ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΧΡΥΣΩ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ. : 126/05, 20 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε. Δ. Αγωγή αρ. : 126/05 ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Σαλαμίνος 58, Παραλίμνι Ενάγοντας - και -
- ΧΡΥΣΩ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΤΔ, εκ Παραλιμνίου
- ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, Πρωταράς 44, Παραλίμνι Εναγόμενοι Ημερομηνία: 20 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Παπαθανασίου για Moυαίμης & Μουαίμης Για τους Εναγομένους 1 και 2: Ο κ. Αναστάσιος Ζ. Μυλωνάς (Για να ακούσει απόφαση η κα Σάββια Γεωργίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 6.2.2003 στην οδό Χρίστου Σαμάρα στο Παραλίμνι, επεσυνέβη τροχαίο ατύχημα με ενεχόμενα την υπ' αριθμό εγγραφής CAR 239 μοτοσυκλέττα που οδηγείτο από τον ενάγοντα και το υπ' αριθμό εγγραφής ΕΡY990 όχημα που οδηγείτο από τον εναγόμενο αρ.
- Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ενώ ο ενάγοντας οδηγούσε την μοτοσυκλέττα του κατά μήκος του κύριου δρόμου Χρίστου Σαμάρα με βόρεια κατεύθυνση, ο εναγόμενος αρ. 2, ο οποίος εισήλθε στον κύριο δρόμο από πάροδο, οδήγησε το όχημα του με τέτοιο τρόπο ώστε ανέκοψε την πορεία του ενάγοντα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μαζί του. Συνεπεία του ατυχήματος ο ενάγοντας, όπως προβάλλεται, τραυματίστηκε και προξενήθηκαν σ' αυτόν ζημιές και απώλειες. Ο ενάγοντας αποδίδει την ευθύνη για τα διαδραματισθέντα και τις συνέπειες τους στον εναγόμενο αρ.
- Με την αγωγή του αξιώνει Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες και τις ζημιές που κατ' ισχυρισμό υπέστη. Ειδικώτερα ισχυρίζεται ότι υπέστη τις ακόλουθες σωματικές βλάβες. "(α) Μώλωπες στην αριστερή μετωπιαία χώρα. (β) Θλαστικό τραύμα στην ίδια περιοχή. (γ) Εκδορές στα δάκτυλα των χεριών του, έγινε συρραφή του θλαστικού τραύματος (4 ραφές), νευρολογική εξέταση χωρίς παθολογικά ευρήματα και CT-εγκεφάλου". Αξιώνει επίσης τα ακόλουθα ποσά ως Ειδικές Αποζημιώσεις: "(α) Έξοδα για την παραμονή του στην ιδιωτική κλινική και εξέταση ΛΚ. 310.00 (β) Μεταφορά μοτοσυκλέττας από τον τόπο του δυστυχήματος ΛΚ. 15.00 (γ) Απώλεια μοτοσυκλέττας ΛΚ.3400.00 ----------------- Σύνολο ΛΚ.3725.00 Είναι περαιτέρω η δικογραφημένη θέση του ότι "η μοτοσυκλέττα ήταν αξίας ΛΚ.4.000=, μετά δε το ατύχημα πωλήθηκε σε τρίτο πρόσωπο ως σιδερικά για ΛΚ.600=". Η εναγομένη αρ. 1 εταιρεία ενάγεται ως εκ προστήσεως υπεύθυνη για την ισχυριζόμενη αμέλεια του εναγομένου αρ.
- Οι εναγόμενοι αρ. 1 και αρ. 2, σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Υπεράσπισης ισχυρισμούς, αρνούνται ότι ευθύνονται για το ατύχημα και ισχυρίζονται ότι τούτο οφείλετο στην αποκλειστική και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα. Είναι η θέση τους ότι ο ενάγοντας στην προσπάθεια του να προσπεράσει από τα αριστερά το προπορευόμενο όχημα ΕΡΥ 990 που οδηγείτο από τον εναγόμενο αρ. 2, συγκρούστηκε με άλλο όχημα (το υπ' αριθμό εγγραφής ΗΤΒ 386) που ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του ενάγοντα. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν από πλευράς ενάγοντα ο ίδιος (ΜΕ.3), η Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας Μαρία Τσιάππα (ΜΕ.1), ο αστυφύλακας 3325 Α. Ανδρέου (ΜΕ.2), εξεταστής της υπόθεσης και ο Δημήτρης Χαραλάμπους ΜΕ.
- Για την πλευρά των εναγομένων κατέθεσε μόνο ο εναγόμενος αρ. 2 Γιώργος Χρίστου Κυριακίδης (ΜΥ.1). Η Πρωτοκολλητής Μαρία Τσιάππα (ΜΕ.1) έχουσα υπό την φύλαξη της τον φάκελλο της Ποινικής Υπόθεσης με αριθμό 5452/03 Ε.Δ. Αμμοχώστου, κατέθεσε τα εξής. Κατηγορούμενος στην εν λόγω υπόθεση ήταν ο Ανδρέας Σοφοκλέους. Αντιμετώπιζε την κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας που διεξήχθη, ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απηλλάγη της κατηγορίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής τροχαίου ατυχήματος, ως Τεκμήριο 2, το τελικό σχεδιάγραμμα, ως Τεκμήριο 3 την κατάθεση του Γιώργου Κυριακίδη προς την αστυνομία, ως Τεκμήριο 4 την κατάθεση του αστ. 3325 Α. Ανδρέου, ως Τεκμήριο 5 την κατάθεση του λοχία Σ. Στυλιανού και ως Τεκμήριο 6 την κατάθεση του Αντρέα Σοφοκλέους. Η μαρτυρία του αστυφύλακα 3325 Α. Ανδρέου (ΜΕ.2), υπηρετών κατά τον ουσιώδη χρόνο στον αστυνομικό σταθμό Παραλιμνίου και εξεταστού της υπόθεσης, έχει ως εξής. Στις 6.2.2003 και περί ώρα 21.30, επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβη στην οδό Χρίστου Σαμάρα στο Παραλίμνι, με ενεχόμενα αυτοκίνητα, ένα διπλοκάμπινο με αριθμούς εγγραφής ΕΡΥ 990, μία μοτοσυκλέττα μεγάλου κυβισμού με αριθμούς εγγραφής CAR 239 και ένα αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΒ 386 που ήταν σταθμευμένο έξω από ένα σπίτι στην πιο πάνω οδό. Αφού προέβη σε μετρήσεις, ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα και βάσει αυτού ετοίμασε στη συνέχεια, τελικό. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 1 και 2, ως το πρόχειρο και το τελικό σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ίδιος. Σύμφωνα με τις εξετάσεις στις οποίες προέβη, οδηγός του διπλοκάμπινου οχήματος ήταν ο Γεώργιος Κυριακίδης και οδηγός της μοτοσυκλέττας ο Ανδρέας Σοφοκλέους. Τόσο το σταθμευμένο όχημα ΗΤΒ 386, όσο και η μοτοσυκλέττα CAR 239 υπέστησαν ζημιές. Το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο EPY 990, δεν υπέστη καμμία ζημιά καθότι δεν ήρθε σε επαφή με την μοτοσυκλέττα. Στο αυτοκίνητο ΗΤΒ 386, έσπασε το δεξιό πισινό φανάρι, το μπροστινό δεξιό γυαλί και γδάρθηκε το πισινό δεξί φτερό. Στην μοτοσυκλέττα CAR 239, έσπασε το λάστιχο το μπροστινό, το φανάρι μπροστά, τα πλαστικά, ζάβωσε το τιμόνι, γδάρθηκε, βουλώθηκε και ζάβωσε το εξώστ. Οι καιρικές συνθήκες κατά την ώρα του ατυχήματος ήταν αρκετά καλές. Λόγω του ότι η περιοχή είναι κατοικημένη υπήρχε φωτισμός στην οδό Χρήστου Σαμάρα από ηλεκτρικούς πασσάλους. Η μαρτυρία του ενάγοντα Ανδρέα Αλεξάνδρου Σοφοκλέους (ΜΕ.3) συνοψίζεται ως εξής: Στις 6.2.2003 το βράδυ, οδηγούσε την μοτοσυκλέττα του με αριθμό εγγραφής CAR 239 κατά μήκος της οδού Χρίστου Σαμάρα στο Παραλίμνι. Ξαφνικά βγήκε από την οδό 9ης Ιουλίου που είναι πάροδος της Χρίστου Σαμάρα, ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο το οποίο του ανέκοψε την πορεία. Ο ίδιος για να αποφύγει την σύγκρουση με αυτό, κινήθηκε πιο αριστερά με αποτέλεσμα να κτυπήσει σε αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο έξω από οικία, στα αριστερά σύμφωνα με την πορεία του. Συνεπεία της σύγκρουσης ο ίδιος τραυματίστηκε (στο πρόσωπο, στα χέρια, στα πλευρά και στα πόδια) και η μοτοσυκλέττα του υπέστη ζημιές. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στην Πολυκλινική Λητώ στο Παραλίμνι. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 Ιατρικό Πιστοποιητικό σε σχέση με τα τραύματα του. Πλήρωσε στην Πολυκλινική ΛΚ.240= για την νοσηλεία του και ΛΚ.70= για ιατρικές εξετάσεις που υπεβλήθη σε μεταγενέστερο χρόνο. Κατέθεσε τις σχετικές αποδείξεις ως Τεκμήρια 8 και
- Η μοτοσυκλέττα του μετά το ατύχημα μεταφέρθη στον αστυνομικό σταθμό Παραλιμνίου. Πλήρωσε ΛΚ.15= για την μεταφορά της. Η σχετική απόδειξη κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Την μοτοσυκλέττα την αγόρασε από τον Δημήτρη Χαραλάμπους, τον Αύγουστο του 2001 για το ποσό των ΛΚ.4,000=. Πλήρωσε ΛΚ.2,000= σε μετρητά και για το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ.2,000= την έβαλε ενοικιαγορά στην τράπεζα. Ως Τεκμήριο 11 κατέθεσε το Συμβόλαιο Ενοικιαγοράς ημερομηνίας 21.8.
- Όπως ανέφερε, η μοτοσυκλέττα συνεπεία του ατυχήματος σχεδόν διαλύθηκε. Παρέμεινε μόνο η μηχανή και ο πισινός τροχός. Μετά από καιρό πωλήθηκε για εξαρτήματα έναντι του ποσού των ΛΚ.600= σε κάποιο Παντελή Χάμπου από το Λιοπέτρι. Ήταν τέλος η θέση του ότι ο ίδιος έστριψε αριστερά για να αποφύγει την σύγκρουση με το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο που του έκοψε τον δρόμο. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι είδε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο σε απόσταση 10-12 μέτρων περίπου, όταν τούτο έβγαινε από το ΑΛΤ της παρόδου (9ης Ιουλίου). Η ταχύτητα του αυτοκινήτου ήταν πολύ χαμηλή. Παραδέχθηκε ότι η μοτοσυκλέττα του δεν είχε καμμιά επαφή με το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο. Υπεστήριξε ότι στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύγκρουση με το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο κινήθηκε αριστερά και πέρασε από την αριστερή πλευρά του διπλοκάμπινου. Δεν είχε δε προηγουμένως ότι υπήρχε σταθμευμένο αυτοκίνητο στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την δική του πορεία. Όταν το αντιλήφθηκε ήταν πλέον αργά. Δεν μπορούσε να αποφύγει την σύγκρουση μαζί του. Δικαιολόγησε την πράξη του, αναφέροντας χαρακτηριστικά "όταν το αυτοκίνητο βγαίνει από την πάροδο και στρίβει και υπάρχει περιθώριο, είναι στενός ο δρόμος, αλλά με την μοτοσυκλέττα μπορώ να περάσω να αποφύγω τον κίνδυνο γιατί να μην το κάνω". Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν χρησιμοποίησε τα φρένα της μοτοσυκλέττας του για να αποφύγει τον κίνδυνο. Ο Δημήτρης Χαραλάμπους (ΜΕ.4) κατέθεσε ότι ήταν ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέττας CAR
- Το 2001 την πώλησε στον ενάγοντα Ανδρέα Αλεξάνδρου για το ποσό των ΛΚ.4,000=. Τα χρήματα, ο Αλεξάνδρου, του τα έδωσε σε δύο δόσεις. Την πρώτη φορά του έδωσε ΛΚ.2,000= και την δεύτερη τις υπόλοιπες ΛΚ.2,000=. Αντεξεταζόμενος επέμενε στη θέση ότι την μοτοσυκλέττα την πώλησε στον ενάγοντα για ΛΚ.4,000=. Αναγνώρισε την υπογραφή του τόσο στο Τιμολόγιο (Τεκμήριο 11(α)) όσο και στο Συμβόλαιο Ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 11). Ο εναγόμενος αρ. 2 Γεώργιος Χρίστου Κυριακίδης (ΜΥ.1) έδωσε την δική του εκδοχή ως προς τα διαδραματισθένα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης προς την Αστυνομία (Τεκμήριο 3). Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως εξής. Το βράδυ της 6.2.2003 οδηγούσε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο ΕΡΥ 990, το οποίο ανήκει στην εταιρεία του ΧΡΥΣΩ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΤΔ (εναγομένη αρ. 1), στην οδό 9ης Ιουλίου στο Παραλίμνι. Στην συμβολή του πιο πάνω δρόμου με την οδό Χρίστου Σαμάρα, σταμάτησε στο ΑΛΤ. Η ορατότητα του ήταν καλή. Στα αριστερά έβλεπε τουλάχιστον στα 50 μέτρα. Κοίταξε δεξιά, αριστερά και πάλι αριστερά και αφού βεβαιώθηκε 100% ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, μπήκε στην οδό Χρίστου Σαμάρα, με κανονική ταχύτητα. Προχώρησε περίπου 35 μέτρα. Η ταχύτητα του ήταν 20 χιλιόμετρα την ώρα. Σε κάποια στιγμή έπιασε πιο δεξιά, λόγω του ότι στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του, είχε σταθμευμένο αυτοκίνητο. Πρόθεση του ήταν να σταματήσει στο επόμενο ΑΛΤ, το οποίο απείχε 50 μέτρα από το σταθμευμένο αυτοκίνητο. Τότε άκουσε ένα βουητό και είδε ένα μοτοσυκλετιστή να τον προσπερνά από τα αριστερά, να κτυπά στο δεξιό φτερό του σταθμευμένου αυτοκινήτου και μετά να κτυπά δεξιά σ' ένα "σημιντήρι". Την ώρα που άκουσε το βουητό και το κτύπημα, το σταθμευμένο αυτοκίνητο ήταν μπροστά του σε απόσταση 10 μέτρων περίπου. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά τη θέση του συνηγόρου του ενάγοντα ότι βγαίνοντας από το ΑΛΤ της 9ης Ιουλίου δεν πρόσεξε την μοτοσυκλέττα του ενάγοντα και ότι του ανέκοψε την πορεία. Επέμενε στην θέση ότι ο ενάγοντας τον προσπέρασε από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου που οδηγούσε, σε απόσταση 40 μέτρων από το ΑΛΤ της οδού 9ης Ιουλίου. "Εάν του έκοβα τον δρόμο", ανέφερε "μπορούσε κάλλιστα να σταματήσει κάπου". Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κ. Μυλωνάς εκ μέρους των εναγομένων υπεστήριξε ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο ενάγοντας στο Δικαστήριο δεν συνήδε με τη δικογραφημένη θέση του. Στους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης τόνισε ο κ. Μυλωνάς, αφήνεται να εννοηθεί ότι ο εναγόμενος αρ. 2 ανέκοψε την πορεία του ενάγοντα με αποτέλεσμα η μοτοσυκλέττα που οδηγούσε ο τελευταίος να συγκρουστεί με το όχημα που οδηγούσε ο πρώτος ενώ σύμφωνα με τα όσα ο ενάγοντας κατέθεσε δια ζώσης στο Δικαστήριο ο ίδιος συγκρούστηκε με το όχημα ΗΤΒ 386 που ήταν σταθμευμένο. Ενόψει τούτου εισηγήθηκε, η μαρτυρία του ενάγοντα δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Σε αντίθετη περίπτωση, υπεστήριξε ο κ. Μυλωνάς, ο ενάγοντας θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Παπαθανασίου εκ μέρους του ενάγοντα. Υπεστήριξε ότι ο ενάγοντας κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έλαβα υπόψη την εικόνα των μαρτύρων στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Κατά την εξέταση ειδικά των ατυχημάτων ένα σημαντικό στοιχείο υποβοηθητικό για την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι και η πραγματική μαρτυρία. Η σημασία της πραγματικής μαρτυρίας αναλύθηκε και επεξηγήθηκε σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η πραγματική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να αποκαλύψει πως έχει επισυμβεί ένα ατύχημα. Εντούτοις αποτελεί γνώμονα για την κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας και την αξιολόγηση των διϋστάμενων εκδοχών και σταθερό οδηγό για τον έλεγχο της ακρίβειας των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να υποπέσουν σε λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ των διαδραματιζομένων. Είναι αυτονόητο ότι η σημασία της πραγματικής μαρτυρίας ποικίλει ανάλογα με τον βαθμό στον οποίο διαφωτίζει ως προς τα γεγονότα (Charalambous v. Kaifa
(1986)1 C.L.R. 278, Adamis v. Eracleous
(1982)1 C.L.R. 746, Θρασυβούλου ν. Κουλέρμου κα.
(1996)1 Α.Α.Δ. 293, Teklima Ltd v. A.P. Lanitis
(1987)1 C.L.R. 614) Η ΜΕ.1, Πρωτοκολλητής Μαρία Τσιάππα ήταν τυπική μάρτυρας και δεν αντεξετάστηκε επίσης. Αποδέχομαι την μαρτυρία της. Ο ΜΕ.2, αστ. 3325 Α. Ανδρέου, εξεταστής της υπόθεσης ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε. Η μαρτυρία του συνιστά ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Ο ΜΕ.4, Δημήτρης Χαραλάμπους ήταν σταθερός στη θέση και στην εκδοχή του ότι το 2001 πώλησε την μοτοσυκλέττα CAR 239 στον ενάγοντα για το ποσό των ΛΚ.4.000=. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε, τα οποία συνιστούν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Η εικόνα που σχημάτισα για τον εναγόμενο αρ. 2 Γεώργιο Χρίστου Κυριακίδη (ΜΥ.1) ως μάρτυρα, ήταν θετική. Προέβη σε αφήγηση των γεγονότων που επεσυνέβησαν και περιέπεσαν στην δική του αντίληψη κατά τρόπο φυσικό και αβίαστο. Ηταν σαφής και κατηγορηματικός στην εκδοχή του η οποία συνάδει και με την πραγματική μαρτυρία. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης και παρέμεινε σταθερός και συνεπής στην εκδοχή του. Αποδέχομαι την μαρτυρία και την εκδοχή του για το πώς επεσυνέβη το ατύχημα. Την μαρτυρία του ενάγοντα Ανδρέα Αλεξάνδρου Σοφοκλέους (ΜΕ.3) την ζύγισα από κάθε πλευρά και πτυχή της και την μελέτησα σε βάθος. Κρίνω όμως ότι δεν θα μπορούσα να στηριχθώ σ' αυτήν για να εξάξω οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Εάν η δική του εκδοχή για το πώς επεσυνέβη το ατύχημα (το διπλοκάμπινο βγήκε ξαφνικά από την πάροδο της 9ης Ιουλίου, του έκοψε το δρόμο και έτσι ο ίδιος κινήθηκε αριστερά για να αποφύγει την σύγκρουση με το διπλοκάμπινο και συγκρούστηκε με το σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου αυτοκίνητο) ανταποκρινόταν στην αλήθεια των γεγονότων τότε η απόσταση του σταθμευμένου αυτοκινήτου από την πάροδο της 9ης Ιουλίου θα έπρεπε λογικά να ήταν μικρότερη απ' ότι ήταν στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με το σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο 1) καθώς επίσης και με την μαρτυρία του εναγομένου αρ. 2 (οδηγού του διπλοκάμπινου αυτοκινήτου) το σταθμευμένο αυτοκίνητο βρισκόταν όχι απέναντι από την πάροδο της 9ης Ιουλίου ή λίγο τουλάχιστον πιο κάτω αλλά σε κάποια απόσταση από αυτήν. Η εκδοχή του εναγομένου αρ. 2 συνάδει με την πραγματική μαρτυρία και τα ευρήματα του εξεταστού της υπόθεσης. Υπενθυμίζω ότι ο εναγόμενος αρ. 2 κατέθεσε ότι όταν μπήκε στην οδό Χρίστου Σαμάρα (που είναι κύριος δρόμος) από την πάροδο της 9ης Ιουλίου και προχώρησε περίπου 35 μέτρα, κινήθηκε δεξιότερα. Πρόθεση του ήταν να σταματήσει στο επόμενο ΑΛΤ. Τότε άκουσε ένα βουητό και είδε ένα μοτοσυκλετιστή να τον προσπερνά από τα αριστερά και να κτυπά σ' ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο, το οποίο ήταν μπροστά του (του εναγομένου αρ. 2) σε απόσταση 10 μέτρων περίπου. Τόσο από την μαρτυρία του εναγομένου αρ. 2 όσο και από την πραγματική μαρτυρία, μπορεί λογικά να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος αρ. 2 βγήκε κανονικά από την πάροδο της 9ης Ιουλίου στον κύριο δρόμο (οδός Χρίστου Σαμάρα) και προπορευόταν του ενάγοντα. Ο τελευταίος βλέποντας τον εναγόμενο αρ. 2 να κινείται δεξιότερα, τον προσπέρασε από τα αριστερά χωρίς φυσικά να γνωρίζει ότι στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του, υπήρχε σταθμευμένο αυτοκίνητο. Εξάλλου και ο ίδιος ο ενάγοντας παραδεχόμενος ότι πέρασε από την αριστερή πλευρά του διπλοκάμπινου, δικαιολόγησε την πράξη του λέγοντας "όταν υπάρχει περιθώριο και μπορώ να περάσω με την μοτοσυκλέττα γιατί να μην το κάνω". Ως εκ τούτου απορρίπτω την μαρτυρία και την εκδοχή του ενάγοντα αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα. Βάσει της μαρτυρίας που έχω αποδεχθεί (υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης) και των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων, τα ευρήματα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, είναι τα ακόλουθα. Ο εναγόμενος αρ. 2 το βράδυ της 6.2.2003 οδηγούσε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΡΥ 990, το οποίο ανήκε στην εταιρεία του ΧΡΥΣΩ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΤΔ (εναγομένη αρ. 1), στην οδό 9ης Ιουλίου στο Παραλίμνι. Στην συμβολή του πιο πάνω δρόμου με την οδό Χρίστου Σαμάρα, που είναι κύριος δρόμος, σταμάτησε στο ΑΛΤ. Κοίταξε δεξιά, αριστερά και πάλι αριστερά και αφού βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός μπήκε στην οδό Χρίστου Σαμάρα. Προχώρησε περίπου 35 μέτρα με ταχύτητα 20 χιλιομέτρων την ώρα. Το αυτοκίνητο του εναγομένου αρ. 2 στην οδό Χρίστου Σαμάρα προπορευόταν της μοτοσυκλέττας με αριθμούς εγγραφής CAR 239 που οδηγείτο από τον ενάγοντα. Σε κάποια στιγμή ο εναγόμενος αρ. 2 κινήθηκε δεξιότερα με πρόθεση να σταματήσει στο ΑΛΤ. Τότε ο ενάγοντας προσπέρασε το αυτοκίνητο του εναγομένου αρ. 2 από τα αριστερά. Η ενέργεια αυτή του ενάγοντα είχε ως αποτέλεσμα να συγκρουστεί η μοτοσυκλέττα του με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΒ 386 το οποίο ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του. Συνεπεία της σύγκρουσης τόσο το εν λόγω αυτοκίνητο όσο και η μοτοσυκλέττα του ενάγοντα υπέστησαν ζημιές. Ο ενάγοντας δε τραυματίστηκε. Ο ενάγοντας αγόρασε την μοτοσυκλέττα το 2001 από τον Δημήτρη Χαραλάμπους (ΜΕ.4) έναντι του ποσού των ΛΚ.4.000=. Το πρώτο θέμα που θα εξετάσω είναι αυτό της ευθύνης. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, η αμέλεια συνίσταται στην τέλεση κάποιας πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης κάποιας πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε. Σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει τονιστεί ότι η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό και συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες μιας υπόθεσης, προκειμένου να μην προκληθεί ζημιά στον πλησίον (Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου και άλλος
(1991)1 Α.Α.Δ. 475). Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 Α.Α.Δ. 387) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για λήψη προφυλακτικών μέτρων διαφαίνεται κατά τη λογική πρόβλεψη (Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345). Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ. 420, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ.Μ. Πικής, εισάγει ένα ευρύτερο προσδιοριστέο καθήκον των χρησιμοποιούντων το δρόμο, το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια. "Το καθήκον", αναφέρει η απόφαση "για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ' αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο τη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους". Περαιτέρω αναφέρονται για το κριτήριο αμέλειας τα εξής: "Το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την αμέλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο". Η προσοχή του Δικαστηρίου σε υποθέσεις αμέλειας όπως η παρούσα, θα πρέπει να στρέφεται προς την κατεύθυνση συγκεκριμενοποίησης της φύσης του καθήκοντος, που μέσα στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης, ήταν επιφορτισμένο να εκπληρώσει ένα πρόσωπο και όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο το έχει εκπληρώσει Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βακανάς ν. Θωμά και άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ 530, Αδάμης και άλλος ν. Ηρακλέους
(1982)1 Α.Α.Δ. 746, Πολυκάρπου και άλλος ν. Αδάμου
(1988)1 Α.Α.Δ.
- Τούτων λεχθέντων και υπό το φως των ευρημάτων στα οποία κατέληξα κρίνω ότι η πρόκληση του ατυχήματος βαρύνει αποκλειστικά και μόνο τον ενάγοντα. Γενεσιουργός αιτία του ατυχήματος ήταν το αμελές οδήγημα του ενάγοντα, ο οποίος οδηγούσε χωρίς την δέουσα επιμέλεια και προσοχή που όφειλε να επιδεικνύει τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τους άλλους χρήστες του δρόμου. Προσπέρασε προπορευόμενο του όχημα από τα αριστερά και όχι από τα δεξιά όπως έπρεπε κανονικά να πράξει εάν φυσικά οι περιστάσεις το επέτρεπαν. Καμμιά ευθύνη δεν μπορεί να αποδοθεί στον εναγόμενο αρ.
- Παρόλο που η τύχη της υπόθεσης έχει ήδη διαφανεί, θα προχωρήσω να εξετάσω στη συνέχεια το θέμα των Γενικών και Ειδικών Αποζημιώσεων που επιζητεί ο ενάγοντας και τούτο σε περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί ότι τόσο τα ευρήματα όσο και η απόφαση μου επί του θέματος της ευθύνης είναι λανθασμένα. Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές όχι μόνο πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια, αλλά και να αποδεικνύονται με θετική μαρτυρία και με ακρίβεια (Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1 ΑΑΔ 298, Λοιζίδου ν. Μουρτζή, Πολιτική Έφεση αρ. 10085, ημερομηνίας 21.06.1999, Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Medcon Constructions Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 10239, ημερομηνίας 21.6.2000). Εν προκειμένω οι ειδικές ζημιές δεν έχουν αποδειχθεί με την λεπτομέρεια και την ακρίβεια που απαιτείται. Ο ενάγοντας δεν απέσεισε από τους ώμους του το βάρος απόδειξης που είχε ως προς την απόδειξη της ισχυριζόμενης ζημιάς που υπέστη. Ως εκ τούτου η αξίωση του επί του συγκεκριμένου θέματος παρέμεινε μετέωρη και δεν μπορεί να επιτύχει. Τα όσα ανέφερα για τις Ειδικές Αποζημιώσεις που επιζητεί ο ενάγοντας ισχύουν απόλυτα και για τις Γενικές Αποζημιώσεις που αξιώνει. Απέτυχε να αποδείξει με την αυστηρότητα που απαιτείται, το είδος, την σοβαρότητα και την έκταση των τραυμάτων που υπέστη. Συνεπώς η αξίωση του για το συγκεκριμένο θέμα δεν μπορεί να επιτύχει. Βάσει των όσων ανέφερα μέχρι τώρα κρίνω ότι ο ενάγοντας δεν κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση του στον απαιτούμενο βαθμό και επομένως η αγωγή του θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του αφού δεν βρίσκω να υπάρχει κανένας καλός λόγος που να δικαιολογεί όπως το Δικαστήριο παρεκκλίνει από τον γνωστό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Δια ταύτα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα και υπέρ των εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΣΚ/ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο