότι σύμφωνα με τον τελευταίο το δάνειο θα παραχωρείτο σ΄ αυτόν. Η επιταγή που εκδόθηκε στην κουνιάδα του κα Μ. Γεωργίου, του την οπισθογράφησε και την εξαργύρωσε. Γι΄ αυτό τον λόγο ο εναγόμενος 2 είναι εγγυητής σε όλες τις συμφωνίες. η) Όλοι, πλην του εναγόμενου 2, κατά τον επίδικο χρόνο κατοικούσαν στην επαρχία Λεμεσού. Ο λόγος που έγιναν οι χρηματοδοτήσεις στην Λάρνακα ήταν διότι ο εναγόμενος 2 κατοικούσε στην επαρχία Λάρνακας και ήταν αυτός που ζήτησε δάνειο για το ποσό των ΛΚ65.000.-. θ) Ο εναγόμενος 2 υπέγραψε την δήλωση εμπόρου στην επίδικη συμφωνία (τεκμ.1.1) ως επίσης και στο τιμολόγιο (τεκμ.1.2) κάτω από τις λέξεις «Πωλητής/Παραδώσας». Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι όταν υπέγραφε το τιμολόγιο (τεκμ.1.2) δεν τον ενδιέφερε τότε. Δεν καταλάβαινε ότι υπέγραφε ενοικιαγορά παρά το γεγονός ότι στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι όταν μετέβη στα γραφεία των εναγόντων και πριν τον καταρτισμό των συμφωνιών το όχημα του ήταν ήδη ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου. Ι) Ο εναγόμενος 2 ανέφερε ότι πράγματι υπέγραψε την μεταβίβαση ιδιοκτησίας μηχανοκινήτων οχημάτων (τεκμ.8). Αντεξεταζόμενος επί τούτου δήλωσε ότι την εποχή εκείνη δεν το πρόσεξε και δεν γνώριζε τι ήταν. Ενώ δήλωσε ότι όλα τα έγγραφα υπογράφηκαν στις 18.10.2000 η μεταβίβαση του οχήματος ΗΕΕ 197 έγινε στις 13.10.
  13. κ) Τα χρήματα που πήρε από τους ενάγοντες δηλ. το ποσό των ΛΚ49.680.- (βλ.τεκμ.3) τα χρησιμοποίησε στο ΧΑΚ. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι δεν πληρώνει διότι δεν κέρδισε στο ΧΑΚ. Στην συνέχεια ανέφερε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν πληρώνει και η Τράπεζα θα μπορούσε να τον προστατεύσει με το να μην του δώσει τα χρήματα. λ) Ενώ κατά την αντεξέταση των κ.κ. Α. Βορκά και Ν. Σοφοκλέους αμφισβητήθηκε έντονα από την Υπεράσπιση ότι ο κ. Α. Βορκά δεν είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στην όλη υπόθεση και ενώ στην κυρίως εξέταση του δήλωσε ότι ο κ. Ν. Σοφοκλέους τον παρέπεμψε στην κα Α. Τζιαρρίδου, υπάλληλο των εναγόντων, για να ετοιμάσει τα συμβόλαια στο στάδιο της αντεξέτασης, σε σχετική ερώτηση ότι την υπόθεση την χειρίστηκε ο κ. Α. Βορκά με την κα Α. Τζιαρρίδου αυτός δήλωσε ότι δεν γνωρίζει. μ) Στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε επίσης ότι στους ενάγοντες μετέβη συνολικά σε δυο περιπτώσεις. Πως είναι δυνατόν αφού στην πρώτη συνάντηση με τον κ. Ν. Σοφοκλέους, του ζήτησε τους τίτλους ιδιοκτησίας των οχημάτων. Μετέβη εκ νέου για να παραδώσει. Στις 13.10.2000 έγινε η μεταβίβαση του οχήματος ΗΕΕ 197 στον εναγόμενο 2, σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκόμισε η Υπεράσπιση (βλ. μαρτυρία κας Βάσως Χαριλάου) και στις 18.10.2000 υπογράφτηκε η επίδικη συμφωνία.
  14. Η Βάσω Χαριλάου εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και αναφέρθηκε στις μεταβιβάσεις, των πιο πάνω τεσσάρων οχημάτων που αποτέλεσαν αντικείμενα των ενοικιαγορών που περιγράφονται πιο πάνω. α) Το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΕΕ 197 εγγράφηκε στις 29.11.1999 στην Μαρία Αντωνίου. Στις 13.10.2000 το μεταβίβασε στον Α. Λαζαρή και ακολούθως στους ενάγοντες και τέλος στην Μ. Αντωνίου (τεκμ.8). β) Το όχημα με αρ. εγγραφής ΑΑΒ 577 εγγράφηκε στις 8.8.1991 στην Yiangos I Socratous & Sons LTD. Στις 23.4.1998 μεταβιβάστηκε στον Μιχάλη Γεωργίου και ο τελευταίος στις 16.10.2000 το μεταβίβασε στην Γεωργίου Μαρία και στη συνέχεια στους ενάγοντες και οι τελευταίοι στον Μιχάλη Γεωργίου (τεκμ.7). γ) Το όχημα ΕΑΝ 373 εγγράφηκε στις 7.3.1995 στον Σωκράτη Αντωνίου. Στις 13.10.2000 μεταβιβάστηκε στον Ανδρέα Λαζαρή ακολούθως στους ενάγοντες και στη συνέχεια στον Σωκράτη Αντωνίου. (τεκμ.9). δ) Το όχημα UZ 019 εγγράφηκε στις 15.2.1988 στον Μιχάλη Γεωργίου. Στις 16.10.2000 μεταβιβάστηκε στην Μαρία Γεωργίου, ακολούθως στους ενάγοντες και στη συνέχεια στον Μιχάλη Γεωργίου (τεκμ.10).
  15. Ο κ. Λουκάς Παπαλλής είναι λογιστής και σύμφωνα μ΄ αυτόν υπολόγισε το ποσοστό επιβάρυνσης στο επίδικο συμβόλαιο με δυο τρόπους με πρόγραμμα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Με τον πρώτο τρόπο το ποσοστό επιβάρυνσης ανέρχεται στο 17,7% και με τον δεύτερο τρόπο στο 14,24%. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ως έχει το συγκεκριμένο συμβόλαιο το ποσοστό επιβάρυνσης είναι 7,75% αν δεν εφαρμοστεί συγκεκριμένος όρος της συμφωνίας.
  16. Κατ΄ αρχήν, το βάρος απόδειξης των γεγονότων σε σχέση με το θέμα της γνησιότητας και/ή εγκυρότητας της επίδικης συμφωνίας, έχει ξεκαθαρίσει με παλαιότερες αλλά και με πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλέπε απόφαση Ανδρούλλα Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Έφεση 12211/ Ημερ. 8.9.
  17. Το Ανώτατο Δικαστήριο παρέθεσε και τις ακόλουθες αρχές οι οποίες τυγχάνουν εφαρμογής σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις: α. Ο χρηματοδοτικός οργανισμός έχει το βάρος να αποδείξει την έγκυρη κατάρτιση της ενοικιαγοράς σύμφωνα με το Νόμο. β. Για τον πιο πάνω σκοπό ο οργανισμός οφείλει να αποδείξει τη γραπτή σύμβαση και τις περιστάσεις υπογραφής της, σύμβαση η οποία αναφέρεται σε αντικείμενα υπαρκτά και τα οποία ο μισθωτής δηλώνει ότι τα παράλαβε και βρίσκονταν σε καλή κατάσταση. γ. Δεν είναι η υποχρέωση του οργανισμού να καλέσει σαν μάρτυρες πρόσωπα για να αποδείξει ότι τα αντικείμενα ήσαν πράγματι υπαρκτά, όπως τους προμηθευτές των αντικειμένων και άλλους για να αντικρούσουν τον ισχυρισμό του μισθωτή περί εικονικότητας τους. Ο ισχυρισμός αυτός, εγειρόμενος από τον μισθωτή, θέτει σ΄ αυτόν και το ανάλογο βάρος να το αποδείξει. (Βλ. επίσης T.J.S. Enterprises Ltd κ.ά ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ.Έφεση 11538/Ημερ. 20.1.2005 και Barclays Bank Plc. κ.ά. ν. J.G.L. (Constr.) Ltd κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ
  2. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 1432, επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμποδίζει ιδιοκτήτη π.χ. οχήματος από του να το πωλήσει σε χρηματοδοτικό οργανισμό, να εισπράξει το τίμημα και να το επιστρέψει με δόσεις. Και νοουμένου ότι η πώληση είναι γνήσια και όχι πλασματική, απολήγει ισχυρή η σύμβαση ενοικιαγοράς που την ακολουθεί, όσο και αν ο στόχος ήταν, σε τελική ανάλυση, ο δανεισμός χρημάτων με ασφάλεια το αντικείμενο της πώλησης - ενοικιαγοράς (βλ. επίσης Eastern Distributors Ltd ν. Goldring
(1957)2 All. E.R. 524,, Kingsley v. Sterling Industrial Securities Ltd
(1966)2 All E.R.
  2. Στο σύγγραμμα The Law of Hire Purchase (A.G. Guest 1966 παρ.120-121) διευκρινίζεται, ότι παρόλον οι «διευκολυντικές συναλλαγές» του τύπου «πώληση και ενοικίαση πίσω» πρέπει να αποφεύγονται από εταιρείες χρηματοδότησης, αυτό δεν σημαίνει ότι μια γνησία αγορά αντικειμένων από ένα ιδιοκτήτη συνοδευόμενη από μια γνήσια και ανεξάρτητη ενοικίαση πίσω των ίδιων αντικειμένων, αντιβαίνει τη νομοθεσία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως προστίθεται, δεν έχει σημασία ότι ο ενοικιαστής στην πραγματικότητα επιθυμεί να εξασφαλίσει δάνειο, νοουμένου ότι η συναλλαγή γίνεται μέσω μιας πραγματικής πώλησης και μιας αληθινής ενοικίασης. Σχετικοί δε παράγοντες οι οποίοι συνήθως δημιουργούν υποψία στα Δικαστήρια είναι και οι ακόλουθοι: Το ότι ο αγοραστής τυγχάνει δανειστής χρημάτων. Η έκδηλη ή σημαντική διαφορά μεταξύ της πραγματικής αξίας των αντικειμένων και του ποσού που παραχωρείται με την εξασφάλιση τους. Η ύπαρξη ασυνήθιστων όρων εναντίον του ενοικιαγοραστή. Η ακριβής απεικόνιση της συναλλαγής μέσα από τα καταρτισθέντα έγγραφα.
  3. Όπως προκύπτει από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα οι εναγόμενοι υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία (τεκμ. 1.1) και ο εναγόμενος 2 εισέπραξε το ποσό από τους ενάγοντες όπως περιγράφεται πιο πάνω. Επίσης υπήρξε παράβαση των όρων της συμφωνίας (τεκμ.1.1) αφού δεν καταβλήθηκαν οι μηνιαίες δόσεις με αποτέλεσμα οι ενάγοντες στις 13.2.2002 με επιστολή τους (τεκμ.4) να τερματίσουν την επίδικη συμφωνία καθότι καθυστερούσαν το ποσό των ΛΚ5.309,
  4. Επίσης οι εναγόμενοι οφείλουν το συνολικό ποσό των ΛΚ9.639,
  6. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τη λογικότητα της εκδοχής τους αλλά και την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους. Έχω αντιπαραβάλει την προφορική με την γραπτή μαρτυρία. Με έχει απασχολήσει και με έχει προβληματίσει έντονα το γεγονός ότι στις 18.10.2000 καταρτίστηκαν τρεις συμφωνίες ενοικιαγοράς μεταξύ των ιδίων προσώπων ως επίσης και άλλη μια στις 19.10.2000, όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω. Ο εναγόμενος 2 σε σχέση με τις τρεις ενοικιαγορές που έγιναν στις 18.10.2000 εισέπραξε από τους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ49.680.-. Επίσης με έχουν απασχολήσει και με έχουν προβληματίσει έντονα το γεγονός ότι τα αντικείμενα των ενοικιαγορών δεν επιθεωρήθηκαν από τους ενάγοντες, οι μεταβιβάσεις όλων των οχημάτων που αποτέλεσαν αντικείμενα των ενοικιαγορών όπως περιγράφονται πιο πάνω και τα έχει επιβεβαιώσει η κα Βάσω Χαριλάου, υπάλληλος στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και όπως εκτίθενται στην παρ. 6 αλλά και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι σ΄ όλες τις πιο πάνω ενοικιαγορές ήταν συγγενείς μεταξύ τους και οι πλείστοι από αυτούς ήταν κάτοικοι άλλης επαρχίας πλην του εναγόμενου
  8. Οι μάρτυρες των εναγόντων μου έκαναν καλή εντύπωση και δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ώστε να κλονιστεί η μαρτυρία τους καθοιονδήποτε τρόπο. Τη μαρτυρία του εναγομένου 2 δεν την αποδέχομαι για τους λόγους που περιγράφονται στην παρ. 5(θ), 5(ι), 5(κ), 5(λ) και 5(μ) (σελ. 10 και 11 της απόφασης). Αποδέχομαι τη μαρτυρία της κας Βάσως Χαριλάου, υπαλλήλου στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών, όπως αυτή εκτίθεται στην παρ.
  9. Η μαρτυρία της παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Σε σχέση δε με το λογιστή κ. Λ. Παπαλλή δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του αφού αυτός σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου των εναγόντων δήλωσε ότι το ποσοστό επιβάρυνσης της επίδικης συμφωνίας είναι 7,75% αν δεν εφαρμοζόταν συγκεκριμένος όρος.
  10. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω αδυνατώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι η επίδικη συμφωνία (τεκμ. 1.1 ημερ. 18.10.2000) ήταν εικονική ή ψεύτικη ή πλασματική. Το αντικείμενο στο οποίο αναφερόταν η σύμβαση ήταν υπαρκτό. Ήταν ιδιοκτησίας του εναγόμενου
  11. Η σχετική μεταβίβαση έγινε στις 13.10.2000 δηλαδή 5 μέρες πριν την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας. Εκείνο που διαφάνηκε ειδικότερα στο στάδιο της αντεξέτασης του εναγόμενου 2 ήταν το γεγονός ότι αυτός δεν πληρώνει διότι οι οικονομικοί του σχεδιασμοί απέτυχαν. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι δεν πληρώνει διότι δεν κέρδισε στο ΧΑΚ και λόγω οικονομικών δυσκολιών. Επίσης ο εναγόμενος 2 δήλωσε ότι η τράπεζα θα μπορούσε να τον προστατεύσει με το να μη του δώσει τα χρήματα. Εάν είναι δυνατόν. Αυτός ήταν που αποτάθηκε στους ενάγοντες. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι δεν καταλάβαινε ότι υπέγραφε ενοικιαγορά στη συνέχεια δήλωσε ότι σε χρόνο προγενέστερο της 18.10.2000 το δικό του όχημα ήταν ήδη ενοικιαγορά στην Τράπεζα Κύπρου. Δεν έχει προσκομισθεί μαρτυρία από μέρους των εναγομένων σε σχέση με την αξία του επίδικου οχήματος αλλά και των άλλων. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες δεν επιθεώρησαν το όχημα της επίδικης συμφωνίας αλλά και τα υπόλοιπα αντικείμενα των άλλων συμφωνιών, το γεγονός ότι ικανοποιήθηκαν ότι η αξία του επίδικου οχήματος ήταν γύρω στις ΛΚ8.000.- - ΛΚ10.000.- ενώ η χρηματοδότηση ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ10.000.- δεν είναι γεγονότα που καθιστούν τη συμφωνία παράνομη ή αλλοιώνουν τη φύση της συναλλαγής καθοιονδήποτε τρόπο. Με βάση όλα τα πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η επίδικη συμφωνία (τεκμ.1.1) επρόκειτο για γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς. Καμία παρανομία ή παρατυπία δεν έχει καταδειχθεί. Επί τούτου σε σχέση με την εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων που αναφέρεται σε παρανομία λόγω υπέρβασης του ανωτάτου ορίου επιτοκίου που ήταν τότε 9% με βάση τις πρόνοιες του περί Τόκου Νόμου αρ.2/79 που καταργήθηκε με το Νόμο αρ.160
(1)/99 από την 1.1.2001 όπως διαφαίνεται στην προκειμένη περίπτωση τα δικαιώματα ενοικιαγοράς ανέρχονται στο 7,75% επί του ποσού της χρηματοδότησης. Εξάλλου και αν εκαταστρατηγείτο η τότε ισχύουσα νομοθεσία ως προς το ανώτατο επιτόκιο, αυτό το γεγονός δεν θα καθιστούσε τη σύμβαση παράνομη, παρά μόνο δεν θα επέτρεπε την χρέωση και είσπραξη του καθ΄ υπέρβαση τόκου. (Βλ. Νεοφύτου ν. Κυριακίδη
(1999)2 ΑΑΔ 299 και Τσιακλίδης ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 11616/ Ημερ. 14.6.2005). ΄
  1. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω δεν συμφωνώ ότι η επίδικη σύμβαση μιαίνεται από παρανομία ή από άλλο επιλήψιμο λόγο που επηρεάζει την εγκυρότητα της και καταλήγω ότι πρόκειται για μια ισχυρή νομική σύμβαση ενοικιαγοράς την οποία συνήψαν η εναγόμενη 1ως ενοικιαγοραστής και οι υπόλοιποι ως εγγυητές και της οποίας παρέβηκαν ουσιώδεις όροι με τη μη πληρωμή των συμφωνηθέντων ποσών. Ενώ αντιθέτως η Ανταπαίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω.
  2. Οι ενάγοντες αξιώνουν τόκο 12% επί των καθυστερημένων ενοικίων. Δεν δικαιολογείται η επιδίκαση του πιο πάνω τόκου καθότι, τότε, κατά την υπογραφή της συμφωνίας είχε εφαρμογή ο περί Τόκου Νόμου 2/79 σύμφωνα με τον οποίο το ανώτατο επιτρεπόμενο ποσοστό επιτοκίου ανέρχετο σε 9% και επίσης η παρ.2 (γ) της επίδικης συμφωνίας (τεκμ.1.1) προνοεί τα ακόλουθα: «.....να πληρώνει τόκο προς 9% το χρόνο ή οποιοδήποτε ανώτατο επιτρεπόμενο επιτόκιο καθορίσει ο Νόμος από καιρό σε καιρό σε όλα τα οφειλόμενα ποσά με αναφαίρετο δικαίωμα των ιδιοκτητών να αφαιρούν από οποιαδήποτε πληρωμή πρώτα τους οφειλόμενους τόκους υπερημερίας». Με το Ν.160
(1)/99 δεν τίθεται όριο επιτοκίου. Φιλελευθεροποιήθηκε. Η Κεντρική Τράπεζα ασκώντας τις εξουσίες που της παρέχει ο Ν.48/63με γνωστοποίηση της αρ.5568 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 1.12.05 καθόρισε τα επιτόκια όπως αναφέρονται στην εν λόγω γνωστοποίηση. Έχοντας υπόψη μου ότι κατά το χρόνο υπογραφής της επίδικης συμφωνίας ισχύ είχε ο περί Τόκου Ν.2/77, τις πρόνοιες της συμφωνίας κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η επιδίκαση τόκου 12% επί των καθυστερημένων δόσεων αλλά 9%. 17. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 4 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά για το ποσό των 16469,47 ευρώ (ΛΚ9.639,15) πλέον τόκο 9% επί των καθυστερημένων δόσεων όπως αναφέρονται στην παρ. Η του αιτητικού πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των 6575,98 ευρώ (ΛΚ3.848,75). Περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα εναντίον την εναγομένης 1 ως οι παρ. Α και Β του αιτητικού. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 4 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ....... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.