← Κύπρος

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Αντώνης Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 673/02, 30 Ιανουαρίου,  2009

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Αντώνης Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 673/02, 30 Ιανουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 673/02 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ Εναγόντων και

  1. Αντώνης Αντωνίου
  2. Μαρία Αντωνίου Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια: κ. Α. Μαθηκολώνης Για τους ενάγοντες - Καθ΄ων η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου ΑΠΟΦΑΣΗ (Σε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης) Η εναγόμενη 2 - αιτήτρια (στη συνέχεια ¨η αιτήτρια¨) την 11.11.2008 εξασφάλισε στα πλαίσια της παρούσας μονομερούς αίτησης της την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο έχει ανασταλεί η εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης μέχρι να εκδικαστεί η έφεση που εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ενόψει της φύσης της αίτησης ως μονομερούς, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, ορίστηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία με σκοπό την επίδοση στην άλλη πλευρά και προς αναθεώρηση του διατάγματος. Υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους των εναγόντων - καθ΄ών η αίτηση (στην συνέχεια ¨οι καθ΄ων η αίτηση¨ και καταχωρήθηκε ένσταση ως προς την συνέχιση της ισχύος του. Με τη παρούσα απόφαση μου θα εξετάσω το ζήτημα αν πληρούνται οι προϋποθέσεις και οι αρχές για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης η ορθότητα του οποίου αμφισβητείται έντονα από την πλευρά των καθ΄ών η αίτηση είναι οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Θεσμοί Δ.35 Θ. 18, Δ.40 Θ. 11 και Δ.48 Θ. 1-9 και η συμφυής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στο οποίο στηρίχθηκε και θεμελίωσε το αίτημα και επί τη βάσει του οποίου εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, το οποίο έκτοτε παραμένει σε ισχύ, προήλθε από την ένορκο δήλωση της αιτήτριας. Υποστηρίζει ότι καταχώρησε έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης την 20.12.2007 η οποία εκκρεμεί ακόμα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενώ εκκρεμεί η έφεση αυτή οι ενάγοντες προχώρησαν εναντίον της με την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης της κινητής της περιουσίας. Ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης την 2.11.2008 προχώρησε στην καταγραφή της κινητής της περιουσίας η οποία συνίσταται από διάφορα έπιπλα της οικίας της με σκοπό την πώληση τους με δημόσιο πλειστηριασμό. Τα έπιπλα αυτά είναι όλα πολύ παλαιά και φθαρμένα καθώς είναι ηλικίας περίπου 25 χρόνων. Η πώληση τους δεν θα αποδώσει σημαντικό ποσό στους ενάγοντες εφόσον υπολογίζει την αξία τους μεταξύ Λ.Κ.1.000= και Λ.Κ.1.500= ενώ το εξ αποφάσεως χρέος υπερβαίνει το ποσό των Λ.Κ.30.000=. Ως εκ τούτου πιστεύει ότι ο μόνος λόγος στον οποίο αποσκοπεί η εμμονή εκ μέρους των εναγόντων στην εκτέλεση του εντάλματος κινητών είναι η εξάσκηση πίεσης πάνω της και η προσβολή, ο εξευτελισμός και εκβιασμός της έτσι ώστε να προχωρήσει και να πληρώσει το χρέος ή να αποσύρει την έφεση της η οποία από ότι πληροφορείται από το δικηγόρο της έχει μεγάλες πιθανότητες να πετύχει και προς τούτο παραθέτει σειρά αποφάσεων που εδραιώνουν κατά την άποψη τους αυτήν την πεποίθηση τους. Εξηγεί περαιτέρω την οικογενειακή, επαγγελματική και οικονομική της κατάσταση και αναφέρει ότι βρίσκεται σε διάσταση με τον σύζυγο της που είναι ο άλλος εναγόμενος και πρωτοφειλέτης ο οποίος την εγκατέλειψε και διαμένει στην Ουγγαρία χωρίς οποιαδήποτε κινητή ή άλλη περιουσία στη Κύπρο. Η ίδια εργάζεται ως νηπιαγωγός και ο μισθός της είναι Ευρώ €2.500= το μήνα και έχει δύο γιους που είναι φοιτητές στο εξωτερικό. Μετά που δόθηκε σχετική άδεια με σχετική ενδιάμεση απόφαση μου ημερομηνίας 22.12.2008, για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως στην πλευρά της αιτήτριας σε σχέση με το locus standi των καθ΄ών η αίτηση και ανάλογη άδεια για καταχώρηση και εκ μέρους των εναγόντων δικής τους συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, τέθηκαν με τις αντίστοιχες συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις που καταχωρήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι θέσεις των δύο πλευρών σχετικά με αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα και ως προς αυτόν και μόνο τον λόγο λαμβάνονται αυτές υπόψη. Στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως απαριθμούνται 17 λόγοι γιατί δεν θα πρέπει να οριστικοποιηθεί το διάταγμα. Θα τους καταγράψω στη συνέχεια αυτούσιους όπως απαριθμούνται στην ένσταση αν και πολλοί από αυτούς αλληλοκαλύπτονται:
  3. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη,
  4. η αιτήτρια δε νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες,
  5. η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη,
  6. τα γεγονότα που αναφέρονται δε δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος,
  7. η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική,
  8. η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι παράτυπη και αντικανονική,
  9. υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα και αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης,
  10. η έφεση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας,
  11. η αιτήτρια ακολουθεί παρελκυστική τακτική,
  12. η αίτηση δεν αναφέρει τη σωστή νομική βάση,
  13. η αιτήτρια αποκρύβει ουσιώδη γεγονότα,
  14. η αιτήτρια δεν έρχεται στο δικαστήριο με καθαρά χέρια,
  15. δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος,
  16. το θέμα δεν είναι καθόλου επείγον,
  17. τα γεγονότα της ενόρκου δηλώσεως δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος,
  18. η αίτηση και η ένορκη δήλωση δεν έχει επιδοθεί στους καθ΄ών η αίτηση αλλά μόνο το διάταγμα,
  19. το εκδοθέν διάταγμα είναι γενικό και αόριστο. Με την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως ο υπάλληλος των καθ΄ών η αίτηση κ. Ν. Νικολάου πέραν της άρνησης των ισχυρισμών της αιτήτριας αναπτύσσει σε έκταση και τους πιο πάνω λόγους ένστασης παραπέμποντας σε γεγονότα της υπόθεσης και σε σειρά αποφάσεων προς επίρρωση των ισχυρισμών του και αιτείται όπως ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα και καταδικασθεί η αιτήτρια στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν και ανέλυσαν με αναφορά και παραπομπή σε εκτεταμένη νομολογία και αυθεντίες τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Σε λεπτομέρειες αυτών των ισχυρισμών σε σχέση με τα ζητήματα που προκύπτουν και θα με απασχολήσουν στη συνέχεια θα κάμω αναφορά στο κατάλληλο σημείο όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Θα με απασχολήσει πρωταρχικά το ζήτημα του locus standi των καθ΄ών η αίτηση και αυτό σε συνάρτηση με το μέτρο εκτέλεσης το οποίο προώθησαν, δηλαδή το ένταλμα πώλησης κινητών εναντίον της αιτήτριας. Εάν καταδειχθεί ότι οι καθ΄ών η αίτηση προχωρώντας με μέτρα εκτέλεσης δεν διέθεταν την δικονομική ικανότητα παράστασης τους ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια τη δυνατότητα να λαμβάνουν τέτοια μέτρα, τότε κάθε συζήτηση για τα υπόλοιπα ζητήματα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την άποψη μου, δεν θα έχει πλέον παρά μόνο ακαδημαϊκή αξία. Παρατηρώ ότι το ένταλμα κινητών το οποίο καταχωρήθηκε στις 14.04.2008 τιτλοφορείται ως Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ στη θέση των εναγόντων, χωρίς οποιαδήποτε άλλη προσθήκη, ούτε και δίδεται οποιαδήποτε επεξήγηση επί της ενόρκου δηλώσεως για την αλλαγή είτε του ονόματος τους είτε του νομικού καθεστώτος των. Όπως προέκυψε κατά τη διαδικασία της παρούσας αίτησης και ήταν γι΄αυτόν τον λόγο που επιτράπηκε η καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, η πλευρά της αιτήτριας πληροφορήθηκε για πρώτη φορά, τουλάχιστον στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, περί των αλλαγών που έλαβαν χώρα στο καθεστώς των εναγόντων με την αναφορά που έγινε στην ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως ότι η ειδοποίηση διδόταν από την MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ¨οι οποίοι ανέλαβαν από 1.2.2008 με διάταγμα του Δικαστηρίου τα δικαιώματα, υποχρεώσεις, συμφέροντα και απαιτήσεις της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ δυνάμει συγχώνευσης¨. Σημειώνω ότι ενώ είχε οριστεί για αγορεύσεις η παρούσα αίτηση στις 2.01.2009 καταχωρήθηκε σχετική ειδοποίηση στο φάκελο του Δικαστηρίου η οποία απευθύνεται προς τον Πρωτοκολλητή η οποία δόθηκε όπως αναφέρεται σε αυτή σύμφωνα με τη Διαταγή 12, Κ.3,4,5,* Διαταγή 48 Κ. 1,2,3,8

(1)(p) και 8
(2), τα άρθρα 19
(4)** και 200***του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 όπως αυτός τροποποιήθηκε, το Αγγλικό Annual Practice του 1959 Δ.17 Κ. 4 σελ. 421, στο Practice Direction του 1965
(1)All E.R. σελ. 43 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ίδια ειδοποίηση κοινοποιείται και προς τον συνήγορο των εναγομένων η οποία όπως διαπιστώνεται από το φάκελο της υπόθεσης επιδόθηκε στο γραφείο του στις 5.01.
  1. Με την ειδοποίηση γνωστοποιείται ότι το όνομα της ενάγουσας εταιρείας έχει αλλάξει σε ¨MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD¨ από 25.01.2008 δυνάμει συγχώνευσης και αναδιάρθρωσης σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 25.01.2008 στην αίτηση 627/
  2. Παρόλο ότι στην ειδοποίηση γίνεται λόγος για επισύναψη ως Παραρτήματος Α του σχετικού διατάγματος και της απόφασης των μετόχων και πιστωτών ως Παραρτήματα Β και Γ εντούτοις, παρατηρώ ότι αυτά δεν επισυνάφθηκαν στην ειδοποίηση. Δ.12 :
  3. A cause or matter shall not become abated by reason of the death or bankruptcy of any of the parties, if the cause of action survive or continue, and shall not become defective by the assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite; and, whether the cause of action survives or not, there shall be no abatement by reason of the death of either party between the termination of the hearing and judgment, but judgment may in such case be given notwithstanding the death.
  4. In case of the death, or bankruptcy, or devolution of estate by operation of law, of any party to a cause or matter, the Court or a Judge may, if it be deemed necessary for the complete settlement of all the questions involved, order that the personal representative, trustee or other successor in interest (if any) of such party be made a party, or be served with notice in such manner and form as hereinafter prescribed, and on such terms as the Court or Judge shall think just, and. shall make such order for the disposal of the cause or matter as may be just.
  5. In case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved.
  6. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence.
  7. An order obtained as mentioned in Rule 4 of this Order shall, unless the Court or Judge otherwise directs, be served upon the continuing party or parties, or their advocates, and also upon each such new party, unless the person making the application be himself the only new party, and the order shall from the time of such service, subject nevertheless to Rules 6 and 7 of this Order, be binding on the persons served therewith, and every person served therewith who is not already a party to the cause or matter shall be bound to enter an appearance thereto within the same time and in the same manner as if he had been served with a writ of summons.
(2)Every new party who is added as a defendant shall, at the same time as he is served with the order, be served with an office copy of the writ of summons. The copy of the order served shall bear an indorsement in Form
  1. Σε Μετάφραση:
  2. Οιονδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή ζήτημα δεν θα εγκαταλείπεται λόγω θανάτου ή πτώχευσης οιουδήποτε των διαδίκων αν το αγώγιμο δικαίωμα επιζεί ή συνεχίζει και δεν θα καθίσταται ελαττωματικό από εκχώρηση ή μεταβίβαση οιασδήποτε περιουσίας ή τίτλου pendente lite και αν το αγώγιμο δικαίωμα επιζεί ή όχι, δεν θα εγκαταλείπεται λόγω θανάτου οιουδήποτε διαδίκου μεταξύ του τέλους της ακροάσεως και της απόφασης αλλά απόφαση μπορεί να δοθεί παρ΄ όλον τον θάνατο.
  3. Σε περίπτωση θανάτου ή πτωχεύσεως ή μεταβιβάσεως της περιουσίας λόγω υπάρξεως νόμου, οιουδήποτε διαδίκου σε θέμα ή ζήτημα το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, αν φανεί αναγκαίο για τον τελικό συμβιβασμό όλων των ζητημάτων, να διατάξει όπως ο αντιπρόσωπος, θεματοφύλακας ή άλλος διάδοχος από συμφέρον (αν υπάρχει) να γίνει μέρος ή να του επιδοθεί ειδοποίηση κατά τέτοιο τρόπο ή τύπο που περιγράφεται πιο κάτω και με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής κρίνει διεκπεραίωση του ζητήματος ή του θέματος που θα θεωρήσει δίκαιο.
  4. Σε περίπτωση εκχωρήσεως, ή μεταβιβάσεως οιασδήποτε περιουσίας ή τίτλου pendete lite, το θέμα ή το ζήτημα μπορεί να συνεχισθεί υπό ή εναντίον του προσώπου στο οποίον η περιουσία ή ο τίτλος μεταβιβάστηκε.
  5. Όταν λόγω θανάτου, πτωχεύσεως ή οιουδήποτε άλλου γεγονότος που ήθελε συμβεί μετά την έναρξη αγώγιμου δικαιώματος ή ζητήματος το οποίον επιφέρει αλλαγή ή μεταβίβαση συμφέροντος ή ευθύνης ή λόγω οιουδήποτε προσώπου που το συμφέρον του άρχεται μετά την έναρξη του αγώγιμου δικαιώματος ή ζητήματος γίνεται αναγκαίο ή επιθυμητό ότι οιονδήποτε πρόσωπο που δεν είναι ήδη διάδικος πρέπει να γίνει διάδικος ή οιονδήποτε πρόσωπο που είναι ήδη διάδικος πρέπει να γίνει διάδικος υπό άλλη ιδιότητα, μπορεί να ζητηθεί διάταγμα άνευ ειδοποιήσεως (ex-parte) από το Δικαστήριο ή Δικαστή για συνέχιση της διαδικασίας μεταξύ των υπαρχόντων διαδίκων και του νέου διάδικου αφού γίνει ο ισχυρισμός αυτής της αλλαγής ή μεταβιβάσεως συμφέροντος ή ευθύνης ή της υπάρξεως νέου προσώπου που έχει συμφέρον. 5.
(1)Διάταγμα που ζητείται σύμφωνα με τον κανονισμό 4 αυτής της Διάταξης πρέπει, εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής διατάξει διαφορετικά, να επιδοθεί στους υπάρχοντες διαδίκους ή τους δικηγόρους τους και επίσης στον καθένα από τους νέους διάδικους εκτός αν το πρόσωπο που κάμνει αίτηση είναι ο μοναδικός νέος διάδικος και το διάταγμα από την στιγμή της επίδοσης του, με επιφύλαξη των κανονισμών 6 και 7 αυτής της διάταξης θα είναι δεσμευτικό στα πρόσωπα που επιδίδεται και κάθε πρόσωπο που του έγινε επίδοση και δεν είναι ήδη διάδικος στην υπόθεση θα δεσμεύεται όπως καταχωρήσει εμφάνιση εντός του ίδιου χρόνου και κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να του είχε γίνει επίδοση κλητηρίου εντάλματος.
(2)Κάθε νέο πρόσωπο που προστίθεται σαν εναγόμενος πρέπει κατά τον ίδιο χρόνο που του επιδίδεται το διάταγμα να του γίνεται και επίδοση αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος. Το αντίγραφο του διατάγματος πρέπει να οπισθογραφείται σύμφωνα με τον Τύπο 11. **Άρθρο 19 παρ. 4: ¨Αλλαγή ονόματος από εταιρεία που έγινε βάσει του άρθρου αυτού δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της εταιρείας ή καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία από ή εναντίον της και οποιοδήποτε νομική διαδικασία που δυνατό να συνεχίζεται ή άρχισε εναντίον της με το προηγούμενο της όνομα, δύναται να συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της με το νέο της όνομα¨. *** Άρθρο 200:
(1)Όταν υποβάλλεται στο Δικαστήριο αίτηση σύμφωνα με το Άρθρο 198 για την επικύρωση συμβιβασμού ή διακανονισμού μεταξύ εταιρείας και οποιωνδήποτε τέτοιων προσώπων όπως αναφέρονται στο άρθρο εκείνο, και φαίνεται στο δικαστήριο ότι ο συμβιβασμός ή διακανονισμός προτάθηκε για τους σκοπούς ή αναφορικά με σχέδιο για αναδιοργάνωση οποιασδήποτε εταιρείας ή εταιρειών ή για τη συγχώνευση οποιωνδήποτε δύο ή περισσότερων εταιρειών, και ότι σύμφωνα με το σχέδιο ολόκληρο ή μέρος της επιχείρησης ή της ιδιοκτησίας της εταιρείας που επηρεάζεται από το σχέδιο (που στο άρθρο αυτό αναφέρεται ως ¨η μεταβιβάζουσα εταιρεία¨) πρόκειται να μεταβιβαστεί σε άλλη εταιρεία (που στο άρθρο αυτό αναφέρεται ως ¨η εταιρεία προς την οποία γίνεται η μεταβίβαση¨), το Δικαστήριο δύναται, είτε με το διάταγμα που επικυρώνει το συμβιβασμό ή διακανονισμό ή με οποιοδήποτε μεταγενέστερο διάταγμα, να προνοεί για όλα ή οποιαδήποτε από τα πιο κάτω θέματα:- (α) τη μεταβίβαση στην εταιρεία προς την οποία γίνεται η μεταβίβαση, ολόκληρου ή μέρους της επιχείρησης και της ιδιοκτησίας ή υποχρεώσεων οποιασδήποτε εταιρείας που μεταβιβάζει, (β) την παραχώρηση ή, καταμερισμό από την εταιρεία στην οποία γίνεται η μεταβίβαση οποιωνδήποτε μετοχών , χρεωστικών ομολόγων, ασφαλιστηρίων ή άλλων παρόμοιων συμφερόντων στην εταιρεία εκείνη που θα παραχωρηθούν ή καταμεριστούν με βάση το συμβιβασμό ή διακανονισμό από την εταιρεία εκείνη σε ή για οποιοδήποτε πρόσωπο, (γ) τη συνέχιση από ή εναντίον της εταιρείας στην οποία γίνεται η μεταβίβαση οποιασδήποτε νομικής διαδικασίας που εκκρεμεί από ή εναντίον της εταιρείας που μεταβιβάζει, (δ) τη διάλυση, χωρίς εκκαθάριση, οποιασδήποτε εταιρείας που μεταβιβάζει, (ε) την πρόνοια που πρέπει να ληφθεί για οποιαδήποτε πρόσωπα, τα οποία μέσα σε τέτοιο χρόνο και με τέτοιο τρόπο που το Δικαστήριο διατάσσει, διαφωνούν με το συμβιβασμό ή διακανονισμό, (στ) τέτοια συναφή, επακόλουθα και συμπληρωματικά θέματα που είναι αναγκαία για εξασφάλιση της πλήρους και αποτελεσματικής διεξαγωγής της αναδιοργάνωσης ή συγχώνευσης.
(2)Όταν διάταγμα με βάση το άρθρο αυτό προνοεί τη μεταβίβαση ιδιοκτησίας ή υποχρεώσεων, η ιδιοκτησία εκείνη, δυνάμει του διατάγματος μεταβιβάζεται και περιέρχεται σε, και οι υποχρεώσεις εκείνες μεταβιβάζονται δυνάμει του διατάγματος και αποτελούν υποχρεώσεις, της εταιρείας προς την οποία γίνεται η μεταβίβαση, και σε περίπτωση οποιασδήποτε ιδιοκτησίας, αν το διάταγμα διατάσσει με τον τρόπο αυτό, είναι ελεύθερη κάθε επιβάρυνσης που έπαυσε να έχει αποτέλεσμα δυνάμει του συμβιβασμού ή διακανονισμού.
(3)Όταν εκδίδεται διάταγμα με βάση το άρθρο αυτό, κάθε εταιρεία σχετικά με την οποία εκδίδεται το διάταγμα μεριμνά όπως επίσημο αντίγραφο του παραδοθεί στον έφορο εταιρειών για εγγραφή μέσα σε επτά ημέρες από την έκδοση του διατάγματος, και αν υπάρξει παράλειψη συμμόρφωσης με το εδάφιο αυτό, η εταιρεία και κάθε αξιωματούχος της εταιρείας που ευθύνεται για την παράλειψη υπόκειται σε πρόστιμο παράλειψης.
(4)Στο άρθρο αυτό ο όρος ¨ιδιοκτησία¨ περιλαμβάνει ιδιοκτησία, δικαιώματος και εξουσίες οποιασδήποτε περιγραφής, και η έκφραση ¨υποχρεώσεις¨ περιλαμβάνει καθήκοντα.
(5)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου
(5)του άρθρου 198, η έκφραση ¨εταιρεία¨ στο άρθρο αυτό δεν περιλαμβάνει άλλη εταιρεία εκτός από εταιρεία με την έννοια του Νόμου αυτού¨. Ο κ. Μαθηκολώνης στην αγόρευση του υπεραμύνθηκε της ορθότητας της αίτησης του τόσο σε σχέση με το νομικό της υπόβαθρο Δ.35 Θ. 18* και Δ.40 Θ. 11** όσο και με το πραγματικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται. Τουναντίον, εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω ειδοποίηση δεν είναι αρκετή για να προσδώσει το locus standi στους ενάγοντες καθώς θα έπρεπε σύμφωνα με τη νομολογία και αυθεντίες που επικαλέστηκε να είχε γίνει σχετική αίτηση και να εκδοθεί σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου εφόσον δεν πρόκειται περί μιας απλής αλλαγής του ονόματος των εναγόντων. Η κ. Ζαχαρίου εισηγήθηκε ότι στη προκείμενη περίπτωση δεν είναι η Δ.12 Θ.Θ. 1 και 4 που εφαρμόζονται αλλά ο Θ. 3 της ίδιας Διαταγής και ως εκ τούτου δεν απαιτείτο οποιαδήποτε αίτηση και συναφές διάταγμα. *Δ. 35 Κ. 18: ¨ An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except, so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given". Σε μετάφραση: ¨Η έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός σε βαθμό που θα διάτασσε τούτο το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ή το Εφετείο ή ένας Δικαστής των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση ενέργεια ή διαδικασία δεν θα πρέπει να ακυρώνεται, εκτός στο βαθμό που θα διάτασσε το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο, που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση έχει εκδοθεί.¨ ** Δ. 40 Κ. 11: " Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just". Σε μετάφραση: ¨Οποιοσδήποτε διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση σε διάταγμα, μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της απόφασης αυτής στα γεγονότα που εμφανίστηκαν πολύ αργά για να αναφερθούν στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι. Με τον Δ. Κ. 3 ημερ. 30.05.1997 προστέθηκε η ακόλουθη επιφύλαξη: ¨Νοείται ότι το Δικαστήριο ή ο Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση¨. Θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Μαθηκολώνη ότι απαιτείται στην περίπτωση αλλαγής ενός διαδίκου η υποβολή αίτησης προς το Δικαστήριο και η έκδοση σχετικού διατάγματος όταν, μεταξύ άλλων, συμφωνείται εκχώρηση δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων μεταξύ εταιρειών, και στη προκείμενη περίπτωση όταν έχουμε επί πλέον συγχώνευση δύο εταιρειών με διάταγμα διάλυσης των εναγόντων χωρίς εκκαθάριση, όπως καθορίζεται στο εκδοθέν διάταγμα το οποίο επισυνάπτεται στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση των καθ΄ών η αίτηση ως Τεκμήριο Α και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στη Δ.12 Κ. 4 όπως αυτή αναλύεται στο Annual Practice 1958 στη σελ. 415 επ. Ειδικότερα στη σελ. 421 και επόμενα στη περίπτωση αλλαγής διαδίκων λόγω εκχώρησης (βλ. επίσης Bullen & Leake & Jacob, Precedents of Pleadings, 12η έκδ. σελ. 167 επ.). Σύμφωνα με τις πιο πάνω πρόνοιες και τη νομολογία που διέπει το ζήτημα, σε περίπτωση εκχώρησης ή μεταβίβασης συμφέροντος ή υποχρέωσης σε αγωγή από υφιστάμενο διάδικο σε άλλο πρόσωπο, το άλλο πρόσωπο, πρέπει να λάβει διάταγμα για συνέχιση της διαδικασίας και άδεια για τις αναγκαίες τροποποιήσεις στον τίτλο και στο σώμα της αγωγής (βλ. Bullen & Leake (όπως πιο πάνω στη σελ. 170). Τα ίδια ισχύουν και κατά το στάδιο μετά την έκδοση της απόφασης όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Salt v. Cooper
(1880)16 Ch.D. 544, C.A " A cause is still pending even though there has been final judgment given." (βλ. Σπανού άλλως Καφφά κ.ά v. Καφφά
(1999)1 A.A.Δ. σελ. 544 και Ζηντίλη v. Νεοκλέους κ.ά.
(2005)1 (A) Α.Α.Δ. σελ. 762). Πέραν αυτών σε περίπτωση που ληφθούν μέτρα εκτέλεσης μιας απόφασης, η Διαταγή 40 Κ. 8 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει ότι σε περίπτωση αλλαγής διαδίκων λόγω θανάτου ή για οποιοδήποτε λόγο, το πρόσωπο που ισχυρίζεται ότι νομιμοποιείται σε εκτέλεση μπορεί να ζητήσει άδεια από το Δικαστήριο για εκτέλεση, η οποία δίδεται αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι όντως το πρόσωπο αυτό νομιμοποιείται. Δεν παραβλέπω στη σχετική πρόνοια του εκδοθέντος διατάγματος του Τεκμηρίου Α της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως των Καθ΄ών η αίτηση, όπου στη 2η σελίδα περιλαμβάνεται πρόνοια* για συνέχιση των δικαστικών διαδικασιών από την νέα εταιρεία χωρίς περαιτέρω έγκριση μεταξύ των εταιρειών ή άλλου προσώπου. Πρόκειται για πρόνοια που συνάδει απόλυτα με τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 19 παρ. 4 και Άρθρο 200 παρ.
(1)(γ) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 (παρατίθενται πιο πάνω), και σίγουρα αυτή η πρόνοια του διατάγματος όπως είναι διατυπωμένη δεν επηρεάζει, εφόσον πρόκειται για ρύθμιση των μεταξύ των δύο εταιρειών θεμάτων και ανεξάρτητα από τις πρόνοιες της Δ.12 Κ.4. Επομένως με δεδομένο ότι η MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ως η διάδοχος εταιρεία των εναγόντων δεν είχε λάβει τα κατάλληλα διαδικαστικά διαβήματα πριν προχωρήσει με την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, όπως και δεν έχουν ληφθεί μέχρι και σήμερα, θεωρώντας περαιτέρω ότι η ειδοποίηση στην οποία έκαμα αναφορά πιο πάνω δεν προσθέτει οτιδήποτε προς αυτόν τον σκοπό, κρίνω ότι παρέχεται έρεισμα στην πλευρά της αιτήτριας να αμφισβητεί την δικονομική θέση των εναγόντων, τουλάχιστον όπως παρουσιάστηκαν με την καταχώρηση του εντάλματος πώλησης κινητών και αυτό καθίσταται και εύρημα μου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.40 Κ. 11 (ανωτέρω) και δεν κρίνω ότι στην αίτηση θα έπρεπε κατ΄ ανάγκη να αναφέρονται οι διατάξεις που αφορούν την έκδοση απαγορευτικών ή προσωρινών διαταγμάτων (Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960), ή το Άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) καθώς στη πιο πάνω διάταξη δεν προνοείται ο τύπος της αίτησης που θα πρέπει να ακολουθηθεί. *ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οποιεσδήποτε τυχόν δικαστικές διαδικασίες, διαιτητικές ή άλλες νομικές διαδικασίες από την ή εναντίον της Συγχωνευόμενης Εταιρείας συνεχίσουν από ή εναντίον της Αποκτώσας Εταιρείας, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω έγκριση ή συναίνεση της Συγχωνευόμενης Εταιρείας ή της Αποκτώσας Εταιρείας ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου¨. Προς τούτο η εκτέλεση της απόφασης αναστέλλεται και το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο διαφοροποιώντας όμως τη διαταγή μου ως προς τους όρους που θα πρέπει να τεθούν στην αιτήτρια ως ακολούθως: Η αιτήτρια να παράσχει τραπεζική εγγύηση για το ποσό των Λ.Κ.18,437,47σ. (Ευρώ €31.502,28) με τόκο προς 8% ετησίως από 25.02.2002 μέχρι την ημέρα που θα παράσχει την τραπεζική εγγύηση. Εφόσον οι δικηγόροι των εναγόντων αναλάβουν ρητή υποχρέωση ότι σε περίπτωση που απαιτηθεί, αν τέτοια είναι η έκβαση της έφεσης, να συμμορφωθούν με οποιανδήποτε οδηγία ή διαταγή του Εφετείου αναφορικά με τα έξοδα στα πλαίσια της εκδίκασης της έφεσης, η αιτήτρια να καταβάλει στους δικηγόρους των καθ΄ών η αίτηση τα δικηγορικά έξοδα που επιδικάσθηκαν εναντίον της τα οποία ανέρχονται στο ποσό των Ευρώ €6.322,00 πλέον τόκο επί του ποσού των Ευρώ €6.280 από 25.02.2002 προς 8% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού Ευρώ €6.161,00 (βλ. Annual Practice 1956, Ord. 58 r. 16 όπως εφαρμόστηκε στην Χαραλάμπους v. A. Panayides Constracting Ltd
(20001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ.
  1. Για τον καθορισμό των πιο πάνω ποσών λήφθηκαν υπόψη τα όσα αναφέρονται στην αίτηση για την έκδοση του εντάλματος κινητών. Η απόφαση αναστέλλεται για περαιτέρω περίοδο 45 ημερών από σήμερα για να δυνηθεί η αιτήτρια να εκπληρώσει τους πιο πάνω όρους. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των πιο πάνω όρων τότε η απόφαση θα μπορεί αμέσως να εκτελεστεί κατά τον τρόπο που θα επιλέξουν οι ενάγοντες και εφόσον βέβαια φροντίσουν έτσι ώστε να εκπροσωπούνται δικονομικά ορθά όπως καθορίζει το διάταγμα που εξασφάλισαν για συγχώνευση τους. Ήταν η εισήγηση των καθ΄ών η αίτηση ότι το παρών αίτημα υποβλήθηκε καθυστερημένα. Η απόφαση εκδόθηκε στις 12.11.
  2. Μάλιστα η αιτήτρια είχε πληροφορηθεί για την ύπαρξη του εντάλματος πώλησης της κινητής της περιουσίας τουλάχιστον τρεις μήνες προηγουμένως και εντούτοις δεν πήρε τα κατάλληλα διαδικαστικά διαβήματα αμέσως και άφησε τον χρόνο να παρέλθει, μέχρι που ο επιδότης κατέγραψε κινητή περιουσία της υποκείμενη σε κατάσχεση στα πλαίσια της εκτέλεσης εντάλματος κινητών. Ήταν γι΄ αυτό που αναγκάστηκε να καταφύγει στη παρούσα διαδικασία που ενέχει επείγον χαρακτήρα, τακτική που σύμφωνα με την νομολογία μας δεν θα πρέπει να επικροτείται (βλ. Χαψίδης v. Νικολαϊδου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1493), όπου αναφέρεται εν κατακλείδι ότι: ¨Καθήκον του αιτητή, αν πράγματι είχε ειλικρινή ελατήρια στην επιδίωξη του για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, ήταν να προχωρήσει αμέσως με το σχετικό ένδικο διάβημα, μετά την έκδοση της απόφασης¨. (Υπογρ.).................................................. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.